Tag Archives: Φασισμός

Ο φασισμός πέθανε… Ζήτω η φασιστικοποίηση!

Σε μια κοινωνία όπου, δυστυχώς, οι αυτόματες και αντανακλαστικές αντιδράσεις φθίνουν και πολλές αντιλήψεις και συμπεριφορές ουσιαστικά διαμορφώνονται καθ’ υπόδειξη των τηλεοπτικών ρεπορτάζ, φανερώνεται όλο και περισσότερο ότι η ενεργητικότητα και η αδράνεια, είναι καταστάσεις που ορίζονται και ελέγχονται σε μεγάλο βαθμό από τις ορέξεις των χειραγωγών. Και στο έργο αυτό της χειραγώγησης εμφανίζεται και αποσύρεται η ατζέντα που έχει οριστεί και έχει πολυποίκιλη θεματολογία.

Έτσι, μόνον τα τελευταία χρόνια, παρακολουθήσαμε το «κίνημα των αγανακτισμένων», το «κίνημα δεν πληρώνω», το «κίνημα της πατάτας» που όλα έτυχαν(;) μεγάλης προβολής, που τα προώθησε και εν συνεχεία με το σβήσιμο των προβολέων τα μετέτρεψε σε κινήματα υπό εξαφάνιση. Αντίστοιχα, 3-4 ημέρες μετά τον φόνο του Π. Φύσσα, πρόλαβαν οι δημοσκόποι να εντοπίσουν μεγάλη πτώση στα ποσοστά της ΧΑ, που παρουσιάστηκαν μαζί με «αποκαλύψεις» πρώην και μετανοημένων(;) χρυσαυγιτών. Για εμάς, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η εμφάνιση ή η εξαφάνιση μιας φασιστικής οργάνωσης, αλλά η φασιστικοποίηση με ό,τι αυτό τη συνοδεύει, ρατσισμό-διακρίσεις-βία, της κοινωνίας ευρύτερα. Συνέχεια

Advertisements

H επέτειος της «συντριβής του φασισμού»

Δρέσδη. Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας

Δρέσδη. Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας

Με αυτόν το χαρακτηρισμό έχει περάσει στις καλένδες της παγκόσμιας κυριαρχίας η στρατιωτική νίκη των «προοδευτικών δυνάμεων» επί των δυνάμεων του «άξονα». Πρώτα η Ιταλία, μετά η Γερμανία και τελευταία η Ιαπωνία υπέγραψαν τη συνθήκη με την οποία αναγνώριζαν την ήττα τους.

Μέχρι και σήμερα (και ποιος ξέρει για πόσο ακόμη;) ένας μύθος επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, το ίδιο μονότονα και κουραστικά. Κι όμως, πόσο μακρυά από την πραγματικότητα βρίσκεται όλη αυτή η μυθολογία περί συντριβής των ρατσιστικών, εθνικιστικών και φασιστικών δυνάμεων!

Γιατί, οι «προοδευτικές» δυνάμεις όχι μόνο δεν εμπόδισαν την εξάπλωση των δυνάμεων του φασισμού και του ναζισμού αλλά την ενθάρρυναν. Εξ άλλου γι’ αυτούς ο μοναδικός κίνδυνος ήταν οι εξεγέρσεις των ανθρώπων και οι επαναστατικές διαθέσεις, που θα οδηγούσαν στην ατομική και κοινωνική απελευθέρωση.

