Tag Archives: νονός

Ο ΚΑΦΕΤΖΗΣ ΤΟΥ «ΝΟΝΟΥ» (Μέρος 2ο)

NONOS1Στην Σικελία, όπως και σε μεγάλο μέρος της νότιας Ιταλίας, οι βαπτίσεις ήταν ένα σπουδαίο γεγονός, καθώς η τελετή συνδεόταν με την είσοδο ενός νέου νονού στην οικογένεια. Έτσι πατέρας και νονός γίνονταν κομπάρι (compari) και δεσμεύονταν για την υπόλοιπη ζωή τους να ανταποκρίνονται ο ένας στις εκκλήσεις του άλλου, όποιες και αν ήταν αυτές. Οι χωρικοί, μάλιστα, συνήθιζαν να διηγούνται ανατριχιαστικές ιστορίες για την μοίρα, που επιφύλασσε ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο προστάτης των κομπάρι στις περιπτώσεις προδοσίας. Η εκδίκηση ήταν φοβερή. Δύο άνδρες, λοιπόν, που η σχέση τους χαρακτηρίζονταν από μια σφοδρή αντιπαλότητα κουμπάριαζαν, ώστε να αποφύγουν τα δεινά που θα προέρχονταν από μια πιθανή κλιμάκωση αυτής της διένεξης.

Είναι γνωστή η σικελική φράση fari u cumpari, που σημαίνει να συμπεριφέρεσαι σαν κουμπάρος, δηλαδή ότι οφείλει κάποιος να γίνει συνένοχος του, βοηθώντας με κάθε τρόπο στην διάπραξη κάποιας παρανομίας. Ακολουθώντας αυτή την κοινωνική παράδοση οι μαφιόζοι ενίσχυαν τούς μεταξύ τους δεσμούς με κουμπαριές και αποκαλούνταν «νονοί» εξ αιτίας του κοινωνικού κύρους που είχε ο συγκεκριμένος τίτλος.

Συνέχεια

V for Venceremos…

v1Είχαμε επιχειρήσει, κατά την προεκλογική περίοδο, σε κείμενο (anarchypress – «το δούλεμα πάει σύννεφο») να σκιαγραφήσουμε το ρόλο των «Γερμανόφιλων δεξιών» και των «Αμερικανόφιλων αριστερών» για τη δρομολόγηση εξελίξεων, τόσο στον Ελλαδικό όσο και στον Ευρωπαϊκό χώρο. Καθώς, τα συμπεράσματα εκείνης της ανάλυσης, κατά τη γνώμη μας, δεν έχουν σήμερα αναιρεθεί, χρήσιμο είναι να τα ξαναδούμε υπό το φως των πρόσφατων εξελίξεων σχετικά με τη «σκληρή» και «νικηφόρα» διαπραγμάτευση που διεξήχθη μεταξύ του Ελληνικού κράτους και των δανειστών.

Ο λόγος για να επιμείνουμε σε κάτι τέτοιο έχει σχέση με τις κοινωνικές συνθήκες που αναμένεται να διαμορφωθούν μέσα στον τρέχοντα και επόμενο χρόνο και οι οποίες, στο τέλος, αναμένεται να διαψεύσουν τους ελπίζοντες έστω σε κάτι λίγο καλύτερο, με τρόπο μάλιστα μη τετριμμένο και αναμενόμενο. Οι νέοι διαχειριστές κινούνται προς παγίωση και εξέλιξη των αποτελεσμάτων που καθιέρωσαν οι προηγούμενοι αλλά περισσότερο πονηρά. Το να καλεί μια κυβέρνηση σε μαζικές διαδηλώσεις υπέρ της, στο όνομα μιας «πανεθνικής» προσπάθειας απέναντι στους «εχθρούς», ασφαλώς είναι κάτι το πρωτοφανές, τουλάχιστον μεταπολεμικά, και δίνει τη διάσταση της επιδιωκομένης συνενοχής του κοινωνικού χώρου σε σχεδιασμούς που τελικά θα αποβούν εναντίον του. Έχει σημασία, λοιπόν, να βεβαιωθούμε πως η κατανόηση των τεκταινόμενων είναι επαρκής. Οι φιλοκυβερνητικές διαδηλώσεις, πάντως, δείχνουν την εικόνα του επιθυμητού είδους των διαδηλώσεων από εδώ και εμπρός. Βεβαίως, όπως πάντα, όταν οι επαναστάτες καταλαμβάνουν την εξουσία (έστω κι αν αυτή, στην ουσία, τους παραχωρείται) περαιτέρω αμφισβήτηση της εξουσίας – συγνώμη, της επανάστασης – δεν μπορεί να υπάρχει. Συνέχεια