Category Archives: Απόψεις

Έκθεση απόψεων πάνω σε γεγονότα

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΜΕΤΑΞΩΤΑ ΒΡΑΚΙΑ, ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΚΑΙ ΕΠΙΔΕΞΙΟΥΣ ΚΩΛΟΥΣ…

Τουλάχιστον ο Μαραντόνα, το δικαιούται!

Πιθανόν να υπέπεσε στην αντίληψη σας μια ασυνήθιστη κινητικότητα στο «Μαξίμου» από κορυφαία κυβερνητικά στελέχη το τελευταίο σαββατοκύριακο (04-05 Μαΐου)  με αφορμή τη ρύθμιση οφειλών σε 120 δόσεις. Το μυστήριο κορυφώθηκε με την συνέντευξη τύπου (κυριακάτικα!) για αυτή την κάπως αδιάφορη και ατελέσφορη ρύθμιση, αφού όπως γνωρίζουμε λίγοι οφειλέτες προσέρχονται στο ταμείο για ρύθμιση, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας.

Κοινές συνεντεύξεις τύπου από υπουργούς δίνονται κυριακάτικα μόνο για να αναγγελθούν γεγονότα, όπως πτωχεύση, ή αν προτιμάτε γενικότερα κατάσταση εκτάκτου ανάγκης…

Το μυστήριο λύθηκε λίγο αργότερα. Συνέχεια

ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΣΤΗΝ ΜΟΛΥΝΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΜΙΑΝΤΟ

Όπως καταγγέλλουν κάτοικοι της περιοχής, «Υπάρχουν δεκάδες σπίτια, στα οποία η συλλογή δεν έχει καν αρχίσει, ενώ αλλού, αμέτρητοι σάκοι με επικίνδυνα υλικά παραμένουν στις αυλές εκτεθειμένα».

Υπολογίζεται ότι οι σχετικές εργασίες έχουν αποπερατωθεί σε περίπου 150 σπίτια, ενώ όπως επιβεβαιώνει ο Α. Κεντρωτάς τεχνικός διευθυντής της εταιρίας «Πλίνιος», που κλήθηκε από τις εταιρείες που έχουν αναλάβει την απομάκρυνση των επικίνδυνων υλικών και την αποξήλωση του αμιάντου από τα κατεστραμμένα σπίτια, οι εργασίες έχουν προς το παρόν διακοπεί, καθώς οι συμβάσεις έχουν λήξει: «Εμείς πήραμε δείγματα από 120 σπίτια και τον περιβάλλοντα χώρο τους». Τα σπίτια, ωστόσο, που χρήζουν ανάλογης διαχείρισης, εκτιμώνται ότι είναι τουλάχιστον διπλάσια. Συνέχεια

«Ναι, ρε! Και στην Ομόνοια με αντίσκηνο!»

Στον Σπύρο και στην αμέτρητη αγάπη του για την Αθήνα…

«Δεν μπορείς να καταλάβεις, έτσι δεν είναι; Εδώ γεννήθηκα, εδώ μεγάλωσα, εδώ είναι ο τόπος μου. Για μένα τα καυσαέρια της Σταδίου είναι ο καθαρότερος αέρας που υπήρξε ποτέ, γιατί αυτόν έμαθα να αναπνέω. Όλοι αυτοί οι δισεκατομμύρια τόνοι τσιμέντου, χάλυβα, γυαλιού και πλαστικού, που βλέπεις, είναι η πατρίδα μου. Δεν πρόκειται να φύγω από εδώ. Όχι, δεν θα με διώξουν, όση ανεργία, φτώχεια κι εξαθλίωση κι αν κατασκευάσουν, με χίλιους-δυο τεχνητούς τρόπους, όσα γκέτο κι αν «φυτέψουν», όσους φτωχοδιάβολους κι αν εγκλωβίσουν, προσπαθώντας να μας στρέψουν βιαίως τον έναν έναντι του άλλου. Δεν θα με διώξουν, σου λέω, αυτοί που έκλεισαν το Ροζικλαίρ, την Αλάσκα, το Γκρην Παρκ, την Μπλε Αλεπού, όλους τους τόπους που αγάπησαν οι γονείς μου, για να φτιάξουν σούπερ μάρκετ κι εμπορικά κέντρα, οι κανάγιες του κερατά.

