Tag Archives: ασθένεια

Η οικονομία ασθενεί, ας την αφήσουμε να πεθάνει…

Οφείλουμε εξ αρχής να αποσαφηνίσουμε, πως αναφερόμενοι στην εξελισσόμενη παγκόσμια αναδιάρθρωση στα πλαίσια της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, δεν παραβλέπουμε και τις διαφορετικές επιπτώσεις, που αυτές δημιουργούνται στον κάθε κοινωνικό χώρο και κράτος ξεχωριστά. Θεωρούμε, όμως, πως οι όποιες διαφορές δεν αναστέλλουν τις επερχόμενες εξελίξεις και τις συνέπειές τους, αντίθετα επηρεάζουν επί τα χείρω κράτη όπως το ελλαδικό, τα οποία δεν παύουν παρ’ όλ’ αυτά να εναρμονίζονται, ανεξαρτήτως κοινωνικού κόστους, με τη νέα επιβαλλόμενη πραγματικότητα.

Οι ψίθυροι για την έλευση ενός νέου μνημονίου ή μίας ακόμη πτώχευσης, που σε κάθε περίπτωση συνδέονται, έχουν αρχίσει να δυναμώνουν στην λεγόμενη δημόσια σφαίρα. Αν και το σύνολο του κοινωνικού χώρου, πιθανόν να μη δίνει τη δέουσα σημασία μιας και είναι εγκλωβισμένο στα άμεσα προβλήματα που ζει στην καθημερινότητα του, οι μεταβολές που υφίσταται και ο ελλαδικός κοινωνικός χώρος είναι κατακλυσμιαίες. Όλα καταμαρτυρούν, πως τίποτε δεν θα είναι το ίδιο την επόμενη μέρα και καμμία «κανονικότητα» δεν θα επέλθει στις ζωές μας. Ας δούμε κάποιους αριθμούς, που καθορίζουν τη συνέχεια των μεταβολών και της αποσάθρωσης του κοινωνικού χώρου.

Ενδεικτικά θα αναφέρουμε πως διαμορφώνεται το ΑΕΠ (ακαθάριστο εθνικό προϊόν) και παράλληλα το εξωτερικό χρέος. Μεταξύ 2019 και 2016, το ΑΕΠ ανήλθε πέρυσι σε 183,413 δισ. ευρώ από 174,237 δισ. ευρώ, ενώ το χρέος διαμορφώθηκε σε 331,072 δισ. ευρώ (180,5% του ΑΕΠ) από 315,012 δισ. ευρώ (180,8% του ΑΕΠ) το 2016. Παράλληλα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, μεταξύ 1ης κοινοποίησης (Απρίλιος 2020) και 2ης κοινοποίησης (Οκτώβριος 2020), δεν υπήρξε μεταβολή ως προς τον προσδιορισμό του πλεονάσματος, ενώ, αντίθετα, αυξήθηκε το χρέος κατά 3,9 μονάδες του ΑΕΠ. Συνέχεια

Η εξουσία ως φορέας ασθένειας

Δεν θυμόμαστε άλλη εποχή ιστορικά, «εν καιρώ ειρήνης», κατά την οποία η κυριαρχία μπορεί να μαζεύει στα σπίτια και να απελευθερώνει υπό όρους και κατά το δοκούν, τεράστιους πληθυσμού ανθρώπων. Ο φόβος της αρρώστιας και εν τέλει του θανάτου που σερβίρουν από κοινού, κράτος και ΜΜΕ είναι τόσο έντονος, ώστε φαίνεται να ακινητοποιεί κάθε αντίδραση. Τέτοιος είναι ο βαθμός του επιβαλλόμενου φόβου, που το άτομο και ολόκληρες κοινωνίες, παραδίδουν και θυσιάζουν ελευθερίες, χωρίς ιδιαίτερη διάθεση κριτικής· ελευθερίες που πριν λίγο καιρό, θα ήταν αδιανόητο να παραχωρηθούν και ουσιαστικά το άτομο θα ένιωθε κοινωνικά άρρωστο χωρίς αυτές. Τα παραπάνω φαίνεται να τα παίζουν στα δάχτυλα οι κυρίαρχοι και να προωθούν άμεσα σχεδιασμούς που αφορούν τον έλεγχο πληθυσμών, της οικονομίας, των εργασιακών ζητημάτων αλλά και ξεκαθαρίσματα μεταξύ διαφορετικών κυριαρχικών μπλοκ, που σε διαφορετική περίπτωση θα περνούσαν και θα εξελίσσονταν σταδιακά σε βάθος δεκαετιών. Συνέχεια

Πακιστάν: ενάντια στα θανατηφόρα εργοστάσια

731349-cloudAFPweatherpollution-1404520687-883-640x480Περίπου 2000 κάτοικοι του Multan έκλεισαν έναν κομβικό δρόμο (5/7) για πάνω από 4 ώρες διαμαρτυρόμενοι για τη μόλυνση που προκαλούν 10 εργοστάσια φυτοφάρμακων στην περιοχή. Οι διαδηλωτές έσπασαν την πόρτα ενός εργοστάσιου και απαίτησαν να σφραγιστεί. Συνέχεια