Category Archives: Προκηρύξεις – Ανακοινώσεις

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2020: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ…

«Τι θέλαμε να πετύχουμε σήμερα; Ειρηνική ημέρα! Το πετύχαμε (!!!), 2ον δημοκρατική ημέρα, τα κόμματα και οι φορείς να εκδηλώσουν το σεβασμό τους για τα θύματα, το πετύχαμε. 3ον να μην καταστραφεί η πόλη από διάφορους μπαχαλάκηδες που το κάνουν κάθε φόρα, τα πετύχαμε αυτά». Μ. Χρυσοχοΐδης, υπουργός καταστολής σε βαθιά κρίση διαταραχής…

«Συνέστησα στους αξιωματικούς να λένε χρόνια πολλά στους αρχηγούς».
Βαρύ «περιστατικό» η περίπτωσή του, δίχως άλλο…

Έχει ειπωθεί και δικαίως ότι η σκληρότητα που επιδεικνύει η εξουσία πολλές φορές οφείλεται στην δειλία, τον φόβο και την αδυναμία εκείνων που την ασκούν. Τα όσα συνέβησαν σήμερα στην Αθήνα, στην Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στα Γιάννινα και σε άλλες πόλεις κάλλιστα μπορούν να εξηγηθούν μ’ αυτόν τον τρόπο σε μεγάλο βαθμό. Η αγριότητα που επέδειξαν στους άοπλους και λιγοστούς διαδηλωτές τα ένστολα κτήνη σίγουρα δεν είναι πρωτόγνωρη. Εκείνο που μπορούμε να διακρίνουμε, όμως είναι στις προθέσεις των εντολέων τους να «τελειώνουν», όπως παραδέχθηκε ο φανερά πλέον διαταραγμένος υπουργός καταστολής, μ’ όλους όσους διαδηλώνουν. Η προστασία της δημοσίας υγείας δεν αποτέλεσε απλά ένα πρόσχημα αλλά ένα μακάβριο αστείο. Συνέχεια

Ο ΚΑΓΚΕΛΑΡΙΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ, ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΩΝ ΚΑΘΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

«…Μὴν ξεχνᾶτε, κύριοι, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς ἀσθενοῦς, τον ὅποιον ἔχομεν ἐπὶ της χειρουργικῆς κλίνης καὶ τον ὅποιον ἐὰν χειρουργὸς δὲν πρόσδεση κατὰ την διάρκειαν τῆς ἐγχειρήσεως ἐπὶ τῆς χειρουργικῆς κλίνης, ὑπάρχει περίπτωσις ἀντὶ διὰ της ἐγχειρήσεως νὰ του χαρίση τὴν ἀποκατάστασιν της ὑγείας, νὰ τον ὁδηγήση εἰς τον θάνατον… Οἱ περιορισμοὶ τοὺς ὁποιους θὰ ἐπιβάλλωμεν εἶναι το δέσιμον τοῦ ἀσθενοῦς ἐπὶ τῆς κλίνης διὰ νὰ ὑποστῆ ἀκινδύνως τὴν ἐγχείρησιν. […] χρόνος ἀναρρώσεως τοῦ ἀσθενοῦς μετὰ τὴν ἐγχείρησιν, ἐξαρτᾶται ἀπὸ την βαρύτητα τῆς ἀσθενείας, τὴν ὁποίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν μπορῶ νὰ προσδιορίσω.» Συνέντευξη του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου κατά την πρώτη δημόσια εμφάνισή του ύστερα από την επιβολή της δικτατορίας την 21η Απριλίου 1967

«Δεν είναι ώρα για αντιπαραθέσεις, όταν τα κρούσματα πολλαπλασιάζονται. Δεν είναι ώρα για παραστάσεις με μικροκομματικά οφέλη, βάζοντας σε κίνδυνο ζωές. Δυστυχώς οι δρόμοι και οι διαδηλώσεις κουβαλάνε ιό και γεννάνε αρρώστια». Μ. Χρυσοχοΐδης, υπουργός καταστολής, Νοέμβριος 2020

Η γλώσσα της εξουσίας σε περιόδους, που χαρακτηρίζονται «εξαιρετικές» διεκδικεί μια ισότιμη θέση μ’ εκείνη των θεϊκών επιταγών, όπως αυτές μεταφέρονται από τους επί της γης εμφανιζόμενους αντιπροσώπους και ερμηνευτές της κάθε θεολογίας.

Ο λόγος της εξουσίας σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν αφήνει περιθώρια αμφισβητήσεων, αλλά ούτε και ίχνους ανοχής και ελαστικότητας. Ο «ασθενής» οφείλει δίχως να βαρυγκομά να αποδεχθεί το δέσιμο «επί της κλίνης», να αφεθεί δίχως άλλη σκέψη στα χέρια του «θεράποντος ιατρού», να ακούσει και να δεχθεί δίχως αντιρρήσεις την γνωμάτευση: «η ασθένεια είναι βαρύτατη». Η διάγνωση αυτή από μόνη της επιτρέπει τα πάντα στον «θεράποντα ιατρό», που εμφανίζεται ως ο μοναδικός, που μπορεί να γνωρίζει ή να μην γνωρίζει τον χρόνο «θεραπείας». Τα δεσμά τότε σφίγγουν ολοένα και περισσότερο.

Ο βουλευτής της ΝΔ Μπογδάνος έξω από το Πολυτεχνείο με τα ρούχα της δουλειάς, έτοιμος να συνδράμει προφανώς ως «αγανακτισμένος» πολίτης και να δράσει κατά των ταραχοποιών…

Η «αποκατάσταση της υγείας», βέβαια, μπορεί να απαιτήσει μεγαλύτερη δόση «φαρμάκου» ή συνδυασμό «φαρμάκων», εάν υπάρχουν ανεπιθύμητες αντιδράσεις: «Ὡς πρὸς τὴν γενικοτέραν ἔκφρασιν τῆς ἐλευθεροτυπίας, δυστυχῶς δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω σήμερον πότε θὰ μποροῦσε νὰ συμβῆ τὸ ἴδιο δ’ ὅλους τοὺς τομεῖς. Οἱ συνάδελφοί σας καὶ ὑμεῖς ἢ τινὲς ἐξ ὑμῶν, ἐνδεχομένως, δὲν μὲ ἔχετε βοηθήσει μέχρι σήμερον καὶ ἐπειδὴ σεῖς εἶσθε τὸ κέντρον πού κινεῖ τὸ νευρικὸν σύστημα καὶ ὑπάρχει περίπτωσις νὰ μοῦ διαταράξητε, συναισθηματικώς, τὴν ἠρεμίαν τοῦ ἀσθενοῦς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐγχειρίσεως, ἐνῶ ἐγὼ ἔχω ὁπωσδήποτε ἀπόφασιν νὰ θεραπεύσω τὸν «ἀσθενῆ» διὰ τῆς ἐγχειρήσεως, […] Ἐὰν ἠρεμήσητε, χωρὶς νὰ χρησιμοποιήσω βαρβιτουρικά, θὰ ξανασυζητήσωμεν τὸ θέμα». (Γ. Παπαδόπουλος, 1-3-1968)

Η «ηρεμία του ασθενούς», λοιπόν, μπορεί να επιτευχθεί με δύο τρόπους. Είτε με την χορήγηση «βαρβιτουρικών» είτε αυτοβούλως. Πάντως σε κάθε περίπτωση ο «ασθενής» πρέπει να θεωρείται «γυμνός», οφείλει να παραδοθεί «γυμνός», γιατί το απαιτεί η «έκτακτη ανάγκη». Συνέχεια

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ! Τώρα και Πάντα!

Καλώς ήλθες στην νέα κακότεχνη προετοιμασία μίας ακόμη παράστασης που θα παιχθεί στις 7 Ιουλίου!

Έτσι κι αλλοιώς γνωρίζεις ότι αυτή δεν είναι η πρώτη και ότι δεν θα είναι η τελευταία. Όπως, επίσης, γνωρίζεις ότι όλα αυτά που γίνονται σε αφορούν, αλλά όχι με τον τρόπο που θέλουν οι σκηνοθέτες και οι ηθοποιοί. Από την στάση που πρόκειται να κρατήσεις απέναντι σ’ αυτές τις παραστάσεις θα εξαρτηθεί κατά πόσον αυτές θα συνεχίζονται.

Εάν αναλογισθείς ότι αυτοί που σε άγουν και σε φέρουν, σύμφωνα με τις ορέξεις και τα συμφέροντα της εξουσίας είναι όλοι αυτοί που ψηφίζεις, τότε θα καταλάβεις ότι δεν φταίνε αυτοί αλλά ΕΣΥ! Επειδή κάθε φορά ΕΣΥ τους διαλέγεις! Απορρίπτεις αυτούς που σου ρήμαξαν την ζωή εχθές και επιδοκιμάζεις με την ψήφο σου αυτούς που θα συνεχίσουν να στην ρημάζουν σήμερα και αύριο.

