Tag Archives: ζωή

Δουλειά; Όχι ευχαριστώ! Αυτό σημαίνει: η ζωή είναι αλλού

Αλλά γιατί να μην κάνουμε τίποτα; Επειδή κάνουμε τόσα πολλά!

Σήμερα, ο κόσμος δεν έχει έλλειψη πραγμάτων. Αντ’ αυτού υπάρχει τέτοια αφθονία υλικών αγαθών που υπάρχει κίνδυνος να πνιγεί σ’ αυτά και γι’ αυτό μάλλον οι ιστορικοί του μέλλοντος θα βαφτίσουν την εποχή μας «τον καιρό των σκουπιδιών».

Το κάλεσμα για ανακάλυψη –και πάλι– του καθαρού αέρα είναι παραπάνω από επείγον.

Η αδράνεια είναι μια ριζοσπαστική θεραπεία για πολλές αρρώστιες που είναι συνηθισμένες στο μοντέρνο κόσμο: η τεράστια σπατάλη πόρων για την παραγωγή προϊόντων που είναι κυρίως άχρηστα, και ο αχαλίνωτος καταναλωτισμός σαν υποκατάστατο της ευτυχίας, η αποξένωση και η εκμετάλλευση στη μισθωτή εργασία, η μόλυνση του περιβάλλοντος και ο παράλογος ακτιβισμός που δραπετεύει απ’ τον εαυτό του που μας κάνει διαρκώς να μην έχουμε χρόνο…

Η αδράνεια είναι ένα ισχυρό αντίδοτο σε όλα αυτά: είναι οικολογική, οικονομική και ικανοποιητική, ελεύθερος χρόνος για κοινωνικοποίηση και άνοιγμα χώρων για δημιουργικότητα. Συνέχεια

Είχαμε την τύχη…

Το δημοσιεύω όπως το βρήκα, δεν μπόρεσα να εξακριβώσω την ακριβή αρχική προέλευσή του. Θα μπορούσα να προσθέσω κι άλλες αράδες, αλλά ήδη αυτές που βρήκα και αναδημοσιεύω είναι γεμάτες από χυμούς πραγματικής ζωής. Τότε, πριν από 40, 45, 50 χρόνια…

sfentona«H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι, σε βανάκια και αγροτικά και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ώτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσυκλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Συνέχεια

Ημερολόγιον της Ζωής -1922-

Μια μικρή άγραφη ιστορία

Η παρακάτω τραγική ιστορία είναι μια από τις χιλιάδες που δημιουργήθηκαν μετά από τον πόλεμο του ελληνικού κράτους με το αντίστοιχο τούρκικο το 1922. Την παραπάνω ιστορία μού την διηγήθηκε ο μπάρμπα Στρατής Κισόγλου στα 102 του χρόνια και είναι η ιστορία της δικιάς του οικογένειας τις πρώτες μέρες εκείνου του Σεπτέμβρη του 1922 στην Σμύρνη. Η ιστορία αυτή περιλαμβάνεται, επίσης, σε βιβλίο του ίδιου και επιμέλεια της Μαρίας Σταθέα με τον τίτλο «Ημερολόγιον της Ζωής 1922».

smyrni_2Η δημοσίευση της στο φύλλο της Διαδρομής φιλοδοξεί να προσφέρει ένα λιθαράκι στην συλλογική μας μνήμη, καθώς συμπληρώθηκαν ήδη 93 χρόνια από την Μικρασιατική καταστροφή και την γενοκτονία εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων από τις δολοφονικές ορδές του υπό ανασύσταση τουρκικού κράτους. Να υπογραμμίσουμε ότι πίσω από την κρατική ιστορία, με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, τις συμφωνίες, τις συνθήκες και τα διατάγματα, υπάρχουν μεγάλες ανθρώπινες ιστορίες που περιλαμβάνουν ξεριζωμό, πόνο, απώλεια, θάνατο και βάρος… το βάρος της μνήμης για τους ζωντανούς.

