Tag Archives: πολιτική

Μέμνησθε των επών τούτων

repoΜια και πλησιάζει η μέρα των εκλογών ας θυμηθούμε μερικές φράσεις, που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς, σε σχέση με την πολιτική, την δημοκρατία και τις εκλογές…

Η δημοκρατία είναι δύο λύκοι και ένα πρόβατο που ψηφίζουν για να αποφασίσουν ποιο θα είναι το γεύμα. (Μάρσαλ Φριτς)

Ποτέ οι άνθρωποι δεν λένε περισσότερα ψέμματα απ’ ότι έπειτα από ένα κυνήγι, κατά τη διάρκεια ενός πολέμου και πριν από εκλογές. (Οττο φον Μπίσμαρκ)

Συνέχεια

Η τέχνη της εξαπάτησης και τα κινηματικά «εργαλεία»: όλα είναι πολιτική

«Στην πολιτική, ηθική δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο σκοπιμότητα». (Λένιν)

Θεωρούμε πως η συνέχεια και η συνέπεια τόσο του λόγου, όσο και της δράσης είναι για τους αναρχικούς τόσο σημαντική, όσο το νερό για την ζωή. Προσπαθώντας, λοιπόν, να φανούμε συνεπείς και μιας και προαναγγείλαμε την περαιτέρω ενασχόληση μας με το συγκεκριμένο ζήτημα, παρουσιάζουμε στο παρόν κείμενο ένα ακόμη «εργαλείο» του λεγόμενου κινήματος, ίσως το πλέον προσφιλές του∙ την πολιτική. Ποιος, άραγε, θα αμφισβητούσε πως η εν λόγω λέξη επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά, ως απαραίτητο «στολίδι» κινηματικών, αλλά και φερόμενων ως αναρχικών κειμένων; Δεν νομίζουμε πως κάποιος θα μπορούσε να βρει απτά επιχειρήματα για το αντίθετο. Είναι, όμως, η επανάληψη λέξεων ή και φράσεων δηλωτική για την όποια αλήθεια, ενδεχομένως, εμπεριέχεται σε αυτές ή μήπως η συχνότητα της χρήσης τους επ’ ουδενί  καθορίζει και το πραγματικό τους νόημα; Συνέχεια

Το αέναο κτήνος της πολιτικής

Σ’ όλα τα στήθη, κάποια στιγμή, θα χτυπήσει η καρδιά του κτήνους. Θα διψάει για κέρδος, προδοσία, εκδίκηση. Κάποιοι την ακολουθούν και κάποιοι όχι. Αυτό είναι όλο.

Πέτρος Τατσόπουλος, «Η καρδιά του κτήνους» (1987)

Το-αέναο-κτήνος-της-πολιτικήςΑυτό που λέμε ταλέντο, η εξαιρετική ικανότητα του καθένα μας, τις περισσότερες φορές είναι και η παγίδα που στήνουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας. Όταν, μάλιστα, αφήνουμε την πολιτική να καθορίσει την τιμή μας, να αναγνωρίσει το ταλέντο αυτό και να το κοστολογήσει αναλόγως, τότε ξυπνάει η καρδιά του κτήνους. Η μια πολιτική συμμαχία φέρνει την άλλη. Ακριβώς την στιγμή που νιώθεις πολύ σπουδαίος, είναι η στιγμή που παύεις να είσαι. Συνέχεια

Ο εσμός των -ισμών

ismoiΑναρχοσυνδικαλισμός, αναρχοφεμινισμός, αυτονομία, αναρχισμός, αναρχομαρξισμός… Μέχρι και οι πολιτικοί τα έχουν ξεπεράσει αυτά ρε μπαγάσηδες!

Απ’ το έντυπο «ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΤΑΣΗ» της ομώνυμης αναρχικής ομάδας, τεύχος 4 Νοέμβρης ’95, Θεσσαλονίκη

 Έχουμε ξαναμιλήσει και σε παλιότερα κείμενα για τους διάφορους -ισμούς, που παρασιτικά και επίμονα επιχειρούν να αλλοιώσουν το πνεύμα της Αναρχίας. Φυσικά και δεν επικαλούμαστε την θεωρία καμμιάς φιλοσοφικής οντολογίας, σύμφωνα με την οποία οι έννοιες και ιδέες προϋπήρχαν του φυσικού κόσμου. Συνέχεια

