Author Archives: anarchypress

Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΡΦΕΤΟΥ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ

Δεν είναι λίγοι εκείνοι, οι οποίοι ακόμη θυμούνται είτε λόγω ηλικίας είτε λόγω της ενασχόλησής τους με ιστορικά γεγονότα ότι η διεξαγωγή παλαιότερων εκλογικών αναμετρήσεων, όπως εκείνη της 29ης Οκτωβρίου του 1961 σημαδεύτηκε από καταγγελίες για «βία και νοθεία», ενώ φράσεις όπως εκείνη του Γεωργίου Παπανδρέου ότι «ψήφισαν και τα δέντρα», «ανέστησαν και τους νεκρούς για να ψηφίσουν», έμειναν στην ιστορία. Τότε η κυβέρνηση Καραμανλή, τα σώματα ασφαλείας και οι ένοπλες δυνάμεις κατηγορήθηκαν ότι εφαρμόζοντας το σχέδιο «Περικλής» προχώρησαν σε τρομοκράτηση των κομμάτων της αντιπολίτευσης και των ψηφοφόρων τους, ενώ σημειώθηκε εκτεταμένη νοθεία με διπλοεγγραφές ψηφοφόρων, με εγγραφή ανύπαρκτων ανθρώπων στους εκλογικούς καταλόγους, ψήφισαν κυριολεκτικά και οι νεκροί, ενώ υπήρξαν ακόμη και νεκροί κατά τις συμπλοκές, οι οποίες σημειώθηκαν με μεγαλύτερη ένταση στην επαρχία.

Συνέχεια

Εκπομπή στο «Ελεύθερο Κοινωνικό Ραδιόφωνο» στη μνήμη του Αναρχικού Αγωνιστή Γιώργου Βλασσόπουλου

Η εκπομπη «Αντίσταση Κατά της Αρχής» η οποία θα είναι στη μνήμη του Αναρχικού Αγωνιστή Γιώργου Βλασόπουλου, θα μεταδοθεί την Τρίτη 23 Νοεμβρίου στις 19:00 μμ. στις συχνότητες 1431 ΑΜ και 97,2 FM καθώς και ιντερνετικά στό https://www.1431am.org/

Συνέχεια

Η ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ ΤΗΣ ΚΤΗΝΩΔΙΑΣ

Ο Γιόζεφ Μένγκελε, γνωστός και ως «ο άγγελος του θανάτου στο Άουσβιτς», μέσα από το ρόλο του επιστήμονα γιατρού έμεινε στην ιστορία για τις θηριωδίες του, που οδήγησαν στον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων. Οι κτηνωδίες αυτές, όπως φαίνεται έχουν εμπνεύσει «άξιους» ανά τον κόσμο συνεχιστές του. Κάποιοι από αυτούς κατοικοεδρεύουν στον ελλαδικό χώρο, τιτλοφορούν το προσωνύμιο του επιστήμονα ιατρού, κατέχουν θέσεις υψηλές και φυσικά κάνουν την βρώμικη δουλειά του κράτους και της εξουσίας.

Συνέχεια

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ -ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΣΤΙΣ 26 -27 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ, ΣΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΚΥΛΙΚΕΙΟ ΝΟΜΙΚΗΣ

Συνέχεια

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟ ΜΑΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΓΙΩΡΓΟ ΒΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟ (Β ΜΕΡΟΣ)

