Tag Archives: πολιτική

Περί κόστους της πολιτικής, περί «Διαφάνειας» και οικονομικών κινήτρων στον κοινωνικό ανταγωνισμό

«Το ότι η δημοκρατία έχει κόστος, το ότι έχουν κόστη τα καθεστώτα που βασίζονται στις εκλογές, είναι κάτι γνωστό από καιρό. Κοστίζει ο δημοκρατικός ανταγωνισμός. Κοστίζουν, όμως, και τα μη δημοκρατικά καθεστώτα, όπου δεν υπάρχει ανταγωνισμός, αλλά χρειάζονται να συντηρούνται πολυδάπανοι μηχανισμοί καταπίεσης και χειραγώγησης. Σε τελευταία ανάλυση είναι πιο βολικό να πληρώνουμε τα κόστη που συνεπάγεται η δημοκρατία». (Άλφιο Μαστροπάολο, καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο πανεπιστήμιο του Τορίνο)

«Η σχέση ανάμεσα σε ηθική και πολιτική λειτουργεί με κύκλους: περίοδοι διαφθοράς, αιτήματα για νομιμότητα, νέα ηθική παρακμή και ανάκαμψη της εξουσίας του χρήματος». (Μάικλ Γουόλτσερ, καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον)

Κόστος-πολιτικήςΈνα από τα σχήματα που ακολουθούνται από τους θεράποντες των εξουσιαστικών «κρίσεων» χρησιμοποιείται συχνά, γιατί είναι απλό και εύχρηστο. Ο λόγος κάθε προβαλλόμενης αυθεντίας επιτάσσεται με τέτοιο τρόπο ώστε παρ’ ότι εκπέμπεται με ευκρίνεια καθ’ έδρας, καταλήγει στις συμπερασματικές, διαχειριστικές «λύσεις» με την χρήση του πρώτου πληθυντικού προσώπου (εμείς).

Το περιεχόμενο, βέβαια, των τελικών παροτρύνσεων τείνει στη συναίνεση και αποδοχή της συνενοχής του οποιουδήποτε αναγνωρίζεται ως πολίτης, ενώ έχει μεσολαβήσει σχεδόν πάντα η έκθεση του «προβλήματος» με τέτοιο τρόπο, ώστε να αναδεικνύεται η «παρακμή του συστήματος».

Μια «παρακμή» που ταυτίζεται με τον «πολιτικό αφοπλισμό» της δημοκρατίας, των κομμάτων και των πολιτικών από τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, που συνελέγχουν τα ΜΜΕ.

Συνέχεια

Ναρκωτικά και πολιτική των ΗΠΑ

Watchers_1Έχουμε αναφερθεί, σε προηγούμενο κείμενο, σε πειράματα με ναρκωτικά, τα οποία αποσκοπούσαν στον έλεγχο του μυαλού. Δεν είναι μόνο η καταγραφή και ανάλυση της συμπεριφοράς ανυποψίαστων ανθρώπων μέσα από κρατικά μπουρδέλα και η άντληση πληροφοριών με την χορήγηση ναρκωτικών. Έχουμε και την χορήγηση ναρκωτικών σε κρατούμενους συμμορίτες.

Σε μία από αυτές τις περιπτώσεις δίνεται η ευκαιρία για την ανανέωση και σύσφιξη της συνεργασίας του Κράτους με τη Μαφία και την αξιοποίηση αυτής της συνεργασίας για πολιτικούς και στρατιωτικούς σκοπούς. Πρόκειται για την ανάκριση του August Del Grazio, γνωστού και ως Augie Dallaw ή Little Augie, που ήταν ένας γκάνγκστερ της Νέας Υόρκης και βρισκόταν στην φυλακή για επίθεση και φόνο. Στην διάρκεια αυτής της ανάκρισης, υπό την επίβλεψη του «Chief» George Hunter White, χορηγήθηκαν ναρκωτικά στον Augie, ο οποίος ήταν ένας από τους πλέον διαβόητους εμπόρους ναρκωτικών στον κόσμο. Είχε ανοίξει ένα εργοστάσιο επεξεργασίας οπίου στην Τουρκία και ήταν επικεφαλής του Ιταλικού υποκόσμου. Υπό την επήρεια του ναρκωτικού ο Augie αποκάλυψε άπειρες πληροφορίες σχετικά με τις επιχειρήσεις του υποκόσμου, καθώς και πολλά ονόματα αξιωματούχων που λαδώνονταν από την Μαφία.

