Tag Archives: ιός

Ο ιός του φόβου

Οι συμπολίτες μας δεν ήταν περισσότερο ένοχοι από άλλους, ξεχνούσαν μόνο να ’ναι μετριόφρονες, αυτό είναι όλο και σκέφτονταν πως όλα είναι ακόμα δυνατά γι’ αυτούς, πράγμα που προϋπέθετε ότι οι συμφορές ήταν αδύνατο να υπάρχουν. Εξακολουθούσαν τις εμπορικές συναλλαγές, ετοίμαζαν ταξίδια και είχαν τις απόψεις τους. Γιατί να σκέφτονταν την πανούκλα που καταργεί το μέλλον, τις μετακινήσεις και τις συζητήσεις; Νόμιζαν πως ήταν ελεύθεροι ενώ κανείς δεν μπορεί να είναι ελεύθερος όσο υπάρχουν συμφορές.  [Αλμπέρ Καμύ, Η πανούκλα]

iosΔιαδίδεται σαν αστραπή, κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτε πια∙ ο ένας κολλάει τον άλλον σχεδόν ακαριαία. Δεν υπάρχει πλέον τρόπος να ελεγχθεί η εξάπλωσή της. Δεν έχει βρεθεί το φάρμακο κι ίσως να μην προλάβει να βρεθεί, πριν αφανιστεί η ανθρωπότητα. Ο φόβος κι ο τρόμος κατακλύζουν τις συνειδήσεις. Η ακοή δεν είναι αρκετή για ν’ ακουστεί το τέλος που πλησιάζει. Φόβος για τον εαυτό και τον άλλο, το αγαπημένο πρόσωπο∙ κι απ’ την άλλη, τρόπος προστασίας δε διαφαίνεται στον ορίζοντα. Οι ειδήσεις δεν σταματούν να φτάνουν. Εσύ είσαι απ’ τους τυχερούς. Δεν κόλλησες ακόμη. Κι όσοι απ’ τους δικούς σου πάνε στη δουλειά, φαίνονται ακόμη καλά –φεύ! Προς το παρόν! Μην αποθρασύνεσαι! Έχε το νου σου! Ωστόσο, όλοι παίρνουν φάρμακα. Προληπτικά… Συνέχεια

Advertisements

Η Ανακάλυψη του AIDS

Το 1972 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εξέδωσε ένα δελτίο, (αριθμός 47), με το οποίο έδινε τη ταυτότητα ενός ιού που μπορούσε να προσβάλλει το ανοσοποιητικό σύστημα των ζώων και πιθανώς των ανθρώπων. Ο ιός του AIDS που απαντάται στις αρχές του 1980 προσβάλλει επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επέτρεψε τη διεξαγωγή πειραμάτων τη δεκαετία του ’70 σχετικά μ’ αυτό το θέμα.

Η εμφάνιση του AIDS συνοδεύτηκε από πολλές εικασίες για την προέλευσή του. Η θεωρία ότι προήλθε από έναν πράσινο πίθηκο στην Αφρική δε φαίνεται πολύ βάσιμη μπροστά στην επιστημονική έρευνα. Για χιλιάδες χρόνια το AIDS δεν ήταν μια ασθένεια για την οποία είχε γίνει διάγνωση ή κάποια περιγραφή των συμπτωμάτων της, και ξαφνικά έκανε την εμφάνισή του πριν από δυο δεκαετίες. Υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι το AIDS είναι ένας ιός που φτιάχτηκε απ’ τον άνθρωπο, και αν αυτό ισχύει, τότε η προέλευσή του μπορεί εύκολα να βρεθεί στο δελτίο του 1972 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Αλλά μπορεί επίσης να αναζητηθεί και στα κονδύλια του Αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας του 1970, όταν είχαν δοθεί χρήματα στον αμερικανικό στρατό για έρευνες, δοκιμές και αξιολόγηση βιολογικών όπλων, συμπεριλαμβανομένων και ιών που προσβάλλουν άμεσα το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα. Συνέχεια

Η εξέλιξη της ασθένειας του ιού HIV

«Στις 28 Σεπτέμβρη του 1998 μήνυσα τις ΗΠΑ για «δημιουργία», «παραγωγή» και «πολλαπλασιασμό» του ιού του AIDS. Το εφετείο συμφώνησε με το δικαστήριο πρώτου βαθμού ότι είναι παράλογη η βιοτεχνολογία γύρω από το AIDS. Ο κόσμος ακόμη περιμένει να αποφασίσει το δικαστήριο για τα θέματα που υποβλήθηκαν και πάλι. Δεν γίνεται να αγνοούν επ’ άπειρον τους ειδικούς επιστήμονες και το διάγραμμα της κυβέρνησης.

