Category Archives: Απόψεις

Έκθεση απόψεων πάνω σε γεγονότα

Το «Μπετόσημο»

Πόσοι ψήφοι χωράνε σε ένα κυβικό μπετόν;

Στενάζει η επαρχία στα τσιμέντα και στις ασφαλτοστρώσεις και αυτή την προεκλογική περίοδο. Αναστενάζουν οι μπετονιέρες και μετρούν υπερωρίες οι τοπικοί μαυρογιαλούροι. Πέντε κυβικά στην γειτονιά του μπαρμπα Λάκη, δύο στο στενάκι με τις λακκούβες της κυρά Κοκόνας, κάτι φτυαριές πίσσα έξω απ’ το γκαράζ του Πότη με το μεγάλο σόι και συμπληρώθηκε το «μπετόσημο». Τι είναι το «μπετόσημο»; Σε κάθε προεκλογική περίοδο ο κάθε δήμαρχος μοιράζει κυβικά μπετόν στους δημοτικούς συμβούλους της παράταξής του, ώστε αυτοί με την σειρά τους να τα διανείμουν σε όποια γειτονιά θέλουν, αγοράζοντας έτσι «τσιμεντένια» ψηφαλάκια.

Για του λόγου το αληθές στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές ο δήμαρχος Καλαμάτας ζήτησε από την γραμματέα του να του καλέσει στο τηλέφωνο έναν δημοτικό σύμβουλο της παράταξής του, ώστε να του δώσει το ανάλογο «μπετόσημο». Η γραμματέας μπερδεύτηκε και κάλεσε έναν άλλο δημοτικό σύμβουλο που είχε το ίδιο όνομα αλλά ήταν σε αντίπαλη παράταξη. Ο δήμαρχος ενημέρωσε τον αντίπαλο δημοτικό σύμβουλο ότι έχει γι’ αυτόν κάποια κυβικά μέτρα μπετόν, ώστε να μαζέψει κάποιες ψήφους. Ο αντίπαλος έμεινε κάγκελο όπως και ο δήμαρχος όταν έμαθε σε ποιον μιλούσε. Η ιστορία διαδόθηκε στην πόλη μέσω του αντιπάλου δημοτικού συμβούλου, ο οποίος κοίταξε να εκμεταλλευτεί πολιτικά το τραγελαφικό γεγονός. Λες και τέτοιες πρακτικές δεν θα τις έκανε η παράταξή του. Συνέχεια

Το όνειδος των Πρεσπών, οι χρήσιμες κινηματικές υπηρεσίες και οι «Νταλάρες των Εξαρχείων»

Πώς; Είσαι αντίθετος με τη συμφωνία των Πρεσπών; Σοβαρολογείς τώρα; Δεν χειροκροτείς, δεν ζητωκραυγάζεις για αυτή την κολοσσιαία νίκη του διεθνισμού, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των λοιπών υπερκρατικών ομοούσιων παραφυάδων τους; Ε, είσαι «φασίστας»! Είσαι «φασισταριό του κέρατα, ταγματασφαλίτης, γκεσταπίτης, στέλεχος των Ες-Ες» κι ολίγα σου λέγω! Σε παρακαλώ, μην προσπαθείς να δικαιολογηθείς, δεν θέλω να ακούσω κουβέντα. Όποιος δεν συμφωνεί με την κυβέρνηση, δεν συμφωνεί και με την «πραγματικότητα». Τόσο απλό είναι. Ασφαλώς και κάνω πνεύμα…

Διότι, «άθλιε εσύ φασίστα», η «πραγματικότητα» κατασκευάζεται, άρα και μεταβάλλεται κατά το κέφι της εξουσίας. Άλλως τε έχει χύσει άπειρο μελάνι και (κυρίως) αίμα, ώστε να εδραιώσει η κομμουνιστική εξουσία όλον αυτόν τον μηχανισμό εξαπάτησης και χειραγώγησης. Πώς; Τί παλαβομάρες είναι αυτές που λέω; Ο κομμουνισμός κατέρρευσε εδώ και δεκαετίες; Καλά, συγνώμη, είσαι παντελώς αφελής; «Ελάτε να ενωθούμε» είπε ο Γεώργιος «Θάμνος» Α΄ του Γκόρμπι το ’89 στη Μάλτα. Κι αυτός βέβαια άλλο που δεν ήθελε. «Έκλεισαν το μαγαζί» (εν μία νυκτί) οι «σύντροφοι» και γαία πυρί μειχθήτω˙ εκατομμύρια εξαθλιωμένοι του ενός πολιτικού συστήματος έγιναν σε ελάχιστο χρόνο ο «μοχλός ανάπτυξης» του άλλου.

