Ο ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΟΥ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΟ

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μία προκήρυξη που μοιράστηκε κατά την κινητοποίηση της 13 Νοεμβρίου 2008 την οποία είχε καλέσει η Πρωτοβουλία Αναρχικών ενάντια στις φυλακές. Δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 78, Δεκέμβριος 2008.

Εδώ και χρόνια αυτοί που συντονίζουν την κυριαρχία σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν επιστήσει την προσοχή στους εδώ κρατιστές την ανάγκη αλλαγών στις διαδικασίες «σωφρονισμού» των φυλακισμένων. Οι διάφορες εκθέσεις του ΟΗΕ αλλά και οι διάφορες καταδίκες του ελλαδικού κράτους από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο επιβεβαίωναν πως η κατάσταση στις φυλακές έχει φτάσει στο απροχώρητο…

Όλα αυτά αποσκοπούν, στην επισήμανση του κινδύνου μιας εξέγερσης ή πολλών βίαιων καταστάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν. Πιέζουν όμως και στην κατεύθυνση της επιτάχυνσης του εκσυγχρονισμού των μέσων βασανισμού και καταστολής. Συνέχεια

Advertisements

Καταστροφή συγκροτήματος της RWE!

Την Πέμπτη 4 Ιανουαρίου το συγκρότημα της RWE (Rheinisch-Westfälisches Elektrizitätswerk AG– Εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας), εντός του δάσους Hambach δέχτηκε την επίσκεψη ομάδας αναρχικών, η οποίοι κατέστρεψαν τις εγκαταστάσεις της.

Με ανακοίνωση η οποία αναρτήθηκε στο διαδίκτυο στις 19 Ιανουαρίου, η ομάδα αναλαμβάνει την ευθύνη για αυτήν την ενέργεια.

«Το 2018 έχει αρχίσει. Η RWE έχει συντριβεί!
Είμαστε μια ομάδα αυτόνομων αναρχικών. Υπερασπιζόμενοι τη Γη, ενεργήσαμε υπέρ της προστασίας του δάσους Hambacher και του κόσμου από την RWE και τον καπιταλισμό. Συνέχεια

Στρατηγικοί κακοπληρωτές και κράτος μπαταχτσής

Κορυφώνεται το ενδιαφέρον των τραπεζιτών, ενώ και τα δημοσιεύματα πληθαίνουν για τους λεγόμενους «στρατηγικούς κακοπληρωτές» των «κόκκινων» τραπεζικών δανείων, τους μπαταχτσήδες. Μια κορύφωση που εκδηλώνεται λόγω των συμφωνηθέντων με τους «θεσμούς», ώστε να μειωθούν σημαντικά τα ανοίγματα στα επισφαλή δάνεια, επιχειρηματικά και στεγαστικά. Καθώς, τα ΜΜΕ φωτίζουν το ζήτημα των πλειστηριασμών, επικεντρωμένα κυρίως σε ζητήματα πρώτης κατοικίας και στεγαστικών δανείων, ταυτόχρονα εξελίσσεται σε άλλο επίπεδο η «εξυπηρέτηση» των επιχειρηματικών δανείων. Άλλωστε στις αρχές Σεπτεμβρίου, στη Φρανκφούρτη, βρέθηκε στο επίκεντρο η αργή διαδικασία μείωσης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, της συνάντησης που είχαν έλληνες τραπεζίτες με τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μπενουά Κερέ και την αντιπρόεδρο του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού SSM Σαμπίνε Λαουτενσλέγκερ. Οι επόπτες ζήτησαν από τις διοικήσεις των τραπεζών να επισπεύσουν τις κινήσεις, με στόχο τη μείωση των κόκκινων δανείων και, αν χρειάζεται, να φέρουν νωρίτερα τα απαραίτητα μέτρα. Συνέχεια

Συμβουλές στους Αναρχικούς Συντρόφους μου

του Elisée Reclus, 1901

Είναι συχνή συνήθειά μας να υπερεκτιμούμε τόσο τις δυνατότητές μας όσο και τις αδυναμίες μας. Κατά τη διάρκεια επαναστατικών περιόδων, μάλιστα, φαίνεται ότι έστω και οι ασήμαντες πράξεις μας φαντάζουν να έχουν ανυπολόγιστα μεγάλες συνέπειες. Από την άλλη, κατά τη διάρκεια περιόδων στασιμότητας, παρ’ ότι έχουμε αφιερώσει εαυτούς πλήρως στον σκοπό, οι ζωές μας μοιάζουν στείρες και άχρηστες. Μπορεί ακόμη να αισθανόμαστε σαρωμένοι από τον άνεμο της αντίδρασης.

Τί θα πρέπει να κάνουμε τότε για να διατηρήσουμε το διανοητικό μας σφρίγος, το ήθος και την πίστη μας στον αγώνα;

Έρχεστε σε εμένα ελπίζοντας να σας δώσω την μακρά μου εμπειρία από ανθρώπους και καταστάσεις. Έτσι, λοιπόν, ως ηλικιωμένος άνθρωπος, σας δίνω την ακόλουθη συμβουλή.

Μην τσακώνεστε, μην φιλονικείτε και μην μεταχειρίζεστε ανθρώπινες προσωπικότητες. Ακούτε τις αντίθετες απόψεις, αφού έχετε εκφράσει τις δικές σας. Μάθετε να παραμένετε σιωπηλοί και να συλλογίζεστε. Μην προσπαθείτε να βγείτε κερδισμένοι από μια διαφωνία με κόστος την ειλικρίνειά σας. Συνέχεια

ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΕΛΥΖΕ ΡΕΚΛΥ

Ο Ελυζέ Ρεκλύ (1830-1905), ήταν γνωστός αναρχικός, γεωγράφος, μελετητής, παιδαγωγός και πολυγραφότατος συγγραφέας. Υπήρξε μέλος της Πρώτης Διεθνούς, καθώς και της ομοσπονδίας της Γιούρα της Ελβετίας, μετά τον αποκλεισμό του Μπακούνιν από την Α΄ Διεθνή. Μαζί με τους Κροπότκιν και Γκρέιβ συμμετείχε στην εφημερίδα La Revolte (Η Εξέγερση). Καταδικάστηκε από την γαλλική κυβέρνηση σε εξορία μετά τα γεγονότα της Παρισινής Κομμούνας. Έπειτα από διεθνή κινητοποίηση διανοούμενων όπως του Δαρβίνου, του συγγραφέα Ουέλς και άλλων, η ποινή του τροποποιήθηκε το 1872 και απελάθηκε από τη Γαλλία.

