Tag Archives: κράτος

Corruptissima re publica plurimae leges

(όσο πιο διεφθαρμένο το κράτος,

τόσο πιο πολλοί οι νόμοι, Τάκιτος)

ΔΙΑΦΘΟΡΆΚαι πολύ το άργησαν εδώ που τα λέμε. Ο λόγος για την τροπολογία που κατατέθηκε, νύχτα φυσικά, που απαλλάσσει τα μέλη των υγειονομικών κρατικών επιτροπών, όχι απλώς από κάθε μελλοντική ποινική δίωξη αλλά και από κάθε ενδεχόμενο εξέτασης στα πλαίσια ενδεχόμενης εξεταστικής ή προανακριτικής διαδικασίας στο πλαίσιο του κοινοβουλευτισμού! Ο ΣΥΡΙΖΑ αποχώρησε από τη διαδικασία για να διευκολύνει, όπως πάντα, την κυβέρνηση στην ψήφιση και το ατσαλωμένο ΚΚΕ έδωσε το μελιστάλαχτο παρών του. Προφανώς, δεν είναι καθόλου άσχετη η διαρροή πληροφοριών σχετικά με τα πρακτικά της επιτροπής. Συνέχεια

Το κράτος επιτίθεται στις πλατείες για όλους τους λόγους, εκτός από αυτόν της δημόσιας υγείας

Η κατάσταση είναι για γέλια και για κλάματα. Η κυβέρνηση με μια σειρά από άκυρα και αυτοαναιρούμενα μέτρα δείχνει να τα έχει χαμένα σχετικά με την διαχείριση του κορωναϊού. Ο Μητσοτάκης φαίνεται ότι έχει εθιστεί στα διαγγέλματα, στα οποία δεν λέει απολύτως τίποτα και το μόνο που κάνουν είναι να του χαλάνε για πολύ λίγο τις διακοπές. Το τελευταίο διάγγελμα του Σεπτέμβρη μάλιστα, μπορεί να συνοψιστεί σε τρεις φράσεις: Τα έχουμε κάνει σκατά, δεν έχω να σας πληρώνω γιατί τα λεφτά τα δίνω σε άλλους, φοράτε μάσκα. Συνέχεια

Λερναίον Κράτος

Πλέγματα εξουσίας στην Ιστορία

Του Γ.Β. ΔΕΡΤΙΛΗ

Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

Ιούλιος 2019 / σελ. 191

Το βιβλίο αυτό είναι ένα δοκίμιο με όλες τις σημασίες της λέξης: δοκίμιο – δοκιμή· ερμηνεία – δοκίμιο· δοκίμιο – αίρεση.

Περιγράφει επτά μορφές του κράτους, όσες μπόρεσα να διακρίνω στην μεγάλη διάρκεια της Ιστορίας. Είναι οι μορφές με τις οποίες μπορούμε σήμερα πλέον να σκεφτούμε το κράτος: οργανισμός που ασκεί εξουσία σε μια εδαφική επικράτεια· ενεργό υποκείμενο της ιστορίας και του βίου μιας κοινωνίας· σύστημα σχέσεων μέσα στην κοινωνία αυτή· πεδίο πολέμου εσωτερικού και εξωτερικού· επίκεντρο του πλέγματος εξουσίας, που εκάστοτε κυβερνά· μήλον της έριδος ανάμεσα στους μετόχους του πλέγματος εξουσίας· κέντρο πολιτικής νομιμότητας και φύλαξ κοινωνικής ηθικής.

Αυτές οι μορφές είναι στατικές· είναι σαν στιγμιαίες «φωτογραφίες»· αν τις σκεφθούμε δυναμικά, η συνεχής εναλλαγή τους μάς φαίνεται φυσική. Κλείνουμε έτσι έναν κύκλο: είναι ο κύκλος του χρόνου, της Ιστορίας. Για μας το κράτος είναι πλέον ένας χαμαιλέων ή μια Λερναία Ύδρα με επτά κεφαλές. (Απόσπασμα από την Εισαγωγή του βιβλίου) Συνέχεια

Τα κράτη και η εξουσία: ένας πύρινος εφιάλτης

Για ακόμα ένα καλοκαίρι, φωτιά ή μάλλον φωτιές. Μεγάλες καταστροφές σε όλο τον πλανήτη που όλο και εντείνονται, δημιουργώντας μικρές και μεγάλες ειπωμένες ιστορίες και αμέτρητες άλλες που δεν θα μάθουμε ποτέ, γιατί αυτοί που τις έζησαν έμελε να ήταν και η τελευταία τους. Και πίσω απ’αυτές, διάφορες αιτίες που άλλοτε έχουν να κάνουν με αμέλεια, άλλοτε με προσωπικό δόλο που μπορεί να σχετίζεται με επέκταση καλλιεργούμενης γης ή περιπτώσεις πυρομανίας και άλλες με το κράτος και τα διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα που συνδέονται μ’ αυτό και πίσω απ’ όλα η πολιτική εκμετάλλευση των κομμάτων, που κοιτούν να κερδίσουν ένα ψηφαλάκι παραπάνω πατώντας σε καταστροφές. Συνέχεια

Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

του Γκουστάβ Λαντάουερ

Επίμετρα:

Michel Lowy- Γιώργος Περτσάς-Στέφανος Ρέγκας

εκδ. Πανοπτικόν / σελ. 146

Αθήνα Ιανουάριος 2019

«Ζούμε μονάχα μια φορά, μονάχα μια φορά έχουμε το χρόνο να δράσουμε στον κόσμο σύμφωνα με τη βούλησή μας και πεθαίνουμε πολύ νωρίς. Γιατί λοιπόν να μην διακινδυνέψουμε τα πάντα για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας;

Η αναρχία δεν είναι ένα άψυχο σύστημα ετοιμοπαράδοτων σκέψεων. Η αναρχία είναι ζωή· η ζωή των ανθρώπων που έχουν απελευθερωθεί από το ζυγό». Γκούσταβ Λαντάουερ (1870-1919)

«Στον τόμο αυτό συγκεντρώνονται κείμενα και επιστολές ενός από τους σημαντικότερους αναρχικούς στοχαστές που συνάμα υπήρξε μια από τις ευγενέστερες φυσιογνωμίες αυτής της πολιτικής παράδοσης.

Πολυμαθής, στοχαστικός, με ευρύτητα πνεύματος, έλαβε μέρος ενεργά στα πολιτικά πράγματα του καιρού του, υπήρξε ένας από τους πρωταγωνιστές της σύντομης «Δημοκρατίας των εργατικών συμβουλίων» της Βαυαρίας του 1919, φυλακίστηκε από το σοσιαλδημοκρατικό καθεστώς και δολοφονήθηκε από τους ακροδεξιούς παραστρατιωτικούς των freikorps.

Όπως το συνόψισε ο φίλος του Μάρτιν Μπούμπερκ: «Ο Λαντάουερ πέθανε τίμια όπως έζησε. Το κράτος και το κόμμα, οι δυο εξουσίες ενάντια στις οποίες ο Λαντάουερ αγωνίστηκε σε όλη του τη ζωή, συνεργάστηκαν για να καταπατήσουν το τελευταίο αβέβαιο τρεμοφέγγισμα της επανάστασης». (Από το οπισθόφυλλο της έκδοσης) Συνέχεια

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Επανήλθε στο προσκήνιο και στη δημοσιότητα το θέμα των σχέσεων μεταξύ Κράτους και Εκκλησίας και μιας ενδεχόμενης συμφωνίας μεταξύ των δύο μερών. Όπως είπε, σε δεύτερο χρόνο, ο Ιερώνυμος «υπήρξε πρόθεση για συμφωνία» και όχι συμφωνία, αλλά φυσικά δεν γνωρίζουμε πότε δυο μέρη και φορείς συζητούν ένα θέμα με την, εκ των προτέρων, πρόθεση να διαφωνήσουν. Στη διαπραγμάτευση ο στόχος της κάθε πλευράς είναι να υπάρξει συμφωνία που τουλάχιστον η κάθε πλευρά είτε θα είναι είτε θα νιώθει ωφελημένη είτε θα μπορεί να διαχειριστεί επικοινωνιακά/πολιτικά τα οφέλη μιας απόφασης. Διαφορετικά εάν η πρόθεση είναι η διαφωνία τότε δεν υφίστανται συζητήσεις προς τη κατεύθυνση για μια νέα θεσμική συμφωνία. Ασφαλώς γνωρίζουμε ότι η συγκεκριμένη δήλωση απευθυνόταν αποκλειστικά και κύρια στους ιεράρχες και στις άμεσα εκφρασμένες αντιρρήσεις τους ως προς τη «συμφωνία».