Συνέχεια

Υπάρχει ζωή μετά το ίντερνετ;

interneΟ Paul Miller, δημοσιογράφος για θέματα τεχνολογίας, πριν ένα χρόνο περίπου ολοκλήρωσε το πείραμα, για το οποίο αμειβόταν απ’ το περιοδικό The Verge. Αυτό που ήθελαν να διαπιστώσουν ήταν κατά πόσο μπορεί να προχωρά σήμερα η ζωή χωρίς το διαδίκτυο. Ο Miller, λοιπόν, κράτησε ένα ημερολόγιο με το τι έκανε το έτος που δεν «σέρφαρε» στον ψηφιακό «κόσμο». Αρχικά, υποστήριξε ότι είχε πιο πολύ χρόνο και πιο πραγματική ζωή. Έβλεπε περισσότερους ανθρώπους δια ζώσης, έγραφε, διάβαζε, έκανε βόλτες και ποδήλατο, αλλά σταδιακά δήλωσε ότι κατέληξε να βαριέται αυτή τη ζωή κι ότι δεν μπορούσαν να τον βρουν τόσο εύκολα και να επικοινωνήσουν μαζί του τ’ αγαπημένα του πρόσωπα που ήταν μακριά του. Συνέχεια

Μια έκρηξη από το Παρελθόν: Η ζωή και τα γραπτά του Α. Μπέρκμαν

gold-mper«Αν ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, τότε ο Μπέρκμαν αξίζει την προσοχή μας επειδή αγωνίστηκε μια ζωή για να το κάνει πραγματικότητα».

«O Αλεξάντερ Μπέρκμαν είναι ένας από τους χαμένους ήρωες του Αμερικανικού ριζοσπαστισμού» -Howard Zinn

O Αλεξάντερ Μπέρκμαν (1870-1936) ήταν ένας αναρχικός, συγγραφέας, και πολλά άλλα πράγματα παράλληλα: δολοφόνος (αποτυχημένος), φυλακισμένος, αγκιτάτορας, εκδότης, δάσκαλος, πρόσφυγας. Συνέγραψε πολλά έργα για την επανάσταση και τον ταξικό αγώνα όχι σαν περαστικός και θεωρητικός αλλά ως ενεργά συμμετέχων στο κίνημα για την κοινωνική αλλαγή. Ο Μπέρκμαν είναι πιο γνωστός σαν εραστής και σύντροφος της Έμμα Γκόλντμαν και το έργο της «Ζώντας τη ζωή μου» (Living my life) ήταν αναμφισβήτητα η καλύτερη μελέτη για τη ζωή του. Ενώ δεν υπάρχει ακόμα εμπεριστατωμένη βιογραφία του Μπέρκμαν, το 1992 εμφανίστηκε το «H ζωή ενός αναρχικού: Ο αναγνώστης του Αλεξάντερ Μπέρκμαν». Το 2006 θα γίνει μια νέα έκδοση.

Συνέχεια

Να υπερασπίσουμε τη ζωή σε όλες της τις μορφές

poreia-8-12-2012ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΟΥΝΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ 

Η βιομηχανία γούνας συνεχίζει να λειτουργεί και να εξαπλώνεται παγκόσμια ως απόδειξη της άθλιας ανθρωποκεντρικής αντίληψης και της εκτεταμένης κυριαρχικής τάσης που απορρέει από αυτήν πάνω σε κάθε τι όμορφο και άγριο. Τα βιομηχανικά εκτροφεία και βυρσοδεψεία αποτελούν σύγχρονα κολαστήρια, όπου οι γουναράδες με τη σύμπραξη του κράτους και της επιστήμης αιχμαλωτίζουν, βασανίζουν και δολοφονούν εκατομμύρια ζώα στο όνομα του κέρδους και της ανάπτυξης.

Κάθε χρόνο εκατοντάδες εκατομμύρια ζώα σκοτώνονται για τη παραγωγή γούνας. Στην ΕΕ υπάρχουν 7.200 μονάδες εκτροφής γουνοφόρων ζώων και σκοτώνουν 30 εκ. μινκ και 2,1 εκ. αλεπούδες. Στην Ελλάδα σήμερα λειτουργούν 45 εκτροφεία όπου σκοτώνονται 600.000 γουνοφόρα ζώα κάθε χρόνο, ανάμεσα στα οποία μινκ, αλεπούδες, κουνάβια, αγριόγατες. Ασφαλώς όμως το πρόβλημα δεν είναι μόνο στους αριθμούς. Οι γουναράδες ζητάνε ολοένα και περισσότερη κρατική στήριξη για την ανάπτυξη του κλάδου τους προτάσσοντας το ιδεολόγημα της εθνικής προόδου και ανάπτυξης. Στο όνομα αυτής της λεγόμενης εθνικής και παγκόσμιας ανάπτυξης βλέπουμε σήμερα να απαξιώνεται η ζωή και η ελευθερία των ζώων, ανθρώπινων και μη, αλλά και η βιωσιμότητα ολόκληρου του πλανήτη. Η αδηφάγος αυτή ανάπτυξη για το κυνήγι του κέρδους κατατρώει ό,τι υπάρχει γύρω της ξεγυμνώνοντας τα σαθρά θεμέλια της καταναλωτικής κοινωνίας.

Η βιομηχανία γούνας δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός. Είναι κομμάτι ενός ευρύτερου εξουσιαστικού συμπλέγματος που έχει τις καταβολές του και διαιωνίζει την ύπαρξή του μέσα από την επιβολή του ανθρώπινου πολιτισμού πάνω στα ζώα και τη φύση. Ο ανθρωποκεντρισμός είναι κύρια αιτία των δεινών για τα μη ανθρώπινα ζώα, τα οποία αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα και με αυτήν τη λογική, δισεκατομμύρια δολοφονούνται για την κάλυψη επιμέρους επίπλαστων ανθρώπινων αναγκών. Τα ζώα θεωρούνται λανθασμένα ως αναντικατάστατη πηγή τροφής, ένδυσης, διασκέδασης και πειραματισμού, με αποτέλεσμα να έχουν στηθεί ολόκληρες βιομηχανίες βασανισμού και θανάτου. Το χορό της αιχμαλωσίας και της εκμετάλλευσης σέρνουν βιομηχανικά εκτροφεία και σφαγεία, βυρσοδεψεία, μονάδες γαλακτοπαραγωγής, κέντρα πειραματισμού, ζωολογικοί κήποι και τσίρκο, ιππόδρομοι, δελφινάρια, κυνομαχίες, κυνοδρομίες, ταυρομαχίες και ότι άλλο πιο διεστραμμένο μπορεί να φανταστεί κανείς.

Η βιομηχανία γούνας, όπως άλλωστε τα πάντα σήμερα, στηρίζεται στο εμπόριο και το κέρδος. Οι γουναράδες πλασάρουν τα πτώματα των ζώων σαν απαραίτητα αξεσουάρ κοινωνικής καταξίωσης και μέσα από την κουλτούρα μιας ακόρεστης καταναλωτικής κοινωνίας καταφέρνουν να πλουτίζουν σε βάρος των ζώων. Αυτό το καταναλωτικό lifestyle με τη βοήθεια της επιστήμης και της τεχνολογίας αντιμετωπίζει τα πάντα σαν αναλώσιμα αγαθά και έχει μετατρέψει απέραντες εκτάσεις σε σκουπιδότοπους. Η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν συμβάλει καθοριστικά στην εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης των ζώων, της φύσης και των ανθρώπων, θέτοντας τα πάντα στην υπηρεσία του κέρδους.

Μας λένε πώς όλα αυτά γίνονται για το ”καλό” της ανθρωπότητας, χρησιμοποιώντας την αντίφαση πως από τη μια ο άνθρωπος είναι ανώτερο ηθικό ον και για αυτό μπορεί να έχει στην υπηρεσία του τα υπόλοιπα πλάσματα και από την άλλη πως και στη φύση υπάρχει σκληρότητα, βία και θάνατος και άρα ο άνθρωπος, όντας κομμάτι της, δικαιολογείται να φέρεται ανάλογα. Όμως, κανένα ζώο δεν αιχμαλώτισε συστηματικά κανένα άλλο για να πάρει το δέρμα και τη γούνα του, ούτε οδήγησε στη μεγαλύτερη εξαφάνιση ειδών στην ιστορία του πλανήτη. Η ανθρωποκεντρική λογική μπάζει από παντού. Η κυριαρχία πάνω στα ζώα και τη φύση υπήρξε η αρχή για την εγκαθίδρυση της εξουσίας και ανάμεσα στους ανθρώπους και δεν υπάρχει κανένας λόγος να την αναπαράγουμε.