Ο Ελίζε Ρεκλύ γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου του 1830 στο Σαν Φοΰ λα Γκράντ της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Ήταν ο τέταρτος γιός από τα δεκατέσσερα παιδιά της οικογένειας του. Ο πατέρας του ήταν προτεστάντης πάστορας. Η επαφή του με τις προυντονικές και σοσιαλιστικές ιδέες, όπως και το έντονο ενδιαφέρον για τις επιστήμες τον οδήγησαν σχετικά γρήγορα στο δρόμο της επιστήμης. Ο Ρεκλύ ήταν βαθύς γνώστης της χριστιανικής θεολογίας και η έντονη κριτική του προς το χριστιανισμό και γενικότερα τη θρησκεία δεν ήταν αποτέλεσμα επιφανειακής και πρόσκαιρης αντίδρασης, αλλά, αντίθετα, προϊόν σοβαρής κριτικής και προβληματισμού. Συνέχεια

Περί ηρώων και τάφων

«Υ­πήρ­χε ο τολ­στο­ϊ­κός, που αρ­νιό­ταν να φά­ει κρέ­ας ε­πει­δή ή­ταν ε­χθρός κά­θε μορ­φής βί­αιου θα­νά­του και που πο­λύ συ­χνά ή­ταν θε­ό­σο­φος και άν­θρω­πος της ελ­πί­δας· αλ­λά και ο ο­πα­δός της βί­ας σ’ ό­λες της τις μορ­φές, μέ­χρι και τις πιο α­δια­νό­η­τες, εί­τε ε­πει­δή υ­πο­στή­ρι­ζε ό­τι το Κρά­τος μπο­ρεί να κα­τα­πο­λε­μη­θεί μο­νά­χα με τη βί­α εί­τε, ό­πως στην πε­ρί­πτω­ση του Πο­δε­στά, ε­πει­δή έ­δι­νε έ­τσι διέ­ξο­δο στα σα­δι­στι­κά του έν­στι­κτα.

»Υ­πήρ­χαν οι δια­νο­ού­με­νοι ή οι σπου­δα­στές, που έ­φτα­ναν στο κί­νη­μα μέ­σω του Στίρ­νερ ή του Νί­τσε, ό­πως ο Φερ­νά­ντο, γε­νι­κά υ­περ­βο­λι­κά ε­γω­κε­ντρι­κοί και α­ντι­κοι­νω­νι­κοί και που συ­χνά κα­τέ­λη­γαν να υ­πο­στη­ρί­ζουν τον φα­σι­σμό· και σχε­δόν α­ναλ­φά­βη­τοι ερ­γά­τες, που προ­σχω­ρού­σαν στον α­ναρ­χι­σμό α­να­ζη­τώ­ντας εν­στι­κτω­δώς κά­ποια ελ­πί­δα.

»Υ­πήρ­χαν δυ­σα­ρε­στη­μέ­νοι, που διο­χέ­τευαν μ’ αυ­τόν τον τρό­πο το μί­σος τους για την κοι­νω­νί­α και τα α­φε­ντι­κά και που συ­χνά γί­νο­νταν οι ί­διοι α­δυ­σώ­πη­τα α­φε­ντι­κά ό­ταν α­πο­κτού­σαν κά­ποια πε­ριου­σί­α ή που γί­νο­νταν πρά­κτο­ρες της α­στυ­νο­μί­ας· και πο­λύ α­γνοί άν­θρω­ποι γε­μά­τοι κα­λο­σύ­νη και με­γα­λο­ψυ­χί­α που, αν και ή­ταν κα­λο­συ­νά­τοι και α­γνοί, ή­ταν ταυ­τό­χρο­να ι­κα­νοί να φτά­σουν μέ­χρι τις δο­λο­φο­νι­κές α­πό­πει­ρες και το θά­να­το, ό­πως ή­ταν η πε­ρί­πτω­ση του Σι­μόν Ρα­ντο­βί­τσκι που, πα­ρα­κι­νη­μέ­νος α­πό κά­ποια μορ­φή α­πό­δο­σης δι­καιο­σύ­νης, σκό­τω­σε τον άν­θρω­πο που θε­ω­ρού­σε υ­πεύ­θυ­νο για το θά­να­το α­θώ­ων γυ­ναι­κών και παι­διών. Συνέχεια

Η αφαίμαξη των ανθρώπων, επιδίωξη των τυραννικών καθεστώτων!

 «… Μία μέθοδος των τυράννων είναι να φτωχαίνουν τους αρχόμενους επιβάλλοντας φόρους, ώστε οι φρουροί τους να συντηρούνται με δικά τους έξοδα, και για να μην διαθέτουν χρόνο για συνωμοσίες εναντίον τους, αφού για να συντηρήσουν την οικογένειά τους πρέπει να δουλέψουν…»  Αριστοτέλης, Πολιτικά.

Η οικονομική αφαίμαξη, που υφίσταντο οι άνθρωποι ανεξαρτήτως πολιτικοοικονομικού φορέα, ήταν η αφορμή για μεταβολές της κρατικής διαχείρισης. Κατά την αρχαϊκή εποχή, οι ευγενείς εκμεταλλεύονταν δούλους για την αγροτική εργασία, οι οποίοι θεωρούνταν και χρησιμοποιούνταν ως αντικείμενο τους. Κατά τον 7ο αιώνα π.χ., ο Δράκων παρεχώρησε πολιτικά δικαιώματα στους μεσαίους γαιοκτήμονες, οι οποίοι είχαν την οικονομική άνεση να αγοράζουν όπλα και πανοπλία. Επίσης, δημιούργησε μια πρώιμη έννοια του όρου πολίτης-οπλίτης, με τη σύνδεση των ιδιοτήτων του πολίτη με αυτές του οπλίτη. Η ιδιότητα του ελεύθερου πολίτη προερχόταν από την καταγωγή των δύο γονέων, που έπρεπε να είναι Αθηναίοι πολίτες. Συνέχεια

ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟ ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΟ ΚΚΕ – ΣΕ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ Ο Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ- ΠΟΙΟΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠO ΤΙΣ ΔΙΑΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ…

Το βράδυ της 12ης Ιανουαρίου οι αστραπές η μια μετά την άλλη έσκιζαν κυριολεκτικά στα δύο τον σκοτεινό μνημονιακό ουρανό. Η βροχή είχε ξεκινήσει από ώρα. Ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ο θρυλικός γραμματέας του ΚΚΕ, παρέμενε άυπνος, άοκνος φρουρός, στο γραφείο του στον Περισσό. Φορούσε μια σκούρα καπαρντίνα, στο κεφάλι τον αγαπημένο του μπερέ, ενώ ταυτόχρονα στο ζωνάρι του για καλό και για κακό είχε τοποθετήσει το πιστόλι του Μπελογιάννη.