Για να μην πάμε μακρυά, αρκεί να σκεφθούμε τα όσα συνέβησαν τις τελευταίες δεκαετίες. Από τον Καραμανλή του «ανήκομεν εις την Δύσιν», τον φαφλατά Ανδρέα Παπανδρέου, τον εγκάθετο των Γερμανικών συμφερόντων Σημίτη, τον «Ολυμπιονίκη» Κωστάκη Καραμανλή και τον Γιωργάκη Παπανδρέου τον εισαγωγέα του ΔΝΤ, τον Σαμαρά, έως τον Βενιζέλο και την Φώφη, όλοι τους παραμένουν προσκολλημένοι στο άρμα της κυριαρχίας, Ευρωπαϊκής και Υπερατλαντικής, της οποίας τα συμφέροντα εξυπηρετούν. Γι’ αυτό και αδιαφορούν για την τύχη μεγάλων πληθυσμιακών στρωμάτων. Γι’ αυτό επιμένουν να κρατούν τον κόσμο πίσω από το άρμα της ΕΕ. Συνέχεια

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της Συσπείρωσης Αναρχικών για τις εκλογές της 26ης Μαΐου

Μη τους ανέχεσαι, μη τους φοβάσαι, μη γονατίζεις!

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Οι εκλογές είναι μια συνεχής και συστηματική απάτη. Δεν μιλάμε, βέβαια, μόνο για τους απατεώνες οι οποίοι κυβερνούν τα τελευταία τέσσερα και πλέον χρόνια. Αναφερόμαστε σε όλο το εξουσιαστικό συνάφι, το οποίο για δεκαετίες τώρα έχει στήσει μία φάμπρικα εξαπατήσεων. Υπόσχονται πολλά και διάφορα, πριν από την κάθε εκλογική διαδικασία, αλλά στο τέλος κάνουν αυτό που εξυπηρετεί μόνον εκείνους που εξουσιάζουν και κατευθύνουν τις ζωές των ανθρώπων κατά πως τους βολεύει.

Κάθε, πέντε, τέσσερα τρία, δύο χρόνια και, εν τέλει, όποτε θελήσουν να ανανεώσουν τις απατεωνιές τους καλούν τον κόσμο σε ψηφοφορίες. Η ιστορία τραβά σχοινί-κορδόνι και οι απατηλές ελπίδες καλλιεργούνται συνεχώς εδώ και 175 χρόνια. Ο καλός και ελπιδοφόρος υποψήφιος αποδεικνύεται χείριστος και στην θέση του προβάλλεται ένας άλλος δήθεν χαρισματικός που είναι, κι αυτός, άχαρος και λαοπλάνος και ούτω καθ’ εξής. Κι ενώ οι ελπίδες συνεχίζουν να ανανεώνονται, οι καταστάσεις για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού συγκριτικά και στην ουσία, χειροτερεύουν. Εκείνο, που σίγουρα ισχυροποιείται είναι τα δεσμά της εξουσίας. Επειδή, αυτοί, για τους οποίους φροντίζουν και εργάζονται οι διάφοροι βουλευτές, κομματάρχες, δήμαρχοι και κοινοτάρχες είναι οι κρατούντες, με τις ευλογίες των οποίων ανακηρύσσονται, ενώ οι αφελείς, αυτοί που θαμπώνονται με τα ψίχουλα που τους παρέχουν (καθώς λησμονούν τα πολλά που έχουν χάσει) και τα κορόϊδα, χρησιμοποιούνται σαν άλλοθι για τα εγκλήματα που πρόκειται να διαπράξουν οι «εκλεκτοί». Συνέχεια

ΨΗΦΙΖΩ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΑΡΑΔΙΝΟΜΑΙ ΣΤΗΝ EΞΟΥΣΙΑ

Η προκήρυξη, που ακολουθεί, κυκλοφόρησε για τις εκλογές του 1996.

Οι έμποροι της ελπίδας ξανάρχονται… Στήνουν πάλι τις κάλπες αναζητώντας νέα έγκριση στη συνέχιση της επιβολής τους, επιχειρώντας την εκ νέου ανασυγκρότηση των δομών κυριαρχίας μέσα σ’ αυτό το μεταβατικό στάδιο που διανύουμε και όπου το κράτος δεν έχει πλέον στη διάθεσή του λαοπλάνους μπαλκονάκηδες αλλά καθαρόαιμους τεχνοκράτες έτοιμους να το ανασυντάξουν. Χωρίς ιδιαίτερη καούρα για το ποιος θα είναι ο επόμενος διαχειριστής της εξουσίας. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εξουσιαστές, τόσο σε σχέση με τον κοινωνικό ανταγωνισμό, όσο και στις διακρατικές τους υποθέσεις, τους αναγκάζουν να επισπεύσουν, για δεύτερη συνεχόμενη φορά, τις εκλογές, προσπαθώντας ν’ ανακόψουν κοινωνικές διεργασίες από τη μία αλλά και να σταθεροποιήσουν τη θέση τους μέσα στις ενδοεξουσιαστικές αντιπαλότητες.

Οι έμποροι της ελπίδας ξανάρχονται… Ενωμένοι όσο ποτέ άλλοτε για να πετύχουν τα από κοινού προαποφασισμένα σχέδια τους ενάντια στην κοινωνία. Ποιός δεν καταλαβαίνει τι μας περιμένει από την επομένη κιόλας των εκλογών; Τα οικονομικά προγράμματα σύγκλισης της παγκοσμιοποιημένης και διευρυμένης κυριαρχίας θα περάσουν πάνω από τους ανθρώπους επιβάλλοντας στυγνότερη εκμετάλλευση, επέκταση της κρατικής βίας και εξαθλίωση. Παράλληλα, εξετάζουν με μεγάλη προσοχή τις αντιδράσεις που θα προκύψουν από διάφορες κοινωνικές ομάδες, αναζητώντας τον απαραίτητο χρόνο αλλά και τρόπο εφαρμογής των μέτρων αυτών, έτσι ώστε η υπάρχουσα κοινωνική οργή να εκδηλωθεί με όσο το δυνατόν μικρότερες συνέπειες γι’ αυτούς. Η απόσταση μεταξύ της ζωής και της επιβίωσης διαρκώς θα μεγαλώνει και όσο περισσότερα κομμάτια της κοινωνίας το συνειδητοποιούν αυτό τόσο μεγαλύτερα θα είναι τα προβλήματα για το κράτος. Συνέχεια

Αντί-Εκλογική προκήρυξη του 1993

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η προκήρυξη της Συσπείρωσης Αναρχικών που κυκλοφόρησε και μοιράστηκε εν όψει των εκλογών του 1993:

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ είναι οι ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ που ΕΡΧΟΝΤΑΙ…

«Οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ δεν θα φτάσουν σε τέτοιο σημείο ώστε να ευγνωμονούν εκείνους που αντλούν ωφέλη από τη δυστυχία τους!»

ΜΕΤΑ από τριάμισυ χρόνια θέλουν να μας οδηγήσουν και πάλι στις κάλπες για να ψηφίσουμε. Για να το πετύχουν αυτό χρησιμοποιούν τη βία και την πειθώ.

Τη βία των νόμων με τους οποίους νομίζουν πως μπορούν να εξαναγκάζουν τη θέληση των ανθρώπων («όποιος δεν ψηφίσει θα υποστεί κυρώσεις»).

Την πειθώ, («είναι καθήκον των πολιτών να ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα για να εκλέξουν αυτούς που θα τους αντιπροσωπεύσουν, για ένα καλύτερο αύριο») για να μας κάνουν να πιστέψουμε πως θα υπάρξουν καλύτερες μέρες από αυτές που πέρασαν. Γι΄ αυτόν το σκοπό συστρατεύονται όλα τα κόμματα βομβαρδίζοντάς μας με υποσχέσεις και άλλα παρόμοια.

Και μεις;

Εμείς καλούμαστε για μια ακόμα φορά να μην σκεφτόμαστε, να μην αντιδρούμε αλλά να ακούμε και να πιστεύουμε στις διάφορες συνταγές που προσφέρουν σε πο­λύχρωμα χαρτιά και αφίσσες, σε τηλεοπτικές διαφημίσεις, σε αποκλειστικές συνεν­τεύξεις, σε διακηρύξεις…

Όλοι τους αλληλοκατηγορούνται για το κακό που μας έκαναν και μας ετοιμά­ζουν χειρότερα δεινά, προσποιούμενοι πως θέλουν το καλό μας.

Αλλά, αφού ήθελαν το καλό μας γιατί δεν το έκαναν τόσο καιρό;

Η σαπίλα και η δυσοσμία που βγάζουν δεν είναι μόνο αποκρουστική αλλά και επικίνδυνη για όλους μας.

Γιατί θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε γεγονότα όχι και τόσο μακρινά.

Γιατί θέλουν να μας βάλουν στον τρόπο σκέψης που τους εξυπηρετεί.