Η ελληνική Εκκλησία, ως επίσημος θεσμικός και εκτελεστικός φορέας της ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας στον ελλαδικό χώρο, εξ αρχής είχε άμεση και στενή σύνδεση με το Κράτος από την ίδρυση του ελληνικού μοναρχικού κρατιδίου. Άλλωστε, από το 1833 η Αντιβασιλεία της Ελλάδας επεξεργάζεται σχέδια απόσπασης της Ελλαδικής Εκκλησίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ίδρυση αυτοκέφαλης εκκλησίας του ελληνικού βασιλείου. Τις προτάσεις αυτές παρουσιάζει την εποχή εκείνη ο Σπυρίδων Τρικούπης και η Αντιβασιλεία εκδίδει, χωρίς απόφαση και συναίνεση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, βασιλικό διάταγμα όπου ανακηρύσσεται η αυτονομία της. Η σχέση της Εκκλησίας της Ελλάδος έχει πια δογματική σχέση με το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και όχι διοικητική. Συνέχεια

Το Κόμμα, το Κράτος και το Κεφάλαιο. Με μια λέξη: η Κυριαρχία

Όσα κι αν λέγονται για την επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού, η γραφειοκρατία είναι ακόμα ισχυρή. Αν και η ημιαπασχόληση στο δημόσιο, η άρση της μονιμότητας, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι εποχιακές συμβάσεις, οι μετατάξεις, αποτελούν ισχυρά «πλήγματα» για τη γραφειοκρατία, οι αθρόες προσλήψεις στην αστυνομία, το στρατό, και την… αγροφυλακή, «επιδιορθώνουν τη ζημιά» και έτσι δεν υπάρχει ουσιαστική συρρίκνωση της κρατικής γραφειοκρατίας.

Με τον τρόπο αυτό το κράτος επιτυγχάνει δύο πράγματα. Από την μια μεριά ενισχύει την δύναμη των κατασταλτικών μηχανισμών του σε «ανθρώπινο» δυναμικό, και από την άλλη αφήνει πολλά περιθώρια εκμετάλλευσης για το ιδιωτικό κεφάλαιο με τον εκβιασμό της εργασίας, μια και δεν υπάρχουν πια μεγάλες αποκλίσεις στις εργασιακές συνθήκες στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Συνέχεια

ΕΜΠΟΔΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

[Το κείμενο που ακολουθεί έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό El Libertario, Βενεζουέλα, τ. 58/Μάρτης-Απρίλης 2010.

Παρ’ ότι δεν καλύπτει όλες τις πλευρές ενός τόσο μεγάλου ζητήματος (και πως θα μπορούσε άλλωστε;), θεωρούμε πως αποτελεί μια συγκεκριμένη εικόνα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι σ’ αυτή την περιοχή, όπως συμβαίνει και σε κάθε άλλο μέρος του κόσμου άλλωστε.

Οι ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής δεν θα πρέπει να μας ξενίζουν, ούτε οι «λύσεις» που προτείνονται είναι κάποια πανάκεια που αντιμετωπίζει τα προβλήματα. Τέλος δεν θα πρέπει όλες αυτές οι εμπειρίες και οι πρακτικές που κατατίθενται να αντιμετωπίζονται με λογικές υπεροψίας. Έχει συμβεί, σε πολλές περιπτώσεις, άσχημα συμβάντα για τους αγωνιζόμενους ανθρώπους να προκύπτουν μετά από κινήσεις του εξουσιαστών που δεν έχουν σχέση ούτε με προηγμένες τεχνολογίες ούτε με τεράστια κινητοποίηση δυνάμεων, αλλά με τη χρήση «πρωτόγονων» μέσων.

Τέλος δεν θα πρέπει να διαφεύγει της αντίληψής μας το γνωστό ρητό: «κανείς δεν είναι τόσο ασήμαντος ώστε να μην τύχει της προσοχής της εξουσίας».]

Εδώ και κάποιο καιρό η κυβέρνηση της Βενεζουέλας έχει κάνει συστηματική πρόοδο με σκοπό την αναδιοργάνωση του συστήματος πληροφοριών της εθνικής αστυνομίας, σκοπεύοντας να ανακαλύψει και να αδρανοποιήσει τα αυτόνομα κοινωνικά κινήματα που εμφανίζονται στη χώρα.

Ο Νόμος περί Κατασκοπείας και Αντι-κατασκοπείας (προσωρινά απενεργοποιημένος) και η νέα Υπηρεσία Πληροφοριών της Βενεζουέλας (SEBIN στα ισπανικά) είναι μόνο δύο παραδείγματα. Με σκοπό να προωθήσουμε τις απαραίτητες γνώσεις πάνω στο θέμα ανάμεσα στους αγωνιστές, δημοσιεύουμε μια ενημερωτική ανασκόπηση για τις διαφορετικές τακτικές που χρησιμοποιεί το Κράτος αποσκοπώντας στο να διαλύσει το ανταγωνιστικό κοινωνικό κίνημα και να εγκληματοποιήσει όσους το ακολουθούν. Συνέχεια

ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο φύλλο υπ’ αριθμ. 41 της αναρχικής εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2005. Παρά τις ορθές προσεγγίσεις στα βασικά θέματα που αφορούν την συνάρτηση φυλακής και ναρκωτικών ως μέσων καταστολής της ανθρώπινης φύσης, καθοριστική υπήρξε η λαίλαπα της αριστερής αυταπάτης και χειραγώγησης, η οποία τα μετέπειτα χρόνια σάρωσε το εξεγερσιακό πνεύμα που είχε φουντώσει από τα τέλη της δεκαετία του 1980, σπέρνοντας αυταπάτες με ανώδυνες και καθεστωτικού τύπου διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις, αλλά και με την άτυπη, ως ένα βαθμό, θεσμοθέτηση των συμμοριών, ως ρυθμιστικών συντελεστών σε ό,τι αφορά τα δεσμωτήρια και διαφθορεία των ανθρωπίνων προσωπικοτήτων…

 

ΦΥΛΑΚΕΣ και ΝΑΡΚΩΤΙΚΑΤο κράτος οφείλει αν θέλει να διατηρήσει την κυριαρχία του να εφαρμόζει μια σειρά πρακτικών, που θα ελαχιστοποιήσουν τις πιθανότητες για την ανάπτυξη επιθετικών κινήσεων ενάντια σε αυτό. Οι κινήσεις των κυρίαρχων δεν είναι τυχαίες, αλλά μελετημένες και σε πολλές περιπτώσεις συνδυασμένες. Σχεδόν όλες από αυτές τις επικαλύπτει και με την ανάλογη επιχειρηματολογία, μέσω της οποίας επιδιώκεται η απόσπαση κάποιας κοινωνικής συναίνεσης στην κάθε του επί μέρους στόχευση. Θέλουν να έχουν πάντα μια απάντηση για όλα.

Οι φυλακές είναι ένας χώρος στον οποίο επιχειρείται η φυσική και πνευματική εξόντωση των ανθρώπων που βρίσκονται μέσα σε αυτή. Η φυλάκιση αποτελεί για τους κρατιστές ένα συνηθισμένο μέσο, που το χρησιμοποιούν για να «τιμωρήσουν» όσους ανθρώπους δρουν «παραβατικά», σύμφωνα πάντα με τη «λογική» της κυριαρχίας.

Συνέχεια

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ

narkoticaΗ αδράνεια και η παραίτηση των ανθρώπων, απ’ όσα αφορούν τη ζωή τους και την πραγματική ελευθερία, είναι καταστάσεις που ευνοούν το κράτος γιατί το διευκολύνουν να συνεχίζει το αντιανθρώπινο έργο του. Μέσα από τέτοιες συνθήκες οι κρατιστές μπορούν και υλοποιούν τα σχέδια που καταστρώνουν κάθε φορά και τα οποία έχουν σαν γενικό στόχο την πλήρη καθυπόταξη των ανθρώπων.

Είναι, εξ άλλου, γεγονός πως η ύπαρξη του κράτους είναι μια παρατεταμένη δολοφονική πρακτική ενάντια στην ανθρώπινη κοινωνία. Απ’ αυτό προέρχονται όλοι εκείνοι οι όροι που επιχειρούν να δολοφονήσουν –και αρκετές φορές το κατορθώνουν– την ανθρωπινότητα. Η καταναγκαστική εργασία, η υπακοή, η αποδοχή ιδεολογικών κατασκευών και προταγμάτων που επιχειρούν να στερήσουν την ικανότητα κατανόησης όσων πραγματοποιούνται καθημερινά, η καθήλωση σε μικροπροβλήματα που σκόπιμα μεγεθύνονται για να σκεπαστεί η πραγματικότητα, είναι μερικά από τα μέσα που χρησιμοποιούν οι κρατιστές.

Συνέχεια

Το σκιάχτρο που φυλάει σάπιους καρπούς

skiaxtroΤο κράτος είναι το πιο θλιβερό, το πιο κουραστικό και κυρίως το πιο βαρετό από όλα τα τέρατα. Ξεδοντιάρικο και παραπονιάρικο, σιχαμένο κι αξιοθρήνητο. Λογικό είναι να κάνει ό,τι κάνουν όλα τα πλάσματα του είδους του: φοράει στολές και μασκαρεύεται, αλλά κυρίως τραβάει την προσοχή μακριά απ’ αυτό το άθλιο σαρκίο του. Προσποιείται ότι μας θέτει εμπόδια, για να ξεχαστούμε, ότι μπορεί να παρακολουθεί κάθε μας κίνηση, ότι μπορεί να ελέγξει τα πάντα, όντας φοβερό και τρομερό.

