Category Archives: Σχόλια

Σχολιασμός γεγονότων

Προσοχή! Οι εικόνες παραπληροφορούν!

Ένα σχόλιο σχετικά με το δολοφονικό λυντσάρισμα του Ζακ Κωστόπουλου

Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις λέει η γνωστή κινέζικη παροιμία. Πράγματι, μπορεί κάποιος να λέει, να εξηγεί, να αναλύει αλλά η εικόνα είναι αυτή που μένει. Η εικόνα μπορεί να δώσει έμφαση στα λεγόμενα, να εξηγήσει καλύτερα τα λεγόμενα αλλά επίσης μπορεί και να παραπληροφορήσει.

Η γνωστή δημοσιογραφική ιστοσελίδα Zougla του Μάκη Τριανταφυλόπουλου αναφέρεται στην είδηση της σύλληψης μιας σπείρας που λήστευε κοσμηματοπωλεία στην Αθήνα με εικόνα το σπασμένο κοσμηματοπωλείο της οδού Γλάδστωνος  όπου ο Ζακ Κωστόπουλος μετά από λυντσάρισμα έχασε την ζωή του. Η μεγάλη εικόνα με την σπασμένη τζαμαρία του εν λόγω κοσμηματοπωλείου συνοδεύεται από μικρές εικόνες όπλων, χρημάτων κλπ. Συνέχεια

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΣΚΕΥΗ ΤΟΥΣ…

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα της Kaspersky Lab, τα τρία τέταρτα (75%) των ερωτηθέντων παραδέχθηκαν ότι χρησιμοποιούν την συσκευή του κινητού τους για να προσποιούνται ότι είναι απασχολημένοι όταν δεν θέλουν να μιλήσουν με κάποιον άλλο, ενώ το 46% παραδέχεται ότι χρησιμοποιεί την συσκευή μόνο και μόνο για να «σκοτώνει» το χρόνο του κάθε μέρα. Οι συσκευές είναι, επίσης μια «σωτηρία» για όσους προτιμούν να μην μιλούν απευθείας σε άλλον άνθρωπο σε καθημερινές καταστάσεις, για να ολοκληρώσουν ορισμένες εργασίες ή να φέρουν εις πέρας κάποιες ανάγκες τους. Στην πραγματικότητα, σχεδόν το ένα τρίτο (31%) των ανθρώπων προτιμούν να εκτελούν ενέργειες, όπως η κλήση ταξί ή αναζήτηση οδηγιών για το μέρος, που επιθυμούν να μεταβούν, μέσω ενός ιστότοπου ή μιας εφαρμογής, καθώς το θεωρούν μια ευκολότερη λύση σε σύγκριση με το να χρειαστεί να μιλήσουν με άλλον άνθρωπο. Συνέχεια

Ο ΑΧΑΡΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΝΟΙΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΗΓΕΤΗ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ…

Αυτός ο λαός είναι αχάριστος συνηθίζουν να λένε οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες, πικραμένοι που δεν αναγνωρίστηκε το έργο τους, σπρωγμένοι στην καταφρόνια απ’ αυτήν την αγνωμοσύνη, που συνηθίζει να δείχνει το πόπολο στο πρόσωπό τους.

Αυτό το πικρό ποτήρι φαίνεται ότι δοκιμάζει πρόωρα ο μεγάλος κομμουνιστής ηγέτης, Τσίπρας, αγιασμένο να είναι το όνομα του.

Έφερε στην κυβέρνηση την Μαριλίζα Ξενογιανακοπούλου για να προσφέρει τις υπηρεσίες της έχοντας ήδη ψηφίσει το πρώτο μνημόνιο, ενώ «κάποτε» ήταν υπεύθυνη και για τα οικονομικά του Πασοκ που αν θυμόμαστε καλά συμπεριλαμβάνεται στα παλαιά κόμματα που «έφαγαν» τα τραπεζικά δάνεια που χρωστούσαν. Ε, και τι έγινε λοιπόν, που είναι το πρόβλημα, γιατί τόση χολή;

Αφού βγήκαμε από τα μνημόνια, θα μείνουμε κωλημένοι (μην διορθώσει κανείς το ω θα γίνει χαμός…) στις παλιές διαχωριστικές γραμμές; Συνέχεια

Η ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΣΙΠΡΑ…

«Να συζητήσουμε αυτοκριτικά την εμπειρία της διακυβέρνησης», είναι ο τίτλος συνέντευξης στο Βήμα της Κυριακής 30 Σεπτεμβρίου του Αριστείδη Μπαλτά πρώην υπουργού Παιδείας του Συριζα και σεβαστού μέντορα του μεγάλου κομμουνιστή ηγέτη Αλέξη Τσίπρα.