Μου ζητήθηκε να πω τη γνώμη μου σχετικά με το πρόγραμμα MK-NAOMΙ. Είναι ο κωδικός εξέλιξης του AIDS. Τα πρώτα δύο γράμματα είναι τα αρχικά των δημιουργών του AIDS, του Ρόμπερτ Μάνακερ και του Πωλ Κότιν. Τα υπόλοιπα είναι τα αρχικά της φράσης «οι νέγροι είναι μονάχα εφήμερα άτομα» («Negroes Αre Only Momentary Individuals»).

Είναι προφανές πως η κυβέρνηση έχει εξασφαλίσει τη σιωπή του Κογκρέσου και του στρατού. Κανείς δεν έχει διωχθεί. Οι καλοί άνθρωποι όμως, θα προκαλέσουν τον ξεσηκωμό της Κοινής Γνώμης. Δεν πρέπει να αφήσουμε το κράτος να αυθαιρετεί. Δεν πρέπει να μένει ατιμώρητο τη στιγμή που πολίτες καταδικάζονται για απλά αδικήματα. Η στρατηγική του κράτους βασίζεται στο χειρισμό της κοινής γνώμης μέσω των ΜΜΕ. Κάτι που το κράτος κάνει πολύ καλά. Πρέπει να συνεχίσουμε τη δημοσίευση όλων των αποδεικτικών στοιχείων που καταδεικνύουν ότι το AIDS είναι μια ασθένεια που κατασκευάστηκε από τη κυβέρνηση». Μποϋντ Ε. Γκρεϊβς

Για τον ιό του AIDS

H πραγματική ιστορία της προέλευσης του AIDS μπορεί να εντοπιστεί στη διάρκεια του 20ου αιώνα και ακόμη πιο πριν, το 1878. Εκείνη τη χρονιά, στις 29 Απριλίου, οι ΗΠΑ ψήφισαν μια «ομοσπονδιακή νομοθεσία καραντίνας».

Άρχισαν έτσι μια σημαντική προσπάθεια διερεύνησης των πιθανών «αιτιών» που προκαλούν επιδημίες. Το 1887, η προσπάθεια ενισχύθηκε με την εντολή του «εργαστηρίου Υγεινής» των ΗΠΑ Επικεφαλής στο εργαστήριο αυτό ήταν ο Δρ. Τζόσεφ Τζ. Κινγιούν, ρατσιστής μέχρι το κόκαλο, ο οποίος είχε αφιερωθεί στο «κίνημα» της ευγονικής.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1889, κατέστη δυνατή η αναγνώριση του «μυκοπλάσματος»[1], ενός μεταδιδόμενου φορέα, που τώρα εντοπίζεται στον πυρήνα των ασθενειών που προσβάλλουν τον άνθρωπο, και του AIDS φυσικά.

Το 1893, η νομοθεσία ενισχύθηκε και ξαφνικά υπήρξε έξαρση της πολυομυελίτιδας.

Το 1898, ήταν γνωστό με ποιο τρόπο κατόρθωσαν να χρησιμοποιήσουν το «μυκόπλασμα» ώστε να προκαλέσει επιδημίες, καθώς είχε εφαρμοστεί κάτι τέτοιο σε αγελάδες και σε φυτείες καπνού.

Το 1899, το Κογκρέσο άρχισε έρευνες σχετικά με τη λέπρα στις ΗΠΑ.

Το 1902, στήθηκε ένας «Σταθμός για Πειραματική Εξέλιξη» και έγινε δυνατή η αναγνώριση ασθενειών εθνικής φύσης.

Το 1904, χρησιμοποιήθηκε το «μυκόπλασμα» για να προκληθεί επιδημία σε άλογα.

