Author Archives: anarchypress

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΕΠΑΦΩΝ Ή ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΚΙΝΔΥΝΟΥ;

«….ήταν το αίσθημα της εξορίας αυτό το κενό που είχαμε μέσα μας, αυτή η ειδική συγκίνηση, ο παράλογος πόθος να ξαναγυρίζεις στα παλιά ή να επισπεύδεις το χρόνο, αυτά τα πύρινα βέλη της μνήμη… και τότε βλέπαμε πως ο χωρισμός ήταν προορισμένος να διαρκέσει κι έπρεπε να συμφιλιωθούμε με το χρόνο. Ξαναβρισκόμαστε έτσι στη θέση των φυλακισμένων, καταφεύγαμε στο παρελθόν, κι αν κάποιοι από μας έμπαιναν στον πειρασμό να ζήσουν στο μέλλον, δεν αργούσαν να προσγειωθούν απότομα, κουβαλώντας όλες τις πληγές που σε φορτώνει η φαντασία όταν την εμπιστεύεσαι…». Αλμπέρ Καμύ, Η Πανούκλα

Πάνω από 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε καραντίνα σ’ ολόκληρο τον πλανήτη. Εικόνες μιας παγκόσμιας ερημιάς, εγκατάλειψης, άδειες πόλεις δεκάδων εκατομμυρίων κατοίκων, που κρύβονται πλέον στα προσωπικά τους «καταφύγια», λες και έχει πέσει ατομική βόμβα. Μια απόκοσμη ησυχία συνεχίζει να επιβάλλεται με έκτακτα διαγγέλματα, το κουκούλι του Νέου Κόσμου, μια νεκρική σιγή που διακόπτουν οι σειρήνες των ασθενοφόρων. Πτώματα εγκαταλελειμμένα στην μέση του δρόμου, στρατιωτικά καμιόνια στον πλούσιο ιταλικό βορρά μεταφέρουν τις σωρούς, ιπτάμενες κάμερες επιτηρούν την απαγόρευση κυκλοφορίας, έλεγχοι στους δρόμους, φήμες για οργανωμένες λεηλασίες στα κλειστά καταστήματα· στις οθόνες των τηλεοράσεων ξανά και ξανά «παίζονται» οι ίδιες και οι ίδιες σκηνές, εκείνες που θεωρούνται κατάλληλες για να τρομάξουν περισσότερο τους ήδη τρομαγμένους, όσο για την λογοκρισία κάθε αντίθετης γνώμης απλά δεδομένη· εξορισμένη η ανθρώπινη τρυφερότητα, απαγορευμένες οι ανθρώπινες επαφές, μόνο συμμόρφωση επιβάλλεται και σιδερένια πειθαρχία, και αυστηρός αποκλεισμός των «μολυσμένων». Στην Κίνα τοποθετούνται κάμερες στα σπίτια των εγκλείστων, η πόρτα των οποίων σφραγίζεται ενώ κάθε μερικές ώρες θερμομετρούνται. Εφιαλτικές και οι προβλέψεις για τα εκατοντάδες εκατομμύρια νέων ανέργων παγκοσμίως και για εργασιακές συνθήκες που θα συντρίψουν άλλους τόσους ανθρώπους. Συνέχεια

ΑΘΛΙΑΣ, ΠΑΡ’ ΑΘΛΙΟΥ, ΔΙ’ ΑΘΛΙΟΥ ΠΡΟΣ ΑΘΛΙΟΝ

«Ο άθλιος στέλνει άθλια επιστολή με τον Αθλία προς έναν άθλιο». (Διογένης, 410-323 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος)

(Ο Αθλίας ήταν απεσταλμένος του Μ. Αλέξανδρου, που παρέδωσε επιστολή του στο Διογένη)

Ο άθλιος Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης ανακοινώνει την πρόθεση της ΔΕΗ να προβεί σε δωρεά ύψους 5.000.000ευρω –λες και θα τα έβγαζαν από το πορτοφόλι τους– στον άθλιο Υπουργό Υγείας Βασίλη Κικίλια δια μέσω του αθλία δηλαδή τα ΜΜΕ προς τον άθλιο δηλαδή εμάς.

«Το πρωί της Δευτέρας αφίχθη, με ειδικά ναυλωμένη πτήση, στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» μια μεγάλη ποσότητα μέσων ατομικής προστασίας, που αποτελεί το πρώτο μέρος της δωρεάς της ΔΕΗ στο ΕΣΥ». Με τέτοιους τίτλους μας παρουσιάζουν σήμερα προς γνώση κι ενημέρωσή μας όλα σχεδόν τα μίντια του εγχώριου συστήματος και συνεχίζουν: Με χιλιάδες μάσκες και ειδικές στολές ενισχύεται το προσωπικό του ΕΣΥ που δίνει τη μάχη με τον κορωναϊό, έπειτα από δωρεά της ΔΕΗ. Συνέχεια

Ο κυνισμός και η φρικωδία της επιστήμης

Οι πρόσφατες δηλώσεις του γιατρού Ζαν Πολ Μιρά, διευθυντή της μονάδας εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου Cochin στο Παρίσι κάνουν το γύρο του κόσμου προκαλώντας αντιδράσεις.