Κι όμως όλοι αυτοί οι υπάλληλοι και λειτουργοί του, τα γερασμένα του κύτταρα, τα άθλια αναμνηστικά του από παλιούς πολέμους, είναι το προπέτασμα καπνού. Συνέχεια

Το κράτος είναι φίλος σου

kratos-filosΤο κράτος είναι απαραίτητο. Είναι ζωτικής σημασίας να διατηρηθεί. Το χάος καραδοκεί. Όταν σε όλο τον πλανήτη ξυπνούν δύο κόσμοι, όταν μικρά παιδάκια δένουν τις γραβάτες τους, για να πάνε στο κολέγιο, να πάρουν την υψηλότερης ποιότητας εκπαίδευση, για να διαχειριστούν τον κόσμο, να τον πουλήσουν και να τον αγοράσουν και μαζί, λίγα μέτρα παραπέρα, ξυπνούν και κοιμούνται, τρέφονται και τριγυρνούν άλλα παιδιά στα σκουπίδια, τότε ναι, το κράτος είναι ζωτικής σημασίας.

Χρειάζεται πολλή φαιά ουσία, για να τραφεί. Τη δική μας. Είμαστε απόλυτα απορροφημένοι στη δουλειά μας. Αν κάποιος μας τη στερήσει, αναστατωνόμαστε. Θέλουμε να ξυπνάμε και να κοιμόμαστε, κάνοντας κάτι συγκεκριμένο. Έχουμε ανάγκη να είμαστε απασχολημένοι. Αλλιώς, μέσα σε όλο αυτό το χάος θα διαλυθούμε. Αν δεν έχουμε ωράριο, θα συντριβεί η ψυχοσύνθεσή μας. Θα είμαστε μόνοι.

Το κράτος είναι φίλος μας. Μας χτυπάει φιλικά στην πλάτη. Είναι καλός πατέρας, προστάτης, να μας γιατροπορέψει, να μας εξασφαλίσει εύρωστο μέλλον, για μας και τα παιδιά μας. Χρειάζεται, για να μη φάμε ο ένας τον άλλο, που έλεγε κι ο γερο-Χομπς στον Λεβιάθαν του. Πράγματι. Κι αν δεν είναι καλό, θυμώνουμε μαζί του. Σε καιρούς κρίσης, χάνουμε την εμπιστοσύνη μας σε αυτό, που δε μας έδωσε ό,τι μας υποσχέθηκε. Εκλογές, πραξικόπημα, βασίλειο, αυτοκρατορία, απόλυτος έλεγχος στις ζωές μας, ο,τιδήποτε χρειάζεται. Αρκεί να μη μένουμε στην ανασφάλεια. Το χάος είναι παντού γύρω.

Οι υπάλληλοί του, οι υπηρεσιακοί του φύλακες, οι οικονομολόγοι κι οι τραπεζίτες το στελεχώνουν αυτό το κράτος. Δεν είναι μια απρόσωπη δύναμη, αλλά άνθρωποι-τροφοί του, με συγκεκριμένες προθέσεις. Κι αν αυτοί βγουν χαμένοι, θα τους αντικαταστήσουν οι νικητές. Αενάως. Γιατί το κράτος είναι αναγκαίο. Μη σφαχτούμε μεταξύ μας. Δεν κάνει.

Ας ζούμε εν ειρήνη, στην επικράτειά του, αλληλοσπαραζόμενοι σιωπηλά, ο θάνατός σου η ζωή μου και κοίτα την πάρτη σου, μην χάσεις κανένα όφεων-οφίκιο και τι θα γίνει μετά. Αρκεί να μη γίνει πόλεμος και σφαχτούμε μεταξύ μας. Τα ’παμε. Αρκεί να μη νιώσουμε την τρομακτική ανάσα της αβεβαιότητας. Το καλό θέλει θυσίες και δεν είναι καιροί να θυσιαζόμαστε. Είναι καιροί να μαζευόμαστε κι άλλο στο καβούκι μας. Να είμαστε καχύποπτοι με όλη την ανθρωπότητα. Μόνο το κακό είναι βέβαιο. Γι’ αυτό, χρειάζεται το κράτος.

Το κράτος είναι φίλος σου, που σε αφήνει να βασανίζεσαι και να καταστρέφεσαι, μόνο και μόνο για να σε σώσει μετά. Είναι ο δυνάστης κι ο σωτήρας σου. Και πάλι καλά, γιατί είσαι διεφθαρμένος. Κι αν μείνεις μόνος με τον εαυτό σου, μπορεί να κατασπαράξεις κι αυτόν λίαν συντόμως.