Το 1907, για να προκληθεί επιδημία σε πτηνά (κότες).

Το 1917, ιδρύθηκε η «Ομοσπονδία Αμερικάνικης Εταιρίας Πειραματικής Βιολογίας» (FASEB).

Το 1918, ο ιός της γρίπης σκότωσε εκατομμύρια ανυποψίαστους. Ήταν ένας ιός μεταλλαγμένος με μυκόπλασμα πτηνού, για τον οποίο ο ανθρώπινος οργανισμός (θηλαστικό) δεν είχε «κεκτημένη ανοσία».

Το 1921, ο αρχηγός του φιλοσοφικού κινήματος της ευγονικής Μπέρτραντ Ράσελ, υποστήριξε ανοιχτά την ανάγκη για «κατασκευασμένες» επιδημίες κατά των μαύρων.

Το 1931, έγιναν μυστικά πειράματα σε Αφρο-αμερικανούς και έγινε το πρώτο πείραμα με τον ιό του AIDS σε πρόβατα.

Το 1935, επιστήμονες κατάφεραν να φέρουν το «μυκόπλασμα» του καπνού σε κρυσταλλική μορφή, το οποίο όμως παρέμενε μολυσματικό.

Το 1943, οι ΗΠΑ ξεκίνησαν επίσημα το πρόγραμμα βιολογικών όπλων. Πολύ σύντομα εισήχθη «μυκόπλασμα» σε πληθυσμούς στη Νέα Γουινέα για να μελετηθούν τα αποτελέσματα.

Το 1945, έγινε η μεγαλύτερη στην ιστορία εισροή ξένων επιστημόνων στο πρόγραμμα βιολογικών όπλων των ΗΠΑ. Η «Επιχείρηση Συνδετήρας» θα μείνει στην ιστορία ως ένα από τα πιο σκοτεινά προγράμματα μιας διεστραμμένης παράλληλης κυβέρνησης που είχε εμμονή με την γενοκτονία.

Το 1946, το αμερικάνικο ναυτικό προσέλαβε τον Δρ. Ερλ Τράουμπ, γνωστό ρατσιστή βιολόγο. Μια συνεδρία προϋπολογισμού τον Μάιο του ίδιου χρόνου επιβεβαιώνει την ύπαρξη ενός «μυστικού» βιολογικού όπλου.

Το 1948, οι ΗΠΑ επικύρωσαν την υιοθέτηση σχεδίου ώστε να ρυθμίσουν το ζήτημα του υπερπληθυσμού σε ορισμένες φυλετικές ομάδες. Το υπόμνημα του Τζωρτζ Μακ Κένναν του Υπουργείου Εσωτερικών θα διαφωτίζει επ’ άπειρον το μύθο της ευγονικής, που ήταν απαραίτητος για τη δολοφονία χιλιάδων αθώων.

Το 1949, o Δρ. Μπγιόρν Σιγκάρντσον απομόνωσε τον ιό VISNA (Βίσνα). Ο ιός αυτός κατασκευάστηκε εργαστηριακά και έχει ορισμένα κοινά στοιχεία D.N.A. με το AIDS. [Βλέπε Συνεδριάσεις των ΗΠΑ, ΝΑS, Τόμος 92, σελ. 3283-7, 11 Απριλίου του 1995].

Το 1951 έγινε η πρώτη επίθεση κατά Αφρο-αμερικανών από την κυβέρνηση των ΗΠΑ Μολύνθηκαν κιβώτια στην Πενσυλβανία ώστε να μελετηθεί πόσοι Νέγροι μεταφορείς κιβωτίων στην Βιρτζίνια θα μολύνονταν με τον ιό placebo[2]. Επίσης έγιναν πειράματα σε αιγοπρόβατα. Σύμφωνα με την συγγραφέα Εύα Σνεντ, έγινε και το πρώτο συνέδριο με θέμα έναν ιό που έμοιαζε με το AIDS.

Το 1954 ο Δρ. Σιγκάρντσον δημοσίευσε την πρώτη του μελέτη σχετικά με τον ιό Βίσνα και έτσι «καθιέρωσε» τον εαυτό του σαν τον παππού τού ιού AIDS. Ανταγωνιστής του έγινε ο Δρ. Κάρλτον Γκαντάσεκ.