Γιατί αυτό είναι πατρίδα και μητρίδα, ο τόπος του πατέρα και της μητέρας, ο τόπος των προγόνων, ο τόπος που το δικό σου «τώρα» συντροφεύει και συνδιαλέγεται νοερά με το «τότε» των άμεσα οικείων σου, ζώντων και τεθνεόντων. Κι ο καθένας μας έχει τον δικό του. Εσύ έχεις το καθαρό ποτάμι και τα αιωνόβια πλατάνια του, εγώ έχω την Ομόνοια, το Πολυτεχνείο και τα Εξάρχεια. Δεν υπάρχει ιδεαλιστική αντίληψη για την πατρίδα-μητρίδα, κατάλαβέ το. Για μια αδέσποτη γάτα μπορεί να είναι ακόμη κι ένας κάδος σκουπιδιών, τα πάντα. Ό,τι σε κάνει να νιώθεις αυθεντικά, το συναίσθημα της οικειότητας. Συνέχεια

Με την βούλα του Σύριζα ο νόμος για τα πνευματικά δικαιώματα που ουσιαστικά λογοκρίνει το διαδίκτυο

Συντάχτηκε από κοινού με Χ.Α., Ν.Δ και Ποτάμι που είχαν αρχικά υπερψηφίσει τον νόμο.

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας είχαμε αναφερθεί στην ψήφιση του νόμου για τα πνευματικά δικαιώματα (ΒΛΕΠΕ ΑΝΑΡΤΗΣΗ) και είχαμε επισημάνει το δυστοπικό περιβάλλον που ετοιμάζεται στο χώρο του διαδικτύου. Στην τότε ψήφιση του νόμου μόνο δύο εγχώριοι ευρωβουλευτές καταψήφισαν τον νόμο (Σακοράφα και Χουντής) οι υπόλοιποι είτε ψήφισαν υπέρ, είτε παρών, είτε απείχαν συμφωνούντες ουσιαστικά στην επερχόμενη λογοκρισία που θα επιβληθεί.

Αφού ο νόμος πέρασε από την ευρωβουλή τα κράτη μέλη της Ε.Ε έπρεπε να ψηφίσουν εάν θα ήθελαν την συγκεκριμένη συμφωνία ή όχι. Για να εγκριθεί η συμφωνία χρειαζόταν 55% των χωρών να ψηφίσουν κατά και να καλύπτουν το 65% του πληθυσμού της Ε.Ε. Η συγκεκριμένη ψήφιση έγινε χθες με την κυβέρνηση Σύριζα, μέσω του αντιπροσώπου της Υπουργού Ανάπτυξης και Τροφίμων Σταύρου Αραχωβίτη, να υπερψηφίζει τον νόμο. Συνέχεια

Το αυτονόητο που έγινε… αδιανόητο

Θεσσαλονίκη, Ιούνης του ’06, φοιτητές κι ανυπότακτοι νεολαίοι μπουκάρουν στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Ευθύς αμέσως, οι μπάτσοι τους «ρένουν» με δηλητηριώδη χημικά (εις κάνιστρα-«ροδοπέταλα») μα οι συγκεντρωμένοι αρνούνται πεισματικά να διαλυθούν, ανασυντάσονται άμεσα λίγο παραπέρα, με την πύλη του υπουργείου, εμπρός τους, παραδομένη σαν πτώμα στην αγκαλιά της ασφάλτου. Ο νόμος πλαίσιο, για τα πανεπιστήμια, δεν πρέπει να περάσει. Μα αυτό, για τους περισσότερους, που εκείνο το ηλιόλουστο πρωινό βρέθηκαν εκεί, ήταν απλώς μια αφορμή, μικρή ή μεγάλη δεν έχει σημασία. Άλλως τε, για όσους δεν καταντούν βαδίζοντα πτώματα, για όσους επιμένουν, κόντρα σε κάθε «ρεαλισμό» και «πραγματικότητα» να διατηρούν ευαισθησίες και τρυφερότητα, πάντοτε θα βρίσκεται αφορμή, για να δώσουν σχήμα, με λόγια και έργα, στο πηγαίο κι αυθόρμητο της ανυπακοής τους.