Δεν υπάρχει καπιταλισμός πλέον φίλτατε, αλλά ενοποιημένη κυριαρχία. Δουλέψανε το ένα σύστημα «εδώ», δουλέψανε το άλλο σύστημα «εκεί» και, όταν έκριναν πως «ήρθε η ώρα», ενώσανε εκείνα τα στοιχεία των δύο, που θεώρησαν ότι συμβάλουν καλύτερα στην υποδούλωση των ανθρώπων. Θέλεις παραδείγματα; Ευχαρίστως. Ας πάρουμε πρωτίστως τον Τύπο και την τεχνολογική εξέλιξη αυτού, ήτοι τα οπτικοακουστικά μέσα μαζικής «ενημέρωσης». Πριν από δεκαετίες, ακόμη κι εδώ στην Ψωροκώσταινα, αγόραζες μια εφημερίδα, αγόραζες έπειτα μια άλλη κι έβλεπες πως οι ειδήσεις που πρόβαλαν ήταν σε μεγάλο βαθμό διαφορετικές. Όχι, δεν εννοώ πως πρόβαλαν τις ειδήσεις με τον τρόπο που βόλευε την κομματική συμμορία που εξυπηρετούσαν, εννοώ στην κυριολεξία διαφορετικές ειδήσεις, διαφορετικά γεγονότα. Άλλες ειδήσεις, επί παραδείγματι, πρόβαλε η Ακρόπολη, άλλες η Ελευθεροτυπία. Με τον τρόπο αυτόν αναδεικνύονταν γεγονότα, ασχέτως με το πως  επέλεγαν να τα «χρωματίσουν» οι όποιοι δημοσιογράφοι. Τώρα δεν ισχύει αυτό, ούτε στο ελάχιστο. Ρίξε μια ματιά και θα πειστείς. Σκέτη Pravda η κατάσταση! Τα ίδια και χειρότερα σε τηλεοπτικά κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ασφαλώς (όσο βέβαια μπορούν), προσπαθούν να το επιβάλουν και στο διαδίκτυο. Συνέχεια

Νόαμ Τσόμσκι: Οι προβλέψεις του Μιχαήλ Μπακούνιν για την κομμουνιστική εξουσία

Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενα άρθρα μας, η αναζήτηση της αλήθειας, της αυθεντικής αλήθειας, έξω από ιδεολογικούς και πολιτικούς παραμορφωτικούς φακούς, αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο του αναρχικού αγώνα. Και η αλήθεια μπορεί να βρεθεί, αν και σχεδόν πάντοτε κατακερματισμένη, ακόμη και σε λεγόμενα και γραπτά, που, τις περισσότερες φορές, δεν στοχεύουν εξ αρχής στην αποκάλυψή της. Ωστόσο, για όσους ενδιαφέρονται να την αποθησαυρίσουν, αποκαλύπτουν συχνότατα ενδιαφέρουσες πτυχές της, μιας και οι λέγοντες ή γράφοντές την, συνήθως, εξυπηρετούν ενδο-εξουσιαστικούς ανταγωνισμούς. Και στο πλαίσιο αυτό, πολλές φορές, ο ένας βγάζει τα «άπλυτα» του άλλου «στη φόρα». Μας θυμίζει εκείνη την Βορειο-Ευρωπαϊκή εκδοχή του αρχαίου Προμηθεϊκού μύθου, όπου, μετά από μια τρομερή μάχη, οι θεοί ξεχνούν το μυστικό της φωτιάς στο χώμα, κι εκεί, εντελώς αναπάντεχα, το βρίσκουν οι άνθρωποι. Συνέχεια

Έρως ανίκατε μακεδονομάχαν…

«Μου λέγαν οι δασκάλοι στο σχολειό,
πως για να μάθω πρέπει να ρωτώ,
ρωτώντας παίρνει βόλτες το μυαλό σου το αργό…
Ουγκάγκα μπουμ μπουμ χι
γκαπα μπουμ μπιρλί γκαγκά,
αούγκιγκι αούγκιγκι,
μπάγκαλα γκαούγκα γκα».

Αν κάτι πρέπει να αναγνωρίσουμε στον Αλέξη Τσίπρα και στους επικοινωνιολόγους του, –τον μεγάλο νικητή της ναυμαχίας των Πρεσπών– είναι ότι έχει την μοναδική ικανότητα να μετατρέπει τα ελαττώματά του σε ακαταμάχητα προτερήματα. Για παράδειγμα: Δεν γνώριζε αγγλικά. Και λοιπόν; Δεν έκανε το θανάσιμο επαναστατικό λάθος να στρωθεί να μάθει αγγλικά. Τα ακαδημαϊκά προσόντα προβλέπονται για υπαλλήλους, που θέλουν προαγωγές και αυξησούλες και όχι για αριστερούς ηγέτες. Στο κόμμα του, που είναι ενταγμένη σχεδόν σύσσωμη η εγχώρια διανόηση, αδιαφιλονίκητος ηγέτης παραμένει αυτός, ένας καμαρωτός αγράμματος, από την εποχή του 3%.

Ποιό είναι το μυστικό του Αλέξη; Πουλoύσε την ίδια την ανικανότητά του να πει πέντε κουβέντες περιμένοντας να εισπράξει το μερίδιο κατανόησης και συμπάθειας από αυτή την (μεγάλη) μερίδα του πληθυσμού, που γνωρίζει λίγα κουτσά αγγλικούλια και πασχίζει να εξηγήσει στον περαστικό τουρίστα πού πέφτει το Σύνταγμα. Συνέχεια

Ο ΝΕΟΣ «ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ», ΟΙ ΜΠΟΥΦΩΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟ «ΧΑΜΕΝΟ» ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ…

Η παράσταση κακοπαιγμένη, ο σκηνοθέτης ή οι σκηνοθέτες ματαίως αναζητούσαν στην πλοκή του σεναρίου κάποια ένταση, κάποιο μυστήριο, ώστε οι βαριεστημένοι θεατές να αναριγήσουν, να αναρωτηθούν για την συνέχεια, τον πραγματικό ρόλο των κομπάρσων ή τις προθέσεις των πρωταγωνιστών. Τζίφος, τζίφος και πάλι τζίφος. Opera buffa σ’ ολόκληρο το μεγαλείο της. Και οι μπουφώνοι; Άλλοι να ψάχνουν για γκαζόζες, άλλοι αναμαλλιασμένοι, να μετακομίζουν φουριόζοι από τον έναν κομματικό στάβλο στον άλλον και από εκεί στο διπλανό, κοινοβουλευτικές κυράτσες να εξαπολύουν μύδρους ενάντια στους «κουραμπιέδες» συναδέλφους και ύμνους για τον μεγάλο ηγέτη Τσίπρα. Και οι άλλοι μποφώνοι, εκείνοι που μυξοκλαίνε για την χαμένη αθωότητα του κοινοβουλίου, για την «θεσμική εκτροπή» για τον «ξεπεσμό» και τον «ευτελισμό»; Αρλεκίνοι όμοιοι, το ίδιο γελοίοι μ’ όσους καταγγέλλουν και άλλο τόσο θλιβεροί. Συνέχεια

ΟΙ ΑΥΛΟΚΟΛΑΚΕΣ, ΟΙ ΕΚΒΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΟΙ, ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ…

«Η μικροψυχία και η ζήλεια δεν είναι χαρακτηριστικά της αριστεράς. Ούτε το να κάνεις χατίρια σε εκβιαστές. Και ο επιλέγων είναι κρινόμενος. Σε νεοσσούς της πολιτικής συστήνω να διαβάσουν το βιβλιαράκι του Holbach «Η τέχνη της κοινωνικής αναρρίχησης. Δοκίμια προς χρήση αυλικών»».

Είπε και ελάλησε ο πρώην υπουργός εξωτερικών Ν. Κοτζιάς συνιστώντας την ανάγνωση του Δοκιμίου του Baron Holbach (βλ. παρουσίαση στην Διαδρομή Ελευθερίας φύλλο 181, Απρίλιος 2018).

Το να γίνονται, λοιπόν, τα χατίρια των εκβιαστών δεν είναι εκ των χαρακτηριστικών της αριστεράς… Η απάτη για μιαν ακόμη φορά σ’ ολόκληρο το μεγαλείο της. Ο αειθαλής σταλινικός και πάλι σε μεγάλα κέφια. Η αλήθεια εξαφανίζεται γιατί έτσι βολεύει. Οι μνήμες γίνονται στάχτη γιατί έτσι επιτάσσει διαχρονικά το κομμουνιστικό συναξάρι.

Μάλιστα. Μήπως ξεχνά ο Κοτζιάς ότι η περίφημη μεταπολίτευση βασίστηκε εξ αρχής με την συγκατάθεση της αριστεράς στον εκβιασμό «Καραμανλής ή τανκς»; Συνέχεια

ΑΝΑΛΗΨEΙΣ «ΕΥΘΥΝΗΣ», ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Σ.Ο. ΤΟΥ ATHENS INDYMEDIA

Ο τραυματίας από την βόμβα στο κρεοπωλείο στην Κυψέλη

Στις 26/10/2017 και ώρα 1:01 ξεκινούν στην στήλη Συζητήσεις του Athens Indymedia αναρτήσεις σχετικά με την ανάληψη ευθύνης, που έχει «ανέβει» την προηγούμενη ημέρα στο Ιndymedia και στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται:

«Τα μεσάνυχτα του Σαββάτου της 21ης Οκτώβρη επιτεθήκαμε με σφυριά στο κρεοπωλείο «ο Γιάννης» στην οδό Καλλιδρομίου 51 στα Εξάρχεια, σπάζοντας την τζαμαρία του πτωματοπωλείου και προκαλώντας φθορές στο φορτηγό μεταφοράς (σκίσιμο λάστιχων και σπάσιμο τζαμιών). Η πράξη μας αυτή είναι μία μικρή ανταπόδοση στη βία στην οποία συμμετέχει έμπρακτα κάθε κρεοπώλης. Ποσώς μας ενδιαφέρει αν ο ιδιοκτήτης είναι μικρός ή μεγάλος επιχειρηματίας ή αν «ζει από αυτό» εφόσον οι επιλογές του βασίζονται στην αντικειμενοποίηση και την εκμετάλλευση άλλων αισθανόμενων όντων. Το ίδιο μίσος τρέφουμε και για όσους επιλέγουν να εργαστούν σε τέτοιους χώρους με τη γελοία δικαιολογία «δεν είχα άλλη επιλογή». Ας θυμηθούμε ότι στην εποχή τους εργάτες θεωρούνταν και όσοι στελέχωναν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.» Συνέχεια

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΜΗΤΡΩΟ «ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΩΝ», ΤΑ «ΚΙΤΡΙΝΑ ΓΙΛΕΚΑ» ΚΑΙ Ο ΠΑΝΙΚΟΣ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ…

