Tag Archives: πολιτισμός

Το μήλο της λήθης

5
Η Πρόοδος οικοδομή είναι μεγάλη — φέρει

καθείς τον λίθον του· ο εις λόγους, βουλάς, ο άλλος
πράξεις — και καθημερινώς την κεφαλήν της αίρει
υψηλοτέραν. Θύελλα, αιφνίδιός τις σάλος

εάν επέλθη, σωρηδόν οι αγαθοί εργάται
ορμώσι και το φρούδον των υπερασπίζοντ’ έργον.
Φρούδον, διότι καθενός ο βίος δαπανάται
υπέρ μελλούσης γενεάς, κακώσεις, πόνους στέργων,

ίνα η γενεά αυτή γνωρίση ευτυχίαν
άδολον, και μακράν ζωήν, και πλούτον, και σοφίαν
χωρίς ιδρώτα ποταπόν, ή δούλην εργασίαν.

Aλλ’ η μυθώδης γενεά ουδέποτε θα ζήση·
η τελειότης του αυτή το έργον θα κρημνίση
κ’ εκ νέου πας ο μάταιος κόπος αυτών θ’ αρχίση. 
Κ.Π. Καβάφης, «Οι κτίσται»
Συνέχεια

Φοβού τον πολιτισμό και δώρα φέροντα!

1«Απλή ήταν η καλύβα μου, από σημύδα
Καθαρό ήταν το νερό που έπινα
Γρήγορο ήταν το κανό που με μετέφερε
Ίσο ήταν το βέλος που με προστάτευε
Από κυνήγι ήταν το κρέας που έτρωγα
Γλυκός ήταν ο χυμός των δέντρων
Δυνατά ήταν τα βότανα που με γιάτρευαν
Μεγάλη ήταν η μητέρα μου, η Γη»

Ντιουκ Ρέντμπερντ

Οι επιστήμες της αρχαιολογίας και της πολιτισμικής ανθρωπολογίας ακολούθησαν για πολλά χρόνια δύο μεγάλες τάσεις, που διαμορφώθηκαν με βάση τις θεωρίες της εξέλιξης και της διάδοσης. Με δύο λόγια, υποστήριζαν ότι κάθε πολιτισμός αργά ή γρήγορα θα έπρεπε να ακολουθήσει το μονοπάτι της προόδου, όπως αυτή γίνεται αντιληπτή από τον δυτικό πολιτισμό. Κάθε κοινωνία, αν θέλει να λέγεται αναπτυγμένη, θα πρέπει να ακολουθήσει τις εξελιγμένες κοινωνίες, ώστε να μάθει από αυτές την έννοια του πολιτισμού και να προχωρήσει γραμμικά σε ένα επόμενο στάδιο. Οπότε, η θεωρία της εξέλιξης θέτει έναν πολιτισμό ως παράδειγμα για τους άλλους, στο οποίο αργά ή γρήγορα θα πρέπει να φτάσουν, ακολουθώντας τα χνάρια του. Η θεωρία της διάδοσης από την άλλη αναγνωρίζει ένα κέντρο πολιτισμού, από το οποίο διασπείρεται αυτός και στους υπόλοιπους λαούς, κάτι σαν το άγιο φως της εξέλιξης εν ολίγοις. Συνέχεια

ΒΙΑΙΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ

Για δεύτερη μέρα συνεχίστηκαν οι συγκρούσεις στην Κερατέα. Το μεσημέρι της Κυριακής οι συγκεντρωμένοι κάτοικοι στον Οβριόκαστρο (χώρος που έχει επιλεγεί από το κράτος για Χ.Υ.Τ.Α) προσπάθησαν να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό για να διώξουν τα σκαπτικά μηχανήματα του εργολάβου.

Οι μπάτσοι επιχείρησαν να απωθήσουν το πλήθος με χημικά, ξύλο κλπ.. Οι κάτοικοι αντεπιτέθηκαν με ξύλα και πέτρες.  Κατά την διάρκεια των συγκρούσεων τραυματίστηκαν διαδηλωτές-κάτοικοι. Συνέχεια

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΝΤΙ-ΠΡΙΜΙΤΙΒΙΣΤΗΣ (Μέρος Β΄)

«Εκατομμύρια Θα Πεθάνουν» και άλλες Ανοησίες…

Ο διακεκριμένος –και κραυγαλέα αντι-πριμιτιβιστής– αναρχοσυνδικαλιστής Andrew Flood κατηγορηματικά δηλώνει στην εργασία του «Πολιτισμός, Πρωτογονισμός και Αναρχισμός» (είναι διαθέσιμη στο Anarkismo.net) ότι «υπάρχουν αρκετοί πρωτογονιστές που αναγνωρίζουν ότι ο πρωτόγονος κόσμος που επιθυμούν θα απαιτούσε «μαζικούς θανάτους».