Αγωνιζόμαστε, λοιπόν, ενάντια στη βιομηχανία γούνας αλλά και σε κάθε βιομηχανία εκμετάλλευσης των ζώων, ενάντια στο κράτος, τον καπιταλισμό και σε κάθε μορφή εξουσίας. Αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο αρμονικής συμβίωσης ανθρώπων, ζώων, φύσης. Αγωνιζόμαστε για την ολική απελευθέρωση.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, 12ΜΜ 

ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

αναρχικές-αναρχικοί
αντισπισιστές-αντισπισίστριες

http://adamasto.squat.gr/

Αποχαιρετώντας το Χρόνη Μίσιο

Πέθανε χθες και κηδεύεται σήμερα Τετάρτη 21 Νοεμβρίου ο Χρόνης Μίσιος. Σαν αποχαιρετισμό μεταφέρω  κάποιες δικές του φράσεις που ακούγονται εδώ:

«Πιστεύω ότι ο μόνος δρόμος, η τελευταία έξοδος προς την ελευθερία του ανθρώπου και του πλανήτη είναι η ολιστική οικολογική φιλοσοφία, σκέψη, πράξη και συμπεριφορά. Η οικολογία ούτε φέρει ούτε εδραιώνει καμία εξουσία, αντίθετα την καθιστά άχρηστη. Είναι μια επανάσταση αυτογνωσίας, μια εξανάσταση της ανθρώπινης συνείδησης.

Συνέχεια

H ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Τον τελευταίο, τουλάχιστον, χρόνο μετά την επιδείνωση του οικονομικού κλίματος και την είσοδο της χώρας στο ΔΝΤ, εντάθηκαν οι συζητήσεις για έξοδο από την νομισματική ζώνη του ευρώ και την επιστροφή στη δραχμή. Η κάθε πλευρά επιχειρηματολογεί με όρους οικονομικούς και νομισματικούς ως προς το τί είναι περισσότερο «ωφέλιμο» για τη χώρα, για τους πολίτες, για όλους. Κουβέντα να γίνεται…

Επειδή θεωρούμε ότι την εκμετάλλευση των ανθρώπων δεν την καθορίζει ούτε το χρώμα, ούτε το κύρος του νομίσματος, αλλά η ίδια η ύπαρξη του χρήματος, θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε την ιστορική διαδρομή του χρήματος μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις. Άλλωστε και επί δραχμής και επί ευρώ, τόσο οι ρόλοι, όσο και οι κανόνες επιβολής και εκμετάλλευσης παραμένουν αναλλοίωτοι.

Συνέχεια

H ΑΝΤΙ-ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ

Ο άνθρωπος διαθέτοντας έμφυτα τα χαρακτηριστικά στοιχεία της κοινωνικότητας και του παιχνιδιού επιθυμεί την συναναστροφή με άλλους ανθρώπους και την συν-δημιουργική ενασχόληση (ζωγραφική, γλυπτική, μύθοι). Παράλληλα αναπτύσσει διάφορες γιορτές που άλλοτε αποτελούν δοξασίες σε κάποια θεότητα, όπως αυτή ορίζεται από την κοινότητα ή είναι άμεσα συνδεδεμένες με τη φύση ή και τα δυο μαζί.

Συνέχεια

ΟΥΤΕ «ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΙ», ΟΥΤΕ ΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΙ

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΡΑΤΗ, ΑΦΕΝΤΕΣ ΚΙ ΕΞΟΥΣΙΑ,
ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΓΙ’ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Στο προσκήνιο των κρατικών μεθοδεύσεων κι εκβιασμών έρχεται και πάλι το «ασφαλιστικό».

Οι εξουσιαστές των ανθρώπινων ζωών και οι συνεργάτες τους προσπαθούν για άλλη μια φορά να χειριστούν και να καναλιζάρουν την κοινωνική οργή. Προσπαθούν να πείσουν για ανάσες οξυγόνου σε ένα πνιγηρό και εξοντωτικό περιβάλλον.

Συνέχεια

Σαμποτάζ σε σκαπτικά μηχανήματα στη Σκωτία

Μια ανώνυμη ανάληψη ευθύνης εμφανίστηκε στο διαδίκτυο στις 12/4. Άγνωστοι αναλαμβάνουν την ευθύνη για το σαμποτάζ σε σκαπτικές μηχανές, που τις κατέστησε αχρησιμοποίητες.
Στην περιοχή έχουν πραγματοποιηθεί κινητοποιήσεις ενάντια στην εξόρυξη άνθρακα. Συνέχεια