Συνεχίζεται στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση η συζήτηση επί του νέου νομοσχεδίου αντιμετώπισης των «ταραχοποιών στοιχείων» σε διαδηλώσεις ύστερα από πρόταση του πρωθυπουργού Φιλίπ Εντουάρ. Τί προβλέπεται στο νέο νομοσχέδιο; Ασφυκτικός έλεγχος και επιτήρηση των διαδηλώσεων, απαγόρευση της κάλυψης του προσώπου, δημιουργία ενός αρχείου, στο οποίο θα καταχωρούνται τα «επικίνδυνα» άτομα, στα οποία θα απαγορεύεται να συμμετάσχουν σε διαδηλώσεις, ενώ τέλος προβλέπεται η επιβολή προστίμων στους «ταραξίες». Συγκεκριμένα, δίνεται η δυνατότητα στις αρχές να εγκρίνουν την πραγματοποίηση μιας διαδήλωσης κατά την διάρκεια των έξι ωρών που προηγούνται, ενώ σε μια «περιορισμένη περίμετρο» γύρω από τη διαδήλωση μπορεί να γίνεται σωματική έρευνα και έλεγχος τσαντών και σακιδίων. Αυστηροποιείται ο ήδη υπάρχων νόμος περί κουκούλας, μετατρέποντας την κάλυψη των χαρακτηριστικών σε αδίκημα που μπορεί να τιμωρηθεί με φυλάκιση ενός έτους και 15.000 ευρώ πρόστιμο. Συνέχεια

Καταδίκη Αμβρόσιου σήμερα. Αύριο ποιος και τι;

Πολλοί ήταν αυτοί που χάρηκαν στο άκουσμα της είδησης ότι ο γνωστός για τις μισάνθρωπες απόψεις του μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος καταδικάστηκε εξ αιτίας κάποιων αναρτήσεων του στα social media που ήταν κατά των ομοφυλoφίλων. Ο Αμβρόσιος καταδικάστηκε με την κατηγορία της δημόσιας υποκίνησης βίας ή μίσους και για κατάχρηση εκκλησιαστικού αξιώματος με συνολική ποινή φυλάκισης επτά μηνών με τριετή αναστολή.

Σαφώς και δεν υποστηρίζουμε τον Αμβρόσιο και κάθε μισάνθρωπο που έχει παρόμοιες εξουσιαστικές απόψεις, που κινούνται ανάμεσα στα όρια του κοινωνικού διαχωρισμού και του ρατσισμού, ούτε προφανώς μας καίγεται καρφί για την κατηγορία της κατάχρησης εκκλησιαστικού αξιώματος. Νομίζουμε, όμως, πως ο καθένας θα πρέπει να νοιώθει ανησυχία, αν όχι τρόμο, με την καταδίκη για υποκίνηση βίας μέσω αναρτήσεων στα social media! Ποιός άνθρωπος, που θέλει να λέγεται και να είναι ελεύθερος, στο πεδίο του λόγου και της σκέψεως, δεν τρομάζει όταν διαπιστώνει ότι οι απόψεις του και μόνο είναι αρκετές για την καταδίκη του από το κράτος; Σήμερα είναι ο «μισητός» Αμβρόσιος, αύριο ποιός θα είναι; Σε ποιον θα δώσει αύριο το κράτος τον ρόλο του «μισητού»; Τέλος, αφού το κράτος σήμερα πέτυχε και προχώρησε ένα βήμα πιο μπροστά στην καταστολή, γιατί στο μέλλον να μην την διευρύνει και σε περισσότερα πράγματα που θα απαγορεύεται να λέγονται ή ακόμα (με την βοήθεια της τεχνολογίας) και να τα σκέφτονται κάποιοι; Συνέχεια

Της δημοκρατίας το κάγκελο…

Αφορμή για τις σκέψεις που έπονται είναι τα συμβάντα τόσο στην δημοκρατία των Σκοπίων πριν και κατά την ψηφοφορία για την συνταγματική αλλαγή, όσο και στην ημετέρα Συριζαία.

Στα Σκόπια η δημοκρατία κορυφώθηκε. Εξαγορές, απειλές, εκβιασμοί, υποσχέσεις για παύση των διώξεων εναντίον εκείνων που κατηγορούνταν για πράξεις διαφθοράς (οι οποίες μετατράπηκαν σε αγαθοεργίες) προκειμένου να ψηφίσουν υπέρ της συνταγματικής αναθεώρησης του Ζάεφ, αναβολές των συνεδριάσεων μέχρις ότου «ψηθούν» οι απαιτούμενοι βουλευτές και κάθε είδους αθλιότητες που μπορεί να επιστρατεύσει η εξουσία μέσα από την πολύχρονη εμπειρία της.

Θα πει κάποιος: «Καλά, τί μας λες τώρα! Είναι γνωστό πόσο διεφθαρμένοι είναι οι πολιτικοί στα Σκόπια. Όλα αυτά ήταν αναμενόμενα».

Ναι, έτσι είναι. Αλλά σε ποιά δημοκρατία δεν υπάρχουν αυτά; Είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς ότι αυτά δεν ισχύουν στις υπόλοιπες δημοκρατίες; Συνέχεια

Οι μπαλαντέρ

Ο συνυπολογισμός των μεριδίων προς τους ευκαιριακούς πλην πολύτιμους συνεργάτες των κυρίαρχων μερικές φορές δυσκολεύει. Αλλά και οι πιο δύσκολες εξισώσεις έχουν την λύση τους. Δεν υπάρχει «άλυτο πρόβλημα» για τους μαιτρ της πολιτικής.