Με κόπο προσπαθούμε να συγκρατήσουμε τον ανυπέρβλητο θαυμασμό μας για την σοφία του μεγάλου κατά πως τον χαρακτηρίζουν θεωρητικού του Συριζα, αλλά και της αριστεράς γενικότερα εγχώριας και μη.

Ας μοιραστούμε, λοιπόν, την απόλαυση που νιώσαμε διαβάζοντάς τον ξανά μαζί σας. Παραθέτουμε, λοιπόν, προς τέρψιν αλλά κυρίως προς γνώσιν ένα μικρό απόσπασμα της βαρυσήμαντης συνέντευξης του.

Ερ. Δημ. (Λάμπρος Σταυρόπουλος): «Διατυπώνεται ακόμα μια ανησυχία για το που πάει ο Συριζα, κάτι που εδράζεται σε μια αρνητική εμπειρία: τη διαπιστωμένη ταύτιση κόμματος-κυβέρνησης, τα φαινόμενα κυβερνητισμού, την αποδυνάμωση των συλλογικών λειτουργιών, την αποξένωση από την κοινωνία κλπ. Τί έφταιξε τελικά;» Συνέχεια

Δια λιθοβολισμού

Για κάποιο λόγο μας τράβηξε την προσοχή αυτή η επόμενη είδηση.

O ακραία συντηρητικός statesman Brett Michael Kavanaugh προαλείφετο από τον Ντόναλντ Τραμπ στη θέση του μέλους του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου των ΗΠΑ (ο πρόεδρος των ΗΠΑ διορίζει τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου και εγκρίνεται ο διορισμός τους από την Γερουσία). Και χρησιμοποιούμε αόριστο, διότι ο διορισμός πάγωσε προσωρινά, επειδή ο Καβάνο κατηγορήθηκε για αρκετούς βιασμούς, ανάμεσά τους και της συμμαθήτριάς του από το γυμνάσιο Christine Blasey Ford καθηγήτριας ψυχολογίας στο Stanford University.

Ο Don Boys, πάστορας και πρώην μέλος της βουλής των αντιπροσώπων (Ιντιάνα) υπερασπίστηκε τον Καβάνο μέσα από τον πολιτισμό της Παλαιάς Διαθήκης και συγκεκριμένα από το Δευτερονόμιο. Συνέχεια

Συντάξεις. Μια λογική και βιώσιμη πρόταση

Ωραία τα λέτε για τις συντάξεις, θα μας πείτε. Και τι θα πρότεινε (όχι ένας αναρχικός), αλλά ένας μετριοπαθής λογικός άνθρωπος;

Μα φυσικά αυξήσεις. Γενναίες Α-Υ-Ξ-Η-Σ-Ε-Ι-Σ ως 30%. Όσο για τα επιχειρήματα του τύπου «που θα βρεθούν τα λεφτά», σάς παραπέμπουμε στον υφυπουργό Εργασίας Πετρόπουλο, που δήλωσε μέσα στην γενική τούρλα ότι ο ΕΦΚΑ έχει μεγάλα πλεονάσματα και άρα μπορεί να μην προχωρήσει σε περικοπές. Συνέχεια

Συντάξεις ή χανόμεθα

Το νέο εθνικό αφήγημα της λαοφίλητης κυβέρνησης για τη Νέα Ελλάδα το γνωρίζουμε όλοι δα: είναι η «διάσωση των συντάξεων από τα νύχια των δανειστών», τις περικοπές των οποίων ψήφισαν οι ίδιοι, όχι μία αλλά δύο φορές, το 2015 και το 2018.

Τώρα, όμως, τους βλέπετε; Έτοιμοι να πέσουν στη φωτιά για την σύνταξη του παππούλη και της γιαγιάκας.

«Θα πείσουν τους δανειστές;», «Ακλόνητα τα επιχειρήματα του οικονομικού επιτελείου. Ως το 2030-40 θα έχει αποδημήσει η παλιά φουρνιά» συνταξιούχων κ.λπ., κ.λπ. Με πάνω από 2.700.000 συνταξιούχους και άλλους τόσους, που εξαρτώνται από το εισοδηματικό κύκλωμα των συντάξεων, από τα παιδιά και τα εγγόνια που ρημάζουν την πενιχρή σύνταξη ως τα γηροκομεία και τις οικιακές βοηθούς, το ζήτημα καταντά σοβαρότερο από τα ελληνοτουρκικά.

