Tag Archives: ΜΚΟ

Οι υποκριτικές κοινωνικές δυστοπικές διαπιστώσεις των ΜΚΟ

Δεν είναι λίγες οι φορές που διαβάζουμε δυστοπικές κοινωνικές διαπιστώσεις από διάφορες ΜΚΟ. Οι ΜΚΟ λειτουργούν σαν ένα είδος «παρατηρητή», όπου οι διάφορες κοινωνικές διαπιστώσεις τους λειτουργούν με συνετιστικό χαρακτήρα προς τα κράτη, ώστε τάχα να λάβουν αναγκαία κοινωνικά μέτρα. Τα πράγματα βέβαια όχι μόνο δεν βελτιώνονται, αλλά χρόνο με το χρόνο η ανθρωπότητα, φτωχαίνει πνευματικά και υλικά και οδηγείται όλο και πιο βαθιά σε ολοένα και πιο δυστοπικές καθημερινότητες. Έτσι λοιπόν, η παρακάτω MKO με το όνομα Oxfam, ήταν καλεσμένη στο παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ στο Νταβός ώστε να αναφέρει στους κυρίαρχους αυτού του πλανήτη, ότι σχεδόν 4 δις άνθρωποι ζουν με λιγότερα από πέντε δολάρια την ημέρα και να χειροκροτηθεί από χέρια που πιάνουν την ημέρα όχι 5 αλλά εκατομμύρια δολάρια. Συνέχεια

Για την ΓΑΖΑ

Είναι αδύνατον, για μιαν ακόμη φορά, να μην αναγνωρίσει κανείς το γεγονός ότι το «παλαιστινιακό» βρίσκεται στο κέντρο μιας δίνης που έρχεται να επηρεάσει, αλλά και να σημαδέψει τις σφαίρες επιρροής μιας πληθώρας κρατών. Μ’ άλλα λόγια, για μιαν ακόμη φορά, εύκολα και δικαιολογημένα μπορεί να παρατηρήσει κάποιος, πως ένα τόσο μικρό κομμάτι γης μπορεί να αποτελεί για τους κυρίαρχους το κέντρο μιας, στην κυριολεξία, παγκόσμιας «σκακιέρας». Μόνο που –όπως και στο παρελθόν έχει αποδειχθεί με τον πλέον αιματηρό τρόπο– για τους κυρίαρχους δεν υπάρχει αμελητέο έδαφος στην Μέση Ανατολή.

Σύντομη αναδρομή

Δεν είναι τυχαίο ότι ο προσδιορισμός Μέση Ανατολή, που σαφώς δεν υιοθετήθηκε μόνο ως γεωγραφικός ορισμός μιας περιοχής, περιελάμβανε και τα Βαλκάνια στις αρχές του 20ου αιώνα. Η Μέση Ανατολή, λοιπόν, περικλείει τις ηπειρωτικές περιοχές της Δυτικής Ασίας, της Βόρειας Αφρικής, αλλά και τα ανατολικά σύνορα της Ε.Ε., ενώ ορίζει τα βόρεια και ανατολικά θαλάσσια σύνορα της Μεσογείου και των νότιων ακτών του Εύξεινου Πόντου και της Κασπίας θάλασσας και τέλος συμπεριλαμβάνει κλειστές θάλασσες, όπως η Ερυθρά, και κόλπους, όπως ο Περσικός, αλλά και θαλάσσια περάσματα στρατηγικής σημασίας για όποιον τα ελέγχει, όπως αυτά της διώρυγας του Σουέζ, του Άντεν και του Χορμούζ. Μ’ άλλα λόγια, με την στενή έννοια, πρόκειται για τον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ των περιοχών του Νείλου και της Μεσοποταμίας, από την Αίγυπτο ως την Περσία και με την ευρύτερη έννοια για την περιοχή που εκτείνεται από το Μαρόκο ως το Πακιστάν, δηλαδή από τον Ατλαντικό έως τον Γάγγη ποταμό. Συνέχεια

Σκούπα στην αυτάρκεια και την αξιοπρέπεια ετοιμάζει το κράτος στις Σπέτσες

Με  ένα κείμενο πέντε γραμμών από το υπουργείο προστασίας του πολίτη και το λιμενικό, διατάσσεται η εκκένωση των χώρων  που καταλαμβάνουν  οι καραβομαραγκοί των  παραδοσιακών καρνάγιων του Παλιού Λιμανιού στις Σπέτσες  μέσα σε 30 μέρες.

