Tag Archives: μεσημέρι

Η αιώνια μεσημεριανή βαρεμάρα

Η ιστορία διαδραματίζεται κάπου στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 και εκτυλίσσεται με άλλους όρους μέχρι και σήμερα.

Μεσημέρι, οι μεγάλοι ξεκουράζονται και τα παιδιά πρέπει να κάνουν ησυχία. Η τηλεόραση, αν υπάρχει, πρέπει να παίζει χαμηλόφωνα, όπως και οι συζητήσεις. Ότι και να κάνεις πρέπει να είναι ελάχιστο και συγχρόνως τόσο μεγάλο, ώστε να καλυφτεί αυτή η τεράστια βαρεμάρα του μεσημεριού. Το μυαλό σου πρέπει να δουλέψει, πρέπει να πάρει στροφές δημιουργίας, αλλοιώς νιώθεις ότι αυτό το μεσημέρι θα σε καταπιεί. Κάπου εκεί γεννιέται η δημιουργία, δημιουργείς με ελάχιστο υλικό και κατασκευάζεις κόσμους, παιχνίδια και ιστορίες. Αντικρίζεις τον εαυτό σου και όλους αυτούς που σε περιτριγυρίζουν, έχεις χρόνο να σκεφτείς και να δημιουργήσεις, ώστε όταν βγεις ξανά το απόγευμα να είσαι ένα βήμα πιο δυνατός και όχι κουρασμένος και αδύναμος λόγω βαρεμάρας. Να εξηγήσεις στους φίλους σου το νέο παιχνίδι που σκέφτηκες, την νέα κατασκευή που έκανες και όλα αυτά να τα δοκιμάσετε όλοι μαζί και να τα πάτε ένα βήμα παραπέρα, εάν πάνε. Να βρεις τρόπους να αποδράσεις απ’ την επιβαλλομένη ησυχία, να σε κινητοποιήσει η βαρεμάρα ώστε να βρεις τρόπους να φύγεις απ’ την σιγουριά της. Σαν μια μητέρα κοτσυφίνα που εκπαιδεύει τα κοτσυφόπουλα να φύγουν απ’ αυτήν. Συνέχεια