Σε μια γερασμένη χώρα στην οποία ακόμα και οι περισσότεροι νέοι έχουν νοοτροπία 80ρη, πόσο ξεμωραμένος πρέπει να είναι κάποιος για να ελπίζει σε σύνταξη, όταν έχουν εγκαταλείψει τη χώρα 700.000 (και βάλε…) άνθρωποι για να εργαστούν έξω και συνεχίζουν να μεταναστεύουν με ακόμα μεγαλύτερους ρυθμούς; Συνέχεια

Πρόεδρος αστυνομικών υπαλλήλων Αττικής: ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΤΗΝΗ «ΚΑΙ Σ’ ΟΠΟΙΟΝ ΑΡΕΣΕΙ»!!!

Το όνομα αυτού Δημοσθένης Πάκος, πρόεδρος πασών των αστυνομικών υπαλλήλων Αθηνών και περιχώρων. Ο Πάκος, λοιπόν, για όσους δεν το γνωρίζουν μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Ant1, καλεσμένος του …γίγαντα της «έγκυρης» δημοσιογραφίας Ν. Χατζηνικολάου έκανε την εξής δήλωση:

 «Οι συνάδελφοί μου έχουν ήδη καταδικαστεί με όλα όσα ακούγονται. Μιλάνε για λιντσάρισμα, μιλάνε για αποτροπιασμό. Τα αστυνομικά εγχειρίδια δεν λένε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτό που έκαναν οι συνάδελφοί μου. Στην προσπάθεια χειροπέδησής του άσκησαν την απολύτως απαραίτητη βία», δήλωσε ανενδοίαστα και με περισσή περηφάνια για τις επιδόσεις τους.

»Όλες οι αστυνομικές πρακτικές λένε το ίδιο πράγμα. Πάνε σε ένα συμβάν, στο οποίο καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα άτομο οπλισμένο σε αμόκ. Αυτό τους λένε. Δεν γνωρίζουν τίποτα άλλο. Για να χειροπεδηθεί αυτό το άτομο και να ασφαλιστεί, για να μην τραυματιστεί ο ίδιος ή διερχόμενος πολίτης ή οι ίδιοι, αυτή είναι η πρακτική και σε όποιον αρέσει. Δεν μπορεί να κρίνεται συνεχώς η δράση του αστυνομικού που είναι συγκεκριμένη με βάση την πολιτική ιδεολογία του καθενός που κυβερνάει». Συνέχεια

Δύο όψεις έχει η ψυχή του ραγιά: Ο «Ελληναράς» και ο «Αμερικανο-ευρω-λιγούρης».

Ο «Ελληναράς» είναι συνήθως βουτηγμένος στα χρέη και στις πιστωτικές, αλλά εθνικά υπερήφανος για το Γιούρο, την Ολυμπιάδα και την ένδοξη καταγωγή του. Κοιτάζει με μισό μάτι τους μετανάστες, αλλά ξερογλύφεται με τις καλλίπυγες Μολδαβές, σκιάζεται με τους εχτρούς του Πατριαρχείου, του Ελληνισμού και με τον «βιαστή με το κατσαβίδι», ζητά περισσότερη αστυνόμευση, ει δυνατόν και μπάτσο κάτω από την πολυκατοικία του, λες και είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Πιστεύει στα θαύματα και στα UFO και δίνει κάποια προσοχή στα λεγόμενα του Προφήτου Λιακόπουλου ότι, λέει, θα έρθουν έλληνες από τον Σείριο (το αστέρι, όχι της εθνικής Αθηνών-Λαμίας) και θα κυριαρχήσουν στον πλανήτη κτλ κτλ. Τον πιάνει ιερή αγανάκτηση, γιατί υπονοείται ότι ο Μέγας Αλέξανδρος τα είχε με τον Ηφαιστίωνα πριν την Ροξάνη, στην γνωστή ταινία, και που να καταλάβει ο ηλίθιος, ότι οι σκοπιανοί επιμένουν ότι είναι οι πραγματικοί του απόγονοι, τώρα και με την βούλα των ΗΠΑ, και άρα αυτοί έχουν το πρόβλημα και όχι εμείς. Συνέχεια

Από το κλουβί στο κλαδί

Σκέφτηκα να κρατήσω μερικές θετικές σκέψεις για το τέλος. Αφορμή για αυτές αποτέλεσε ένα ανέλπιστο γεγονός, από αυτά που, όταν τα θωρείς κατάματα, αντιλαμβάνεσαι πως τίποτα δεν είναι στην πράξη αδύνατον. Μου είπαν, λοιπόν, προ ολίγων ημερών, κάτι ξεπεσμένοι αριστοκρατοπόντικες (σαν την αφεντιά μου) πως στο Πάρκο της ΧΑΝΘ, άνωθεν τον Λευκού Πύργου, έχει γεμίσει ο τόπος με παπαγαλάκια χρώματος χλωρού! Η πρώτη, βέβαια, ερώτηση που τους απηύθυνα ήταν αν ο εν λόγω παραλογισμός τους σχετίζεται με τα υψηλά κβάντα μπύρας, που αφειδώς καταναλώνουν τους θερινούς μήνες ή αν έχουν στοιχηματίσει μεταξύ των για το ποιος θα αμολήσει τη μεγαλοπρεπέστερη κοτσάνα.

Η αλήθεια είναι πως τα λόγια μου τους εξόργισαν και με προκάλεσαν, αν έχω μουστάκια στο μουσούδι μου (τς τς τς, είναι κουβέντες τώρα αυτές για αριστοκράτες…), ας πάω μόνος μου να διαπιστώσω το αληθές του λόγου τους. Τί να κάνω, φόρεσα τα κουρέλια μου και πήγα. Ειλικρινώς, δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο. Και για να είμαι απόλυτα ακριβής, ούτε καν είχα φανταστεί πως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί· δεκάδες σμήνη από πράσινα παπαγαλάκια να πετούν ΕΛΕΥΘΕΡΑ στον ουρανό, απολαμβάνοντας ανεμπόδιστα τη ζωή, δίχως κλουβί κι αιχμαλωσία. Η αποθέωση της εναγρίωσης σε όλο της το λαμπρό μεγαλείο! Αναρωτήθηκα, λοιπόν, με έκδηλη την απορία στις αυτάρες μου, «μα πώς είναι δυνατόν να συνέβη αυτό; Πώς βρέθηκαν εδώ όλοι αυτοί οι παπαγάλοι;». Συνέχεια

Ο ΟΑΣΘ, η «αλληλεγγύη»και η (άμοιρη) κοινωνία!

ΠόντιξΌχι, φίλτατοι αναγνώστες, δεν θα αλλάξω θέμα. Παραμένουμε, λοιπόν, σταθερά στο θράσος και τα ελαστικότατα όρια αυτού. Ενώ, λοιπόν, μελετούσα ενδελεχώς τη Βατραχομυομαχία, το ένδοξο τούτο έπος των προγόνων μου, ανάσκελα αραχτός στο υπονόμιο τσαρδί μου, ύψωσα το βλέμμα πέρα από το μαντεμένιο κιγκλίδωμα, για να το ξεκουράσω από την ανάγνωση του εν λόγω πονήματος, και τα μάτια μου συνάντησαν το ηλεκτρονικό μηχάνημα, που ενημερώνει (λέμε τώρα…) για τον χρόνο άφιξης των αστικών λεωφορείων (ναι, ορθώς καταλάβατε, διαβιώ εγγύτατα σε στάση). Τί το ήθελα;! Δεν έμενα καλύτερα αφοσιωμένος στα γενναία κατορθώματα του Λειχοπίνακα και του Εμβασίτριχου; Εκτός από τους χρόνους αφίξεων, η «θαυματουργή» αυτή μηχανή γνωστοποιούσε, προς κάθε ενδιαφερόμενο και μη, πως «Η αλληλεγγύη κρατά την κοινωνία όρθια. Ο ΟΑΣΘ στέκεται δίπλα στους πυρόπληκτους». Προς στιγμήν, έμεινα ασάλευτος, εκτός βέβαια της κάτω σιαγώνας μου, η οποία είχε αφεθεί χαρούμενα στο έλεος της βαρύτητας. Εν συνεχεία, ρίφθηκα εις το πάτωμα, ξεκαρδιζόμενος εις γέλωτες τρανταχτούς, σηκώνοντας στο πόδι (για άλλη μια φορά) τις όμορες ποντικότρυπες. Αν συνεχίσω, βέβαια, αυτά μου τα καμώματα, με βλέπω οσονούπω άστεγο· η σπιτονοικοκυρά μου, παρότι το «ρίχνει» πλέον φανερά στο Σύριζα, είναι παλιά πασόκα, παραδοσιακή, σκληροπυρηνική, με μουστάκες ωσάν του μακαρίτη του Χαραλαμπόπουλου (τουτέστιν ησυχία, τάξις, μικροϊδιοκτησία κι ασφάλεια), και δεν σηκώνει τέτοια. Συνέχεια

Άτιμη ΜΚΟ μάς έφαγες τα μισθά μας!