Στο κείμενο γίνεται  λόγος για  απόφαση της  Περιφέρειας Αττικής χωρίς να υπάρχει συννημένη  ή με τον αριθμό πρωτοκόλλου, έστω για τα μάτια.  Και οι εντολές από τους λιμενόμπατσους και το Υ.ΠΡΟ.ΠΟ σαφείς: Άμεση παύση των εργασιών και εκκένωση των χώρων που εδώ και 3.500 χρόνια λειτουργούσαν ως καρνάγια και συνέβαλλαν στην αυτάρκεια των κατοίκων του νησιού και όχι μόνο.

Η προσπάθεια  ειδικά για το νησί των Σπετσών απο το κράτος και διάφορους  «φιλάνθρωπους» ιδιώτες να αφαιρεθούν οι  τρόποι επιβίωσης από τους κατοίκους, που φαίνεται ήταν ανυπότακτοι, ξεκινά από  αρκετά παλιά.  Συνέχεια

Aιτή: Καταστροφή και «φιλανθρωπία»

Ένα κράτος που  καταφέρνει να απομυζεί το 99/% του  πλούτου που ανήκει στην κοινωνία. Μια πολιτική που δεν είναι κατά το ελάχιστο αφομοιωτική και συνέχεια αναπαράγει συγκρούσεις, καταφέρνοντας όμως να διατηρεί τα προνόμια για το 1% του γαλλόφωνου λευκού πληθυσμού…

Συνέχεια

Ημέρα των ζώων και τα «δικαιώματα» τους

«Όταν το κράτος προσφέρει «δικαιώματα», αυτό σημαίνει πως επεκτείνει τους τρόπους ελέγχου στις ζωές των ανθρώπων και της φύσης.»

 Βλητικές δοκιμές σε σκύλους

Βλητικές δοκιμές σε σκύλους με «δικαιώματα»

Ε.Ε., ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ ΚΑΙ ΜΚΟ

Τα μη κυβερνητικά σκουλήκια βγήκαν στην επιφάνεια της γης τη στιγμή που το κεφάλαιο επιτύγχανε τη διεθνοποίησή του σε βάρος των μισθωτών σκλάβων και που το κράτος μπορούσε επιτέλους να αποβάλει το αβάσταχτο φορτίο του κοινωνικού του μύθου (απαλλασσόμενο από μεγάλο μέρος των παροχών και της γραφειοκρατίας που τις διεκπεραίωνε) και να στραφεί σε πιο αποτελεσματικές επενδύσεις ελέγχου, καταπίεσης και εξόντωσης: όπλα, μπάτσοι, φυλακές, καταστολή.

Κι εδώ έρχονται οι μη κυβερνητικοί υπηρέτες που –με χαμηλό κόστος τώρα αλλά εγγράφοντας υποθήκη για την προσωπική τους αναρρίχηση και κέρδη και άμεσα και στο μέλλον– θα συντηρήσουν για όσο χρειάζεται τα προσχήματα του «κοινωνικού κράτους» και του «κράτους δικαίου».
Το κράτος και τα αφεντικά επιτυγχάνουν τους στόχους τους με χαμηλές σχετικά επιχορηγήσεις από τη στιγμή που το κύριο βάρος το επωμίζονται οι ίδιοι οι παλαιοί και νέοι δικαιούχοι των χαμένων παροχών, είτε προσφέροντας δωρεάν ή φτηνή εργασία, είτε συνεισφέροντας οικονομικά από το υστέρημά τους (εθελοντισμός).

Οι ΜΚΟ αναβαθμίζονται αναλαμβάνοντας διατεταγμένη υπηρεσία «κοινωνίας των πολιτών» και γίνονται απαραίτητες για όλες τις βρωμοδουλειές στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Και η πυραμίδα των μη κυβερνητικών υπηρετών βρίσκει το επιστέγασμά της στον ρόλο που τους ανατίθεται στο πλαίσιο των νεοαποικιακών επεμβάσεων: προπομποί στρατιωτικών επιδρομών, φωλιές κατασκόπων, διοχετευτές χρηματοδοτήσεων της CIA για πορτοκαλί επαναστάσεις, κοντολογίς γατούλες με πολύ κοφτερά δόντια.
Και όλα αυτά έναντι αδρής αμοιβής, που συχνά-πυκνά ξεκοκαλίζει το μεγαλύτερο μέρος κάποιας σεμνότυφα αυτοαποκαλούμενης «βοήθειας».

ΜΚΟ και «φιλοζωία»
Το μέγεθος του εγκλήματος άρχισε να γίνεται αντιληπτό με την ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ.
Στη προσπάθεια νεοταξικού εκδυτικισμού και εκσυγχρονισμού των ελληνικών πόλεων, αρωγός η ΕΕ, προαναγγέλλοντας μεγάλες επιδοτήσεις με σκοπό το μάζεμα των «αδέσποτων» από τους δρόμους των πόλεων και τη στείρωση τους .