ΠΕΙΝΑ: Μια ακόμη εξουσιαστική πολιτική της εξαθλίωσης

Στις αρχές του περασμένου μήνα, μια είδηση από το ΤΕΙ Λαμίας ήρθε να προστεθεί σε άλλες που διάσπαρτα λαμβάνουν χώρα ανά την επικράτεια. «Μου είπαν φοιτητές ότι είχαν να φάνε δύο ημέρες…», δήλωσε ο πρόεδρος του ΤΕΙ Λαμίας, ως συνέπεια της απόφασης του υπουργείου Παιδείας να περικόψει τη σίτιση σε 1.200 φοιτητές από τους 2.500 σπουδαστές που σιτίζονταν στη σχολή με κριτήρια οικονομικής οικογενειακής κατάστασης. Είναι γνωστό ότι το κριτήριο της οικονομικής οικογενειακής κατάστασης προκύπτει από τα εισοδήματα που δηλώνονται στις ετήσιες φορολογικές δηλώσεις και που μεγάλο ποσοστό γιατρών, δικηγόρων, μηχανικών με υψηλά εισοδήματα, τα αποκρύπτουν δηλώνοντας ελάχιστα φορολογηθέντα εισοδήματα. Συνέχεια

Περί «Ασθενείας» του πολιτικού συστήματος ή ανακατεύοντας τη «σούπα» του πολυκομματισμού

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούσαν πριν, αλλά και μετά, από τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα, ότι η «πορεία προς ένα νέο «πολυκομματισμό» θα αποτελέσει το επόμενο διάστημα ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον πείραμα για το ελληνικό πολιτικό σύστημα, που δεν διαθέτει ακόμα ούτε την εμπειρία, ούτε και τα θεσμικά εκείνα εργαλεία απαραίτητα για την απρόσκοπτη λειτουργία του, χωρίς την προστατευτική ομπρέλα των δύο ιστορικών κομμάτων του δικομματισμού».(1) Σημειώνουν δε, επιπλέον, ότι η «απειρία» αυτή, καθώς και το «πρωτόγνωρο» της διαδικασίας αυτής, είναι δυνατόν να εγείρει συγκυριακά ή και μονιμότερα αντανακλαστικά διατήρησης της σημερινής (δικομματικής) μορφής του κομματικού συστήματος.

Συνέχεια

Σχετικά με το κόστος της πολιτικής, τη «διαφάνεια» και τα οικονομικά κίνητρα στον κοινωνικό ανταγωνισμό…

«Το ότι η δημοκρατία έχει κόστος, το ότι έχουν κόστη τα καθεστώτα που βασίζονται στις εκλογές, είναι κάτι γνωστό από καιρό. Κοστίζει ο δημοκρατικός ανταγωνισμός. Κοστίζουν, όμως, και τα μη δημοκρατικά καθεστώτα, όπου δεν υπάρχει ανταγωνισμός, αλλά χρειάζονται να συντηρούνται πολυδάπανοι μηχανισμοί καταπίεσης και χειραγώγησης. Σε τελευταία ανάλυση είναι πιο βολικό να πληρώνουμε τα κόστη που συνεπάγεται η δημοκρατία». (Άλφιο Μαστροπάολο, καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο πανεπιστήμιο του Τορίνο)

«Η σχέση ανάμεσα σε ηθική και πολιτική λειτουργεί με κύκλους: περίοδοι διαφθοράς, αιτήματα για νομιμότητα, νέα ηθική παρακμή και ανάκαμψη της εξουσίας του χρήματος». (Μάικλ Γουόλτσερ, καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον)

Ένα από τα σχήματα που ακολουθούνται από τους θεράποντες των εξουσιαστικών «κρίσεων» χρησιμοποιείται συχνά, γιατί είναι απλό και εύχρηστο. Ο λόγος κάθε προβαλλόμενης αυθεντίας επιτάσσεται με τέτοιο τρόπο ώστε παρ’ ότι εκπέμπεται με ευκρίνεια καθ’ έδρας, καταλήγει στις συμπερασματικές, διαχειριστικές «λύσεις» με την χρήση του πρώτου πληθυντικού προσώπου (εμείς). Συνέχεια

Mενίδι: Άλλο κοινωνικός και αντικρατικός αγώνας κι άλλο πολιτική σπέκουλα

Η πολιτική είναι τεχνική εξαπάτησης. Κι αυτό είναι κοινή εμπειρία και συνείδηση. Η πολιτική σπέκουλα (κερδοσκοπία) είναι μια εξουσιαστική λογική που ποδοπατά πρόσωπα, καταστάσεις κι εκμεταλλεύεται ο,τιδήποτε μπορεί να αποκτήσει αξία και να πετύχει τον επιδιωκόμενο κάθε φορά στόχο.

