Tag Archives: πόλη

Καθαρές και βρώμικες ΠΟΛΕΙΣ

[…] Μισώ αυτήν την χώρα. Μου έφαγε τα σπλάχνα. Μου τα ’φαγε. Την μισώ. Ναι, την μισώ, την μισώ. Δεν μπορεί μια γυναίκα να ζήσει με τέτοια σπλάχνα μέσα της. Όσο το σκέφτομαι, μου ’ρχεται να ξεράσω τον ίδιο τον εαυτό μου. Νιώθω σαν ξέρασμα. Μπορεί και να ’μαι. Μια γυναίκα… δεν είναι σα μια χώρα που αξιοποιεί τα ερείπιά της, τους τάφους της… που τα ξεπουλάει όλα για εθνικό συνάλλαγμα… ζώντας απ’ αυτά. Εγώ δε θέλω να ’μαι χώρα. Δεν είμαι χώρα. Δεν θέλω να ’μαι αυτή η χώρα. Αυτή η χώρα είναι νεκρόφιλη, γεροντόφιλη, κοπρολάγνα, σοδομίστρια, πουτάνα, μαστροπός και φόνισσα. Εγώ θέλω να είμαι η ζωή, θέλω να ζήσω, θα ’θελα να ζήσω, θα ’θελα να μπορούσα να ζήσω, θα’μουν ευτυχισμένη τώρα αν ήθελα να ζήσω… όμως αυτή η χώρα δε μ’ αφήνει να το θέλω, δε μ’ αφήνει να είμαι η ζωή, να δίνω τη ζωή. […] Δημήτρης Δημητριάδης, Πεθαίνω σα χώρα

%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%82Mετακινήσεις, μεταναστεύσεις, διατυμπανισμένοι κοσμοπολιτισμοί, ανάμικτοι με αναγκαστικές κι «αναγκαστικές» μετακινήσεις πληθυσμών. Πρόσφυγες, που διώκονται από πολέμους και οικολογικές καταστροφές, αλλά και μετανάστες που αναζητούν μια καλύτερη ζωή. Που την αναζητούν; Στις καθαρές πόλεις, που δε φτύνουν στα πεζοδρόμια, επειδή φτύνουν στις ψυχές των ανθρώπων. Άλλων ανθρώπων μακρινών, με άλλο χρώμα, που φορτώνονται τις βρωμιές τους και άλλων κοντινών, πάλι από αλλού φερμένων, για να τις απομακρύνουν με τρόπο από την κοινή θέα.

Έντερα πολυτελείας χωνεύουν υπέρ-τροφές, βιολογικής κυρίαρχης λογικής, που υπόσχονται υγεία και μακροζωία, αφήνοντας στα άλλα έντερα, τα φτωχά, πάλι τα σκουπίδια. Οι καθαροί κόσμοι κι οι καθαρές πόλεις κάθονται πάνω στις πόλεις με τις βρώμικες, πρησμένες κοιλιές, που δεν οφείλουν την ύπαρξη τους πουθενά, αλλά την χρωστάνε παντού. Συνέχεια

Η πόλη είναι φυλακή, δεν εξωραΐζεται, δεν αναπλάθεται. Καταστρέφεται…

ΠόλιςΗ χωροταξία των πόλεων, όπως αυτή αναπτύχθηκε κατά την βιομηχανική και μεταβιομηχανική φάση της κυριαρχίας, αποτελεί μια δομή αντικοινωνική και εχθρική προς τον άνθρωπο και τη φύση.

Μέσα σε αυτές στοιβάζονται οι άνθρωποι, σαν αναλώσιμο υλικό. Οι πόλεις είναι δομημένες έτσι ώστε οι εξουσιαστές με ευκολία να μπορούν να ελέγχουν και να καταστέλλουν τους καταπιεσμένους. Η συμπίεση, η σύνθλιψη, η εκμετάλλευση, είναι το μέσο (η επιδίωξη) για την διαιώνιση της κυριαρχίας των εξουσιαστών.

Οι ζώνες παραγωγής, κατοίκησης και κατανάλωσης, όπως διαμορφώνονται από τους εκμεταλλευτές, είναι το τρίπτυχό πάνω στο οποίο συντίθεται η καθημερινή καταπίεση της μισθωτής σκλαβιάς και η αλλοτρίωση μέσα στο αστικό τοπίο.

Το παραπάνω τρίπτυχο δεν διαφέρει από τη ζωή των φυλακισμένων, εργασιακά κάτεργα, χώροι προαυλισμού-χώροι ψυχαγωγίας, σχολεία- φυλακές και τα κελιά για τον ύπνο, πάντα κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των κρατικών οργάνων – δεσμοφυλάκων.

Συνέχεια

Η Πόλη της Νύχτας

Η Πόλη της Νύχτας δεν πληρώνει φόρους, καθότι εκεί δεν παρέχεται καμιά κοινωφελής υπηρεσία. Οι λάμπες του νέον είναι σβηστές κι οι θόλοι μαυρισμένοι απ’ την κάπνα, δεκαετίες ολόκληρες ανάβουν φωτιές εκεί μέσα, για να μαγειρέψουν. Στη μαυρίλα που επικρατεί στο καταμεσήμερο μέσα στην Πόλη της Νύχτας ποιος θα κάτσει να προσέξει μερικές ντουζίνες από τρελαμένα πιτσιρίκια, που έχουν χαθεί μέσα στα σιδερένια δοκάρια της οροφής;
William Gibson, Ο μνημονικός Τζόνυ

poli_1Δεν χρειάζεται να διαθέτει κανείς ειδικά επιτελεία –αν και οι εκθέσεις των Ηνωμένων Εθνών έρχονται να το επιβεβαιώσουν–, για να αντιληφθεί ότι οδεύουμε ως ανθρωπότητα προς την ολοένα και μεγαλύτερη αστικοποίηση. Οι αριθμοί μιλούν: ενώ το 1950 το 30% ζούσε σε αστικά κέντρα, σήμερα ζει το 54% του παγκόσμιου πληθυσμού, με προοπτική να ανέβει στα 66% το 2050. Το 81% της Βορείου Αμερικής ζει ήδη στα μεγάλα άστεα, χωρίς να ξεχνάμε το Τόκυο με τους 38 εκατομμύρια κατοίκους του και την ζωή εν (μικροίς) κύβοις. Πέρα από την ποσότητα, η πτώση της ποιότητας ζωής στις πόλεις είναι κατακόρυφη, με τους περιφραγμένους «παραδείσους» της να αφορούν όλο και λιγότερους. Οι σχέσεις γίνονται όλο και πολυπλοκότερες και η ζωή μοιάζει με ένα άθροισμα περίπλοκων διαδικασιών. Το πρόβλημα που τίθεται για τους εξουσιαστές είναι, επομένως, πώς θα μπορούσε να ελεγχθεί αποτελεσματικά ένα τόσο μεγάλο ποσοστό κατοίκων, που ζουν σαν τρωκτικά στο περιθώριο της κανονικότητας που όρισε η σύγχρονη τεχνολογική καθημερινότητα;  Συνέχεια

Για τις πόλεις, που ποτέ δεν κοιμούνται

poleisΟι κύκλοι του φωτός, η εναλλαγή της μέρας και της νύχτας γιορτάστηκαν και αντιμετωπίστηκαν ως μια έκφραση του κύκλου της ζωής από πολλούς λαούς. Οι γιορτές της ισημερίας, οι τελετές για τη μεγαλύτερη μέρα και νύχτα, για το καλοκαίρι και τις δραστηριότητές του και βέβαια οι γιορτές της άνοιξης. Οι μέρες και οι εποχές με τις ιδιαιτερότητές τους σηματοδοτούσαν το πέρασμα σε μια νέα φάση. Ίχνη απ’ τις γιορτές αυτές φτάνουν μέχρι σήμερα. Ωστόσο, για να είμαστε ειλικρινείς, λίγα πια έχουν απομείνει απ’ τις εναλλαγές αυτές, για να γιορτάσουμε.