Συνέχεια

«Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριτές…»

Untitled-1Και τώρα λίγες «στιγμές» πριν ανακοινωθεί η «νέα προδοσία» της επονομαζόμενης και πρώτης «αριστερής» κυβέρνησης, φαίνεται να πληθαίνουν ολοένα οι «όψιμοι» αντιστασιακοί. Πολλοί από δαύτους με περίσσια υποκρισία εμφανίζονται να κάνουν «σκληρή» κριτική, ενώ με κάθε τρόπο από την προεκλογική περίοδο μέχρι σήμερα στήριζαν είτε ανοικτά είτε «κριτικά» τους νέους διαχειριστές των κρατικών υποθέσεων, αυξάνοντας τις αυταπάτες και πιστώνοντας τους με πολύτιμο χρόνο. Συνέχεια

«Σχήμα λόγου» η ειλικρίνεια στην πολιτική

sxima-logouΜέσα σε λίγους μήνες, διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρατηρούμε πως όλα τα προεκλογικά προτάγματα στα οποία στηρίχτηκε για να αναρριχηθεί στην εξουσία, να κατακερματίζονται με φρενήρη ρυθμό. Ανατρέχοντας σε προεκλογικές δηλώσεις του Ιανουαρίου, ο τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Λαφαζάνης, τόνιζε πως η διαδικασία ψήφισης των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου «δεν αφήνει τίποτα όρθιο από το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής» κάνοντας λόγο για πραξικοπηματικές τακτικές. Και συμπλήρωνε ότι «οι διαδικασίες αυτές είναι απαράδεκτες, δεν παράγουν κανένα έννομο αποτέλεσμα και είναι διάτρητες».

Συνέχεια

Πολιτικώς άδοξα, αλλ’ ουχί παράδοξα

parelasiΈχει γραφτεί πολλές φορές. Έχει αναφερθεί και έχει τονιστεί σε πάρα πολλές συζητήσεις: Η πολιτική είναι ένα διαφθορείο ανθρώπων, όπου οι ιδέες χάνουν την σημασία τους. Είναι ένας τρόπος για να χάνεται η υπαρκτή ή ψευδεπίγραφη αξιοπιστία ατόμων, ομάδων και κοινωνικών κατηγοριών. Όποιος ασκεί πολιτική σύντομα θα κατρακυλήσει στα έσχατα σημεία ενός κατήφορου όπου ενυπάρχει δυσώδης βόρβορος. Όποιος ανέχεται την πολιτική πολύ σύντομα θα ταυτιστεί με την δυσωδία. Θα ανέχεται τα ψέμματα, την εξαπάτηση, την κοροϊδία…

Συνέχεια

Οι Απάτσι Τσιρικάουα, το κογιότ και οι κούνελοι της πολιτικής…

koyiotΜια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μακρινό χωριουδάκι, κάπου στην ευρύτερη περιοχή της Μεσοποταμίας, μια ομάδα ανθρώπων αποφάσισε πως δεν είναι δυνατόν αυτοί να κοπιάζουν για να ζήσουν, ούτε βεβαίως να χρησιμοποιούν την ειλικρίνεια στις ανθρώπινες σχέσεις τους. Θεώρησαν πως, επιτέλους, κάποιος πρέπει να έχει το κουμάντο στη διαχείριση τόσων ανθρώπων. Έτσι, μαζί με το λυκαυγές της αγροτικής παραγωγής και μιας απ’ τις πρώτες κοινωνίες, οργανωμένης σε αστικά κέντρα, ήρθε το θεσμισμένο ιερατείο και η «τέχνη» της πολιτικής. Το λοιπόν, η τελευταία βάλθηκε να κάνει τα πράγματα να μοιάζουν στα μάτια των εξουσιαζομένων όχι όπως πραγματικά είναι, αλλά με τον τρόπο που επιθυμούσε η σκιώδης δράκα τους να τα βλέπουν. Το φως έγινε σκοτάδι, η θέρμη μετατράπηκε σε πάγο κι η αλήθεια σε ψέμα απατηλό. Από τότε κύλησε άπειρο νερό στο αυλάκι της κυριαρχίας, οι εργολάβοι της πολιτικής γιγαντώθηκαν κι ο έλεγχός τους πυργώθηκε στις συνειδήσεις των σκλάβων, ως άλλο κυκλώπειο αρχιτεκτόνημα. Συνέχεια

Περί διαχωρισμών και συναφών πολιτικών φληναφημάτων

diaxorismoiΚαλύτερα χώρια, παρά ενωμένοι με λάθος τρόπο. (Ερρίκο Μαλατέστα)

Έχει παρατηρηθεί, πως, ουκ ολίγες φορές, οι γενικεύσεις επί παντός επιστητού συμβαίνουν με σκοπό την απόκρυψη της αλήθειας, μέσα από ένα ποικιλόχρωμο καλειδοσκόπιο αφομοίωσης, ομογενοποίησης και ιδίως με την εμφάνιση μιας κουτοπόνηρης διαλεκτικής, που, ως άλλος πολιτικός Πινόκιο, θα παρουσιάσει απόψεις και πρακτικές κατά το δοκούν. Είτε λοιπόν με θορυβώδες ταρατατζούμ είτε με «σφηνοειδείς» προσχώσεις εντός της παραπαίουσας κινηματικής  αρθρογραφίας, έχει κάνει «δυναμικά» τελευταίως την εμφάνιση του το ιδεολόγημα που θέλει κάθε ακραιφνή και ακέραια αναρχική/αντιπολιτική άποψη a priori  διαχωριστική. Ωστόσο, είναι έτσι τα πράγματα; Συνέχεια

Η περίπτωση της Leonie Sherman: πρώην «αναρχική», νυν υποψήφια δημοτική σύμβουλος…

Τα συμπεράσματα δικά σας…

Η 42χρονη τώρα Leonie Sherman έχει μια ιστορία στη συμμετοχή σε πολιτικές διαμαρτυρίες και κλεισίματα δρόμων. Συνελήφθη πριν 15 χρόνια έξω από μια σύνοδο του ΠΟΕ (Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου) στο Σηάτλ, όταν σκαρφάλωσε ένα τοίχο, άπλωσε ένα πανό εναντίον του ΠΟΕ και συνελήφθη για “διατάραξη”.

Συνέχεια

Dar la vida, por la vida (Δώσε τη ζωή, για τη ζωή)

Garcia-1979[Θέλουμε, με την ευκαιρία που μας δίνεται, με αυτή τη δημοσίευση, να επισημάνουμε πως ένα ιστορικό κείμενο (κάθε ιστορικό κείμενο) έχει διπλή σημασία. Αφ’ ενός αποτελεί μία πηγή γνώσης και κατανόησης του τρόπου σκέψης και δράσης των ανθρώπων της εποχής στην οποία αναφέρεται και αφ’ ετέρου, μας βοηθά να κατανοήσουμε και να ξεπεράσουμε αυτές ή εκείνες τις απόψεις που δεν συμβάλλουν στην αναρχική απελευθερωτική δράση.

Κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να οικειοποιείται την άγνοια ή την λαθεμένη ιδεολογική άποψη και πράξη, που δεν οδηγεί στην απελευθέρωση και την αναρχία, στο όνομα ενός κακώς εννοούμενου σεβασμού σ’ αυτούς που αγωνίστηκαν. Έτερον εκάτερον, έλεγαν οι προγενέστεροί μας.

Φόρος τιμής στη μνήμη και τη δράση των αγωνιστών είναι να κατανοήσουμε τα λάθη τους και να τα ξεπεράσουμε δυναμώνοντας τις αναρχικές ιδέες και πρακτικές και συμβάλλοντας στην ανάδειξη της ουσιαστικής απελευθερωτικής τους διάστασης.

Η κατανόηση και το ξεπέρασμα των ιδεολογικών αγκυλώσεων και των πολιτικών πρακτικών (που εμφανίζονται σαν ένας βρόχος στραγγαλίζοντας την απελευθερωτική ουσία της αναρχίας) είναι η απαραίτητη συνθήκη για να ξεφύγουν οι αναρχικοί από τις εξουσιαστικές αλυσίδες της κάθε αριστεράς και του κάθε είδους κομμουνισμού.

Κάθε κείμενο, όπως αυτό που δημοσιεύουμε, ας γίνεται η αφορμή να μην επαναλαμβάνονται οι λαθεμένες ιδεολογικοπολιτικές απόψεις και πρακτικές, που βαφτίζονται ή εκλαμβάνονται ως αναρχικές και απελευθερωτικές. Συνέχεια

Πολιτικά όντα ή αντιπολιτικοί αγώνες;

politika-ontaΟυκ ολίγες φορές μιλήσαμε –και θα συνεχίζουμε να μιλάμε– ενάντια στην πολιτική, που αποτελεί την τέχνη της εξαπάτησης, της συναλλαγής και την κύρια έκφραση του, εκ βάθρων, αντί-ανθρώπινου πολιτισμού. Ωστόσο, μένουν πάντοτε αδιερεύνητες πτυχές του θέματος, που μας κάνουν να επανέλθουμε, για να τις διευκρινίσουμε.

Απόψεις όπως «ακόμη κι αν δεν ασχολείσαι με την πολιτική, ασχολείται εκείνη μαζί σου» είναι μεν ορθές, ωστόσο, το θέμα είναι με ποιον τρόπο και για ποιον σκοπό ασχολείσαι μαζί της. Πράγματι, είναι καλό να γνωρίζεις τις παγίδες και τους κινδύνους της, ώστε να μπορείς να τα αποφύγεις. Όταν κινείσαι ενσυνείδητα προς μια απελευθερωτική προοπτική, τότε δεν μπορείς να βαδίζεις στα δικά της μονοπάτια· Συνέχεια

Αρκεί το οικονομικό συμφέρον ως πολιτικό κίνητρο;

kinitroΗ ανατομία του καπιταλισμού συχνά οδήγησε σε παρανοήσεις για το πού ακριβώς βρίσκεται αυτό που σχηματικά θα ονομάζαμε κέντρο βάρους του. Συχνά, αναφέρεται ότι ο καπιταλισμός ή καλύτερα ο δυτικός πολιτισμός, για να μιλήσουμε πιο συνολικά, δρα και πορεύεται, έχοντας ως κέντρο το συμφέρον του, που είναι καθαρά οικονομικό. Φαινομενικά αντίθετη, η μαρξιστική οικονομική ανάλυση μίλησε ενδελεχώς (και) για την σχέση κράτους-κοινωνίας-υλικών αναγκών-μέσων παραγωγής, ως βάση για την ερμηνεία του κόσμου και την εφαρμογή μιας ορθολογικής-«απελευθερωτικής» πολιτικής. Θεώρησε ότι το βασικό κύτταρο που κινητοποιεί τα πάντα (;) είναι η βελτίωση της τεχνολογίας-παραγωγής (πιο εξελιγμένα παραγωγικά μέσα, λιγότερες απαιτούμενες εργατοώρες, περισσότερος «ελεύθερος» χρόνος∙ φευ!), για την βέλτιστη (λέμε τώρα) κάλυψη των υλικών αναγκών. Καμμία, βεβαίως, πρόθεση να αναπαράγουμε κόκκινα μυθεύματα του προπερασμένου αιώνα. Όποιος επιθυμεί να βαυκαλίζεται με την ανάγνωσί των, του ευχόμαστε απλώς περαστικά. Ας δούμε, όμως, αν το άνωθι μαρξιστικό μοτίβο, όπως και το παρόμοιας ουσίας καπιταλιστικό, αντανακλά ή όχι το πολύπλοκο των πολιτικών σχέσεων εξουσίας. Συνέχεια

Η πολιτική διέξοδος και η χαμένη «πανοπλία» του κινήματος

«Το Μίσος συνεχιζόταν ακριβώς όπως και πριν, μόνο που είχε αλλάξει ο στόχος. Αυτό που έκανε εντύπωση στον Ουίνστον, όταν τα ξανασκέφτηκε όλ’ αυτά, ήταν πως ο ομιλητής, πέρασε από την μια πολιτική γραμμή στην άλλη, ακριβώς στην μέση μιας φράσης, όχι μόνο χωρίς να σταματήσει, αλλά ν’ αλλάξει ούτε καν την σύνταξη». (1984, Τ. Όργουελ)

panoplia_1H έννοια της πολιτικής, συχνά, προσδιορίζεται, εκτός των άλλων, ως ο ιδιαίτερος τρόπος επίλυσης συγκρούσεων, ή απλά έντονων αντιπαραθέσεων με βάση τον συμβιβασμό, την εξομάλυνση και την διαπραγμάτευση ανάμεσα στα εμπλεκόμενα, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, μέρη. Πολλές φορές μάλιστα, λανθασμένα κατά την γνώμη μας, μια τέτοια διαδικασία θεωρείται ή προβάλλεται ότι απέχει από ενέργειες που συγκαταλέγονται στην λεγόμενη «στρατιωτική λύση».

Σύμφωνα με τον Κλαούζεβιτς (Περί Πολέμου), «ο πολιτικός αντικειμενικός στόχος δεν είναι σαν τέτοιος, ένας δεσποτικός ρυθμιστής· πρέπει να προσαρμόζεται στην φύση των μέσων που διαθέτει, πράγμα που τον οδηγεί συχνά στην πλήρη του μεταμόρφωση· παραμένει μολαταύτα πάντα στην πρώτη γραμμή των θεωρήσεων μας. Η Πολιτική, επίσης, θα διεισδύσει σ’ ολόκληρη την πολεμική πράξη ασκώντας μια σταθερή επίδραση πάνω της, στο μέτρο που το επιτρέπει η φύση των εκρηκτικών δυνάμεων που ασκούνται σ’ αυτήν». Συνέχεια

Ξεκουρδίζοντας τα όργανα της πολιτικής

Η πολιτική παραπαίει… ας την αφήσουμε να πεθάνει!
[Από το έντυπο, της ομώνυμης αναρχικής ομάδας, Πρόκληση σε στάση, τεύχος 4, Θεσσαλονίκη, Νοέμβρης ’95]

organa tis politikisΠιστεύεις στον αναρχισμό; Θεωρείς πως τα εργατικά συμβούλια, η αυτοοργάνωση της παραγωγής και η άμεση δημοκρατία θα σε εξυψώσουν σε μια απελευθερωτική Εδέμ; Ε, τότε, ναι∙ η πολιτική σου πάει γάντι. Δεν νοούνται όλα τα παραπάνω δίχως αυτήν, διότι πολιτική σημαίνει διαχείριση. Κι εσύ, καθότι αναρχιστής (και όχι αναρχικός) έχεις ουκ ολίγα ζητήματα προς διαχείριση∙ από την βιομηχανική παραγωγή, μέχρι τις αντιδράσεις όσων διαφωνούν με όσα λες και πράττεις, μιας και οι μειοψηφούντες στις δημοκρατίες (άμεσες, έμμεσες, με φιοριτούρες ή άνευ) οφείλουν να υποτάσσονται στην βούληση της πλειοψηφίας. Αν υποθέσουμε, βέβαια, πως θέτεις συνήθως εαυτόν σε όσους πλειοψηφούν…