Ο Γιώργος στην συνέχεια συμμετέχει τον Ιούλιο του 1985 στην εκδοτική ομάδα της Αντιεξουσιαστικής εφημερίδας Δοκιμή (1985-1987), μια χρονιά που σημαδεύεται από την δολοφονία του αντικρατιστή αντάρτη πόλης Χρήστου Τσουτσουβή σε ένοπλη συμπλοκή στου Γκύζη, αλλά και από την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά στα Εξάρχεια ύστερα από επίθεση με μολότοφ σε κλούβα των ΜΑΤ. Στην συνέχεια ο Γιώργος Βλασσόπουλος συμμετέχει, για μικρό διάστημα, στην αναρχική εφημερίδα Αναρχία (1987) και στην Ένωση Αναρχικών, απ’ όπου αποχωρεί με ομάδα συντρόφων μαζί με τους οποίους (και άλλους) συγκροτείται στις 9 Γενάρη 1988 η Συσπείρωση Αναρχικών (στην οποία παραμένει μέχρι και το θάνατό του), και εκδίδεται η εφημερίδα Ενάντια (δημιουργείται το σχήμα Ενάντια με συμμετοχή αναρχικών ομάδων εκτός της Συσπείρωσης Αναρχικών, από την Πάτρα, την Καβάλα και τα Ιωάννινα). Μετά την διάλυση του σχήματος Ενάντια, και τη διάσπαση της Συσπείρωσης Αναρχικών εκδίδεται (από την Συσπείρωση Αναρχικών) στα τέλη του 1990 η εφημερίδα Εξέγερση, αλλά και το περιοδικό Αναρχική Θεώρηση. Το 1991 δημιουργείται η Συνεργασία Αναρχικών Ομάδων για την Κοινωνική Αλληλεγγύη και την Πολύμορφη Δράση στην οποία συμμετέχουν δεκάδες αναρχικές-αντιεξουσιαστικές ομάδες, συλλογικότητες και πυρήνες, ενώ το 1993 δημιουργείται και η Αναρχική Αρχειοθήκη, με την λειτουργία του Αρχείου Κοινωνικών Αγώνων, και την πραγματοποίηση δεκάδων εκδόσεων.

Συνέχεια

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟ ΜΑΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΓΙΩΡΓΟ ΒΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟ (Α ΜΕΡΟΣ)

«Μα κάποτε που η κρύα σιωπή θα περιβρέχει τη γη
κάποτε που θα στερέψουν οι άσημες φλυαρίες
κι όλοι τους θα προσμένουνε σίγουρα τη φωνή
θ’ ανοίξω το στόμα μου,
θα γεμίσουν οι κήποι με καταρράκτες
στις ίδιες βρώμικες αυλές τα οπλοστάσια
οι νέοι έξαλλοι θ’ ακολουθούν με στίχους χωρίς ύμνους
ούτε υποταγή στην τρομερή εξουσία.
Πάλι σας δίνω όραμα».

Μιχάλης Κατσαρός, Όταν (1978)

«Μερικές φορές αναρωτιέμαι τι από όλα όσα χάθηκαν στο νησί εξαφανίστηκε πρώτο. “Τα παλιά χρόνια, πριν γεννηθείς, υπήρχαν πολύ περισσότερα πράγματα εδώ”, μου έλεγε συχνά η μητέρα μου όταν ήμουν παιδί. “Διαφανή πράγματα, ευωδιαστά πράγματα… παλλόμενα, λαμπερά… υπέροχα πράγματα που δεν μπορείς καν να τα φανταστείς. Είναι κρίμα να ζουν άνθρωποι, που δεν μπόρεσαν να φυλάξουν τέτοια θαυμάσια πράγματα στην καρδιά και στο μυαλό τους… Συνεχίζουν να εξαφανίζονται πράγματα, το ένα μετά το άλλο.
Δεν θα αργήσει να συμβεί ξανά… θα το δεις
και η ίδια. Κάτι θα εξαφανιστεί από τη ζωή σου”
“Είναι τρομακτικό;” τη ρώτησα… “Όχι, μην ανησυχείς. Δεν πονάει και δεν θα νιώσεις ιδιαίτερη θλίψη.
Ένα πρωί απλώς θα ξυπνήσεις και κάτι θα έχει τελειώσει πριν καν το συνειδητοποιήσεις.».

Γιόκο Ογκάουα, Η αστυνομία της μνήμης.

Συνέχεια

Πολυτεχνείο 2021

Να προσπαθούμε, να αντιστεκόμαστε, να επιμένουμε, να μην το βάζουμε κάτω, να είμαστε πιστοί, να αντιπαλεύουμε σώμα με σώμα τη μοίρα, να εκπλήσσουμε την καταστροφή με την αφοβία που δείχνουμε μπρος της, να αντιμαχόμαστε κατά μέτωπο την άδικη δύναμη και να λοιδωρούμε την κούφια νίκη, να στεκόμαστε ακλόνητοι, να βαστάμε ταμπούρι· από τέτοιο παράδειγμα έχουν οι λαοί ανάγκη, τέτοιο φως πρέπει να τους ηλεκτρίζει.
(Β. ΟΥΓΚΩ)

48 χρόνια από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Την Δευτέρα 15 έως και την Τετάρτη 17 Νοεμβρίου, επ’ ευκαιρία των ετήσιων εκδηλώσεων μνήμης για την εξέγερση του Νοέμβρη 1973, επί της οδού Πατησίων, γωνία με την οδό Στουρνάρη, παρουσιάστηκαν έντυπα και βιβλία που εκδίδει η Αναρχική Αρχειοθήκη.

Συνέχεια

Απομαγνητοφωνημένη συζήτηση της Αναρχικής Αρχειοθήκης με θέμα: 1967-1973, Δικτατορία-Πολυτεχνείο: Αλήθειες και ψέμματα. (Β μέρος)

Συμμετέχουσα: Είπε ο σύντροφος, σε σχέση με τις συγκρούσεις, ότι η πρώτη εισβολή που έγινε στις 11 Ιανουαρίου εδώ πάλι στο Πολυτεχνείο. Όταν έγινε η εισβολή είχαν μαζευτεί χιλιάδες εδώ και τριγύρω… τουλάχιστον τρεις χιλιάδες… Η αστυνομία έκανε εισβολή, χτύπησαν και συνέλαβαν πολύ κόσμο, δηλαδή δεν ήταν αστεία τα πράγματα. Επίσης, αν το δούμε διαφορετικά, ο κάθε ήσυχος πολίτης όταν ακούει ότι ο ανιψιός του, ο φίλος του, ένας φοιτητής έχει υποστεί τέτοια βία μέσα σε ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα, ότι εισέβαλαν αστυνομικοί, δημιούργησαν όλη αυτήν την κατάσταση και μάλιστα σε φοιτητές
και όχι στους «κακούς» σε εισαγωγικά αριστερούς που είχαν ομάδες και «έβαζαν βόμβες», τότε ακόμα και ο πολύ απλός άνθρωπος αντιδρά, κατά κάποιον τρόπο «ξυπνάει» και αποφασίζει ότι δεν το γουστάρει αυτό. Η εισβολή σε τέτοιες περιπτώσεις δεν βγαίνει ποτέ σε καλό.

Συνέχεια

Απομαγνητοφωνημένη συζήτηση της Αναρχικής Αρχειοθήκης με θέμα: 1967-1973, Δικτατορία-Πολυτεχνείο: Αλήθειες και ψέμματα. (Α μέρος)

Το παρακάτω κείμενο είναι απομαγνητοφώνηση συζήτησης που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Αναρχικού διημέρου εκδηλώσεων που διοργανώνεται από την Αναρχική Αρχειοθήκη στο Πολυτεχνείο – 2019. Το θέμα ήταν 1967-1973, Δικτατορία-Πολυτεχνείο: Αλήθειες και ψέμματα. Στη συζήτηση εξετάστηκαν τα ψεύδη με τα οποία η εξουσία διαχειρίστηκε προς όφελός της τα γεγονότα, εξαπολύοντας έναν διαρκή βομβαρδισμό προπαγάνδας, τόσο σε σχέση με τις επιδιώξεις και τις ευθύνες αναφορικώς με την Κύπρο και την κατάκτηση ενός μέρους της νήσου από το τουρκικό κράτος, όσο και με τα πραγματικά περιστατικά της κατάληψης και της μη ελεγχόμενης εξέγερσης στους δρόμους της Αθήνας, καθώς και την συνδιαλλαγή της συντονιστικής επιτροπής με τις Αρχές, που οδήγησε στη κοινή αποδοχή της χρήσης του άρματος για το γκρέμισμα της κεντρικής εισόδου του Πολυτεχνείου. Συζητήθηκε, ακόμη, η κατασκευή του αντιαμερικανισμού με την ένταξη της όλης κατάστασης –που εκτυλίχθηκε από το 1967 έως το 1973– στο δίπολο της διαμάχης Ανατολής-Δύσης.

