ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟ ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΟ ΚΚΕ – ΣΕ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ Ο Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ- ΠΟΙΟΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠO ΤΙΣ ΔΙΑΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ…

Το βράδυ της 12ης Ιανουαρίου οι αστραπές η μια μετά την άλλη έσκιζαν κυριολεκτικά στα δύο τον σκοτεινό μνημονιακό ουρανό. Η βροχή είχε ξεκινήσει από ώρα. Ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ο θρυλικός γραμματέας του ΚΚΕ, παρέμενε άυπνος, άοκνος φρουρός, στο γραφείο του στον Περισσό. Φορούσε μια σκούρα καπαρντίνα, στο κεφάλι τον αγαπημένο του μπερέ, ενώ ταυτόχρονα στο ζωνάρι του για καλό και για κακό είχε τοποθετήσει το πιστόλι του Μπελογιάννη.

Του άρεσε να το κάνει αυτό πότε-πότε για εξάσκηση, αλλά και για να προετοιμάζεται για τις επερχόμενες κρίσιμες ιστορικές εποχές. Αυτή τη φορά, όμως, το έκανε για διαφορετικό λόγο. Παρέμενε σε επαγρύπνηση παρά τις νουθεσίες των συντρόφων να ξεκουραστεί μετά και το τέλος της πρωινής κινητοποίησης της οποίας ηγήθηκε. Βημάτιζε νευρικά ανάβοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο. Δεν μπορούσε να χωνέψει ακόμη την θλιβερή εικόνα της διαδήλωσης του ΠΑΜΕ, που οργάνωσε το κόμμα. Ελάχιστος κόσμος, τοποθετημένος, βέβαια, με τον κατάλληλο τρόπο κυρίως στην λεωφόρο Β. Σοφίας μέχρι την είσοδο της Βουλής και λιγότερο στην Λ. Αμαλίας. Οι νυσταγμένοι διαδηλωτές, φανερά, βαριεστημένοι περίμεναν πως και πως το σινιάλο να αποχωρήσουν. Και όμως ο λόγος του λίγο πριν στην Ομόνοια ήταν συγκλονιστικός, όταν μεταξύ άλλων με υψωμένη την γροθιά και ατσάλινο κομμουνιστικό ηθικό βροντοφώναζε προφητικά: «Τους έχουμε ήδη προειδοποιήσει. Έσπειραν ανέμους, θα θερίσουν θύελλες».

Δηλαδή ένα βήμα μπρος, τρία βήματα πίσω.

Όλα πια έχουν αρχίσει να ξεκαθαρίζουν μέσα του. Είχε προετοιμάσει με κάθε τρόπο την επιστροφή του κόμματος στην επαναστατική δράση. Η έφοδος στο υπουργείο εργασίας, το σπάσιμο της τζαμαρίας της εισόδου, η εισβολή στο γραφείο της μνημονιακής υπουργού του Συριζα της Ε. Αχτσιόγλου ήταν παραδειγματικές ενέργειες, που ενθουσίασαν την Σία Κοσιώνη του SKY, αλλά και τους δημοσιογράφους του Real FM του αδελφού Χατζηνικολάου, όλοι τους ταγμένοι στον αντισυστημικό αγώνα ενάντια στο προδότη Τσίπρα, χρήσιμοι σύμμαχοι παρ’ ότι τοποθετημένοι στο αστικό στρατόπεδο. Και ενώ το Κόμμα καταθέτει όλες τις δυνάμεις του για να μην περάσουν τα νέα μνημονιακά μέτρα, που θα κατασπαράξουν την εργατική τάξη και τις λαϊκές οικογένειες, «κάποια» υποσκάπτει τον νέο ανένδοτο αγώνα. «Κάποια» αποσύρει δυνάμεις από την μάχη, «κάποια» σπέρνει την ηττοπάθεια, «κάποια» φέρνει αντιρρήσεις για την δυναμική ταξική αντεπίθεση που ήδη ξεκίνησε.