Συνέχεια

Το όνομα του πολέμου

Το-όνομα-του-πολέμουΟι λέξεις, πολλές φορές, σώζουν μέσα τους ένα νόημα κοινό, που μένει σταθερό στους αιώνες. Όσοι τις πρόφεραν κι όσοι τις έγραψαν έφεραν την ίδια έννοια στο μυαλό τους. Έτσι και η λέξη πόλεμος, (πτόλεμος απ’ τα μυκηναϊκά ήδη χρόνια) και η λέξη πόλη (πτόλη-πτολίεθρον στον Όμηρο) κράτησαν ατόφιο το περιεχόμενό τους. Έφεραν καινούρια παράγωγα με παρόμοιο νόημα, όπως τη λέξη πολιτισμός. Έτσι, οι εικόνες του Ομήρου για τον πόλεμο επαναλαμβάνονται και επιδεινώνονται για κάθε πόλεμο. Οι πόλεις και οι πολίτες πολεμούν. Συνέχεια

Ο αυτοοργανωμένος πολιτισμός και η κινηματική… κυβίστηση!

autoorganiΕλεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα. (Αλμπέρ Καμύ)
Πολιτική είναι να εμποδίζεις τους ανθρώπους να ασχολούνται με τα πράγματα που τους αφορούν. (Πωλ Βαλερύ)

Βράδυ Παρασκευής. Τι βράδυ δηλαδή, καλά ξημερώματα! Ο γλυκός ύπνος για άλλη μια φορά έκανε στάση αλλού και δεν καταδέχτηκε το κρεβάτι σου. Τα δευτερόλεπτα κυλούν πιο αργά και από σαλιγκάρι με προχωρημένη ρευματοπάθεια. Πώς να «σκοτώσεις» πια τόσο χρόνο; Εντάξει, αν είσαι φιλομαθής, αν είσαι ένας γνήσιος βιβλιοφάγος, τουλάχιστον μετατρέπεις αυτές τις ατελείωτες στιγμές άυπνης πλήξης σε χρήσιμη γνώση. Αν όμως δυστυχώς είσαι από εκείνους, που ακόμη και η ανάγνωση οδηγιών χρήσης, τους φαίνεται κάτι σαν αναρρίχηση μέσα στην χιονοθύελλα, τότε η τηλεόραση σίγουρα θα αποτελέσει την προσφιλέστερη επιλογή. Συνέχεια

ΣΥΖΗΤΗΣΗ στην Αναρχική Αρχειοθήκη Θεσσαλονίκης (9/2)

9-2-2013Μέσα στο ασφυκτικό περιβάλλον που οι εξουσιαστές δημιούργησαν στις πόλεις εδώ και χιλιετίες με τον πολιτισμό, ο άνθρωπος βλέπει κάποια απ’ τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά του να ατονούν και να απονευρώνεται η ορμή του για ελευθερία και εξέγερση ενάντια σε κάθε είδους καταπίεση… Η καριέρα, η εκπαίδευση, οι κρατικές δομές, η διασκέδαση και το lifestyle επιχειρούν να τον καθηλώσουν και υποταγμένο να τον μετατρέψουν σε φερέφωνο της κάθε εξουσίας… Συνέχεια

Φοβού τον πολιτισμό και δώρα φέροντα!

1«Απλή ήταν η καλύβα μου, από σημύδα
Καθαρό ήταν το νερό που έπινα
Γρήγορο ήταν το κανό που με μετέφερε
Ίσο ήταν το βέλος που με προστάτευε
Από κυνήγι ήταν το κρέας που έτρωγα
Γλυκός ήταν ο χυμός των δέντρων
Δυνατά ήταν τα βότανα που με γιάτρευαν
Μεγάλη ήταν η μητέρα μου, η Γη»

Ντιουκ Ρέντμπερντ Συνέχεια

Μπήκε ο νέος χρόνος… υπουργοί, δήμαρχοι και πολιτευτάδες βιάζονται να διεκπεραιώσουν υποθέσεις…

Γιατί τόση βιασύνη με την έλευση του νέου χρόνου; Χμ…. πόσο φόρτο εργασίας έχουν οι καημένοι, τρέχουν και δεν προλαβαίνουν…

Δήμαρχοι συναντιούνται με υπουργούς, δημ. συμβούλους και λοιπούς, η ανάγκη ανάπλασης τονίζεται διαρκώς, με την αγαστή στήριξη των ΜΜΕ, που πλέον έχουν γίνει υπουργικά γραφεία τύπου. Συνέχεια

Βραζιλία, Ρίο Ολυμπιακοί Αγώνες 2016, καταστολή και ανάπλαση

FavelaΟι φαβέλες του Ρίο, είναι οι γνωστές παραγκουπόλεις που στοιβάζονται από το 19o αιώνα,  ομάδες καταπιεσμένων, που προέκυψαν από τη βίαιη μεταβολή των προηγούμενων συνθηκών ζωής τους, είτε από τις περιοχές που διώχτηκαν για να τις εκμεταλλευτουν οι αποικιοκράτες, είτε μετά την «κατάργηση» της δουλίας, με τη μορφή της ιδιοκτησίας ανθρώπου από άνθρωπο. Στις φαβέλες συνυπάρχουν η συσπείρωση των εξαθλιωμένων και καταπιεσμένων και οι εξεγερτικές διεργασίες .