Η σαφήνεια της δράσης και του περιεχόμενου –πάνω στο οποίο στηρίζεται αυτή– είναι απαραίτητες προϋποθέσεις, που ξεχωρίζουν τους αναρχικούς και τους ειλικρινείς αγωνιστές από τους εξουσιαστές πολιτικούς και σπεκουλαδόρους.

Τα κινήματα και οι πολιτικοί εξουσιαστικοί μηχανισμοί, μικροί ή μεγάλοι, τόσο ως προς τον αριθμό όσο και ως προς την απήχηση στον κοινωνικό χώρο, σπεύδουν να εκμεταλλευτούν ένα γεγονός και να αλλοιώσουν την πραγματική διάσταση και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα. Ο τρόπος είναι απλός. Εντάσσεται και σχετίζεται, το συμβάν, με τη θέση που έχει ή δεν έχει σε πολιτικό ή κρατικό μηχανισμό το συγκεκριμένο άτομο που εμπλέκεται σ’ αυτό ή με τις απόψεις του.

Συνέχεια

Ο ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ «ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΩΝ» ΚΑΙ Η ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ… ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΑΞΙΟΘΕΑΤΟ…

Από την μια ο Καμίνης και οι δηλώσεις του σε τηλεοπτική εκπομπή για τον περιορισμό των «συναθροίσεων» και από την άλλη η Μπιρμπίλη που θέλει μια Πανεπιστημίου «τοπόσημο για την πόλη» (καταπληκτική λέξη που την σκέφτηκε;;;) μετά την ανάπλαση της.

Έξοχοι και οι δύο  και κατανοητοί για τις προθέσεις τους. Ο «καλός συνήγορος» του πολίτη φέρελπις νέος δήμαρχος και από την άλλη η «πράσινη αντάρτισσα» Μπιρμπίλη που θα μετατρέψει την Πανεπιστημίου σε «τοπόσημο» (χαίρεσαι να την λες και να την γράφεις αυτήν την λέξη, που είσαι ρε Πολύδωρα;;;;) ένα έργο με «πολλαπλασιαστικό όφελος». Συνέχεια

Η «Δημοκρατική Συμμαχία» της Μπακογιάννη και επισήμως, πλέον, κομμάτι του πολιτικού μπερντέ…

Δεν θα σταθούμε πολύ στην ομιλία της Μπακογιάννη κατά την ίδρυση του νέου κόμματος με την ονομασία «Δημοκρατική Συμμαχία», ενώπιον περίπου 5000 ιδρυτικών μελών.

Προσδιόρισε την «Δημοκρατική Συμμαχία» ως «θετικό κίνημα» και φορέα του «νέου», ενώ χαρακτήρισε τα ιδρυτικά μέλη ως «αποφασισμένους να πάρουν την τύχη στα χέρια τους».

Συνέχεια

ΑΝΤΙ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΑ ΔΕΜΑΤΑ…

Προβλήθηκε ως ακραία η πρόταση του επίσης χαρακτηρισμένου ως «ακραίου και συντηρητικού» Ούβε Σούνενμαν, υπουργού Εσωτερικών του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας.

Περί τίνος πρόκειται; Ο χριστιανοδημοκράτης πολιτικός ούτε λίγο ούτε πολύ πρότεινε με αφορμή την αποστολή παγιδευμένων δεμάτων από την Υεμένη και από την Ελλάδα να καταρρίπτονται δίχως δεύτερη σκέψη τα αεροσκάφη για τα οποία θα υπάρχουν «βάσιμες υποψίες» ότι μεταφέρουν παγιδευμένα με εκρηκτικά δέματα. Η πρόταση απορρίφθηκε από το Συμβούλιο των Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών των Ομόσπονδων κρατιδίων.

Συνέχεια

TO MIΣΟΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΔΗΛΟ

Σε κάθε ευκαιρία μπορεί να το δει κανείς, από συνήθεις αντιδράσεις κομματόσκυλων σε συγκεντρώσεις αναρχικών, όπως «έτσι βοηθάτε τα μεγάλα κόμματα» (!!!), «ψηφίστε κάποιο μικρό κόμμα», μέχρι αναμάσημα μαθηματικών τρικ για την αποχή (αναγωγή του ποσοστού των κομμάτων από το σύνολο των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων στο σύνολο των έγκυρων για να «δείξουν» ότι με την αποχή μεγαλώνει το ποσοστό των μεγάλων κομμάτων!!!). Η ουσία είναι μία: τρέμουν και την ιδέα μόνο ότι τους φτύνει η κοινωνία, αδιαφορεί ο κόσμος για τα σιχαμερά πολιτικά τους προγράμματα, για τα λογύδριά τους και τις συμμαχίες πολιτικών-δημοσιογράφων-επιχειρηματιών-μαφιόζων. ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΠΡΙΝ: ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ! Συνέχεια

Αντιεκλογικές Αφίσες (5)

Ευρωεκλογές γίνονται στις 7 Ιουνίου 2009. Το ΠΑΣΟΚ κερδίζει με διαφορά ψήφων πάνω από το 4%. Όμως την «επιτυχία» των εξουσιαστών αμαυρώνει το ποσοστό αποχής που φτάνει στα 47,4%, ενώ μαζί με τα λευκά και τα άκυρα η απαξίωση ισορροπεί με την συμμετοχή.

Συνέχεια

Αναρχία και αλήθεια

«Ψεύδεσθαι ανελεύθερον. Αλήθεια γενναίον». (Απολλώνιος ο Δύσκολος)

Αν χρειάζεται να κάνουμε αναφορές στην αλήθεια είναι επειδή αυτή αποτελεί ένα καθοριστικό συστατικό της αναρχικής στάσης και προοπτικής. Αυτό σημαίνει πως αναρχία και αλήθεια είναι ουσιαστικά ταυτισμένες.

Αλήθεια δε, είναι η αποτύπωση με λόγια και έργα (γραπτά και άλλα) των γεγονότων που έχουν συμβεί και τα οποία αποσκοπούν στην διατήρηση της ατομικής, της συλλογικής, αλλά και της οικουμενικής μνήμης. Από αυτή την άποψη η αλήθεια έχει σχέση με την αποτύπωση της πραγματικότητας («Ελευθέρου ανδρός εστίν αεί τ’ αληθή λέγειν») με όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρο τρόπο.

Συνέχεια

Toυς «πρόδωσαν» και τα δικά τους εργαλεία

Σε δημοσκόπηση για λογαριασμό του Σκάι από την Public Issue, καταγράφεται πλέον πεντακάθαρα η απαξίωση της πολιτικής και η οργή των καταπιεσμένων. Σε τηλεφωνική έρευνα που διενεργήθηκε μεταξύ 3 και 8 Μαρτίου σε 1006 ανθρώπους από 18 ετών και πάνω προέκυψαν τα παρακάτω αποτελέσματα:

Στο σύνολο των ερωτηθέντων 53% δεν σκοπεύει να ψηφίσει ή δηλώνει ότι θα ρίξει λευκό/άκυρο, το υπόλοιπο 47% των ερωτηθέντων, που φέρονται ως ψηφοφόροι των κομμάτων στις προηγούμενες εκλογές, δηλώνουν ότι θα απέχουν ή ότι θα ρίξουν λευκό ή άκυρο σε ποσοστό 20% για τους ψηφοφόρους της ΝΔ, 17% για τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, 3% αντίστοιχα για ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ και 1% για τα υπόλοιπα. Από τον Οκτώβρη του 2009 που έγιναν οι εκλογές αυτό το ποσοστό έχει αυξηθεί από το 8% στο 23% για τους ψηφοφόρους των κομμάτων. Συνέχεια

Νέες επιθέσεις στη Γερμανία

5/2: Δύο μέρες μετά την εμπρηστική επίθεση στο εξέχον Ινστιτούτο Stiftung Wissenschaft und Politik στο Βερολίνο, έγινε άλλη μια εμπρηστική επίθεση, αυτή τη φορά με στόχο ένα άλλο οικονομικό ινστιτούτο, το Wilmersdorf, που βρίσκεται στην περιοχή Charlottenburg. Ο εμπρησμός έγινε τα ξημερώματα της Πέμπτης από 4 γκαζάκια και εύφλεκτο υγρό και προκλήθηκαν ζημιές στην είσοδο.

Βρέθηκε το σύμβολο RAZ (Επαναστατικοί Πυρήνες Δράσης) στην είσοδο.

6/2: Στόχος έγινε η φαρμακευτική αλυσίδα  Schlecker τα ξημερώματα της Παρασκευής. Την ευθύνη ανέλαβε το «Κίνημα Πρωινού Φωτός». Στην ανάληψη ευθύνης γίνεται αναφορά στις άθλιες συνθήκες εργασίας που επικρατούν στη συγκεκριμένη επιχείρηση.

Οι ζημιές ανέρχονται περίπου στα 5000 ευρώ.