Στιγμές, όπως η ανωτέρω, με ελάχιστη απόκλιση ανά περίπτωση, συνέβαιναν κάθε Πέμπτη του Μάη και Ιούνη, τα «σωτήρια» έτη ’06-’07, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Και οι καταληψίες (άπασες οι σχολές τελούσαν υπό κατάληψη), οι ανυπότακτοι, οι μετέχοντες στις άγριες οδομαχίες (με ουκ ολίγους εξ αυτών να επισκέπτονται συχνά τα πέριξ νοσοκομεία), όλοι όσοι αγωνίστηκαν, με τον δικό τους τρόπο, «έβαλαν φρένο» στο νόμο πλαίσιο. Έστω για λίγο… Συνέχεια

Αλληλεγγύη στον Τζούλιαν Ασάνζ!

Η σύλληψη του Τζούλιαν Ασάνζ έρχεται να κολλήσει στην οργανωμένη επίθεση των κυρίαρχων εναντίον του ελεύθερου διαδικτύου. Μετά το νόμο για τα πνευματικά δικαιώματα και τον προς ψήφιση ευρωτρομονόμο του διαδικτύου η σύλληψη του Ασάνζ έρχεται να αποδείξει ότι οι κυρίαρχοι όχι μόνο θέλουν να ελέγξουν τις πληροφορίες αλλά και να εξοντώσουν κάθε ελεύθερη φωνή και στάση. Για εμάς επίσης δεν είναι τυχαίο ότι λίγες μέρες πριν εγκρίθηκε στο Εκουαδόρ δάνειο από το ΔΝΤ ύψους 4,2 δις δολαρίων. Είναι προφανές ότι η συμφωνία περιελάμβανε και την σύλληψη του Ασάνζ. Φαίνεται πως ο Ασάνζ δεν χαρίστηκε ούτε στον ίδιο τον πρόεδρο του Εκουαδόρ που του παρείχε άσυλο και διέρρευσε έγγραφα μέσω της ιστοσελίδας του WikiLeaks που εμπλέκoυν τον πρόεδρο της χώρας, Λενίν Μορένο σε σκάνδαλο διαφθοράς, το λεγόμενο ΙΝΑPapers. Επίσης o Μορένο κατηγορεί τα WikiLeaks του Ασάνζ για διαρροή φωτογραφιών της προσωπικής του ζωής. Συνέχεια

Ο ευρωτρομονόμος και η καούρα των εξουσιαστών για την καταστολή του διαδικτύου

Συνεχίζουν οι κινήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον πάση θυσία έλεγχο του διαδικτύου. Μετά την ψήφιση του νόμου για τα πνευματικά δικαιώματα εισάγεται στα μέσα Απριλίου και κάτω από τον μανδύα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, η ψήφιση στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο του αντιτρομοκρατικού νόμου στο διαδίκτυο που στόχο έχει τον έλεγχο και την λογοκρισία. Πολύ χοντρικά και στεγνά, οποιοδήποτε υλικό που θα ανεβαίνει στο διαδίκτυο θα περνάει μέσα από αυτοματοποιημένα φίλτρα λογοκρισίας που θα έχουν εγκατασταθεί στους παρόχους υπηρεσιών διαδικτύου (ISP) και έτσι είτε θα μπλοκάρεται ή θα περνάει. Επίσης ότι υλικό θεωρείται ότι είναι τρομοκρατικό ή προωθεί την τρομοκρατία θα πρέπει να κατέβει μέσα σε μια ώρα από την στιγμή κλήσης από την αστυνομία ή άλλου ελεγκτικού μηχανισμού.

