Tag Archives: αριστερά

Η γλώσσα λανθάνουσα(;) τ’ αληθή λέγει

jokerΣε άλλη εποχή θα φαινόταν σαν ανέκδοτο… Σε χθεσινό δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας» αναφέρεται ότι «…με παλμό και συνθήματα συμμετείχαν συνδικάτα, φορείς, αντιναζιστικές κινήσεις και όλες οι τοπικές οργανώσεις της Αριστεράς και των αντιεξουσιαστών»!!!

Μάλιστα… το διαβάσαμε κι αυτό… τοπικές οργανώσεις αντιεξουσιαστών! Μήπως προλειαίνουν το έδαφος δηλαδή για δημιουργία κομματικών παραρτημάτων αντιεξουσιαστών; Ή μήπως ήδη υπάρχουν;

Είναι γεγονός ότι η αριστερά και οι συνοδοιπόροι της επιχειρούν τώρα μιας μεγάλης κλίμακας σπέκουλα, με αφορμή τη δολοφονία του άτυχου Παύλου Φύσσα. Συνέχεια

Ας το δούμε κι αλλιώς: Ή με τους Καίσαρες ή με το πόπολο!

Ως αναρχικοί ποτέ δε υπήρξαμε κατώτεροι των περιστάσεων, κουτοπόνηροι και ιδιοτελείς, ώστε να προπαγανδίσουμε τη συμμετοχή στις εκλογικές διαδικασίες και την ψήφο προς μια εξουσιαστική δομή, όπως αυτή του Σύριζα ή των υπόλοιπων αριστερών αποκομμάτων. Όσοι στις μέρες μας το κάνουν δεν έχουν το κουράγιο να βγουν ανοιχτά και να υποστηρίζουν με γραπτό τρόπο και ενυπόγραφα, αυτά που στα τραπεζάκια των καφενείων (και όχι μόνο) λένε. Συνέχεια

ΤΟ ΚΑΡΟΤΟΜΑΣΤΙΓΙΟ!

Είναι, πλέον, φανερό πως ο θίασος των εκλεγμένων της 6ης Μαΐου εξάντλησε όλη την υποκριτική και μη δυνατότητά του. Αρκετοί από όσους το έχουν κατανοήσει θα πουν πως ήταν χωρίς νόημα όλες αυτές οι μέρες που πέρασαν. Κι όμως έχουν πέσει έξω!

Επειδή η πολιτική μοιάζει αρκετά με τη μαύρη μαγεία. Χρησιμοποιείται για να κατευθύνει τον άνθρωπο ώστε να πάρει θέσεις και αποφάσεις τις οποίες έχουν προετοιμάσει άλλοι, (οι οποίοι συνήθως είναι αυτοί που εφαρμόζουν αυτήν την τεχνική, καθώς και διάφοροι άλλοι διεκπεραιωτές, όπως οι δημοσιογράφοι). Συνέχεια

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΕΚΑΝΙΚΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Νομίζουμε πως είναι πλέον εμφανές προς όλους πως οι  διαβουλεύσεις ανάμεσα στα κόμματα είναι καθημερινές. Στόχος η διατήρηση και διαχείριση των  υποθέσεων τη κυριαρχίας όπως και τα ανταλλάγματα που θα λάβουν  όλοι αυτοί οι βαστάζοι του συστήματος για τη συμμετοχή τους στην προσπάθεια άμβλυνσης των κοινωνικών αντιθέσεων, με σκοπό την ένταξη των ανθρώπων στους νέους όρους δουλείας που επιχειρούν να εδραιώσουν οι, εγχώριοι και μη, δυνάστες. Συνέχεια

Οι μετανάστες ΑΠΕΡΓΟΙ ΠΕΙΝΑΣ, η άρση «ΑΣΥΛΟΥ» και οι ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ

Η διαμεσολάβηση απαιτεί συμβιβασμούς από τα εμπλεκόμενα μέρη. Αυτό το έχουμε υποστηρίξει επανειλημμένα, όπως και το ότι ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Ότι καμία μορφή αγώνα δεν εξασφαλίζει τα απελευθερωτικά χαρακτηριστικά του. Ότι κανένα «επαναστατικό υποκείμενο» δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο, ακόμα και αν δεχθεί κάποιος τον ορισμό του σαν τέτοιο.

Συνέχεια

Ζωή και Ελευθερία παντοτινά, απέναντι στο θάνατο που σπέρνει κάθε εξουσία

«Τώρα είναι η ώρα που πυρώνει το καμίνι, και μόνο φως πρέπει να φαίνεται». Jose Marti

«Ο ουρανός είναι άδειος, η γη παραδομένη στη χωρίς αρχές δύναμη. Αυτοί που διάλεξαν να σκοτώνουν κι αυτοί που διάλεξαν να υποδουλώνουν, θα καταχτήσουν διαδοχικά το προσκήνιο στ’ όνομα μιας εξέγερσης που ξεστράτισε από την αλήθεια της». (Αλμπέρ Καμύ, Ο επαναστατημένος άνθρωπος)

Ενίοτε η υποκρισία θεωρείται πολιτική αρετή. Ενίοτε θλιβερές συμμορίες βαφτίζονται επαναστάτες, το μίσος γίνεται θρησκεία και η βία εναντίον όλων θεός. Ενίοτε το απόστημα σπάει και πυορροεί ακατάσχετα… Παρ’ όλα αυτά η ζωή σε τούτα εδώ τα μέρη δεν είναι ακόμα χάρτινη…