6/2: Το βράδυ της Παρασκευής έγινε επίθεση με πέτρες σε τρία περιπολικά που περνούσαν από τη συνοικία του Friedrichshain στο Βερολίνο.

Δημοσιεύθηκε από τον Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

H κυβέρνηση της Χαμάς προωθεί το σταμάτημα της ρίψης ρουκετών στο Ισραήλ;

O υπουργός εσωτερικών της Λωρίδας της Γάζας Φατί Χαμάντ δήλωσε ότι «η Χαμάς δε θα μπλοκάρει τη ρίψη ρουκετών προς το Ισραήλ, εκτός αν όλες οι ένοπλες οργανώσεις συμφωνήσουν σ’ αυτό»! Συνέχεια

Το ΠΑΣΟΚ είναι πάλι εδώ!

DU1Το πολυπαιγμένο θεατρικό έργο «ψήφος εμπιστοσύνης» του κυνοβουλίου,  έληξε τα μεσάνυχτα της Κυριακής 18 Οκτωβρίου.

Μία από τα ίδια. Αλλά πιο αναβαθμισμένα αυτή τη φορά.

Η επάνοδος του ΠΑΣΟΚ στη διαχείριση των κρατικών υποθέσεων, δεν μπορεί να μην φέρει και πάλι στη μνήμη μία ακόμα απεχθή μορφή εξουσίας. Αυτής που καταστρέφει ζωές και οράματα, που καταστέλλει, που δολοφονεί και εντείνει την εκμετάλλευση και την κρατική βία διαλαλώντας πως αγωνίζεται για ένα καλύτερο μέλλον.

Συνέχεια

Πολιτική: Ένα πανίσχυρο όπλο στη διάθεση της κάθε εξουσίας…

Το κείμενο που ακολουθεί είναι καταγραφή βασικών σημείων της συζήτησης που πραγματοποιήθηκε στην Αναρχική Αρχειοθήκη Αθήνας στη 4 Ιουνίου. Η συζήτηση είχε θέμα: «Εκλογές, πολιτική και Αναρχία στον «απόηχο» της εξέγερσης του Δεκέμβρη».

Α. Η προέλευση της πολιτικής

«Διότι δε πολιτικόν ο άνθρωπος ζώον πάσης μελίττης και παντός αγελαίου ζώου μάλλον, δήλον. Ουθέν γαρ, ως φαμέν, μάτην η φύσις ποιεί»,[1]

Με αυτές τις λέξεις συμπυκνώνει τα συμπεράσματά του ο Αριστοτέλης για την «φυσικότητα» της πόλης και την αναγκαιότητά της για το ανθρώπινο γένος. Διότι όπως αναφέρει σε άλλο σημείο του βιβλίου του: «Από τις παραπάνω, λοιπόν, σκέψεις, γίνεται ολοφάνερο ότι η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα και ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του προορισμένος να ζήσει μέσα στην πόλη (πολιτικόν ζώον). Εκείνος δε που περνά τη ζωή του έξω από την πόλη, από τη φύση του και όχι από κάποια ατυχία, είναι ανήθικος (εκφυλισμένος) ή κάτι ανώτερο από άνθρωπος».[2]

Μέσα από μια σειρά απλουστευμένους συλλογισμούς και θεωρώντας ως επιβράβευση των συμπερασμάτων την κυριαρχική κατάσταση, που ίσχυε στην εποχή του, προσπάθησε να την τονώσει και να τη ντύσει ιδεολογικά και φιλοσοφικά. Άλλωστε, αυτό είναι αναμενόμενο από ένα άτομο που αφιέρωσε τη ζωή του στο να ενισχύει με επιχειρήματα την κυριαρχία της εποχής του, εκπαιδεύοντας και οπλίζοντας με νοήματα πωρωμένους εξουσιαστές, όπως τον Αλέξανδρο της Μακεδονίας.

Δεν είναι σκοπός του παρόντος κειμένου να αναλύσουμε περισσότερο τους λόγους για τους οποίους ο Αριστοτέλης παραμένει στην πρώτη γραμμή των επιχειρημάτων που προβάλλουν οι κρατιστές, εδώ και περισσότερο από πεντακόσια χρόνια, προκειμένου να δικαιολογήσουν το καθεστώς τους και τις εκτρωματικές καταστάσεις, που έχουν επιβάλει στους ανθρώπους και τη φύση. Πρόκειται για ένα σύστημα θεωριών που έρχεται με αφαιρετικό τρόπο μέχρι τις μέρες μας.

Συνέχεια