Tag Archives: δαιμόνια

ΠΕΡΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ….

«Τέτοιες άμεσες επιδράσεις, που δεν μπορούν να τεκμηριωθούν απτά, είναι οι ισχυρότερες και οι αυθεντικότερες»,  (Carl Schmitt , σε επιστολή του προς τον Ernst Jünger, 1947).

«Υπάρχει πάντα κάποιος στην αντιπέρα όχθη που περιμένει τα μηνύματά μας στο μπουκάλι –ακόμη και αν παραμένει βουβός», (Jakob Taubes, σε επιστολή του προς τον Carl Schmitt, 1958).

Τον Μάιο του 2018 ο τότε πρωθυπουργός Α. Τσίπρας στην κοινή συνέντευξη τύπου με τον Γιουγκέρ διαβεβαίωνε για την αποκατάσταση της κανονικότητας. Ακριβώς την ίδια διαβεβαίωση έδιναν και δίνουν και οι νέοι(;) διαχειριστές των κρατικών υποθέσεων. Συνεχίζουν, για την ακρίβεια, να ευαγγελίζονται, όπως και προεκλογικά, την σταθερή επιστροφή στην «κανονικότητα», η οποία κατ’ αυτούς διαταράχθηκε από το καθεστώς Τσίπρα. Η κοινή τους αγωνία για την αναζήτηση ενός νέου αφηγήματος είναι κάτι παραπάνω από κατανοητή. Το ίδιο κατανοητή είναι και η ανάγκη αμφότερων να παρουσιάζονται ως αντίπαλοι, ως διαφορετικοί, αλλά και άλλο τόσο έτοιμοι να τα βρουν εάν «ωριμάσει» η μια πλευρά ή εάν η άλλη αποτινάξει τα «ακροδεξιά» στοιχεία. Συνέχεια

ΠΕΡΙ «ΑΝΟΜΙΑΣ» ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΤΙΝΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ «ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ»…

«Αν πρέπει να παραβιάσεις το νόμο,

καν’ το για να αρπάξεις την εξουσία.

Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, να τον τηρείς», Ιούλιος Καίσαρ

O γάλλος κοινωνιολόγος Εμίλ Ντιρκέμ (Emile D. Durkheim) θεωρούσε ότι σε καταστάσεις ανομίας εκλείπουν οι σαφείς ρυθμίσεις, οι κανόνες και τα πρότυπα, που καθορίζουν τον τρόπο κοινωνικής λειτουργίας, με αποτέλεσμα της εμφάνιση μιας γενικευμένης κοινωνικής άρνησης συμμόρφωσης σε νόμους και κανόνες, οι οποίοι κρίνονται ανίσχυροι.

Αρκετοί, επίσης, κοινωνιολόγοι, αλλά και εγκληματολόγοι, θεωρούν ότι ανομικές καταστάσεις ευνοούνται σε περιόδους μετάβασης από μια μορφή κοινωνίας σε μια άλλη ή και σε περιόδους λεγομένων κρίσεων.

Σύμφωνα με την κοινωνιολόγο-εγκληματολόγο Ιωάννα Χαρμπέα, «Η ανομία συνεπώς, αναφέρεται σε αποδόμηση των κοινωνικών κανόνων και σε μια κατάσταση, όπου οι δραστηριότητες των μελών της κοινωνίας δεν ελέγχονται από τα αξιολογικά πρότυπα. Τα άτομα δεν μπορούν να βρουν τη θέση τους στην κοινωνία, γιατί εκλείπουν οι σαφείς κανόνες. Απότομα μεταβαλλόμενες συνθήκες και η προσπάθεια προσαρμογής σε ένα ασαφές περιβάλλον, οδηγούν σε δυσαρέσκεια, συγκρούσεις, και άνομη συμπεριφορά. Ο Ντιρκέμ παρατήρησε ότι περίοδοι ύφεσης (για παράδειγμα οικονομικής) συνοδεύονται από παραβατικές συμπεριφορές». Συνέχεια