Στη συζήτηση συμμετείχε και ο σύντροφός μας Γιώργος Βλασσόπουλος

Συνέχεια

Μια ακόμα κρατική δολοφονία στο Πέραμα και οι επιλεκτικές αντιδράσεις απέναντι στο αστυνομικό κράτος

Στις 22 Οκτωβρίου 2021 λίγο πριν τα μεσάνυχτα, ομάδα μπάτσων, δρώντας αυτοβούλως και αγνοώντας εντολές ανωτέρων τους, καταδιώκουν αυτοκίνητο το οποίο εγκλωβίζεται από λεωφορείο και δίχως να έχει προηγηθεί ανταλαγή πυροβολισμών οι μπάτσοι εντός πυκνοκατοικημένης περιοχής, αδειάζουν τα όπλα τους πάνω στο αυτοκίνητο με αποτέλεσμα τον θάνατο του Νίκου Σαμπάνη, τον τραυματισμό ενός άλλου ατόμου που βρισκόταν στο αυτοκίνητο, ενώ ένα τρίτο άτομο κατάφερε να διαφύγει εν μέσω βροχής πυροβολισμών. Οι 36 σφαίρες που γάζωσαν το αυτοκίνητο και κάποιες από αυτές δολοφόνησαν τον Νίκο Σαμπάνη και τραυμάτισαν τον συνοδηγό του αυτοκινήτου ρίχτηκαν από ομάδα αστυνομικών, καθώς οι επιβαίνοντες στο αυτοκίνητο ήταν άοπλοι.

Συνέχεια

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ- ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Συνέχεια

Όταν ο Κυρίαρχος λόγος αναμεταδίδεται από «κινηματικά παπαγαλάκια»

Πόσο εύκολο αλήθεια είναι να εξαπολύεις ένα χαρακτηρισμό προς μια κατηγορία ανθρώπων και να ξεμπερδεύεις; Απ΄ ότι διαβάζουμε και παρατηρούμε, πανεύκολο για πολλούς. Η γλώσσα και ο λόγος της εξουσίας και της κυριαρχίας είναι γεμάτος αλαζονεία, υποτίμηση, γενικεύσεις και ψεύδη. Και εάν δεν μάς καίγεται καρφί και δεν παίρνουμε πολύ στα σοβαρά τα λόγια της πολιτικής-οικονομικής ελίτ, δεν μπορούμε να μην λάβουμε υπ’ όψη όσα διατυπώνονται και λέγονται από την αντίπερα όχθη της. Όταν ο κυρίαρχος λόγος έχει εισχωρήσει στον λόγο των καταπιεσμένων και χρησιμοποιεί την ίδια φρασεολογία και μάλιστα με λίγη αργκό για να διαφέρει και λίγο από τον πρωτότυπο, τότε τα πράγματα γίνονται πολύ σοβαρά. Γιατί η γλώσσα μας είναι ο καθρέφτης μας. Όταν σαν «χάπατα» αναπλάθονται οι όροι από τον κυρίαρχο λόγο και μπαίνουν στο λεξιλόγιο των «εναλλακτικών», η εξουσία μπορεί να κάθεται πραγματικά αμέριμνη και να απολαμβάνει.

Συνέχεια

Παρέμβαση σε θέατρα ενάντια στο καθεστώς διαλογής θεατών.