Με αφορμή τον ISIS και την διασπορά της προπαγάνδας του μέσω του διαδικτύου, προωθείται μια ολοκληρωτική λογοκρισία σε ευρύτερους κοινωνικούς χώρους. Το εν λόγω περιεχόμενο είναι επίτηδες, για άλλη μια φορά, ασαφές καθώς κάτω από τους χαρακτηρισμούς: «τρομοκρατικό» και «εξτρεμιστικό» θα μπορεί να χωρέσει οτιδήποτε η εξουσία θέλει να λογοκρίνει. Έτσι θα εξισώνονται αναρχικές, ελευθεριακές και ριζοσπαστικές απόψεις και ιδέες με εκείνες των ρατσιστών της ISIS καθώς και των επίσης ρατσιστών σταυροφόρων. Συνέχεια

Το Roundup, η Bayer, η Monsanto και η εμφάνιση καρκίνου

Η βιομηχανοποίηση και η μαζικοποίηση της τροφής πάει παρέα με την βιομηχανοποίηση και μαζικοποίηση της ζωής μας. Το «δέσιμο» της εξουσίας σ’ όλους μας, έχει να κάνει και με την τροφή. Ασχέτως εάν τρέφεται κάποιος μόνο φυτικά ή είναι παμφάγος. Εφ’ όσον η τροφή έχει γίνει εμπόρευμα και παράγεται μαζικά και βιομηχανικά μέσω μεγάλων εταιριών που ελέγχουν τις ποικιλίες των φυτών και σπόρων, που δημιουργούν ενισχυτικά φάρμακα και ζιζανιοκτόνα, μέχρι την διανομή και στην τιμή της τροφής, τότε η εξουσία μοιράζει απλόχερα αλυσίδες αλλά και αρρώστιες. Συνέχεια

ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΚΟΚΚΑΛΗ: ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗΝ «ΔΙΑΠΛΟΚΗ»…

Πεινασμένοι για την εξουσία, αδίστακτοι στα νταλαβέρια με τους «παλαιούς» και «νέους» ολιγάρχες, ασυμβίβαστοι στις απαιτήσεις και στο μέγεθος τής πλεονεξίας τους να καταβροχθίσουν γρήγορα την πίττα ολάκερη, κομμουνιστές μέχρι το μεδούλι, σταλινικοί μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο. Δοξάστε τους….

Τσίπρας: «επιθυμία της διαπλοκής είναι να με πάρει στην αγκαλιά της» (14-9-2015).

Δημήτρης Κοντομηνάς, επιχειρηματίας και καναλάρχης, με αφορμή το διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, σε δημόσια ομιλία του σε συγκέντρωση στελεχών του Alpha εξηγώντας πως «βοήθησε» τον Αλέξη Τσίπρα: «Εγώ τους βοήθησα γιατί είναι νέοι άνθρωποι και πίστευα ότι θα βοηθήσουν τη χώρα», ενώ παρεμβαίνοντας σε ψυχαγωγική εκπομπή του Alpha, εξηγεί στον «αέρα» πως κάποιοι προσφέρθηκαν να πάρουν τον «πολιτικό» έλεγχο του σταθμού. «Ήρθε ο άνθρωπός του και μου λέει: “Θα μου δώσετε το 51%”. Λέω: “Τι άλλο θέλεις;”. Λέει: “Θέλω τέσσερις εκπομπές την εβδομάδα πολιτικές, να τις έχω εγώ”. Λέω: “Αλλο τίποτα θέλεις;”. “Θέλω να ελέγχω και το πολιτικό κομμάτι των ειδήσεων”. Λέω: “Τίποτε άλλο να στήσουμε;”. Λέω: “Πήγαινε στο καλό, αγόρι μου, το κανάλι δεν πουλιέται”». Συνέχεια

Το διαδίκτυο αλλάζει η λογοκρισία αυξάνεται

Η ψήφιση της ευρωπαϊκής οδηγίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα στην ψηφιακή ενιαία αγορά

Ψηφίστηκε σήμερα (26/3) στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο η μεταρρύθμιση για τα πνευματικά δικαιώματα και ειδικά σε ό,τι αφορά το διαδίκτυο. Από τους 658 ευρωβουλευτές, που ήταν παρόντες οι 348 ψήφισαν υπέρ, οι 274 κατά και 36 απείχαν. Η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση έχει πλασαριστεί ως προστάτης των καλλιτεχνών και της ελευθερίας της έκφρασης ενώ στην ουσία είναι το τέλος του διαδικτύου όπως το γνωρίζαμε και η αρχή μιας αυτοματοποιημένης, μέσω ειδικών φίλτρων, λογοκρισίας.