Είναι μήπως το θράσος το ύψιστο «προσόν» της εποχής μας; Κι αν όντως είναι (για κάποιους), έχει όρια; Κι αν έχει ποιοι έχουν αναλάβει τον «σπουδαίο» αυτόν ρόλο, ως «ειδικοί θρασσολόγοι», να μας «διαφωτίσουν» για τα διαρκώς επεκτεινόμενα όρια του; Σουλατσάριζα, το λοιπόν, τις προάλλες, στο Κέντρο της Νυφίτσας του Θερμαϊκού, όπου τα πράσινα φύλλα είναι σπανιότερα κι από τον λευκό ρινόκερο και η ησυχία σπανιότερη κι από τα δυο μαζί, έσερνα την ουρά μου, σκουντούφλης κι άυπνος («έπεσαν» υπερωρίες βλέπετε στους υπονόμους), έως που μια στιγμή (θες από τύχη, θες από συνήθεια) το βλέμμα μου προσγειώθηκε άτσαλα στις αράδες μιας κινηματικής αφίσας «διαμαρτυρίας».

Για να μην σας κουράζω με παντελώς άχρηστες, αριστερίστικες λεπτομέρειες, ούτε λίγο ούτε πολύ, οι «παθόντες» μάς πληροφορούσαν για την «άδικη», «απαράδεκτη» κι όλα τα κακά της μοίρας της, συμπεριφορά μιας ΜΚΟ (ναι, μάλιστα, από αυτές που «βοηθούν» πρόσφυγες και μετανάστες). Θα μου πείτε, βέβαια, «καλά ρε Πόντικα, εντάξει, όταν εργάζονται για τις ΜΚΟ, τούς ασκείς κριτική. Ωραία. Πώς όμως τους «βγάζεις (πάλι) στη σέντρα» με αφορμή μια αφίσα «διαμαρτυρίας» εναντίον μιας ΜΚΟ; Συνέχεια

Η ΦΕΤΕΙΝΗ ΔΕΘ, ΟΙ ΤΙΜΩΜΕΝΕΣ ΗΠΑ ΚΑΙ H ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΣΙΠΡΑ…

Στις 20 Μαρτίου στην καθιερωμένη παρουσίαση της εφετινής Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης και εξ αιτίας του γεγονότος ότι το τιμώμενο κράτος θα είναι οι ΗΠΑ, η προσοχή των συγκεντρωμένων, αλλά και των δημοσιογράφων ήταν επικεντρωμένη στις δηλώσεις της αμερικανίδας γενικής πρόξενου στη Θεσσαλονίκη, Ρεβέκας Φονγκ.

Η αμερικανίδα πρόξενος, μεταξύ άλλων, διαβεβαίωσε ότι υπάρχει δέσμευση των Αμερικανών για τη βόρεια Ελλάδα, ότι συνολικά η χώρα της «εκτιμά τη σχέση της με την Ελλάδα», ότι υποστηρίζει «πλήρως την Ελλάδα στην έξοδό της από την οικονομική κρίση και στη δημιουργία περιβάλλοντος φιλικού για επενδύσεις» και ότι η παρουσία των ΗΠΑ στην 83η ΔΕΘ θα είναι αναβαθμισμένη και σε υψηλό επίπεδο. Ενδεικτική θα είναι επίσης και η παρουσία του αμερικανού υπουργού Εμπορίου, Γουίλμπερ Ρος, ενώ επιχειρηματικά θα παραστούν κολοσσοί όπως η Cisco, η Microsoft, η Google, η Lockheed Martin κ.ά. Στο ίδιο μήκος κύματος και οι δηλώσεις του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολου Τζιτζικώστα, που εκτίμησε ότι η συμμετοχή των ΗΠΑ ως τιμώμενης χώρας στη ΔΕΘ «θα εκπέμψει ένα πολύ ισχυρό και ξεκάθαρο μήνυμα για τη χώρα και τη βόρεια Ελλάδα, ότι παραμένουμε προσηλωμένοι στις παραδοσιακές ιστορικές μας σχέσεις με τις ΗΠΑ και ότι θέλουμε να αυξηθεί ακόμη περισσότερο η επιχειρηματική και επενδυτική τους παρουσία εδώ». Συνέχεια

Η ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΚΗ ΔΕΞΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ Η ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ «ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ»…

«Οι παλιάνθρωποι ενώνονται σαν τις σάπιες σταφίδες», Ανδρέας Λασκαράτος, 1811-1901, σατιρικός συγγραφέας.