Η «Πρωτοβουλία Ενάντια στο Υγειονομικό Απαρτχάιντ» με την συμμετοχή ατόμων από πολλές συλλογικότητες, πραγματοποίησε, το βράδυ του Σαββάτου 6 Νοεμβρίου 2021, παρέμβαση σε θέατρα της Αθήνας που απαγορεύουν την είσοδο σε μη εμβολιασμένους, εφαρμόζοντας έτσι τον νόμο Απαρτχάιντ του κράτους και νομιμοποιώντας ναζιστικού τύπου λογικές. Από την Συσπείρωση Αναρχικών μοιράστηκε η παρακάτω προκήρυξη:

Συνέχεια

ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 220ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Παρασκευή 5 Νοεμβρίου η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο στα σημεία διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου.

Ακολουθεί ο πρόλογος, του Κύκλου Σύνταξης, για αυτήν την έκδοση:

Συνέχεια

Και Κνίτες και Χίτες και Ταγματασφαλίτες

«Αν η πρόθεση των αστυνομικών ήταν ανθρωποκτόνος θα είχαν σκοτωθεί και οι τρεις που βρίσκονταν στο όχημα. Ο αριθμός των πυροβολισμών (τριάντα οκτώ σφαίρες) δείχνει ότι δεν υπήρχε τέτοια πρόθεση.» Αυτά ακριβώς δήλωσε ο λαλίστατος υπουργός ανάπτυξης Άδωνις Γεωργιάδης  στη φιλόξενη συχνότητα του ΣΚΑΙ. Με ένα 18χρονο άοπλο τσιγγανόπουλο νεκρό και ένα 16χρονο σοβαρά τραυματία, (που αν επιζήσει, θα πρέπει να επιζήσει χωρίς σπλήνα, ευάλωτος στην παραμικρή λοίμωξη) δεν υπήρξε «ανθρωποκτόνος» πρόθεση. Έπρεπε να έχουν σκοτωθεί από τα πυρά και οι τρείς επιβαίνοντες για να διερευνήσουμε την πρόθεση, όχι ότι θα ήταν και πάλι σίγουρος ο κύριος Υπουργός. Και τί εστί άνθρωπος; Δυτικά του Πέκος, «απαγορεύεται να σκοτώνει κάποιος έναν άνθρωπο, δεν υπάρχει, όμως, νόμος που να απαγορεύει να σκοτώσει το αστυνομικό όργανο έναν τσιγγάνο», για να παραφράσουμε λίγο τον εμβληματικό ειρηνοδίκη-ιδιοκτήτη του σαλούν Roy Bean σε μια κωμόπολη στις όχθες του Ρίο Γκράντε.

Συνέχεια

Δεν είμαστε εμείς ρατσιστές, εσείς είστε μαύροι

Η μελέτη των Conchita D’Ambrosio και Giorgia Menta (Πανεπιστήμιο του Λουξεμβούργου) τράβηξε την προσοχή του διαβόητου εγχώριου think tank ΕΛΙΑΜΕΠ και δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική έκδοση του Οικονομικού Ταχυδρόμου και θα καταλάβετε αμέσως το γιατί. Η έρευνα δείχνει ότι οι δυσμενείς επιδράσεις του lockdown στην απασχόληση και στα εισοδήματα συσχετίζονται με την άρνηση εμβολιασμού: όσοι επλήγησαν περισσότερο από τα μέτρα περιορισμού είναι πιθανότερο να δηλώσουν αντιεμβολιαστές σε σύγκριση με όσους επλήγησαν λιγότερο.

Συνέχεια

Antifa Vaccine avenger

Δεν έχουμε σκοπό να βάλουμε άλλο εμβολιαστικό κουίζ, γιατί η απάντηση είναι πάντα δεδομένη: Ζούμε στην εποχή που οι αριστεροί πολιτικοί εκφράζουν χιτλερικές απόψεις περί απομόνωσης, βασανισμού κτλ των αρνητών και αρκετοί ακροδεξιοί τρέχουν να τους θυμίζουν ότι υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα και ευνομούμενη πολιτεία.

Συνέχεια

ΠΟΡΕΙΑ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ- ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΏΝ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΑΜΠΑΝΗ

Ύστερα από κάλεσμα των αναρχικών Περάματος, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αναρχικών και αντιεξουσιαστών στην πλατεία Ηρώων, όπου μοιράστηκαν κείμενα σχετικά με την κρατική δολοφονία του Νίκου Σαμπάνη.

Συνέχεια

Οι ανεύθυνοι των Αθηνών και οι εραστές της ύπαρξης

Από αριστερά: Ρωμαίος Ζουλούμης, Τάκις Βασιλάκης, Ευθαλία Αργυροπούλου, Μίνως Αργυράκης. Μπροστά οι δύο κοπέλες που κάθονται στο πάτωμα Νέλλη
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΗΣ ΝΑΤΑΣ ΜΕΛΑ ΤΟ 1945

Μπορεί η γενιά των μπίτνικ ετυμολογικά να εισάγεται από τον συγγραφέα Τζακ Κέρουακ το 1948 για να περιγράψει μια λογοτεχνική παρέα της Αμερικής, που με τα γραπτά και την καθημερινότητά της αμφισβητούσε κοινωνικές και αισθητικές νόρμες των δεκαετιών του ’50 και του ’60, αλλά στην Αθήνα από τα μέσα της δεκαετίας του ’40, στην κόψη του τελειώματος της Κατοχής και στην αρχή του εμφυλίου πολέμου, λίγο πριν από την εμφάνιση των μπίτνικ στην Αμερική, έχει ήδη κάνει την εμφάνισή της μια ανάλογη και παράξενη, για τα δεδομένα της εποχής, παρέα λογοτεχνών, ποιητών, συγγραφέων, καλλιτεχνών και γενικότερα «παράξενων» ανθρώπων. Ένιωθαν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στις κοινωνικές νόρμες του ελλαδικού χώρου και δεν έβρισκαν ενδιαφέρον στο επιβαλλόμενο δίπολο ενός κομμουνιστικού ή δεξιού καθεστώτος. Συναντήθηκαν και έζησαν μαζί και προσπάθησαν μέσα από την τέχνη να νιώσουν ελεύθεροι και απαλλαγμένοι από το επιβαλλόμενο εμφυλιακό δίπολο. Από την μια η επιβολή της δεξιάς και η συμμόρφωση σε ασφυκτικά κοινωνικά δεδομένα και από την άλλη η εναλλακτική κομμουνιστική εξουσία που από το ξεκίνημά της είχε συντονιστεί με το εκάστοτε καθεστώς δίνοντας σπουδαία σε αγριότητα εξουσιαστικά δείγματα γραφής.

Συνέχεια

Από τη φυλακή στο νεκροταφείο:

Πώς οι αναρχικοί της Ουκρανίας και της Μόσχας μετέτρεψαν την κηδεία του Κροπότκιν σε πολιτική συγκέντρωση

από τον Anatoly Dubovik

Στις 13 Φεβρουαρίου 1921, ο 78χρονος Πέτρος Κροπότκιν – «ο παππούς της Ρωσικής Επανάστασης» και ο «απόστολος του αναρχισμού», όπως ήταν γνωστός στους συγχρόνους του, θάφτηκε στη Μόσχα. Αυτή η κηδεία ήταν η τελευταία πολιτική διαδήλωση που διοργανώθηκε από ένα μη μπολσεβίκικο κόμμα στη Μόσχα εκείνη την εποχή. Αναρχικοί από την Ουκρανία έπαιξαν σημαντικό ρόλο σε αυτό το γεγονός.

Στα τέλη Νοεμβρίου 1920, η κυβέρνηση της Ουκρανικής ΣΣΔ [Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία] ακύρωσε τη στρατιωτική-πολιτική συμφωνία με τους Μαχνοβίτες και συνέτριψε το αναρχικό κίνημα στην Ουκρανία. Εκατοντάδες αναρχικοί κατέληξαν στη φυλακή.

Σύντομα 40 από αυτούς τους ακτιβιστές στάλθηκαν στη Μόσχα στη διάθεση του VChK [Cheka]. Μεταξύ αυτών ήταν ηγέτες της Συνομοσπονδίας Αναρχικών Οργανώσεων Ουκρανίας «Nabat» και όλοι οι εκπρόσωποι του Μαχνοβίτικου κινήματος που ήταν παρόντες στο Χάρκοβο τη στιγμή των συλλήψεων. Αυτοί ήταν έμπειροι προπαγανδιστές και οργανωτές, ιδεολόγοι και αγωνιστές, που είχαν πολεμήσει για χρόνια εναντίον τόσο του Κόκκινου όσο και του Λευκού καθεστώτος.

Αλλά δεν ήταν πολύ βολικό για τους ηγεμόνες της RSFSR [Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία] να τους κρατήσουν πίσω από τα κάγκελα. Έχοντας νικήσει τους Λευκούς, οι Μπολσεβίκοι στράφηκαν ξανά στα σχέδια για επανάσταση στην Ευρώπη και ήλπιζαν να κάνουν τους δυτικούς αναρχικούς συμμάχους τους. Έτσι, η καταστολή εναντίον των αναρχικών στη Ρωσία και την Ουκρανία έπρεπε να περιοριστεί. Και τον Ιανουάριο του 1921, άρχισαν να απελευθερώνουν τους «Nabatsi». Φυσικά, δεν τους απελευθέρωσαν όλους, αλλά μόνο τους «λιγότερο επικίνδυνους» και, φυσικά, η απελευθέρωσή τους δεν ήταν άνευ όρων αλλά δεσμεύονταν να μην εγκαταλείψουν τη Μόσχα.

Με την απελευθέρωσή τους, οι Ουκρανοί αναρχικοί ξεκίνησαν και πάλι τη διάδοση των ιδεών τους. Παραδόξως, βρέθηκαν αμέσως αντιμέτωποι με την αντίθεση των Ρώσων ομολόγων τους. Δείτε πώς το θυμήθηκε ο Ναβατιστής Ανατόλι Γκορέλικ:

«Σταματήστε να εργάζεστε στη Μόσχα. Η Μόσχα είναι το κέντρο των Μπολσεβίκων. Η Μόσχα είναι κόκκινη, δεν υπάρχει χώρος για αναρχικούς σε αυτήν. Εδώ δεν είναι η Ουκρανία σας. Σύντομα θα χάσετε την καρδιά σας».

«Αυτή ήταν η απάντηση που έλαβα λίγο πολύ από εξέχοντες αναρχικούς όταν τους ρώτησα για το αναρχικό έργο στη Μόσχα. Στην πραγματικότητα, αρχικά βρέθηκα να χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο στο αναρχικό περιβάλλον της Μόσχας. Σε όποιον και να μίλησα για δουλειά, η απάντηση ήταν ένα συγκαταβατικό χαμόγελο ή χειρότερα.»

Αλλά μετά από μερικές εβδομάδες, η προπαγάνδα των Nabatsi άρχισε να αποδίδει καρπούς. Ο ίδιος ο Gorelik περιέγραψε τις δραστηριότητές του τον Φεβρουάριο του 1921, ως εξής:

«Δεν υπήρχε σχεδόν καμία συνάντηση εργοστασίου στο οποίο δεν είχαν προσκληθεί οι αναρχικοί. Κάθε βράδυ οι εργάτες γέμιζαν τους αναρχικούς συλλόγους στο Λεοντιέφσκι [Λέιν] και αλλού. Παντού, στους συλλόγους του Λεοντιέφσκι, στις συναντήσεις των εργαζομένων, στην αποθήκη αυτοκινήτων του Σοβναρκόμ [Σοβιέτ των Λαϊκών Επιτρόπων], στο ουκρανικό θέατρο, στο Σεργκιέφ [πόλη κοντά στη Μόσχα] και στα πανεπιστήμια όπου έδινα διαλέξεις και μίλησα σε συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, υπήρξαν σοβαρές συζητήσεις και ερωτήματα».

Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: