Tag Archives: δημιουργία

Ινδιάνικοι μύθοι της δημιουργίας

Το εν λόγω βιβλίο μυθολογικού ενδιαφέροντος περιέχει μια σειρά από ινδιάνικους μύθους προερχόμενους από πολλές και διαφορετικές φυλές ινδιάνων. Δεν πρόκειται απλώς για ένα ευχάριστο ανάγνωσμα, με φανταστικές ιστορίες για την προέλευση του κόσμου από ζώα ή φυτά γενάρχες. Πρόκειται για μια κωδικοποιημένη γνώση και κοσμοαντίληψη, που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά και εμπλουτίζει την σχέση με τους εσωτερικούς και τους εξωτερικούς μας κόσμους.

Αναφέρεται σε ουράνια φαινόμενα, τελετουργικούς χορούς, γεωργικές τεχνικές, τρόπους κυνηγιού, σε δυνάμεις της φύσης και αποτελεί ένα είδος χάρτη της εσωτερικής και της εξωτερικής γεωγραφίας των τρόπων ζωής των ιθαγενών της Αμερικής. Δεν μιλάει μόνο για έναν κόσμο που χάθηκε, αλλά και για έναν κόσμο που παραμένει κρυμμένος και ολοζώντανος μέσα στον καθένα. Η ζωτική ενέργεια κάθε πλάσματος συνδέεται με την αέναη δημιουργική ψυχή του απόλυτου, που άλλοτε λέγεται θεός, άλλοτε σύμπαν, άλλοτε παγκόσμια ψυχή.

Κάθε μύθος, ως λόγος-ευλογία, εκφράζει μια φυσική ηθική· μια ηθική που δεν επιβάλλεται από τους πολιτικούς θεσμούς ούτε από κάποιους φορείς του καλού, έτσι γενικά κι αυθαίρετα. Ο σεβασμός για την φύση δεν κατοχυρώνεται νομικά ως δικαίωμα, αλλά είναι μια αυτονόητη αξία, όταν κάποιος βλέπει χωρίς να τυφλώνεται από το θολό πέπλο της αυταπάτης ότι είμαστε μοναδικοί κι ότι ο εγωισμός είναι μια φυσική ανάγκη. Όταν κάποιος αντιληφθεί ότι αποτελεί έναν κόσμο μέσα σε άλλους κόσμους δεν χρειάζεται να προσπαθήσει να πείσει κανέναν για την εσωτερική και εξωτερική ενότητα κάθε πλάσματος με τον φυσικό κόσμο. Δεν χρειάζεται οικολογικές προσεγγίσεις και συστήματα διαχείρισης του περιβάλλοντος, πολύ απλώς επειδή το περιβάλλον δεν είναι ένας περιβάλλων χώρος έξω από εμάς και δεν υπάρχει τίποτε να προστατέψουμε. Υπάρχει ένας κόσμος, αποτελούμενος από άλλους μικρότερους που χρειάζεται να βιωθεί. Συνέχεια

Η Εξουσιαστική «δημιουργική» καταστροφή

«Ο αληθινά σοφός δεν δραπετεύει από την κοινωνία, απλώς προσπαθεί να παραιτηθεί από το κατάλοιπο της ταυτότητας που άλλοι του όρισαν….» Χόρχε Μπουκάι

δημιουργική καταστροφήΕδώ και χιλιάδες χρόνια, άντρες και γυναίκες ζούμε κατά κάποιον τρόπο φυλακισμένοι μέσα στις «ταυτότητες μας», στις «κουλτούρες» μας, στους περιορισμούς, στους φόβους και στις ενοχές μας. Οι φυλακές, που κλείνουν τις άκαμπτες προσωπικότητες μας δεν αποκαλούνται «φυλακές». Τις έχουμε βαφτίσει με πιο ωραία και απατηλά ονόματα. Τις λέμε ναούς, θρησκεία, πολιτικά κόμματα, ιδεολογία, κουλτούρα, πολιτισμό, φήμη, εξουσία και τιμές. Την αποξένωση την γνωρίζει ο κάθε άνθρωπος από την στιγμή που έρχεται στο κόσμο. Για λίγες ώρες, αλλά πολύ καθοριστικές, το βρέφος αποχωρίζεται την λεχώνα, ώσπου να της επιτραπεί από τον γιατρό να το θηλάσει.

Συνέχεια

Καμιά συμμετοχή σε εκλογικές διαδικασίες!

Οι εξουσιαστές δίνουν ιδιαίτερη σημασία σ’ αυτές τις εκλογές επειδή με αυτές επιχειρείται αναβάθμιση και ένας καταμερισμός των εξουσιών στον τομέα της λεγόμενης τοπικής αυτοδιοίκησης, ενός τομέα που είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κράτους.

Είναι γνωστό πως το δυνάμωμα της εξουσίας και της διαχείρισης των υποθέσεων του κράτους και των εκμεταλλευτών στην περιφέρεια ενισχύει και την δύναμη επιβολής των κεντρικών κρατικών οργάνων και θεσμών.

Ταυτόχρονα, όμως, με αυτή την εκλογική διαδικασία επιχειρείται η αποδοκιμασία ή η επιδοκιμασία των μνημονίων και των μέτρων. Οι εξουσιαστές ζητούν την κατοχύρωσή τους είτε με την αποδοχή, είτε με την αποδοκιμασία. Επειδή η ανανέωση της αποδοχής τους είναι οι εκλογές. Όμως, για τους ανθρώπους το ζητούμενο είναι η καταστροφή της εξουσίας κι όχι η αντικατάστασή της, όπως συνηθίζεται να γίνεται και μέσα από εκλογικές διαδικασίες. Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: