Tag Archives: θεοί

Ανάγκα και οι θνητοί πείθονται

ανάγκαΜίλα μου για ανάγκες, μη ντρέπεσαι. Για ανάγκες που έχουμε «όλοι», για ανάγκες χάρτινες, για ανάγκες κίβδηλες, για της Γριάς Τέφρας τις ανάγκες. Ξέρεις εσύ. Ναι, έχεις δίκιο, πως είναι δυνατόν να κυκλοφορείς με τα πόδια, δίχως «ρόδα», δίχως σπίτι ιδιόκτητο, δίχως σαλόνι δερμάτινο, που ζεις; Θα «μάθω». Θα μεγαλώσω και θα «μάθω», μείνε ήσυχος. Αργά ή γρήγορα όλοι πρέπει να «μάθουμε». Αλλιώς… ξέρω, ξέρω, σου φορούν το ακάνθινο στέμμα του απόκληρου και καλά σου ξεμπερδέματα. Υπάρχουν τόσα «χρήσιμα» πράγματα να αγοράσεις. Δούλεψε, δούλεψε (αν βρεις, βέβαια, δουλειά), δούλεψε λίγο ακόμη και θα γίνουν (;) δικά σου. Πίσω από την επίπεδη οθόνη σου κρύβεται ο φόβος, στα καινούρια σου «μοδάτα» έπιπλα κρύβεται ο φόβος. Γιατί ο Δυτικός Πολιτισμός κατασκευάζει «ανάγκες» κι εσύ «οφείλεις» να τις χρειάζεσαι, να μη μπορείς δίχως αυτές. Ανάγκες. Απτές ή άυλες. Μια «αθώα» ψευδαίσθηση πως μπορείς να απλώσεις το χέρι και να «απολαύσεις» όλα αυτά τα «αγαθά». Κι ο φόβος έρχεται, ο φόβος που προκαλεί η ματαίωση της ικανοποίησης των «αναγκών». Συνέχεια

Ανάμεσα σε δυο θεούς μια εξουσιαστική κόλαση κατοικεί

Ανάμεσα σε δυο θεούς μια εξουσιαστική κόλαση κατοικείΜέσα σ’ ένα επιβλητικό κτήριο από γυαλί και ατσάλι, στην καρδιά μιας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας, αντηχούν σαν μια πνοή οι φωνές των ιερέων, που προσεύχονται: «Ορκίζομαι ότι θα κάνω ό,τι είναι δυνατό για να διατηρήσω και να ενισχύσω την εμπιστοσύνη στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Θεέ μου, βοήθα με». Μόλις παύει η προσευχή, επικρατεί σιωπή λίγων λεπτών. Όλοι μένουν όρθιοι και σοβαροί. Το παράγγελμα δίνεται και η εκκωφαντική σιωπή παύει. Τηλέφωνα χτυπούν, φωνές ακούγονται, γραβάτες διορθώνονται. Οι ρυθμοί ανεβαίνουν όπως το θερμόμετρο στα κινούμενα σχέδια, κατακόρυφα. Η δουλειά, σκληρή και αμείλικτη, ξεκινά.Οι τραπεζίτες έδωσαν τον όρκο τους και τώρα το μόνο που μένει είναι να τον τηρήσουν πιστά. Δεν υπάρχει περιθώριο να κάνουν πίσω ούτε λεπτό. Ο όρκος γρήγορα καθιερώνεται σε όλες τις τράπεζες. Οι πιστοί των τραπεζών θα πρέπει να κοιμούνται ήσυχοι, οι ιερείς του χρήματος πήραν όρκο, πως δε θ’ αφήσουν δεκάρα τσακιστή να πάει χαμένη. In Gold we trust.

Συνέχεια