Tag Archives: Μαρξισμός

Ας μην ξεχνούμε…

%cf%83%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%b9%ce%bd-%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%bd-%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%84%cf%83%ce%ba%cf%85

Στάλιν, Λένιν, Τρότσκυ

Σαν σήμερα (5 Μαρτίου 1953), πριν από 64 ολόκληρα χρόνια, απήλθε του ματαίου τούτου κόσμου ένας ακόμη στυγνός δικτάτορας, ο αιμοσταγής Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι, ο επονομαζόμενος Στάλιν. Δεν είναι τυχαία αυτή η επονομασία, δεδομένου ότι η εγκληματική φύσις αυτού του ατόμου είναι ανυπέρβλητη.

Βεβαίως, ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Γι’ αυτό θα πρέπει να κατανοηθεί η όλη πραγματικότης: ότι, δηλαδή, ο Στάλιν δεν ήταν μόνος του, ο Σταλινισμός προκειμένου να εδραιωθεί απαιτεί ιδεολογία, την πολιτική της εφαρμογή, άτομα τα οποία θα την υλοποιήσουν και ένας κοινωνικός χώρος ο οποίος θα ασπασθεί, θα αποδεχθεί, θα ακολουθήσει, θα θέσει σε πράξη και θα ανεχθεί την τυραννία.

Το εν λόγω (όπως και τα άλλα ομοειδή του Κορέα, Κίνα κ.λπ.) τυραννικό κομμουνιστικό καθεστώς δεν έχει εξαιρέσεις, έχει διακυμάνσεις. Ο Στάλιν και ο σταλινισμός δεν είναι η εξαίρεση, είναι εκδήλωση του κομμουνισμού, μιας στυγερής κρατιστικής ιδεολογίας, στις δεδομένες ιστορικές συνθήκες.

Συνέχεια

Αρκεί το οικονομικό συμφέρον ως πολιτικό κίνητρο;

kinitroΗ ανατομία του καπιταλισμού συχνά οδήγησε σε παρανοήσεις για το πού ακριβώς βρίσκεται αυτό που σχηματικά θα ονομάζαμε κέντρο βάρους του. Συχνά, αναφέρεται ότι ο καπιταλισμός ή καλύτερα ο δυτικός πολιτισμός, για να μιλήσουμε πιο συνολικά, δρα και πορεύεται, έχοντας ως κέντρο το συμφέρον του, που είναι καθαρά οικονομικό. Φαινομενικά αντίθετη, η μαρξιστική οικονομική ανάλυση μίλησε ενδελεχώς (και) για την σχέση κράτους-κοινωνίας-υλικών αναγκών-μέσων παραγωγής, ως βάση για την ερμηνεία του κόσμου και την εφαρμογή μιας ορθολογικής-«απελευθερωτικής» πολιτικής. Θεώρησε ότι το βασικό κύτταρο που κινητοποιεί τα πάντα (;) είναι η βελτίωση της τεχνολογίας-παραγωγής (πιο εξελιγμένα παραγωγικά μέσα, λιγότερες απαιτούμενες εργατοώρες, περισσότερος «ελεύθερος» χρόνος∙ φευ!), για την βέλτιστη (λέμε τώρα) κάλυψη των υλικών αναγκών. Καμμία, βεβαίως, πρόθεση να αναπαράγουμε κόκκινα μυθεύματα του προπερασμένου αιώνα. Όποιος επιθυμεί να βαυκαλίζεται με την ανάγνωσί των, του ευχόμαστε απλώς περαστικά. Ας δούμε, όμως, αν το άνωθι μαρξιστικό μοτίβο, όπως και το παρόμοιας ουσίας καπιταλιστικό, αντανακλά ή όχι το πολύπλοκο των πολιτικών σχέσεων εξουσίας. Συνέχεια