Tag Archives: παρελθόν

«ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝ ΠΑΡΕΛΘΟΝ»…

«Μια προσωρινή άποψη εγκαθίσταται εύκολα μέσα στην ψυχή των μαζών, όμως είναι πολύ δύσκολο να ριζώσει εκεί μια σταθερή πεποίθηση, και επίσης πολύ δύσκολο να καταστρέψουν αυτή την τελευταία, αφού διαμορφώθηκε. Δεν μπορούν καθόλου να την αλλάξουν παρά με τίμημα βίαιες επαναστάσεις, και μόνο αφού η πεποίθηση έχει χάσει σχεδόν ολοκληρωτικά την εξουσία της πάνω στις ψυχές. Οι επαναστάσεις χρησιμεύουν τότε για να αποκρούσουν ολοκληρωτικά πεποιθήσεις, που σχεδόν είναι εγκαταλελειμμένες ήδη, αλλά τις οποίες ο ζυγός της συνήθειας εμπόδιζε να εγκαταλειφθούν ολοκληρωτικά. Οι επαναστάσεις που αρχίζουν είναι στην πραγματικότητα πεποιθήσεις που τελειώνουν». (Gustav Le Bon, Η ψυχολογία των μαζών)

«Οι προβλέψεις του μέλλοντος ουδέποτε είναι κάτι περισσότερο από προβολές αυτόματων διαδικασιών και διεργασιών του παρόντος, δηλαδή συγκυριών που είναι πιθανό να λάβουν χώρα αν οι άνθρωποι δεν δράσουν και αν τίποτε το απροσδόκητο δεν συμβεί. Κάθε πράξη, καλώς ή κακώς, και κάθε τυχαίο περιστατικό καταστρέφει κατ’ ανάγκη το όλο σχήμα στο πλαίσιο του οποίου κινείται η πρόβλεψη και βρίσκει τα τεκμήριά της. (Η σχετική παρατήρηση του Προυντόν ότι «η γονιμότητα του απροσδόκητου υπερβαίνει κατά πολύ τη φρόνηση του πολιτικού ανδρός» ευτυχώς εξακολουθεί να ισχύει. Υπερβαίνει δε, ακόμη προφανέστερα, τους υπολογισμούς των ειδικών.) Το να αποκαλούνται «τυχαία γεγονότα» ή «επιθανάτιος ρόγχος του παρελθόντος» τέτοια απροσδόκητα, απρόβλεπτα και μη προβλέψιμα συμβάντα, και να καταχωνιάζονται έτσι ως αμελητέα στο περιβόητο «χρονοντούλαπο της ιστορίας», είναι ένα από τα πιο παλιά κόλπα του επαγγέλματος (Hannah Arendt, Περί βίας)

Έχει ειπωθεί και δικαιολογημένα ότι ένα μυρμήγκι, που θα είχε το χρόνο μπροστά του θα μπορούσε να ισοπεδώσει το Λευκό Όρος. Ο Gustav Le Bon αναλογιζόμενος την επίδραση του χρόνου στη γένεση των ιδεών των μαζών υποστηρίζει ότι ο χρόνος κρατεί υπό την εξάρτησή του τις μεγάλες δυνάμεις (όπως η φυλή), που αποκτούν εξ αιτίας του δύναμη και εξ αιτίας του την χάνουν, ενώ επίσης ο χρόνος είναι εκείνος που προετοιμάζει τις ιδέες και τις πεποιθήσεις, το έδαφος που θα φυτρώσουν και θα καλλιεργηθούν. Πρόσθετε, επίσης, ότι ο χρόνος συσσωρεύει το τεράστιο απόθεμα πεποιθήσεων και σκέψεων, πάνω στο οποίο γεννιούνται οι ιδέες μιας εποχής και γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει πάντα να ανατρέχουμε στο παρελθόν για να κατανοήσουμε την γένεσή τους. Συνέχεια

Το παρελθόν δεν είναι σκόνη…

«Αλλ’ οι κομματάρχαι αν επεριωρίζοντο εις το να πολεμούν το Υπουργείον, το κακόν ίσως δεν ήθελεν να είναι τόσο μεγάλον. το χειρότερον είναι οπού πολεμούν και μεταξύ των υβριζόμενοι, συκοφαντούμενοι και διαφιλονικούντες τρόπον τινα την κληρονομίαν της διευθύνσεως των πραγμάτων… Αυτός δε ο μεταξύ των πόλεμος είναι ο πλέον τρομερός ως έχων τα ολεθριώτερα αποτελέσματα. επειδή οι κομματικοί, δια να αυξήσουν και να εδραιώσουν τα κόμματά των, ερεθίζουν τον λαόν κατά του λαού, τον υποκινούν, τον προλέγουν ολεθρίας προφητείας, τον προμηνύουν κακούς σκοπούς εκ μέρους της κυβερνήσεως ή των άλλων κομμάτων.» (Εφημερίδα Τριπτόλεμος 16 Σεπτεμβρίου 1833)

sconi_parelthonΗ λέξη (πολιτικό) «κόμμα» είναι πολύ παλιά. Τη συναντάει κανείς, τουλάχιστον, από τον 16ο αιώνα, ενώ ως τον 19ο αιώνα είχε περισσότερο την έννοια ιδεολογικού ρεύματος.

Από τότε μέχρι σήμερα η λέξη κόμμα δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς τη παραπομπή της στην επιβολή της εξουσίας και επομένως στη συγκρότηση κρατών.

Συνέχεια

Μια έκρηξη από το Παρελθόν: Η ζωή και τα γραπτά του Α. Μπέρκμαν

gold-mper«Αν ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, τότε ο Μπέρκμαν αξίζει την προσοχή μας επειδή αγωνίστηκε μια ζωή για να το κάνει πραγματικότητα».

«O Αλεξάντερ Μπέρκμαν είναι ένας από τους χαμένους ήρωες του Αμερικανικού ριζοσπαστισμού» -Howard Zinn

O Αλεξάντερ Μπέρκμαν (1870-1936) ήταν ένας αναρχικός, συγγραφέας, και πολλά άλλα πράγματα παράλληλα: δολοφόνος (αποτυχημένος), φυλακισμένος, αγκιτάτορας, εκδότης, δάσκαλος, πρόσφυγας. Συνέγραψε πολλά έργα για την επανάσταση και τον ταξικό αγώνα όχι σαν περαστικός και θεωρητικός αλλά ως ενεργά συμμετέχων στο κίνημα για την κοινωνική αλλαγή. Ο Μπέρκμαν είναι πιο γνωστός σαν εραστής και σύντροφος της Έμμα Γκόλντμαν και το έργο της «Ζώντας τη ζωή μου» (Living my life) ήταν αναμφισβήτητα η καλύτερη μελέτη για τη ζωή του. Ενώ δεν υπάρχει ακόμα εμπεριστατωμένη βιογραφία του Μπέρκμαν, το 1992 εμφανίστηκε το «H ζωή ενός αναρχικού: Ο αναγνώστης του Αλεξάντερ Μπέρκμαν». Το 2006 θα γίνει μια νέα έκδοση.

Συνέχεια

Κυκλοφορεί η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ φ. 97

Από την Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου, κυκλοφορεί το 97ο φύλλο (Σεπτεμβρίου 2010) της μηνιαίας πανελλαδικής αναρχικής εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Ακολουθεί το προλογικό κείμενο αυτής έκδοσης:

Συνέχεια