Είναι αλήθεια ότι η γενικευμένη κατακραυγή (κοινωνός της οποίας παραμένει πλήθος αναρχικών) για την δολοφονία τριών εργαζομένων σε τραπεζικό υποκατάστημα της Marfin (του γνωστού ομίλου στον οποίο προεδρεύει ο Βγενόπουλος) στην οδό Σταδίου, κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης της 5ης Μαΐου, δεν έχει δώσει μέχρις στιγμής και δικαίως, τον χρόνο και τον χώρο, ώστε να αποτιμηθούν ορισμένες σημαντικές διαστάσεις της ΑΠΩΛΕΙΑΣ. Συνέχεια

Αεροδρόμιο Ελληνικού: η χίμαιρα του μητροπολιτικού πάρκου και οι σχεδιασμοί των κρατιστών

Ή αλλοιώς,

Πώς θα αφαιρέσουν οποιαδήποτε δυνατότητα αυτάρκειας από τη πόλη φυλακή που δεν σχεδίασαν τυχαία

Το περίφημο μνημόνιο που υπέγραψε ο Γιωργάκης με το κράτος του Κατάρ, στο οποίο όπως αφήνουν να διαρρέεται στις φυλλάδες ότι υπάρχει παραχώρηση του κρατικού αεροδρομίου του Ελληνικού. Συμπεριλαμβάνεται στη παραχώρηση  και η παραλιακή ζώνη με τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις του Αγ. Κοσμά (μαρίνες, οικήματα, γήπεδα) μαζί με τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και τα κτίρια που βρίσκονται μέσα στο αεροδρόμιο Ελληνικού, με σκοπό την δημιουργία επένδυσης που θα περιλαμβάνει μαρίνες, καζίνο, ξενοδοχειακές μονάδες, και κέντρα διασκέδασης κλπ. και στάθηκε αφορμή για να αρθρώσουν αντιπολιτευτικά και προεκλογικό λόγο οι διάφοροι υποψήφιοι περιφερειάρχες του Καλλικράτη, και να κατατεθούν ερωτήσεις στη βουλή σχετικά με την σχεδιαζόμενη επένδυση.

Γενικά υπήρξε μια αναμπουμπούλα και μια αναταραχή, ιδιαίτερα σε αυτούς που ασχολούνται με κινήσεις πολιτών, κινήματα πόλης  και με τους υποψήφιους του Καλλικράτη. Έτοιμοι δήλωσαν να πετάξουν τους εμίρηδες και τα σχέδια τους στη θάλασσα, να υψώσουν την σημαία της αντίστασης, προκειμένου να γίνει πραγματικότητα η χίμαιρα του μητροπολιτικού πάρκου στο αεροδρόμιο του Ελληνικού και άλλα πολλά και ηρωικά. Συνέχεια

Συγκρούσεις στη Χιλή για την επέτειο του πραξικοπήματος

«Καταδικάζουμε βαθύτατα αυτή την κατάσταση» δήλωσε ο αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών της Χιλής Rodrigo Ubilla αναφερόμενος στην επίθεση σε δημοσιογράφους και εικονολήπτες, την ημέρα της διαδήλωσης της 11ης Σεπτέμβρη χθες, με αφορμή την επέτειο για το πραξικόπημα. «Επικοινωνιακή δουλειά» χαρακτήρισε τα ψέματα που ξερνάνε απανταχού γης τα τσιράκια των εξουσιαστών που χειρίζονται το λόγο που περνάει από τηλεοπτικά κανάλια, ραδιόφωνα και εφημερίδες. Συνέχεια

ΦΑΣΙΣΜΟΣ – ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΣ

Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, αποτελεί μια κοινή πρακτική των σοβαρών μελετητών, να κατατάσσουν τις κυριότερες δυνάμεις του αυταρχικού εθνικισμού στην Ευρώπη υπό την κατηγορία της «ριζοσπαστικής Δεξιάς». […] Η ανάγκη προσαρμογής σε μια θεμελιακή διαφορετική κατάσταση σήμαινε ότι αυτές οι ομάδες, οι οποίες ελπίζουν ότι μπορούν να κερδίσουν κάποια θέση μέσω του ανταγωνιστικού εκλογικού παιχνιδιού στις σταθερές δημοκρατίες, έπρεπε να διαφοροποιήσουν σε μεγάλο βαθμό τις θέσεις τους, έτσι ώστε σε αντίθεση με τον ιστορικό φασισμό ή με τον πιο αυθεντικό νεοφασισμό, να δηλώνουν ανοικτά ότι βρίσκονται στην άκρα Δεξιά του πολιτικού φάσματος. […] Στο βαθμό που τέτοιες ομάδες στρέφονται κυρίως εναντίον των μεταναστών, μπορούν να λειτουργήσουν μέσα στα πλαίσια του φιλελεύθερου κοινοβουλευτισμού». (Στάνλεϊ Πέιν, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ, Νεοφασισμός: Ο Φασισμός του Μέλλοντος μας)

«Όποτε εμφανίζονται σοβαρές κρίσιμες περίοδοι, οι ριζοσπαστικές δεξιές και αριστερές δυνάμεις χρησιμοποιούν τα δημοκρατικά δικαιώματά τους για να εγκαθιδρύσουν μια ιδιαίτερη ή μάλλον ολοκληρωτική κυριαρχία». (Max Horkhaimer).

Μία άκαμπτη και δογματική ερμηνεία γεγονότων, στάσεων και συμπεριφορών, είτε συλλογικών, είτε ατομικών, σίγουρα δεν απέχει διόλου από μια προσέγγιση της πραγματικότητας μέσα από παραμορφωτικούς καθρέπτες.