Του άρεσε να το κάνει αυτό πότε-πότε για εξάσκηση, αλλά και για να προετοιμάζεται για τις επερχόμενες κρίσιμες ιστορικές εποχές. Αυτή τη φορά, όμως, το έκανε για διαφορετικό λόγο. Παρέμενε σε επαγρύπνηση παρά τις νουθεσίες των συντρόφων να ξεκουραστεί μετά και το τέλος της πρωινής κινητοποίησης της οποίας ηγήθηκε. Βημάτιζε νευρικά ανάβοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο. Δεν μπορούσε να χωνέψει ακόμη την θλιβερή εικόνα της διαδήλωσης του ΠΑΜΕ, που οργάνωσε το κόμμα. Ελάχιστος κόσμος, τοποθετημένος, βέβαια, με τον κατάλληλο τρόπο κυρίως στην λεωφόρο Β. Σοφίας μέχρι την είσοδο της Βουλής και λιγότερο στην Λ. Αμαλίας. Οι νυσταγμένοι διαδηλωτές, φανερά, βαριεστημένοι περίμεναν πως και πως το σινιάλο να αποχωρήσουν. Και όμως ο λόγος του λίγο πριν στην Ομόνοια ήταν συγκλονιστικός, όταν μεταξύ άλλων με υψωμένη την γροθιά και ατσάλινο κομμουνιστικό ηθικό βροντοφώναζε προφητικά: «Τους έχουμε ήδη προειδοποιήσει. Έσπειραν ανέμους, θα θερίσουν θύελλες». Συνέχεια

Η Εκπαίδευση του Μικρού Δέντρου

Συγγραφέας: Φόρεστ Κάρτερ

Μετάφραση: Δημήτρης Μιχαήλ

Έκδοση: ΚΕΔΡΟΣ, 2008

Ο Φόρεστ Κάρτερ, είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «Η εκπαίδευση του Μικρού Δέντρου», που αποτελεί αυτοβιογραφική αφήγηση. Με γλαφυρό τρόπο περιγράφει τη ζωή του, όταν πέντε χρονών, ανεβαίνει, [την εποχή της Μεγάλης Κρίσης του 1930], στα ανατολικά βουνά, για να ζήσει με τον παππού και την γιαγιά του, που ήταν Τσεροκί.

Στις σελίδες του βιβλίου παρουσιάζεται η απέχθεια των Τσεροκί για την πολιτική και τους πολιτικούς, και περιγράφεται ο τρόπος ζωής τους που απέκλειε την εκμετάλλευση ανθρώπου από «άνθρωπο», ενώ, αντίθετα, προβάλλεται η τάση να προστατεύουν ο ένας την ελευθερία του άλλου, χωρίς να διεκδικούν αξιώματα.

Ο Κάρτερ, «Το Μικρό Δέντρο», μαθαίνει -μέσα από το παράδειγμα αλλά και τα λόγια των ηλικιωμένων Τσεροκί- να σέβεται και να φροντίζει τη φύση ενώ σιγά σιγά αποκτά τη γνώση να ζει αρμονικά μ’ αυτήν, αποτελώντας μέρος της. Συνέχεια

ΤΑ «ΚΑΤΩΤΕΡΑ ΑΓΑΘΑ» ΚΑΙ ΟΙ «ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΕΣ» ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ…

Προϋπήρχαν της «κρίσης», αλλά γιγαντώθηκαν από το 2010 και μετά. Αναφερόμαστε στα «hard discount» σουπερμάρκετς, που πλημμύρισαν την αγορά με φτηνές σαβούρες εισαγωγής για να προσελκύσουν τους νεόπτωχους, την νέα δυναμική αυτή ομάδα, που μετράει τα κέρματά της έξω από τα καταστήματα σύμφωνα με το νεορεαλιστικού ύφους φιλάνθρωπο σποτάκι του ΣΥΡΙΖΑ για το κοινωνικό μέρισμα. Τα «κατώτερα αγαθά» (όρος της Οικονομικής Επιστήμης που προσδιορίζει την κατηγορία των αγαθών για τα οποία, ceteris paribus, μια αύξηση του εισοδήματος του καταναλωτή οδηγεί σε μείωση της ζητούμενης ποσότητάς τους) δίνουν αναμφίβολα το νέο κοινωνικό «στίγμα», όχι μόνο για τους καταναλωτές τους, αλλά, κυρίως, για τις πολυεθνικές αλυσίδες, που τα διανέμουν. Έτσι η φράση «από τα Λιντλ» σημαίνει «σαβούρα». Συνέχεια

ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΡΑΜΠ…

Σύμφωνα με αρκετά ΜΜΕ στις ΗΠΑ η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο να χωρίζει τα παιδιά από τους γονείς τους, όταν συλλαμβάνονται οικογένειες «παράτυπων» μεταναστών κατά την είσοδό τους στις ΗΠΑ, με σκοπό να αποθαρρύνει την «παράνομη» μετανάστευση. Η Τάιλερ Χούλτον, μάλιστα, μια εκπρόσωπος του υπουργείου Εθνικής Ασφαλείας (DHS), δήλωσε στην εφημερίδα Washington Post, χωρίς να δώσει περισσότερες διευκρινήσεις, ότι το DHS «εξέτασε αλλαγές στη διαδικασία, την πολιτική, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα και εγκρίθηκαν ορισμένα μέτρα».

Το νομοθετικό καθεστώς, που βρίσκεται σε ισχύ δεν επιτρέπει στην υπηρεσία μετανάστευσης να περιορίζει οικογένειες σε κέντρα κράτησης, εφ’ όσον έχουν μαζί τους ανήλικα παιδιά. Συνήθως οι γονείς και τα παιδιά τους αφήνονται ελεύθεροι πολύ γρήγορα μετά τη σύλληψή τους, με την υποχρέωση να παρουσιαστούν σύντομα ενώπιον δικαστή. Η πρόταση, λοιπόν, που συζητείται είναι να χωρίζονται οι οικογένειες: οι γονείς να οδηγούνται σε κέντρα κράτησης και τα παιδιά να τα αναλαμβάνουν οι κοινωνικές υπηρεσίες. Συνέχεια

ΑΝΕΝΔΟΤΟ ΑΓΩΝΑ ΚΗΡΥΞΕ ΤΟ ΚΚΕ, ΑΓΡΙΕΣ ΟΔΟΜΑΧΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ… ΟΛΟ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ…

Η μεγάλη επαναστατική στιγμή

Πως ξεκίνησαν όλα…

Ο Κουτσούμπας συνοφρυωμένος και βαθιά ανήσυχος συγκάλεσε άμεσα, άλλα και με κάθε μυστικότητα, την ΚΕ του κόμματος. Ο προδότης πρώην σύντροφος Τσίπρας, ο προσκυνημένος κομμουνιστής, ο δηλωσίας, το δουλικό της τρόικας και των κεφαλαιοκρατών της ΕΕ, του ΔΝΤ και των υπόλοιπων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων είναι έτοιμος να πουλήσει ακόμα και αυτό το δικαίωμα της απεργίας. Ε, αυτό δεν πρόκειται να περάσει. Μέχρι εδώ και μη παρέκει. Εντάξει τα μνημόνια, εντάξει να προστατεύουμε μαζί με τα ΜΑΤ την βουλή από τους «προβοκάτορες», όλα εντάξει με τον ιστορικό συμβιβασμό με την δεξιά, αλλά όχι και την απεργία… Συνέχεια

Ρωσσία, Ιανουάριος 1918. Ο σύντομος βίος της Συντακτικής Συνελεύσεως.

Συμπληρώνονται εφέτος 100 χρόνια από την αιματηρή καταστολή και διάλυση της Συντακτικής Συνελεύσεως από τους μπολσεβίκους. Ας θυμηθούμε, λοιπόν, ένα ακόμη περιστατικό το οποίο έχει αποσιωπηθεί και διαστρεβλωθεί, όπως και τόσα ακόμη, από την αριστερή και κομμουνιστική προπαγάνδα καθώς και από τους λακέδες του μπολσεβικισμού.

Στις 5 Ιανουαρίου 1918 (σύμφωνα με το παλαιό ημερολόγιο), το Πέτρογκραντ έμοιαζε με πολιορκημένη πόλη. Οι Μπολσεβίκοι είχαν πριν από λίγες μέρες οργανώσει ένα «Επιτελείο έκτακτης ανάγκης» και ολόκληρη η περιοχή Σμόλνυ είχε τεθεί υπό την δικαιοδοσία του Μπόντς-Μπρούγιεβιτς, πρωτοπαλήκαρου του Λένιν. Ολόκλη­ρη η ζώνη γύρω από το μέγαρο της Ταυρίδας επιτηρούνταν εξονυχιστικά από τον μπολσεβίκο ταγματάρχη Μπλαγκονράβωφ. Βαρειά οπλισμένοι άντρες, ναύ­τες απ’ την Κρονστάνδη και Λεττονοί τυφεκιοφόροι είχαν ζώσει το μέγαρο, μερικοί μάλιστα είχαν πιάσει θέσεις και μέσα σ’ αυτό. Πυκνές φρουρές στέ­κονταν σ’ όλους τους δρόμους, οι οποίοι οδηγούσαν στο μέγαρο.

Ο λόγος αυτής της τεράστιας κλίμακας επιχείρησης οφειλόταν στο ότι συνεκαλείτο η πολυ-συζητημένη, πολυπόθητη και πολυ-αναμενόμενη Συντακτική Συνέλευσις, η οποία θα ελάμβανε αποφάσεις για το μέλλον της Ρωσσίας εκπληρώνοντας την θέληση της επιτυχούς και θριαμβευτικής επαναστάσεως του Φεβρουαρίου 1917. Αυτό, άλλωστε, απέδειξε και το αποτέλεσμα των εκλογών για την ανάδειξη των αντιπροσώπων. Το πραξικόπημα με το οποίον κατέλαβαν την εξουσία οι κομμουνιστές (μπολσεβίκοι) πραγματοποιήθηκε, ως γνωστόν τον Οκτώβριο του ιδίου έτους και ενώ ήταν αυτοί που διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους για την ανάγκη συγκλήσεως τής Συντακτικής Συνελεύσεως, τώρα είχαν αποφασίσει να πνίξουν στο αίμα κάθε διάθεση για την λειτουργία αυτού του σώματος αντιπροσώπων. Συνέχεια

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ (2): ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟΣ ΜΠΟΝΑΜΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΗΓΕΤΗ ΣΤΑ ΠΙΟ ΦΤΩΧΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ…

Μετά τη σφοδρή κριτική που δέχτηκε το καθεστώς Τσίπρα για το θέμα των 300.000 βλημάτων, που θα κατέληγαν στον σαουδαραβικό στρατό και το παρακλάδι του, τον ISIS και από εκεί στα κεφαλάκια των παιδιών της Υεμένης, ο «λαοπρόβλητος» κομμουνιστής ηγέτης Αλέξης Τσίπρας βρήκε τη λύση για να αποκαταστήσει την αριστερή φυσιογνωμία του που προσπάθησε να αμαυρώσει η «μαύρη αντίδραση»: Τα 300.000 βλήματα 105mm, βόμβες ΜΚ-82 και ΜΚ-83 θα διατεθούν τελικά ως χριστουγεννιάτικο δώρο μαζί με τα λοιπά επιδόματα στα παιδιά 3-40 ετών των «ασθενέστερων κοινωνικών τάξεων», άπορων οικογενειών, πολύτεκνων, μονογονεϊκών οικογενειών, αλλά και στα παιδιά των πλημμυροπαθών της Μάνδρας, πάντα βέβαια, με αυστηρά εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια. «Το στρατιωτικό υλικό που θα ματοκύλιζε τα παιδάκια της Υεμένης θα μοιραστεί στα παιδιά των πιο αδύναμων συμπολιτών μας, που το έχουν περισσότερο ανάγκη. Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη», επισημαίνουν κυβερνητικά στελέχη. Συνέχεια

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ (1): ΑΓΟΡΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΩΝ

Σύμφωνα με την φετινή ετήσια έκθεση του σουηδικού Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη (SIPRI – Stockholm International Peace Research Institute), ο όγκος του παγκόσμιου εμπορίου όπλων και στρατιωτικών υπηρεσιών αυξήθηκε το 2016 κατά 1,9% σε σχέση με το 2015 και κατά 38% σε σχέση με πριν από 15 χρόνια. Κύριος υπεύθυνος; Οι εν εξελίξει πόλεμοι –κυρίως– στη Μέση Ανατολή. Στην αγορά όπλων αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής είναι οι ΗΠΑ, οι οποίες στη διάρκεια της περασμένης χρονιάς αύξησαν τις πωλήσεις τους κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες, ενώ την περίοδο 2012-16, το 33% των εξαγωγών όπλων και οπλικών συστημάτων προήλθε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και κατέληξε σε 103 διαφορετικές χώρες.