Συνέχεια

Κρατικές εξαγγελίες και κινηματικές «νίκες»

GADA-729031Με αφορμή το θάνατο του μετανάστη που φέρεται να προήλθε,  από τον βασανισμό του, κατά τη διάρκεια κράτησης του στο ΑΤ Νίκαιας ο Χρυσοχοΐδης εξήγγειλε προσλήψεις μεταναστών στην ΕΛΑΣ… Οι δηλώσεις του Χρυχοΐδη έγιναν σε συνάντηση που είχε με εκπροσώπους της πακιστανικής κοινότητας και  με εκπρόσωπους της κίνησης «Ενωμένοι ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή».

Συνέχεια

Earth Liberation front: πυρπόληση εκσκαπτικών στο Butovo

torchedΤο ELF (Earth Liberation Front), ανέλαβε την ευθύνη για την πυρπόληση δύο οχημάτων, ενός τρακτέρ και ενός εκσκαπτικού, το βράδυ της 3ης Οκτωβρίου στο Butovo, νότια της Μόσχας.

Το κράτος σχεδιάζει και υλοποιεί εκεί δρόμο κόβοντας και καταστρέφοντας το δάσος και  για τις υποδομές του φυσικού αερίου για τα  κτίρια των γραφείων της «Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων».

Στην ανάληψη ευθύνης αναφέρουν:

Συνέχεια

Οι «αξιοπρεπείς» πρωτεύουσες και οι επαγγελματικές «επιχειρήσεις αρετής»

To βίντεo, που ακολουθεί, είναι απόσπασμα απο την ταίνια «Forat de la Vergonya» τον αγώνα των κατοίκων της γειτονιάς της Βαρκελώνης που ισοπεδώθηκε με το πρόταγμα FIRE : «Financial» (οικονομία), «Insurence» (ασφάλεια) «Real Estate» (ακίνητα) και «Enterprise» (επιχειρηματικότητα).

Το είπε και το έκανε το ΠΑΣΟΚ, «πρώτα ο πολίτης», και μάλιστα το έβαλε σε άμεση εφαρμογή.
Υποσχέθηκε ασφαλείς και ανθρώπινες πόλεις και δυο μέρες μετά την ορκωμοσία του υπουργού και του υφυπουργού «πραστασίας του πολίτη», οι φρουροί τους έπιασαν τις σκούπες και άρχισαν το σκούπισμα.

Έτσι, λοιπόν, λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Πέμπτης 8 Οκτωβρίου και με αφορμή (σύμφωνα με δηλώσεις τους) , επιθέσεις σε τράπεζες και μαγαζιά που είχαν σημειωθεί στο κέντρο το πρωί της Πέμπτης, σημειώθηκε μεγάλης έκτασης «επιχείρηση αρετής» στα Εξάρχεια.

Συνέχεια

Ημέρα των ζώων και τα «δικαιώματα» τους

«Όταν το κράτος προσφέρει «δικαιώματα», αυτό σημαίνει πως επεκτείνει τους τρόπους ελέγχου στις ζωές των ανθρώπων και της φύσης.»

 Βλητικές δοκιμές σε σκύλους
Βλητικές δοκιμές σε σκύλους με «δικαιώματα»

Ε.Ε., ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ ΚΑΙ ΜΚΟ

Τα μη κυβερνητικά σκουλήκια βγήκαν στην επιφάνεια της γης τη στιγμή που το κεφάλαιο επιτύγχανε τη διεθνοποίησή του σε βάρος των μισθωτών σκλάβων και που το κράτος μπορούσε επιτέλους να αποβάλει το αβάσταχτο φορτίο του κοινωνικού του μύθου (απαλλασσόμενο από μεγάλο μέρος των παροχών και της γραφειοκρατίας που τις διεκπεραίωνε) και να στραφεί σε πιο αποτελεσματικές επενδύσεις ελέγχου, καταπίεσης και εξόντωσης: όπλα, μπάτσοι, φυλακές, καταστολή. Συνέχεια