Άλλο τόσο παραμορφωτική όμως είναι και η αναγόρευση, ηθελημένα ή αθέλητα, επουσιωδών παραγόντων ή στοιχείων σε πρωτεύοντα συστατικά μιας κατάστασης συνήθως προβληματικής. Στόχος σ’ αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να είναι είτε απλά η κατανόηση των όποιων αδυναμιών ή λαθών, είτε η δικαιολόγησή τους, είτε η απόκρυψη του πραγματικού διακυβεύματος.

Πολλοί θεωρούν ότι η πρόβλεψη κάποιων γεγονότων είναι και η εξήγησή τους. Τις περισσότερες φορές όμως το αντίθετο είναι αληθινό. Ταυτόχρονα ένα απρόβλεπτο γεγονός μπορεί και αφήνει πάντα ανοικτές πολλές επιλογές και κατ’ επέκταση αναδεικνύει μια νέα σειρά από αιτίες και αποτελέσματα.

Γι’ αυτό ακριβώς οι χαρακτήρες του τυχαίου, του απρόσμενου και του ανεξέλεγκτου αποτελούν τους βασικούς δημιουργούς της ποικιλίας.

Οι θιασώτες της πολιτικής, οι τεχνικοί της εξουσίας δεν υποτιμούν ποτέ το παραπάνω γεγονός. Ιδιαίτερα στο βαθμό που η εξάλειψη του τυχαίου, του απρόβλεπτου και του ανεξέλεγκτου μπορεί να μετατρέψει μια κοινωνική δραστηριοποίηση σε μια πολιτική επένδυση με τα όποια αναμενόμενα κέρδη. Σε μια κινητοποίηση μπορεί να συμμετάσχει ή και να απέχει, ένα πλήθος από συλλογικότητες με διάφορες και διαφορετικές απόψεις και πρακτικές, οργανώσεις, σχήματα, κόμματα και κομματίδια, συνδικαλιστικοί φορείς κλπ.

Είναι λοιπόν αναμενόμενο ο καθένας συλλογικά ή ακόμα και ατομικά να προσπαθεί να οργανώνει και να εκφράζει τελικά τις απόψεις και τις πρακτικές του με διάφορους τρόπους. Πολλοί θεωρούν ότι η διακριτότητα στην παρουσία επιτυγχάνεται απλά με το να φέρουν κάποια διακριτικά, λόγου χάρη αυτοκόλλητα στο πέτο, ή με το να κρατούν κόκκινες ή μαύρες σημαίες, ή με το να συγκροτούν απλά ένα ξεχωριστό μπλοκ. Ή, τέλος, ότι αρκεί μια «συγκρουσιακότητα» με ευκαιριακούς όρους για να ορθωθεί το όποιο πολιτικό παράστημα και να πάρει ο καθείς την θέση που του παραχωρείται στις όποιες κινηματικές νόρμες.

Ειδικά η τελευταία «θεωρία» προϋποθέτει, αλλά και καλλιεργεί μια ολοένα και μεγαλύτερη αποστροφή στην ανάληψη ευθύνης μέσω του λόγου, της καταγραφής και της οργανωμένης παρουσίας μέσω αναρχικών συλλογικοτήτων, αφού συνήθως η αριστερή κάλυψη και πρόθυμη είναι και ικανή να απορροφά και να εκπροσωπεί τα όποια «ορφανά» του κινήματος.

Προτού αναφερθούμε στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 2 Φλεβάρη με αφορμή την συγκέντρωση των νεοναζί θα κάνουμε μερικές σύντομες, αλλά απαραίτητες κατά την γνώμη μας, επισημάνσεις που αφορούν:

–  Τις εξελίξεις στα λεγόμενα εθνικά θέματα που ούτως ή άλλως δρομολογούνται εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα και (είτε έχουν να κάνουν με τις ανακατατάξεις στα Βαλκάνια που ήδη έχουν ξεκινήσει από το 1989, είτε στην Κύπρο, είτε στο καθεστώς εκμετάλλευσης και συνδιαχείρισης του Αιγαίου), εντάσσονται στους νέους κυριαρχικούς συσχετισμούς που μορφοποιούνται με ορόσημο τις επιθέσεις της 11ης Σεπτέμβρη στο έδαφος των ΗΠΑ και την εκστρατεία εκατοντάδων χιλιάδων σταυροφόρων στα πλαίσια του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας».

– Στην συνεχιζόμενη «υποδοχή» εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών από το ελληνικό κράτος και στην εξελισσόμενη κάλυψη τόσο των οικονομικών αναγκών και σχεδιασμών που ξεκίνησαν με την υλοποίηση των «μεγάλων έργων», όσο και την άμβλυνση των κοινωνικών αντιθέσεων στην καταστολή και στον ασφυκτικό κοινωνικό έλεγχο από την στιγμή που μπορεί κάτι τέτοιο να φαντάζει «αναγκαίο κακό» σε διευρυνόμενες κοινωνικές διαστρωματώσεις.

– Τις σημαντικές ανακατατάξεις που εξελίσσονται όσον αφορά την πολιτική εκπροσώπηση διαφόρων κοινωνικών στρωμάτων, τα συμφέροντα των οποίων επαναπροσδιορίζονται τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά.

– Τις «οξυμένες» αντιθέσεις ανάμεσα σε πολιτικο-επιχειρηματικο-εκδοτικά συμφέροντα, που αποτελούν το όχημα για «καθαρτήριες» διαδικασίες, «πολέμους ενάντια στην διαφθορά» και τελικά την κατασκευή ενός ιδεολογικού περιβλήματος συναίνεσης για την επιβολή ολοένα και διευρυνόμενων κοινωνικών περιορισμών.

