Με σημαία την φαντασίωση

ΜεσρίνΑπογοήτευσε κυριολεκτικά ορισμένους κύκλους η ταινία που παρουσίαζε τη ζωή και τη δράση του Ζακ Μεσρίν (ή Μερίν σύμφωνα με την νεωτερική μετάφραση του ονόματός του).

Πολλοί είναι αυτοί που πικράθηκαν και αρκετοί εκείνοι που οργίστηκαν με το σενάριο και τη σκηνοθεσία. Γιατί όπως λέει και μια παροιμία: «Αλλού είναι το όνειρο κι αλλού βρίσκεται το θαύμα!». Αλλιώτικη είναι η εικόνα που έχει κατασκευαστεί και προβάλλεται στους χώρους κάποιων, διψασμένων για ήρωες, νεολαίων αλλά και επιτήδειων κατασκευαστών «συνειδήσεων». Ο Μεσρίν είναι γι’ αυτούς ένας ήρωας. Ας λένε ότι θέλουν τα σενάρια και οι ταινίες!

Άλλωστε και το κράτος τον είχε ονομάσει Υπ’ Αριθμόν 1 Δημόσιο κίνδυνο. Άρα για να τον θεωρεί το κράτος εχθρό του Δημοσίου είναι «δικός(!)». Εδώ επικρατεί η ανόητη αποδοχή του ρητού «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου».

«Δικός», όμως, σε τι;

Συνέχεια ανάγνωσης

ΕΞΟΥΣΙΑ, ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΡΩΣΗ «ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ»…

«Το 1955 ένας υψηλόβαθμος ιταλός δικαστής, ο Τζουζέπε Γκουίντο Λο Σκιάβο, διακήρυξε ότι αστυνομία και Μαφία συνεργάζονταν στενά. «Ο κόσμος λέει ότι η Μαφία δε σέβεται την αστυνομία και το σύστημα δικαιοσύνης», ανέφερε ο δικαστής. «Αυτό είναι ανακριβές. Η Μαφία πάντα σεβόταν το σύστημα Δικαιοσύνης και την ίδια την δικαιοσύνη. Στην διάρκεια των διώξεων κατά των συμμοριτών και των παρανόμων, ουσιαστικά ένωσε τις δυνάμεις της με την αστυνομία». Tim Newark, Μαφία και Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Η συμπαιγνία των Συμμάχων με το οργανωμένο έγκλημα 1941-1950

«Εάν θέλεις να αναμειχθείς σε αντι-ανατρεπτικές ή υπονομευτικές επιχειρήσεις, να συλλέξεις πληροφορίες και να διαθέσεις όπλα, είσαι υποχρεωμένος να συνεργάζεσαι με διακινητές ναρκωτικών». Στρατηγός Paul Gormap, πρώην αρχηγός του γενικού επιτελείου της αμερικανικής στρατιάς των Νοτίων Πολιτειών, Latin America Weekly Report, 23/3/1984

διάβρωσηΕίναι δύσκολο έως απίθανο, όσοι παλεύουν ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας και εκμετάλλευσης να μην έχουν διαχρονικά ιδιαίτερη αγωνία, ώστε οι απόψεις και οι πρακτικές τους, όχι μόνο να μην σπέρνουν την σύγχυση, αλλά αντίθετα να διατυπώνονται και να εκφράζονται ευρύτερα με απλότητα, αλλά και με σαφήνεια.

Όσες φορές υποτιμήθηκε η βαρύτητα αυτής της ανάγκης, οι συνέπειες αποδείχθηκαν, απλά, ανυπολόγιστες. Τα ζητήματα, τα οποία έχουν αναδείξει αυτήν την πραγματικότητα, μπορεί να εναλλάσσονται, αλλά σε κάθε περίπτωση οι ομοιότητες δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών για την αλληλεπίδρασή τους.

Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα ορισμένες περιπτώσεις, όπως αυτή της κρατικής καταστολής.

Συνέχεια ανάγνωσης

Περί Προπαγάνδας

προπαγάνδα1Ο Θείος Σαμ είναι ένα εθνικό σύμβολο των ΗΠΑ, η ύπαρξη του οποίου χρονολογείται από τον εμφύλιο πόλεμο του 1812, παίρνοντας τη θέση του προηγούμενου συμβόλου της Αμερικής, του «Αδερφού Τζόναθαν». Σήμερα, με πιθανή εξαίρεση το Άγαλμα της Ελευθερίας, ο χαρακτήρας του Θείου Σαμ είναι πιθανότατα η πιο γνωστή και πιο αναγνωρίσιμη προσωπικότητα στις Η.Π.Α, αλλά και ένα από τα πιο γνωστά και φωτεινά παραδείγματα προπαγανδιστικών τεχνικών εν καιρώ πολέμου.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μια διάσημη αφίσα, εμπνευσμένη από τις αφίσες της Βρετανικής στρατολόγησης του 1914, απεικονίζει τον Θείο Σάμ να δείχνει προς τον θεατή με τα λόγια «Θέλω Εσένα» (I WANT YOU). Η αφίσα έχει επανειλημμένα αντιγραφεί και αποτελέσει οδηγό για αρκετές προπαγανδιστικές τεχνικές.

Τι είναι η προπαγάνδα

Η προπαγάνδα είναι ένας συγκεκριμένος τύπος μηνύματος, που έχει ως άμεσο στόχο να επηρεάσει την κοινή γνώμη, παρά να προβάλλει αμερόληπτα κάποιες πληροφορίες. Αποτελεί μετάφραση της λατινικής λέξης propaganda -«πράγματα τα οποία πρέπει να διαδοθούν»- και αρχικά σε μερικούς πολιτισμούς η λέξη αυτή δεν είχε τη σημερινή αρνητική σημασία.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ: Μια προσέγγιση στη βιομηχανία παραγωγής ονείρων και ψευδαισθήσεων

κινηματογράφοςΊσως η πλέον διαδεδομένη –μετά την μουσική– να είναι η τέχνη ή καλύτερα η τεχνική του κινηματογράφου. Το θέαμα της κινητής εικόνας άσκησε κι εξακολουθεί να ασκεί μεγάλη «γοητεία» σε όλους σχεδόν τους ανθρώπους. Αυτό οφείλεται σε πολλούς λόγους που θα απαιτούσε αρκετό χώρο για να εκτεθούν με κατανοητό τρόπο. Αρκεί προς το παρόν να επισημανθεί το γεγονός της δυνατότητας «εντύπωσης» και δυνατότητας επιβολής που έχει η εικόνα στον ανθρώπινο νου.

Αυτή η «γοητεία» έγινε αφορμή να αναπτυχθεί μια τεράστια βιομηχανία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών, η οποία επέφερε τεράστια κέρδη, τόσο στους παραγωγούς, όσο και στους εμπλεκόμενους συντελεστές της, διανομείς, αιθουσάρχες, ηθοποιούς, σκηνοθέτες κ.λπ. Ταυτόχρονα, ο κινηματογράφος, αποτέλεσε το σημαντικότερο ιδεολογικό μέσο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε η πολιτιστική κυριαρχία στη σύγχρονη εποχή. Αποτελεί, κατ’ αυτό τον τρόπο, τον συνοδό και συνεπίκουρο της κυριαρχίας, οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά σε πλανητικό επίπεδο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ο Αόρατος Άνθρωπος

ο-αόρατος-άνθρωπος «Όλοι ξέρουν πως υπάρχει ένας Αόρατος Άνθρωπος […] κι αυτός ο Αόρατος Άνθρωπος πρέπει τώρα να ιδρύσει ένα Βασίλειο Τρόμου […]». Χ. Τζ. Γουέλς, Ο αόρατος άνθρωπος

Το πρόσωπο του φόβου παραφυλά μέρες και νύχτες, πίσω από τις γρίλιες του μυαλού μας. Παραφυλά την κάθε ευκαιρία, μικρή ή μεγάλη, να ενσαρκωθεί, να αποκτήσει χέρια, πόδια, χείλη, μάτια, να ράψει σημαίες και φλάμπουρα πολεμικά από ρετάλια θερινών ονείρων. Κι όταν, εν τέλει, αυτό συμβεί, τον αναπόφευκτο όλεθρο συνοδεύει κι ένα μύχιο αίσθημα ανακούφισης· ναι, αυτό που όλοι περιμένατε, μα ονομάζατε μόνον ψιθυριστά τώρα ήρθε, γιατί εσείς το διαλέξατε. Γιατί αυτό είστε εσείς ή, καλύτερα, από το όλον των επιλογών σας αυτό διαλέξατε να γίνεται. Τι γλυκά που ακονίζατε τα βράδια το μαχαίρι! Μη ντρέπεστε λοιπόν. Και το να μην επιλέγεις είναι μια κάποια επιλογή. Έτσι δεν είναι; Και η σιωπή, καμιά φορά γίνεται πιο εκκωφαντική κι από χιλιάδες ανομολόγητες συμφωνίες. Το πρόσωπο του φόβου είναι τόσο παλιό όσο και η εξουσία, μα σφριγηλό κι αγέραστο, στεφανωμένο στις ματωμένες δάφνες του. Καραδοκεί άοκνα στο άχρονο γιατάκι του για φρέσκους ξενιστές.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ε.Ε., ΔΙΑΙΡΕΣΗ, ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ

διαίρεσηΟ κουρνιαχτός που έχει σηκωθεί, ύστερα από την επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος, που διεξήχθη στην Μεγάλη Βρετανία, δεν έχει ακόμη καταλαγιάσει, με αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερο εύκολο μ’ έναν πραγματικό ορυμαγδό δηλώσεων, είτε έχουν πανηγυρικό χαρακτήρα είτε διέπονται από την γνωστή κινδυνολογία, να σκιάζονται ακόμη περισσότερο ή να υποτιμώνται ορισμένες ουσιώδεις διαστάσεις της κατάστασης, που εξελίσσεται.

Τονίζουμε και πάλι την λέξη εξελίσσεται.

Διότι δεν υπάρχει περίπτωση να ισχυριστεί κάποιος ότι οι προσανατολισμοί, οι αντιθέσεις ή και αντιφάσεις που σημαδεύουν την συνολικότερη φάση της παγκοσμιοποίησης, έτσι όπως αυτή τουλάχιστον δρομολογείται με ορόσημο το 1989, είναι καινούργιοι ή εκπλήσσουν.

Θα θυμίσουμε ότι μετά την λήξη της Δεύτερης Μεγάλης Ανθρωποσφαγής οι δυτικοί σύμμαχοι συνένωσαν τις τρεις κατεχόμενες ζώνες για να συγκροτήσουν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, ενώ την ίδια στιγμή οι Σοβιετικοί μετέτρεπαν την δική τους ζώνη κατοχής στο ανατολικογερμανικό κράτος, το οποίο και προσέδεσαν στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Η εξέγερση της Κρονστάνδης (Μέρος 3ο)

Η Προπαγάνδα των μπολσεβίκων

58αΑπό την Πράβντα του Λένινγκραντ (20 Μαρτίου 1926):

«Οι προλετάριοι όλων των χωρών έχουν πια κατανοήσει, ότι η Κρονστάνδη υπήρξε ένα γεγονός τεράστιας σημασίας (…). Τα κοινωνικοοικονομικά αίτια της Κρονστάνδης έχουν άμεση σχέση με την οικονομική καταστροφή της χώρας, με τη σχεδόν χωρίς διέξοδο κατάσταση, όπου βρέθηκε η συντριπτική πλειοψηφία της αγροτιάς (…)».

«Η Κρονστάνδη επισημαίνει το μεγάλο κίνδυνο, που κρύβεται πίσω από μία ρήξη ανάμεσα στην πρωτοπορία της επανάστασης και στην καθυστερημένη αγροτική μάζα, ανάμεσα στην πόλη και στο χωριό, ανάμεσα στο κόμμα και στο προλεταριάτο(…)». «Η εξέγερση της Κρονστάνδης προκλήθηκε από το γεγονός, ότι ένα μέρος της εργατικής τάξης έχασε την ταξική του συνείδηση και ακολούθησε το δρόμο της μικροαστικής παρέκκλισης (…)».

Από την Ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος της ΕΣΣΔ του 1938 (εγκεκριμένη από την Κ.Ε.):

«Το κύμα της δυσαρέσκειας είχε αρχίσει να παρασύρει και την εργατική τάξη(…). Οι καλύτεροι εργάτες, οι πιο συνειδητοί, οι πιο αφοσιωμένοι και οι πιο πειθαρχημένοι, ένοιωθαν να καίει μέσα τους η φλόγα του σοσιαλιστικού ενθουσιασμού. Μα η ολόπλευρη οικονομική αποδιοργάνωση επηρέαζε και την εργατική τάξη (…)».

Συνέχεια ανάγνωσης

Η εξέγερση της Κρονστάνδης (Μέρος 2ο)

5 Μαρτίου (τρεις ημέρες μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Κρονστανδιώτες)

55αΗ κατάσταση τρεις ημέρες μετά παραμένει φαινομενικά ήσυχη. Η πόλη συνεχίζει στους κανονικούς της ρυθμούς. Όπως σημειώνει και ο Πετριτσένκο «…τρεις ημέρες και δεν έχει πέσει ούτε τουφεκιά». Η Ιζβέστια Νο 3 αναφέρει μεταξύ άλλων: «… έχουν περάσει τρεις ημέρες από τότε που ξεκαθαρίστηκε η Κρονστάνδη απ’ την καταραμένη εξουσία των κομμουνιστών, με τον ίδιο τρόπο που, τέσσερα χρόνια πριν, η πόλη είχε αποτινάξει την εξουσία του τσάρου και των στρατηγών του…», «…Οι μπολσεβίκοι αρχηγοί της Κρονστάνδης το έβαλαν στα πόδια ντροπιασμένοι… Φοβήθηκαν για το τομάρι τους. Φαντάστηκαν ότι η Π.Ε.Ε.(Προσωρινή Επαναστατική Επιτροπή), θα χρησιμοποιούσε τη μέθοδο που προτιμά η ΤΣΕΚΑ: τη δολοφονία». «…Η Π.Ε.Ε. δεν πρόκειται να καταφύγει ούτε σε βεντέτες, ούτε σε αντεκδικήσεις. Όλοι οι κομμουνιστές της Κρονστάνδης είναι ελεύθεροι και τίποτα δεν τους απειλεί. Βρίσκονται υπό κράτηση μόνον όσοι επιχείρησαν να το σκάσουν και έπεσαν στα χέρια των περιπόλων μας. Μα ακόμα και αυτοί βρίσκονται σε απόλυτη ασφάλεια».

Την ίδια ημέρα ο Τρότσκι είχε στείλει τελεσίγραφο, το οποίο έλεγε τα εξής: «Η κυβέρνηση των εργατών και των αγροτών αποφάσισε, ότι το φρούριο της Κρονστάνδης και τα πλοία, που στασίασαν, πρέπει να τεθούν αμέσως κάτω από τις διαταγές της Σοβιετικής Δημοκρατίας. Κατόπιν τούτου ΔΙΑΤΑΖΩ: Όλοι όσοι σήκωσαν χέρι εναντίον της σοσιαλιστικής πατρίδας, να καταθέσουν αμέσως τα όπλα. Όσοι δεν υπακούσουν θα αφοπλίζονται και θα παραδίδονται στις σοβιετικές αρχές…» «Αυτή η προειδοποίηση είναι και η τελευταία».

Συνέχεια ανάγνωσης

Η εξέγερση της Κρονστάνδης (Μέρος 1ο)

MAXNOΕισαγωγή

Η εξέγερση της Κρονστάνδης ήταν μία αυθόρμητη λαϊκή πράξη η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του 1921. Ο κόσμος μη μπορώντας άλλο την εξαπάτηση και ζητώντας αυτό που του είχαν υποσχεθεί -εξουσία στα σοβιέτ- εναντιώθηκε στους κομμισάριους και στον γραφειοκρατικό δεσποτισμό του Λένιν. Μέσα από τα γεγονότα της Κρονστάνδης αποκαλύπτεται, μία από τις μεγαλύτερες σφαγές στην ιστορία των μπολσεβίκων ενάντια στο λαό που τους υποστήριξε. Ακόμα μία φορά, ξεδιπλώνεται σε όλη του την έκταση ο μηχανισμός παραπληροφόρησης, η απανθρωπιά και η αθλιότητα των εξουσιαστών καθώς και η κτηνωδία των «πεφωτισμένων» ηγετών της πάλαι ποτέ σοβιετικής ένωσης.

Η καταστολή

Μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων στη Ρωσία η κατάσταση δεν μπορούσε να σταθεροποιηθεί. Η πείνα καθώς και η αποδιοργάνωση, δέσποζαν απ’ άκρο εις άκρο στη νεοσύστατη σοβιετική δημοκρατία. Η παραγωγή σιτηρών είχε μειωθεί κατά 40% και πλέον από την προεπαναστατική εποχή, ενώ τα εργοστάσια υπολειτουργούσαν. Η διανομή τροφίμων γινόταν με δελτία. Η έλλειψη καυσίμων και το κρύο ήταν από τα κυριότερα προβλήματα. Από την άλλη, η τρομοκρατία και η καταστολή με κάθε μέσο ήτανε στις κύριες προτεραιότητες του ηγέτη των μπολσεβίκων Λένιν και της συμμορίας του.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ολίγα δια-τροφικά

διατροφικάΈνα από τα επαγγέλματα του παρόντος και σίγουρα του μέλλοντος είναι τεχνολόγος τροφίμων. Μία πρόσφατη σχετικά ειδικότητα, η οποία προέκυψε από την βιομηχανοποίηση και την συνεχώς αυξανόμενη τυποποίηση των τροφών. Στα πλαίσια της ειδικότητας αυτής περιλαμβάνεται η έρευνα, ο ποιοτικός έλεγχος και ο έλεγχος των σταδίων παραγωγής από τις πρώτες ύλες έως τη τελική φάση της παραγωγής όπου και έχουμε το προϊόν «έτοιμο» για κατανάλωση. Επίσης, έχουν θεσπιστεί διάφορες προδιαγραφές διασφάλισης ποιότητας, τόσο για τη παραγωγή, όσο και για την αποθήκευση, την διανομή κ.ά. Αυτές οι προδιαγραφές είναι γνωστές ως ISO 9000-9001-9002-9003, ELOT, HASP και διάφορες άλλες, ανάλογα με τα παραγόμενα προϊόντα. Από τη μία οι «ειδικοί» και από την άλλη οι υπερσύγχρονες βιομηχανικές μονάδες, έπρεπε να νιώθουμε σίγουροι και ήσυχοι ότι οι τροφές μας είναι από πιο «ασφαλείς» από ποτέ…

Συνέχεια ανάγνωσης

Η πόλη είναι φυλακή, δεν εξωραΐζεται, δεν αναπλάθεται. Καταστρέφεται…

ΠόλιςΗ χωροταξία των πόλεων, όπως αυτή αναπτύχθηκε κατά την βιομηχανική και μεταβιομηχανική φάση της κυριαρχίας, αποτελεί μια δομή αντικοινωνική και εχθρική προς τον άνθρωπο και τη φύση.

Μέσα σε αυτές στοιβάζονται οι άνθρωποι, σαν αναλώσιμο υλικό. Οι πόλεις είναι δομημένες έτσι ώστε οι εξουσιαστές με ευκολία να μπορούν να ελέγχουν και να καταστέλλουν τους καταπιεσμένους. Η συμπίεση, η σύνθλιψη, η εκμετάλλευση, είναι το μέσο (η επιδίωξη) για την διαιώνιση της κυριαρχίας των εξουσιαστών.

Οι ζώνες παραγωγής, κατοίκησης και κατανάλωσης, όπως διαμορφώνονται από τους εκμεταλλευτές, είναι το τρίπτυχό πάνω στο οποίο συντίθεται η καθημερινή καταπίεση της μισθωτής σκλαβιάς και η αλλοτρίωση μέσα στο αστικό τοπίο.

Το παραπάνω τρίπτυχο δεν διαφέρει από τη ζωή των φυλακισμένων, εργασιακά κάτεργα, χώροι προαυλισμού-χώροι ψυχαγωγίας, σχολεία- φυλακές και τα κελιά για τον ύπνο, πάντα κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των κρατικών οργάνων – δεσμοφυλάκων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Μία αδικοχαμένη επανάσταση (Γερμανία 1918-1919). Μέρος Γ΄

1919. Ο κόσμος καταλαμβάνει τους δρόμους

1919. Ο κόσμος καταλαμβάνει τους δρόμους

Το τέλος

H σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση αποφασίζει να αντεπιτεθεί μπροστά στην επικείμενη διαδήλωση, που έχει καλέσει η επαναστατική επιτροπή. Έτσι, από τις 6 Ιανουαρίου αρχίζει η επίθεση των πρωσικών στρατευμάτων στο Βερολίνο. Το πρωί μοιράζεται μια σοσιαλδημοκρατική προκήρυξη που ξεσηκώνει «τους εργάτες, τους στρατιώτες και τους πολίτες» ενάντια «στους κακούργους της Λίγκας Σπάρτακος» και καλεί τους καλούς πολίτες μπροστά στο μέγαρο της καγκελαρίας. Σε μια αίθουσα του μεγάρου, οι σοσιαλδημοκράτες κυβερνήτες και οι υπουργοί συνεδριάζουν και προσπαθούν να εκτιμήσουν την κατάσταση. Τα νέα δεν είναι ευχάριστα για τους εξουσιαστές: οι επαναστάτες έχουν καταλάβει σχεδόν όλες τις εφημερίδες, ως και τα γραφεία του πρακτορείου Βόλφ. Τα στρατεύματα δεν είναι βέβαιο ότι θα συνταχθούν με τις κυβερνητικές διαταγές. Μόνο ο υπουργός πολέμου, ο συνταγματάρχης Ράϊνχαρντ και ο Νόσκε είναι αποφασισμένοι να αποκαταστήσουν την τάξη με κάθε τίμημα. Ο Νόσκε ζητάει μια λύση. Του απαντούν: «Ε,! Καλά! Δράσε μόνος σου!» Ο Νόσκε απαντά: «Ας είναι! Κάποιος από μας πρέπει να παίξει το ρόλο του χασάπη, δεν φοβάμαι τις ευθύνες». Αμέσως του παραχωρείται κάθε εξουσία. Οδομαχίες εξελίσσονται στο Βερολίνο. Τη νύχτα οι αρχηγοί του ανεξάρτητου σοσιαλδημοκρατικού κόμματος αρχίζουν διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση.

Συνέχεια ανάγνωσης

Μία αδικοχαμένη επανάσταση (Γερμανία 1918-1919), Μέρος Β΄

Ένοπλοι επαναστάστες

Ένοπλοι επαναστάτες

Κι ενώ έχει ξεκινήσει ο δεύτερος μήνας από το ξέσπασμα της Νοεμβριανής επανάστασης, από τις 6 Δεκεμβρίου έως και την ημέρα που εκδηλώνεται η εισβολή των πρωσικών στρατευμάτων στο Βερολίνο, (6 Ιανουαρίου), η ολιγωρία των δυνάμεων της επανάστασης και των στελεχών του Σπάρτακου αφήνουν να περάσουν ανώδυνα για την εξουσία των «εντολοδόχων του λαού» δύο, τουλάχιστον, ευκαιρίες για την ολοκλήρωση της επανάστασης στο Βερολίνο, γεγονός που θα διευκόλυνε και το ξεμπλοκάρισμα των επαναστατημένων από τις διαδικασίες που είχε βάλει σε λειτουργία η σοσιαλδημοκρατική συμμαχία.

Βέβαια, αυτή η διεργασία ολοκλήρωσης, δεν είναι δυνατό να υλοποιηθεί μέσα από το πρόγραμμα του Σπάρτακου, αλλά από το ξεπέρασμα των αυταπατών που απορρέουν από τις μαρξίζουσες ή μαρξιστικές θεωρίες και την κοινωνική δυναμική που -όπως απέδειξαν τα πραγματικά περιστατικά- προσπαθεί να βρει το δρόμο της μέσα από την ολοκλήρωση της επαναστατικής διεργασίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Μία αδικοχαμένη επανάσταση (Γερμανία 1918-1919), Μέρος Α΄

Από τα επαναστατικά συμβούλια στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης

Η-εξέγερση-του-στόλου-στο-Κίελο

Η εξέγερση του στόλου στο Κίελο

Με το τέλος του λεγόμενου πρώτου παγκόσμιου πολέμου ξέσπασε στη Γερμανία μια επανάσταση της οποίας κύριο χαρακτηριστικό είναι η συμβουλιακή συγκρότηση των επαναστατών. Αυτό το εγχείρημα παρ’ ότι ανταποκρινόταν σε σημαντικό βαθμό στις συνθήκες και τις ανάγκες οργάνωσης των αγωνιζόμενων σ’ εκείνη την χρονική περίοδο αλλά και στην κατάσταση που επικρατούσε στο πολιτικό και συνδικαλιστικό πεδίο, δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει με αποτελεσματικό τρόπο τους σχεδιασμούς της κυριαρχίας που με αιχμή του δόρατος τα δύο κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας μπόρεσε να αναχαιτίσει και στη συνέχεια να συντρίψει τους επαναστάτες πρώτα στο Βερολίνο και έπειτα σ’ όλη τη Γερμανία.

Το βέβαιο σ’ αυτή την περίπτωση είναι πως οι «προωθημένες» θέσεις των επικεφαλής των σπαρτακιστών δεν μπόρεσαν να απεμπλακούν από τα μαρξιστικά μοντέλα και τις λογικές των «προαπαιτούμενων» για την ολοκλήρωση της επαναστατικής διεργασίας που ξεκίνησε στις αρχές του Νοέμβρη του 1918. Η απόδοση ευθυνών δεν έχει πλέον και τόση σημασία. Η γνώση και η εμπειρία όμως έχουν. Στο κείμενο που ακολουθεί επιχειρείται να γίνει μια κατάθεση που έχει σημασία τόσο από τη σκοπιά της ιστορικής γνώσης όσο και των εμπειριών που απορρέουν από τα αιματηρά γεγονότα που ακολούθησαν και την στυγερή δολοφονία των Καρλ Λήμπκνεχτ και Ρόζας Λούξεμπουργκ. Συνέχεια ανάγνωσης

Αρχαία Φιλοσοφία και Κυριαρχία (Μέρος Β΄)

aristotelisΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Ο Αριστοτέλης είναι ο φιλόσοφος που ασχολήθηκε με κάθε τι το επιστητό. Κατεβάζει την φιλοσοφία από τα πλατωνικά ύψη στην γήινη σφαίρα. Καταρρίπτει τις ιδέες του Πλάτωνα ως υπαρκτές οντότητες, γιατί αυτές δεν μπορεί να βρίσκονται πριν από τα πράγματα [ante rem] αλλά μέσα στα πράγματα [in rem] με βασικό επιχείρημα αυτό του τρίτου ανθρώπου.

Αν, για τον Αριστοτέλη, υπάρχει μια ιδέα του ανθρώπου αναλλοίωτη στον υπεραίσθητο κόσμο, τότε λογικά θα πρέπει να υπάρχει και μια τρίτη ιδέα, που να επιβεβαιώνει την πρώτη και μια τέταρτη που να επιβεβαιώνει την τρίτη κ.λ.π, αυτό είναι αδύνατο, αποφαίνεται ο Αριστοτέλης, άρα οι ιδέες δεν υπάρχουν ως ξεχωριστές οντότητες. Βρίσκονται λοιπόν μέσα στα πράγματα [in rem]. Παράδειγμα, όλα τα λευκά αντικείμενα συνθέτουν την ιδέα του λευκού, ανεξάρτητα από το νου που τη συλλαμβάνει ως τέτοια.

Η διαφορά Πλάτωνα Αριστοτέλη βρίσκεται στο ότι ο μεν ένας πηγαίνει από τις καθολικές έννοιες στις επί μέρους, ενώ ο άλλος από τις επί μέρους στις καθολικές και οι δύο όμως θεωρούν ότι οι ιδέες είναι υπαρκτές από μόνες τους. Η διαφορά τους οφείλεται, ότι η άποψη του Πλάτωνα για την ύπαρξη των ιδεών ως ξεχωριστών οντοτήτων είναι ακατανόητη και παράδοξη, ενώ του Αριστοτέλη πιο κατανοητή. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που ο Αριστοτέλης θεωρείται πιο έγκυρος από φιλοσόφους, θεολόγους, επιστήμονες κ.λ.π. Η διαφορά τους δεν είναι σημαντική αφού και οι δύο θεωρούν τις ιδέες ως αυθύπαρκτες, μόνο που στον Πλάτωνα αυτές είναι στον ουρανό ενώ στον Αριστοτέλη στην γη.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αρχαία Φιλοσοφία και Κυριαρχία (Μέρος Α΄)

θαλήςΠρόλογος 

Μέχρι τον 6ο αιώνα π. Χ. η ερμηνεία του κόσμου γίνεται με τους όρους της θρησκείας και της μυθολογίας. Η θρησκεία και ο μύθος είναι τα κυρίαρχα στοιχεία στην προσπάθεια του ανθρώπου να κατανοήσει τον κόσμο που τον περιβάλλει. Αυτό έχει σαν συνέπεια να υπερισχύουν τα πνεύματα, οι θεοί, οι δαίμονες [Με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου, που σημαίνει τον κατώτερο θεό.] και τα διάφορα υπερφυσικά τέρατα. Ο κόσμος λοιπόν δεν είναι προσπελάσιμος στην ανθρώπινη νόηση παρά μονάχα σαν μια μαγική εικόνα ή καλύτερα σαν μια μαγική παράσταση, που την θέτουν σε κίνηση υπερφυσικές δυνάμεις, οι οποίες βρίσκονται έξω από την αντιληπτική του ικανότητα. Αυτή η άγνοια αποτελεί μια καθώς πρέπει εκμεταλεύσιμη συνθήκη για τις κυρίαρχες πολιτικο-οικονομικές ομάδες. Το αποτέλεσμα είναι οι νόμοι να έχουν θεία καταγωγή, είτε πρόκειται για τις δέκα εντολές του Μωϋσή, είτε για τους νόμους του Σόλωνα.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο νομοθέτης της Σπάρτης Λυκούργος είναι ένα μυθικό πρόσωπο, που κινείται μεταξύ υπαρκτού και ανύπαρκτου ιστορικού προσώπου. Γιατί δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, αν υπήρξαν ή δεν υπήρξαν, ως ιστορικά πρόσωπα οι διάφοροι νομοθέτες, αλλά το κύρος του νομοθετικού τους έργου. Αυτό γίνεται αποδεκτό από τον λαό, όταν είναι αποκάλυψη μιας θεϊκής δύναμης, που φροντίζει για το καλό των ανθρώπων. Σε αυτό το σημείο γίνεται ολοφάνερο, πως ο νομοθέτης έχει συνείδηση της άγνοιας του λαού και την εκμεταλλεύεται στο έπακρο, για να κτίσει το οικοδόμημα, που στην ουσία σημαίνει την προστασία των συμφερόντων των κυρίαρχων ομάδων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Οι Ευρωπαϊκές Αξίες και οι Αποικίες

Οι-Ευρωπαϊκές-Αξίες-και-οι-Αποικίες1Οι τελευταίες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου και ο τρόπος διαχείρισης των συνεπειών που προκύπτουν από τις αποφάσεις των «μεγάλων δυνάμεων», μας φέρνει στο νου τη στάση που είχε η Δύση απέναντι στον λεγόμενο τρίτο κόσμο, με την κατοχή νέων εδαφών και τη δημιουργία αποικιών. Ήταν η εποχή κατά την οποίαν τα πλέον εκβιομηχανισμένα ευρωπαϊκά κράτη, στην προσπάθειά τους να βρουν νέες αγορές για τα προϊόντα τους, νέες πηγές πρώτων υλών και ασφαλώς πετρέλαιο, επέκτειναν την εθνική κυριαρχία τους σε νέα εδάφη.

Η απόκτηση εμπορικών σταθμών και πολεμικών βάσεων εξασφάλιζε στα ευρωπαϊκά κράτη τον έλεγχο των θαλασσών και τον απρόσκοπτο εφοδιασμό των πολεμικών τους πλοίων. Η έξαρση αυτού του είδους της αποικιοκρατίας τερματίστηκε με το Α΄ μέρος της παγκόσμιας ανθρωποσφαγής (1914-1918), έχοντας διανύσει μια περίοδο έντασης και έξαρσης της, παράλληλα με την ευρωπαϊκή εκβιομηχάνιση. Συνέχεια ανάγνωσης

Η άγνωστη ιστορία της πρώτης προσπάθειας ανατινάξεως της Ελληνικής Βουλής

Ανδρέας-ΠαπαμικρόπουλοςΑθήνα 1907. 14 χρόνια μετά την καθολική πτώχευση του 1893, 10 χρόνια μετά την οδυνηρή ήττα στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και 9 χρόνια μετά την επιβολή διεθνούς…

οικονομικού ελέγχου από τους εβραϊκής καταγωγής Γαλλοβρετανούς τραπεζίτες του 1898, η Ελλάδα των 2.631.952 κατοίκων διέθετε ζωτικό χώρο εκτάσεως 63.211 km²…. Οι υπήκοοι του βασιλείου, που με σκληρή εργασία είχαν καταφέρει να έχουν πλεονασματικό προϋπολογισμό (παρά τις τεκμηριωμένες προβλέψεις του τότε ΔΝΤ για το αντίθετο), ουσιαστικά εξανάγκασαν τον πρόξενο των ΗΠΑ Horton να πει γι’ αυτούς σε επίσημη ομιλία του ότι : «Η φυλή (clan) είναι μικρή, αλλά τα επιτεύγματά της πολύ μεγάλα και οι Έλληνες είναι μετρημένοι, εργατικοί και οικονόμοι».

Όλοι οι αυτόχθονες θρηνούσαν την απώλεια του Τέλου (Σταματέλου) Άγρα, ενώ η Πηνελόπη Δέλτα συνέγραφε το γνωστό μυθιστόρημά της «Στα μυστικά του Βάλτου» και οι ελάχιστοι τουρίστες της εποχής απολάμβαναν «το έκπαγλον θέαμα του δύοντος αττικού ηλίου, όστις πληροί δι’ ασυλλήπτων αποχρώσεων φωτός τον ορίζοντα», όπως έγραφε τότε ο πολύς Θεόδωρος Βελλιανίτης. Συνέχεια ανάγνωσης

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ: ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΓΕΝΟΣ

ντροπή-για-το-ανθρώπινο-γένοςΚαθώς πλησιάζει η «κοσμοϊστορική ημέρα» της έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων … γίνεται όλο και πιο απαραίτητο να δούμε πόσο βαραίνει αυτό το γεγονός τη ζωή των ανθρώπων. Κι ενώ είναι διαπιστωμένο πως ο περισσότερος κόσμος δεν τους αντιμετωπίζει με αδιαφορία (αλλά ούτε και με την εύνοια που θα ήθελαν οι κρατούντες και οι διοργανωτές), αυτό που πρόκειται να συμβεί εντός του Αυγούστου, μένει να δούμε αν θα μπορέσουν να εκφραστούν, με ουσιαστικό τρόπο οι αντιθέσεις και οι διαθέσεις που υπάρχουν απέναντι σ’ αυτό το τερατούργημα, την μεγαλύτερη προσβολή για το ανθρώπινο γένος.

Πάνω σ’ αυτό, μήπως θα πρέπει να δούμε κάποια αδιαμφισβήτητα δεδομένα;

Ποιος έχει και την παραμικρή αμφιβολία, πως οι Ολυμπιάδες είναι σημαντικότατες για την παγκόσμια κυριαρχία; Ότι είναι προϊόντα ενός παγκόσμιου διακρατικού θεσμού και μηχανισμού και η ανάθεση της διοργάνωσης σε κάθε χώρα σχετίζεται με πολλά άλλα πράγματα;

Κι αυτά είναι τόσο δεμένα μεταξύ τους που δεν γίνεται να μιλάμε για οικονομικά συμφέροντα, χωρίς να τα συνδέουμε με πολιτικές επιδιώξεις. Αλλά κι αυτές αναμφίβολα έχουν σχέση με τις κοινωνικές συνθήκες.

Συνέχεια ανάγνωσης

Πίσω από το δάφνινο στεφάνι (Μέρος β΄)

 

olympiaΗ διαδρομή των αγώνων κατά τους νεώτερους χρόνους

Η επιβολή των ολυμπιακών αγώνων μπορεί να διακόπηκε από τους εξουσιαστές, όμως η πολυποίκιλη συμβολή τους στην —μέχρι τότε— εφαρμογή των σχεδιασμών τους, οδήγησαν στο να αποφασίσουν την εκ νέου διοργάνωση τους, μιας και κρίθηκε ότι, μέσα στις νέες διαμορφούμενες συνθήκες κυριαρχίας και εκμετάλλευσης, είχαν και έχουν να αποκομίσουν πολλά ακόμα από αυτούς.

Το 1894, οπότε και ο βαρόνος Κουμπερτέν άρχισε να καταβάλει τις πρώτες προσπάθειες για την επαναδιοργάνωση των αγώνων, ήταν μια περίοδος που χαρακτηριζόταν από μια διαρκή πολιτική αστάθεια και ρευστότητα σε πολλούς εξουσιαστικούς σχηματισμούς, γεγονός που συνεπαγόταν κινδύνους για την επιβολή των ευρύτερων κρατικών σχεδιασμών. Οι ολυμπιακοί ήταν μια κίνηση από την πλευρά τους που θα μπορούσε να διευκολύνει τις μελλοντικές τους κινήσεις και να συνδράμει στην υλοποίηση των επιβουλών τους. Ο (Γαλλικής καταγωγής) Κουμπερτέν που, δεκαπέντε αιώνες από την τελευταία ολυμπιάδα, έσπευσε να ανασυστήσει αυτό το μηχανισμό, προφασίστηκε το 1895 ότι «φιλοδοξούσε να δυναμώσει την ασθενική νεολαία, το σώμα και το χαρακτήρα της με τον αθλητισμό, τους κινδύνους και τις υπερβολές του». Απέβλεπε μάλιστα στην ενασχόληση των νέων με τον αθλητισμό ως μια παραστρατιωτική ενασχόληση, σε μια περίοδο όπου η Γαλλία είχε βγει ηττημένη από τη στρατιωτική αναμέτρηση με τη Γερμανία. Αντικειμενικός του σκοπός από την πρώτη στιγμή, ήταν οι σύγχρονες διοργανώσεις να έχουν ως αφετηρία την γενέτειρα του. Ωστόσο για λόγους εντυπωσιασμού πρότεινε την επανέναρξη των αγώνων στην κοιτίδα που τους γέννησε. Ο ίδιος —κατά τα πρότυπα των αρχαίων ομοϊδεατών του— απαγόρευσε τη παρουσία των γυναικών στους αγώνες, καθώς και τη συμμετοχή μαύρων «αθλητών». Συνέχεια ανάγνωσης

Πίσω από το δάφνινο στεφάνι (Μέρος Α΄)

olympia_1Οι ολυμπιάδες της αρχαιότητας

Για να καταδειχτεί η ουσία των διοργανώσεων, —αλλά και ποια είναι στη πραγματικότητα η «χαμένη τους αίγλη», όπως πολλοί τιμητές τους υποστηρίζουν—, καλό είναι να κατατεθούν τα, προς αντιπαραβολή, γεγονότα και απόψεις με μια συγκεκριμένη χρονική σειρά.

Αυτοί, στους οποίους είχε ανατεθεί το έργο της αποχαύνωσης των ανθρώπων, ήθελαν να προσδώσουν μια ιδιαίτερη αίγλη στο νεοσύστατο —τότε— μηχανισμό τους. Χρησιμοποιώντας τη πίστη των ανθρώπων στις δοξασίες —τις οποίες ασφαλώς οι ίδιοι, για πολλαπλούς λόγους είχαν επιβάλλει— ανέτρεξαν στη μυθολογία, προκειμένου να περιβάλουν με αληθοφάνεια την «αγνότητα» των σκοπών τους. Χρέωσαν στον μυθικό Ηρακλή την πρώτη ολυμπιάδα, κάνοντας έτσι τους καταπιεσμένους —ή τουλάχιστον ένα κομμάτι από αυτούς— να δεχτούν με «ιερό» δέος την απαρχή μιας νέας σειράς αλυσιδωτών εγκλημάτων, εναντίον τους.

Η αρχή τους προσδιορίζεται στο 776 π.χ στην αρχαία Ολυμπία, οι εξουσιαστές της οποίας είχαν αποκομίσει τεράστια πολιτικά οφέλη που προέκυπταν από την τέλεση τους, μέσα από την διασφάλιση της φήμης τους σε ολόκληρο τον ελλαδικό, τότε, χώρο. Και οι οικονομικές απολαβές δεν ήταν λίγες, αφού υπολογίζεται ότι ένα πλήθος σαράντα με πενήντα χιλιάδων ανθρώπων συνέρεαν στην περιοχή, κατασκηνώνοντας μάλιστα εκεί. Στη συγκομιδή του πλούτου προστίθοταν και τα ιδιαίτερα πλούσια αφιερώματα, που προέρχονταν από όλες τις περιοχές της Μεσογείου και τα οποία καρπώνονταν οι διοργανωτές των αγώνων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ο κοιμώμενος

Henri-Rousseau-Sleeping-Gypsy«- Εσύ είσαι ζωγράφος. Ξέρεις εκείνο το μεγάλο πίνακα στο μουσείο, εκείνο τον πίνακα του Ρουσσώ. Λέγεται Ο κοιμώμενος τσιγγάνος.

-Ναι, βέβαια. Είναι φημισμένος πίνακας.

– Κανονικά θα ‘πρεπε να λέγεται Ο κοιμώμενος Άραβας. Δείχνει έναν Άραβα ξαπλωμένο στην έρημο, να κοιμάται κάτω από ένα φεγγάρι με τρελή όψη. Ένα λιοντάρι μυρίζεται τον Άραβα, ο Άραβας δεν φοβάται. Ο Άραβας ονειρεύεται. Το ποτάμι που φαίνεται στο βάθος νομίζω ότι είναι το όνειρο του Άραβα. Μπορεί και το λιοντάρι να είναι μέσα στο όνειρο – αν προσέξεις, θα δεις ότι δεν έχει αφήσει ίχνη στην άμμο. Όπως και να ‘ χει, αγαπητή μου, αυτός ο πίνακας είναι το καλύτερο πορτρέτο του χαρακτήρα του Άραβα. Άγριος και ελεύθερος, κοιμάται άφοβα κάτω από τ’ αστέρια της νύχτας. Αλλά, ονειρεύεται. Πάντα ονειρεύεται το νερό. Ονειρεύεται τον κίνδυνο όταν δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, για να δείχνει παλικαριά. Οι Άραβες ζουν στις φαντασιώσεις τους. Δεν είμαστε πρακτικοί άνθρωποι, σαν τους Εβραίους. Οι Εβραίοι καταφέρνουν να πραγματώνουν ορισμένα πράγματα. Οι Άραβες ονειρεύονται και μιλούν στο φεγγάρι. Συνέχεια ανάγνωσης

Μεταλλαγμένο Μέλλον (Μέρος Β΄)

μεταλλαγμενοΟι προφάσεις των εταιρειών, για την επικράτηση των μεταλλαγμένων σπόρων και οργανισμών

– Το μικρό κόστος παραγωγής.

– Η αντοχή των φυτών στις καιρικές συνθήκες και τα ζιζάνια.

– Η αντιμετώπιση του υποσιτισμού στον «3ο κόσμο»

Η πρόφαση για την μείωση των ζιζανιοκτόνων είναι αβάσιμη, καθώς όχι μόνο δεν μειώνονται, αλλά χρησιμοποιούνται εντατικότερα στις καλλιέργειες γ.τ. φυτών. Για παράδειγμα στην Αργεντινή, στις φυτείες γ.τ. σόγιας χρησιμοποιήθηκε διπλάσια ποσότητα ζιζανιοκτόνου σε σχέση με τις συμβατικές καλλιέργειες. Στην Αγγλία η εταιρία Bayer αναγκάστηκε να ματαιώσει την καλλιέργεια του γενετικά τροποποιημένου καλαμποκιού της. Η απόφαση της εταιρίας συνδέεται με την επιβολή πανευρωπαϊκής απαγόρευσης στο τοξικό ζιζανιοκτόνο ATRAZINE που είχε θεωρηθεί απαραίτητο για την εμπορική επιτυχία της καλλιέργειας. H υποκρισία των εταιριών είναι τρομακτική, αφού γνωρίζουμε (και δεν το κρύβουν άλλωστε) ότι τα προϊόντα τους σχεδιάζονται ώστε να αντέχουν σε μεγαλύτερη ποσότητα φυτοφαρμάκων απ’ ότι οι συμβατικές καλλιέργειες. Μαζί με την αγορά του σπόρου ο αγρότης παίρνει και το ανάλογο πακέτο ζιζανιοκτόνων, τα οποία κατασκευάζονται από τις ίδιες εταιρίες. Η Bayer αυτή τη στιγμή είναι ιδιοκτήτης των μισών ποικιλιών γ.τ. προϊόντων στην Ευρώπη συμπεριλαμβανομένων και ποικιλιών ηλιανθού, καλαμποκιού που διαφημίζονται ως ανθεκτικά στο ζιζανιοκτόνο Liberty, το οποίο παρασκευάζεται από την ίδια…

Συνέχεια ανάγνωσης

Μεταλλαγμένο Μέλλον (Μέρος Α΄)

Πρόλογος

μετάλλαξηΣκοπός του εγχειρήματος αυτού είναι να αποτελέσει εφαλτήριο για περαιτέρω ανάλυση του ζητήματος, καθώς και να λειτουργήσει σαν αφορμή για κινητοποίηση του κόσμου απέναντι στα νέα σχέδια της κυριαρχίας, που εχθρεύονται όλο και περισσότερο τον άνθρωπο και την ίδια τη ζωή.

Χωρίς να υποτιμάμε τα υπόλοιπα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει όλος ο πλανήτης και χωρίς να τα βλέπουμε ξεκομμένα μεταξύ τους ασχολούμαστε με το συγκεκριμένο τομέα, γιατί από τη μία είναι η αιχμή του δόρατος για το παγκόσμιο κεφάλαιο, αφού ανοίγει νέους ορίζοντες για κερδοφόρες επενδύσεις και από την άλλη γιατί μια ανάλυση, επιφανειακή έστω, όλων των περιβαλλοντικών θεμάτων (φαινόμενο θερμοκηπίου, τρύπα του όζοντος, ρύπανση, διοξίνες, ραδιενέργεια κτλ κτλ) θα χρειαζόταν βιβλία ολόκληρα.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ Ή ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ Ο ΜΠΑΧ;

τέχνηΓια­τί ε­μέ­να δε μου α­ρέ­σει. Δε μου α­ρέ­σει ού­τε ο Μπαχ, ού­τε –συλ­λή­βδην– ό­λοι οι λε­γό­με­νοι Κλα­σσι­κοί. Και δε μου α­ρέ­σουν, για­τί οι πε­ρισ­σό­τε­ροι α­πό δαύ­τους υ­πη­ρε­τού­σαν μια ζω­ή, σαν τον τε­λευ­ταί­ο α­ξιο­θρή­νη­το πα­ρα­κε­ντέ, τις Αυ­λές των βα­σι­λιά­δων. Για­τί έ­γλει­φαν την κα­του­ρη­μέ­νη πο­διά του κα­θε­μια­νού Μαι­κή­να. Για­τί συ­νέ­θε­ταν κα­τά πα­ραγ­γε­λί­α ύ­μνους και τρο­πά­ρια για τον …γλυ­κό μας τον Χρι­στού­λη, Ε­ΝΩ Η ΚΑΡ­ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛ­ΛΑ ΤΟΥΣ Ε­ΣΠΡΩ­ΧΝΕ ΝΑ ΓΡΑ­ΨΟΥΝ. Για­τί δη­μιουρ­γού­σαν μια Τέ­χνη που μο­να­δι­κό της προ­ο­ρι­σμό εί­χε να α­πο­δεί­ξει στον άν­θρω­πο πό­σο μι­κρός α­πέ­να­ντι στην ε­ξου­σί­α του …Θεί­ου ή­ταν. Για­τί α­ντάλ­λα­ζαν αυ­τό που η Φύ­ση και η μου­σι­κή τους παι­δεί­α τούς εί­χε δώ­σει για έ­να (φυ­σι­κά μα­­λα­μο­κα­πνι­σμέ­νο, τρο­μά­ρα τους) πιά­το φα­ΐ.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΟΙ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΕΣ «ΑΠΕΤΥΧΑΝ», ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ!!!

ΣΟΙ-ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΕΣ-«ΑΠΕΤΥΧΑύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαγερ οι εκκαθαρίσεις στις οποίες έχει προχωρήσει μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος η τουρκική κυβέρνηση έχουν «ξεπεράσει κάθε μέτρο» ενώ, προσθέτοντας, διαβεβαίωσε ότι μπροστά σε αυτές τις επιχειρήσεις «δεν μπορούμε να σωπαίνουμε».

Στην συνέντευξη που παραχώρησε σε γερμανική εφημερίδα πρόσθεσε ότι «Όταν 10.000 δημόσιοι υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί και δικαστές απολύονται, χιλιάδες σχολεία και εκπαιδευτικά ιδρύματα κλείνουν και δεκάδες δημοσιογράφοι συλλαμβάνονται, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί καμμία άμεση σύνδεση με το πραξικόπημα, δεν μπορούμε απλά να σωπαίνουμε», ενώ τόνισε ότι «Μοιάζει σαν σχεδόν –κι ενώ η Τουρκία απέφυγε να χαθεί στην άβυσσο– η χώρα να οδεύει προς μια σοβαρή εσωτερική κρίση».

Συνέχεια ανάγνωσης

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΟ ΤΟΞΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΟΛΠΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΟΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ…

κινηματικό-τόξο-και-καταστο«Καταστείλατε, την καταστολή»…

Κομματική «καταστολή» της καταστολής, εξήγγειλε η περιβόητη Κίνηση των «53+» του Συριζα μ’ αφορμή επέμβαση των κατασταλτικών δυνάμεων στην Θεσσαλονίκη που εκκένωσαν τρεις καταλήψεις, προσήγαγαν και συνέλαβαν δεκάδες άτομα στην πλειονότητά τους από διάφορες χώρες, που συμμετείχαν στο No border camp, ενώ λιγοστοί πρόσφυγες μεταφέρθηκαν σε κέντρα κράτησης.

Μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση αναφέρεται:

«Η εκκένωση των τριών καταλήψεων-χώρων φιλοξενίας προσφύγων στη Θεσσαλονίκη με επέμβαση των ΜΑΤ, καθώς και οι συλλήψεις των αλληλέγγυων συνιστούν μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη.

»Η χρήση του δόγματος «νόμος και τάξη», εργαλείο διακυβέρνησης από τις δυνάμεις του παλιού πολιτικού συστήματος, μας γυρίζει στην περίοδο κυριαρχίας της γραμμής Δένδια. Η επαναφορά έστω και στο ελάχιστο της κατασταλτικής αντίληψης της πολιτικής Δένδια που τόσο πλήγωσε τη δημοκρατική λειτουργία στη χώρα και εμπόδισε την έκφραση της κοινωνικής χειραφέτησης της θα αποτελούσε θεμελιώδες σφάλμα της κυβέρνησης και θα ήταν φυσικά αδύνατο να γίνει ανεκτό από τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ και όλους όσοι τόσα χρόνια συμπορεύονται μαζί του στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο». Συνέχεια ανάγνωσης

«Διδαχές» προς επαναστάτες

Παραθέτουμε ένα κείμενο που γράφτηκε κάπου στην περίοδο απ’ το 1822 έως το 1830 και αποστάλθηκε στις στοές των Καρμπονάρων(1) του Piedmont της Ιταλίας από τον Giuseppe Mazzini(2) της Ύψιστης Στοάς των Καρμπονάρων Alta Vendita με το ψευδώνυμο Piccolo Tigre («Μικρός Τίγρης» στα Ιταλικά).

karbonaros-1Σε περίπτωση που οι αδελφοί κι οι φίλοι μας βρεθούν στην αδυναμία να έχουν την τελευταία λέξη, έχει κριθεί καλό και χρήσιμο να διαδοθεί το φως παντού και να τεθούν σε κίνηση όλα όσα θέλουμε να προχωρήσουμε. Για το λόγο αυτό δεν παύουμε να σας συνιστούμε να δέχεστε μέλη κάθε τάξης και να συνεταιρίζεσθε μαζί τους με οποιοδήποτε τρόπο, όποιος και να είναι αυτός, αρκεί το μυστήριο και η μυστικότητα να είναι τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά σας. Όλη η Ιταλία είναι γεμάτη από θρησκευτικές αδελφότητες κι από μετανοούντες διαφόρων αποχρώσεων. Μη φοβηθείτε να τοποθετήσετε μερικούς από τους ανθρώπους σας ανάμεσά τους, καθώς καθοδηγούνται από μια ηλίθια αφοσίωση. Αφήστε τους πράκτορές μας να μελετήσουν με προσοχή την προσωπικότητα αυτών των ανθρώπων και θα διαπιστώσουν, λίγο-λίγο πως δεν θα τους λείψει η ανταμοιβή. Στη βάση των πιο μάταιων προσχημάτων, που δεν πρέπει όμως να είναι ποτέ πολιτικά ή θρησκευτικά, δημιουργήστε μόνοι σας ή, ακόμη καλύτερα, ωθήστε άλλους να δημιουργήσουν οργανισμούς σχετικούς με το εμπόριο, τη βιομηχανία, τη μουσική, τις καλές τέχνες κλπ. Συγκεντρώστε σε κάποιο μέρος –ακόμα και στα σκευοφυλάκια ή τα παρεκκλήσια– αυτές τις ακόμα αδαείς φυλές σας. Τοποθετήστε τες κάτω από το ποιμαντορικό προσωπικό κάποιου ενάρετου και γνωστού, αλλά εύπιστου ιερέα που μπορεί να εξαπατηθεί εύκολα. Μετά διοχετεύστε το δηλητήριο σ’ αυτές τις επιλεγμένες ψυχές. Διοχετεύστε το σε μικρές δόσεις και δήθεν τυχαία. Στο τέλος εσείς οι ίδιοι θα μείνετε έκθαμβοι από τις επιτυχίες σας. Συνέχεια ανάγνωσης

Περί κόστους της πολιτικής, περί «Διαφάνειας» και οικονομικών κινήτρων στον κοινωνικό ανταγωνισμό

«Το ότι η δημοκρατία έχει κόστος, το ότι έχουν κόστη τα καθεστώτα που βασίζονται στις εκλογές, είναι κάτι γνωστό από καιρό. Κοστίζει ο δημοκρατικός ανταγωνισμός. Κοστίζουν, όμως, και τα μη δημοκρατικά καθεστώτα, όπου δεν υπάρχει ανταγωνισμός, αλλά χρειάζονται να συντηρούνται πολυδάπανοι μηχανισμοί καταπίεσης και χειραγώγησης. Σε τελευταία ανάλυση είναι πιο βολικό να πληρώνουμε τα κόστη που συνεπάγεται η δημοκρατία». (Άλφιο Μαστροπάολο, καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο πανεπιστήμιο του Τορίνο)

«Η σχέση ανάμεσα σε ηθική και πολιτική λειτουργεί με κύκλους: περίοδοι διαφθοράς, αιτήματα για νομιμότητα, νέα ηθική παρακμή και ανάκαμψη της εξουσίας του χρήματος». (Μάικλ Γουόλτσερ, καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον)

Κόστος-πολιτικήςΈνα από τα σχήματα που ακολουθούνται από τους θεράποντες των εξουσιαστικών «κρίσεων» χρησιμοποιείται συχνά, γιατί είναι απλό και εύχρηστο. Ο λόγος κάθε προβαλλόμενης αυθεντίας επιτάσσεται με τέτοιο τρόπο ώστε παρ’ ότι εκπέμπεται με ευκρίνεια καθ’ έδρας, καταλήγει στις συμπερασματικές, διαχειριστικές «λύσεις» με την χρήση του πρώτου πληθυντικού προσώπου (εμείς).

Το περιεχόμενο, βέβαια, των τελικών παροτρύνσεων τείνει στη συναίνεση και αποδοχή της συνενοχής του οποιουδήποτε αναγνωρίζεται ως πολίτης, ενώ έχει μεσολαβήσει σχεδόν πάντα η έκθεση του «προβλήματος» με τέτοιο τρόπο, ώστε να αναδεικνύεται η «παρακμή του συστήματος».

Μια «παρακμή» που ταυτίζεται με τον «πολιτικό αφοπλισμό» της δημοκρατίας, των κομμάτων και των πολιτικών από τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, που συνελέγχουν τα ΜΜΕ.

Συνέχεια ανάγνωσης

AΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ

«Η εξουσία δεν κοιμάται ήσυχη παρά μόνον εφόσον αισθάνεται όλον τον λαό γονατισμένο στους ίδιους θεούς». Πιέρ Ανρύ Σιμόν

«Υμέων δ’ εις μεν έκαστος αλώπεκος ίχνεσι βαίνει σύμπασιν δ’ υμίν κούρος ένεστι νους. Εις γαρ γλώσσαν οράτε και εις έπη αμύλου ανδρός. Εις έργον δ’ ουδέν γιγνόμενον βλέπετε» (Στης αλεπούς τα χνάρια περπατεί ο καθένας σας, τώρα είναι που ο νους ολωνών σας, ελαφρόμυαλοι αποχαυνώθηκε. Στα λόγια παμπόνηρου άνδρα χάσκετε. Τα έργα που σας σκάρωσα δεν τα βλέπετε). Σόλων

καθεστωτική προπαγάνδαΜουδιασμένη συνείδηση θεωρείται η κατάσταση στην οποία οφείλεται η αδυναμία να προβληθεί ενεργητικότητα, υποτυπώδης αντίσταση, δηλαδή η κατάσταση κατά την οποία αναστέλλεται προσωρινά η δυνατότητα έκφρασης της βούλησης.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια κατάσταση απάθειας και παράλυσης, ακινητοποίησης και αποχαύνωσης.

Μπορεί σ’ αυτήν την κατάσταση να περιέλθει πλήθος ανθρώπων;

Το ερώτημα έχει τεθεί και έχει απαντηθεί χιλιάδες φορές και παρ’ ότι οι αφετηρίες, οι προσανατολισμοί, οι ιδέες όσων καταπιάστηκαν με το ζήτημα διέφεραν η απάντηση συντριπτικά ήταν και παραμένει καταφατική.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ποιό Pokemon;

ΠόκεμονΤο παλιό σύνθημα έλεγε: «Χιλιάδες αναμμένες οθόνες κρατούν τους ανθρώπους σβηστούς». Το σύνθημα για την εποχή του υπονοούσε τις τηλεοράσεις, αλλά εμπεριείχε και μια πραγματικότητα που ακόμα δεν είχε κάνει ολοκληρωτικά την εμφάνισή της. Οι σημερινές αναμμένες οθόνες δεν περιορίζονται μόνο στις τηλεοράσεις, αλλά επεκτείνονται στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τα έξυπνα τηλέφωνα και τα tablets. Οθόνες παντού, που ευαγγελίζονται την πληροφορία, την διασκέδαση, την φιλία, τον έρωτα την επικοινωνία. Όλα αυτά, μόνο κοιτώντας μέσα από τις οθόνες.

Η κατηγορία ότι τα παραπάνω κρατάνε τους ανθρώπους σπίτια τους και μόνους έχει, πλέον, καταρρεύσει. Οι άνθρωποι μπορούν να βρίσκονται είτε στο σπίτι είτε έξω, μόνοι ή με παρέα και συγχρόνως να βρίσκονται ψηφιακά παντού, με μόνη προϋπόθεση να έχουν μαζί τους μια οθόνη αναμμένη. Συνέχεια ανάγνωσης

Ο ΣΕΒ ΖΕΣΤΑΙΝΕΙ ΤΙΣ ΜΗΧΑΝΕΣ ΤΟΥ…

ΣΕΒΟ ΣΕΒ δεν άργησε, όπως ήταν αναμενόμενο, να πετάξει μακριά το φιλεργατικό προσωπείο που φόρεσε για λίγο με τις ευλογίες της πρώτης φορά αριστερά κυβέρνησης, τασσόμενο ανοικτά υπέρ των ομαδικών απολύσεων, ενώ ζητά την υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών απολύσεων και βέβαια τον δραστικό περιορισμό των απεργιών.

Οι θέσεις αυτές περιλαμβάνονται στο εβδομαδιαίο οικονομικό δελτίο του με τίτλο «Ελευθερία στις συλλογικές συμβάσεις Εργασίας και στα ΜΜΕ».

Ας δούμε όμως και ορισμένες απ’ αυτές.

«Πιστεύουμε ότι έχουμε πάρει όλοι τα μαθήματά μας από το παρελθόν και μία τέτοια λύση αποτρέπει τον υπαρκτό κίνδυνο με το σημερινό σύστημα, ένας λαϊκιστής υπουργός Εργασίας να δώσει υπερβολικές αυξήσεις, μόλις δει τα πρώτα ίχνη της ανάκαμψης». Συνέχεια ανάγνωσης

15 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΓΕΝΟΒΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ CARLO GUILIANI…

«Η μνήμη είναι ένα κομμάτι ουρανού, αλέκιαστο από την υποκρισία και το ψέμα, ένα κομμάτι ουρανού που μπορείς να καρφώνεις τα μάτια σου αχόρταγα, ένα κομμάτι ουρανού που χωρά και θα χωρά για πάντα, όλα εκείνα και όλους εκείνους που αποκλείονται σαν παράσιτα έξω από τα συρματοπλέγματα του κάθε κινήματος. Εκεί μπορείς να αναζητήσεις το «αδύνατο» που έγινε δυνατό, τις ολοκάθαρες ματιές που φεγγίζουν τα μουτζουρωμένα πρόσωπα από τους καπνούς και τα δακρυγόνα, τα πρόσωπα των αδελφών μας που ομόρφυναν τις πόλεις με ταραχές, φωτιές και οδοφράγματα, που άρπαζαν την επόμενη πέτρα για να την πετάξουν γιατί ήξεραν ότι δεν είχαμε τελειώσει ακόμη…

πυροβολώντας τον ΤζουλιάνιΕκεί, σ’ αυτόν τον ουρανό αν κοιτάξεις θα καταλάβεις γιατί λέμε ότι δεν υπάρχουν ήρωες, ότι δεν μπορείς παρά να αποστρέφεσαι κάθε είδους πολιτική, κάθε είδους εξουσία. Ανυποχώρητα αναρχικοί, ανυποχώρητα άνθρωποι. Με μια άσβεστη δίψα να καταλάβουμε τα λάθη μας, αλλά και τα λάθη των συντρόφων μας. Με ακλόνητη την πεποίθηση ότι δεν είμαστε «λίγοι», γιατί το πάθος μας για ελευθερία αψηφά το «αδύνατο».

Η εξέγερση του Ιούλη του 2001 στην Γένοβα και η δολοφονία του Τζουλιάνι δεν ήταν ένα πεφταστέρι, που ύστερα από μια σύντομη λαμπερή τροχιά έσβησε στο εξουσιαστικό σκοτάδι και ξεχάστηκε. Είναι από τα γεγονότα που θα φωτίζουν εκείνο, το δικό μας κομμάτι ουρανού που δεν σκοτεινιάζει παρ’ όλη την αγριότητα της ανελευθερίας, παρ’ όλη την κτηνωδία κάθε μικρού ή μεγάλου δυνάστη. Απλά συνεχίζουμε…»

(Για τον Τζουλιάνι δέκα χρόνια μετά, Συσπείρωση Αναρχικών).

Τι κοστίζει η ζωή ενός κουκουλοφόρου, τι κοστίζει για την εξουσία η ζωή ενός «προβοκάτορα»; Τι κοστίζει η δολοφονία ενός ταραξία για τους δικαστές που αποφάσισαν ότι έπεσε νεκρός εξ αιτίας του «εξοστρακισμού» μιας σφαίρας;

Συνέχεια ανάγνωσης

Στρατιωτικό νόμο επιβάλλει ο Ερντογάν, για να πατάξει τους πραξικοπηματίες…

στρατιωτικός νόμος στην ΤουΑίρεται «προσωρινά» η ισχύς της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο πλαίσιο της κήρυξης κατάστασης έκτακτης ανάγκης, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο NTV ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Νουμάν Κουρτουλμούς, ο οποίος θύμισε ότι ο ίδιο έχει πράξει και το γαλλικό κράτος με αφορμή το μακελειό στην Νίκαια. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης επιβάλλεται για τρεις μήνες. Μ’ άλλα λόγια ο Ερντογάν προχώρησε στην προκήρυξη «κατάστασης έκτακτης ανάγκης” με βάση τον νόμο του 1983, γεγονός που του επιτρέπει να παρακάμψει όλους του εκλεγμένους κρατικούς θεσμούς υποκαθιστώντας τους με προεδρικά διατάγματα.

Ο Ερντογάν είναι προγραμμένος από τις ΗΠΑ; Κατά την γνώμη μας δεν υπάρχει αμφιβολία περί τούτου. Θα σημειώσουμε ότι λίγες μόλις ώρες πριν την εκδήλωση της απόπειρας πραξικοπήματος Κέρι και Λαβρόφ συνομιλούσαν στην Μόσχα, ενώ η Ιεράπολις (Μανμπίτζ)  έπεφτε με αποτέλεσμα την ένωση των δύο καντονιών Κομπάνι και Αφρίν.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΕΜΠΡΗΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΚΓΡΟΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΕ ΠΑΡΙΣΙΝΟ ΠΡΟΑΣΤΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΟΣ ΝΕΑΡΟΥ

Συγκρούσεις-σε-Παρισινό-προΓια δεύτερη συνεχόμενη νύκτα νεαροί συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις στην περιοχή Val d’ Oise, που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα βορείως της γαλλικής πρωτεύουσας. Νεαροί διαδηλωτές επιτέθηκαν με βόμβες μολότοφ στις αστυνομικές δυνάμεις,  πυρπόλησαν 15 αυτοκίνητα και στόχευσαν το τοπικό δημαρχείο, ενώ οι κατασταλτικές δυνάμεις συνέλαβαν 9 άτομα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 246 ακόμα followers