Παράλληλα άρχισαν να καταγγέλλονται σωρηδόν «απαγωγές» αδέσποτων και παράνομες εξαγωγές σε χώρες της ΕΕ, το χρήμα από την ΕΕ επέτρεπε τη χρηματοδότηση και «φιλοζωικών» ΜΚΟ, με σκοπό τη προστασία και περιμάζωμα των αδέσποτων που τελικά κατέληγαν και καταλήγουν σε εργαστήρια πειραμάτων της Ευρώπης και σε εργοστάσια επεξεργασίας γούνας γάτας και σκύλου.

«Μήπως επωνυμίες που παραπέμπουν σε παραδείσους (όπως “puppyland”, puppy villa” και “pet paradise”) έχουν στόχο να εξαπατήσουν αφελείς ζωόφιλους και να εφοδιάσουν τα άτυχα κατοικίδια με «εισιτήριο μιας διαδρομής», κατευθείαν για τα κολαστήρια των εργαστηρίων;[…]
Ο αριθμός των ζώων που εξάγονται από την Ελλάδα υπολογίζεται σε 5.000 – 6.000 το χρόνο, με κόστος εξαγωγής 200 – 600 ευρώ ανά ζώο. Το κέρδος βεβαίως είναι πολλαπλάσιο.
Το 2003 και ενώ η Ελλάδα αναλάμβανε τη προεδρία της ΕΕ τα σκυλιά και οι γάτες του  κήπου και του Ζαππείου βρέθηκαν νεκρά από δηλητήριο, κάποιοι σκέφτηκαν φαίνεται ότι οι δυτικοί πολιτισμένοι ηγέτες δεν θα άντεχαν να βλέπουν τους γάτους μας και τους σκύλους μας να λιάζονται νωχελικά στο ήλιο, έτσι με μια άνευ προηγουμένου βαρβαρότητα τα ζώα δηλητηριάστηκαν!
Ακολούθησε μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας από ζωόφιλους.
Κατά τη περίοδο 2002-2004 κατά την προετοιμασία των Ολυμπιακών, οι καταγγελίες για περιπτώσεις εξαφάνισης, δηλητηρίασης και θανάτωσης των ζώων ήταν πάμπολλες.

Mέχρι 1.445 δολάρια για ένα ημίαιμο
Τα ημίαιμα (μπάσταρδα) σκυλιά, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, χρεώνονται με πολύ υψηλές τιμές. Με την εκτροφή τους επιτυγχάνεται «προϊόν» από 12 μέχρι 33 κιλά που χαρακτηρίζεται από το στρογγυλό (βαρελοειδές) στέρνο και πόδια κοντύτερα από το «μοντέλο» hound.
Η τιμή τους ξεκινάει από 605 δολάρια και φτάνει στα 1.445, ενώ επιβαρύνεται με 200 δολάρια για την εκπαίδευσή τους…., ώστε να είναι συνεργάσιμα στο βασανισμό τους στα εργαστήρια πειραμάτων…
Η οικιακή κοντότριχη (κοινή ευρωπαϊκή) γάτα που «παράγεται» στα εκτροφεία της Harlan προέρχεται από τα εκτροφεία της εταιρείας στην Ολλανδία.
Τα «προϊόντα» περνούν από ένα ανάλογο -προς αυτό των σκύλων- πρόγραμμα κοινωνικοποίησης, προκειμένου να διευκολύνεται ο χειρισμός τους από το προσωπικό των πειραματικών εργαστηρίων.
Η τιμή της γάτας είναι συνάρτηση της ηλικίας της. Ξεκινάει από 450 δολάρια και φτάνει τα 745 («διαπραγματεύσιμη» τιμή ισχύει για γάτες πάνω από 3 ετών).

Πολλές εταιρείες εκτροφής πειραματόζωων δηλώνουν ότι τα ημίαιμα ζώα με τα οποία εφοδιάζουν τους πελάτες τους προέρχονται από «τυχαία πηγή», δηλαδή είναι προϊόντα που αγοράστηκαν από μεσίτες. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η εμπορία και η χρήση ημίαιμων ζώων υπονοεί ότι αυτά δεν έχουν ειδικά εκτραφεί, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από δημοσιευμένες εργασίες (στις οποίες υποχρεωτικά αναφέρεται η προέλευση των ζώων που χρησιμοποιήθηκαν), ενώ πλήθος επιστημονικών δημοσιεύσεων αναφέρει τη χρήση μεγάλου αριθμού ημίαιμων σκύλων σε πειράματα στην Αμερική, στην Ιαπωνία, στη Γερμανία, ακόμη και στην Ελλάδα (ΑΧΕΠΑ και Κτηνιατρική Σχολή του ΑΠΘ).