– Την ρευστότητα όσον αφορά την διαμόρφωση νέων συσχετισμών ανάμεσα στους πολιτικούς σχηματισμούς και την αναζωογόνηση του πολιτικού σκηνικού από την είσοδο στον κοινοβουλευτικό στίβο εκπροσώπων της άκρας δεξιάς, αλλά και της άκρας αριστεράς.

Αλλά ας εστιάσουμε σε ορισμένα σημεία.

Η είσοδος και η σταθεροποίηση του ΛΑΟΣ στην βουλή, αλλά και η συνεχιζόμενη προικοδότηση του ΣΥΝ είναι ρυθμιστικές για την πολυπόθητη για τους εξουσιαστές πολιτική σταθερότητα από την στιγμή που το ζητούμενο, όπως έχουμε ξαναγράψει, παραμένει κατ’ αρχάς η σταθεροποίηση και αφ’ ετέρου η αύξηση της εκλογικής πελατείας και όχι η συρρίκνωση της.

Ως εκ τούτου με δεδομένη την εξασφάλιση των παραπάνω ασφαλιστικών δικλείδων, η περαιτέρω ρύθμιση έγκειται στον νέο εκλογικό νόμο που έρχεται να καλύψει ένα μέρος του «προβλήματος», αλλά και στις διαπραγματεύσεις που ήδη πραγματοποιούνται με δεδομένες πλέον και στα λόγια τις κυβερνητικές βλέψεις περισσότερων εταίρων.

Ακριβώς επειδή είναι «ρυθμιστική» η παρουσία τόσο του ΛΑΟΣ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ, τα ΜΜΕ δεν φείδονται του χρόνου που προσφέρουν, αλλά και της πολιτικής κάλυψης της ενδυνάμωσής τους απέναντι σε ένα «προβληματικό δικομματισμό».

Έτσι είναι σαφές ότι η πριμοδότηση, η ανάδειξη του ΛΑΟΣ για την ώρα πάντα, σε υπολογίσιμη κοινοβουλευτική συνιστώσα ανοίγει τα φτερά στους παλιόφιλους της Χρυσής Αυγής. Τόσο για να κινητοποιηθούν όπως φαίνεται στην απασχόληση των αντιφρονούντων, ειδικότερα με επιθέσεις σε κοινωνικούς χώρους και στέκια και αφ’ ετέρου να λειτουργήσουν ως ομάδες κρούσης και «κοινωνικής υποστήριξης» ενάντια στην «εγκληματικότητα» των μεταναστών προσβλέποντας μάλιστα σ’ ορισμένες περιπτώσεις στην έγκριση των τοπικών κοινωνιών.

Αυτές οι εκτιμήσεις δεν είναι καινούργιες και ούτε βέβαια αποκλειστικά δικές μας.

Αδικεί λοιπόν πολλές συλλογικότητες και συντρόφους η εξήγηση όσον αφορά τα γεγονότα της 2ας Φλεβάρη περί εσπευσμένων κινήσεων, ανακλαστικών αντιδράσεων υπό το βάρος μόνο των επιθέσεων που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία περίοδο.

Ο λόγος είναι απλός και νομίζουμε αναμφισβήτητος.

Οι συζητήσεις για τις επιθέσεις αυτές ήταν επανειλημμένες και γόνιμες, οι εκτιμήσεις τις περισσότερες φορές κοινές.

Ας σταθούμε όμως σε μια ακόμη όχι μόνο ενδεικτική γενικότερα, αλλά και ειδικότερα σε σχέση και με την συγκέντρωση των νεοναζί της 2ας Φλεβάρη.

Όλοι ή σχεδόν όσοι εκφράστηκαν την τελευταία περίοδο σε παρόμοιες συζητήσεις στις οποίες εμείς τουλάχιστον συμμετείχαμε, συμφώνησαν ότι δεν αποτελεί κανενός είδους λύση οποιαδήποτε κίνηση «πυροτέχνημα», αλλά αντίθετα πρέπει να προκριθούν μια σειρά δραστηριοποιήσεων που να εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχεδιασμό, σε μια συνολικότερη ανάλυση και σε βάθος χρόνου.

Άρα και μέσα από τις τοποθετήσεις συντρόφων και συλλογικοτήτων υπήρχε η εκφρασμένη συμφωνία περί αποφυγής σπασμωδικών κινήσεων. Κανείς δεν τοποθετήθηκε στην βάση ότι με την πρώτη ευκαιρία ήρθε η ώρα του μεγάλου «ξεκαθαρίσματος λογαριασμών» με τους νεοναζί, ενώ επίσης κανείς στις ίδιες συζητήσεις δεν αποδέχθηκε συμφωνίες με τμήματα ή το σύνολο των αριστερών διοργανωτών. Αντίθετα ρητά δηλώθηκε από συντρόφους ότι δεν επιθυμούν σε καμία περίπτωση να αποτελέσουν ουρά του ΣΥΡΙΖΑ.

Τέλος σ’ όλους ήταν γνωστό ότι σε λίγες ημέρες ο ΣΥΝ θα προχωρούσε στην εκλογή του Τσίπρα ως νέου προέδρου και ως εκ τούτου δεν θα ρίσκαρε να αναλάβει κανένα πολιτικό κόστος το οποίο θα θεωρούσε ότι δεν θα του αναλογούσε. Και καλά έκανε από την πλευρά του.

Η επετειακή συγκέντρωση των νεοναζί για τα Ίμια είχε οριστεί για τις 7.00μ.μ., ημέρα Σάββατο, στην παλαιά βουλή που βρίσκεται στην οδό Σταδίου σε κοντινή απόσταση από την πλατεία Κλαυθμώνος.

Σε αντισυγκέντρωση στις 2.00μμ στον ίδιο τόπο καλούσε ένα πλήθος αριστερών κομμάτων, αντιρατσιστικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων: ΑΔΕΔΥ * ΟΛΜΕ * ΠΟΕΔΗΝ* Φοιτητικοί σύλλογοι (ΑΣΟΕΕ, πολ. Μηχανικοί ΕΜΠ κ.λ.π.) * Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα * Δίκτυο κοινωνικής υποστήριξης προσφύγων & μεταναστών * Νεολαία ενάντια στο Ρατσισμό στην Ευρώπη-YRE * Kίνηση Απελάστε το Ρατσισμό * Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών * Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ * ΑΝΤΙΓΟΝΗ-Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία * Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών * Ομάδα δικηγόρων για τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών * Νεολαία ΣΥΝ * Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΝ * ΟΚΔΕ/Σπάρτακος * ΔΕΑ * ΞΕΚΙΝΗΜΑ * ΚΟΚΚΙΝΟ * Εργατική Εξουσία * ΑΚΟΑ * ΚΟΕ.

Ο στόχος, που είχε τεθεί, ήταν η ματαίωση της συγκέντρωσης των νεοναζί και η πραγματοποίηση εκδηλώσεων καλλιτεχνικού χαρακτήρα.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι κανένα ανοικτό κάλεσμα δεν υπήρξε ποτέ εκ μέρους αναρχικών, αντιεξουσιαστών ή αυτόνομων για δραστηριοποίηση με οποιοδήποτε τρόπο την συγκεκριμένη ημέρα. Επίσης καμία αφίσα, έστω δίχως κάλεσμα, δεν γνωστοποιούσε κάποιο ενδιαφέρον από αναρχικής σκοπιάς για την συγκεκριμένη συγκέντρωση των φασιστών αναφέροντας ταυτόχρονα και το όποιο σκεπτικό.

Λίγες ημέρες πριν τις 2 Φλεβάρη γνωστοποιείται στόμα με στόμα ότι συμφωνήθηκε από κάποιους αντιεξουσιαστές και αριστερούς να βρεθούν από κοινού νωρίτερα από τις 2.00μμ για να καταλάβουν πρώτοι τον χώρο της συγκέντρωσης.

Τα γεγονότα από εδώ και πέρα είναι λίγο ή πολύ γνωστά.

Οι νεοναζί καταλαμβάνουν πρώτοι τον χώρο μπροστά από την παλαιά βουλή και οι μετέχοντες στην προσυγκέντρωση της αντισυγκέντρωσης αποφασίζουν να τους επιτεθούν χωρίς να περιμένουν την προαποφασισμένη ώρα δηλαδή τις 2.00μμ. Το αποτέλεσμα ήταν οι νεοναζί, με την αναμενόμενη στήριξη των ΜΑΤ, να μαχαιρώσουν συμμετέχοντες στην αντισυγκέντρωση και να τους απωθήσουν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα στην πλ. Κλαυθμώνος και από εκεί στα Προπύλαια.

Το κρίσιμο ερώτημα, βέβαια, που δεν έχει απαντηθεί είναι το εξής: υπήρξε ένα σχέδιο που προέβλεπε επίθεση από μια πολυπληθή έστω ομάδα κρούσης στις 11.00 π.μ. ενάντια στην συγκέντρωση των νεοναζί σε περίπτωση που εκείνοι καταλάμβαναν πρώτοι την συγκεκριμένη πλατεία; Ήταν απόφαση της «στιγμής»; Ποιο το σκεπτικό στην πρώτη περίπτωση και ποιο στην δεύτερη;

Μέχρις στιγμής ουδείς έχει νιώσει την ευθύνη ή την υποχρέωση να καταθέσει ένα σκεπτικό. Ή μήπως έχει γίνει με «τρόπο»;

Οι 22 αριστεροί διοργανωτές της αντισυγκέντρωσης που είχε οριστεί για τις 2.00 μ.μ. σε ανακοίνωση τους αναφέρουν: «Οι δυνάμεις της αστυνομίας, αφού κατ’ αρχήν λειτούργησαν σαν προστατευτικό τείχος (!) στους 50 συγκεντρωμένους και πάνοπλους με λοστούς, μαχαίρια και πέτρες φασίστες μέλη της Χρυσής Αυγής, στην συνέχεια επιτέθηκαν με ρίψη χημικών στα περίπου 200 συγκεντρωμένα μέλη οργανώσεων που καλούσαν σήμερα αντιφασιστική συγκέντρωση στην πλατεία Κολοκοτρώνη!»

Μ’ άλλα λόγια οι περίπου διακόσιοι συγκεντρωμένοι κατά αυτή την ανακοίνωση ήταν όλοι μέλη αριστερών οργανώσεων που καλούσαν για τις 2.00μμ, αφού στο κάλεσμα αυτό δεν συμμετέχει ανοικτά τουλάχιστον καμία αντιεξουσιαστική συνιστώσα.

Σε Δελτίο Τύπου του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά δικαιώματα πάλι διαβάζουμε: «Στις 11 π.μ. σε απόπειρα τμήματος της αντιφασιστικής συγκέντρωσης να προχωρήσει από την πλατεία Κλαυθμώνος προς την πλατεία Κολοκοτρώνη, όπου ήταν συγκεντρωμένοι οι φασίστες, τα ΜΑΤ απάντησαν με μαζική ρίψη χημικών και επίθεση κατά των αντιφασιστών διαδηλωτών».