Η αναρχία είναι μια κατάσταση που περιορίζει τους ορίζοντες. Είναι πολύ συγκεκριμένη και σε βάζει σε συγκεκριμένα πλαίσια που σε περιορίζουν. Ποιο το νόημα, ειδικά σε τέτοιους καιρούς, να είσαι αναρχικός; Πολύ περιοριστικό. Θα μπορούσες να κάνεις τόσα άλλα πράγματα και κυρίως να ζήσεις. Γιατί η ζωή θέλει τάξη κι ένα ωρολόγιο πρόγραμμα.

Ποια αναρχία και ποιο χάος; Μια ουτοπία είναι όλα. Οι αναρχικοί δεν ξέρουν να ζήσουν. Γιατί δεν κάνουν ό,τι κι άλλοι; Τι θέλουν τελοσπάντων; Να αλλάξουν τον κόσμο; Ποιος τους ζήτησε βοήθεια; Ποιοι νομίζουν ότι είναι; Κι ενώ οι περισσότεροι τους περιφρονούν, αυτοί εκεί να επιμένουν στις ιδέες, στις θεωρήσεις, στις αντιπολιτικές τους αγκυλώσεις. Μια είναι η αλήθεια κι αυτοί χάνονται σε αυταπάτες. Ανόητοι ονειροπόλοι στην καλύτερη περίπτωση.

Βάλτο καλά στο μυαλό σου, δεν χρειάζεσαι τίποτε άλλο. Κι αν δεις ότι κουράστηκες, κάνε διακοπές, μπούκωσε χούφτες αντικαταθλιπτικά, πιες ναρκωτικά και δυο νταμιτζάνες αλκοόλ για το σβήσιμο∙ ό,τι αντέχει η τσέπη σου τελοσπάντων. Κι από κράτη, ένα σωρό. Καιρός να αρχίσεις τα ταξίδια κάθε είδους, για μια καλύτερη ζωή.

Αλλά μην παραπονιέσαι μετά…

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

Πίνακες ζωγραφικής με …περίεργο περιεχόμενο και κρατικού ενδιαφέροντος

alex-schafer-2Οι πίνακες τού Alex Schaefer που απεικονίζουν φλεγόμενες τράπεζες αξίζουν πολλά χρήματα. Προφανώς και δεν μας αφορά, ούτε μας απασχολεί το χρηματιστήριο της τέχνης. Αυτό, όμως, που έχει ενδιαφέρον σε σχέση με τον Alex Schaefer είναι πως οι πίνακες των τραπεζών, που καίγονται, κίνησαν το «ενδιαφέρον» της αστυνομίας του Λος Άντζελες.

Μια ελαιογραφία του, που απεικονίζει μια φλεγόμενη τράπεζα, πυροδότησε δύο έρευνες από τις αρχές και παράλληλα ένα διεθνή παροξυσμό στη δημοπράτησή της, καθώς ο καλλιτέχνης πούλησε, σε γερμανό συλλέκτη, τον καμβά του (22Χ28 ιντσών) που απεικονίζει ένα υποκατάστημα της Chase Bank στη Van Nuys, να φλέγεται, προς 25.200 δολάρια. Συνέχεια

Ουγκάντα: η πολιτική γεωγραφία της πείνας

ougandaΟι εργαστηριακές τροφές, που παρουσιάζονται υποτίθεται ως μάνα εξ ουρανού, προκειμένου να λύσουν τα προβλήματα υποσιτισμού του πλανήτη, είναι το νέο τυρί στην φάκα του τεχνοβιομηχανικού πολιτισμού. Μετά από χρηματοδότηση του ιδρύματος του Μπιλ Γκέιτς, οι έρευνες του τεχνολογικού τμήματος του πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ (Αυστραλία) βρήκαν εφαρμογή στην Ουγκάντα. Η πρώτη εσοδεία γενετικά τροποποιημένων μπανανών, οι οποίες είναι πλουσιότερες απ’ τις κανονικές σε βιταμίνη Α, στάλθηκαν στην χώρα που βασίζει τη διατροφή της κατά 70% σε αυτές. Συνέχεια

Η κυρά-δημοκρατία και το «αναγκαίο» ξεπέρασμα της!