Ένας πολύχρονος αρραβώνας, θα φέρει χωρίς αμφιβολία ένα γάμο που θα κάνει πάταγο; Μπορεί και ναι, μπορεί και όχι.

Εντύπωση μεγάλη έκανε, πάντως, η δήλωση του ευρωβουλευτή της ΝΔ Γ. Κύρτσου ότι στις Βρυξέλλες σημαντικά κέντρα εξουσίας απεργάζονται σχέδια για μια κυβέρνηση ΝΔ-Συριζα. Το ίδιο ισχυρίστηκε και ο βουλευτής του ΚΙΝΑΛ Κεγκέρογλου.

Φυσικά ο Κύρτσος, σίγουρα, μετά τις υποδείξεις του κόμματός του, έσπευσε να καθησυχάσει (ποιον άραγε;) ότι τα σενάρια των Βρυξελλών δεν έχουν σχέση με την ελληνική πραγματικότητα και την υπάρχουσα πολιτική δυναμική ούτε με τους στόχους της ΝΔ. Συνέχεια

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΝΑΣΚΟΥΜΠΩΘΕΙΤΕ!!! ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ…

«Ὡς ὁ κύων ἐπιστρέφει εἰς τὸν ἐμετὸν αὐτοῦ,
οὕτως ὁ ἄφρων ἐπαναλαμβάνει τὴν ἀφροσύνην αὐτοῦ». (Παροιμίαι ΚΣΤ’)

«Οι αντίπαλοι της προοδευτικής αναγέννησης της Ελλάδας, οι πρωθιερείς της διαπλοκής και της χρεοκοπίας, λυσσομανούν για την εκδικητική τους Παλινόρθωση. Αρκετοί απ’ αυτούς δεν είναι καν απόγονοι του Δηλιγιάννη και του Γούναρη. Δεν είναι καν εχθροί του εκσυγχρονισμού. Δεν είναι καν πολιτικοί αντίπαλοι. Είναι δηλωμένοι εχθροί της δημοκρατίας. Είναι διορισμένα τσιράκια του δικτάτορα Παπαδόπουλου, φανεροί εραστές της απολυταρχίας, συνοδοιπόροι εθνικοσοσιαλιστών. Τέτοια αντηχούν στον εχθροπαθή λόγο κορυφαίων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας. Μα στους εχθρούς της κοινωνικής πλειοψηφίας, στους μασκαρεμένους λαθρεπιβάτες της δημοκρατίας, αξίζει μόνο η καταφρόνια. Μόνη μας απάντηση, η έμπρακτη αφοσίωση στην προκοπή και την κοινωνική δικαιοσύνη». Συνέχεια

«ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΦΤΑΙΤΕ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΣΑΣ»…

Έως πριν λίγο καιρό η επιτομή της αναίδειας ολόκληρου του «παλαιού» πολιτικού συστήματος, μπροστά στην ιστορική χρεοκοπία του 2010, εθεωρείτο αναντίρρητα η περιβόητη φράση «όλοι μαζί τα φάγαμε», που ξεστόμισε ο κτηνώδης πλην ευ­φυής Θεόδωρος Πάγκαλος από το βήμα της βουλής.

Αυτή η ρήση έγινε το σήμα κατατεθέν της νέας περιόδου μετά το 2010, σόκαρε, ερέθισε, εξόργισε και τροφοδότησε εκατομμύρια άσκοπες συζητήσεις στα καφενεία και στα πάνελς για το πόσο συνένοχη ή αθώα ήταν η κοινωνία στο επονομαζόμενο «πάρτυ με τα δανεικά» της προηγούμενης περιόδου, έγινε τίτλος για επιθεωρήσεις και θεατρικά δρώμενα (που κανείς δεν θυμάται τι περιεχόμενο είχαν). Ως και όνομα ταβέρνας έγινε το «μαζί τα φάγαμε». Την τελευταία αυτή επιτυχία έσπευσε να γνωστοποιήσει, ποιός άλλος, ο Πάγκαλος μέσω του twitter.