Συνέχεια

Η Συνωμοσία του Πόντιακ: Ψέματα, πολιτική και βιολογικός πόλεμος

pontiak_1Εν έτει 1793, άμα τον τερματισμό του Επταετούς Πολέμου[1]ανάμεσα στην Γαλλία και την Αγγλία, οι Γάλλοι κρατιστές, εγγράφοντας στα παλιότερα των υποδημάτων τους τον λόγο τιμής που είχαν δώσει στις Ινδιάνικες φυλές, «παραχωρούν» στο Βρετανικό στέμμα χιλιάδες εκτάρια γης δυτικά των Απαλαχίων ορέων. Αυτή η πράξη ονομάσθηκε από τους Άγγλους εξουσιαστές Συνωμοσία του Πόντιακ. Τσιφλίκι τους, λοιπόν, η γη που για γενιές και γενιές οι ελεύθερες φυλές τιμούσαν με τον ιδρώτα και το αίμα τους∙ με ένα φιρμάνι και δυο χρυσόβουλα την δίνουν πεσκέσι σ’ αυτούς που υποτίθεται πως αντιμάχονταν∙ σε αυτούς που δίχως την βοήθεια των Ινδιάνων ουδέποτε θα νικούσαν. Συνέχεια

Μέμνησθε των επών τούτων

repoΜια και πλησιάζει η μέρα των εκλογών ας θυμηθούμε μερικές φράσεις, που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς, σε σχέση με την πολιτική, την δημοκρατία και τις εκλογές…

Η δημοκρατία είναι δύο λύκοι και ένα πρόβατο που ψηφίζουν για να αποφασίσουν ποιο θα είναι το γεύμα. (Μάρσαλ Φριτς)

Ποτέ οι άνθρωποι δεν λένε περισσότερα ψέμματα απ’ ότι έπειτα από ένα κυνήγι, κατά τη διάρκεια ενός πολέμου και πριν από εκλογές. (Οττο φον Μπίσμαρκ)

Συνέχεια

Η τέχνη της εξαπάτησης και τα κινηματικά «εργαλεία»: όλα είναι πολιτική

«Στην πολιτική, ηθική δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο σκοπιμότητα».
 Λένιν

Θεωρούμε πως η συνέχεια και η συνέπεια τόσο του λόγου, όσο και της δράσης είναι για τους αναρχικούς τόσο σημαντική, όσο το νερό για την ζωή. Προσπαθώντας, λοιπόν, να φανούμε συνεπείς και μιας και προαναγγείλαμε την περαιτέρω ενασχόληση μας με το συγκεκριμένο ζήτημα, παρουσιάζουμε στο παρόν κείμενο ένα ακόμη «εργαλείο» του λεγόμενου κινήματος, ίσως το πλέον προσφιλές του∙ την πολιτική. Ποιος, άραγε, θα αμφισβητούσε πως η εν λόγω λέξη επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά, ως απαραίτητο «στολίδι» κινηματικών, αλλά και φερόμενων ως αναρχικών κειμένων; Δεν νομίζουμε πως κάποιος θα μπορούσε να βρει απτά επιχειρήματα για το αντίθετο. Είναι, όμως, η επανάληψη λέξεων ή και φράσεων δηλωτική για την όποια αλήθεια, ενδεχομένως, εμπεριέχεται σε αυτές ή μήπως η συχνότητα της χρήσης τους επ’ ουδενί  καθορίζει και το πραγματικό τους νόημα; Συνέχεια

Το αέναο κτήνος της πολιτικής

Σ’ όλα τα στήθη, κάποια στιγμή, θα χτυπήσει η καρδιά του κτήνους. Θα διψάει για κέρδος, προδοσία, εκδίκηση. Κάποιοι την ακολουθούν και κάποιοι όχι. Αυτό είναι όλο.

Πέτρος Τατσόπουλος, «Η καρδιά του κτήνους» (1987)

Το-αέναο-κτήνος-της-πολιτικήςΑυτό που λέμε ταλέντο, η εξαιρετική ικανότητα του καθένα μας, τις περισσότερες φορές είναι και η παγίδα που στήνουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας. Όταν, μάλιστα, αφήνουμε την πολιτική να καθορίσει την τιμή μας, να αναγνωρίσει το ταλέντο αυτό και να το κοστολογήσει αναλόγως, τότε ξυπνάει η καρδιά του κτήνους. Η μια πολιτική συμμαχία φέρνει την άλλη. Ακριβώς την στιγμή που νιώθεις πολύ σπουδαίος, είναι η στιγμή που παύεις να είσαι. Συνέχεια

Ο εσμός των -ισμών

ismoiΑναρχοσυνδικαλισμός, αναρχοφεμινισμός, αυτονομία, αναρχισμός, αναρχομαρξισμός… Μέχρι και οι πολιτικοί τα έχουν ξεπεράσει αυτά ρε μπαγάσηδες!

Απ’ το έντυπο «ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΤΑΣΗ» της ομώνυμης αναρχικής ομάδας, τεύχος 4 Νοέμβρης ’95, Θεσσαλονίκη

 Έχουμε ξαναμιλήσει και σε παλιότερα κείμενα για τους διάφορους -ισμούς, που παρασιτικά και επίμονα επιχειρούν να αλλοιώσουν το πνεύμα της Αναρχίας. Φυσικά και δεν επικαλούμαστε την θεωρία καμμιάς φιλοσοφικής οντολογίας, σύμφωνα με την οποία οι έννοιες και ιδέες προϋπήρχαν του φυσικού κόσμου. Συνέχεια

ΠΕΙΝΑ: Μια ακόμη εξουσιαστική πολιτική της εξαθλίωσης

Στις αρχές του περασμένου μήνα, μια είδηση από το ΤΕΙ Λαμίας ήρθε να προστεθεί σε άλλες που διάσπαρτα λαμβάνουν χώρα ανά την επικράτεια. «Μου είπαν φοιτητές ότι είχαν να φάνε δύο ημέρες…», δήλωσε ο πρόεδρος του ΤΕΙ Λαμίας, ως συνέπεια της απόφασης του υπουργείου Παιδείας να περικόψει τη σίτιση σε 1.200 φοιτητές από τους 2.500 σπουδαστές που σιτίζονταν στη σχολή με κριτήρια οικονομικής οικογενειακής κατάστασης. Είναι γνωστό ότι το κριτήριο της οικονομικής οικογενειακής κατάστασης προκύπτει από τα εισοδήματα που δηλώνονται στις ετήσιες φορολογικές δηλώσεις και που μεγάλο ποσοστό γιατρών, δικηγόρων, μηχανικών με υψηλά εισοδήματα, τα αποκρύπτουν δηλώνοντας ελάχιστα φορολογηθέντα εισοδήματα. Συνέχεια

Περί «Ασθενείας» του πολιτικού συστήματος ή ανακατεύοντας τη «σούπα» του πολυκομματισμού

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούσαν πριν, αλλά και μετά, από τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα, ότι η «πορεία προς ένα νέο «πολυκομματισμό» θα αποτελέσει το επόμενο διάστημα ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον πείραμα για το ελληνικό πολιτικό σύστημα, που δεν διαθέτει ακόμα ούτε την εμπειρία, ούτε και τα θεσμικά εκείνα εργαλεία απαραίτητα για την απρόσκοπτη λειτουργία του, χωρίς την προστατευτική ομπρέλα των δύο ιστορικών κομμάτων του δικομματισμού».(1) Σημειώνουν δε, επιπλέον, ότι η «απειρία» αυτή, καθώς και το «πρωτόγνωρο» της διαδικασίας αυτής, είναι δυνατόν να εγείρει συγκυριακά ή και μονιμότερα αντανακλαστικά διατήρησης της σημερινής (δικομματικής) μορφής του κομματικού συστήματος.

Συνέχεια

Σχετικά με το κόστος της πολιτικής, τη «διαφάνεια» και τα οικονομικά κίνητρα στον κοινωνικό ανταγωνισμό…

«Το ότι η δημοκρατία έχει κόστος, το ότι έχουν κόστη τα καθεστώτα που βασίζονται στις εκλογές, είναι κάτι γνωστό από καιρό. Κοστίζει ο δημοκρατικός ανταγωνισμός. Κοστίζουν, όμως, και τα μη δημοκρατικά καθεστώτα, όπου δεν υπάρχει ανταγωνισμός, αλλά χρειάζονται να συντηρούνται πολυδάπανοι μηχανισμοί καταπίεσης και χειραγώγησης. Σε τελευταία ανάλυση είναι πιο βολικό να πληρώνουμε τα κόστη που συνεπάγεται η δημοκρατία».

Άλφιο Μαστροπάολο, καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο πανεπιστήμιο του Τορίνο

 

Συνέχεια

Mενίδι: Άλλο κοινωνικός και αντικρατικός αγώνας κι άλλο πολιτική σπέκουλα

Η πολιτική είναι τεχνική εξαπάτησης. Κι αυτό είναι κοινή εμπειρία και συνείδηση. Η πολιτική σπέκουλα (κερδοσκοπία) είναι μια εξουσιαστική λογική που ποδοπατά πρόσωπα, καταστάσεις κι εκμεταλλεύεται ο,τιδήποτε μπορεί να αποκτήσει αξία και να πετύχει τον επιδιωκόμενο κάθε φορά στόχο.

Η σαφήνεια της δράσης και του περιεχόμενου –πάνω στο οποίο στηρίζεται αυτή– είναι απαραίτητες προϋποθέσεις, που ξεχωρίζουν τους αναρχικούς και τους ειλικρινείς αγωνιστές από τους εξουσιαστές πολιτικούς και σπεκουλαδόρους.

Τα κινήματα και οι πολιτικοί εξουσιαστικοί μηχανισμοί, μικροί ή μεγάλοι, τόσο ως προς τον αριθμό όσο και ως προς την απήχηση στον κοινωνικό χώρο, σπεύδουν να εκμεταλλευτούν ένα γεγονός και να αλλοιώσουν την πραγματική διάσταση και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα. Ο τρόπος είναι απλός. Εντάσσεται και σχετίζεται, το συμβάν, με τη θέση που έχει ή δεν έχει σε πολιτικό ή κρατικό μηχανισμό το συγκεκριμένο άτομο που εμπλέκεται σ’ αυτό ή με τις απόψεις του.