Το 1951 κατέστη δυνατή η τεχνητή αναδόμηση του ιού του καπνού. Το «μυκόπλασμα» γίνεται η καρδιά του προγράμματος βιολογικών όπλων των ΗΠΑ.

Το 1957, ο μετέπειτα Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζέραλντ Φόρντ και άλλοι, έδωσαν άδεια στο Πεντάγωνο να χρησιμοποιηθούν με επιθετικό τρόπο τα «αμυντικά» βιολογικά όπλα. Δεν έχουν καταγραφεί περιπτώσεις ασθενών με AIDS πριν την δημιουργία της «Ειδικής Επιχείρησης – Χ» του 1957. Το πρόγραμμα SOX (Special Operation-X) έγινε το πρωτότυπο του προγράμματος Ειδικού Ιού που άρχισε το 1962.

Μέχρι το 1960, ο Χρουστσώφ είχε ενημερωθεί σχετικά με τα βιολογικά όπλα. Η δήλωσή του το 1960 θα αντικατοπτρίζει για καιρό την αλαζονεία της μυστικής σύμπραξης κομμουνισμού και δημοκρατίας. Οι δύο χώρες συμφώνησαν, τον Νοέμβριο του 1972, να περιορίσουν τον πληθυσμό των μαύρων.

Το 1961, ο επιστήμονας Άλντορ Τόμαρ δημοσιεύει ότι ο καρκίνος προκαλείται από ιούς. Το 1955, αυτός και ο Δρ. Κάρλτον Γκαντάσεκ ενημέρωσαν την Εθνική Ακαδημία Επιστημών ότι «η μελέτη του ιού Βίσνα στα πρόβατα είναι η καλύτερη περίπτωση δοκιμής για πειραματικά φάρμακα κατά του AIDS».

Το 1962, με την κάλυψη μιας έρευνας για τον καρκίνο, οι ΗΠΑ χαράζουν το δρόμο για την τέλεση φόνων εκ προμελέτης, καθώς αρχίζει το πρόγραμμα «Ειδικού Ιού» στις 12 Φεβρουαρίου. Ο Δρ. Λεν Χέυφλικ έστησε ένα εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, ειδικά για το «μυκόπλασμα». Πολλοί υποστηρίζουν ότι το πρόγραμμα «Ειδικού Ιού» ξεκίνησε το 1961 με μία σύμβαση της εταιρείας Phizer.

Από το 1963 κι έπειτα, το πρόγραμμα αυτό έκανε ετήσιες αναφορές προόδου στο Ιατρικό Κέντρο του Χέρσεϋ. Οι ετήσιες συνεδρίες είναι αντιπροσωπευτικές της επιθετικής λογικής με την οποία επεδίωξαν οι ΗΠΑ την εξέλιξη του AIDS.

Το 1964, το Κογκρέσο υποστήριξε πλήρως την έρευνα για λευχαιμία/λέμφωμα (AIDS).

Το 1967, η Εθνική Ακαδημία Επιστημών ξεκίνησε μια ολομέτωπη επίθεση στην Αφρική. Η CIA (το Τμήμα Τεχνικών Υπηρεσιών) παραδέχτηκε την ύπαρξη του μυστικού προγράμματος εμβολιασμών που είχε τεθεί σε εφαρμογή.

Το 1969, ο Φόρτ Ντέτρικ το ανακοίνωσε στην παγκόσμια κοινότητα επιστημόνων και το Πεντάγωνο ζήτησε περισσότερα χρήματα. Γνώριζαν πως μπορούσαν να κατασκευάσουν το AIDS. Το μυστικό υπόμνημα του Νίξον στις 18 Ιουλίου στο Κογκρέσο σχετικά με τον υπερπληθυσμό είναι η αρχή της αλυσίδας των τεκμηρίων που επιβεβαιώνουν το ολοκαύτωμα του AIDS.