Αυτήν ακριβώς την πρωτιά φαίνεται, εκτός των άλλων, ότι προσπαθεί με κάθε τρόπο να στηρίξει το καθεστώς Τσίπρα. Συνέχεια

Η ρύπανση από τον πολιτισμό δεν έχει τιμή. Το παράδειγμα του Midway.

Η επιβολή τιμής στην πλαστική σακκούλα δεν μπορεί να δώσει λύσεις στο πρόβλημα της ρύπανσης του πλαστικού. Οι συσκευασίες πολλών προϊόντων με μεγαλύτερο όγκο από μια σακούλα, παραμένουν πλαστικές. Η συνείδηση του σεβασμού στην φύση δεν μετριέται με την τιμή των 4 λεπτών του ευρώ. Το μέτρο αυτό φωτίζει τους τελευταίους στην σειρά ως υπαίτιους, αφήνοντας στο απυρόβλητο όλες τις εταιρίες προϊόντων που συνεχίζουν να κατασκευάζουν πλαστικές συσκευασίες.

Με αφορμή την πρόσφατη επιβολή τιμής στην πλαστική σακούλα, παραθέτουμε τα παρακάτω βίντεο, όπου δίνουν μια μικρή εικόνα των προβλημάτων που μπορεί να προκαλέσουν τα πλαστικά αντικείμενα γενικώς. Συνέχεια

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Χρόνος; (Μέρος 4ο)

Χρόνος και Ιστορία

Η δυτική αντίληψη μέσα στους τελευταίους αιώνες επινόησε τη μεθοδολογία της ιστορίας, δηλαδή τον τρόπο που πρέπει να βλέπουμε τον χρόνο ως εξέλιξη. Ο τρόπος θέασης της ιστορίας μάς έδωσε απλώς διαφορετικούς φακούς στα επιστημονικά γυαλιά που βάζουμε όλοι, άπαξ και περάσουμε το κατώφλι του σχολείου. Η ιστορία μάς επιβάλλει μία ερμηνεία του κόσμου. Η δυτική φιλοσοφία και πολιτική οικονομία προτίμησαν εγελιανούς και μαρξιστικούς φακούς ως επί το πλείστον. Και τα γυαλιά στις περιπτώσεις αυτές συνοδεύονται και από την ιστορική στολή. Φορώντας την, βλέπεις τον εαυτό σου ως ιστορικό άνθρωπο, που «ζει ιστορικές στιγμές».

Έτσι, αφού ο Μαρξ λέει ότι οι μορφές ιδιοκτησίας εξελίχθηκαν με αυτόν ή εκείνο τον τρόπο, είναι αλήθεια, κάτι θα ξέρει ο προφήτης. Αφού υποστηρίζει ότι η πρώτη μορφή ιδιοκτησίας είναι η φυλετική, όπου απλά είναι «μη αναπτυγμένο στάδιο παραγωγής, όπου ένας λαός ζει με το κυνήγι και το ψάρεμα, με την κτηνοτροφία ή στο ανώτερο στάδιο με τη γεωργία» (Γερμανική Ιδεολογία, τόμος 1, σελ. 63), τότε έτσι θα είναι. Μπορεί κανείς να μιλήσει για συνθήκες ελευθερίας, όπου η ιδιοκτησία δεν υπήρχε; Όχι, αφού ο πεφωτισμένος Μαρξ ταξίδεψε με το πολιτικό του ραβδί και τα μεταμόρφωσε όλα σε σχέσεις ιδιοκτησίας, δεν μπορούμε πια να πάμε πουθενά, παρά μόνο στο μέλλον που αργά ή γρήγορα θα γίνει ο παράδεισος του περιούσιου προλεταριάτου. Στη Δευτέρα μαρξιστική εξουσία, κατά τας Γραφάς του Κεφαλαίου. Συνέχεια

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Χρόνος; (Μέρος 3ο)

Το κινούμενο Δάχτυλο γράφει·
και μόλις τελειώσει συνεχίζει πάλι:
Και δεν μπορεί να το δελεάσει
Για ν’ ακυρώσει έστω και μισή Γραμμή
ούτε η Ευσέβεια ούτε η Γνώση σου όλη·
Μα ούτε και όλα σου τα Δάκρυα
Μπορούν να σβήσουν
Έστω και μια Λέξη απ’ τα γραμμένα. Ομάρ Καγιάμ

Στα χρόνια, που στη δύση ονομάστηκαν από την κυριαρχία μεσαίωνας, στην ανατολή συνέβησαν πολλές και διαφορετικές αλλαγές, που συνέβαλαν στη διεύρυνση των γνώσεων, αλλά και στην καθιέρωση νέων αυτοκρατοριών. Οι γνώσεις της αρχαιότητας που παραγκωνίστηκαν ή σβήστηκαν στη μεσαιωνική δύση, διατηρήθηκαν στην Ινδία και την Αραβία και εξελίσσονταν στην Κίνα και την Ιαπωνία. Οι Ινδοί έκαναν εκτεταμένες μελέτες στα μαθηματικά, που συνδυάστηκαν με αστρονομικές μετρήσεις και προσπάθειες να υπολογίσουν με ακρίβεια τον χρόνο. Χρησιμοποίησαν την ακρίβεια του συστήματος των θεσιακών αριθμών1 και το μηδέν, που ως τότε δεν ήταν γνωστή η χρήση του με κάποιο σύμβολο. Οι ανατολικοί λαοί είναι αυτοί που έδωσαν ακρίβεια στις μαθηματικές μετρήσεις (Μεσοποτάμιοι, Κινέζοι, Ινδοί) και μέσω των αράβων οι ιδέες τους μεταδόθηκαν στη δύση.

Με την επικράτηση των αράβων στην ανατολή τον 7ο αιώνα ν.χ. πολλοί Ινδοί πήγαν στη Βαγδάτη, μεταφέροντας τις γνώσεις τους. Οι άραβες άλλωστε αφομοίωσαν σε μεγάλο βαθμό τις γνώσεις των πολιτισμών που κατέκτησαν. Το δικό τους εναρκτήριο ημερολογιακό έτος είναι η εγίρα (έτος της εξόδου), όταν ο Μωάμεθ και οι πρώτοι οπαδοί του μετακινήθηκαν από τη Μέκκα στη Μεδίνα. Ο Μωάμεθ ήθελε το ημερολόγιο των αράβων να είναι σεληνιακό, για να διακρίνεται από το σεληνιακό-ηλιακό των εβραίων και το ηλιακό των χριστιανών. Η ενοποιημένη κυριαρχία του Μωάμεθ στην αραβική χερσόνησο συνοδεύτηκε και από την ενοποίηση της θρησκείας, που προϋπέθετε αυτοθυσία και αφοσίωση στο θεό. Ο διάδοχός του Αμπού Μπακρ διατήρησε και ενίσχυσε τις αραβικές κατακτήσεις, για να φτάσει τελικά στον 9ο και 10ο αιώνα η «χρυσή εποχή» των αράβων. Η πρώτη μαζική παραγωγή χαρτιού στην Βαγδάτη έγινε το 794 ν.χ., εξαπλώνοντας ταχύτερα τις ιδέες. Στην αρχή οι άραβες ακολούθησαν τους έλληνες και τους ινδούς στον υπολογισμό του χρόνου, ως πρακτική ανάγκη για τη θρησκεία τους (πότε έπρεπε να γονατίζουν, για να προσευχηθούν –κάτι που όφειλαν να κάνουν πέντε φορές την ημέρα σύμφωνα με τον Μωάμεθ). Έτσι, οι άραβες αστρονόμοι βελτίωσαν όργανα, όπως ο αστρολάβος και το ηλιακό ρολόι. Αυτό δείχνει ότι η επιστήμη μπορεί με τον καλύτερο τρόπο να υπηρετεί τη θρησκευτική εξουσία. Συνέχεια