Υπάρχει ένα παλιό αραβικό πρόβλημα από την εποχή του Χαρούν Αλ-Ρασίντ, που θυμόμασταν όσοι προτιμούσαμε τα ιστορικά σημειώματα στο περιθώριο του βιβλίου της αριθμητικής, ίσως γιατί μας ενέπνεαν περισσότερο οι «Χίλιες και Μία Νύχτες», τα παλάτια της Βαγδάτης, η πρακτική σοφία των Αράβων και οι καμήλες τους, από τους βλοσυρούς αρχαίους και τα θεωρήματά τους. Συνέχεια

Χρονικό γεγονότων και κινητοποιήσεων των ΚΙΤΡΙΝΩΝ ΓΙΛΕΚΩΝ (Μέρος Β΄ 7/12-22/12/18)

7 Δεκεμβρίου: Παρά τις μεγάλες επαναστατικές εξαγγελίες από τα συνδικάτα και τους εργατοπατέρες για απεργίες διαρκείας κτλ στις 7 του Δεκέμβρη ανακοινώνουν άρση της απεργίας στις μεταφορές γιατί μετά από προφορική (!) διαβεβαίωση του υπουργού μεταφορών ικανοποιήθηκαν τα αιτήματά τους σχετικά την αμοιβή των υπερωριών τους. Έτσι έλαβε τέλος άλλη μια επαναστατική γυμναστική.

30 κίτρινα γιλέκα με τα χέρια στα κεφάλια και γονατιστοί με σαφή αναφορά στον τρόπο σύλληψης των 147 μαθητών, συγκεντρώνονται έξω από εργοστάσιο κατασκευής δακρυγόνων και εξοπλισμών για τις αστυνομικές δυνάμεις όλης της Ευρώπης, με πανώ που αφορούσε το σταμάτημα της καταστολής.

Πολλοί εμφανιζόμενοι ως εκπρόσωποι της μετριοπαθούς πτέρυγας των Κίτρινων Γιλέκων καλούν τον κόσμο να μην ταξιδέψει στο Παρίσι για την κινητοποίηση στις 8 Δεκέμβρη αλλά να εκφραστεί στις περιφέρειες. Η «εκ των έσω» καταστολή έχει ήδη αρχίσει! Συνέχεια

Χρονικό γεγονότων και κινητοποιήσεων των ΚΙΤΡΙΝΩΝ ΓΙΛΕΚΩΝ (Μέρος Α΄ 17/11-6/12/18)

Τα Κίτρινα Γιλέκα γεννήθηκαν αυθόρμητα μέσα από τα social media στα μέσα Οκτώβρη του 2018. Υπάρχουν όμως και πολλοί που υποστηρίζουν ότι η πρώιμη δημιουργία τους εντοπίζεται σε ένα διαδικτυακό κάλεσμα συλλογής υπογραφών ενάντια στην αύξηση των καυσίμων στα μέσα Μαΐου.

Η ιδέα του κίτρινου γιλέκου είναι πραγματικά μια πάρα πολύ έξυπνη σκέψη. Προσδίδει στους διαδηλωτές μια ομοιογένεια παρά το ότι μπορεί στην πραγματικότητα να είναι πολύ διαφορετικοί, να προέρχονται από πολλά διαφορετικά στρώματα αντιλήψεις κλπ, αλλά μπροστά στις διεκδικήσεις να είναι όλοι ίδιοι να είναι οι καταπιεζόμενοι ενάντια στους καταπιεστές. Για το λόγο αυτό το σώμα που κρύβεται κάτω από ένα Κίτρινο Γιλέκο μπορεί να είναι άνεργου, φοιτητή, μαθητή, εργαζόμενου, εργάτη, αναρχικού, αριστερού, δεξιού αριστερού και ακροδεξιού. Για το λόγο αυτό επίσης βλέπουμε ότι υπάρχουν και ενδογενείς συγκρούσεις ανάμεσα στα Κίτρινα Γιλέκα, πράγμα απολύτως λογικό. Από την πρώτη στιγμή ο Μακρόν έψαχνε εναγωνίως αντιπροσώπους αυτού του κύματος οργής ώστε να μπορέσει να το ελέγξει. Μάταια όμως. Αντιπρόσωποι δεν υπάρχουν, δυστυχώς για του γάλλους εξουσιαστές, ευτυχώς για όλους εμάς. Κάποιοι εντελώς άγνωστοι που εμφανίστηκαν στα κανάλια ως αντιπρόσωποι ήταν εντελώς ξένο σώμα, μάλιστα κάποιοι είχαν και υπηρετικό προσωπικό για να τους κρατάει την ομπρέλα όταν έκαναν δηλώσεις έξω από το προεδρικό μέγαρο. Συνέχεια

«Η ζωή ξυπνάει για δουλειά»

Ένα τραγούδι για την δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν

Στις 17 Ιανουαρίου το 2013 ένας 27χρονος πακιστανός, ο Σαχζάτ Λουκμάν, δολοφονείται από δύο έλληνες ακροδεξιούς, με πολλές μαχαιριές στο σώμα του. Ο Λουκμάν είχε ξεκινήσει με το ποδήλατο από το Περιστέρι όπου έμενε, για να πάει στα Πετράλωνα όπου εργαζόταν σε λαϊκή αγορά. Στις 3.30 το πρωί, στην οδό Τριών Ιεραρχών στα Πετράλωνα, οι δύο δολοφόνοι οδηγώντας μηχανάκι εντοπίζουν τον Λουκμάν επάνω στο ποδήλατο και τον σκοτώνουν. Λίγη ώρα αργότερα οι δολοφόνοι συλλαμβάνονται στο Σύνταγμα έχοντας ακόμα επάνω τους τα ματωμένα μαχαίρια που δολοφόνησαν τον Λουκμάν. Το γεγονός αυτό δείχνει την σιγουριά ότι η δολοφονία που διέπραξαν θα περάσει απαρατήρητη, όπως όταν ένα αμάξι ξεκοιλιάζει ένα περιστέρι.

