Author Archives: anarchypress

Πυρκαγιά στη Β. Εύβοια. Όταν το Κράτος αντί να σβήνει εκκενώνει. 

ΕύβοιαΗ πυρκαγιά του Αυγούστου 2021 στη Β. Εύβοια θα μείνει σίγουρα ανεξίτηλη στη μνήμη των κατοίκων της περιοχής και του νησιού. Παρ’ ότι δεν είναι η πρώτη φορά που καίγονται εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα στη Β. Εύβοια, η συγκεκριμένη πυρκαγιά είχε αρκετές ιδιαιτερότητες αλλά και ομοιότητες. Μέχρι φέτος οι παλαιότεροι κάτοικοι του νησιού μιλούσαν για την μεγάλη πυρκαγιά του 1977, όταν κάηκαν 300.000 στρέμματα περίπου, στη βόρεια πλευρά του νησιού και θυμούνταν τις μεγάλες καταστροφές που είχαν υποστεί οι κάτοικοι. Καλλιέργειες, ζώα, μελίσσια είχαν παραδοθεί στην πύρινη λαίλαπα. Ακριβώς το ίδιο έργο επαναλαμβάνεται σαράντα τέσσερα χρόνια μετά. Θα λέγαμε ότι είναι μια λογική χρονική περίοδος εμφάνισης πυρκαγιάς σε πυκνό πευκοδάσος, αφού είναι γνωστή η εκδήλωση πυρκαγιών στις μεσογειακές χώρες ανά τακτά χρονικά διαστήματα λόγω κλίματος, ξηρασίας, ανέμων κλπ. Επίσης, το πεύκο είναι ένα «επεκτατικό-επιθετικό» δένδρο το οποίο διαρκώς εξαπλώνεται και μέσα σε αγροτικές εκτάσεις δημιουργώντας πολλαπλά προβλήματα στους καλλιεργητές. Συνέχεια

Γιατί να λείπεις, η ανάπτυξη μπορεί να περιμένει;

γιατί-να-λείπειςΌλη η Ελλάδα σε μια αφίσα από την αγαπημένη Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Ένα γκαρσόνι μελαχρινό με πλατύ χαμόγελο, που παραπέμπει ξεκάθαρα σε μέσο νεοέλληνα ως 30 ετών (όχι κάποιο εξεζητημένης ομορφιάς μοντέλο) κρατά μια πιατέλα με έναν πελώριο αστακό και στο φόντο τα τραπέζια από ένα εστιατόριο πολυτελείας δίπλα στη θάλασσα και ένα σκάφος. «Γιατί να λείπεις; Εμβολιάσου τώρα για να μη χάσεις στιγμή από τη ζωή σου. Η τύχη του νησιού σου είναι στα χέρια σου». Συνέχεια

Περί μητσοτάκειας ενσυναίσθησης…

ΚούληςΑλλά και αυτός ο Μητσοτάκης είναι εντελώς αναίσθητος, ρε παιδιά. Στις 11 το πρωί που ανακοινώνονταν οι βάσεις «βάζοντας τέλος στην αγωνία των γονέων και υποψηφίων», σύμφωνα με το δημοσιογραφικό κλισέ, αυτός την ίδια ακριβώς ώρα πετούσε με την κόρη του με προορισμό τις ΗΠΑ για να την γράψει στο Yale στη σχολή ανθρωπιστικών σπουδών με μηδέν (0) μόρια εισαγωγής, αλλά 250.000 δολάρια δίδακτρα για τον προπτυχιακό κύκλο σπουδών. Συνέχεια

Από την ένωση με βάση την εξουσία επιλέγουμε τον διαχωρισμό για την Αναρχία 

διχασμός1Για να υπάρξει διχασμός, θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να υπάρχει ενότητα και κάτι τέτοιο για το κοινωνικό σύνολο του ελλαδικού χώρου δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ. Από την επανάσταση του 1821 και την ίδρυση του ελλαδικού κράτους ουδέποτε υπήρξε η αφηρημένη έννοια της ενότητας, παρά μόνο μικρά ή μεγάλα εξουσιαστικά συμφέροντα που άλλοτε οδηγούσαν σε ρήξη διάφορα κοινωνικά κομμάτια και άλλες φορές συμμαχούσαν μεταξύ τους μέχρις ένα σημείο για τα δικά τους συμφέροντα ώστε στην συνέχεια να ξαναδιασπαστούν, συμπληρώνοντας έτσι έναν ατέρμονα κύκλο διάσπασης όπου οι συμμαχίες έμοιαζαν πλέον ως ξεχωριστό κομμάτι των διασπάσεων και όχι ως ενότητα και όλα αυτά ανάλογα με τις διαθέσεις των μεγάλων δυνάμεων της εποχής. Η ενότητα που κατά καιρούς παρουσιάζεται, έχει να κάνει με την λειτουργία του εθνικού αφηγήματος.

Έτσι, λοιπόν, 200 χρόνια από την επανάσταση του τότε και τα εξουσιαστικά παιχνίδια των διασπάσεων και του διχασμού, παραμένουν ίδια. Άλλωστε σ’ ένα κοινωνικό σύνολο ο ανταγωνισμός μόνο ενωτικός δεν μπορεί να είναι. Στην παρούσα φάση το εξουσιαστικό αφήγημα έχει να κάνει με την κατασκευή του εσωτερικού εχθρού, ο οποίος είναι ο ανεμβολίαστος. Ο υποχρεωτικός και ο εξαναγκαστικός εμβολιασμός, πριν γίνει νόμος του κράτους, είχε λανσαριστεί μέσα από την προπαγάνδα των ΜΜΕ, όπου με μεθοδικότητα χτιζόταν ο κοινωνικός αυτοματισμός και ο κανιβαλισμός απέναντι στους ανεμβολίαστους. Πλάι σε αυτή την εξουσιαστική προπαγάνδα των ΜΜΕ, την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών και τον κοινωνικό διαχωρισμό τύπου Απαρτχάιντ, το σύνολο του αριστερού συρφετού, αλλά και μεγάλο μέρος του α/α χώρου όχι απλά δεν ασχολήθηκε, αλλά ο λόγος τους σε αυτά τα θέματα ήταν και είναι ομιχλώδης, όπως πρέπει να είναι άλλωστε όταν κάνεις πολιτική και επίσης δεν ήταν και λίγες οι φορές που σε δημόσιες τοποθετήσεις κάποιοι τάχθηκαν ανοιχτά υπέρ της υποχρεωτικότητας. Συνέχεια

Quiz

ερωτηματικόΜετά την απρόσμενη επιτυχία των προηγούμενων quiz σάς έχουμε και νέο, επαυξημένης δυσκολίας:

Ποιός έγραψε στα σόσιαλ μήντια να κόβονται οι συντάξεις των ηλικιωμένων ως ποινή μη εμβολιασμού;

Α. Ο Χατζηδάκης, υπουργός κοινωνικών ασφαλίσεων

Β. Ο Άδωνις Γεωργιάδης, δεν χρειάζονται άλλες συστάσεις

Γ. Η Ματίνα Παγώνη

Δ. Ο Άρχων Οφφικιάλος Σωτήριος Τσιόδρας

Ε. Ο Θανάσης Καμπαγιάννης, συνήγορος πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής Συνέχεια

Υπάρχουν και καλές διακρίσεις, υπάρχει και καλός κοινωνικός ρατσισμός;;;

εξαναγκασμόςΣύμφωνα με πληροφορίες, κάτι το τρομακτικό συμβαίνει στα εμβολιαστικά κέντρα: τον Αύγουστο κατέφτασαν και συνεχίζουν να καταφθάνουν άνθρωποι κλαίγοντας προκειμένου να εμβολιαστούν καταναγκαστικά για να μην χάσουν το λιγοστό ψωμί τους. Άλλοι εκβιασμένοι από τους εργοδότες, ιδίως, του τουρισμού, της ιδιωτικής εκπαίδευσης και της εστίασης αλλά και πολλοί υγειονομικοί του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα λόγω των επικείμενων απολύσεων για τους ανεμβολίαστους σύμφωνα με το Νο 57….9 Διάταγμα. Μετά τον καταναγκαστικό εμβολιασμό αποχωρούν ήσυχα με σκυμμένο κεφάλι ή στέκονται σε μια γωνιά τρέμοντας κοιτώντας με απλανές βλέμμα. Συνέχεια

Η «ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΑΛΕΠΟΥΣ», ΚΑΙ Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΑΠΑΡΤΧΆΙΝΤ ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΥΣ

«Λιοντάρι, Γάιδαρος και Αλεπού.

Ένα λιοντάρι, ένας γάιδαρος και μια αλεπού έκαναν συμφωνία να βγαίνουν μαζί στο δάσος για κυνήγι. Αφού έπιασαν πολλά θηράματα, το λιοντάρι πρόσταξε τον γάιδαρο να κάνει την μοιρασιά. Ο γάιδαρος τα χώρισε σε τρία ίσα μερίδια, και τους είπε σεμνά να διαλέξουν. Τότε το λιοντάρι οργισμένο όρμησε και τον κατασπάραξε. Ύστερα πρόσταξε την αλεπού να κάνει αυτή τη μοιρασιά. Η αλεπού, αφού στοίβαξε όλα τα θηράματα σ’ ένα μερίδιο, αφήνοντας στην άκρη κάτι λίγα για τον εαυτό της, είπε στο λιοντάρι να διαλέξει. Και όταν το λιοντάρι την παίνεσε και τη ρώτησε ποιος την έμαθε να μοιράζει έτσι δίκαια, αυτή απάντησε: «η συμφορά του γαϊδάρου». ΑΙΣΩΠΟΣ

«Τα μέτρα προστασίας της Υγείας δεν έχουν ούτε πατερναλιστικό, ούτε φυσικά τιμωρητικό χαρακτήρα. Είναι, όμως, αυτό το οποίο πρέπει να κάνουμε ως υπεύθυνη Πολιτεία. Είναι υποχρέωση μας προς όλους αυτούς που έχασαν την μάχη πριν προλάβουν το εμβόλιο.» (!!!) Υπουργός Υγείας, Βασίλης Κικίλιας,

λιονταριΣύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Καθημερινή (7-8-2021) «Ο εμβολιασμός δεν επηρεάζει τη μεταδοτικότητα της μετάλλαξης «Δέλτα», αναφέρει σε χθεσινή ανακοίνωσή του το βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS). Τα πρώτα στοιχεία που αναλύθηκαν σχετικά με το ιικό φορτίο, που μεταφέρουν εμβολιασμένοι οι οποίοι προσβλήθηκαν από τη μετάλλαξη δείχνουν ότι είναι ακριβώς ίδιο με αυτό των ανεμβολίαστων. Αυτό, τονίζουν οι Βρετανοί υγειονομικοί, επηρεάζει το πόσο μεταδοτικοί είναι και οι εμβολιασμένοι φορείς της COVID. Πρόκειται για μια διαπίστωση, που επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) πριν από λίγες ημέρες ότι και οι εμβολιασμένοι μεταδίδουν την COVID, και έτσι επανήλθε η υποχρέωση χρήσης μάσκας και από τους εμβολιασμένους σε κλειστούς χώρους». Συνέχεια

ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 218ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από το Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2021, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο στα σημεία διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου.

                                                                    diadromi-218

Ακολουθεί ο πρόλογος, του Κύκλου Σύνταξης, για αυτήν την έκδοση: Συνέχεια

Επιστημονικά κηρύγματα Απαρτχάιντ, με δόση «αστυνομία της σκέψης» στην τηλεόραση

αστυνομία-σκέψηςΕίναι προφανές πως από την στιγμή που τέθηκε το θέμα του υποχρεωτικού εμβολιασμού στους υγειονομικούς αλλά και οι απαγορεύσεις και οι αποκλεισμοί με αφορμή τον εμβολιασμό, οι λαγοί των κοινωνικών περιορισμών και των απαγορεύσεων έχουν βγει στα κανάλια και μιλάνε για επί πλέον περιορισμούς και αποκλεισμούς.

Σαν όλα αυτά τα ήδη σκληρά μέτρα τύπου Απαρτχάιντ δεν είναι αρκετά και όντως φαίνεται πως για πολλούς δεν είναι αρκετά, όπως για τον καθηγητή Φαρμακολογίας Ευάγγελο Μανωλόπουλο που σε συνέντευξη του ανέφερε πως: «πέρα από το υγειονομικό κομμάτι νομίζω ότι είναι λάθος εκπαιδευτικά. Άνθρωποι που είναι είτε αντιεμβολιαστές, είτε φοβούνται, να μπαίνουν (στην τάξη) και στην ερώτηση των μαθητών “γιατί δεν έχετε εμβολιαστεί” να κάνουν αντιεμβολιαστικό κήρυγμα ή κήρυγμα φόβου στα παιδιά, που στο σπίτι προσπαθούμε να τα εκπαιδεύσουμε να σκέφτονται ορθολογικά και σωστά». Συνέχεια

Ζητήματα μάρκετινγκ

τσιτσιπαςΟ Στέφανος Τσιτσιπάς είναι ένας μεγάλος τενίστας, αυτό το ξέρουν όλοι, φίλοι και εχθροί, είναι στο νο3 της παγκόσμιας κατάταξης και είναι μόλις 23 ετών, και επομένως έχει πολύ μέλλον στο χώρο του επαγγελματικού τένις. Το βασικότερο είναι ότι ο Great Stefanos καθιερώθηκε ως πρότυπο από την κυβέρνηση για μάλλον ευνόητους λόγους. Το τένις είναι ένα άθλημα για αριστοκράτες (τρελαίνεται για αριστοκρατίες ο Μητσοτάκης), είναι ατομικό σπορ συμβολίζοντας την ατομική προσπάθεια που οφείλει να κάνει ο άνθρωπος για να πετύχει (πάλι ταιριάζει απόλυτα στον Μητσοτάκη που κατάφερε ό,τι κατάφερε χάριν της σκληρής δουλειά του και μόνο…) και βέβαια συμβολίζει και την ουσία των υγειονομικών μέτρων, να είμαστε μόνοι μας. Ποδόσφαιρο και μπάσκετ είναι για τους πληβείους. Έτσι ο Στέφανος χρήστηκε anti-covid ambassador και πρωταγωνίστησε σε σποτάκια για την τήρηση των υγειονομικών μέτρων. Ο Μητσοτάκης δεν έχανε ευκαιρία να φωτογραφηθεί μαζί του και να του ευχηθεί πριν από κάθε αγώνα ακόμα και στις προπονήσεις. Συνέχεια

Πρώτοι στα εμβόλια και πρώτοι στον αγώνα

ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣΑν νομίσατε πως η αριστερά, που εδώ και δύο χρόνια έχει βάλει πλάτη σε όλες τις ναζιστικού τύπου απαγορεύσεις και διακρίσεις, οι «σύντροφοι» που με χαρά ενημέρωναν τις Αρχές όταν επισκέπτονταν τα σουπερμάρκετ, έχουν καταθέσει τα όπλα, είστε εντελώς γελασμένοι και αγνοείτε πόσους βελουχιώτηδες διαθέτουν τα σόσιαλ μήντια. Έτσι, ξεσηκώθηκαν οι γνώριμοί μας αριστεροί συνδικαλιστές και ινφλουένσερς για το ότι 40.000 και πλέον μαθητές θα μείνουν εκτός των ΑΕΙ. Τι συμφορά τούς βρήκε, που θα μείνει η Αρχιτεκτονική Σχολή Ξάνθης χωρίς φοιτητές; Συνέχεια