Έγινε τέλος, μετρήσιμος κοινωνικός δείκτης ο βαθμός αποδοχής του «μαζί τα φάγαμε» από τη λεγόμενη κοινή γνώμη για την εκτίμηση της σταθερότητας του πολιτικού συστήματος. Τελικά, όχι μόνο άντεξε το πολιτικό σύστημα την «κρίση», αλλά άντεξε «περισσότερο από όσο θα έπρεπε», τουλάχιστον σε σχέση με μια αναμενόμενη διαδικασία σαρωτικής ανανέωσης που συναντάμε σ’ αυτές τις περιπτώσεις σ’ όλα τα συστήματα εξουσίας σύμφωνα και με μια μερίδα ειδικών. Συνέχεια

Το Σεράϊ του Καραγκιόζη και η «Έξοδος» από τα μνημόνια…

 

«Ἀσύνετος ὅστις ἐν φόβῳ μεν ἀσθενής, λαβὼν δὲ μικρὸν τῆς τύχης φρονεῖ μέγα».
(Είναι άμυαλος αυτός που είναι ανήμπορος από φόβο
και όταν του χαμογελάσει λίγο η τύχη, παίρνει πολύ αέρα). Ευριπίδης

«Υπάρχει κάποιος χειρότερος από το δήμιο. Είναι ο βοηθός του». Κόμης Μιραμπώ, 1749-1791, Γάλλος πολιτικός

«Σήμερα στην πατρίδα μας ξημερώνει μια καινούργια μέρα. Μια μέρα ιστορική. Τα μνημόνια της λιτότητας, της ύφεσης, και της κοινωνικής ερήμωσης, επιτέλους τελείωσαν. Η χώρα μας ανακτά το δικαίωμα της, να ορίζει αυτή τις τύχες και το μέλλον της. Σαν μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς. Χωρίς άλλους εκβιασμούς. Χωρίς άλλες θυσίες του λαού μας».

Μ’ αυτά τα λόγια ο μεγάλος κομμουνιστής ηγέτης Τσίπρας ξεκίνησε το διάγγελμά του στο νησί της Ιθάκης. Η μαριονέττα της Μέρκελ, του Σόιμπλε, της ΕΚΤ του ΔΝΤ, το μεγαλύτερο δουλικό των ΗΠΑ μεταπολιτευτικά και όχι μόνο (ακόμη και η επταετής χούντα είχε αρνηθεί ορισμένες εκδουλεύσεις στους αμερικανούς φίλους…) καλοκουρδισμένη για μιαν ακόμη φορά, στάθηκε αντάξια των περιστάσεων.

Σ’ αυτές τις πρώτες πέντε αράδες δεν υπάρχει ούτε μια λέξη, που να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, κυριολεκτικά ούτε μια. Η εξαχρείωση του φερέφωνου μάλιστα έχει αποκτήσει τέτοιες διαστάσεις, που με δυσκολία πλέον περιγράφεται. Αυτές οι περιπτώσεις εξουσιαστών, όπως έλεγε και ο Μπωντλαίρ καθοδηγούνται από την πεποίθηση ότι «πρέπει να εισβάλεις μέσα στη μάζα των ανθρώπων σαν μπάλα κανονιού ή να γλυστράς σαν πανούκλα. Η τιμιότητα είναι άχρηστη».

Οι κομμουνιστές σφογγοκωλάριοι είναι χρησιμότεροι στις δύσκολες στιγμές.

Και το Υποχείριο το γνωρίζει. Είναι ακόμη χρήσιμος, δεν το αγνοεί. Την ίδια στιγμή, όμως, τρέμει από πανικό. Έναν πανικό, που δεν τον κατασιγάζει η αλαζονεία, που διακατέχει τόσο τον ίδιο όσο και το συνάφι του. Και έτσι προχωρούν σφιχταγκαλιασμένοι και χωρίς τον παραμικρό δισταγμό εδώ και καιρό: «Α, τι ωφελεί χωμένος μέχρι το λαιμό στη λάσπη, να κρατάς τα νύχια των χεριών σου καθαρά

Δεν τους ωφελεί σε τίποτα. Τουναντίον. Συνέχεια

Ἐν πομπαῖς καὶ ὀργάνοις!

Η «υποδοχή» που έγινε στους δύο στρατιωτικούς, που επέστρεψαν από την Τουρκία, δεν έχει στοιχειώδη σχέση με την πραγματικότητα. Παρ’ όλα αυτά, οι ξετσίπ(ρ)ωτοι και κοπρίζοντες, ο,τιδήποτε εγγίζουν, εξουσιαστές έσπευσαν να την οργανώσουν και μάλιστα με την επωδή κἀποιας επιτυχούς διπλωματίας.