Συνέχεια

Ο φασισμός κι ο αντιφασισμός ως παιδιά του νόμου (Β΄ μέρος)

Ο πόλεμος, κοντολογίς, ήταν όλα όσα δεν καταλαβαίναμε. Δεν πήγαινε άλλο.[…] Ποτέ μου δεν είχα νιώσει τόσο άχρηστος ανάμεσα σ’ όλα αυτά τα βόλια και τα φώτα τούτου του ήλιου. Μια τεράστια, παγκόσμια κοροϊδία.
Louis-Ferdinand Céline, Ταξίδι στην άκρη της νύχτας

antifb1Τόσο τα κομμουνιστικά, όσο και τα ναζιστικά καθεστώτα λάτρεψαν το λεγόμενο κράτος-πατέρα, που αγκάλιασε μέχρι ασφυξίας οποιαδήποτε ατομική ιδιαιτερότητα. Και βέβαια, το αμερικάνικο κράτος δεν έχασε ευκαιρία, μέσα από τις πολυάριθμες «ανθρωπιστικές του βοήθειες» να καλλιεργεί αντίστοιχες νοοτροπίες και στις πιο απομακρυσμένες απ’ τις Η.Π.Α. περιοχές. Οι πλούσιοι και φιλάνθρωποι αμερικανοί εξουσιαστές εφάρμοσαν τον πολιτισμικό τους επεκτατισμό σε τέτοιο βαθμό, ώστε έφτασαν στο σημείο να καταστρέφουν οι ίδιοι τις περιοχές που ήθελαν κατόπιν να «βοηθήσουν» να αναμορφωθούν, όπως π.χ. στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Έτσι, μετά τις δύο παγκόσμιες ανθρωποσφαγές, επικράτησε ο διακρατικός παρεμβατισμός. Τα ισχυρά κράτη δεν επενέβαιναν μόνο στα του οίκου τους, αλλά και στα των άλλων πιο ανίσχυρων κρατών.

Συνέχεια

Ο φασισμός κι ο αντιφασισμός ως παιδιά του νόμου (Α΄ μέρος)

Κανένας δεν μας πλάθει ξανά από χώμα και πηλό, /κανένας δεν ευλογεί τη σκόνη μας. /Κανένας.
Δόξα σοι ο Κανένας. /Για την αγάπη σου θέλουμε /ανθίσει. /Σ’ εσέναν /απέναντι.
Ένα Τίποτα /ήμαστε, είμαστε, για πάντα /θα μείνουμε, που ανθίζει: /του Τίποτα, του /Κανενός το ρόδο.
Με /το στύλο φως ψυχής, /το στήμονα έρημο ουρανού, /τη στεφάνη κόκκινη /από τη λέξη πορφύρα, που τραγουδούσαμε /πάνω, ώ πάνω /απ’ τ’ αγκάθι.
Paul Celan, Ψαλμός (Του κανενός το Ρόδο)

antifa1Υπάρχουν απαγορευμένες ιδέες; Το ερώτημα μοιάζει πολύ αφελές, αλλά η καταφατική απάντηση σ’ αυτό είναι όχι μόνο ανόητη, μα κι επικίνδυνη για την δικαιολόγηση οποιασδήποτε ολοκληρωτικής λογικής. Μπορεί κανείς να σου απαγορεύσει να σκεφτείς πώς να βλάψεις τους άλλους; Μπορεί κανείς να σου απαγορεύσει να είσαι φασίστας; Πόσο μάλλον, όταν την απαγόρευση την αποφασίζει το ίδιο το κράτος με νομοθετική ρύθμιση. Στις προθέσεις του κάθε κρατικού μηχανισμού εντάσσονται, στα πλαίσια της διατήρησής του στη ζωή, οποιεσδήποτε ενέργειες θα του διασφαλίσουν ότι όλα βαίνουν ομαλώς για την κρατική αρμονία. Δε θα περίμενε βεβαίως κανείς οιαδήποτε κυβέρνηση να πράξει διαφορετικά. Μ’ ένα διάταγμα –που παρεμπιπτόντως, ως λέξη έχει την ίδια ρίζα με τη διαταγή, απλώς αλλάζεις την κατάληξη και η διαταγή γίνεται πιο… ήπια– αποφάσισε, λοιπόν, η παρούσα εξουσιαστική κουστωδία να απαγορεύσει τις ιδέες που απειλούν τη δημοκρατία και υποκινούν σε ανατρεπτικές πράξεις. Συνέχεια

Ανάγνωσμα περί εγκληματικών συμμοριών και «συνταγματικού τόξου»

trzmpoukosΕίναι διαπιστωμένο πως, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές του 2012, το κόμμα της Χρυσής Αυγής κατηγορείται σαν εγκληματική συμμορία. Σ’ αυτό το κατηγορητήριο συμμετέχουν (με αρκετές διαβαθμίσεις ως προς την ένταση και την απολυτότητα) τα υπόλοιπα κόμματα του «συνταγματικού τόξου». Ποιός είναι αυτός που θα το αρνηθεί; Μόνο τα μέλη της, καθώς και ένα μέρος των ψηφοφόρων της.

Αν, τώρα, πηγαίνοντας πιο πέρα, αποδοθεί ο ίδιος χαρακτηρισμός στο κάθε ένα από όλα τα υπόλοιπα κόμματα του κοινοβουλίου, η απάντηση από τα μέλη τους και ένα μέρος των οπαδών τους θα είναι επίσης αρνητική. Το ζήτημα που μένει να διερευνηθεί είναι η πραγματική σχέση του όρου εγκληματική συμμορία και μέχρι ποίου σημείου εκτείνεται σ’ όλον τον πολιτικό και οικονομικό χώρο αυτό που χαρακτηρίζεται ως παράνομο κύκλωμα ή αλλοιώς συμμορία.

Συνέχεια

Β΄ ΚΥΚΛΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΚΗΣ ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗΣ Αθήνας

A) Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013 και

Β) Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (Πατησίων), στις 6:30μμ

AFISA-KYKLOU-B Συνέχεια

Στου κρεμασμένου το τσαρδί δεν μιλάνε για σκοινί

Ανακοίνωση της Συσπείρωσης Αναρχικών

Μπορεί κάποιος να αισθανθεί ικανοποίηση όταν επιβεβαιώνεται στις προβλέψεις του, αρκεί αυτή η επιβεβαίωση να οδηγεί σε κάτι το καλό, σε κάτι το θετικό για την απελευθερωτική προοπτική. Δεν μπορεί να νοιώσει, όμως, ικανοποίηση όταν επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις του για κάτι το κακό, για κάτι το αρνητικό προς την απελευθερωτική προοπτική.

Δυστυχώς, τα όσα γράφονταν στην προκήρυξη της 18ης Οκτωβρίου σχετικά με το ρόλο του ΚΚΕ επιβεβαιώθηκαν πλήρως. Το ΚΚΕ έπαιξε το ρόλο τη μαξιλάρας που θα προστάτευε το κοινοβούλιο, μετά το φυλλορρόημα των «αγανακτισμένων». (βλέπε σχετικά)

Είχαμε πει αυτό που όλοι αναγνωρίζουν σαν αλήθεια.  Ότι δηλαδή η μόνη δυνατότητα για να μην ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο θα ήταν η κατάληψη της βουλής από τους διαδηλωτές κατά την διάρκεια αυτής της 48ωρης κινητοποίησης, κάτι δηλαδή που βρισκόταν στα σκαριά κατά την ψήφιση του «μνημονίου» και το οποίο ανέκοψε η δολοφονία των τεσσάρων ανθρώπων στην Μαρφίν το Μάιο του 2010.

Συνέχεια

Η Πολιτική Βία είναι πάντοτε Φασιστική;

Πρόσφατα, η κυκλοφορία ενός βιβλίου με το προκλητικό τίτλο: «η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική» (εκδ. Διάπυρον) μας κέντρισε το ενδιαφέρον. Έτσι έγραφε στο εξώφυλλο και αρκετοί —αριστεροί, οικολόγοι, αντιρρησίες, αναρχικοί, αυτόνομοι— συμμετέχουν στην έκδοση με κείμενά τους.