Το 1970, o Πρόεδρος Νίξον υπέγραψε το προεδρικό διάταγμα PL-91-213 και ο Ροκφέλερ ο τρίτος, θεωρήθηκε ο «τσάρος του πληθυσμού» [Σημείωση: ο κυρίαρχος που ορίζει τις τύχες του πληθυσμού]. Το υπόμνημα Εθνικής Ασφάλειας της 10ης Αυγούστου του Νίξον δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το ότι η μείωση του πληθυσμού θα επιτυγχάνετο με γενοκτονία.

Το 1971, εκδίδεται το τεύχος 8 της Αναφοράς Προόδου. Το διάγραμμα [στη σελ. 61 αυτού του τεύχους] απαντά στο ερώτημα της γέννησης του ιού AIDS στο εργαστήριο. Το Πρόγραμμα Ειδικού Ιού θα εκδώσει 15 τεύχη και πάνω από 20.000 επιστημονικές μελέτες. Το διάγραμμα συνδέει κάθε μελέτη, πείραμα και σύμβαση στις ΗΠΑ Φυσικά, έως το 1999, το διάγραμμα αυτό θεωρείται «χαμένο». Οι επιστήμονες της παγκόσμιας κοινότητας μένουν με το στόμα ανοιχτό. Η σημασία του θα μεγαλώσει μέσα στον 21ο αιώνα. Είναι ακόμη σαφές ότι τα πειράματα που έγιναν κατά την φάση 4-Α του διαγράμματος αποτελούν τον καλύτερο οδηγό για την ανάπτυξη των θεραπευτικών μέσων και για όσους πάσχουν από τον ιό HIV/AIDS. Οι πρώτες 60 σελίδες του τεύχους 8 αποδεικνύουν περίτρανα το πραγματικό στόχο της δημιουργίας του AIDS. Μέχρι τον Ιούνιο του 1977, το πρόγραμμα είχε κατασκευάσει 15.000 γαλόνια με τον ιό. Αυτές οι φιάλες στέλνονταν στο Μανχάταν και στην Αφρική και το AIDS αναγράφονταν επάνω ως συμπληρωματικό στα εμβόλια. Μαθαίνουμε, χάρη στην επιμέλεια των συγγραφέων ότι το Εργαστήριο «μυκοπλάσματος» του Στάνφορντ εκδίδει μία από τις πρώτες μελέτες του με τα αρχικά AIDS στον τίτλο της μελέτης («Viral Infections in Man Associated with Acquired Immunological Deficiency States»). Ο επιστήμονας επικεφαλής της μελέτης, Δρ. Τόμας Μέριγκαν, ήταν «σύμβουλος» στο «Πρόγραμμα Ειδικού Ιού».

Το τεύχος 8 στις σελ. 104-106 αποδεικνύει ότι ο Δρ. Ρόμπερτ Γκάλλο, εργάζονταν μυστικά για την εξέλιξη του ιού AIDS, έχοντας την πλήρη υποστήριξη της μερίδας της αμερικάνικης κυβέρνησης που στοχεύει στη δολοφονία των πολιτών. Ο Δρ. Γκάλλο δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί αφαίρεσε από τη βιογραφία του το γεγονός ότι προΐστατο στο Πρόγραμμα Ειδικού Ιού. Ο αρχικός όγκος της εργασίας του και των ανακαλύψεών του ταιριάζουν απόλυτα με το διάγραμμα. Η λογική της «έρευνας» είναι μια αδιαμφισβήτητη απόδειξη ενός ομοσπονδιακού σχεδίου «τύπου Μανχάταν», έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένας μολυσματικός ιός-καρκίνος που θα σκοτώνει επιλεκτικά. Η μελέτη του Δρ. Γκάλλο το 1971 είναι πανομοιότυπη με την ανακοίνωσή του για το AIDS το 1984.

Στις σελίδες 273-286, αποδεικνύεται ότι εισήχθη ο ιός στους πιθήκους. Από το 1962, οι ΗΠΑ και ο Δρ. Γκάλλο εμβολίαζαν πιθήκους τους οποίους άφηναν πάλι ελεύθερους στη φύση. Έτσι, ακόμη και οι επιστήμονες που δουλεύουν για την κυβέρνηση θα διαπιστώσουν με έκπληξη ότι και ο HIV-1 και ο HIV-2 εμφανίζονται «ξαφνικά» σε δύο διαφορετικά είδη πιθήκου στη διάρκεια των 100 περασμένων χρόνων. Μία γιαπωνέζικη μελέτη το 1999 αποδεικνύει ότι ο ιός μεταφέρθηκε από τον άνθρωπο στον πίθηκο και όχι αντίστροφα. Τα συμπεράσματα των πειραμάτων σε πιθήκους αποδεικνύουν επίσης ότι το AIDS των πιθήκων κατασκευάστηκε και αυτό στα εργαστήρια.