Βεβαίως και είναι πασίγνωστη στο σύνολον του ελλαδικόυ πληθυσμού όχι μόνον η «διπλωματική ικανότητα» της εξουσιαστικής πλέμπας που διεκπεραιώνει τις υποθέσεις των εντός και εκτός της χώρας κρατούντων, αλλά η περήφανη διαπραγματευτική τους επιτυχία σε ό,τι αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας. Η μεγαλύτερη μάλιστα ικανότητά τους έγκειται στο να εμφανίζουν (πάντα στους ανοήμονες οπαδούς τους), μετά απ’ αυτά, σαν επιτυχία το δίπλωμἀ τους στην γνωστή και προσφιλή στάση: Τεσσάρσιν! (Στα τέσσερα!), για την οποία εμέμφετο τους προηγούμενους διεκπεραιωτές ο θρυλικά «ασυμβίβαστος» Καμμένος.   Συνέχεια

Την Μακεδονία την πούλησαν!

Ο …μπούλης!!!

Είμαστε ψύχραιμοι άνθρωποι και δεν μας αρέσουν τα συνωμοσιολογικά σενάρια.

Πως προκύπτει τότε ο τίτλος; Κατ’ αρχάς από την παραδοχή του αντιπροέδρου στο τρελοκομείο που λέγεται ΑΝΕΛ, του ξακουστού Σγουρίδη: Βάλαμε το «Μακεδονικό» στη «ζυγαριά» για το χρέος, κοινώς το πουλήσαμε για να μας δώσουν oι «ευρωπαίοι» το «κάτι τις» μας για να έχουμε να λέμε στους ανόητους. Ορίστε, νά το το ξεπούλημα! Ο αντιπρόεδρος των Ψεκασμένων το είπε, όχι εμείς! Μετά τον μικρό σάλο, ο αντιπρόεδρος υποχρεώθηκε να «παρερμηνεύσει» τις ίδιες του τις δηλώσεις. Τα είπαμε μεν, αλλά όχι στην κοινοβουλευτική ομάδα, αλλά σε «πηγαδάκι» βουλευτών.

Μα οι ΑΝΕΛ έχουν με το ζόρι 8 βουλευτές! Αρκούν ίσα-ίσα για ένα πηγαδάκι βουλευτών.

Μετά από αυτό, ο πρόεδρος των Φρενοβλαβών Ελλήνων επέβαλε σιωπητήριο και την επόμενη μέρα κατέβηκε φουριόζος στη βουλή για συνέντευξη. Συνέχεια

Προσοχή, δεν ανοίγουμε σε ξένους! (κινδυνεύει το πολίτευμα)

Είναι το πρώτο πράγμα που μαθαίνει ένα παιδάκι από τους γονείς του, οι οποίοι μάλιστα φροντίζουν να το μάθει και με το καλό και με το άγριο. Η πόρτα του σπιτιού είναι για το παιδί η πύλη προς τον έξω κόσμο, που όπως και να το κάνουμε δεν είναι και αγγελικά πλασμένος. Ολόκληρο παραμύθι με τον λύκο και τα εφτά κατσικάκια έχει επινοηθεί για να συνετίσει τους μπόμπιρες για να μην ξεχύνονται με ενθουσιασμό, όταν ακούσουν το κουδούνι.

Αυτή τη βασική αρχή παραβίασαν οι συνεργάτες του βουλευτή των ΑΝΕΛ Κατσίκη, όταν χτύπησε την πόρτα του βουλευτικού γραφείου του ο Λύκος με την μορφή μιας μυστηριώδους κοπέλας με καπέλο και γυαλιά. Σύμφωνα με την iefimerida.gr «Για να κατορθώσουν να ξεγελάσουν τους συνεργάτες του βουλευτή, ο οποίος εκείνη την ώρα βρισκόταν στην εκπομπή του ΑΝΤ1 «Καλημέρα Ελλάδα», χρησιμοποιήσαν ως «βιτρίνα» μια γυναίκα, βαμμένη και περιποιημένη, που δεν μπορούσε να κινήσει υποψίες». Διαβολικό σχέδιο πράγματι που δεν κινεί εύκολα υποψίες και υποδεικνύει αναμφίβολα και τα σκοτεινά κέντρα της ανωμαλίας που το εμπνεύστηκαν. Το σατανικό θηλυκό μίλησε χοντραίνοντας τη φωνή του και μάλιστα εις την καθαρεύουσα σαν τον Κατσίκη και τα κατσικάκια, που νόμισαν ότι ήρθε ο αγαπημένος βουλευτής τους άνοιξαν χαρούμενα την πόρτα… Συνέχεια