Ένας αθώος, ένας αδύναμος ένας φτωχός εργαζόμενος που είχε επιλέξει τον δύσκολο δρόμο της επιβίωσης, δουλεύοντας στις λαϊκές αγορές και όχι τον εύκολο της πώλησης ναρκωτικών και της εμπλοκής με τις μαφίες των τσιγάρων, δολοφονείται από δύο μισάνθρωπους και μιάσματα που θεωρούσαν τους εαυτούς τους ανώτερους, δυνατότερους και κυρίαρχους. Συνέχεια

Όλα τα γουρούνια στη βιτρίνα

Βιώνουμε μία εποχή αποκαλύψεων, που γίνονται ξεκάθαρες ακόμη και στους πλέον ανυποψίαστους.

Είναι η αποκάλυψη του ουσιαστικού ρόλου της αριστεράς (κομμουνιστικής και μη) που αποτελεί, όπως συνέβαινε ανέκαθεν, κομμάτι και στήριγμα της κάθε εγχώριας εξουσίας και συνάμα του εκάστοτε πλέγματος κυριαρχίας, στην Ευρώπη και πέραν αυτής.

Είναι η αποκάλυψη αυτού του πλέον απάνθρωπου εξουσιαστικού και πολιτικο-ιδεολογικού συμπλέγματος (αριστερών, δεξιών, κομμουνιστών, εθνικιστών, σοσιαλιστών, δημοκρατών, κ.λπ.) που χρησιμοποιεί ανθρωπιστικές διατυπώσεις, ειρηνιστικές δηλώσεις, μαχητικά πατριωτικά συνθήματα, προτροπές και ευχές για συναδέλφωση των λαών και μία σειρά από εύηχες και εντυπωσιάζουσες φράσεις με τις οποίες συγκαλύπτει την κτηνώδη θηριωδία του.

Είναι, επίσης, η αποκάλυψη της αλληλοκάλυψης των διάφορων μερίδων την εξουσίας, οι οποίες μέσω των υποτιθέμενων «σκληρών» κομματικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων στην ουσία διευκολύνουν την εκπλήρωση, σε κάθε περίπτωση, των σχεδίων της κυριαρχίας, αφού με τα λόγια παραπλανούν ενώ στην πράξη στηρίζουν την καθεστωτική γραμμή πλεύσης. Συνέχεια

Τρεις φόνοι και μια «αντρίλα» εξουσία

Η προηγούμενη χρονιά βγήκε με μια δολοφονία και μπήκε με δύο. Τρεις φαινομενικά ασύνδετες δολοφονίες που όμως δείχνουν έναν κοινό παρανομαστή, την επιβολή εξουσίας του ισχυρού πάνω στον ανίσχυρο και της «αντρίλας» ως επιβεβαίωση δύναμης και επιβολής. Στις ΗΠΑ η «αντρίλα» έχει νόμιμο όπλο με τις ευλογίες του Κράτους, ώστε να λύνονται άμεσα οι όποιες διαφορές και ο ισχυρός να επιβάλλεται με το όπλο του. Πόσες τέτοιες ιστορίες εκτυλίσσονται αυτή την στιγμή πίσω από τις κλειστές πόρτες των διαμερισμάτων; Πόσα τέτοια αρχέτυπα κυκλοφορούν και μεγαλώνουν γενιές και γενιές ανθρώπων; Πόση τέτοια σαπίλα είναι κουκουλωμένη κάτω από ωραία ρούχα, γιορτές, ευγένειες· κάτω από ένα καλημέρα ή μια καληνύχτα;

Στον πρώτο φόνο μια κοπέλα από την Ρόδο, η Ελένη Τοπαλούδη, δολοφονήθηκε από δύο άνδρες επειδή αρνήθηκε να έλθει σε σεξουαλική επαφή μαζί τους. Οι ματσό άνδρες την χτύπησαν, την έδεσαν και την πέταξαν ζωντανή, δεμένη και αναίσθητη στην θάλασσα. Συνέχεια

Δουλειά, μία ακόμη εξαπάτηση της κυριαρχίας

Στην ση­με­ρι­νή ε­πο­χή της εκ­με­τάλ­λευ­σης και της α­να­διορ­γά­νω­σης της κυ­ριαρ­χί­ας στην πα­γκό­σμια σκα­κιέ­ρα των οι­κο­νο­μι­κών συμ­φε­ρό­ντων, ε­κα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πων, α­πό την ε­φη­βι­κή κιό­λας η­λι­κί­α, α­γω­νιούν, α­ντα­γω­νί­ζο­νται και διεκ­δι­κούν μια θέ­ση ερ­γα­σί­ας που θα τους προ­σφέ­ρει την πο­λυ­πό­θη­τη «οι­κο­νο­μι­κή ε­λευ­θε­ρί­α». Μια «ε­λευ­θε­ρί­α» που έ­χει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά οι­κο­νο­μι­κής α­πο­κα­τά­στα­σης και συ­νε­πώς ο ο­ποιοσ­δή­πο­τε που την κα­τέ­χει θα έ­χει την ι­κα­νό­τη­τα να «ζή­σει» κα­τα­να­λώ­νο­ντας πε­ρισ­σό­τε­ρες «α­νά­γκες». Φυ­σι­κά ό­σα ε­φό­δια δια­θέ­τει κά­ποιος σε μορ­φω­τι­κό ε­πί­πε­δο (ου­σια­στι­κά ό­σα πε­ρισ­σό­τε­ρα χαρ­τιά έ­χει κά­ποιος) τό­ση πε­ρισ­σό­τε­ρη «ε­λευ­θε­ρί­α» θα καρ­πω­θεί α­πό τους άλ­λους.

Η δου­λειά, λοι­πόν, σε κά­νει «ε­λεύ­θε­ρο»!!

Εί­ναι μια α­ντί­λη­ψη που έ­χει ρί­ζες α­πό τις αρ­χαί­ες πε­ριό­δους και ε­πο­χές, ό­που με το πέ­ρα­σμα των αιώ­νων α­να­δεί­χτη­κε η ω­μή και η βί­αι­η εκ­με­τάλ­λευ­ση της κυ­ριαρ­χί­ας εις βά­ρος του αν­θρώ­που, με τα θλι­βε­ρά α­πο­τε­λέ­σμα­τα των σφα­γών, των λε­η­λα­σιών, των κα­τα­κτή­σε­ων και της σκλα­βιάς. Συνέχεια

ΕΘΕΛΟΥΣΙΟΣ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ: Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΠΕΥΛΑΥΝΕΙ…

Λίγο μετά τον πόλεμο της Κορέας το 1950 ξεκινούν στις ΗΠΑ μια σειρά πειραμάτων, που ονομάστηκαν «μέθοδοι αλλαγής συμπεριφοράς», στα οποία πρωτοστατούν γνωστοί χειρούργοι εγκεφάλου και ψυχολόγοι. Ένας εκ των συμμετεχόντων μάλιστα στο εγχείρημα ο Dr. Shein εξέδωσε 24 άρθρα που αποτέλεσαν το πρόγραμμα «αλλαγής συμπεριφοράς». Καθένα από αυτά περιείχε ψυχολογικές και διοικητικές εφαρμογές με στόχο την αλλοίωση, την συντριβή και τελικά την «αναμόρφωση» της προσωπικότητας του ατόμου. Παρόμοια πειράματα στην συνέχεια πραγματοποιούνται και στην Δ. Γερμανία, πειράματα που βοήθησαν στον σχεδιασμό των λευκών κελιών που προορίζονταν κυρίως για τους αντάρτες πόλεων. Συνέχεια

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΣΤΟ INDYMEDIA…

Αριστερισμός….

από Red Αντιφασίστας 25/11/2018 6:32 μμ.