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Χρόνος; (Μέρος 2ο)

Όσο ενοποιείται ο χρόνος, τόσο ενοποιείται και η κυριαρχία. Στα αρχαία χρόνια τα ονόματα των μηνών ήταν όσα και οι πόλεις κατά κάποιον τρόπο. Για παράδειγμα, σε μια αρχαία πόλη-κράτος, τα έτη έπαιρναν το όνομά τους από τους άρχοντες που κυβερνούσαν. Τα ημερολόγια, λοιπόν, ήταν πολλά και διαφορετικά. Οι αυτοκράτορες που θέλησαν να ενοποιήσουν τη μέτρηση του χρόνου το έκαναν θέλοντας να ενοποιήσουν τις αυτοκρατορίες τους και τη ζωή και τις συναλλαγές των υπηκόων τους μέσα σε αυτές. Αυτό βλέπουμε στον Ιούλιο Καίσαρα και στον Κωνσταντίνο, ο οποίος μάλιστα έκανε τα αδύνατα δυνατά για να δημιουργήσει ένα ενιαίο χριστιανικό δόγμα.

Ο Καίσαρας, όταν έφυγε από την Αίγυπτο, πήρε και το αιγυπτιακό ημερολόγιο μεταξύ άλλων. Η Αλεξάνδρεια ως γνωστόν ήταν η Μέκκα της σκέψης εκείνο τον καιρό, καθώς είχε συγκεντρώσει τα μεγαλύτερα πνεύματα της εποχής κάποιους αιώνες πριν. Ένας αστρονόμος που πήρε μαζί του ο Καίσαρας, ο Σωσιγένης, σκέφτηκε να αναμορφώσει το ρωμαϊκό ημερολόγιο. Δεν ήταν μόνο μία αλλαγή στον τρόπο μέτρησης των ημερών, αλλά και ένα σύμβολο ισχύος του νέου δικτάτορα, ήταν ο αυτοκράτορας που μπορούσε να αλλάξει ακόμη και τον χρόνο, γιατί… μπορούσε. Και δεν σκόπευε να το επιβάλει απλώς στους ρωμαίους πολίτες, αλλά στους υπηκόους όλης της αυτοκρατορίας του, που τότε εκτεινόταν από τη Βρετανία μέχρι το σημερινό Ιράκ. Συνέχεια

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Χρόνος; (Μέρος 1ο)

«Στην άμμο τα έργα στήνονται μεγάλων ανθρώπων

και σαν παιδάκι τα γκρεμίζει ο Χρόνος με το πόδι»,

Κώστας Καρυωτακης, «Φθορά»

Ήταν πάντοτε ο χρόνος αυτό που έχουμε σήμερα στο μυαλό μας για αυτόν; Θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί. Στις πρώιμες φάσεις της ανθρώπινης παρουσίας στη γη η μέρα και η νύχτα ήταν ευδιάκριτες με την αίσθηση. Η νύχτα είχε σκοτάδι που εμπόδιζε να συνεχιστούν οι δραστηριότητες της ημέρας. Η νύχτα σήμαινε μια παύση από τη μέρα, ήταν ένα φυσικό όριο. Σήμαινε ακόμη ότι κάτι τελείωνε, αλλά και κάτι διαφορετικό ξεκινούσε. Ο ουρανός γινόταν καινούριος, μια κινούμενη εικόνα, μια αφήγηση. Οι αστερισμοί εναλλάσσονταν ανάλογα με τις εποχές και έπλαθαν μία νέα ιστορία. Η παρατήρηση που έφερνε τη γνώση δεν αντικρουόταν με τη μυθολογία. Για αυτό και πολλοί αστερισμοί πήραν ονόματα μυθολογικών προσώπων. Ο χρόνος έτσι είχε έναν αέρα δημιουργίας που δεν ασφυκτιούσε ανάμεσα στα δευτερόλεπτα. Η συνήθεια είχε μεγαλύτερη ραστώνη. Πολλές φορές σήμερα η νύχτα, όταν δεν είναι παράταση της μέρας, είναι ώρες αϋπνίας, άγχους, κατακερματισμένες ώρες μοναξιάς. Όταν δεν είναι διασκορπισμός του χρόνου μέσω της διασκέδασης1, είναι απομόνωση και χαμένος χρόνος, που πρέπει να περάσει, για να ’ρθει η παραγωγική μέρα. Λίγες και σπάνιες οι φορές που η νύχτα είναι απόλαυση και δημιουργία, όταν μια εξουσία έχει σχεδιάσει το πρόγραμμα για σένα. Συνέχεια

2018!

Συνέχεια

Εις Μνήμην (3)

Για τον αδελφό μας Γρηγόρη Θωμόπουλο που «έφυγε» πριν δύο χρόνια, στις 30 Δεκεμβρίου 2015.

«Ένα αντίο

«Σαν ν’ ακούς για πρώτη φορά τους ήχους από το μακρινό παρελθόν και από το μακρινό μέλλον να καθαρίζουν και να συνταιριάζονται. Αναρίθμητοι μουσικοί ξεπροβάλουν από τις ρωγμές του χρόνου. Μια απόκοσμη συμφωνία ερμηνειών καμπυλώνει τον χωροχρόνο και δεν ξέρεις αν είναι ένα εκστατικό πανηγύρι ή μια βουβή κηδεία. Είναι μια καταβόθρα που δύσκολα κοιτάζεις, αφού από μέσα της ξεπηδά σαν λάβα ο φόβος της απέραντης ευτυχίας, της άφθαρτης αιωνιότητας και της αβάσταχτης θλίψης της ματαιότητας και του θανάτου. Συνέχεια

Εις Μνήμην (2)

Επί του Απόντος

Στη μνήμη του Γρηγόρη

Από τι πεθαίνουν οι άνθρωποι;
Ποιες μέρες είναι οι καλύτερές τους;
Από τί ζουν οι άνθρωποι;
Πότε αγαπούν και κοιτάνε τη μέρα με μάτια ανοιχτά;

 

 

 

 

 

 

Οι γιορτές που καθυστερούν,
Οι αναμνήσεις που ακούγονται από τα βάθη
Μιας ανείπωτης στιγμής,
Εκείνες οι ηχηρές εικόνες
Που σκεπάζουν τη λεπτομέρεια.