Ξέρουν πολύ καλά πως η ωμή βία δεν αρκεί από μόνη της για να μας κρατήσει υποταγμένους, χρειάζεται και η βία των λόγων, των νόμων, των υποσχέσεων, χρειάζε­ται ο βιασμός της σκέψης που πρέπει να συμπληρώνει το βιασμό του σώματος. Συνέχεια

Η ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ …«ΚΑΤΟΛΙΣΘΗΣΗ» ΤΟΥ ATHENS INDYMEDIA: Ο PORCA MISERIA…

«Ανήρ πονηρός δράσσεται πράον λόγον.

Έχει γαρ αυτός τους λόγους ώσπερ δόλους», Μένανδρος.

«Με σκοπό την βελτίωση της παρουσίασης των πληροφοριών που δημοσιεύονται στο Athens Indymedia και την στήριξη της ευθύνης των συλλογικοτήτων στην κοινοποίηση των δραστηριοτήτων τους και του λόγου τους, ενημερώνουμε τους δημοσιευτές για την μορφή των αναδημοσιεύσεων από κινηματικά μέσα που θεωρούμε ότι συνάδουν με αυτό τον σκοπό. Ενημερώσεις από πολιτικές δραστηριότητες, καλέσματα και ανακοινώσεις μπορούν να αναδημοσιεύονται στο Athens Indymedia μόνο αν έχουν σταλεί από τον αρχικό συντάκτη και δημοσιευτή. Οι κινηματικές αναδημοσιεύσεις στις στήλες Αναλύσεις, Βιβλιοθήκη, Έντυπα-Αφίσες-Προκηρύξεις και Συζητήσεις-Ερωτήσεις-Απόψεις πρέπει να είναι επιμελημένες από τον αναδημοσιευτή και να συνοδεύονται από εισαγωγικό σημείωμα».

Τα παραπάνω αναφέρονται στις 20-1-2019 εκ μέρους του Athens Indymedia και με τον τίτλο «Σχετικά με τις αναδημοσιεύσεις από κινηματικά μέσα». Συνέχεια

Ο ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΟΥ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΟ

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μία προκήρυξη που μοιράστηκε κατά την κινητοποίηση της 13 Νοεμβρίου 2008 την οποία είχε καλέσει η Πρωτοβουλία Αναρχικών ενάντια στις φυλακές. Δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 78, Δεκέμβριος 2008.

Εδώ και χρόνια αυτοί που συντονίζουν την κυριαρχία σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν επιστήσει την προσοχή στους εδώ κρατιστές την ανάγκη αλλαγών στις διαδικασίες «σωφρονισμού» των φυλακισμένων. Οι διάφορες εκθέσεις του ΟΗΕ αλλά και οι διάφορες καταδίκες του ελλαδικού κράτους από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο επιβεβαίωναν πως η κατάσταση στις φυλακές έχει φτάσει στο απροχώρητο…

Όλα αυτά αποσκοπούν, στην επισήμανση του κινδύνου μιας εξέγερσης ή πολλών βίαιων καταστάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν. Πιέζουν όμως και στην κατεύθυνση της επιτάχυνσης του εκσυγχρονισμού των μέσων βασανισμού και καταστολής. Συνέχεια

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της Συσπείρωσης Αναρχικών

Σχετικά με όσα συνέβησαν 44 χρόνια μετά την εξέγερση του 1973

«Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη». Οδυσσέας Ελύτης

Είναι δύσκολο, πράγματι, όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές στο παρελθόν να αναδειχθεί η ουσιαστική διάσταση δυσάρεστων και ιδιαίτερα αρνητικών καταστάσεων, που προκύπτουν στα πλαίσια του κοινωνικού ανταγωνισμού, όταν οι αντιτιθέμενες πλευρές εμφανίζονται να διεκδικούν με φανατισμό για τον εαυτό τους τον τίτλο εκείνου, που πολεμά το απόλυτο κακό.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις και με την βοήθεια πλήθους τεχνικών της πολιτικής παρουσιάζεται σαν επιτακτική ανάγκη το «τελικό ξεκαθάρισμα των λογαριασμών», η «συντριβή» και η «εξαφάνιση» του αντιπάλου με κάθε μέσο.

Η ενδυνάμωση του φανατισμού, λόγου χάρη, διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό στο να εξαφανισθούν οι ενδοιασμοί, που τυχόν υπάρχουν για την ανάληψη «ακραίων» μέτρων για την πάταξη των αντιπάλων. Βοηθάει, όμως, εξίσου και στην λήθη προηγούμενων καταστάσεων και του ρόλου ορισμένων όψιμων «εκκαθαριστών» της «σαπίλας», που όχι μόνο σε τίποτα δεν διαφέρουν από εκείνους, που καταγγέλλουν, αλλά αποτελούν αναμφίβολα και τους προπάτορές τους.

Είναι φανερό, ότι σ’ αυτές τις καταστάσεις οι εξουσιαστικές λογικές δεν προκύπτουν στην πορεία, αλλά προϋπάρχουν, τα πολιτικά συμφέροντα και οι «ανίερες» πολιτικές συμμαχίες δεν συγκροτούνται από το πουθενά, αλλά ενδυναμώνονται περαιτέρω. Είναι αλήθεια, ότι η ικανότητα της αριστεράς να αφομοιώνει τις κοινωνικές αντιδράσεις και να στηρίζει τις συνολικότερες κυριαρχικές επιλογές είναι διαχρονική. Παρ’ όλα αυτά στην ευρύτερη περίοδο της λεγόμενης κρίσης, που συνεχίζουμε να διανύουμε, μάλλον δεν έχουν εκτιμηθεί σε βάθος οι συνέπειες της ανάληψης ιδιαίτερων κρατικών καθηκόντων από έναν εσμό πάλαι ποτέ σταλινικών και στην συνέχεια λεγόμενων αναθεωρητών, οι οποίοι συνδιαχειρίζονται τις κρατικές υποθέσεις με ένα τμήμα της λεγόμενης σκληρής δεξιάς, και ένα σημαντικό μέρος του πάλαι ποτέ κραταιού Πασοκ. Συνέχεια

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΑΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΓΡΗΓΟΡΗ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ «ΕΦΥΓΕ»…

«Ζωή είναι να σηκώνεις γεφύρια/πάνω από ποτάμια που θα στερέψουν»

Δύο ημέρες πριν την αλλαγή του χρόνου, στις 30 Δεκεμβρίου, ο αναρχικός Γρηγόρης Θωμόπουλος «έφυγε» από κοντά μας σε ηλικία 38 ετών από ανακοπή καρδιάς, ενώ βρισκόταν στο Βελιγράδι (όπου και θα αποτεφρωθεί η σωρός του, την Πέμπτη 7 Ιανουαρίου, σύμφωνα με την εκφρασμένη θέλησή του).

GrigorisΟ Γρηγόρης ήδη από τα μαθητικά του χρόνια και ενώ είναι μόλις 15 ετών συμμετέχει το 1992 στην Θεσσαλονίκη για μερικούς μήνες στο Ράδιο Κιβωτός, εγχείρημα που «φιλοξενούσε» αναρχικές και αντιεξουσιαστικές απόψεις, καθώς και οικολογικές, εναλλακτικές και αριστερίστικες.

Την ίδια «στιγμή» η βοή από τα εξεγερτικά γεγονότα, που ξεσπούν σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο τον Ιανουάριο του 1991, με αφορμή την δολοφονία του καθηγητή Τεμπονέρα σε κατειλημμένο σχολείο στην Πάτρα, δεν λέει  να σιγάσει. Χιλιάδες νέοι, αποστρεφόμενοι τις κομματικές νεολαίες, την αριστερά, κομμουνιστική ή μη, έλκονται από τις αναρχικές ιδέες και πρακτικές, ενώ συμμετέχουν καθ’ όλη την διάρκεια της δεκαετίας του ’90 στις μαθητικές καταλήψεις, που δεν λένε να κοπάσουν.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα και ενώ ο κοινωνικός αντίκτυπος της συγκυβέρνησης του ενιαίου τότε ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ της Αριστεράς (όπου συμμετείχε και το ΚΚΕ) με την ΝΔ ήταν νωπή, πλήθος αναρχικών ομάδων και συλλογικοτήτων εμφανίζονται φωτίζοντας την δεκαετία του ’90 σαν ένας λαμπερός γαλαξίας.

Ο Γρηγόρης Θωμόπουλος στα τέλη του 1996 συμμετέχει στο ΑΝΕΛΕΓΚΤΟ μια μηνιαία έκδοση των αναρχικών ομάδων «Ανταρσία», «Sub Rosa» και «Πρόκληση σε Στάση» και στη συνέχεια στο ομώνυμο έντυπο που ήδη έβγαινε από την αναρχική ομάδα ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΤΑΣΗ. Εν τω μεταξύ μόλις τελειώνει το Λύκειο ξεκινά φοιτητικές σπουδές στο Βιολογικό, αλλά παρ’ όλα αυτά σταματά σύντομα να σπουδάζει και αρχίζει να εργάζεται.

Το 1998 συμμετέχει στους Αναρχικούς ενάντια στις ληστείες του κράτους και του κεφαλαίου, που εκδίδουν την μπροσούρα Για την φοροληστρική εκμετάλλευση της κοινωνίας από το κράτος.