Τέλος, στην ανακοίνωση του Κομμουνιστικού Συνδέσμου Εργατική Εξουσία αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι: «Ο Κομμουνιστικός Σύνδεσμος χαιρετίζει τους εκατοντάδες αντιφασίστες αγωνιστές, διεθνιστές, αριστερούς και αντιεξουσιαστές αγωνιστές που συμμετείχαν στην μαχητική αντιφασιστική διαδήλωση αποκλείοντας το σημείο που επιχείρησε να συγκεντρωθεί η νεοναζιστική συμμορία της χρυσαυγής κάτω από την προστασία της κυβέρνησης και της αστυνομίας».

Εδώ ξαφνικά εμφανίζονται από το πουθενά οι αντιεξουσιαστές αγωνιστές, που βέβαια λείπουν από την κινηματική ανακοίνωση που συνυπογράφει και ο ΣΥΝ.

Και τα σκυλιά δεμένα…

Στην συνέχεια, περίπου διακόσιοι σύντροφοι που βρίσκονταν συγκεντρωμένοι στο Σύνταγμα ενάντια σε συνέδριο της Bionova, θέλοντας και μη, έχοντας πληροφορηθεί την κατάσταση κατευθύνθηκαν μέσω Πανεπιστημίου στα Προπύλαια, όπου ενίσχυσαν τους εκεί συγκεντρωμένους.

Στήνονται οδοφράγματα, πραγματοποιούνται επιθέσεις αποκλειστικά με πέτρες ενάντια στις δυνάμεις καταστολής, που πνίγουν την ευρύτερη περιοχή στα δακρυγόνα.

Περίπου στις 3.00 μ.μ. ο εισαγγελέας απαγορεύει την πορεία των νεοναζί οι οποίοι αποχωρούν από την Παλαιά βουλή, ενώ το σύνολο, σχεδόν, των αριστερών διοργανωτών ανακαλεί προηγούμενη απόφαση, για παραμονή μέχρι τις 7.00 στα Προπύλαια και αποχωρεί και αυτό σχεδόν ταυτόχρονα.

Αργότερα πραγματοποιείται συνέλευση της κατάληψης της πρυτανείας και αποφασίζεται πορεία για τις 6.00 το απόγευμα. Η πορεία, που αποτελείται από περίπου 500 αναρχικούς, αντιεξουσιαστές και μερικές δεκάδες αριστερούς, χτυπιέται άγρια από τις δυνάμεις καταστολής μόλις αρχίζει να απομακρύνεται από τον χώρο των Προπυλαίων. Πολλοί σύντροφοι τραυματίζονται άσχημα, άλλοι ποδοπατούνται μέσα στον πανικό που επικρατεί, ενώ οι πιο ψύχραιμοι προσπαθούν να ανταπεξέλθουν στις επιθέσεις των γουρουνιών, είτε ανοίγοντας τα ρολά από παρακείμενη στοά στην Πανεπιστημίου που οδηγούσε στην Χ. Τρικούπη είτε στήνοντας πρόχειρα οδοφράγματα στην Χ. Τρικούπη. Πύρινα οδοφράγματα στήνονται στην Σόλωνος και στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων. Οι προσαγωγές φθάνουν τις 112, ενώ μια συντρόφισσα παραπέμπεται με πλημμελήματα.

Εν κατακλείδι

Η απαγορευτική πολιτική που υιοθέτησε το κράτος ενάντια στους νεοναζί κατ’ απαίτηση της «αριστεράς των κινημάτων» δεν πέρασε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πάνω κυριολεκτικά και από την πορεία, που προσπάθησε να πραγματοποιηθεί αργότερα από αναρχικούς-αντιεξουσιαστές. Αυτό δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι δικαιούται κανείς να ζητήσει ευθύνες από τους δημοκρατικά ευαισθητοποιημένους αριστερούς κινηματίες. Εκτός και αν είχε συνάψει μαζί τους συμφωνίες, που δεν τηρήθηκαν.

Έχει αποδειχθεί και στο παρελθόν ότι όποτε και σε όποιες συνθήκες επικρατούν λογικές πολιτικής ήττας ή νίκης, τα αποτελέσματα για τους αγωνιζόμενους είναι τουλάχιστον δυσμενή.

Άλλωστε, με τη συγκεκριμένη στάση του κράτους το απόγευμα της 2ας Φλεβάρη, επιβεβαιώνεται περίτρανα η άποψη που θεωρεί πως το όποιο κλείσιμο γραφείων ή απαγόρευση πορειών ναζιστικών οργανώσεων θα συνοδεύεται με τα ίδια μέτρα εναντίον αναρχικών, αντιεξουσιαστών και κοινωνικών χώρων, ενισχύοντας τη θεωρία του «κτυπήματος των άκρων για την προάσπιση κι ενίσχυση της λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών».

Οι νεοναζί και ο ευρύτερος πολιτικός φορέας που τους καλύπτει, βγήκαν ενδυναμωμένοι ύστερα από τα γεγονότα στις 2 Φλεβάρη.

Γιατί βέβαια πρωτεύον δεν είναι αν είδε με τα μάτια του ή όχι ο Λαφαζάνης μπάτσους να φορτώνουν, ή να ξεφορτώνουν σε αυτοκίνητα λοστούς και ξύλα για να τα μοιραστούν οι φασίστες, ή για να τα απομακρύνουν από το χώρο της συγκέντρωσης τους.

Πρωτεύον φυσικά, δεν είναι ούτε το ζήτημα αν θα έπρεπε ή όχι να έχουν καλυμμένα τα πρόσωπα τους οι αντιεξουσιαστές που επιτίθονταν μαζί με τους αριστερούς στην συγκέντρωση της Χ.Α.