Κατά την συζήτηση με τον διευθυντής ερευνών Καμίλ Λοχτ με θέμα το εμβόλιο BCG για τη φυματίωση, που δοκιμάζεται σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, και στην Αυστραλία, εναντίον του νέου κοροναϊού, ο Μιρά ρώτησε: «Εάν θα μπορούσα να γίνω προκλητικός, δεν θα έπρεπε να κάνουμε αυτήν τη μελέτη στην Αφρική, όπου δεν υπάρχουν μάσκες, αγωγή ή μονάδες εντατικής θεραπείας, όπως γίνεται κάπως έτσι, παρεμπιπτόντως, σε ορισμένες έρευνες για το AIDS ή με τις ιερόδουλες; Δοκιμάζουμε πράγματα, διότι γνωρίζουμε ότι είναι εκτεθειμένοι σε μεγάλο βαθμό και δεν προστατεύουν τους εαυτούς τους».

Ο Καμίλ Λοχτ, ο διευθυντής ερευνών του Inserm, απάντησε: «Έχετε δίκιο. Και παρεμπιπτόντως, βρισκόμαστε στη διαδικασία να σκεφτούμε, παράλληλα, μια έρευνα στην Αφρική… Αυτό δεν μας αποτρέπει, παράλληλα, από το σκεφτόμαστε για μια έρευνα στην Ευρώπη και την Αυστραλία». Συνέχεια

Η «ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ» ΤΟΥ 2020 ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ 2200..

«Προβλέπουμε ότι τα ποσοστά ανεργίας στις Η.Π.Α. και την Ευρώπη θα αυξηθούν για να κινηθούν μεταξύ 13 και 19%», δήλωσε ο Πήτερ Χούπερ, επικεφαλής οικονομικών ερευνών στην Deutsche Bank AG τονίζοντας ότι «Ο πόνος που θα έρθει βραχυπρόθεσμα στις Η.Π.Α. και την Ευρώπη, θα είναι πρωτοφανής από τη Μεγάλη Ύφεση, από την άποψη των μεγεθών».

Ύφεση έως και 18,6% στην ελληνική οικονομία εκτιμά η ιταλική τράπεζα UniCredit, σε πρόσφατη ανάλυσή της για την παγκόσμια οικονομία και τις επιπτώσεις από τον κορωναϊό, με την μείωση του ΑΕΠ να υπολογίζεται μεγαλύτερη από κάθε άλλο κράτος, ενώ στην Ευρωζώνη αναμένεται ύφεση κατά 13%, στην Ιταλία κατά 15%, στη Γερμανία κατά 10% και στη Γαλλία κατά 13,8%.

Κυριάκο, όχι άλλο «κανονικότητα» δεν αντέχουμε, βαρεθήκαμε, θέλουμε και λίγη… περιπέτεια…

Η συνέχεια κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, μάς άρεσε και προχωρούμε σε αναδημοσίευση:

ΜΑΘΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 2200

Έξω από ένα επαρχιακό φροντιστήριο, Ελλάδα 2200 μ.χ. Ο Τάκης και ο Σταύρος περιμένουν να περάσει το κενό τους. Ο Τάκης βγάζει και ανάβει έναν μπάφο.

– Το ξέρει η μάνα σου ότι καπνίζεις;

– Ναι.

– Και τι λέει;

– Ε, καλά δεν καπνίζω και ταμπάκο, δεν είμαι κανά πρεζάκι.

– Διάβασες;

– Διάβασα, αλλά μαλάκα τα μπερδεύω. Η οικονομική κρίση ήταν μετά τον κοροναϊό ή πριν; Συνέχεια

ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 203ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από το Σάββατο 4 Απριλίου 2020, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο σε σημεία όπου διατίθεται ο ημερήσιος και περιοδικός τύπος.

                                                               

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, του Κύκλου Σύνταξης, για αυτήν την έκδοση: Συνέχεια

COVID 19… Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Ψυχολογικός πόλεμος και προπαγάνδα

Όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον.
 Όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν.

(Τζωρτζ Οργουελ, «1984»).

Είναι γεγονός, πως η πολιτική τού γενικευμένου φόβου και της ανασφάλειας αποτελεί ένα πανίσχυρο όπλο για την εξουσία, το κράτος και τους εκάστοτε πολιτικούς υπηρέτες της κυριαρχίας.

Από αρχαιοτάτων χρόνων, η κυριαρχία χρησιμοποιεί και εξελίσσει την τακτική του ψυχολογικού πολέμου, μέσω της προπαγάνδας. Είτε πρόκειται για την αντιμετώπιση ενός «εξωτερικού εχθρού» είτε για την αντιμετώπιση του, «εκ των έσω εχθρού». Δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός, ότι πολλές φορές ο μηχανισμός αυτός λειτουργεί συνδυαστικά· το λεγόμενον «τερπνόν μετά του ωφελίμου». Η εσωτερική, εν δυνάμει απειλή για την εκάστοτε εξουσία, δεν είναι άλλη από μία πιθανή αντίδραση των καταπιεσμένων ομάδων του κοινωνικού χώρου.

Στο 400 π.χ. περίπου Ο Ινδός Βραχμάνος Καουτίλυα έγραψε τις «Αρχές της Πολιτικής», οι οποίες αποτέλεσαν ένα εγχειρίδιο πρακτικών για τους βασιλιάδες της εποχής και όχι μόνο. Το εν λόγω εγχειρίδιο έχει συχνά συγκριθεί με τον «Ηγεμόνα» του Μακιαβέλι η συγγραφή του οποίου πραγματοποιήθηκε περί τα 1532 μ.χ. Σε αυτό περιγράφεται καθαρά η χρησιμοποίηση του ψυχολογικού πολέμου σε όλες τις μορφές του, για τη διάσπαση ενός εχθρικού στρατού και τη σύλληψη του αρχηγού του. Συνέχεια

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΣΤΕΓΟΣ, ΠΡΕΖΑΚΙ ΗΤΑΝ…

Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται έξαρση του χαφιεδισμού, με τους α λά Robocop αστυνομικούς να συλλαμβάνουν ή να κόβουν πρόστιμα σωρηδόν.

Πριν λίγες μέρες όργανον της τάξεως ακινητοποίησε με κεφαλοκλείδωμα, ναι όπως το ακούτε, ηλικιωμένο άτομο, το οποίο επέβαινε σε τρόλεϊ και ελέγχθηκε, διότι δεν είχε μαζί του το περιβόητο χαρτί μετακίνησης και άκουσον άκουσον τόλμησε να αντιδράσει στην επιβολή προστίμου.

Στις 2 Απριλίου, στο Ρέθυμνο της Κρήτης, μεγαλούργησαν τα εκεί όργανα της τάξης και της επιβολής, που έκαναν περίπολο για να ελέγξουν, εάν τηρούνται τα μέτρα απαγόρευσης για την λεγόμενη άσκοπη κυκλοφορία.

Κατά τη διάρκεια, λοιπόν, της εν λόγω περιπολίας, τα κομάντο της ελληνικής αστυνομίας ανακάλυψαν έναν άνθρωπο να περιφέρεται «ύποπτα». Σίγουρα η …τεράστια εμπειρία τους, αλλά και το χρέος τους προς το κράτος και τον υπουργό οικονομικών, τους προίκισε με το απαιτούμενο θάρρος ν’ αντιμετωπίσουν, μια ομολογουμένως όπως θα δούμε δύσκολη αποστολή. Αφού, σε χρόνο ντε τε, κατέφτασαν οι ενισχύσεις και στήθηκε περίμετρος, τα κομάντο της αστυνομίας με κίνδυνο της ζωής τους και με  χειρουργικές κινήσεις ακριβείας κατάφεραν να συλλάβουν τον παράνομα ευρισκόμενο σε κυκλοφορία. Συνέχεια

Φόβος, πειθαρχία και «ατομική εύθύνη»

Δεν μπορούμε παρά να μείνουμε με το στόμα ανοιχτό με την προσαρμοστικότητα όλων των κοινωνιών –μηδέ εξαιρουμένης και της ελληνικής– στη νέα αναγκαστική συνθήκη. Ο θρύλος του «χαλαρού και απείθαρχου» Έλληνα μπροστά στην εξουσία δεν επαληθεύτηκε γι’ ακόμα μια φορά. Ποιά απειθαρχία; Μπροστά στο Φόβο, ακόμα και οι παραδόπιστοι μαγαζάτορες, που θέλουν να βγάλουν από το λύκο δύο τομάρια, σαν ένας άνθρωπος, έκλεισαν μονομιάς τις επιχειρήσεις τους επ’ αόριστον, δεν περίμεναν καν το κρατικό φιρμάνι.

Ποιοί; Αυτοί που διαμαρτύρονταν ότι τους έκανε «ζημιά» μια σκόρπια διαδήλωση το εξάμηνο. Κλειδαμπαρώθηκαν οι πάντες στα σπίτια τους, προμηθεύτηκαν αντισηπτικά, γάντια και μάσκες, τρόφιμα και κωλόχαρτα. Με σχετικά, όμως, πολιτισμένο τρόπο: ακόμα και τις πρώτες μέρες η κίνηση στα σουπερμάρκετ αν και πολύ αυξημένη δεν θύμιζε κάτι από σκηνές αλλοφροσύνης άλλων εποχών.

Το κατοχικό σύνδρομο, ο άλλος θρύλος δεν επαληθεύτηκε, επίσης. Η ευλάβεια στην συμμόρφωση στα κρατικά μέτρα απαγόρευσης παραμένει σταθερή αξία και η πλειοδοσία δεν είναι καθόλου ασυνήθιστη. Η ατομική ευθύνη, το «μάντραμ» της κυβέρνησης, όπως και όλων των κυβερνήσεων παγκοσμίως μπροστά στην πανδημία έγινε το προσωπικό φυλακτό του καθενός. Οι ελάχιστοι, οι οποίοι «παραβίασαν» τις αρχικές απαγορεύσεις και τόλμησαν, λόγου χάρη, να πάνε σε μια ερημική παραλία να λιαστούν –κανείς δεν κολυμπά τέτοια εποχή– αντιμετώπισαν την χλεύη των οικείων τους. Συνέχεια

Υπάρχει περιθώριο για διαφορετικές ερμηνείες των δεδομένων

Δημοσιεύουμε σε δική μας μετάφραση ένα άρθρο του δόκτορος John Lee το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε στις 28 Μαρτίου 2020 στο «The Spectator» και είναι διαθέσιμο εδώ:

https://www.spectator.co.uk/article/The-evidence-on-Covid-19-is-not-as-clear-as-we-think

Είναι, κατά τη γνώμη μας από τα πιο προσγειωμένα και εμπεριστατωμένα άρθρα, από έναν καθηγητή παθολογίας, για το ευρύ κοινό σχετικά με το πώς αναλύονται και συμμετέχουν στις στατιστικές οι θάνατοι από τον κορωναϊό. Το συμπέρασμα που προκύπτει από τα λεγόμενά του είναι σαφές: Ουσιαστικά έχουν παρθεί εξαιρετικά «προωθημένες» αποφάσεις για την αντιμετώπιση του κορωναϊού, οι οποίες δεν δικαιολογούνται από τα πραγματικά δεδομένα. Αυτό που τις «δικαιολογεί» είναι ο τρόπος καταμέτρησής τους και παρουσίασής τους από τα ΜΜΕ, αλλά, όπως λέει ο ίδιος, «η τηλεόραση δεν είναι επιστήμη».

Οι υπογραμμίσεις στο άρθρο με έντονη γραμματοσειρά είναι δικές μας.

Στην ανακοίνωση των μακράν πιο εκτεταμένων περιορισμών της προσωπικής ελευθερίας στην ιστορία του έθνους μας, ο Boris Johnson ακολούθησε με αποφασιστικότητα τις επιστημονικές συμβουλές που του δόθηκαν. Οι σύμβουλοι της κυβέρνησης φαίνονται ήρεμοι και συγκεντρωμένοι, με μια σταθερή συναίνεση μεταξύ τους. Μπροστά σε μια νέα ιική απειλή, με το αριθμό των περιστατικών να αυξάνονται καθημερινά, δεν είμαι βέβαιος ότι οποιοσδήποτε πρωθυπουργός θα είχε ενεργήσει πολύ διαφορετικά.

Ωστόσο, θα ήθελα να θίξω κάποιες απόψεις, οι οποίες σχεδόν έχουν εκπέσει τις τελευταίες εβδομάδες και οι οποίες δείχνουν μια ερμηνεία των στοιχείων διαφορετική από εκείνη που κάνει η κυβέρνηση. Είμαι πρόσφατα συνταξιούχος καθηγητής παθολογίας και παθολόγος σύμβουλος του Εθνικού Συστήματος Υγείας της Μ. Βρετανίας (NHS) και έχω περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής μου στην υγειονομική περίθαλψη και επιστήμη –τομείς, οι οποίοι πολύ συχνά χαρακτηρίζονται από αμφιβολία παρά από βεβαιότητα. Υπάρχει περιθώριο για διαφορετικές ερμηνείες των τωρινών δεδομένων. Εάν ορισμένες από αυτές είναι σωστές ή τουλάχιστον πλησιέστερες στην αλήθεια, τότε τα συμπεράσματα σχετικά με τις απαιτούμενες ενέργειες θα αλλάξουν αναλόγως. Συνέχεια

Οι ψευδείς ειδήσεις στην υπηρεσία του κράτους προστάτη και στην εκμηδένιση της ατομικής και συλλογικής συνείδησης

Πρωταπριλιά! Άλλη μια μέρα που έχει χάσει το νόημά της, αφού η υποκρισία δίνει και παίρνει όλο το χρόνο, χωρίς διακοπές για λίγη αλήθεια. Τα παραπάνω ισχύουν απόλυτα στο χώρο της πολιτικής, που χέρι-χέρι με τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και τους κομματικούς μισθωτούς παπαγάλους, φτιάχνουν κλίμα ώστε να περαστεί η εκάστοτε κομματική προπαγάνδα.

Πρόσφατα, με αφορμή πλάνα του καναλιού Open που παρουσίαζε την Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης να σφύζει από κόσμο που έκανε περίπατο, διάφοροι δημοσιολογούντες αγανάκτησαν με την «απειθαρχία» του κόσμου. Τελικά η Νέα Παραλία έκλεισε, με εντολή του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων Ν. Χαρδαλιά και απόφαση του Γενικού Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας Β. Παπαγεωργίου και κατόπιν σχετικής επικοινωνίας με τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Κ. Ζέρβα και τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Α. Τζιτζικώστα. Συνέχεια

Blitzkrieg για τον θαυμαστό νέο κόσμο

 «Έχουμε πόλεμο…» (Κυριάκος Μητσοτάκης, πρωθυπουργός της Ελλάδας, ομοτράπεζος της Λέσχης Bilderberg)

«Είναι εγκληματίες πολέμου[…] Κάποιοι εγκληματούν αν δεν εφαρμόσουν το νόμο και θα πρέπει να τον εφαρμόσουν με την απειλή εντός εισαγωγικών ή με τον έλεγχο της αστυνομίας…» (Βασίλης Ντούμας, πρόεδρος Ειδικών Φρουρών, για όσους απειθαρχούν στα μέτρα για τον κορωναϊό)

…Μέχρι ποιό σημείο, λοιπόν, πρέπει να υπακούμε σε τέτοιες εντολές; Για όσο ωφελεί· δηλαδή μέχρι εκεί που διατηρώ το σωστό και την ευπρέπεια…

… Μη γίνεσαι πιο δειλός απ’ τα παιδιά· αλλά, όπως εκείνα, όταν η κατάσταση δεν τους αρέσει, λένε «δεν παίζω άλλο», και συ, όταν βλέπεις ότι τα πράγματα φτάνουν εκεί, πες «δεν θα παίξω άλλο» και φύγε· αν μείνεις όμως, μην κλαις… (Επίκτητος, «Διατριβαί»)

«Εάν είναι να διαλέξω είτε το εμβόλιο είτε το τσιπάκι, τότε θα διαλέξω τον θάνατο» (Μ.Ι.Α. Βρετανίδα ράπερ)

O θαυμαστός νέος κόσμος είναι ήδη εδώ και σύντομα (αν όχι ήδη) θα κληθούμε να πάρουμε τις αποφάσεις μας.

Κοιτάξτε τον, πάρτε χρόνο και παρατηρήστε τον καλά. Δείτε ξεκάθαρα τον εαυτό σας μέσα σ’ αυτόν. Μην προσπαθείτε να ξεφύγετε, σκεπτόμενοι το τέλος του εφιάλτη. Μην νανουρίζεστε από καθησυχαστικές δηλώσεις των «υπευθύνων». Ήρθε για να μείνει και το αν τελικώς θα μείνει, πιθανόν να εξαρτάται κι από εμάς.

Πράγματι, έχουμε πόλεμο, εφ’ όσον τα κοινωνικά και οικονομικά αποτελέσματα των «μέτρων ανάγκης» αντιστοιχούν σ’ εκείνα που θα προκαλούνταν από έναν πραγματικό πόλεμο με σκοπό την κατάκτηση. Απομένει να δούμε τί ακριβώς αφορά αυτός ο πόλεμος.

Σίγουρα δεν μπορεί να αφορά το να «διασωθούν ανθρώπινες ζωές», αυτό αντίκειται στην ίδια την φύση του πολέμου. Κάποιος που εξαπολύει έναν πόλεμο δεν τον ενδιαφέρουν οι ζωές (παρά τριτευόντως ίσως), αλλά η νίκη, η κυριαρχία και η επιβολή επί των αντιπάλων.

Πώς μπορούμε να μιλάμε για «εξαπόλυση πολέμου», εφ’ όσον έχουμε μια αντικειμενική κατάσταση εξάπλωσης ενός νέου ιού; Ο κορωναϊός δεν είναι ο πόλεμος. Τα μέτρα για την υποτιθέμενη αντιμετώπιση του κορωναϊού είναι ο πόλεμος. Ο ιός είναι απλώς ο πυροκροτητής και όχι η βόμβα. Είναι σαν να ισχυρίζεται κάποιος πως ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος έγινε, λόγω της δολοφονίας του αρχιδούκα της Αυστρίας. Προφανώς θα μπέρδευε τις αιτίες με τις αφορμές.

Μα, ο ιός υφίσταται· είναι μια πραγματική κατάσταση· μετράμε αρκετές χιλιάδες θύματα παγκοσμίως. Ασφαλώς. Κανείς δεν ισχυρίζεται πως δεν χρειάζονται κάποια μέτρα, προσοχή και τήρηση κανόνων υγιεινής, όπως και παύση μετακινήσεων από και προς περιοχές που μαστίζονται από τον ιό. Δεν πρόκειται όμως για ιό τύπου «Μαύρης Πανώλης» με ποσοστό θνησιμότητας, φερ’ ειπείν, 90% επί των νοσούντων. Εάν ήταν έτσι, θα μιλούσαμε διαφορετικά. Τώρα, θα ήταν επαρκές το να τύχουν αυξημένης φροντίδας και να προστατευτούν δια της απομόνωσης οι ηλικιωμένοι και όσοι υποφέρουν ήδη από κάποιο άλλο νόσημα ή αδυναμία και όλοι οι υπόλοιποι δυνατοί οργανισμοί να είναι στις δουλειές τους. Αντ’ αυτού, βρίσκονται σε καραντίνα, έγκλειστοι στα σπίτια τους δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη –πράγμα πρωτοφανές ιστορικά– σε ένα μέτρο που φαίνεται εξαιρετικά δυσανάλογο με την έκταση της πραγματικής θανατηφόρας δράσης του ιού. Και μάλιστα, χωρίς η καραντίνα να συνδέεται με κάποιο ορατό αποτέλεσμα: Οι ρυθμοί θανάτων στην Ιταλία παραμένουν οι ίδιοι σε πείσμα της καραντίνας. Συνέχεια

Ο ΧΑΡΤΗΣ ΕΝΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

Πάνω από τρία δισεκατομμύρια άνθρωποι σε περίπου 70 χώρες και εδάφη έχουν τεθεί σε καραντίνα προκειμένου να αναχαιτιστεί η εξάπλωση του κορωναϊού, σύμφωνα με μια πρόσφατη καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων. Ο αριθμός αυτός ξεπερνά το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ, ανέρχεται στα 7,8 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Από αυτούς υποχρεωτική καραντίνα έχει επιβληθεί σε 2,3 δισεκατομμύρια ανθρώπους: στην Ινδία, σε πολλές αμερικανικές Πολιτείες, τον Παναμά, την Ν. Αφρική, την Κολομβία, την Αργεντινή, το Ιράκ, το Νεπάλ, τη Μαδαγασκάρη αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Βρετανία, η Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία κ.λπ. Τουλάχιστον επτά χώρες (συνολικός πληθυσμός 416 εκατομμύρια) όπως το Ιράν, η Γερμανία και ο Καναδάς, καλούν τους πολίτες να μείνουν στα σπίτια τους, χωρίς, όμως, να λαμβάνονται μέχρις στιγμής συγκεκριμένα περιοριστικά μέτρα για τον κορωναϊό, ενώ, επίσης, το ρωσικό κράτος κινείται έως τώρα στο πεδίο παρόμοιων συστάσεων. Συνέχεια

Ούτε ελεύθεροι, ούτε πολιορκημένοι

Χωρίς αμφιβολία ζούμε απερίγραπτες στιγμές. Κανείς δεν ξέρει τι γίνεται γύρω του. Αναγκαστικά η πρώτη επαφή με την υλική πραγματικότητα είναι οπτική. Ξαφνικά, από τη μια μέρα στην άλλη, οι πόλεις σχεδόν σε όλο τον πλανήτη αδειάζουν.

Η δυστοπία αυτή θυμίζει την ανήσυχη ερημιά των έργων του Τζιόρτζιο ντε Κίρικο. Το «Αίνιγμα της Ώρας» (1911), ο «Κόκκινος Πύργος» (1913), η «Η Μελαγχολία της Αναχώρησης» (1914) και το «Διπλό Όνειρο της Άνοιξης». Το παράξενο σύμπαν του Κίρικο είναι προφανώς μια ψυχοδιανοητική κατάσταση και όχι μια υλική, πραγματική συνθήκη. Έρημοι δημόσιοι χώροι, ο άδειος σταθμός του Μονπαρνάς, πλατείες, με τη σκληρή γεωμετρία της πόλης, ρωμαϊκά αγάλματα, απόκοσμες προοπτικές και μια-δύο μικροσκοπικές ανθρώπινες φιγούρες το πολύ.

Η οικεία εφήμερη ερημιά λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου, όπου εξαφανίζονται όλοι στα σπίτια τους, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, εκτός από τους άστεγους και τα αδέσποτα σκυλιά, είναι η νέα πραγματικότητα, την οποία όλως παραδόξως κοντεύουμε πια να συνηθίσουμε μετά από 2 εβδομάδες απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Συνέχεια

Στο όνομα της Ζωής

Σε ορισμένες ιθαγενείς φυλές της Κεντρικής Καλιφόρνια, ο πόνος αντιμετωπιζόταν ως φορέας δύναμης των σαμάνων- θεραπευτών. Η οδύνη διέθετε δική της προσωπικότητα κι εκδηλωνόταν με διάφορες μορφές, χωρίς ωστόσο να προσωποποιείται ως άνθρωπος. Οι πόνοι φέρουν ψυχή και είναι σεβαστοί γι’ αυτό. Γίνονται, κατά μία έννοια, ευπρόσδεκτοι.

Ένα σοβαρό κομμάτι της μυητικής διαδικασίας του σαμάνου-θεραπευτή είναι η αντιμετώπιση του τρόμου, που καταλαμβάνει τον μυούμενο. Ο τρόμος έρχεται πάντα με πολλές μορφές. Για να καταφέρει, όμως, ο θεραπευτής να περάσει σε ένα επόμενο στάδιο και να ολοκληρώσει τη μύησή του, χρειάζεται να μην καταβληθεί από τον τρόμο, αλλά να τον βλέπει να τον κυριεύει, δίχως να προσπαθεί να τον αποφύγει. Ενέχει, δηλαδή, ένα είδος ομοιοπαθητικής. Με τον ίδιο τρόπο συχνά σώζονται τα δάση σε περιπτώσεις πυρκαγιάς: καίγεται επί τούτου μια περιοχή, ώστε όταν συναντηθεί με τη φωτιά να είναι ήδη καμένη. Έτσι δίχως καύσιμη «τροφή» παύει.

Ο φόβος έχει πολλά ονόματα. Το ίδιο και ο τρόμος. Είναι όσα και τα ονόματα των ανθρώπων κι ακόμη περισσότερα. Ο τρόμος τρέφεται με τρόμο και επεκτείνεται. Χρειάζεται να φτιάξει κανείς μια αντί-φοβική ζώνη, για να καταφέρει να τον νικήσει. Συνέχεια

Ξέσπασμα οργής στην επαρχία της Hubei της Κίνας

Κάτοικοι εμποδίστηκαν να μετακινηθούν ενώ υποτίθεται ότι τα περιοριστικά μέτρα έχουν αρθεί.

Εικόνα απ’ το μέλλον;

Στις 27 Μαρτίου στην Hubei της Κίνας εν μέσω σκληρών απαγορεύσεων και καταστολής, ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα σε κατοίκους της Hubei και αστυνομικών. Οι συγκρούσεις ξεκίνησαν όταν αρκετοί κάτοικοι επιχείρησαν μαζικά να μετακινηθούν προς την επαρχία Jiangxi. Οι αστυνομικοί μπλόκαραν την κίνηση των κατοίκων στην γέφυρα Jiujiang, που συνδέει την αποκλεισμένη για εβδομάδες επαρχία Hubei της Κίνας με την επαρχία Jiangxi. Ο αστυνομικός αποκλεισμός εξόργισε τους κατοίκους με αποτέλεσμα να αναποδογυρίσουν περιπολικά, ενώ υπήρχαν και πολλές αψιμαχίες. Συνέχεια

Η ΣΗΨΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η «ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ» ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ…

«Δεν είναι δίκαιο, που ο πατέρας μου πέθανε έτσι. Όλοι πεθαίνουν σαν τα σκυλιά, σαν τα γουρούνια. Ακόμη και σήμερα οι άνθρωποι λένε πως ήταν ηλικιωμένοι, ήταν άρρωστοι: ήταν ο πατέρας μου, δεν ήταν μεγάλος και δεν ήταν άρρωστος. Άντε στο διάολο». Ρομπέρτα Ζανινόνι, κόρη του Τζιουζέπε, που πέθανε από κορωναϊό στο Μπέργκαμο.

«Μακάβρια ήταν τα ευρήματα ανδρών των ισπανικών ενόπλων δυνάμεων, που πήγαν να κάνουν απολύμανση σε γηροκομεία, που έπρεπε να έχουν εκκενωθεί λόγω της πανδημίας του κοροναϊού: Εντόπισαν τα πτώματα ηλικιωμένων, που τους είχαν εγκαταλείψει αβοήθητους να πεθάνουν. Σε κάποιες περιπτώσεις βρήκαν και κάποιους σε πολύ άσχημη κατάσταση, ετοιμοθάνατους. Το τραγικό αυτό συμβάν δημοσιοποίησε η υπουργός Άμυνας, Μαργαρίτα Ρόμπλες, μέσω της τηλεόρασης. Οι άνδρες των Δυνάμεων Εκτάκτου Ανάγκης του Στρατού, δήλωσε, «εντόπισαν ηλικιωμένους εγκαταλειμμένους και σε πολλές περιπτώσεις νεκρούς. Είναι αδιανόητο και απολύτως ασυγχώρητο αυτό που συνέβη». Και τόνισε ότι οι υπεύθυνοι αυτών των κέντρων θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον νόμο για παράβαση καθήκοντος και άλλα αδικήματα». efsyn.gr 23/03/2020

Ο Αινείας φεύγει από τη φλεγόμενη Τροία μεταφέροντας στην πλάτη του τον γέροντα και ανήμπορο πατέρα του αρνούμενος να διαλέξει αντ’ αυτού οποιοδήποτε θησαυρό. Ζωγραφικός πίνακας του Federico Barocci, 1598.

Όχι, εφιάλτης δεν είναι η προοπτική να πεθάνει κάποιος. Το αντίθετο συμβαίνει. Η πραγματική φρίκη είναι να επιβιώνεις μ’ αυτόν τον τρόμο, να είσαι έτοιμος να δεχθείς τα πάντα για να αποτρέψεις το αναπόφευκτο. Υπάρχει πιο υπαρκτός και χειροπιαστός «θάνατος» από την άγνοια και μάλιστα την πλήρη; Ποιοι είναι τότε οι «ζωντανοί» και ποιοι οι «πεθαμένοι»; Όπως έλεγε ο Σαίξπηρ «προτιμάμε καλύτερα να πεθαίνουμε κάθε ώρα από το φόβο του θανάτου, παρά να πεθάνουμε μια φορά». Συνέχεια

«Όταν γεννήθηκα, δεν θυμάμαι να υπόγραψα κανένα χαρτί…»

Στη μνήμη του Γιώργου Μπαλάνου

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Απρίλη του ’44 και άνηκε σε εκείνη την «προνομιούχο» γενιά που ήταν υποχρεωμένη να αποστηθίζει τόμους ολόκληρους εν μία νυκτί, εφ’ όσον αγαπούσε τη γνώση. Που χρήματα βλέπετε για αγορά βιβλίων. Όποιο έντυπο έπεφτε στα χέρια της, είτε από τις δημόσιες βιβλιοθήκες είτε από οικείους, «καταβροχθιζόταν» στη στιγμή. Υπήρξε αυθεντικά ελεύθερο πνεύμα, μια έννοια που αποτελεί πλέον είδος προς εξαφάνιση, καθώς έγινε πια της μόδας το να στρατεύεσαι, ωσάν το σκύβαλό, στη μία ή την άλλη ιδεολογία. Φοίτησε σε κάμποσα πανεπιστήμια, μα δεν πήρε κανένα πτυχίο, μιας και ήταν εκ φύσεως αλλεργικός στους τίτλους και τις φανταχτερές ρετσέτες. Μάλιστα, του δόθηκε υποτροφία στις ΗΠΑ από το ίδρυμα Fullbright, αλλά την απέρριψε δίχως πολλή σκέψη· δεν επέτρεπε σε κανέναν και τίποτα να τον φορμάρει. Αναζητούσε διαρκώς το πρωτότυπο, το απροσχημάτιστο, το ανυπόκριτο.

Συνέγραψε πάνω από είκοσι βιβλία με θέμα τη λογοτεχνία του φανταστικού, τις εσωτερικές κι εξωτερικές αναζητήσεις, τον εσωτερισμό, τις εναλλακτικές κοσμοθεωρίες, όπως και μετέφρασε πάνω από εκατό αντίστοιχου ενδιαφέροντος. Μέσω των μεταφράσεών του, γνωρίσαμε οι περισσότεροι τους Ισαάκ Ασίμοφ, Άρθουρ Κλαρκ, Χ.Φ. Λάβκραφτ, Ούρσουλα Λε Γκεν, Ρόμπερτ Χάουαρντ, Έλενα Μπλαβάτσκι, κ.ά. Αν και δεν το έκανε ποτέ ο ίδιος θέμα, υπήρξε πρωτοπόρος σε ουκ ολίγα γνωσιακά πεδία· θέλει αρετή και τόλμη να βουτάς σε αχαρτογράφητα νερά. Συνέχεια

ΜΕ ΓΕΙΑ ΤΗΝ ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΛΑ

«Έπειτα, ο βασιλιάς διέταξε να βγουν όλοι στους δρόμους για να θαυμάσουν τα καινούρια του ρούχα. Καθώς περνούσε ανάμεσα στους υπηκόους του, που είχαν μείνει άφωνοι, φώναζε καμαρώνοντας:

– Μόνο όσοι είναι έξυπνοι μπορούν να δουν τα ρούχα μου!