Εγώ θα κρατήσω εκείνο το κόκκινο μπρύκι,
Ελπίζω να βρεθεί.
Εσύ να κρατήσεις την κεραία του ιντερνέτ
Ή το γκαζάκι του καφέ
Ή τα φακελάκια του τσαγιού.
Τη φωτογραφία στο μπάνιο;

Λες να την ξεχάσουμε εκεί;
Για να αναρωτηθεί κάποιος κάποτε
Για το όνομά του.
Για ποιο λόγο γράφτηκε σε τοίχο;
Ποιος να θυμάται;
Έχει σημασία το γιατί και το ποιος;
Πάντα θα έχει.

Οι απουσίες εμφανίζονται εκεί που δεν
τις παίρνεις
Στα σοβαρά.
Και κάνουν πολύ αισθητή την παρουσία τους σαν πάταγος.
Όπως πέφτει ένα σώμα.
Όπως παρασύρεται μια νιφάδα χιονιού
Και μια στάχτη.

Αντίο λοιπόν,
Να μπορώ να το πω και να θυμάμαι
Ότι κάποτε υπήρξαμε όλοι.

Κι όταν θα ’σαι μια νιφάδα
Κι όταν θα’ μαι μια χούφτα αλάτι.

Αναστασία-Γιάννης

Δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 157, Φεβρουάριος 2016

Εις Μνήμην (1)

Συμπληρώνονται δύο χρόνια αφ’ ότου ο αδελφός μας Γρηγόρης Θωμόπουλος «έφυγε». Όμως, ο σύντροφος εξακολουθεί να υπάρχει ανάμεσά μας καθώς τίποτε δεν μπορεί να χαθεί, ιδιαίτερα όταν η παρουσία έχει αφήσει βαθειά αποτυπώματα. Στη μνήμη του Γρηγόρη, λοιπόν, αναδημοσιεύουμε κείμενο από το υπ’ αριθμόν 157 φύλλο της Διαδρομής Ελευθερίας.

Εις το επανιδείν σύντροφε

Ο θάνατος είναι ο παγωμένος καθρέφτης της ζωής. Κι όσο κι αν δεν μπορούμε να πούμε τίποτε γι’ αυτόν, θέλουμε να πούμε τα πάντα. Είτε προσπαθούμε να τον αποσιωπήσουμε είτε να τον πενθήσουμε, να τον τραγουδήσουμε, να εκφράσουμε την απώλεια, πάντα μας αφήνει εκτός, όσο είμαστε ζωντανοί. Βλέπουμε την όψη μας στον καθρέφτη προς το παρόν. Όταν, ωστόσο, περάσουμε από την άλλη, δεν θα μπορούμε τίποτε να πούμε.

Γι’ αυτό, θα μιλήσουμε. Το θάνατο τον βιώνουμε μέσα από την απώλεια των άλλων νεκρών. Οι άλλοι, ξένοι και οικείοι, σύντροφοι κι απέναντί μας, μας δείχνουν πως για όλα υπάρχει ένα τέλος. Το τέλος έχει μια οριστικότητα, βάζει τα όριά μας και δείχνει όσα δεν μπορέσαμε ή δεν μπορούμε πια. Είναι δύσκολο να το αποδεχτούμε. Το πρώτο που κάνουμε είναι να το αρνηθούμε. Συνέχεια

ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 178ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Παρασκευή 29 Δεκεμβρίου 2017, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στους χώρους διάθεσης του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, αυτής της έκδοσης, από τον Κύκλο Σύνταξης: Συνέχεια

Ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟΣ, Η SIEMENS, O ΣΗΜΙΤΗΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ «ΚΑΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ»…

 

Δεν έγινε ποτέ καμμία συνάντηση με τον κ. Χριστοφοράκο, αναφέρει ο κ. Σημίτης και οι ισχυρισμοί τής τέως γραμματέως του συνιστούν το αδίκημα της ψευδορκίας, ενώ δηλώνει πως επιφυλάσσεται να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Επίσης, τονίζει ότι ουδέποτε συνάντησε τον κ. Χριστοφοράκο.

Τί συνέβη και θύμωσε ο πρώην «καταλληλότερος» πρωθυπουργός της «χρυσής εποχής»; Η γραμματέας του αξιότιμου κ. Χριστοφοράκου κατέθεσε ότι είχε καταγράψει τουλάχιστον 14 συναντήσεις μαζί με τον Σημίτη. Συγκεκριμένα η Αικατερίνη Τσακάλου απαντώντας σε ερωτήσεις της έδρας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων που δικάζει την σχετική υπόθεση, κατέθεσε ότι ο πρώην γενικός διευθυντής της Siemens Ελλάδος συναντήθηκε με τον Σημίτη τουλάχιστον έξι φορές κατά το έτος 1997, οπότε και υπεγράφη η επίμαχη σύμβαση, κατά τη σύναψη της οποίας διακινήθηκαν, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, παρανόμως τεράστια χρηματικά ποσά. Συνέχεια

Το ιδιώνυμο για την προστασία των …συμβολαιογράφων και τα κοράκια των «ελεύθερων αγορών»…

Αμερικανικά κοράκια

Ο τεξανός «επενδυτής» Κάιλ Μπας εκπρόσωπος μεγάλου «επενδυτικού» fund Hayman Capital, τοποθέτησε μεγάλα ποσά το 2008 υπέρ του ενδεχομένου χρεωκοπίας του ελλαδικού κράτους με αποτέλεσμα, στην συνέχεια, την αποκομιδή τεράστιων κερδών. Σε συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής (17-12-2017) ο Κάιλ Μπας μεταξύ άλλων αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν βρισκόμαστε σε μια χώρα της Ευρωζώνης ή του Τρίτου Κόσμου», καθώς δεν μπορεί να πιστέψει ότι γίνονται επιθέσεις κατά των συμβολαιογράφων, οι οποίοι διακινδυνεύουν τη σωματική τους ακεραιότητα για να κάνουν τη δουλειά τους. «Στην Αμερική αν γινόταν η αντίστοιχη επίθεση θα σε πυροβολούσαν», λέει γελώντας. Και προσθέτει με νόημα –δείχνοντας την απόσταση που χωρίζει την αμερικανική κοινωνία από την ελληνική– «αν θέλετε βοήθεια, μπορούμε να στείλουμε ανθρώπους να προστατεύσουν τους συμβολαιογράφους σας. Για να μπορέσει η χώρα να πάψει να είναι στάσιμη και η παγκόσμια επενδυτική κοινότητα να την αντιμετωπίσει σοβαρά, θα πρέπει να υπάρχει εμπιστοσύνη στο ελληνικό κράτος και στους θεσμούς του». Συνέχεια

ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ «ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗΣ» ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΙΜΟΝΙΕΡΗ…

«Κι αν θα με φάνε τ’ άγρια θηρία
θα με γράψουν και στην ιστορία
πως με φάγανε τα ζώα
κι όχι η μπόρα του αιώνα».