Συνέχεια

Ο ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ «ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΩΝ» ΚΑΙ Η ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ… ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΑΞΙΟΘΕΑΤΟ…

Από την μια ο Καμίνης και οι δηλώσεις του σε τηλεοπτική εκπομπή για τον περιορισμό των «συναθροίσεων» και από την άλλη η Μπιρμπίλη που θέλει μια Πανεπιστημίου «τοπόσημο για την πόλη» (καταπληκτική λέξη που την σκέφτηκε;;;) μετά την ανάπλαση της.

Συνέχεια

Η «Δημοκρατική Συμμαχία» της Μπακογιάννη και επισήμως, πλέον, κομμάτι του πολιτικού μπερντέ…

Δεν θα σταθούμε πολύ στην ομιλία της Μπακογιάννη κατά την ίδρυση του νέου κόμματος με την ονομασία «Δημοκρατική Συμμαχία», ενώπιον περίπου 5000 ιδρυτικών μελών.

Προσδιόρισε την «Δημοκρατική Συμμαχία» ως «θετικό κίνημα» και φορέα του «νέου», ενώ χαρακτήρισε τα ιδρυτικά μέλη ως «αποφασισμένους να πάρουν την τύχη στα χέρια τους».

Συνέχεια

ΑΝΤΙ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΑ ΔΕΜΑΤΑ…

Προβλήθηκε ως ακραία η πρόταση του επίσης χαρακτηρισμένου ως «ακραίου και συντηρητικού» Ούβε Σούνενμαν, υπουργού Εσωτερικών του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας.

Περί τίνος πρόκειται; Ο χριστιανοδημοκράτης πολιτικός ούτε λίγο ούτε πολύ πρότεινε με αφορμή την αποστολή παγιδευμένων δεμάτων από την Υεμένη και από την Ελλάδα να καταρρίπτονται δίχως δεύτερη σκέψη τα αεροσκάφη για τα οποία θα υπάρχουν «βάσιμες υποψίες» ότι μεταφέρουν παγιδευμένα με εκρηκτικά δέματα. Η πρόταση απορρίφθηκε από το Συμβούλιο των Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών των Ομόσπονδων κρατιδίων.

Συνέχεια

TO MIΣΟΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΔΗΛΟ

Σε κάθε ευκαιρία μπορεί να το δει κανείς, από συνήθεις αντιδράσεις κομματόσκυλων σε συγκεντρώσεις αναρχικών, όπως «έτσι βοηθάτε τα μεγάλα κόμματα» (!!!), «ψηφίστε κάποιο μικρό κόμμα», μέχρι αναμάσημα μαθηματικών τρικ για την αποχή (αναγωγή του ποσοστού των κομμάτων από το σύνολο των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων στο σύνολο των έγκυρων για να «δείξουν» ότι με την αποχή μεγαλώνει το ποσοστό των μεγάλων κομμάτων!!!). Η ουσία είναι μία: τρέμουν και την ιδέα μόνο ότι τους φτύνει η κοινωνία, αδιαφορεί ο κόσμος για τα σιχαμερά πολιτικά τους προγράμματα, για τα λογύδριά τους και τις συμμαχίες πολιτικών-δημοσιογράφων-επιχειρηματιών-μαφιόζων. ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΠΡΙΝ: ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ! Συνέχεια

Αντιεκλογικές Αφίσες (5)

Ευρωεκλογές γίνονται στις 7 Ιουνίου 2009. Το ΠΑΣΟΚ κερδίζει με διαφορά ψήφων πάνω από το 4%. Όμως την «επιτυχία» των εξουσιαστών αμαυρώνει το ποσοστό αποχής που φτάνει στα 47,4%, ενώ μαζί με τα λευκά και τα άκυρα η απαξίωση ισορροπεί με την συμμετοχή.

Συνέχεια

Αναρχία και αλήθεια

«Ψεύδεσθαι ανελεύθερον. Αλήθεια γενναίον». (Απολλώνιος ο Δύσκολος)

Αν χρειάζεται να κάνουμε αναφορές στην αλήθεια είναι επειδή αυτή αποτελεί ένα καθοριστικό συστατικό της αναρχικής στάσης και προοπτικής. Αυτό σημαίνει πως αναρχία και αλήθεια είναι ουσιαστικά ταυτισμένες.

Αλήθεια δε, είναι η αποτύπωση με λόγια και έργα (γραπτά και άλλα) των γεγονότων που έχουν συμβεί και τα οποία αποσκοπούν στην διατήρηση της ατομικής, της συλλογικής, αλλά και της οικουμενικής μνήμης. Από αυτή την άποψη η αλήθεια έχει σχέση με την αποτύπωση της πραγματικότητας («Ελευθέρου ανδρός εστίν αεί τ’ αληθή λέγειν») με όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρο τρόπο.