Ο Flood παραθέτει τέσσερις πηγές: Τη Miss Ann Thropy (όχι αναρχική ούτε καν πρωτογονίστρια, αλλά παλιάς σχολής μέλος του Earth First!,(13) έναν ανώνυμο ομοφυλόφιλο αρθρογράφο (πιθανά αναρχικό),(14) τον Derrick Jensen (επίσης ούτε αναρχικός, ούτε πρωτογονιστής)(15) και τη Συμμαχία Ενάντια στον Πολιτισμό (τη μόνη στην ουσία αυτό-προσδιορισμένη αναρχο-πριμιτιβιστική ομάδα στη λίστα αυτή).

Αφήνοντας κατά μέρος το πραγματικό περιεχόμενο των παραπομπών, το άμεσο πρόβλημα μ’ αυτές τις παραθέσεις είναι ότι υπάρχουν πρωτογονιστές που δεν είναι αναρχικοί, όπως υπάρχουν αυτοί που δηλώνουν ότι είναι ενάντια στον πολιτισμό, αλλά δεν προσδιορίζονται σαν αναρχικοί ή πριμιτιβιστές. Το να αρνηθεί κάποιος να αναγνωρίσει αυτές τις διακρίσεις (που, ομολογουμένως, μπορεί να είναι αρκετά περίπλοκες), απλά δεν είναι έντιμο.(16) Δυστυχώς για το Flood (και άλλους που θέλουν να στηρίζονται στα επιχειρήματά του), δύο απ’ αυτούς τους συγγραφείς δεν δηλώνουν αναρχικοί, έτσι οι συζητήσεις τους, οι επιθυμίες, οι παραδοχές τους είναι άσχετες, εκτός αν ο Flood επιθυμεί να προσθέσει τη χρήση της ενοχής με τη σύνδεση που κάνει με το ρητορικό του οπλοστάσιο.

Συνέχεια

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΝΤΙ-ΠΡΙΜΙΤΙΒΙΣΤΗΣ (Μέρος Α΄)

Εισαγωγή

Δεν υπήρχε πολιτισμός που να κράτησε πάνω από κάποιες εκατοντάδες χρόνια. Είναι λογικό ότι αυτός στον οποίο εξαναγκαζόμαστε να ζούμε σήμερα (Δυτικός, Ευρω-Αμερικανικός, Καπιταλιστικός, Μετα-βιομηχανικός, όπως θέλει κανείς να τον αποκαλεί…) θα καταρρεύσει επίσης μια μέρα.

Οι ανισότητες ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς, ανάμεσα στους εντολοδότες και τους εντολοδόχους, προσδιορίστηκαν και δέχθηκαν την κριτική από αναρχικούς εδώ και 150 χρόνια και γίνονται ολοένα και πιο φανερές και πιο αποκρουστικές. Η δημόσια δυσαρέσκεια πολώνεται εύθυμα, εμποτίζεται με μια εύκολη από-ανθρωποποίηση των προκαθορισμένων εχθρών, οι λεγόμενοι πόλεμοι πολιτισμού συνεχίζονται γοργά. Το συντριπτικό βάρος που εναποτίθεται στο φυσικό κόσμο και τους ιθαγενείς λαούς (συμπεριλαμβανομένων των ημι-νόμιμα εκτοπισμένων) από την εξόρυξη φυσικών πόρων(1) και η επέκταση και ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων συνεχίζεται αμείωτα.

Συνέχεια

Ένα πλήγμα στον πολιτισμό ή η ουσία του;

ΟΨΕΙΣ TΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ

Από την Ιερά Εξέταση στα Ψυχιατρεία

Τα εγκλήματα της ψυχιατρικής επιστήμης εκτείνονται σε μεγάλο βαθμό. Δεν είναι απλά τα βασανιστήρια, τα ηλεκτροσόκ, οι ενέσεις, τα ψυχοφάρμακα, πράξεις οι οποίες τρομοκρατούν ολόκληρα κοινωνικά κομμάτια και άτομα. Στις εκατοντάδες χρόνια ύπαρξης του θεσμού των ψυχίατρων και των νοσηλευτικών ιδρυμάτων «ψυχικών νοσημάτων» έχουν εμφανιστεί άπειρες δοξασίες, μύθοι και δόγματα που κατασκευάστηκαν προκειμένου να εξοντώσουν ψυχικά διάφορους αντιστεκόμενους ανθρώπους, άλλους οι οποίοι δεν «συμβάδιζαν» με το θεωρούμενο ως κοινωνικό σύνολο ή απλά αντιφρονούντες.