Το 1972, οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση υπέγραφαν συμφωνία η οποία σκόπευε στον αφανισμό των μαύρων με βιολογικά μέσα. Αυτή η συμφωνία εξακολουθεί να είναι μέρος της πολιτικής των ΗΠΑ

Το 1973, ο Δρ. Γκάρθ Νίκολσον, κάνει γνωστή την έρευνά του «Ο Ρόλος της Κυτταρικής Επιφάνειας που Ξεφεύγει από τον Ανοσοποιητικό Έλεγχο». Αυτή η έρευνα συνοδεύεται από επτά δημοσιευμένες μελέτες. Ο Δρ. Νίκολσον συνεργάστηκε με την ομάδα του «Προγράμματος Ειδικού Ιού» από το 1972 έως το 1978. Θεωρείται σαν ο συνεργάτης της δυτικής ακτής του Δρ. Γκάλλο. Υποστηρίζεται ότι οι δυο τους, μαζί με τον Δρ. Λυκ Μοντανιέρ, συναντιόντουσαν κρυφά στην Νότια Καλιφόρνια για να αποφασίσουν τι θα ανακοινώσουν και τι όχι σχετικά με την πορεία του «Προγράμματος Ειδικού Ιού».

Το 1974, ο Φύρερ Χένρι Κίσινγκερ εκδίδει το ΝSSM-200 (Αμερικάνικο Σχέδιο Καταπολέμησης του Υπερπληθυσμού). Είναι το μοναδικό θέμα συζήτησης στη σύνοδο για τον Παγκόσμιο Πληθυσμό στο Βουκουρέστι. Οι άνθρωποι που δρουν στη σκιά είχαν κερδίσει. Όλοι συμφωνούν στη μυστική μείωση του πληθυσμού της Αφρικής. Σήμερα, ανεπιθύμητη είναι η Αφρική και άλλες περιοχές. Αύριο μπορεί να μιλούν για τον οποιονδήποτε!!!.

Το 1975, ο Πρόεδρος Τζέραλντ Φόρντ υπογράφει το υπόμνημα αριθ. 314 για τη Εθνική Ασφάλεια και Άμυνα, όπου βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο του Κίσινγκερ.

Το 1976, εκδίδεται το τεύχος 13 του Προγράμματος Ειδικού Ιού. Η αναφορά αποδεικνύει ότι οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει συμφωνίες με Ρώσους, Γερμανούς, Βρετανούς, Γάλλους, Καναδούς και Γιαπωνέζους. Η συνομωσία για την εξόντωση των μαύρων έχει υποστηρικτές παγκοσμίως. Το Μάρτιο αρχίζει η παρασκευή φιαλών με AIDS, και το 1977 θα έχουν παραχθεί 15.000 γαλόνια. Ο Πρόεδρος Τζίμμυ Κάρτερ επιτρέπει τη συνέχιση του σχεδίου.