Μπολσεβίκικη Δικαιοσύνη

[η περίπτωση του Gavriil Tikhonovich Pavliuk]

δικαιοσύνη-των-μπολσεβίκωνΤο γεγονός που εξιστορούμε συνέβη στην Ουκρανία το 1935-1936. Στο χωριό Dolinskoye, κοντά στην πόλη Mariupol της επαρχίας Kirovogradsky, ζούσε ένας ηλικιωμένος χωρικός, ο Gavriil Tikhonovich Pavliuk, ο οποίος ήταν 92 ετών. Όταν οι Μπολσεβίκοι ανακάλυψαν ότι αυτός ο ηλικιωμένος άνθρωπος συμμετείχε παλιότερα σε μια αναρχική ομάδα, αποφάσισαν να τον εκδιώξουν αφαιρώντας του όλα τα περιουσιακά στοιχεία, μέχρι και την μοναδική του αγελάδα με το μοσχάρι της. Ο εκδιωγμένος Pavliuk αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το χωριό του και να μετακομίσει στο Rostov επί του Don, όπου ζούσε ο μεγαλύτερος γιος του Artem, προκειμένου να ξεφύγει από την κρατική καταστολή. Ο Άρτεμ προσπάθησε ανεπιτυχώς να «νομιμοποιήσει» τον πατέρα του, και να του εξασφαλίσει μετά από δωροδοκία, ένα ψεύτικο διαβατήριο που θα του επέτρεπε να εγγραφεί στα μητρώα. Έτσι, ο Pavliuk αποφάσισε να καταφύγει στο δεύτερο γιό του Ιλαρίωνα, ο οποίος ζούσε στην πόλη του Prokhladny του Βορείου Καυκάσου. Συνέχεια

14η Ιουλίου

του ÉRIC VUILLARD

μτφ: Μανώλης Πιμπλής

Αθήνα 2019

σελ. 201

Εκδόσεις Πόλις

14η-Ιουλίου«Η Γαλλική Επανάσταση αρχίζει στις 28 Απριλίου του 1789, τη μέρα που ο ιδιοκτήτης μιας μεγάλης βιοτεχνίας χάρτινης ταπετσαρίας ανακοινώνει στο προσωπικό μειώσεις μισθών. Οι εργάτες εξεγείρονται, βάζουν φωτιά στις εγκαταστάσεις, τις λεηλατούν. Η Γαλλία είναι σε κρίση· οι άνθρωποι υποφέρουν. Ώσπου έρχεται αυτή η ατελείωτη νύχτα που όλοι πέρασαν ξάγρυπνοι, γεμάτοι αγωνία. Το πρωί της 14ης Ιουλίου, με την άλωση της Βαστίλλης, η Επανάσταση είναι πλέον σε εξέλιξη. Ο Ερίκ Βυϊγιάρ μάς μεταφέρει το κλίμα εκείνης της ημέρας, εμφυσώντας πνοή σε τούτη τη μεγάλη εξέγερση που, με τον καιρό, το μήνυμά της ξεθώριασε σε εορταστικό απολίθωμα. Με αφετηρία το ανώνυμο πλήθος, το 14η Ιουλίου εστιάζει στη συλλογική αφήγηση των ανθρώπων που πρωταγωνίστησαν σε αυτά τα γεγονότα, αλλά ξεχάστηκαν από την επίσημη Ιστορία· μικρογραφίες όλο ζωή, που συνθέτουν από κοινού μια μεγαλειώδη τοιχογραφία. Η άλωση της Βαστίλλης είναι ένα από τα πιο εμβληματικά συμβάντα όλων των εποχών. Μας αφηγήθηκαν, όμως, την ιστορία της όπως την έγραψαν οι επιφανείς, υπό την οπτική γωνία, όσων δεν ήταν παρόντες εκείνη την ημέρα. Το βιβλίο του Ερίκ Βυϊγιάρ διηγείται, αντίθετα, την ιστορία των αφανών, που πράγματι άλωσαν την Βαστίλλη. Είναι ένα βιβλίο χάρη στο οποίο η ημέρα της επετείου της Γαλλικής Επανάστασης, η ημέρα της εθνικής εορτής της Γαλλίας, μοιάζει να ανακτά το ορμητικό και ανυπότακτο μεγαλείο της. Ένα βιβλίο με παθιασμένη γραφή, το οποίο καθιστά πρόδηλο αυτό που συνήθως λησμονούμε: η ελευθερία απαιτεί και την ισότητα όλων ενώπιον της Ιστορίας». (Από το οπισθόφυλλο της έκδοσης)