Από τους δούλους στην αρχαία Ελλάδα, τους διωγμούς της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, τις σταυροφορίες, τα κυνήγια μαγισσών στο Μεσαίωνα και τους κονκισταδόρες (κατακτητές) των Ινδιάνων, ως τα γκούλαγκ της κομμουνιστικής Ρωσίας, τους θαλάμους αερίων των ναζί, το Γκουαντανάμο και τα λευκά κελιά της κάθε είδους δημοκρατίας, πάντα υπήρχαν ευυπόληπτοι επιστήμονες πρόθυμοι να καλύψουν με «τεκμηριωμένα» στοιχεία τη συστηματική εξόντωση ανθρώπων και το βιασμό συνειδήσεων. Συνέχεια

Μεγάλες αλήθειες

Οι μεγάλες αλήθειες συνήθως πιστοποιούνται από εκείνους που έχουν ταχθεί να υποστηρίζουν την εξουσιαστική κατάσταση που έχει επιβληθεί στην ανθρωπότητα.

Ένα πολύ σημαντικό απόσπασμα κειμένου από την πολύτομη Παγκόσμια Ιστορία του Πολιτισμού του Will Durant, είναι ακριβώς αυτό που θα αποστόμωνε δια μιας τους κάθε είδους μεταρρυθμιστές του κρατικού, αλλά και τους υποστηρικτές της κάθε είδους παραλλαγής του εξουσιαστικού-εκμεταλλευτικού, συστήματος.

Αποστομωτικό είναι, επίσης, και για τους κάθε είδους υποστηρικτές των διαφόρων μορφών εφαρμογής της εξουσίας  (άμεσης ή έμμεσης δημοκρατίας, κ.λπ.)  των διάφορων νομικών πλαισίων και διαδικασιών, αφού είναι δεδομένο πως όλα αυτά τα «δικαιώματα» συνιστούν παραχωρήσεις των εξουσιαστών προκειμένου όχι απλά να διατηρήσουν, αλλά να διευρύνουν και να μετασχηματίσουν σε «κοινή συνείδηση» την εχθρική προς τον άνθρωπο και την φύση συνθήκη που έχουν επιβάλλει.

Γράφει, λοιπόν, ο σπεσιαλίστας σε ζητήματα πολιτισμού Will Durant:

«Εάν ένα κράτος στηριχτεί μόνον στην δύναμή του δεν θα διατηρηθεί επί πολύ, διότι μολονότι οι άνθρωποι είναι γενικώς εύπιστοι και απλοϊκοί, είναι, όμως, και από τη φύση τους πεισματάρηδες και επίμονοι και γι’ αυτό δεν ανέχονται την εξουσία, όπως και τους φόρους, παρά μόνον εάν είναι αθέατη (η εξουσία) και έμμεσος (ο φόρος).

Επίσης, το κράτος, προκειμένου να εξασφαλίσει την διάρκειά του προσέφυγε εις την πειθώ και απέκτησε τρεις πράκτορες στην υπηρεσίαν του, την οικογένεια, την εκκλησία και το σχολείο, οι όποιοι ερ­γάζονται διά να εμφυσήσουν στους πολίτες τον πατριωτισμό και την νομιμοφροσύνη προς αυτό.

Με το μέσον αυτό κάμνει οικονομία πολλών αστυνομικών και προετοιμάζει την κοινήν γνώμη εις την συνοχή και υπακοή, που είναι αναγκαίες κατά τις περιόδους πολέμου. Άλλα κυρίως, η επικρατούσα μειοψηφία υποχρεώθηκε να αντικαταστήσει τον καταναγκαστικό μηχανισμό της δύναμης της με ένα σύστημα νόμων, που έχει το πλεονέκτημα ότι σταθεροποιεί το κράτος της, ενώ συγχρόνως εξασφαλίζει στον πληθυσμό ένα καθεστώς τάξης και ασφαλείας. Το καθεστώς αυτό, αφ’ ενός αναγνωρίζει εις τους «υπηκόους» [Στο σημείο αυτό ο W. Durant επισημαίνει: Παρατηρούμε, ότι η λέξις αυτή είναι αποκαλυπτική της προελεύσεως του Κράτους) μερικά δικαιώματα και αφ’ ετέρου τους πείθει να σέβονται τον νόμον και να παραδέχονται την ύπαρξη του κράτους».

Δημοσιεύθηκε από την Συσπείρωση Αναρχικών