Το 1977, ο Δρ Γκάλλο και κορυφαίοι επιστήμονες της Σοβιετικής Ένωσης συναντούνται για να συζητήσουν την αύξηση του αριθμού των φιαλών αυτών. Έτσι, βάζουν τον ιό ως συμπληρωματικό στο εμβόλιο για ευλογιά στην Αφρική και στο «πειραματικό» εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β στο Μανχάταν. Κατά τους συγγραφείς Τζούν Γκούντφιλντ και Άλαν Κάτγουελ, η παρτίδα αριθ. 751 εισήχθη σε χιλιάδες ανυποψίαστα θύματα στη Νέα Υόρκη. Φυσικά η αμερικάνικη κυβέρνηση δεν θα είναι ποτέ σε θέση να επανορθώσει για τον κοινωνικό βιασμό, τον υποβιβασμό και τις διακρίσεις, που γίνονται εις βάρος των ανθρώπων με AIDS και οι οποίοι αντιμετωπίζουν αυτές τις συνθήκες καθημερινά. Οι «άνθρωποι» που βρίσκονται πίσω από τον ιό του AIDS υπολόγισαν πολύ σωστά ότι δεν θα «ενοχλούσε» αν μόνο ομοφυλόφιλοι και μαύροι πέθαιναν. Ούτε ενοχλεί το ότι πάνω από μισό εκατομμύριο βετεράνοι του (πρώτου) πόλεμου του Κόλπου έχουν κάποια μεταδοτική ασθένεια. Σύντομα, δεν θα υπάρχουν πια μαύροι, ο στρατιωτικός μηχανισμός θα βρίσκεται σε σύγχυση, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία λευκοί θα αρχίσουν να πεθαίνουν και κανείς δεν θα καταλαβαίνει το γιατί.

Ξαφνικά, όπως άλλωστε είχε προβλέψει ο Πρόεδρος Νίξον, ξέσπασε το θανατικό. Στις 4 Νοέμβρη του 1999, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωνε πως μέσα σε διάστημα πέντε χρόνων, όλες οι νέες μολυσματικές ασθένειες του ανοσοποιητικού θα οφείλονται σε αφροαμερικανούς. Κάποτε θα πρέπει η αλήθεια να λάμψει. Είναι γελοίο και παράλογο να μην μπορεί να γίνει απολογισμός των επιπτώσεων του «Προγράμματος Ειδικού Ιού» των ΗΠΑ, ώστε να φωτιστεί η προέλευση του AIDS.

Περισσότερες λεπτομέρειες για το ιστορικό της ασθένειας βρίσκουμε στα αρχεία του Δρ. Τζον Μπ. Μολόνεϋ, με ημερομηνίες και καταγεγραμμένα ντοκουμέντα που μας δίνουν τον κρίκο που έλειπε. Πρόκειται ξεκάθαρα για ομοσπονδιακό πρόγραμμα με στόχο τη δολοφονία αθώων, με επικεφαλείς τους Δρ. Γκάλλο και Νίκολσον.

Κανείς άλλος δεν πρέπει να μολυνθεί από αυτό τον ιό συνθετικού μυκοπλάσματος.

Πρέπει να υποστηριχτούν όσοι ακόμη απομένουν ώστε να ζήσουν μια πλήρη και φυσιολογική ζωή και να συνεισφέρουν στο σύνολο. Είμαστε όλοι ένα.

[Απόσπασμα από το: Κρατική προέλευση, τεκμήρια ότι το AIDS κατασκευάστηκε στο εργαστήριο, του Μποϋντ Ε. Γκρέιβς]

Από τη ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 4, Ιούνιος 2002

[1] Τα μυκοπλάσματα είναι μικροοργανισμοί που κατατάσσονται μεταξύ των βακτηριδίων και των ιών.

[2] Ο όρος Placebo χρησιμοποιείται προκειμένου να χαρακτηριστούν ψευδοφάρμακα που χρησιμοποιούνται για πειράματα. Το placebo δεν περιέχει τα δραστικά συστατικά ενός κανονικού φαρμάκου.

Ανάληψη ευθύνης για επιθέσεις στο Μεξικό με στόχο ερευνητές νανοτεχνολογίας

H ομάδα «Ατομικότητες Με Τάση Προς Το Άγριο» ανέλαβε την ευθύνη για τις εκρήξεις με στόχο ερευνητές βιοτεχνολογίας που έγιναν στις 8/8 έξω από την Πόλη του Μεξικό. Στην ανάληψη ευθύνης γίνονται αναφορές στον Unabomber και στο ρόλο της βιοτεχνολογίας, νανοτεχνολογίας, ρομποτικής κτλ. Συνέχεια

Βιοποικιλότητα και Μολυσματικές Ασθένειες

Σε ένα πρόσφατο τεύχος του περιοδικού Nature, ερευνητές από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ επιχειρηματολόγησαν για το ότι, αντίθετα με ό,τι θα πίστευε κανείς, η διάβρωση της βιοποικιλότητας δε μειώνει τους κινδύνους από μολυσματικές ασθένειες. Τουλάχιστον για κάποιες απ’ αυτές, όπως η ελονοσία, ο πυρετός του Νείλου, η Μπορελλίωση (Νόσος του Λάιμ) και διάφοροι τύποι αιμορραγικού πυρετού, η αναστροφή είναι αληθινή. Το ίδιο ισχύει και για άλλες ασθένειες που επηρεάζουν ζώα και φυτά.