Συνέχεια

Toυς «πρόδωσαν» και τα δικά τους εργαλεία

Σε δημοσκόπηση για λογαριασμό του Σκάι από την Public Issue, καταγράφεται πλέον πεντακάθαρα η απαξίωση της πολιτικής και η οργή των καταπιεσμένων. Σε τηλεφωνική έρευνα που διενεργήθηκε μεταξύ 3 και 8 Μαρτίου σε 1006 ανθρώπους από 18 ετών και πάνω προέκυψαν τα παρακάτω αποτελέσματα:

Στο σύνολο των ερωτηθέντων 53% δεν σκοπεύει να ψηφίσει ή δηλώνει ότι θα ρίξει λευκό/άκυρο, το υπόλοιπο 47% των ερωτηθέντων, που φέρονται Συνέχεια

Νέες επιθέσεις στη Γερμανία

5/2: Δύο μέρες μετά την εμπρηστική επίθεση στο εξέχον Ινστιτούτο Stiftung Wissenschaft und Politik στο Βερολίνο, έγινε άλλη μια εμπρηστική επίθεση, αυτή τη φορά με στόχο ένα άλλο οικονομικό ινστιτούτο, το Wilmersdorf, που βρίσκεται στην περιοχή Charlottenburg. Συνέχεια

H κυβέρνηση της Χαμάς προωθεί το σταμάτημα της ρίψης ρουκετών στο Ισραήλ;

O υπουργός εσωτερικών της Λωρίδας της Γάζας Φατί Χαμάντ δήλωσε ότι «η Χαμάς δε θα μπλοκάρει τη ρίψη ρουκετών προς το Ισραήλ, εκτός αν όλες οι ένοπλες οργανώσεις συμφωνήσουν σ’ αυτό»! Συνέχεια

Το ΠΑΣΟΚ είναι πάλι εδώ!

DU1Το πολυπαιγμένο θεατρικό έργο «ψήφος εμπιστοσύνης» του κυνοβουλίου,  έληξε τα μεσάνυχτα της Κυριακής 18 Οκτωβρίου.

Μία από τα ίδια. Αλλά πιο αναβαθμισμένα αυτή τη φορά.

Η επάνοδος του ΠΑΣΟΚ στη διαχείριση των κρατικών υποθέσεων, δεν μπορεί να μην φέρει και πάλι στη μνήμη μία ακόμα απεχθή μορφή εξουσίας. Αυτής που καταστρέφει ζωές και οράματα, που καταστέλλει, που δολοφονεί και εντείνει την εκμετάλλευση και την κρατική βία διαλαλώντας πως αγωνίζεται για ένα καλύτερο μέλλον.

Συνέχεια

Πολιτική: Ένα πανίσχυρο όπλο στη διάθεση της κάθε εξουσίας…

Το κείμενο που ακολουθεί είναι καταγραφή βασικών σημείων της συζήτησης που πραγματοποιήθηκε στην Αναρχική Αρχειοθήκη Αθήνας στη 4 Ιουνίου. Η συζήτηση είχε θέμα: «Εκλογές, πολιτική και Αναρχία στον «απόηχο» της εξέγερσης του Δεκέμβρη».

Α. Η προέλευση της πολιτικής

«Διότι δε πολιτικόν ο άνθρωπος ζώον πάσης μελίττης και παντός αγελαίου ζώου μάλλον, δήλον. Ουθέν γαρ, ως φαμέν, μάτην η φύσις ποιεί»,[1]

Με αυτές τις λέξεις συμπυκνώνει τα συμπεράσματά του ο Αριστοτέλης για την «φυσικότητα» της πόλης και την αναγκαιότητά της για το ανθρώπινο γένος. Διότι όπως αναφέρει σε άλλο σημείο του βιβλίου του: «Από τις παραπάνω, λοιπόν, σκέψεις, γίνεται ολοφάνερο ότι η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα και ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του προορισμένος να ζήσει μέσα στην πόλη (πολιτικόν ζώον). Εκείνος δε που περνά τη ζωή του έξω από την πόλη, από τη φύση του και όχι από κάποια ατυχία, είναι ανήθικος (εκφυλισμένος) ή κάτι ανώτερο από άνθρωπος».[2]

Μέσα από μια σειρά απλουστευμένους συλλογισμούς και θεωρώντας ως επιβράβευση των συμπερασμάτων την κυριαρχική κατάσταση, που ίσχυε στην εποχή του, προσπάθησε να την τονώσει και να τη ντύσει ιδεολογικά και φιλοσοφικά. Άλλωστε, αυτό είναι αναμενόμενο από ένα άτομο που αφιέρωσε τη ζωή του στο να ενισχύει με επιχειρήματα την κυριαρχία της εποχής του, εκπαιδεύοντας και οπλίζοντας με νοήματα πωρωμένους εξουσιαστές, όπως τον Αλέξανδρο της Μακεδονίας.

Δεν είναι σκοπός του παρόντος κειμένου να αναλύσουμε περισσότερο τους λόγους για τους οποίους ο Αριστοτέλης παραμένει στην πρώτη γραμμή των επιχειρημάτων που προβάλλουν οι κρατιστές, εδώ και περισσότερο από πεντακόσια χρόνια, προκειμένου να δικαιολογήσουν το καθεστώς τους και τις εκτρωματικές καταστάσεις, που έχουν επιβάλει στους ανθρώπους και τη φύση. Πρόκειται για ένα σύστημα θεωριών που έρχεται με αφαιρετικό τρόπο μέχρι τις μέρες μας.

Συνέχεια