Ο Ερίκ Βυϊγιάρ «σκαλίζει», όπως μόνο αυτός γνωρίζει τα γεγονότα της άλωσης της Βαστίλλης την μυθική εκείνη ημέρα της 14ης Ιουλίου 1789. Με κομμένη στην κυριολεξία την ανάσα τον παρακολουθούμε να αφηγείται, όσα προηγήθηκαν στην Γαλλία με τις ταραχές να πληθαίνουν όσο η εξαθλίωση μεγάλωνε. Η πρόταση μείωσης των άθλιων μισθών εκ μέρους του Ζαν Μπατίστ Ρεβεγιόν, του επονομαζόμενου βασιλιά της χάρτινης ταπετσαρίας ενώπιον της εκλογικής συνέλευσης του δημοτικού του διαμερίσματος, είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Οι λεηλασίες στις σιταποθήκες πληθαίνουν, το πλιάτσικο στα μαγαζιά, οι προπηλακισμοί αξιωματούχων, οι πολιορκίες των μεγάρων τους, οι τραυματισμοί στρατιωτών, οι έφοδοι στα σπίτια πλουσίων. Συνέχεια

Η βομβιστική επίθεση στο θέατρο Diana

ΜαριάνιΣτις 23 Μαρτίου 1921, μια ομάδα αναρχικών του Μιλάνου, μετά από πληροφορία που έλαβαν σκόπιμα, ότι δήθεν θα μπορούσαν να εξοντώσουν τον αρχηγό της Μιλανέζικης αστυνομίας Gasti, τοποθέτησαν μια ισχυρή βόμβα στην είσοδο του θεάτρου Diana.

Η έκρηξη στοίχισε 21 ζωές και άφησε πάνω από 150 άτομα τραυματίες, αλλά ο επιδιωκόμενος στόχος δεν τραυματίστηκε. Οι βομβιστές είχαν από καιρό εξοργιστεί από την άδικη κράτηση των συντακτών της καθημερινής εφημερίδας Umanitá Nova (των Borghi, Malatesta και Quaglino) και ήθελαν να αναδείξουν στην επικαιρότητα το γεγονός της κατάστασης υγείας των κρατουμένων. Στην πραγματικότητα και παρά την προχωρημένη ηλικία του Μαλατέστα, οι τρεις είχαν ξεκινήσει απεργία πείνας εν μέσω διαμαρτυριών για τους ψευδείς λόγους αναβολής της δίκης τους. Η αιματηρή αυτή βομβιστική επίθεση είχε ως αποτέλεσμα, αντί να γενικευθούν οι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης προς τον γηραιό αναρχικό και τους συγκρατούμενούς του, να γίνουν περισσότερες διώξεις και επιθέσεις στους αναρχικούς ευρύτερα.

Δεν επιτεύχθηκε κανένας από τους επιδιωκόμενους στόχους των βομβιστών: η μπουρζουαζία δεν πτοήθηκε, μάλλον έγινε ακόμη πιο αποφασιστική στον αγώνα της ενάντια στον «κόκκινο όχλο», οι φασίστες εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν ακόμα πιο άγριες ενέργειες, όπως η καταστροφή των γραφείων της εφημερίδας Umanitá Nova και της σοσιαλιστικής Avanti!. Συνέχεια

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ

του ÉRIC VUILLARD

Μτφ: Γιώργος Φαράκλας

Αθήνα 2021

σελ. 89

Εκδόσεις Πόλις

Ο-πόλεμος-των-φτωχών«Το 1524 οι φτωχοί ξεσηκώνονται στον Νότο της Γερμανίας. Η εξέγερση επεκτείνεται, σύντομα εξαπλώνεται στην Ελβετία και στην Αλσατία. Μια μορφή ξεχωρίζει μέσα στο χάος: η μορφή ενός νεαρού θεολόγου, που μάχεται μεταξύ των εξεγερμένων. Ονομάζεται Τόμας Μύντσερ. Η τρομερή ζωή του είναι μυθιστορηματική. Αυτό σημαίνει ότι θα άξιζε να την ζήσουμε· άρα και να την αφηγηθούμε.

***

Το ξέρουμε από τον καιρό του Ρουσσώ ότι η ανισότητα έχει μια πολύ παλιά και τρομερή ιστορία, που δεν έχει ακόμη τελειώσει. Ο Πόλεμος των φτωχών αφηγείται ένα σκληρό και όχι πολύ γνωστό επεισόδιο των μεγάλων λαϊκών εξεγέρσεων.

Τον 16ο αιώνα το κίνημα της Μεταρρύθμισης των διαμαρτυρόμενων ξεσηκώνεται ενάντια στην εξουσία και στα προνόμια. Γρήγορα, όμως σημειώνει μια παύση, κάνει ένα βήμα πίσω, αστικοποιείται. Οι χωρικοί, ωστόσο, οι φτωχοί των πόλεων, στους οποίους εξακολουθούν να τάζουν ισότητα στον ουρανό, αναρωτιούνται: «Και γιατί να μην έχουμε ισότητα τώρα, εδώ στη γη;». Συνέχεια

Κένυα: Η εξέγερση των Kikuyu, 1952-1956

Μια σύντομη αναφορά στην εξέγερση της φυλής των Κικούγιου ενάντια στη Βρετανική Αυτοκρατορία στην Κένυα, η οποία κατεστάλη βίαια από την αποικιακή διοίκηση.