Ποιά είναι αυτή η «κάποια»; Ποιά είναι αυτή που ποτέ δεν χώνεψε ότι αποτέλεσε μια απλή παρένθεση στην ηγεσία μέχρι την έλευση του πραγματικού κομμουνιστή ηγέτη, που αποφάσισαν οι «σοφοί» γέροντες του κόμματος;

Μα ποια άλλη. Αυτή που διαλαλούσε ότι στην πραγματική εξέγερση δεν θα σπάσει ούτε τζάμι. Αυτή η κοντούλα η λεμονιά, η Παπαρήγα. Αυτή τον υπομονεύει συστηματικά. Δεν χωράει πλέον καμμία αμφιβολία. Στο κομμουνιστικό μυαλό του όλα άρχιζαν να μπαίνουν σε μια σειρά. Θυμήθηκε τα λόγια της Παπαρήγα τον Δεκέμβρη του 2011 ενώπιον της ΚΕ του κόμματος και κατάλαβε τον απόκρυφο χαρακτήρα τους:

«Κάθε βήμα ιδεολογικής και πολιτικής ωρίμανσης του ΚΚΕ στις σύγχρονες συνθήκες εξαγριώνει τον ταξικό αντίπαλο, αλλά και τον κάνει ευέλικτο στη χρησιμοποίηση αποστατών, αναχωρητών, οπορτουνιστών προερχόμενων από τα σπλάχνα του ΚΚΕ. Αναμενόμενη είναι η αντικομμουνιστική επίθεση που θα συνεχισθεί εν όψει μάλιστα και της εκλογικής αναμέτρησης, και κυρίως της όξυνσης της κρίσης. Έχουμε πλούσια πείρα, ξέρουμε ότι όταν το κόμμα γλιστρούσε στο λάθος, τότε ο αντίπαλος μας παίνευε, όταν διορθώναμε το λάθος μας έκανε επίθεση».

Ορίστε οι αποδείξεις για την συνομωσία. Όταν ο «αντίπαλος» μάς παινεύει αυτό σημαίνει ότι γλιστρούμε στο «λάθος»; Έτσι την αποκτήσαμε την «πλούσια πείρα»; Και πως διορθώνουμε το «λάθος» στην προκειμένη περίπτωση; Με το να κάνουμε τις κομμουνιστικές κότες μπροστά στον Τσίπρα;

Βέβαια, για να ρίξει στάχτη στα μάτια η πραξικοπηματίας βγήκε τάχα στην βουλή να κάνει τον «νταή» στους Συριζαίους:

«Πόσες φορές πήγατε στις 03:00 το πρωί που στήνονται οι απεργιακές φρουρές για να πετύχει μια απεργία (σ.σ. έξω από τους χώρους δουλειάς). Τηλεφωνούσαν οι εργάτες και έλεγαν «για να απεργήσω κάντε απεργιακές αλυσίδες απ’ έξω» και δεν τους κοιτούσαμε αφ’ υψηλού. Εσείς ερχόσασταν φρεσκοξυρισμένοι, αγουροξυπνημένοι στις 11 η ώρα στις κεντρικές συγκεντρώσεις για να πετάξετε κανένα γιαουρτάκι».

Μασάει, όμως, η κομμουνιστική κατσίκα ταραμά; «Αγουροξυπνημένοι», στις «11 η ώρα» και «κανένα γιαουρτάκι» όλα σίγουρα συνθηματικά.

Ο Κουτσούμπας έξυσε για τελευταία φορά την κεφάλα του και σκέφτηκε ότι η νύχτα των μεγάλων μαχαιριών στο κόμμα έρχεται.

Κούμπωσε την καπαρντίνα του, κοίταξε την φωτογραφία του πατερούλη Στάλιν, που τον κοιτούσε βλοσυρά, αλλά και με συγκατάβαση σαν να διάβαζε την σκέψη του. Η επιβίωση του Κόμματος ήταν αποκλειστικά στα χέρια του.

Άλλωστε, όπως είχε πει και ο Βλαδίμηρος Ίλιτς Λένιν «στους 100 κομμουνιστές, οι 40 είναι αγύρτες, οι 59 αφελείς και ένας μόνο πραγματικός μπολσεβίκος»…

Δημοσιεύθηκε από Παρεμιπτόντως

Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.