Και οι καημένοι οι άνθρωποι χειροκροτούσαν και φώναζαν ενθουσιασμένοι ότι τα καινούρια ρούχα του βασιλιά ήταν καταπληκτικά!

Ξαφνικά όμως, μέσα από το πλήθος, πετάχτηκε ένα αγοράκι που πλησίασε το βασιλιά και άρχισε να φωνάζει:

– Κοιτάξτε! Ο βασιλιάς βγήκε στο δρόμο γυμνός! Θα κρυώσει!».

«200 χρόνια μετά την επανάσταση» λέει το διαφημιστικό σλόγκαν της επιτροπής «Ελλάδα 2021» στα ΜΜΕ. Κοινώς οι νικητές της επανάστασης του 1821 διοργανώνουν γιορτές και πανηγύρια για την νίκη τους. Οι νικητές δεν είναι άλλοι, παρά οι διεθνείς κυριαρχικοί μηχανισμοί που με κόπο, λιθαράκι λιθαράκι εδώ και δύο αιώνες, κατασκεύασαν ένα κράτος όπου θα μπορούν να το χρησιμοποιούν στους εκάστοτε σκοπούς τους. Το παραμύθι χτίστηκε κυρίως με μπόλικη εθνική υπερηφάνεια, ανεξαρτησία και γενναιότητα και στις μέρες μας μεταλλάσσεται σε «συνδιαχείριση», μοίρασμα και στο βάθος εταιρείες υδρογονανθράκων. Όλα χωράνε στο παραμύθι και με την κατάλληλη πολιτική, πολλοί δυστυχώς θα είναι αυτοί που θα το πιστέψουν. Συνέχεια

Ἀθανάσιος Διάκος, ο πρωτομάρτυρας τῆς ἐπανάστασης τοῦ 1821

Η μάχη της Αλαμάνας

Ὁ Ἀθανάσιος Διάκος (4 Ιανουαρίου 1788 – Λαμία, 24 Ἀπριλίου 1821) ἔδρασε στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα. Τὸ πραγματικό του ὄνομα ἦταν Ἀθανάσιος Γραμματικὸς ἢ Μασσαβέτας.  Μυήθηκε στὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία τὸ 1818 καὶ τὸ 1820 ἔγινε ἀρματωλὸς.

Μετὰ τὴν ἔναρξη τῆς ἐπανάστασης, ὁ Διάκος κι ἕνας ντόπιος καπετάνιος καὶ φίλος, ὁ Βασίλης Μποῦσγος, ὁδήγησαν ἕνα ἀπόσπασμα μαχητῶν στὴ Λιβαδειὰ μὲ σκοπὸ τὴν κατάληψή της. Τὴν 1η  Ἀπριλίου τοῦ 1821, μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες ἄγριας μάχης ἀπὸ σπίτι σὲ σπίτι, τὸ κάψιμο τοῦ σπιτιοῦ τοῦ Μιρ Ἀγὰ (συμπεριλαμβανομένου τοῦ χαρεμιοῦ) καὶ τὴν κατάληψη τοῦ κάστρου, ἡ πόλη ἔπεσε στοὺς Ἕλληνες. Συνέχεια

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ

Μὲ τὴν εὐκαιρία της συμπληρώσεως 199 χρόνων ἀπὸ τὴν ἐπανάσταση τοῦ 1821 παρουσιάζουμε τὸ ἄσμα τοῦ Βασίλη. Ποιὸς εἶναι ὁ Βασίλης δὲν  εἶναι ἐξακριβωμένο. Μία παραλλαγὴ λέγει ὅτι ἦταν γυιὸς παπαδιᾶς ἀπὸ τὴν Ράψανην τῆς Θεσσαλίας, ἄλλη μνημονεύει ὡς πατρίδα του τὸ Πυρνάρι τῆς Ποταμιᾶς, παρὰ τὴν Ἐλασσώνα. Ἡ μὲν τὸν θέλει σύντροφο τῶν Θεσσαλῶν ὁπλαρχηγῶν Μάνταλου καὶ Μπασδέκη, ἡ δὲ τοῦ Μπουκουβάλα. Σὲ ἄλλη πάλιν παραλλαγὴν ἀντὶ Βασίλης, ὁ κλέφτης ὀνομάζεται, διὰ τοῦ κοινοτέρου ὀνόματος, Δῆμος.

Ἴσως ἐκ τούτων θὰ μποροῦσε κάποιος νὰ ὑποθέση ὅτι πρόκειται περὶ Θεσσαλοῦ κλέφτη τῶν ἀρχῶν τοῦ 19ου αἰῶνος. Ἐκεῖνο, πάντως, τὸ ὁποῖο ἔχει σημασία εἶναι ὅτι τὸ ἄσμα ἀποδίδει μὲ λιτὸ τρόπο τὸ πάθος γιὰ τὴν ἐλευθερία τὸ ὁποῖον ὠθοῦσε πρὸς τὸν ἀδέσμευτο βίο τοῦ κλέφτη στὰ βουνά. Τὸ ἄσμα δημοσιεύθηκε γιὰ πρώτη φορὰ στὴ συλλογὴ δημοτικῶν ἀσμάτων τοῦ Σπ. Ζαμπελίου. Συνέχεια