Στις 15 Ιανουαρίου 1999 πραγματοποιείται και στην Θεσσαλονίκη μαθητικό συλλαλητήριο, κατά την διάρκεια του οποίου διαδηλωτές επιτίθενται σε τράπεζες, δικαστήρια, γραφεία βουλευτών, και δημοσιογράφους. Στις 28 Ιανουαρίου ο αναρχικός Γρηγόρης Θωμόπουλος «αναγνωρίζεται» από αστυνομικό, ως ο «δράστης» της επίθεσης με βόμβα μολότωφ στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης. Στις 23 Απρίλη του 2001 το δικαστήριο τον απαλλάσσει από της κατηγορίες, αλλά ασκείται έφεση κατά της αποφάσεως από τον εισαγγελέα, η εκδίκαση της οποίας έχει επίσης απαλλακτικό αποτέλεσμα.

Το Σεπτέμβριο του 1999 ο Γρηγόρης πρωτοστατεί στην δημιουργία της αναρχικής έκδοσης ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, που τελικά σταματά μετά την έκδοση και του έβδομου και τελευταίου τεύχους τον Οκτώβριο του 2002, ενώ ήδη από το 2000 συμβάλλει, επίσης, στην δημιουργία της Αναρχικής Αρχειοθήκης Θεσσαλονίκης, η λειτουργία της οποίας, λίγο μετά, θα ήταν ανέφικτη χωρίς την δική του συμβολή.

Το 2002 ο Αναρχικός Πυρήνας Ξανά στους Δρόμους συμμετέχει πλέον στην έκδοση της Πανελλαδικής Αναρχικής εφημερίδας Διαδρομή Ελευθερίας, ενώ επίσης συμμετέχει με πλήθος κειμένων, σχολίων και ειδήσεων στην ιστοσελίδα Anarchypress, που δημιουργείται τον Σεπτέμβριο του 2009.

Αν και μπορεί να φαντάζει περιττό, θα αναφέρουμε επίσης την έκδοση πλήθους αναρχικών αφισών, προκηρύξεων, την συμμετοχή σε εκδηλώσεις, πολύμορφες παρεμβάσεις ενάντια στα ναρκωτικά και κάθε είδους εξάρτηση, αντιεκλογικές εκδηλώσεις, την συμμετοχή του σε πλήθος διαδηλώσεων, είτε αντιπολεμικών είτε σε σχέση με εργασιακά ζητήματα κ.ο.κ.

Ο Γρηγόρης πάλεψε για την διάδοση των αναρχικών απόψεων και πρακτικών και συνέβαλε στους κοινωνικούς αγώνες με ένα ιδιαίτερο ήθος, συνέπεια και σταθερότητα και με ιδιαίτερη αποφασιστικότητα.

Ήταν «εκεί» ανυποχώρητα, όταν οι «καιροί» δυσκόλεψαν, όταν οι απουσίες, ή οι «σιωπές» πλήθαιναν, όταν οι «παράγοντες» και οι «παραγοντίσκοι» του «χώρου» εξαργύρωναν με κάθε τρόπο τα κινηματικά τους «ένσημα» ή «παράσημα».

Όταν όλο και περισσότεροι συνέπλεαν με τις κινηματικές επιταγές και βάδιζαν με κάθε επίγνωση στον καφενειακό εναλλακτισμό, όταν οι περισσότεροι έγλειφαν εκεί όπου προηγουμένως έφτυναν ή προσκυνούσαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τους σταλινοθρεμένους δερβεναγάδες του «χώρου» στην Θεσσαλονίκη. Ο Γρηγόρης με τους τελευταίους συγκρούστηκε πρώτα απ’ όλα γιατί δεν έκανε εκπτώσεις στις απόψεις του. Δεν μπόρεσαν να τον λυγίσουν, όπως άλλωστε και άλλους αναρχικούς, παρ’ ότι φάνταζε «μοναχική» και «άνιση» αυτή η σύγκρουση.

Ο Γρηγόρης δεν ήταν επαναστάτης, ήταν αναρχικός. Δεν πάλεψε για την αποθέωση κανενός κινήματος, καμμιάς αριστεράς, αλλά αγωνίστηκε με πάθος για την αναρχία. Κάποιες φορές χαρακτηρίστηκε «δύσκολη» προσωπικότητα, αλλά, ίσως και να ήταν, όταν θεωρούσε ο ίδιος ότι αυτό ήταν αναγκαίο. Όσοι ψάχνουν για αγιογραφίες και χάρτινους ήρωες δεν πρόκειται να τις βρουν σε αυτές τις λιγοστές αράδες. Οι ουσιώδεις «απαντήσεις» στις ακόμη πιο δύσκολες ημέρες που έρχονται, θα παραμείνουν απλησίαστες για όσους ψάχνουν έτοιμες και ανώδυνες «λύσεις». Και οι κυρίαρχοι θα φαντάζουν άτρωτοι, ανίκητοι, αιώνιοι και αδιατάρακτοι, όσο παραχωρούμε έστω και μια σπιθαμή απ’ όσα πιστεύουμε, όσο στηρίζεται η κάθε δυνατότητά τους να διαιωνίζουν την εξουσία τους.

Δεν πενθούμε, λοιπόν, την «απουσία» του αδελφού μας, αλλά η θέλησή μας δυναμώνει ακόμη περισσότερο, όπως θα περίμενε και εκείνος από εμάς.

Προχωρούμε!

5 Ιανουαρίου 2016
Αναρχική Αρχειοθήκη

anarchy.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της Συσπείρωσης Αναρχικών για τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015

EKLOGES SEPTEMBR 2015.inddΜπροστά μας βρίσκεται η τρίτη εκλογική διαδικασία μέσα σε εννέα μόνο μήνες. Ο κόσμος καλείται για μία ακόμη φορά να μετατραπεί σε ψηφοφόρο, σε ένα υποκείμενο που εναποθέτει την δύναμή του σε κάποιους άλλους. «Δώστε μας τη δύναμή σας». Αυτό δεν ζητούν με αδιαντροπιά όλοι οι κομματάρχες; Το καλύτερο γι’ αυτούς και ό,τι χειρότερο για όσους θα φορέσουν την ενδυμασία του ψηφοφόρου. Όταν, όμως, κάποιος δίνει την δύναμη του, τότε αυτός γίνεται αδύναμος και υποχείριο αυτών προς τους οποίους την παραχώρησε. Άλλωστε και το ίδιο το κοινοβουλευτικό σύστημα βασίζεται στην πλειοψηφία, δηλαδή στην συγκέντρωση μεγάλης δύναμης σε ένα ή ορισμένα κόμματα. Η συγκέντρωση δύναμης από μέρους της εξουσίας την ενισχύει ακόμη περισσότερο απέναντι σ’ αυτούς που εξουσιάζει και όχι απέναντι στην κυριαρχία. Τα παραδείγματα είναι πολλά και τα τελευταία πιο πειστικά από ποτέ άλλοτε.

Μιλάμε για την εννεάμηνη διαχείριση της εξουσίας από την αριστερά. Πήρε την δύναμη και το όνειρο των παραπλανημένων και εξυπηρέτησε τα συμφέροντα της κυριαρχίας. Δεν είναι λίγοι αυτοί που εκπλήσσονται για το πόσο γρήγορα και πόσο εύκολα δόθηκαν στους τοκογλύφους δανειστές όλα όσα ζητούσαν τα τελευταία πέντε χρόνια. Λέγεται, από αρκετούς, ότι ο Σύριζα μετατράπηκε σε νεοφιλελεύθερο κόμμα. Αυτό είναι μια επιφανειακή, μία επιπόλαιη τοποθέτηση, επειδή παραβλέπει την ουσία και στέκεται περιστασιακά στην εξωτερίκευση ενός γεγονότος, το οποίο, όμως, αποτελεί την εκδήλωση μιας προϋπάρχουσας εγγενούς κατάστασης. Ο Σύριζα είναι μία από τις γνήσιες όψεις της αριστεράς και η πρακτική που εφαρμόζει πηγάζει, από την ιδεολογία του, την πολιτική του, αλλά και τους δεσμούς με τους οποίους ως κόμμα έχει συνάψει με τις διάφορες όψεις της κυριαρχίας στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη και ΗΠΑ.

Στόχος του, από τότε που σχηματοποιήθηκε, ήταν να καταλάβει μια θέση μέσα στην εξουσιαστική οικογένεια και στο μπλοκ της κυριαρχίας, ανάλογα με την δύναμη που θα του δινόταν. Ο Σύριζα δεν αρνιόταν την εφαρμογή μνημονίου και των μέτρων που το συνοδεύουν. Αρνιόταν την υλοποίηση όλων των σχεδίων της κυριαρχίας από τα υπόλοιπα κόμματα, επειδή θα τον άφηναν έξω από την «μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια». Άλλωστε, οι περίοδοι «κρίσης» είναι ιδανικές για τέτοιου είδους ενσωματώσεις. Όμως, αυτή η ενσωμάτωση θα έπρεπε να συνοδευτεί από την πλέον γενναιόδωρη προσφορά, που θα μπορούσε να υπάρξει, τέτοια που δεν ετόλμησε κανένας από τους πολιτικούς υπηρέτες της ευρωπαϊκής κυριαρχίας να δώσει. Έτσι, η ηγετική ομάδα του Σύριζα και οι απαραίτητοι σφογγοκωλάριοι, που την ακολουθούν, έφεραν το Μνημόνιο ΙΙΙ, την πλέον βάρβαρη εφαρμογή εξανδραποδισμού τού μεγαλύτερου μέρους του ελλαδικού πληθυσμού.

Ας θυμηθούμε ότι παρεμφερής ήταν η διαδικασία ενσωμάτωσης στο σύστημα (που υποτίθεται πως αντιμαχόταν) της ομογάλακτής του κομμουνιστικής αριστεράς, η οποία μόλις απέκτησε δύναμη κατά τη διάρκεια της Γερμανοϊταλικής κατοχής του 1941-1944, άρχισε τις διαπραγματεύσεις με τους Άγγλους (μίας από τις Μεγάλες δυνάμεις της κυριαρχίας) παραδίδοντας τον ελλαδικό χώρο και τον πληθυσμό στα χέρια τους και στην συνέχεια οδηγώντας τον κόσμο στην σφαγή και στον όλεθρο προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των κρατούντων στο διεθνές στερέωμα της εποχής. Και η ανταμοιβή ήρθε ακριβώς δύο χρόνια μετά την τελική μάχη στο Γράμμο-Βίτσι με την νομιμοποίηση, με την παροχή άδειας για την λειτουργία της ΕΔΑ (Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς) η οποία καθοδηγούνταν ουσιαστικά από το ΚΚΕ. Η πορεία γνωστή, η ενσωμάτωση πλήρης και τα ιδεολογικά προσχήματα άφθονα, ώστε να δικαιολογηθεί η στήριξη του συστήματος και των επιλογών του.

Που βρισκόμαστε σήμερα;

Σήμερα ζούμε μεγάλες στιγμές! Στιγμές αποκάλυψης ακόμα και για τον πλέον αδαή!

Όλα τα κόμματα μαζί στάθηκαν στο πλευρό του μνημονίου ΙΙΙ και το ψήφισαν, ενώ το ΚΚΕ δήλωνε ότι στις παρούσες συνθήκες δεν είναι δυνατή η απομάκρυνση από το ευρώ. Το ίδιο και η Χρυσή Αυγή, που το θεωρεί απαραίτητο για την ανάπτυξη της οικονομίας.

Οι υπόλοιποι, από κοινού, έκλεισαν αυτόν τον κύκλο προσφορών στους κυρίαρχους της Ευρώπης και των ΗΠΑ, αφού πρώτα έτρεξαν περιχαρείς εις τας Ευρώπας, παριστάνοντας τους ανήσυχους. Για πρώτη φορά όλοι μαζί βρήκαν ως πρόσχημα την έξοδο από το ευρώ και την υποτιθέμενη καταστροφή, που δήθεν θα επακολουθούσε, ενώ την ίδια στιγμή ψήφιζαν καταστροφικά μέτρα. Το πρόσχημα, βέβαια, ευτελές και τρομοκρατικό αφού η μη ψήφιση θα οδηγούσε σε εκλογές που θα δυσκόλευαν την υπογραφή του πολυπόθητου γι’ αυτούς Μνημονίου ΙΙΙ.

Τώρα, όλοι ζητούν να γίνουν αποδεκτοί ως εφαρμοστές και διαχειριστές όχι απλά ενός μνημονίου, αλλά των σχεδιασμών της ευρωπαϊκής και υπερατλαντικής κυριαρχίας.

Όλοι τους είναι έτοιμοι να εφαρμόσουν αυτό που υπερψήφισαν, αφού είναι γνωστό πως εκτός από τον Σύριζα και τους ΑΝΕΛ το ίδιο συνένοχοι και συμμέτοχοι είναι τόσο η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, όσο και η αξιοθρήνητη δουλοπρεπής παρέα τού «φέρτε μου συμφωνία να την υπογράψω» (λέγε τους ΠΟΤΑΜΙ). Δεν θα πρέπει να λησμονήσουμε και την παρέα της Λαφαζανέϊκης Λαϊκής Ενότητας, που ενώ καταψήφιζε (στη σιγουριά της εξασφαλισμένης υπερψήφισης του νομοσχεδίου των τοκογλύφων από τους υπόλοιπους) ταυτόχρονα δήλωνε πως στηρίζει την κυβέρνηση Σύριζα. Πρωτοφανή καραγκιοζιλίκια!

Τώρα όλοι μαζί οι κομματάρχες, από τους κλασσικούς μέχρι και τους αξιοθρήνητα κωμικούς, ζητούν από τον κόσμο να τους ψηφίσει για να «επαναδιαπραγματευθούν» ορισμένα σημεία του Μνημονίου ΙΙΙ, επειδή γνωρίζουν πολύ καλά πως το μνημόνιο δεν αλλάζει. Ενώ από κοινού το ψήφισαν και το στήριξαν, τώρα αλληλοκατηγορούνται για το παρόν και το παρελθόν τους. Αυτή όμως η κατάσταση επιβεβαιώνει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι έφτασαν στα όρια τους. Δεν κρύβονται πλέον και προσπαθούν πατώντας σε μικρολεπτομέρειες να πείσουν πως είναι καλύτεροι από τους άλλους, αλλά τελικά θα σχηματίσουν μετεκλογικά κυβέρνηση συνεργασίας. Πόσα ακόμη θα πρέπει να ειπωθούν για να γίνει κατανοητό το γεγονός, ότι οι πράξεις και τα λόγια τους είναι  τρανή απόδειξη πως όλοι τους είναι ΕΝΑ;

Επιδιώκουν εκλογική επιβράβευση των όσων έκαναν, ιδιαιτέρα τα τελευταία πέντε χρόνια, όπου οι διαφωνούντες στήριζαν αυτούς που έφερναν και ψήφιζαν μνημόνια, ενώ μπορούσαν κάλλιστα να αποτρέψουν την ψήφιση και εφαρμογή τους. Θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε πως το χρέος και τα μνημόνια, στηρίχτηκαν σε ψευδή και πλαστογραφημένα στοιχεία που παρουσίασε η ΕΛΣΤΑΤ (Ελληνική Στατιστική Αρχή), το καθαυτό όργανο των τοκογλύφων δανειστών, που το παρουσιάζουν σαν ανεξάρτητη αρχή.

Τι να κάνουμε μ όλους αυτούς;

Είναι φανερό πως όλα έχουν κανονιστεί σύμφωνα με τα σχέδια της ντόπιας και ευρωπαϊκής κυριαρχίας για την νέα εποχή δουλείας και απανθρωπισμού.

Οι άνθρωποι μπορούν, όμως, να τους σταματήσουν αρκεί να κατανοήσουν ότι είναι εύκολο να ζήσουν δίχως την μανία της υπερπαραγωγής και της υπερκατανάλωσης, οι οποίες επικράτησαν στη ζωή τους με το ιδεολόγημα ότι γίνονται ευτυχέστεροι εάν έχουν πολλά και μεγάλα σπίτια, πολλά αυτοκίνητα, πολλά ρούχα και παπούτσια, και όταν «βαδίζουν» σύμφωνα με την μόδα.

Όταν αρνηθούν την συνήθεια να αφήνουν τη ζωή τους να ρυθμίζεται από τις οργανωμένες ομάδες, που συνιστούν την τάξη των κρατούντων, επιτρέποντας στις τράπεζες και στα υπουργεία να ελέγχουν και να κανονίζουν το αν θα πάρουν σε δόσεις ή μονομιάς, ως συνταξιούχοι ή ως μισθωτοί, τους μόχθους της ζωής τους ή όχι.

Όταν πάψουν να στέκονται αδρανείς και άποροι μπροστά στις συνθήκες που τους έχουν επιβληθεί.

Όταν σταματήσουν να παραμένουν ημιμαθείς, παραπληροφορημένοι και ασυνεννόητοι.

Όταν αρχίσουν να διαπλάθουν τους όρους και τους τρόπους ζωής τους.

Όταν πάψουν να εξαρτώνται από τον έμπορο ή διακινητή εμπορευμάτων ακόμα και για τα στοιχειώδη της επιβίωσης τους.

Όταν πάψουν να στέκουν έκθαμβοι μπροστά στο τερατούργημα που έχει κατασκευαστεί χωρίς την θέλησή τους.

Είναι γνωστό ότι οι εξουσιαστές, έβαλαν τον κόσμο να χρησιμοποιεί το ευρώ, όπως παλαιότερα μας εξανάγκασαν να έχουμε ως μέσο ανταλλαγής και τελικά επιβίωσης την δραχμή. Μας έβαλαν με το έτσι θέλω στην ΕΟΚ και στην ΕΕ χωρίς καν μια τυπική ερώτηση (όχι πως θα την έπαιρναν υπ’ όψιν τους, αλλά ούτε έτσι, για το δήθεν). Έκαναν τον κόσμο ανίκανο να ικανοποιήσει, από μόνος του, ακόμη και τις στοιχειώδεις ανάγκες του (από την κατοικία μέχρι την καθαριότητα και το πόσιμο νερό) και να εξαρτάται από την εκάστοτε εξουσία.

Έκαναν τους ανθρώπους από φιλόπονους και δημιουργικούς, που είναι από τη φύση τους, να αποζητούν την τεμπελιά και την εγκατάλειψη στα χέρια κάποιων ειδικών. Αναποδογύρισαν τις ζωές των ανθρώπων για να τους διαφεντεύουν, να τους εξοντώνουν  καθώς και τα υπόλοιπα τα έμβια όντα του πλανήτη χάριν της διατήρησης της εξουσίας τους, ενώ δεν παραλείπουν να καταστρέφουν και το περιβάλλον.

Τέλος, όλοι οι πολιτικοί συνηθίζουν να μιλούν για διαφθορά, διαπλοκή και κάθαρση που, όμως, ποτέ δεν γίνεται επειδή αυτά συνυπάρχουν με το κράτος, την εξουσία και τις εκμεταλλευτικές σχέσεις. Στο ελλαδικό κράτος, ιδιαίτερα, ευδοκιμούν από την εποχή της κατασκευής του. Η κάθαρση είναι ένα πρόσχημα προκειμένου να εξαπατούν τον κόσμο για δήθεν δικαιότερο κράτος (που ποτέ δεν πρόκειται να υπάρξει)

Επομένως, μπορούμε να πούμε ένα σθεναρό ΟΧΙ σ’ όλα αυτά και σε τόσα ακόμη που μας έχουν επιβληθεί και που συνιστούν την σύγχρονη σκλαβιά.

Τώρα υπάρχει πλούσια εμπειρία για ζωή χωρίς κράτος κι εξουσία και για μια επιστροφή στο μέλλον, σ’ εκείνο το σημείο που η ζωή και η ανθρώπινη δημιουργία είχαν και θα έχουν πραγματική και ουσιαστική σημασία για όλους τους ανθρώπους.

Μακρυά από κόμματα και κομματάρχες, κράτη, εξουσίες, κοινοβουλευτισμούς και άμεσες ή έμμεσες δημοκρατίες, πολιτικές οργανώσεις και ομοσπονδίες που το μόνο που έχουν να προσφέρουν είναι την αναπαλαίωση ή την ανακαίνιση.

Εκλογική Απεργία

Τώρα και για πάντα
Για σκέψη και ζωή γεμάτη ελευθερία

Συσπείρωση Αναρχικών
14-9-2015

anarchy.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ 5ης ΙΟΥΛΙΟΥ 2015

Η ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ «ΝΑΙ»,

Η ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ «ΟΧΙ»

ΚΑΙ Η ΟΡΓΟΥΕΛΙΑΝΗ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

«–Κι αν το κόμμα πει ότι δεν είναι τέσσερα, αλλά πέντε, τότε πόσα είναι; –Τέσσερα.» (Τ. Όργουελ, 1984)

simaiaΠριν λίγες ημέρες και ενώ είχε ήδη εξαγγελθεί η διοργάνωση δημοψηφίσματος τονίζαμε:

«Αυτή η θλιβερή αριστεροδεξιά κομπανία, που εξαπάτησε την πλειονότητα των ψηφοφόρων της, αποφάσισε να τους καλέσει τώρα σε δημοψήφισμα όχι τόσο για να απορρίψουν μια από τις προτάσεις (την τελευταία) των τοκογλύφων, όσο για να κατοχυρώσουν τα εγκληματικά μέτρα που έχουν ήδη συμφωνήσει και πρόκειται να εφαρμόσουν μέσα στα πλαίσια των μνημονίων (τα οποία θα έσκιζαν μετά τις εκλογές). Όταν ζητούν μέσα από ένα αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα, να απορριφθεί μια πρόταση, ενώ δεν προσδιορίζουν ποια ρότα θα ακολουθήσουν έπειτα, τότε εύκολα κατανοεί και ο πλέον αδαής ότι έχουμε μια συνέχεια της «δημιουργικής ασάφειας» του αρλεκίνου που παριστάνει τον υπουργό οικονομικών. Αυτή η «δημιουργική ασάφεια» που έδωσε την ευχέρεια στο να αλωνίζουν τα συνεταιράκια και να ανεβάζουν σε ακόμα περισσότερα δισεκατομμύρια τα μέτρα, έρχεται τώρα να χρησιμοποιηθεί εις βάρος όχι μόνο όσων τυχόν πάνε να ψηφίσουν αλλά και εις βάρος και εκείνων που δεν θα συμμετάσχουν» (Κόλπο ντε φάβα, anarchy press gr).

Συνέχεια

Ανακοίνωση της Συσπείρωσης Αναρχικών (5 Μαΐου 2015)

simaiaΣυμπληρώθηκαν σήμερα πέντε χρόνια από τον εμπρησμό της τράπεζας Μαρφίν (επί της οδού Σταδίου) και την δολοφονία των υπαλλήλων της, εκ των οποίων η μία ήταν έγκυος.

Πέντε χρόνια μετά, αυτό το γεγονός συνεχίζει να στιγματίζει τους υπεύθυνους που το κατασκεύασαν (ηθικά και πρακτικά), εκείνους που το ανέχθηκαν και όσους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο προσπάθησαν και προσπαθούν να το δικαιολογήσουν χρησιμοποιώντας φαυλεπίφαυλα επιχειρήματα.

Συνέχεια

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της Αναρχικής Αρχειοθήκης Αθήνας (16-1-2015)

«Πώς μπορείς να συνομιλήσεις με κάποιον ο οποίος στερείται λαλιάς;»

Η είσοδος της Αναρχικής Αρχειοθήκης πριν το συμβάν.

Η είσοδος της Αναρχικής Αρχειοθήκης πριν το συμβάν.

Θέλουμε να ενημερώσουμε τους συντρόφους και φίλους, οι οποίοι τις δύο τελευταίες μέρες βλέπουν στη θέση της πινακίδας που βρισκόταν στην είσοδο των γραφείων της Αναρχικής Αρχειοθήκης διάφορα αυτοκόλλητα που υπογράφονται με λέξη που αφορά γνωστή ασθένεια των κυνών (και την οποία –λέξη– ενίοτε χρησιμοποιούν οι άνθρωποι υπονοώντας άτομα τα οποία παρουσιάζουν τα γνωστά συμπτώματα αυτής της ασθένειας) ότι: –παρά τα φαινόμενα– δεν αλλάξαμε απόψεις! Συνέχεια

Θα αντέξετε κι αυτές τις εκλογές;

τσίπρας-σαμαράςΑρκετά είναι αυτά που θα μπορούσε να πει κάποιος για τις εκλογές κι ακόμα περισσότερα γι’ αυτές που θα γίνουν στις 25 Ιανουαρίου.

Είναι ένας ακόμη «εκλογικός γύρος», όπου νικητές και νικημένοι θα στήσουν το καινούργιο υφάδι κοροϊδίας και εξαπάτησης των υπόλοιπων ανθρώπων, αυτών που ονομάζουν εκλογικό σώμα.

Αυτοί που έχουν καταγγείλλει τα μνημόνια μιλούν τώρα για «επανεξέταση», «κουρέματα», «αναδιαρθρώσεις» και «ρυθμίσεις».

Από το «ψηφίστε μικρά κόμματα» περάσαμε στο «ψηφίστε εμάς τους δύο». Αφού ο «επάρατος» δικομματισμός ανάμεσα στο Πασοκ-ΝΔ, έγινε καθεστώς και επέβαλλε όχι μόνο τα επόμενα μνημόνια, αλλά και όλο το πλέγμα της προσχεδιασμένης, για μία πεντηκονταετία, υλικής, σωματικής και πνευματικής εξαθλίωσης των ανθρώπων που βρίσκονται στον ελλαδικό χώρο. Συνέχεια

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Layout 1Είμ’ ένα ανήμπορο παιδί που σκλαβωμένο το ‘χει

το δείλιασμα κι όλο ρωτά και μήτε ναι μήτε όχι

δεν του αποκρίνεται κανείς, και πάει κι όλο προσμένει

το λόγο που δεν έρχεται, και μια ντροπή το δένει

Κωστής Παλαμάς, Ο Γκρεμιστής

με τη σκέψη σε όλους όσους παραμένουν αναποφάσιστοι μπροστά στις κάλπες και την ελπίδα πως τελικά θα στρέψουν αποφασιστικά την πλάτη τους σε κάθε εκλογική διαδικασία και θα βαδίσουν με αξιοπρέπεια ενάντια στο σκοτάδι κάθε εξουσίας…

 

Μεταξύ των εκλογών Μαΐου και Ιουνίου, ο Σαμαράς δεσμευόταν στο Εμπορικό & Βιομηχανικό Επιμελητήριο Ελλάδας, μεταξύ άλλων, για την «αποκατάσταση των πολύ χαμηλών συντάξεων και των πολυτεκνικών επιδομάτων στα επίπεδα του 2009 καθώς και των ειδικών επιδομάτων. Επίσης, αποκατάσταση των ζημιών που υπέστησαν οι ομολογιούχοι και τα ασφαλιστικά ταμεία». Δήλωνε ακόμη: «Διαφωνώ με την άποψη ότι για να υπάρξει ανάπτυξη πρέπει να πέσουν οι μισθοί. Στηρίζουμε τις συβάσεις εργασίας. Για τη μετενέργεια ζητούμε να επιστρέψουν στα προηγούμενα επίπεδα» (Καθημερινή, 31/05/2012). Αύξηση μισθών και συντάξεων, «στήριξη» των συμβάσεων εργασίας, επαναφορά ακόμα και της μετενέργειας των συλλογικών συμβάσεων… ήταν μόνο λίγα από τα «18 σημεία» του προγράμματος που θα ακολουθούσε μία κυβέρνηση με «κορμό» τη ΝΔ, μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012. Και τότε, φυσικά, η κοινωνία βρισκόταν για άλλη μια φορά «στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι των τελευταίων δεκαετιών». Συνέχεια

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ «ΝΙΚΕΣ», ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ «ΗΤΤΕΣ»;

«Πόσα πόδια έχει ένας σκύλος αν ονομάσουμε την ουρά του «πόδι»nikes-ittes;

Τέσσερα. Το να λέμε την ουρά «πόδι», δεν την κάνει πόδι».

Αβραάμ Λίνκολν, 1809-1865 πρόεδρος των ΗΠΑ

 

«Όταν λέω την αλήθεια, δεν το κάνω για να πείσω

εκείνους που δεν τη γνωρίζουν,

αλλά για να υπερασπιστώ αυτούς που τη γνωρίζουν».

William Blake, 1757-1827, άγγλος ποιητής και ζωγράφος

 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ολόκληρη αλήθεια; Ή μήπως όχι; Είναι άραγε τα αποφάγια που μας «κερνάει» η εξουσία και η επίσημη ενημέρωση τα ονομάζει πληροφόρηση και ειδήσεις;

ΑΛΗΘΕΙΑ είναι οι αυταπάτες και οι ψευδαισθήσεις, που «οφείλουμε» να καταναλώσουμε κατά πως μας συμβουλεύουν οι «δικοί» και οι «φίλοι» και μάλιστα να τα χωνέψουμε ιδιαίτερα στους καιρούς της «ανάγκης»;

Ποιά είναι η σχέση της με την πολιτική;

Η αλήθεια έχει ιδιοκτήτες, έστω εκείνους, που αρέσκονται να την ορίζουν ως φορείς της επαναστατικής ιδεολογίας και του κινήματος;

Απαντήσεις και απόψεις από μέρους μας έχει επιχειρηθεί επανειλημμένα να καταγραφούν, έχοντας βέβαια κάθε επίγνωση ότι θα επιστρέφουμε συχνά στα ίδια ζητήματα.

Συνέχεια

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ (18-11-2014)

simaia41 χρόνια μετά την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973 δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές πορεύτηκαν στους δρόμους της Αθήνας ακολουθώντας την γνωστή διαδρομή προς την αμερικάνικη πρεσβεία.

Τόσο στην Αθήνα όσο και στην Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα και στον Βόλο καταγράφηκαν συγκρούσεις, ενώ οι ισχυρές κατασταλτικές δυνάμεις έδωσαν με ξεκάθαρο τρόπο το στίγμα των προσδοκιών των διαχειριστών των κρατικών υποθέσεων: αποτροπή με κάθε τρόπο ανεξέλεγκτων καταστάσεων, επίδειξη των κατασταλτικών δυνατοτήτων εκ μέρους ενός σιδερένιου κράτους.

Συνέχεια

Η αντι-εκλογική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη

IMG_20140515_202030_0Πραγματοποιήθηκε χθες στη Θεσσαλονίκη η αντι-εκλογική συγκέντρωση που είχε καλεστεί τις προηγούμενες ημέρες. Η συγκέντρωση κράτησε από τις 19.30 έως τις 21.00 και κατά τη διάρκειά της μοιράστηκαν αντι-εκλογικά κείμενα, αναρτήθηκε πανό στην Καμάρα και στήθηκαν 2 τραπεζάκια με έντυπο αναρχικό υλικό, ενώ διαβάζονταν κείμενα από τη ντουντούκα. Συνέχεια

Επιτέλους! Πόσο κουτός μπορεί να είσαι ώστε να δεχτείς το καφτάνι του ψηφοφόρου;

αφισσα-αντιεκλογικη-2014Ποτάμια και χείμαρροι, «πατριώτες» και απάτριδες, εθνικιστές και αντιεθνικιστές, αριστεροί και δεξιοί, νεόκοποι και παλαιομοδίτες πολιτικοί, «σωτήρες» και καταστροφείς, κάνουν και πάλι την καθιερωμένη παρέλαση εξαπάτησης.

Καλούν τους πειθήνιους και υποταγμένους να δεχτούν την ιδιότητα του ψηφοφόρου, να κρυφτούν πίσω από τα παραβάν και να δώσουν την δήθεν μυστική τους ψήφο. Μια ψήφος που παραμένει αναποτελεσματική, αφού αυτά που υπόσχονται είναι άσχετα με αυτά που θα κάνουν, όταν πάρουν στα χέρια τους την διαχείριση της εξουσίας. Μία ψήφος που δεν έχει κανένα νόημα, αφού λίγο ως πολύ όλα είναι προκατασκευασμένα και προμελετημένα, ακόμα και αυτό που εμφανίζεται ως αποτέλεσμα.

Όσοι θα πάνε να ψηφίσουν –με εξαίρεση τους κουταλοφόρους και τους λίγους αφελείς που έχουν απομείνει– είναι βέβαιο πως ανήκουν σ’ αυτήν την κατηγορία ανθρώπων που δεν θέλουν να αποδεχθούν την αλήθεια, επειδή έτσι θα καταστραφούν οι ψευδαισθήσεις τους. Μήπως, όμως, είναι καιρός να ζήσουν στην πραγματικότητα κι όχι μέσα στο ψέμμα που σκορπά απλόχερα η εξουσία;

Οι εξουσιαστές λένε στους αριστερόφρονες: «Να πάτε να ψηφίσετε γιατί αλλοιώς θα βγουν ενισχυμένοι και θα κυβερνήσουν οι δεξιοί, οι ακροδεξιοί και οι φασίστες».

Στους δε υπόλοιπους, υπόσχονται καλύτερη διαχείριση του κράτους, τιμωρίες των καταχραστών, των κλεφτών, αποκατάσταση της καλής λειτουργίας του συστήματος και ότι δεν θα ξεπουληθεί ο υπόγειος, επίγειος και υπόλοιπος πλούτος.

Εμείς σας λέμε: «Αυτοί που κυβερνούν είναι οι χειρότεροι και το έχουν αποδείξει. Ο φασισμός είναι μια μορφή διαχείρισης του κράτους, όπως και η δημοκρατία. Αυτό το σύστημα που έσυρε στην ανεργία ενάμισυ εκατομμύριο ανθρώπους (το 1/3 των εργαζομένων), που έστειλε στην αυτοκτονία άλλες πέντε χιλιάδες ανθρώπους, που σέρνει στην εξαθλίωση εκατομμύρια άλλους με ισχνά μεροκάματα και συντάξεις, που έχει ανοίξει το δρόμο στους αλλοδαπούς εξουσιαστές για να λεηλατήσουν ανθρώπινες ζωές, το έδαφος και το υπέδαφος του ελλαδικού χώρου, καταστρέφοντας την χλωρίδα και την πανίδα, μήπως αποτελείται από ανθρωπιστές και δεν το ξέρουμε; Ποιά είναι η διαφορά τους από αυτούς που αποκαλούν φασίστες; Ποιοί αριστεροί, ποιοί δεξιοί και ποιοί φασίστες; Μήπως το ΠΑΣΟΚ δεν είναι αριστερό; Ή μήπως πιστεύει έστω και ένας πως αν ανέβει στη διαχείριση των εξουσιαστικών υποθέσεων η αριστερά θα πράξει διαφορετικά; Ούτε οι μισθοί και οι συντάξεις θα επανέλθουν στα προ του 2009 επίπεδα, ούτε θα σταματήσει το πρόγραμμα των κρατούντων. Άλλωστε, με τις ασυναρτησίες των οικονομολόγων τους και των κομματαρχών προσπαθούν να συγκαλύψουν τις πραγματικές τους προθέσεις.

Δεν υπάρχει ίχνος αλήθειας στο ότι δεν θα συνεχισθεί το πρόγραμμα που έχει καθορισθεί από τις κυρίαρχες Ευρωπαϊκές και υπερατλαντικές δυνάμεις. Απλά κάθε μερίδα της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας προσπαθεί να αποκτήσει μία καλύτερη θέση στο σύστημα εν όψει της νέας περιόδου δουλείας που έχει ανοιχτεί μέσα από τα μνημόνια. Ο ελλαδικός χώρος και οι κάτοικοί του θα γίνουν περισσότερο εξαρτημένοι αφού ο σχεδιασμός είναι να αναπτυχθεί κι άλλο ο τουρισμός. Κι αυτό απλά σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη εξάρτηση και δουλεία. Οι εθνικιστές, που διαμαρτύρονται για το «ξεπούλημα», δηλώνουν πως θα ακολουθήσουν την ίδια ρότα, αλλά «με καλύτερους όρους». Το αποτέλεσμα; Ίδιο! Γι’ αυτούς και χιλιάδες ακόμη λόγους οφείλετε να ξεφύγετε από αυτό τον φαύλο κύκλο».

Τόσα και τόσα χρόνια το ίδιο παραμύθι. Σκορπώντας ψεύτικες ελπίδες οι εξουσιαστές κάνουν καλά τη δουλειά τους.

Όμως αυτή η περίοδος είναι από αυτές που επαναλαμβάνονται μετά από τη μεσολάβηση μεγάλων χρονικών αποστάσεων. Για άλλη μια φορά αποκαλύπτεται με τον πλέον ωμό τρόπο, όχι μόνον το κοινοβουλευτικό σύστημα, αλλά και η εγκληματική υπόσταση των εξουσιαστών κάθε είδους και ονόματος. Τώρα είναι που δίνεται μία ακόμη ευκαιρία. Τώρα είναι που δεν χωρούν άλλες αυταπάτες για την πολυδιαφημιζόμενη σημασία της ψήφου. Τα χειρότερα που βλέπουμε σήμερα, υπήρχαν εδώ και τουλάχιστον διακόσια χρόνια στον ελλαδικό χώρο, αλλά και ευρύτερα. Απλά τώρα έφυγαν τα φτιασιδώματα και αποκαλύφτηκε, ακόμα μία φορά, το αληθινό πρόσωπο της κάθε εξουσίας.

Τα ψίχουλα που μοιράζουν, από το υποτιθέμενο πλεόνασμα, το κάνουν για καθαρά προεκλογικούς σκοπούς. Μετά τις εκλογές θα πάρουν πίσω πολλαπλάσια, μέσω φόρων και περικοπών. Η ρήση από την Αινειάδα «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας», είναι πέρα για πέρα αληθινή και επίκαιρη. Οι εδώ πολιτικοί υπάλληλοι της ευρωπαϊκής και ευρύτερης κυριαρχίας πριμοδοτούνται με δήθεν «πλεονάσματα» και «εξόδους στις αγορές».

Τί θα πει έξοδος στις αγορές; Θα πει περισσότερα δάνεια, μεγαλύτερα χρέη και επομένως μεγαλύτερη λεηλασία του περιβάλλοντος. Γιατί μετά από τέτοιας έκτασης εξαθλίωση και ανεργία ποιός θα κάτσει να υπολογίσει τις συνέπειες του «έργου» στο οποίο θα κληθεί να δουλέψει; Ελάχιστοι, οι οποίοι θα θεωρηθούν και ο κακός δαίμονας για τους υπόλοιπους. Αλλά και αυτά τα δάνεια ξέρουμε ήδη με ποιο τρόπο θα αποπληρωθούν.

Είναι ολοφάνερο, λοιπόν, πώς οι κυρίαρχες κλίκες, ευρωπαϊκές και υπερατλαντικές, πριμοδοτούν αυτούς που αδίστακτα υπηρέτησαν τα πλέον καταστροφικά για τους ανθρώπους του ελλαδικού χώρου μέτρα.

Όλα τα κόμματα και αποκόμματα λένε ψέμματα, όταν ισχυρίζονται ότι δεν μπορούσαν να αποτρέψουν τα μνημόνια. Κάλλιστα μπορούσαν να προχωρήσουν σε ομαδικές παραιτήσεις από τα βουλευτικά αξιώματα προκαλώντας εκλογές και εμποδίζοντας την ψήφισή τους. Οι καραγκιόζηδες, που δήθεν διαφωνούσαν και δεν ψήφιζαν, ήταν οι μαϊντανοί στην όλη σαλάτα από απάτες και ψέμματα, με τα οποία ταΐζουν τους ανθρώπους. Επειδή, ό,τι έκαναν ήταν μέσα στο πλαίσιο του να μην διαταραχτεί η πορεία προς την νομιμοποίηση –μέσω των κοινοβουλευτικών ψηφοφοριών– των μέτρων, που είχε προαποφασιστεί ότι θα εφαρμόζονταν. Όταν τα κουκιά δεν «έβγαιναν», έτρεχαν αμέσως να ψηφίσουν. Αφού η ψήφος, που θα έδιναν, υποτίθεται πως ήταν μυστική και κατά συνείδηση γιατί έσπευδαν να δηλώσουν αυτό που υποτίθεται πως θα έκαναν και στην συνέχεια τα γύριζαν; Τί είδους οφέλη προσωπικά ή πελατειακά προσδοκούσε ή αποκόμιζε το κάθε τομάρι από αυτούς, άραγε; Από την άλλη, δεν είναι άξιο απορίας το ότι ζητούνταν να γίνονται φανερές ψηφοφορίες. Ο λόγος δεν ήταν η δήθεν διαπόμπευση αυτών που θα ψήφιζαν υπέρ των μνημονίων. Επρόκειτο για έναν ξεκάθαρο και ωμό εκβιασμό, ώστε να μην έχει την δυνατότητα να ξεφύγει κάποιος ή κάποιοι από την γραμμή. Υπάρχει κάποια αμφιβολία πως έχουμε να κάνουμε με ένα συρφετό καθαρμάτων και εκβιαστών;

Μέσα από την κατάσταση που προέκυψε τα τελευταία, ιδιαίτερα, χρόνια γίνεται φανερό πως οι εξουσιαστές σκοπεύουν να ολοκληρώσουν το καταστροφικό τους έργο σε ένα τόπο που πριν από μισό αιώνα, τουλάχιστον, ήταν ένας πραγματικός παράδεισος. Να τιθασεύσουν και να αλλοτριώσουν κάθε έκφραση ανυποταξίας σ’ αυτόν τον πληθυσμό.

Μπορούμε να τους αποτρέψουμε να το κάνουν.

Ας σηκώσουμε ψηλά τα χέρια μας, όχι σαν μια δουλική αίτηση, αλλά σαν μια ανάταση ψυχής, σώματος και πνεύματος, αντλώντας ενέργεια και δύναμη, πεποίθηση και δημιουργική οργή. Ας αποδεχτούμε την δύναμή μας κι ας την κρατήσουμε για δημιουργικά, ανεξούσια έργα. Μπορούμε, επί τέλους, να κατανοήσουμε ότι: «Είμαστε δυνατοί δεν έχουμε ανάγκη καμμία εξουσία και τις κάθε είδους μορφές κρατισμού. Μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν άλλο κόσμο».

Ας συμφωνήσουμε, λοιπόν, στο πρώτο και απλό: Δεν ψηφίζουμε ούτε τώρα, ούτε μετά, δεν ψηφίζουμε ποτέ! Άλλωστε, η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ δεν είναι μία στιγμιαία απόσπαση, μια ΑΠΟΧΗ, από το εκλογικό καραγκιοζιλίκι, που έχει στήσει η εξουσία. Είναι μια μόνιμη στάση που ξεκόβει μια και καλή, που αναζητά απελευθερωτικές διεργασίες μαζί με άλλους έξω από εξουσιαστικές κλίκες και αντιλήψεις.

Είναι καιρός να τιναχτεί ως μια τεράστια λευκή φλόγα η τρομερή μας η οργή.

Ως πότε η υπομονή, η αυταπάτη και η εφήμερη απολαβή θα θρέφει το τέρας της εξουσίας;

Ως πότε τα ανακυκλωμένα πολιτικά σκουπίδια της εξουσίας θα προσκαλούν τον κόσμο να τα ξαναγευτεί και οι ψηφοφόροι θα κάθονται πειθήνια στο τεράστιο εκλογικό τραπέζι, που τους στήνουν οι κρατούντες;

Ας χαιρετίσουμε εγκάρδια αυτούς που ήδη βαδίζουν με απελευθερωτική συνείδηση στο δρόμο της ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ και ας καλωσορίσουμε όσους πρόκειται να τον ακολουθήσουν για πρώτη φορά.

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Επειδή, Ψηφίζω σημαίνει:

Παραδίνομαι στην εκμετάλλευση, ενισχύω την Εξουσία

Συσπείρωση Αναρχικών

ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΝΤΙΕΚΛΟΓΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ

Πέμπτη 15 Μαΐου, ώρα 6 μμ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στα ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

του Πανεπιστημίου της Αθήνας

 Παρασκευή 16 Μαΐου, ώρα 6:30 μμ

ΣΥΖΗΤΗΣΗ στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ της Αθήνας (κτίριο Γκίνη)

Με θέμα: «Κρίση», Εκλογές και ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