Σήμερα, λοιπόν, όλοι αυτοί μαζί γιορτάζουν την ημέρα των ζώων, έβαλαν τα καλά τους και βγήκαν να μας πουν πόσο ανάγκη τους έχουν… τα αδέσποτα…
Το ζήτημα των ζώων είναι αδιάρρηκτα συνδεμένο με τις ομάδες  που διώκονται και καταστέλλονται σε προτεραιότητα, μετανάστες, τοξικοεξαρτημένοι κλπ.
Τα ζώα όπως κι οι παραπάνω άνθρωποι είναι οι παρίες  που πρέπει να ξεκαθαριστούν ή να κανονικοποιηθούν αρνούμενοι τις φυσικές τους λειτουργίες προσφέροντας παράλληλα μεγάλο κέρδος στους εξουσιαστές.
Το θέμα των ζώων είναι επίσης πολύ γενικότερα το θέμα της ΦΥΣΗΣ και της αναγκαίας καταστροφής και μεταλλαγής της από τους κυρίαρχους σε κάτι χειραγωγούμενο και εμπορεύσιμο.
Η εξαφάνιση των αδέσποτων από τις πόλεις έχει να κάνει με τις καθωσπρέπει πρωτεύουσες του Σπέερ αρχιτέκτονα του Χίτλερ, και εντάσσεται στο ίδιο εξελισσόμενο σχέδιο με αυτή ακριβώς τη φιλοσοφία καταστολής για καθαρές πόλεις και ασφάλεια που προκρίνουν όλοι ανεξαίρετα από τον κομματικό συρφετό και όχι μόνο.
Τα αδέσποτα αυτόβουλα παρέχουν στην πόλη και στους κατοίκους της ασφάλεια, συντροφιά, τον έλεγχο και την μείωση των πληθυσμών, ειδών όπως οι αρουραίοι που μπορούν να προκαλέσουν πανδημίες στις πόλεις. Ιδιαίτερα οι σκύλοι δεν είναι καν φορείς ασθενειών μεταδοτικών στους ανθρώπους (η λύσσα έχει εξαλειφθεί).
Τα περί δυστυχίας και ανάγκης προστασίας και μαντρώματος των ευτυχισμένων αδέσποτων και άλλων ευτράπελων μυθευμάτων, έρχονται να αντικρούσουν αξέχαστοι αδέσποτοι αστείρωτοι  ανεμβολίαστοι σύντροφοι όπως ο Σκάμπυ και ο Κανέλος και τόσοι άλλοι που έφυγαν περήφανοι σε βαθειά γεράματα περιβαλλόμενοι την αγάπη και τον σεβασμό των ανθρώπων.

Ο Τομ Σώγιερ πέθανε

Δυο πιτσιρίκια 8 και δέκα χρονών κρατούνται φρουρούμενα στο νοσοκομείο του Κιλκίς μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο ίδρυμα αναμόρφωσης και λοβοτομής να τα «φιλοξενήσει». Έβαλαν φωτιά σε μια μοτοσυκλέττα και το κράτος με εντολή εισαγγελέα  αποφάσισε την απομάκρυνση τους απο τους γονείς τους και τον εγκλεισμό τους σε ίδρυμα. Επίσης, ασκήθηκε δίωξη στους γονείς για παραμέληση εποπτείας ανηλίκων.

Πριν μερικά χρόνια ανάλογη αποκοτιά, θα ισοδυναμούσε στην χειρότερη περίπτωση με ένα χέρι ξύλο από τους γονείς και τη συννενόηση του παθόντα με τους κηδεμόνες τους. Πριν μερικά χρόνια  η πράξη τους θα ήταν μια πολύ μεγάλη σκανταλιά και η «τιμωρία» απο τους γονείς θα αρκούσε για να συνειδητοποιήσουν το άστοχο της πράξης τους…

Τώρα πια όμως όχι, τώρα πια ό,τι παλιότερα θεωρούνταν παιδική «αταξία», θεωρείται παρέκβαση από τη κανονικότητα, τώρα πια, η γονέικη φύση, που είναι εξίσου δυνατή σε όλα τα θηλαστικά δεν επιτρέπεται να επεμβαίνει στα μικρά των ανθρώπων, υποκαταστάθηκε από τον εισαγγελέα και τα σάπια χαμόγελα των ΜΚΟ.

Επεμβαίνουν στεγνά και κατασταλτικά, το  κράτος και οι ΜΚΟ, για να μην μπορεί να ξεφύγει κανείς. Όταν το κράτος προσφέρει «δικαιώματα», όπως αυτό της «προστασίας των ανηλίκων», αυτό σημαίνει πως επεκτείνει τους τρόπους ελέγχου στις ζωές των ανθρώπων.

Ο Τομ Σώγιερ και ο ΤρελΑντώνης έχουν  πεθάνει προ πολλού. Τους σκότωσε η καταστολή και η καταπίεση…