Ενώ η μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού θηλαστικών, ερπετών, αμφίβιων, ψαριών και ασπόνδυλων μετά το το 1970 φτάνει το 30%, τα τελευταία 60 χρόνια έχουν ταξινομηθεί πάνω από τρεις εκατοντάδες νέες μολυσματικές ασθένειες. Στο τεύχος αυτό, ερευνητές συμπεριέλαβαν αυτές που προκαλούνται από σταφυλόκοκκο ανθεκτικό στα αντιβιοτικά, τις προ-υπάρχουσες συνθήκες που μεταδίδονται επίσης στους ανθρώπους (τον ιό του AIDS και κάποιο συγκεκριμένο οξύ αναπνευστικό σύνδρομο) και άλλες που έχουν επεκταθεί σημαντικά στη γεωγραφική περιοχή (αφρικανικής και ασιατικής προέλευσης ασθένειες άγνωστες έως τώρα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ).

Μια μηχανική σύνδεση μεταξύ των δύο φαινομένων θα ήταν απλοϊκή, αφού η μετάδοση μιας ασθένειας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Μαζί με τους παθογενείς (ιοί, βακτήρια, παράσιτα) πρέπει να συμπεριλαμβάνονται οι φορείς (ακάρεα, ψείρες, κουνούπια, μερικά πουλιά και θηλαστικά…) και το περιβάλλον. Ένα από τα παραδείγματα της φύσης, ένα από τα ακάρεα που μεταδίδουν τη Νόσο του Λάιμ, μερικές φορές θανατηφόρα, αναγνωρίστηκαν αρχικά στις ΗΠΑ. Οι ψείρες τρέφονται από το αίμα τόσο των ασπροπόδαρων ποντικιών δίδελφυς (opossum), το μόνο επιζώντα μαρσιποφόρο εκτός Αυστραλίας. Οι πληθυσμοί των μαρσιποφόρων, που πολύ σπάνια κουβαλάνε το προσβάλλον βακτήριο, έδρασαν σαν «ρυθμιστικά είδη» μέχρι που η καταστροφή των δασών άφησε ανοιχτό το πεδίο στα ποντίκια, αποκαλούμενα ως «τεράστια δεξαμενή βακτηρίων». Επίσης στις ΗΠΑ, πρόσφατες μελέτες επιβεβαιώνουν ότι περιπτώσεις εγκεφαλίτιδας που προκλήθηκε από τον ιό του Δυτικού Νείλου (που μεταφέρθηκε από κουνούπια, αλλά «φιλοξενήθηκε» από μερικά σπουργίτια) είναι οξύτερες εκεί που η ποικιλία των πουλιών ελαττώνεται. Η απώλεια βιοποικιλότητας επηρεάζει τα αρπακτικά και τους ανταγωνιστές των φορέων παθογόνων ενθαρρύνοντας την ανάπτυξη και διάδοση. Σε πολλές περιπτώσεις παρατηρήθηκαν πολύ ανθεκτικά είδη, ικανά να προσαρμοστούν στην περιβαλλοντική υποβάθμιση, που είναι (ή γίνονται;) ακόμα και οι μεγαλύτεροι φορείς παθογόνων.

Οι επιβλαβείς συνέπειες της σταδιακής διάβρωσης της βιοποικιλότητας ενισχύονται μετά από την επικάλυψη άλλων παραγόντων (αύξηση του πληθυσμού, ανεπτυγμένο εμπόριο, καλλιέργειες, παγκόσμια υπερθέρμανση) που τροποποιούν τη γεωγραφική κατανομή των ειδών που μεταφέρουν μολυσματικές ασθένειες.

 Gianni Sartori

(από το περιοδικό Rivista Anarchica, τ. Απριλίου 2011)