Tag Archives: υποχώρηση

Υποχωρώντας μπροστά στην Καταστολή

Η καταστολή είναι συνυφασμένη και αλληλένδετη με την ύπαρξη του κράτους και της όποιας εξουσιαστικής οργάνωσης επιβάλλεται πάνω στις ανθρώπινες κοινωνίες. Από αρχαιοτάτων χρόνων, μέσα στην περίοδο για την οποία έχουμε γραπτά στοιχεία, καταστολή υπήρχε με διάφορες μορφές. Από τους έφορους στην αρχαία Αθήνα μέχρι τους ιεροεξεταστές στη μεσαιωνική Ισπανία, από τις εκπομπές τύπου «Big Brother» που προβάλλουν τα σύγχρονα πρότυπα του lifestyle και της κατανάλωσης, μέχρι τους πολυσπούδαστους αναλυτές και ψυχολόγους των μοντέρνων μπάτσων της συνείδησης, οι εξουσιαστές πάντα θα προωθούν την καταστολή της σκέψης και του σώματος, προσαρμόζοντάς την στα δεδομένα της εποχής, προσπαθώντας έτσι να σπάσουν κάθε έκφραση κοινωνικής αλληλεγγύης – ανυπακοής – διαφορετικότητας (π.χ. ρουφιάνοι πολίτες στα πλαίσια μιας πιο ασφαλούς κοινωνίας, διαχωρισμός στο σχολείο, στιγματισμός).

Μέσω της δημιουργίας εσωτερικών ή εξωτερικών εχθρών προς την «κοινωνική ειρήνη» και τον πολιτισμό, απονέμουν τον τίτλο και αποδίδουν το ρόλο του εγγυητή της ασφάλειας και της σταθερότητας στους μηχανισμούς καταστολής και τους παρουσιάζουν ως απαραίτητους στα μάτια των πολιτών που έχουν οικολογικά αλλά και ευρύτερα ενδιαφέροντα. Στόχος φυσικά είναι να αποτρέψουν κάθε προσπάθεια κοινωνικής αυτοοργάνωσης – εξεγερτικότητας, διεργασιών και πρακτικών που οδηγούν σ’ αυτό προς το οποίο η φυσική τους ροπή για ελευθερία και δικαιοσύνη τους σπρώχνει, αυτό που φοβούνται μη γίνει πράξη κάθε στιγμή και σε κάθε τόπο: η ΕΞΕΓΕΡΣΗ και η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ από τα δεσμά που έχουν επιβάλλει πάνω σε κάθε άνθρωπο και στη φύση. Συνέχεια

6 Δεκεμβρίου 2008: Τα σβησμένα(;) ίχνη μιας εξέγερσης που υποχώρησε «ανίκητη»…

dec_2«Είναι πλέον σαφές ότι η Ελλάδα βιώνει την πρώτη βίαιη κοινωνική αντίδραση που ξεσπάει στην Δύση μετά την πρόσφατη διεθνή οικονομική κρίση». Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, 9-12-2008, δηλώσεις στην Καθημερινή λίγες ημέρες μετά την απαρχή της εξέγερσης τον Δεκέμβρη του 2008

«Ρωτούν διάφοροι ξένοι δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί που επισκέπτονται την Ελλάδα «πως και δεν έχει ακόμη ξεσηκωθεί πραγματικά ο κόσμος;». Όλα τα μοντέλα για την ανάλυση οικονομιών σε βαθιά κρίση δείχνουν ότι έπειτα από τόσα χρόνια ύφεσης και με τόση ανεργία (ειδικά στους νέους) θα έπρεπε να έχει ήδη υπάρξει μια «ημέρα της Βαστίλης», μια πραγματική λαϊκή εξέγερση. Δεν έχουμε δει κάτι τέτοιο μέχρι τώρα. Τα συνεχή καλέσματα της Αριστεράς και άλλων πολιτικών ή συνδικαλιστικών δυνάμεων δεν έχουν πιάσει τόπο. Πρέπει, λοιπόν, να κοιμάται ήσυχο το όποιο αστικό «σύστημα» της χώρας; Δεν νομίζω». Αλέξης Παπαχελάς, Η «ημέρα της Βαστίλλης», Καθημερινή 24-11-2013

Ορισμένοι αριστεροί τονίζουν συχνά πυκνά την ανάγκη συνειδητοποίησης του γεγονότος, ότι το όποιο πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να βασίζεται σε μηχανιστικές ισορροπίες και μονοδιάστατες αναλύσεις, θεωρώντας εσφαλμένη την ταύτιση της πολιτικής με τις σχέσεις δύναμης και ισχύος. Ο Άλκης Ρήγος, αναφερόμενος στην εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, έχει συγκεκριμένα διατυπώσει την άποψη, ότι «η Δημοκρατία είναι θεσμικά δυνάμει συγκρουσιακό πολίτευμα, στο πλαίσιο μιας αναγκαστικά συνεχώς μεταβαλλόμενης και ανανεούμενης αλληλεξάρτησης δυνάμεων, μέσα και πέραν των θεσμοποιημένων διαδικασιών». Συνέχεια

ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ! ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ KAI ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ!

Η «παγκόσμια οικονομική κρίση» που εξελίσσεται εδώ και αρκετούς μήνες είναι ένα σχέδιο που υλοποιούν οι εξουσιαστές μέσω των οικονομικών τους μηχανισμών. Προσπαθούν, έτσι, να επιβάλλουν τις νέες σχέσεις εκμετάλλευσης μέσω της μισθωτής σκλαβιάς και της περαιτέρω αφαίμαξης των κοινωνικών δυνάμεων, μέσω της μείωσης μισθών, των ελαστικών σχέσεων εργασίας κτλ. Συνέχεια