kyra-dimokratiaΤι μας λείπει, τι μας λείπει… α ναι, λίγη δημοκρατία παραπάνω να ’χαμε! Αυτό το ανικανοποίητο που μας τριβελίζει νυχθημερόν τα σωθικά. Πότε επιτέλους θα την ζήσουμε την ρημάδα την δημοκρατία; Στο κάτω-κάτω, γι’ αυτό δεν αγωνιζόμαστε; Για να δούμε επιτέλους το «αίτημα για δημοκρατία» να παίρνει σάρκα και οστά, να ζωηρεύει και να θεριεύει κάνοντας τις ζωές μας ομορφότερες; Είναι γνωστόν βέβαια τοις πάσι πως, αν δεν βιώσεις κάτι, δεν είσαι σε θέση να το ξεπεράσεις, βρε αδερφέ. Γι’ αυτό και η μαρξιστική-«αντιεξουσιαστική» αριστερά έχει την λύση∙ να ζήσουμε την πραγματική(;) δημοκρατία ως βάση για το ξεπέρασμα της. Ας το πάμε σιγά-σιγά το πράγμα. Γιατί τόση βιασύνη; Ζεις, λοιπόν, την δημοκρατία σου, την κάνεις έπειτα πιο «επαναστατική», πιο άμεση, λίγο κολχόζ, λίγο κιμπούτς, λίγος Καστοριάδης, μερικά ελευθεριακά σχολειά και μπόλικο εναλλακτικό κράτος και ο δρόμος για της απόλυτη ελευθερία θα ’ναι γιομάτος ροδοπέταλα. Συνέχεια

Νεκροί σε διαδήλωση στη Ν. Αφρική

download (6)

Δύο άτομα σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με τη νοτιοαφρικανική αστυνομία χθες, όταν κάτοικοι ενός χωριού πορεύτηκαν στη διπλανή πόλη Μπριτς για να διαμαρτυρηθούν για τις ελλείψεις στο νερό. Συνέχεια

Ο θησαυρός κλειδώθηκε και τα κλειδιά παραδόθηκαν στο κράτος

thisavrosΕκκλησία είναι το όνομα της απάτης με την οποία οι μεν θέλουν να εξουσιάζουν τους δε. (Λέων Τολστόι)

Η εκκλησία τελικά, εκεί που δείχνει να αποδυναμώνεται και να παρουσιάζεται με λιγότερους οπαδούς, να σου την πάλι όρθια, με τα δεκανίκια του κράτους, που όχι απλώς την στηρίζουν, αλλά της δίνουν κι ένα δυνατό χαρτί στο χέρι. Ποιος είπε ότι η εκκλησία έχει παρακμάσει; Το κράτος με μία ακόμη ειδική τροπολογία, από εκείνες που εξαιρούν τους ισχυρούς από την καταστροφή, κρατώντας την όλη για μας, διαχώρισε τη θέση της εκκλησίας από τα οικονομικά της κιτάπια. Έτσι, ουσιαστικά, αυτή μένει στο απυρόβλητο από οικονομικούς ελέγχους της εφορείας, τους οποίους μπορεί να κάνει μόνο ο εκάστοτε υπουργός. Μάλιστα, η τροπολογία έχει αναδρομική ισχύ. Περιττό βέβαια να ειπωθεί ότι άλλη «ιερή» τροπολογία εξαιρεί τους παπάδες από διαθεσιμότητες και άλλες ρυθμίσεις για τους δημοσίους υπαλλήλους, που αφορούν τους κοινούς θνητούς. Πώς θα μπορούσε άλλωστε η εκκλησία να ασχολείται με τόσο ποταπά θέματα, τη στιγμή που πρέπει να λύσει άλλα, σοβαρότερα, για την επουράνια σωτηρία! Αυτό θα πει «ο θεός μεθ’ ημών και ουδείς καθ’ ημών!». Όσο κρατούν καλά στα χέρια τους το θεό του χρυσού, δεν έχουν να φοβούνται τίποτε.

Ένα τέτοιο γεγονός βέβαια δε θα μπορούσε να ξαφνιάσει οποιονδήποτε άνθρωπο πιστεύει στην αληθινή ελευθερία και δεν καταφεύγει στους νόμους με συνεχείς καταγγελίες και μηνύσεις, προκειμένου να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Δεν υπάρχει νόμος που να προασπίζεται την ελευθερία των ανθρώπων και ούτε και πρόκειται να υπάρξει ποτέ τέτοιος. Ο νόμος και η ελευθερία έχουν τόση σχέση, όση μια ηλεκτρική θερμάστρα μ’ ένα ιγκλού. Δουλειά του είναι να προασπίζεται το δίκαιο ενός και να αφήνει το άδικο στους υπόλοιπους. Πόσο μάλλον όταν συνοδεύεται πάντα από αυτές τις ειδικές τροπολογίες και εξαιρέσεις, που κάνουν τους δυνατούς δυνατότερους. Πώς θα μπορούσε να μείνει η εκκλησία απ’ έξω, όταν, περνώντας τόσες και τόσες απολυταρχίες, δικτατορίες, πολέμους, έχει μείνει αλώβητη; Μιλάμε εξ άλλου για την αρχαιότερη και επικερδέστερη εταιρία επί γης. Μόνο η ίδια μπορεί να καθαιρέσει τον εαυτό της και δεν έχει κανέναν λόγο να το κάνει. Να σημειωθεί ότι πάλι με ανάλογη ρύθμιση, παραχωρήθηκε δασική έκταση του δήμου Αιγιαλείας για τριάντα έτη στον γνωστό για τις φιλικές του σχέσεις με την Χρυσή Αυγή μητροπολίτη Αμβρόσιο.