Ουσιώδες παραμένει το γεγονός αν μπόρεσε το κράτος και τα όργανα του να αναπαράγουν την βολική εικόνα ακροκινούμενων ομάδων που συγκρούονται σαν συμμορίες.

Ουσιώδες παραμένει αν στην όποια δραστηριοποίηση που συμμετείχαν αναρχικοί-αντιεξουσιαστές δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις κοινωνικών συνθέσεων ή όχι, και γιατί.

Θα το επαναλάβουμε: Ο ναζισμός, ο ρατσισμός και ο φασισμός είναι συστατικά της κυριαρχίας. Μέσα στο δημοκρατικό τρόπο διαχείρισης των εξουσιαστικών υποθέσεων υπάρχουν στοιχεία του φασισμού και του ναζισμού.

Εμείς ως αναρχικοί συνεχίζουμε να βρισκόμαστε ανάμεσα σε εκείνους που δεν πρόκειται να ζητήσουν από το κράτος να περιορίσει τους νεοναζί, ούτε και να κλείσει τα όποια γραφεία τους και να τους κηρύξει εκτός νόμου. Συνεχίζουμε να βρισκόμαστε ανάμεσα σε εκείνους που αντιμάχονται τους νεοναζί όχι ως συμμορίες αλλά ως ένα μηχανισμό του κράτους, του οποίου την καταστροφή επιδιώκουμε και όχι την αποθέωση κάποιων μορφών διαχείρισής του, μέσα από την αντίθεση στις υπόλοιπες.

Δεν ήμασταν ποτέ, ούτε σκοπεύουμε να μεταβληθούμε σε κανενός είδους δύναμη κρούσης καμίας κινηματικής αριστεράς και κανενός ΣΥΡΙΖΑ.

Ουδέποτε συμπτύξαμε μ’ όλους αυτούς κάποιο αντιφασιστικό μέτωπο, για να αποθεώσουμε την δημοκρατία, στην οποία ούτε χρωστάμε, ούτε μας χρωστάει.

Θα συνεχίσουμε να συμβάλλουμε μ’ οποιοδήποτε τρόπο στον απεγκλωβισμό απόψεων και πρακτικών από προβλεπόμενα αδιέξοδα, παραμένοντας συνεπείς σ’ όσα ανοικτά και δημόσια δηλώνουμε σε σχέση με τις εκτιμήσεις και τις προθέσεις μας. Θεωρούμε πως μια τέτοια στάση αποτελεί ταυτόχρονα μια ουσιαστική κατάθεση εμπειριών, οι οποίες είναι ικανές να λειτουργήσουν ως παρακαταθήκη για το άμεσο και απώτερο μέλλον.

Δημοσιεύθηκε στη ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φύλλο 70, Μάρτιος 2007
http://www.anarchy.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=221&Itemid=60

Με όπλο μας την αλήθεια της ιστορίας…

στη δημοκρατίαΤριάντα έξι χρόνια από το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης τον Νοέμβρη του 1973. Εβδομήντα χρόνια από το τέλος της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία.

Και όμως, παρ’ ό,τι απομακρυνόμαστε ολοένα και περισσότερο χρονικά από τέτοια γεγονότα, τόσο πιο κοντά σπεύδουμε πολλές φορές να έρθουμε για να αντλήσουμε ακόμα «κάτι» παραπάνω. Να σκύψουμε και να δούμε «τι δεν πήγε καλά», αλλά και τι οφείλουμε να διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού.

Συνέχεια

Κυκλοφορεί η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ φ. 88

diadromi_88Από την Τρίτη 3 Nοεμβρίου 2009, κυκλοφορεί το φύλλο 88 της μηνιαίας πανελλαδικής αναρχικής εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

Το προλογικό κείμενο αυτής της έκδοσης:

Κατά την διάρκεια της πρώτης δεκαετίας της λεγόμενη μεταπολίτευσης το όραμα που προβλήθηκε από τους διαχειριστές των κρατικών υποθέσεων μπορεί να συνοψιστεί σε ένα ζευγάρι λέξεων: «εκδημοκρατισμός και εκσυγχρονισμός».

Συνέχεια

Η συναίνεση, επιτυγχάνεται, και μέσα από την ένταση της καταστολής…

Μετά τις χθεσινές προσαγωγές  επώνυμων στελεχών της αριστεράς και δημοσιογράφων στα Εξάρχεια η συναίνεση είναι ΕΔΩ.

Το γεγονός της προσαγωγής αντιμετωπίστηκε με «οργή» απο τα ΜΜΕ και από τις διάφορες ιστοσελίδες ενημέρωσης. Είναι ενδεικτικά τα ομονοούντα δημοσίευματα των ανταγωνιστικών ιστολογίων troktiko και tvxs.  Η πρωινή αναφορά του ΥΠΡΟΠΟ, έδωσε το στίγμα για τη συνέχεια:

«Άλλο το να απωθούνται άτομα από την αστυνομία που κάνουν βίαιη διαδήλωση και άλλο κάποιοι που το παίζουν ράμπο βρίζοντας αναίτια τους πολίτες και ασκούν παράνομη βία. Αυτό είναι καταδικαστέο[…]η κυβέρνηση δεν θα δείξει ανοχή στην ανομία και τις καταστροφές».

Επανήλθε, αργότερα, και τάχθηκε κατά της αστυνομοκρατίας, ενώ ζήτησε την παραίτηση του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ  Δ.Τσιατούρα.