Ο τίτλος, ασφαλώς, δεν θα ήταν καθόλου αξιοσημείωτος, εάν η πολιτική βία συνδεόταν με την εξουσία-θεσμοθετημένης ή έστω θεσμοποιημένης μορφής. Αντί αυτού συναντάμε προσεγγίσεις και απόψεις που με επίκεντρο τη βία εμφανίζονται αντικρουόμενες, συγκεχυμένες και παράλληλα χρησιμοποιούνται ορισμένα ιστορικά παραδείγματα, τα οποία θεωρούμε ότι αποκρύπτουν, ορισμένα σημεία των γεγονότων. Για την έννοια της βίας, έχουν γραφεί πάμπολλες σελίδες αλλά παρ’ όλα αυτά είναι ένα από τα θέματα που πολύ συχνά δημιουργεί αντιπαραθέσεις μέσα στα πλαίσια του κοινωνικού ανταγωνισμού, τις περισσότερες φορές μέσα από ατέρμονες και απέραντες τοποθετήσεις.

Θεωρούμε ότι τα πράγματα γίνονται πιο απλά όταν με σαφήνεια καταγράφουμε τις απόψεις μας, ανεξαρτήτως εάν, πόσους και ποιούς θα δυσαρεστήσουμε. Για παράδειγμα, η άποψη και θέση ορισμένων ότι τάσσονται ενάντια σε κάθε μορφής βία, από όπου και αν προέρχεται, είτε είναι κρατική είτε είναι «κινηματική», παρ’ ότι διαφωνούμε με την προσέγγιση της, είναι ξεκάθαρη και σαφής και αποτελεί την έκφραση της μη βίας, όπως έχει διατυπωθεί από κομμάτι των αντιρρησιών συνείδησης. Συνέχεια

ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ!

Την επέτειο τη νίκης κατά του φασισμού και του ναζισμού γιόρτασαν οι πάλαι ποτέ σύμμαχοι. Τιμητικά αγήματα από Γαλλία, Βρετανία και Αμερική παρέλασαν στην Κόκκινη Πλατεία.

Από τους ηττημένους παρούσα η Μέρκελ αλλά όχι κι ο Μπερλουσκόνι. Συνέχεια

Οι αντιφασιστικές συμμαχίες ΣΥΡΙΖΑ-Χρυσοχοΐδη και η ουρά της αχλάδας

Για τις 24 Φεβρουαρίου στις 7 το απόγευμα είχε αναγγελθεί συγκέντρωση της «Κίνησης Πολιτών από κατοίκους του 6ου Διαμερίσματος Αθήνας», στην πλατεία Αμερικής.

Ακολούθως, στο ίδιο μέρος, αλλά μία ώρα νωρίτερα, γίνεται κάλεσμα από αναρχικούς/ές, αντιεξουσιαστές/στριες, αντιρατσιστές/στριες, αντιφασίστες/στριες, από τις γειτονιές της Αθήνας, σε ένδειξη αλληλεγγύης στους μετανάστες.

Συνέχεια

ΦΑΣΙΣΜΟΣ – ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΣ

Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, αποτελεί μια κοινή πρακτική των σοβαρών μελετητών, να κατατάσσουν τις κυριότερες δυνάμεις του αυταρχικού εθνικισμού στην Ευρώπη υπό την κατηγορία της «ριζοσπαστικής Δεξιάς». […] Η ανάγκη προσαρμογής σε μια θεμελιακή διαφορετική κατάσταση σήμαινε ότι αυτές οι ομάδες, οι οποίες ελπίζουν ότι μπορούν να κερδίσουν κάποια θέση μέσω του ανταγωνιστικού εκλογικού παιχνιδιού στις σταθερές δημοκρατίες, έπρεπε να διαφοροποιήσουν σε μεγάλο βαθμό τις θέσεις τους, έτσι ώστε σε αντίθεση με τον ιστορικό φασισμό ή με τον πιο αυθεντικό νεοφασισμό, να δηλώνουν ανοικτά ότι βρίσκονται στην άκρα Δεξιά του πολιτικού φάσματος. Συνέχεια