Εν τω μεταξύ, και η αριστερά δεν ξεχνάει τους καινούριους της φίλους. Δεν έχει μόνο η Χρυσή Αυγή τα προνόμιά της στα εγκόλπια της εκκλησίας. Ο γ.γ. του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας είχε συναντήσεις με τον Ιερώνυμο και όπως δήλωσε «ανταλλάξαμε σκέψεις για την κατάσταση στη χώρα μας, την κρίση που βιώνει ο λαός μας, τη φτώχεια, την ανεργία, τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός». Αντίστοιχες σκέψεις είχαν ανταλλάξει και η Παπαρήγα με τον Χριστόδουλο το 2005· δεν είναι η πρώτη φορά. Ωστόσο, οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται. Όπου ακούς πολλούς φιλολαϊκούς ηγέτες και ηγετίσκους να ανησυχούν για εμάς, άλλο τόσο πρέπει να ανησυχείς και συ για τις προθέσεις τους. Πολλοί σωτήρες μαζεύτηκαν πάνω απ’ το κεφάλι μας!

σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

Κινήσεις ανεξαρτητοποίησης στην Ινδία

Darjeeling: τη δεύτερη μέρα του αποκλεισμού των λόφων του Darjeeling, στο δυτικό Μπενγκάλ, που κάλεσε το κίνημα GJM (Gorkha Janmukti Morcha) επενέβη η αστυνομία. Την Κυριακή όλα τα μαγαζιά, αγορές, εκπαιδευτικά ιδρύματα και γραφεία έμειναν κλειστά, μετά από κάλεσμα του GJM, που στηρίζει την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους στο Gorkhaland. Συνέχεια

Η μαγεία στις ανθρώπινες κοινωνίες και ο ορθολογισμός ως εργαλείο κρατικής καταστολής

 
«Οι Γίγαντες που δημιούργησαν αυτό τον κόσμο στην αισθητή του διάσταση και τώρα φαίνεται πως ζουν μέσα του αλυσοδεμένοι, είναι στ’ αλήθεια οι αιτίες
της ζωής του και οι πηγές κάθε δραστηριότητας,
αλλά οι αλυσίδες είναι ο δόλος του αδύναμου
και δαμασμένου νου, που έχει τη δύναμη
ν’ αντισταθεί στην ενέργεια: όπως λέει και
η παροιμία, ο άτολμος, τολμηρός είναι στο δόλο». William Blake

magiaOι εκπρόσωποι του Διαφωτισμού και οι Ουμανιστές, καθώς και οι διάδοχοί τους, έθεσαν στο κέντρο τη λογική και τον άνθρωπο, που με το πνεύμα του ισχυριζόταν ότι επικράτησε στα φοβερά στοιχεία της φύσης, έδιωξε τις δεισιδαιμονίες και τις προκαταλήψεις και απομάκρυνε –όπως έλεγε– το φόβο του αγνώστου, κατευνάζοντας τις μεταφυσικές ανησυχίες. Οπότε ο αιώνας της λογικής έμοιαζε να γιάτρεψε τις κακοτοπιές του παρελθόντος, όπου οι μάγοι καίγονταν στην πυρά των «σκοτεινών χρόνων» του Μεσαίωνα. Συνέχεια

Ξέσπασμα κατοίκων του Αζερμπαϊτζάν

2013-01-24T175409Z_1_CBRE90N1DQE00_RTROPTP_2_CNEWS-US-AZERBAIJAN-RIOTΛόγω ενός τροχαίου ατυχήματος το βράδυ της Τετάρτης ξέσπασαν σφοδρές συγκρούσεις στην τουριστική πόλη των 15.000 κατοίκων Ismayilli που βρίσκεται 175 χλμ. από την πρωτεύουσα Μπακού. Συνέχεια