Στη καταληκτική του δήλωση επισήμανε:

«Ενδεχομένως κάποιοι να δείξουν υπερβάλλοντα ζήλο. Άλλοι, ίσως να θέλουν να ονειρεύονται αντάρτικα πόλεων και εξεγέρσεις[…] Δέχομαι τη φωνή, την οργή των πολιτών για ασφαλείς ανθρώπινες γειτονιές. Δεν δέχομαι ιδεολογήματα που θα καλύπτουν την ανομία και την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των Αθηναίων».

Μέσα σε ένα 24ωρο, «ο αντιεξουσιαστής» υπουργός προστασίας του πολίτη, ξεκίνησε τη διαδικασία για να ανοίξει πάλι το φάκελο 17Ν και προανήγγειλε συλλήψεις.  Όμως, σύμφωνα με  κατηγορηματικές  δηλώσεις της δικής του κυβέρνησης απο το 2002 μέχρι το 2004, (οπότε και έγιναν εκλογές και η διαχείριση της εξουσίας ανατέθηκε στη ΝΔ), το θέμα τρομοκρατία είχε λήξει…

Αλλά όπως φαίνεται, τον φάκελο 17Ν κατ΄αποκλειστικότητα διαχειρίζεται το ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα όταν θέλει να προωθήσει και άλλα μέτρα καταστολής και τρομοκράτησης.

Ανακοίνωσε προσλήψεις πολιτικού προσωπικού-συνεργατών στην αστυνομία.
Παραίτησε τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ ως το μόνο υπεύθυνο της κρατικής καταστολής…

Συνεργάστηκε με εκπροσώπους αντιρατσιστικών οργανώσεων και έδωσε εγγυήσεις για τη συναυλία που θα γίνει στις 2 Νοεμβρίου, στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα, δήθεν  ως «αντίποδας» στο διακρατικό φόρουμ μετανάστευσης που διοργανώνεται παράλληλα στον Αστέρα Βουλιαγμένης…

Παραδέχτηκε τη συνεργασία «φασιστικών συμμοριών» με αστυνομικούς.

Πως τα κατάφερε αυτά όλα σε ένα 24ωρο;

Ήδη απο εχτές, μετά τις προσαγωγές των αριστερών, (που επανειλημμένα έχουν καταδικάσει τη βία, από όπου και αν προέρχεται, σε όλους τους τόνους και από όλα τα ΜΜΕ,  που έχουν στηρίξει τις επιτροπές πολιτών για την ανάδειξη της «ιστορικότητας» των Εξαρχείων και  την ανάγκη εξαφάνισης των τοξικοεξαρτημένων και άλλων «ενοχλητικών» απο τη περιοχή τους, σε όλα τα ηλεκτρονικά εναλλακτικά μέσα), οι προτάσεις των πολιτών για την λειτουργία της αστυνομίας πέφτουν βροχή…

Δεν μπορούμε όμως να τρέφουμε αυταπάτες, κράτος και βία είναι έννοιες συνυφασμένες.
Αυτό που διαφαίνεται από την όλη μεθόδευση εδώ και τόσες μέρες είναι ένα:

Με συναίνεση οι κρατιστές και οι δημοκράτορες, στρέφονται ενάντια σε αυτό που τους κάνει να τρέμουν. Σε όσους δεν τρέφουν αυταπάτες και εναντιώνονται σε κράτος και εξουσία, σε εκείνους που γνωρίζουν ότι οι μικρές υποχωρήσεις του κράτους, υπό τη μορφή απόσυρσης νόμων, παραιτήσεων αρχηγών αστυνομίας και απομάκρυνσης των κατασταλτικών δυνάμεων από «ιστορικές» περιοχές, είναι απλά χαρτιά πολιτικής συνδιαλλαγής και χειραγώγησης, στα πλαίσια της προσπάθειας νομιμοποίησης και επιβολής της κρατικής εξουσίας.

Ε. από συλλογικότητα anarchypress

Δηλώσεις και …δημοσιεύματα

«Αν υπάρχουν ζητήματα που αφορούν την τήρηση των νόμων και πράξεις που αντιβαίνουν στην ανθρώπινη ζωή που απειλούν την ανθρώπινη ζωή, πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος».

Ποιος δήλωσε τα παραπάνω; Μα φυσικά ο πρόεδρος του ΣΥΝ/ΡΙΖΑ (στη συνέντευξη τύπου στο Ζάππειο) που έβαλε στην άκρη τους παλιούς «προβληματισμούς» για τον αντιτρομοκρατικό. Φαίνεται πως με το ±3% αισθάνεται …σύριζα στο χείλος του εξωκοινοβουλίου.

Στο μεταξύ τα ΜΜΕ, (βαποράκια) μιλούν για «φιλικές συζητήσεις», που έχουν λάβει χώρα στην ασφάλεια κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και για πλήθος στοιχείων που έχουν προκύψει, καθώς και για την αλλαγή στάσης των 3 από τους 4 συλληφθέντες, οι οποίοι με πολυσέλιδες προανακριτικές καταθέσεις, αναφέρουν με λεπτομέρειες τις παρέες τους, τις δράσεις τους και τις επαφές τους, ενώ ένας από αυτούς καταλήγει πως: «η προάσπιση των δικαιωμάτων γίνεται με ειρηνικά και οργανωμένα κοινωνικά κινήματα και όχι με θύματα αθώους ανθρώπους…» http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100114_27/09/2009_331031

Επίσης στα δελτία ειδήσεων των 8.00, προαναγγέλθηκαν και νέα εντάλματα σύλληψης, που φτάνουν τα 7. Συνολικά, δηλαδή, μιλούν για 17 άτομα.