Tag Archives: χρονικό

Χρονικό των γεγονότων του 2003 πριν και κατά την Σύνοδο

Ρέθυμνο 4 και 5 Οκτωβρίου 2002: Σύνοδος των υπουργών άμυνας της Ε.Ε. πραγματοποιείται στο Ρέθυμνο,

23 και 24 Ιανουαρίου: Σύνοδος υπουργών εργασίας της ΕΕ στο Ναύπλιο.

22 Φεβρουαρίου: Σύνοδος υπουργών ενέργειας της ΕΕ στη Θεσσαλονίκη (ξενοδοχείο HYATT).

Σάββατο 1 Μαρτίου: Πραγματοποιείται, στην Αθήνα, η άτυπη σύνοδος των υπουργών Παιδείας της Ε.Ε. στον Αστέρα της Βουλιαγμένης.

Σάββατο 15 και Κυριακή 16 Μαρτίου: Αποκλεισμός της ναυτικής βάσης της Σούδας στο Μαράθι (Χανιά).

Παρασκευή 28 και Σάββατο 29 Μαρτίου: Πραγματοποιείται στη Βέροια η σύνοδος υπουργών δημόσιας τάξης .

4-5-6 Απριλίου: Γίνεται στην Αθήνα η ανεπίσημη σύνοδος του ECOFIN. Συνέχεια

Advertisements

Αφγανιστάν: η αντίσταση το μήνα που πέρασε

Τον Απρίλιο έγιναν συνολικά 700 επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν, ανάμεσά τους βομβιστικές επιθέσεις, επιθέσεις ελεύθερων σκοπευτών, επιθέσεις κατά μέτωπο, ενέδρες και ένοπλες συμπλοκές, κατά τις οποίες σκοτώθηκαν 745 «ξένοι» και 1136 «ντόπιοι» κατοχικοί. Οι επιχειρήσεις έλαβαν χώρα στις ακόλουθες επαρχίες:

Badakhshan, Badghis, Baghlan, Balkh, Bamyian, Daykundi, Farah, Faryab, Ghani, Ghazni, Ghor, Helmand, Herat, Jowzjan, Kabul, Kandahar, Kapisa, Khost, Kunar, Kunduz, Laghman, Logar, Nangarhar, Nimroz, Nooristan, Oruzgan, Paktia, Paktika, Panjshir, Parwan, Samangan, Sar-e-Pul, Takhar, Wardaq, Zabul.

Στο σύνολο των επιχειρήσεων σκοτώθηκαν 75 μουτζαχεντίν. Οι κατοχικοί τρομοκράτες δολοφόνησαν 57 άμαχους και απήγαγαν άλλα 139 άτομα.

Οι αντάρτες πραγματοποίησαν και 5 επιθέσεις αυτοκτονίας.

Αναλυτικά, οι απώλειες για τους κατοχικούς ήταν: 278 νεκροί αμερικανοί (κατά τη διάρκεια και μετά τις επιθέσεις), 183 άλλοι ΝΑΤΟικοί, 16 της ISAF, 97 άλλοι αμερικανο-κίνητοι, και 133 άλλοι. Απ’ τη μεριά των αφγανών κατοχικών σκοτώθηκαν 477 στρατιώτες, 175 πράκτορες/κατάσκοποι, 296 μπάτσοι, 24 σωματοφύλακες, 74 σεκιουριτάδες κ.ά.

Στις 3-4 στην επαρχία Νανγκαρχάρ και συγκεκριμένα στην πόλη Τζαλαλαμπάντ, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ ποίησης Naranjgul Mushahira, οι μπάτσοι επεμβαίνουν και ξυλοκοπούν κόσμο όταν απαγγέλλονται ποιήματα ενάντια στην κατοχή. Αργότερα γίνεται πορεία διαμαρτυρίας στην πόλη.

Την επόμενη μέρα πραγματοποιείται επίθεση αυτοκτονίας στην πόλη Μαϊμάν της επαρχίας Φαρυάμπ. Ο μαχητής Mullah Abdul Ghafar ανατινάζεται ανάμεσα σε κατοχικούς και παίρνει μαζί του 16 εισβολείς και 12 ντόπιους στρατιώτες. Οι κατοχικοί έντρομοι πυροβολούν προς όλες τις κατευθύνσεις δολοφονώντας έναν περαστικό.

Στις 5-4 ο μαχητής Hisam ανατινάζεται δίπλα σε πεζή περίπολο του αφγανικού στρατού και παίρνει μαζί του 6 απ’ αυτούς.

Στις 10-4 τέσσερις μουτζαχεντίν επιτίθενται στο αρχηγείο των μπάτσων στη Μούσα Κάλα, πρωτεύουσα της επαρχίας Χελμάντ. Αμέσως ανοίγουν πυρ μέσα στο κτίριο σκοτώνοντας πολλούς μπάτσους, ανάμεσά τους και το διοικητή τους Abdul Wali Kokay. Σε λίγο καταφθάνουν ενισχύσεις αλλά τους περιμένει μια δυσάρεστη έκπληξη… παγιδευμένο αυτοκίνητο εκρήγνυται και προκαλεί περαιτέρω απώλειες. Ο ένας αντάρτης τελικά καταφέρνει να διαφύγει.

Στις 15-4 γίνονται επιθέσεις σε πολλές πόλεις. Στην Καμπούλ ομάδα ανταρτών, αποτελούμενη από τους: Mula Iqbal, Anas, Hafiz Ismatullah, Hanif, Qari Abd-ur-Rahman, Salman, Mula Shahabuddin, Ibrahim, Idrees, Khatab, Qari Abdurrahman, Mula Muzami, Hafiz Talha και Zain-ul-Abuddin, χτυπάει τη γερμανική και την αγγλική πρεσβεία, το αφγανικό κοινοβούλιο, τα ξενοδοχεία Star και Serena και το αρχηγείο της ISAF. Σε άλλες περιοχές γίνονται στόχος επίθεσης στρατιωτικές βάσεις των κατοχικών. Οι αντάρτες χρησιμοποιώντας ελαφρά και βαρέα όπλα προκαλούν μεγάλες απώλειες στους κατοχικούς.

Επιθέσεις σε κτίρια των υπουργείων ορυχείων και βιομηχανίας, στις μυστικές υπηρεσίες και σε σπίτια κυβερνήτων, σε στρατιωτικά αεροδρόμια και αστυνομικά τμήματα, γίνονται στις επαρχίες Πάκτια (ομάδα αποτελούμενη από τους: Hammad, Tahir και Qari Saif-ur-Rahman), Λογκάρ (2 ομάδες υπό τους Mula Dilawar και Mual Ayub) και Νανγκαρχάρ (ομάδα αποτελούμενη από τους: Muhammad Omar, Amir Hamzah, Zarar Ahmad, Khalil, Muhamood, Abid, Ma’az, Mirwais.

Οι συντονισμένες αυτές επιθέσεις ξεπερνούν σε διάρκεια τις 24ωρες και σπέρνουν πραγματικό πανικό στις τάξεις των εισβολέων και των ντόπιων συνεργατών τους.

Στις 20-4 γίνεται επίθεση αυτοκτονίας στο αστυνομικό τμήμα του Garmsir στην επαρχία Χελμάντ. Ο μαχητής Hameedullah επιτίθεται στο τμήμα την ώρα που οι μπάτσοι τρώνε, ανοίγει πυρ και όταν του τελειώνουν τα πυρομαχικά ανατινάζεται. Συνολικά σκοτώνονται 13 μπάτσοι. Αμέσως μετά καταρρίπτεται με ρουκέτα το ελικόπτερο που έρχεται για να παραλάβει τους νεκρούς και τραυματίες και σκοτώνονται όλοι οι αμερικανοί που επιβαίνουν σ’ αυτό.

Στα τέλη Απριλίου ξεκινάνε απεργία πείνας περίπου 700 κρατούμενοι στις φυλακές της Κανταχάρ εναντίον των άθλιων συνθηκών κράτησης.

Στις 28-4 δύο μαχητές, οι Abdul Qadir και Abdul Qayyum επιτίθενται στο γραφείο του κυβερνήτη της επαρχίας Κανταχάρ και σκοτώνουν 8 σωματοφύλακές του, την ώρα που ο ίδιος βρίσκεται μέσα στο γραφείο και κατορθώνει να διαφύγει. Παράλληλα, ανατινάζουν και παγιδευμένο αυτοκίνητο προκαλώντας περαιτέρω απώλειες.

Στις 29-4 ο μαχητής Kahid Baloch επιχειρεί μόνος του εναντίον μικτού αμερικανο-αφγανικού στρατιωτικού κομβόι στην πόλη Zaranj, πρωτεύουσα της επαρχίας Nimroz. Δύο οχήματα καταστρέφονται ολοσχερώς και σκοτώνονται 5 αμερικανοί, ένας ντόπιος μεταφραστής τους και αφγανοί στρατιώτες.

Την ίδια μέρα το Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν διαψεύδει με ανακοίνωσή του ρεπορτάζ του βρετανικού Channel 4, σύμφωνα με το οποίο οι Ταλιμπάν ξαναεισέρχονται σε πορεία διαπραγματεύσεων με τους αμερικανούς.

Δημοσιεύθηκε από τον Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

 

«ΙΟΥΛΙΑΝΑ»: Μια συκοφαντημένη Εξέγερση

Όπως ήδη έχουμε αναφερθεί το χρονικό διάστημα που περιλαμβάνει την δεκαετία του 1960 συνδέεται με μια σειρά από ανακατατάξεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Όλη αυτή η παγκόσμια κινητικότητα σχετίζεται με τους επαναπροσδιορισμούς των στόχων της κυριαρχίας.

Ως εκ τούτου έχει ιδιαίτερη σημασία αυτή η περίοδος, επειδή μέσα από την ανάλυση και κατανόησή της μπορούμε να αντιληφθούμε πραγματικότητες και καταστάσεις, που έχουν οδηγήσει στις σημερινές συνθήκες. Επειδή, υπάρχει μια αλληλουχία γεγονότων και καταστάσεων, αιτίων και αποτελεσμάτων που είναι δυνατό να εξηγήσει την πορεία της κυριαρχίας, αλλά και τη σημασία των κοινωνικών απελευθερωτικών αγώνων.

Αυτές οι ανακατατάξεις ήταν προϊόντα διεργασιών και ανταγωνισμών μέσα στους κόλπους της παγκόσμιας κυριαρχίας, που όντας διασπασμένη σε δύο βασικά τμήματα, το «δυτικό» και το «ανατολικό», έχει αποδυθεί σε μια έντονη προσπάθεια ελέγχου και αύξησης των ζωνών επιρροής τους στον πλανήτη.

Συνέχεια

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΑΚΟΥΣΙΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ

H προσωπική μαρτυρία της  Αδαμαντίας Παπαπαναγιωτάκη για τον έγκλεισμό αυτής και του συζύγου της Κώστα Παπανικολάου στο ψυχιατρικό κολαστήρι:

Την Τετάρτη 16-6-2010, όλως παρανόμως, σπάζοντας τέσσερις κλειδαριές του διαμερίσματός μας στο Π. Φάληρο Αττικής και συγκεκριμένα στην οδό Πλούτωνος αρ. 3 για να μπούνε μέσα άντρες των ειδικών δυνάμεων μαζί με όργανα του τμήματος Π. Φαλήρου και Εισαγγελέα όπως μας είπε ο ίδιος, ( που μέχρι σήμερα 23-6-2010 δεν έχουμε μάθει το όνομά του, αν και το ζητήσαμε επανειλημμένως), μας πήραν βιαίως και τα τρία μέλη της οικογένειας τόσο τους γονείς όσο και το παιδί μας.

Διαβάστε τη συνέχεια