Αριστερισμός , παιδική αρρώστεια του κομμουνισμού , για κάνε ένα κόπο να το διαβάσεις http://www.antitetradia.gr/portal/images/klasika_keimena/%CE%9B%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CE%BD%20-%20%CE%9F%20%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82%20%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%B1%CF%81%CF%81%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B1%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D.pdf Λοιπόν , στο ερώτημα που θέτεις σχετικά με την αποχή από τις εκλογές. Η αποχή – «το κόμμα» της αποχής όπως έλεγαν τότε πολλοί – πήρε 50% και 30% στις προηγούμενες εκλογές. Από την επόμενη κιόλας μέρα όμως ψήφισαν όλα τα αντεργατικά μέτρα της ΕΕ, του ΔΝΤ. Η αποχή τους βολεύει. Βολεύει τα μεγάλα συμφέροντα που πλασάρουν και καλλιεργούν την ψεύτικη εικόνα, ότι τάχα δεν υπάρχει καμία θετική λύση για τα λαϊκά προβλήματα. Οτι είμαστε όλοι ίδιοι! Φοβούνται μη βρει ο λαός το δρόμο του. Γι’ αυτό στέλνουν στην αποχή τους ψηφοφόρους που ξέρουν ότι δε θα τους ψηφίσουν. Θέλουν το λαό στη γωνία. Ομως, όταν ο λαός είναι στη γωνία αυτό δεν είναι ουδετερότητα, δεν είναι απλά άρνηση να πάρεις θέση. Είναι πολιτική θέση που στρώνει ακόμα πιο καλά το έδαφος για νέα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα. Με μεγάλη αποχή, ιδιαίτερα με μεγάλη νεανική αποχή, θα έρθουν την επομένη των εκλογών και θα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την κρίση των θεσμών, θα τρίβουν τα χέρια τους όμως, γιατί αποχή σημαίνει απογοήτευση και μοιρολατρία. Η αποχή, λοιπόν, δεν είναι λύση. Στην πράξη σημαίνει εκχώρηση του δικαιώματος συμμετοχής του λαού για να αλλάξει τη «μοίρα» του. Κάτι χειρότερο. Σημαίνει απεμπόληση αυτού του δικαιώματος. Η αποχή φαίνεται να μη μετρά ούτε υπέρ κανενός κόμματος. Οσοι την επικαλούνται πιστεύουν ότι καταδικάζει την όποια πολιτική εφαρμόζεται. Αλλά δε βάζει εμπόδια, δε συμβάλλει στην ανάγκη αλλαγής ρότας. Σκεφτείτε λοιπόν. Θα στείλουμε μήνυμα αδιαφορίας για ό,τι συμβαίνει; Θα αφεθούμε στη «μοίρα» ή, πιο σωστά, θα αφήσουμε στο αστικό πολιτικό σύστημα την τύχη μας, το μέλλον μας; Θα τους αφήσουμε απέχοντας να λένε, όπως τώρα η κυβέρνηση, ότι ο λαός δε μας καταδικάζει, άρα είναι μαζί μας; Θα αφήσουμε να εκβιάζουν με τα διλήμματα περί χρεοκοπίας, όταν μας χρεοκοπούν; Θα αφήσουμε σε άλλους να δρουν για μας χωρίς εμάς και ενάντιά μας; Θα αφήσουμε στην τύχη, πιο σωστά στις αστικές δυνάμεις, να εξαθλιώνουν εργαζόμενους, να ξεκληρίζουν μικροπαραγωγούς, να στέλνουν στον καιάδα συνταξιούχους, γιατί υποκλινόμαστε στο «είναι μοιραίο» ή από την αντίληψη ότι είτε ψηφίσω είτε όχι δε γίνεται τίποτα; Δηλαδή, τους αφήνουμε να μας καταστρέφουν απέχοντας με τη θέλησή μας, αντί να χρησιμοποιήσουμε την ψήφο για να αρχίσει η αντιστροφή αυτής της πορείας; Η αποχή δεν είναι αντισυστημική στάση, όπως καλλιεργούν διάφορες πλευρές. Αντισυστημική είναι μόνο η στάση που βρίσκεται απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική. Είναι η ψήφος στο ΚΚΕ η μόνη που μπορεί να ανοίξει το δρόμο αλλαγής του σημερινού αρνητικού αντιδραστικού συσχετισμού δυνάμεων, που διαμορφώθηκε μετά τη μεταπολίτευση και συνεχίζει τη σημερινή βαρβαρότητα. Ας σκεφτούμε την πείρα από τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις στη χώρα μας και από αυτές στη Γαλλία. Τις απεχθάνονται οι κυβερνήσεις των καπιταλιστών, γιατί θέλουν συναίνεση στα αντιλαϊκά μέτρα, αλλά συνεχίζουν στον ίδιο βάρβαρο δρόμο. Τι θα τους τρομάξει; Η αφαίρεση πολιτικής δύναμης. Και οι εκλογές είναι ένα μέσο. Με την προϋπόθεση να πάμε όλοι για ψήφο όχι απλά καταδίκης τους, αλλά και υπερψήφισης της μοναδικής δύναμης που τους αντιστρατεύεται κυριολεκτικά, με ψήφο υπέρ του ΚΚΕ. Ετσι τους αφαιρούμε πολιτική δύναμη. Αφαιρώντας τους δύναμη, εμποδίζουμε την αντιλαϊκή πορεία. Ας τους δώσουμε με την ψήφο να καταλάβουν ότι ο δυνατός λαός θα τραντάξει το σάπιο πολιτικό σύστημα. Και δυνατό ΚΚΕ σημαίνει δυνατός λαός. Αυτοί δεν αλλάζουν. Την Κυριακή ψήφο στη «Λαϊκή Συσπείρωση», για ισχυρό ΚΚΕ. Πάνω ο λαός κάτω αυτοί Συνέχεια

Η «ΑΠΟΔΡΑΣΗ» ΤΟΥ «ΕΧΕΜΥΘΟΥ» ΓΑΛΛΟΕΛΒΕΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ ΟΣΒΑΛΝΤ ΚΑΙ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ «ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ»…

Ο γαλλοελβετός τραπεζίτης Ζαν Κλωντ Όσβαλντ συλλαμβάνεται τον Απρίλιο του 2015 στο Άμπου Ντάμπι μετά από ένταλμα των ελληνικών αρχών, καθώς σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία που παρουσίασαν οι δικαστικές αρχές μαζί με τον συνεργάτη του Φάνη Λυγινό, βοήθησαν στη μεταφορά και απόκρυψη του «μαύρου» χρήματος που διακινήθηκε για δωροδοκίες Ελλήνων αξιωματούχων, τόσο στην υπόθεση της Siemens, όσο και σε υποθέσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων του υπουργείου Άμυνας. Τον Μάρτιο του 2015, ο Ζαν Κλοντ Όσβαλντ κρίνεται προφυλακιστέος, μετά την απολογία του στους ανακριτές διαφθοράς Νίκο Τσιρώνη και Βασιλική Μπράτη. Και μια λεπτομέρεια. Κατά την διαδικασία της απολογίας του δεσμεύεται να προσκομίσει κατάλογο με πελάτες ελβετικών τραπεζών που εμπλέκονται στο ξέπλυμα χρήματος, αλλά και στοιχεία λογαριασμών οι οποίοι είχαν «υποδεχθεί» μαύρο χρήμα από τα εξοπλιστικά. Η υπόσχεσή του αυτή, βέβαια, μένει στα λόγια αφού κατά τα άλλα δηλώνει ότι δεν γνωρίζει τίποτα για πρόσωπα που εμπλέκονται. Συνέχεια