kikuyiou-1Η εξέγερση των Κικούγιου ξέσπασε το 1952 ως αντίδραση στις ανισότητες και τις αδικίες των βρετανικών αρχών και των λευκών εποίκων. Η απάντηση της αποικιοκρατικής διοίκησης ήταν μια σκληρή καταστολή των επαναστατών, με αποτέλεσμα πολλούς θανάτους. Το 1956 η εξέγερση είχε ουσιαστικά καταρρεύσει, αλλά η έκταση της και η απίστευτης βαναυσότητας αντίδραση του βρετανικού καθεστώτος –από τις αιματηρότερες συγκρούσεις στην ιστορία της βρετανικής αποικιοκρατίας– συνέβαλλαν στην ανεξαρτησία (sic!) της Κένυας το 1963[1].

Σύντομο ιστορικό

Η βρετανική αποικιακή παρουσία στην Κένυα άρχισε στα τέλη του 19ου αιώνα, ως μέρος μιας τάσης κατάληψης της επικράτειας της Αφρικανικής Ηπείρου από τα ευρωπαϊκά έθνη που έγινε γνωστή ως η Κατάκτηση της Αφρικής. Η περιοχή, σήμερα γνωστή ως Κένυα, ήταν προηγουμένως υπό τον έλεγχο του σουλτάνου της Ζανζιβάρης, αλλά μετά από την πίεση των Βρετανικὠν στρατεμάτων, αναγκάστηκε να την παραδώσει στη Βρετανική Αυτοκρατορία, καθώς και τη γειτονική Τανγκανίκα στη Γερμανία. Συμφωνίες σχετικά με τις περιφέρειες που διεκδικούν οι Ευρωπαίοι αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης στη Διάσκεψη του Βερολίνου 1884-’85, με τους Βρετανούς να αποκτούν τον έλεγχο των περισσότερων ακτών της Ανατολικής Αφρικής. Από το 1890 περίπου, οι Βρετανοί άρχισαν να μετακινούνται στο εσωτερικό, ελπίζοντας να αποκτήσουν πρόσβαση στα γόνιμα ορεινά και να προσφέρουν μεγαλύτερη ασφάλεια για την Ουγκάντα, η οποία είχε επίσης διεκδικηθεί ως βρετανική αποικία. Συνέχεια

Η ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ Η ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ

«Ο κορωναϊός θερίζει», «η πανδημία του κορωναϊού είναι η πιο θανατηφόρα που γνώρισε η ανθρωπότητα», «σκότωσε ανήλικη ο κορωναϊός», «δεν χωράνε τα ψυγεία τους νεκρούς από κορωναϊό», «μαζικοί τάφοι για κορωναϊό», «γέμισαν τα νεκροταφεία από θύματα του κορωναϊού».

-xeiragogisi-tou-nou-Αυτοί είναι μόνο κάποιοι ενδεικτικοί τίτλοι ειδήσεων, με τους οποίους βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από τα Μ.Μ.Ε., συνοδευόμενοι με κατάλληλες εικόνες και με την απαραίτητη μουσική επένδυση, ώστε να κατακλύζεται το μυαλό μας και οι αισθήσεις μας από μια διαρκή οσμή θανάτου, από άγχος, φόβο κι αγωνία. Η αύξηση των λεγόμενων ψυχικών νοσημάτων την εποχή του κορωναϊού είναι ραγδαία. Η αγωνία και η ανασφάλεια μάς καθηλώνει μπροστά στους δέκτες για να «ενημερωθούμε» για ακόμη μια μέρα για την επέλαση του θανάτουž στον ήχο και μόνο της έναρξης των δελτίων ειδήσεων κάποιοι άνθρωποι ιδρώνουν και καταβάλλονται από φόβο και άγχος, άλλοι στέκουν παθητικοί και άλλοι κλείνουν τους δέκτες γιατί δεν μπορούν να ακούν και να βλέπουν. Οι τελευταίοι προφανώς και κάνουν το καλύτερο δεδομένης της κατάστασης στην οποία περιέρχονται.

Ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεται τη γλώσσα η εξουσία, οι μεθοδεύσεις που κρύβονται πίσω από την κάθε λέξη και πρόταση που μεταδίδεται, έχει σημαντική επίδραση στον εγκέφαλο κάθε ανθρώπου. Με την πάροδο του χρόνου και την αμέριστη βοήθεια επιστημόνων της ψυχολογίας, της βιολογίας, της γλωσσολογίας, της νευροφυσιολογίας κ.ά., η μελέτη του ανθρώπινου εγκεφάλου αποκαλύπτει νέες πτυχές, παρέχοντας ταυτόχρονα στην εξουσία τη δυνατότητα να διαμορφώνει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για τη χειραγώγηση του νου. Ο συγγραφέας Φίλιπ Ντικ έλεγε πως για όλους μας υπάρχει μια πρόταση, για όλους μας υπάρχουν οι λέξεις, που αν μπουν στη σωστή διάταξη είναι ικανές να μας καταστρέψουν.