Για «προσπάθειες αποσταθεροποίησης», οι οποίες όμως «δεν θα περάσουν», έκανε λόγο ο ανίκητος μέχρι τώρα κομμουνιστής ηγέτης Αλέξης Τσίπρας, σε δήλωσή του στην εφημερίδα Documento, με αφορμή την απόφαση του ΣτΕ για την υποβολή δηλώσεων πόθεν έσχες. Σε μια άνευ προηγουμένου κατάσταση επαγρύπνησης ο Τσίπρας δηλώνει έξω από τα δόντια ότι «η κυβέρνηση και σέβεται τη Δικαιοσύνη και την υπερασπίζεται στην πράξη απόλυτα και όχι αλά καρτ απέναντι σε όσους θέλουν να την μετατρέψουν σε εργαλείο πολιτικών επιδιώξεων και οικονομικών συμφερόντων, με όποια ιδιότητα κι αν εμφανίζονται». Συνέχεια

Το Οκτωβριανό πραξικόπημα των μπολσεβίκων και τα ψεύδη των κομμουνιστών (Μέρος Β΄)

Οι μπολσεβίκοι, ως καθαρόαιμοι εξουσιαστές, ήταν διατεθειμένοι να δώσουν τα πάντα προκειμένου να αναλάβουν τον έλεγχο του κράτους. Έτσι, κατά την ειρήνη που υπέγραψαν στο Μπρεστ-Λιτόφσκ η Ρωσσία εγκατέλειπε στη Γερμανία την Πολωνία, την Ουκρανία, την Λιθουανία κα τις επαρχίες της Βαλτικής και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία την περιοχή του Καυκάσου. Με την συνθηκολόγηση εγκατέλειπαν το 1/14 της ευρωπαϊκής Ρωσσίας, τα 2/5 του πληθυσμού της χώρας και τα 3/4 του γαιάνθρακα και του σιδήρου[1].

Υπάρχουν πολλές ομοιότητες στην συμπεριφορά των αριστερών κάθε απόχρωσης (στους οποίους, βεβαίως, ανήκουν και οι κομμουνιστές, ανεξαρτήτως εάν φέρουν το όνομα του μπολσεβίκου, του σταλινικού ή του τροτσκιστή), οι οποίοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά του για ένα μέτρο το οποίο λαμβάνουν οι αντίπαλοί τους και στην συνέχεια, όταν αρπάξουν την πολυπόθητη γι’ αυτούς, εξουσία εφαρμόζουν τα ίδια και πολύ χειρότερα μέτρα[2]. Όταν η Προσωρινή Κυβέρνησις, επανέφερε την ποινή του θανάτου για πολύ ειδικές περιπτώσεις στο μέτωπο, οι μπολσεβίκοι εξαπέλυαν μύδρους. Οι ίδιοι, όμως, κηρύττουν στρατιωτικό νόμο, τον Φεβρουάριο του 1918, με το πρόσχημα του κίνδυνου για την πατρίδα. Η συνθήκη ειρήνης του Μπεστ-Λιτόφσκ, απενεργοποιεί τυπικά την εφαρμογή της, αλλά οι κομμουνιστές θα φροντίσουν γι’ αυτό. Στις 16 Ιουνίου του 1918 εγκρίνουν νόμο με τον οποίο τίθεται σε εφαρμογή η θανατική ποινή σε όλη την Ρωσσία. Συνέχεια

Το Οκτωβριανό πραξικόπημα των μπολσεβίκων και τα ψεύδη των κομμουνιστών (Μέρος Α΄)

[Με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 100 χρόνων από την Φερβουαριανή επανάστασηιν του 1917 στην Ρωσσία και το πραξικόπημα των κομμουνιστών (μπολσεβίκων) τον Οκτώβριο του ιδίου έτους, από την Αναρχική Αρχειοθήκη έχει κυκλοφορήσει το βιβλίο: Ρωσσία 1917. Από την θύελλα στην καταχνιά. Αναδημοσιεύουμε σε δύο μέρη ένα απόσπασμα από αυτό το βιβλίο.]

Σχετικά με τον τρόπο που επικράτησε το κομμουνιστικό πραξικόπημα, υπό την καθοδήγηση των μπολσεβίκων, είναι γνωστόν ότι χρησιμοποιήθηκαν διάφορα ψεύδη[1] και τεχνάσματα με τα οποία εξαπάτησαν τους συμμάχους τους (στην «επαναστατική δημοκρατία») για τους οποίους, σημειωτέον, δεν έτρεφαν κανενός είδους συμπάθεια, αλλά απλά τους χρησιμοποίησαν για να καταλάβουν την εξουσία και εν συνεχεία τους εξόντωσαν.

Το Συμβούλιο της Δημοκρατίας, το οποίο συνεδρίαζε όλη την ημέρα της 24ης Οκτωβρίου, εξέδωσε τα μεσάνυχτα μία μεσοβέζικη ανακοίνωση, η οποία άφηνε ανοικτό το δρόμο για την επιβολή του πραξικοπήματος. Η αντιπροσωπεία του Συμβουλίου, με επικεφαλής τον μενσεβίκο Θεόδωρο Νταν, δήλωσε στον Κέρενσκυ ότι διόγκωνε τον κίνδυνο, αφού οι μπολσεβίκοι τούς είχαν διαβεβαιώσει πως η «εξέγερση εξέσπασε παρά την θέλησίν των και άνευ της εγκρίσεώς των» και εκδήλωναν την επιθυμία να συμμορφωθούν, την επομένη, με τις αποφάσεις του Συμβουλίου παίρνοντας τα αναγκαία μέτρα, ώστε να σταματήσει η «εξέγερση». Συνέχεια