Εξ άλλου, που στηρίχθηκαν και στηρίζονται οι εξουσίες για την επιβολή και την εδραίωση τους στον κοινωνικό χώρο; Μόνο στη δύναμη των όπλων; Μάλλον όχι. Η χειραγώγηση του νου τούς διατηρεί κυρίως στην εξουσία. Συνέχεια

1968 ΜΕΞΙKO

Του PACO IGNACIO TAIBO II

Εκδόσεις Άγρα / 2018  / σελ. 176

68-Mexico«Σήμερα το κίνημα του ’68 είναι ένα ακόμα μεξικανικό φάντασμα, από τα πολλά αλύτρωτα και άυπνα φαντάσματα που κατοικούν στον τόπο μας: Ο άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης των αμφισβητήσεών μας, ο άγιος Τσε Γκεβάρα των συγκινήσεών μας, ο άγιος Φίλιπ Μάρλοου των ερευνών μας, η αγία Τζέην Φόντα των αγωνιών μας. Το ’68 φαίνεται ότι δεν έχει απλώς εγκατασταθεί στο εργοστάσιο νοσταλγίας, που λειτουργεί μέσα στο κεφάλι μας, συγκατοικώντας με τον Λέονταρντ Κοέν και τα ποιήματα του Μπλας δε Οτέρο, αλλά επίσης φαίνεται ότι έχει παραγάγει καύσιμα επικών ποσοτήτων για να τροφοδοτήσει είκοσι χρόνια αντίστασης. Μάς κράτησε πεισματάρηδες μέσα σ’ ένα έδαφος υποταγής, μας έβαλε στο στόμα το «Όχι» και το «στ’ αρχίδια μου ό,τι κι αν γίνει», εκατοντάδες φορές. Μάς πρόσφερε δεκάδες φορές ανεργία, μάς ανάγκασε να τριγυρίζουμε στον κόσμο πουλώντας την εργατική μας δύναμη και όσο το δυνατό μικρότερο μέρος της ψυχής μας, μας προστάτεψε από τους πειρασμούς της εξουσίας, μάς απομάκρυνε από το δηλητηριώδες φίλημα του μεξικανικού κράτους. Ή τουλάχιστον έφτιαξε για μας ένα αναπόφευκτο σημείο αναφοράς, χρήσιμο για την περηφάνια, την ενοχή και τη σύγκριση.

Έχω συναντήσει και κάποιους, που λένε ότι όλα αυτά δεν υπήρξαν ποτέ. Μερικοί λένε ότι δεν βρίσκονταν εκεί, ότι ήταν κάποιοι άλλοι. Σ’ εμένα δεν πιάνουν τέτοιες μπούρδες. Ήμασταν εμείς, αλλά ήμασταν διαφορετικοί. Τότε ζω δεν σήμαινε θυμάμαι. Τότε ήταν πιο εύκολο το να ζεις.

Μοιραζόμασταν την αγάπη για τα σαντουιτσάδικα, την ομόφωνη ψήφο υπέρ της μίνι φούστας και το πάθος μας για τους Μπητλς. Δεν ήμασταν οι μεν καλύτεροι από τους δε, παρ’ ότι ίσως τότε εμείς αυτό πιστεύαμε. Ήμασταν απλώς διαφορετικοί.

Έβρεχε τις μέρες εκείνες και η πόλη είχε γίνει τεράστια. Εγώ ήθελα να συλλάβω το κίνημα μέσα σ’ ένα ποίημα και δεν τα κατάφερνα. Ευτυχώς, άλλοι τα κατάφεραν». (Από το οπισθόφυλλο της έκδοσης) Συνέχεια

ΧΙΡΟΣΙΜΑ-ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ (Την ώρα που σταμάτησε ο χρόνος)

atomicbombΣτις 8.15 το πρωί της 6ης Αυγούστου 1945, το αμερικανικό βομβαρδιστικό Enola gay εξαπέλυσε, την πρώτη στη ιστορία, βόμβα ατομικής ισχύος στην Ιαπωνική πόλη της Χιροσιμα. Η μικρή πόλη μετατρέπεται σε κόλαση. Στο επίκεντρο της η έκρηξη προκαλεί μια μπάλα φωτιάς, με θερμοκρασία εκατομμυρίων βαθμών, η οποία εκπέμπει εκτυφλωτική ακτινοβολία σε απόσταση χιλιομέτρων. Το ωστικό κύμα απλώνεται με ταχύτητα που ξεπερνά τα 1.000 χλμ. την ώρα, καταστρέφοντας ό,τι συναντά στο διάβα του. Μερικά λεπτά αργότερα σηκώνεται ένας καυτός άνεμος που σχηματίζει ανεμοστρόβιλο. Σκόνη και θραύσματα υψώνονται σε ύψος χιλιάδων μέτρων και μόλις ψύχονται πέφτουν στη γη, δημιουργώντας ένα τεράστιο νέφος σε σχήμα μανιταριού. Κάθε μορφή ζωής σε ακτίνα χιλιάδων μέτρων εξοντώνεται, περίπου το 98% της πόλης εξαφανίζεται, πάνω από 70.000 άτομα χάνουν τη ζωή τους μέσα σε μια στιγμή, χιλιάδες τραυματίζονται βαριά και βασανίζονται από ακρωτηριασμούς και καθολικά εγκαύματα. Οι ακτίνες γάμα και τα νετρόνια που εκλύθηκαν κατά την έκρηξη της ατομικής βόμβας διαπέρασαν τα κόκαλα και έφτασαν ως το μεδούλι. Πολλά από τα θύματα ενώ δεν παρουσίαζαν εξωτερικά καμιά κάκωση, άρχισαν μετά από λίγες μέρες να δείχνουν συμπτώματα μιας βαριάς πάθησης όπως τριχόπτωση, αιμορραγία των ούλων, ακατάσχετη διάρροια δίχως προφανή αίτια και εμφάνιση σκοτεινέρυθρων κηλίδων στο δέρμα. Στα άμεσα προβλήματα όσων είχαν την τύχη να επιζήσουν περιλαμβάνονταν η έλλειψη τροφής, νερού και στέγης. Τρεις ημέρες αργότερα στις 9 Αυγούστου είναι η σειρά του Ναγκασάκι να δεχθεί ατομική επίθεση με αποτέλεσμα 80.000 νεκρούς. Συνέχεια

Ηλίας Πετρόπουλος. Ένας Αναρχικός Λαογράφος, του Υπόγειου Άστεως. Ένας Ποιητής του Καθημερινού.

«Δεν πιστεύω σε τίποτα δοτό, ό, τι κι αν είναι αυτό:  κόμμα, εκκλησία, στρατός. Θέλω να ερευνήσω, να βρω τη δική μου αλήθεια». Πετρόπουλος Ηλίας

ilias-petropoulosΣε έναν δρόμο του Παρισιού, μια μαυροφορεμένη γυναίκα κρατώντας μια τεφροδόχο, πλησιάζει έναν υπόνομο και την αδειάζει στα βρώμικα υπόγεια νερά της πόλης. Η τέφρα είναι ότι απέμεινε από τον Ηλία Πετρόπουλο που με αυτό τον τρόπο επέστρεψε στο αγαπημένο του υπόγειο. Λαογράφος του υπογείου, καλλιτέχνης και άνθρωπος με ανεξούσιο και αναρχικό πνεύμα. Έστρεψε το ενδιαφέρον του σε όσα οι ακαδημαϊκοί δεν μπορούσαν να δουν και να μελετήσουν. Συναναστράφηκε με μάγκες και ρεμπέτες, φυλακόβιους, ομοφυλόφιλους και τραβεστί, ιερόδουλες και τσατσάδες. Ξενύχτισε σε σκυλάδικα και πορνεία καταγράφοντας συνήθειες και πρακτικές από ένα κόσμο που προσπαθούσε να επιβιώσει κάτω από την ιδεολογική και πρακτική εξουσιαστική κυριαρχία, κομμουνιστική, σοσιαλιστική και καπιταλιστική. Χαρακτήριζε τον εαυτό του αμετανόητο αναρχικό και για τα γραφόμενά του φυλακίστηκε.

Ο Πετρόπουλος φώτισε με τον φακό του έναν υπόγειο κόσμο που κανείς δεν μπήκε στον κόπο να δει, παρ’ όλο που ζούσε και εξελισσόταν μπρος τα μάτια όλων. Έναν κόσμο που οι ακαδημαϊκοί και οι πάσης φύσεως ερευνητές τον προσπερνούσαν εθελοτυφλώντας και περιφρονώντας τον. Λάτρευε το υπόγειο της πόλης και θεωρούσε τους ανθρώπους του περισσότερο επαναστάτες από το προλεταριάτο και τους κομμουνιστές: «Και πάνω στο υπόγειο αυτό, το οποίο το ποδοπατεί βέβαια η αστική τάξη κλπ, το ποδοπατεί επίσης και το προλεταριάτο, το δήθεν προοδευτικό προλεταριάτο και οι κομμουνιστές. Γιατί είναι πολύ εύκολο να ποδοπατάς έναν χασίκλα. Αλλά ο χασίκλας για μένα είναι πολύ πιο επαναστάτης από έναν κομμουνιστή». Οι αριστεροί και οι κομμουνιστές θέλουν να τονίζουν ότι ο Πετρόπουλος ήταν αριστερός, μα εντέχνως δεν αναφέρουν κάποιες βασικές θέσεις του. Ο ίδιος απεχθανόταν την Μαρξιστική ιδεολογία[1], τα κόμματα και τις οργανώσεις καθώς και τους μύθους της Αριστεράς. Προσπαθούσε με τα γραφόμενά του να γίνει μισητός σε όλους αυτούς, αλλά έλεγε και ξανάλεγε ότι επί Χούντας δεν ήταν αντιστασιακός και ότι στην φυλακή τούς αριστερούς τούς απέφευγε. Μάλιστα είχε γράψει και ένα κείμενο για τον Άρη Βελουχιώτη με σκοπό να εκφράσει την αηδία του στο πρόσωπό του και συγχρόνως να ενοχλήσει όλους τους αριστερούς που τον θεωρούσαν ενταγμένο στην φάρα τους.[2] Συνέχεια