Το νομοσχέδιο κατατάσσει ως προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας όχι μόνο τα προφανή: μουσική και ταινίες αλλά και κείμενα, ηχογραφήσεις προφορικού λόγου, σχέδια και εικαστικά έργα που μπορεί να βρίσκονται ακόμα και σε δημόσια θέα, οχήματα (λόγω του εμπορικού τους logo) και για να μην μακρηγορούμε, περιλαμβάνει τα πάντα. Σύμφωνα με το άρθρο 17, που είναι και το πιο αμφιλεγόμενο άρθρο, οι διαδικτυακές υπηρεσίες φιλοξενίας και δημοσίευσης περιεχομένου θα πρέπει είτε να έχουν αποκτήσει (εκ των προτέρων ή εκ των υστέρων) άδεια για να ανεβεί στο διαδικτυακό τους χώρο κάποιο περιεχόμενο που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα, ή να έχουν ελεγκτικούς μηχανισμούς που να αποτρέπουν το ανέβασμα αυτού του περιεχομένου. Με λίγα λόγια ότι ανεβαίνει στο διαδίκτυο, ότι γράφεται σε κάποιο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, αν σε κάποιο κείμενο παρατεθεί κάποιο άρθρο ή κάποιο κείμενο ή κάποια φωτογραφία, ο πάροχος θα υποχρεούται να παρακολουθεί μέσω ειδικών φίλτρων και να λογοκρίνει όταν αυτό είναι απαραίτητο. Επίσης όταν κάποιος θα θέλει να μεταδώσει μια διαδήλωση ή εκδήλωση που μπορεί να ακούγονται κάποια τραγούδια δεν θα μπορεί. Ένας δημοσιογράφος που θα θέλει να δημοσιεύσει κάποιο τεκμήριο, κάποιο αποδεικτικό έγγραφο δεν θα μπορεί κ.λπ. Συνέχεια

Από το Κυπριακό του ’52-’58 έως το Μακεδονικό τού σήμερα: Οι ανυπότακτοι νεολαίοι και ο αγώνας τους ενάντια στην εξουσία.

Το άρθρο που ακολουθεί αφιερώνεται στη μνήμη του Νίκου Νικολαΐδη και των ανυπότακτων νεολαίων της δεκαετίας του ’50.

«Η Κυβέρνησις είναι αποφασισμένη να πατάξη πάσαν αναρχικήν εκδήλωσιν, η οποία υπό το πρόσχημα του πατριωτισμού αποβλέπει ευθέως εις αντεθνικούς σκοπούς». Κωνσταντίνος Καραμανλής (πρωθυπουργός) 9/5/1956

«Εκείνο το βράδυ διώξαμε νωρίς τα κορίτσια από το Στέκι και συναντηθήκαμε για πρώτη φορά με κάτι άλλα παιδιά από τα γύρω δημόσια σχολεία κι αποφασίσαμε την άλλη μέρα στη διαδήλωση να φτιάξουμε μια σφιχτή ομάδα καμιά σαρανταριά να ήμαστε όλοι μαζί μακρυά από τους άλλους – όχι σαν τα πρόβατα και να την πέφτουμε πίσω από τους μπάτσους εκεί που δεν περίμεναν θα είχαμε μαζί μας ξυραφάκια και σουγιάδες μα κάτι τύποι πιο μεγάλοι από εμάς δεκαοχτάρηδες και βάλε δεν γουστάραν τέτοιο σκηνικό και είπαν ότι έπρεπε να πάμε όλοι μαζί με τους άλλους και να είμαστε ήσυχοι γιατί αν τους χτυπούσαμε τους μπάτσους θα παίζαμε λέει το παιχνίδι τους...». Νίκος Νικολαΐδης, Μια στεκιά στο μάτι του Μοντεζούμα

Οι ιστορίες που δεν είναι Ιστορία

Θηριωδίες των άγγλων κατακτητών

Λέγεται πως την Ιστορία την κατασκευάζουν οι νικητές. Οι κάθε είδους νικητές που ενσαρκώνουν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, την εξουσία διαχρονικά. Νικητές που, συχνά πυκνά, εκκινούν από το μετερίζι των καταπιεσμένων, για να καταλήξουν, ανερυθρίαστα, καταπιεστές, συνήθως χαρακτηριστικά σκληρότεροι από αυτούς που μέχρι πρότινος μέμφονταν. Αυτοί «γράφουν» την Ιστορία, με κεφαλαίο, αυτοί ορίζουν με ακρίβεια το «αληθές», αυτοί διαχειρίζονται την προκρούστεια κλίνη του damnati memoriae, άλλοτε με επιτυχία κι άλλοτε όχι.

Αν το καλοσκεφτούμε, οι ανωτέρω βίαια κατακτημένες δυνατότητες δίνουν στους εξουσιαστές, παράλληλα, και το «δικαίωμα» να δομήσουν το παρελθόν, αυτό που ονομάζουμε μνήμη, κατά το κέφι τους. Και είναι σαφές πως όποιος δύναται σε μεγάλο βαθμό να ελέγξει τη μνήμη του παρελθόντος, μπορεί να κάνει το ίδιο και για το παρόν, αλλά και να διαμορφώσει κατά το δοκούν το μέλλον. Με άλλα λόγια, αυτό που καταφανώς αδόκιμα και αφηρημένα αποκαλούμε «πραγματικότητα» είναι αποτέλεσμα συστηματικής στρέβλωσης, μεγέθυνσης και, κυρίως, αφαίρεσης. Συνέχεια

Το «Μπετόσημο»

Πόσοι ψήφοι χωράνε σε ένα κυβικό μπετόν;

Στενάζει η επαρχία στα τσιμέντα και στις ασφαλτοστρώσεις και αυτή την προεκλογική περίοδο. Αναστενάζουν οι μπετονιέρες και μετρούν υπερωρίες οι τοπικοί μαυρογιαλούροι. Πέντε κυβικά στην γειτονιά του μπαρμπα Λάκη, δύο στο στενάκι με τις λακκούβες της κυρά Κοκόνας, κάτι φτυαριές πίσσα έξω απ’ το γκαράζ του Πότη με το μεγάλο σόι και συμπληρώθηκε το «μπετόσημο». Τι είναι το «μπετόσημο»; Σε κάθε προεκλογική περίοδο ο κάθε δήμαρχος μοιράζει κυβικά μπετόν στους δημοτικούς συμβούλους της παράταξής του, ώστε αυτοί με την σειρά τους να τα διανείμουν σε όποια γειτονιά θέλουν, αγοράζοντας έτσι «τσιμεντένια» ψηφαλάκια.

Για του λόγου το αληθές στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές ο δήμαρχος Καλαμάτας ζήτησε από την γραμματέα του να του καλέσει στο τηλέφωνο έναν δημοτικό σύμβουλο της παράταξής του, ώστε να του δώσει το ανάλογο «μπετόσημο». Η γραμματέας μπερδεύτηκε και κάλεσε έναν άλλο δημοτικό σύμβουλο που είχε το ίδιο όνομα αλλά ήταν σε αντίπαλη παράταξη. Ο δήμαρχος ενημέρωσε τον αντίπαλο δημοτικό σύμβουλο ότι έχει γι’ αυτόν κάποια κυβικά μέτρα μπετόν, ώστε να μαζέψει κάποιες ψήφους. Ο αντίπαλος έμεινε κάγκελο όπως και ο δήμαρχος όταν έμαθε σε ποιον μιλούσε. Η ιστορία διαδόθηκε στην πόλη μέσω του αντιπάλου δημοτικού συμβούλου, ο οποίος κοίταξε να εκμεταλλευτεί πολιτικά το τραγελαφικό γεγονός. Λες και τέτοιες πρακτικές δεν θα τις έκανε η παράταξή του. Συνέχεια

Το όνειδος των Πρεσπών, οι χρήσιμες κινηματικές υπηρεσίες και οι «Νταλάρες των Εξαρχείων»

Πώς; Είσαι αντίθετος με τη συμφωνία των Πρεσπών; Σοβαρολογείς τώρα; Δεν χειροκροτείς, δεν ζητωκραυγάζεις για αυτή την κολοσσιαία νίκη του διεθνισμού, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των λοιπών υπερκρατικών ομοούσιων παραφυάδων τους; Ε, είσαι «φασίστας»! Είσαι «φασισταριό του κέρατα, ταγματασφαλίτης, γκεσταπίτης, στέλεχος των Ες-Ες» κι ολίγα σου λέγω! Σε παρακαλώ, μην προσπαθείς να δικαιολογηθείς, δεν θέλω να ακούσω κουβέντα. Όποιος δεν συμφωνεί με την κυβέρνηση, δεν συμφωνεί και με την «πραγματικότητα». Τόσο απλό είναι. Ασφαλώς και κάνω πνεύμα…

Διότι, «άθλιε εσύ φασίστα», η «πραγματικότητα» κατασκευάζεται, άρα και μεταβάλλεται κατά το κέφι της εξουσίας. Άλλως τε έχει χύσει άπειρο μελάνι και (κυρίως) αίμα, ώστε να εδραιώσει η κομμουνιστική εξουσία όλον αυτόν τον μηχανισμό εξαπάτησης και χειραγώγησης. Πώς; Τί παλαβομάρες είναι αυτές που λέω; Ο κομμουνισμός κατέρρευσε εδώ και δεκαετίες; Καλά, συγνώμη, είσαι παντελώς αφελής; «Ελάτε να ενωθούμε» είπε ο Γεώργιος «Θάμνος» Α΄ του Γκόρμπι το ’89 στη Μάλτα. Κι αυτός βέβαια άλλο που δεν ήθελε. «Έκλεισαν το μαγαζί» (εν μία νυκτί) οι «σύντροφοι» και γαία πυρί μειχθήτω˙ εκατομμύρια εξαθλιωμένοι του ενός πολιτικού συστήματος έγιναν σε ελάχιστο χρόνο ο «μοχλός ανάπτυξης» του άλλου.

Δεν υπάρχει καπιταλισμός πλέον φίλτατε, αλλά ενοποιημένη κυριαρχία. Δουλέψανε το ένα σύστημα «εδώ», δουλέψανε το άλλο σύστημα «εκεί» και, όταν έκριναν πως «ήρθε η ώρα», ενώσανε εκείνα τα στοιχεία των δύο, που θεώρησαν ότι συμβάλουν καλύτερα στην υποδούλωση των ανθρώπων. Θέλεις παραδείγματα; Ευχαρίστως. Ας πάρουμε πρωτίστως τον Τύπο και την τεχνολογική εξέλιξη αυτού, ήτοι τα οπτικοακουστικά μέσα μαζικής «ενημέρωσης». Πριν από δεκαετίες, ακόμη κι εδώ στην Ψωροκώσταινα, αγόραζες μια εφημερίδα, αγόραζες έπειτα μια άλλη κι έβλεπες πως οι ειδήσεις που πρόβαλαν ήταν σε μεγάλο βαθμό διαφορετικές. Όχι, δεν εννοώ πως πρόβαλαν τις ειδήσεις με τον τρόπο που βόλευε την κομματική συμμορία που εξυπηρετούσαν, εννοώ στην κυριολεξία διαφορετικές ειδήσεις, διαφορετικά γεγονότα. Άλλες ειδήσεις, επί παραδείγματι, πρόβαλε η Ακρόπολη, άλλες η Ελευθεροτυπία. Με τον τρόπο αυτόν αναδεικνύονταν γεγονότα, ασχέτως με το πως  επέλεγαν να τα «χρωματίσουν» οι όποιοι δημοσιογράφοι. Τώρα δεν ισχύει αυτό, ούτε στο ελάχιστο. Ρίξε μια ματιά και θα πειστείς. Σκέτη Pravda η κατάσταση! Τα ίδια και χειρότερα σε τηλεοπτικά κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ασφαλώς (όσο βέβαια μπορούν), προσπαθούν να το επιβάλουν και στο διαδίκτυο. Συνέχεια

Νόαμ Τσόμσκι: Οι προβλέψεις του Μιχαήλ Μπακούνιν για την κομμουνιστική εξουσία

Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενα άρθρα μας, η αναζήτηση της αλήθειας, της αυθεντικής αλήθειας, έξω από ιδεολογικούς και πολιτικούς παραμορφωτικούς φακούς, αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο του αναρχικού αγώνα. Και η αλήθεια μπορεί να βρεθεί, αν και σχεδόν πάντοτε κατακερματισμένη, ακόμη και σε λεγόμενα και γραπτά, που, τις περισσότερες φορές, δεν στοχεύουν εξ αρχής στην αποκάλυψή της. Ωστόσο, για όσους ενδιαφέρονται να την αποθησαυρίσουν, αποκαλύπτουν συχνότατα ενδιαφέρουσες πτυχές της, μιας και οι λέγοντες ή γράφοντές την, συνήθως, εξυπηρετούν ενδο-εξουσιαστικούς ανταγωνισμούς. Και στο πλαίσιο αυτό, πολλές φορές, ο ένας βγάζει τα «άπλυτα» του άλλου «στη φόρα». Μας θυμίζει εκείνη την Βορειο-Ευρωπαϊκή εκδοχή του αρχαίου Προμηθεϊκού μύθου, όπου, μετά από μια τρομερή μάχη, οι θεοί ξεχνούν το μυστικό της φωτιάς στο χώμα, κι εκεί, εντελώς αναπάντεχα, το βρίσκουν οι άνθρωποι. Συνέχεια

Έρως ανίκατε μακεδονομάχαν…

«Μου λέγαν οι δασκάλοι στο σχολειό,
πως για να μάθω πρέπει να ρωτώ,
ρωτώντας παίρνει βόλτες το μυαλό σου το αργό…
Ουγκάγκα μπουμ μπουμ χι
γκαπα μπουμ μπιρλί γκαγκά,
αούγκιγκι αούγκιγκι,
μπάγκαλα γκαούγκα γκα».

Αν κάτι πρέπει να αναγνωρίσουμε στον Αλέξη Τσίπρα και στους επικοινωνιολόγους του, –τον μεγάλο νικητή της ναυμαχίας των Πρεσπών– είναι ότι έχει την μοναδική ικανότητα να μετατρέπει τα ελαττώματά του σε ακαταμάχητα προτερήματα. Για παράδειγμα: Δεν γνώριζε αγγλικά. Και λοιπόν; Δεν έκανε το θανάσιμο επαναστατικό λάθος να στρωθεί να μάθει αγγλικά. Τα ακαδημαϊκά προσόντα προβλέπονται για υπαλλήλους, που θέλουν προαγωγές και αυξησούλες και όχι για αριστερούς ηγέτες. Στο κόμμα του, που είναι ενταγμένη σχεδόν σύσσωμη η εγχώρια διανόηση, αδιαφιλονίκητος ηγέτης παραμένει αυτός, ένας καμαρωτός αγράμματος, από την εποχή του 3%.

Ποιό είναι το μυστικό του Αλέξη; Πουλoύσε την ίδια την ανικανότητά του να πει πέντε κουβέντες περιμένοντας να εισπράξει το μερίδιο κατανόησης και συμπάθειας από αυτή την (μεγάλη) μερίδα του πληθυσμού, που γνωρίζει λίγα κουτσά αγγλικούλια και πασχίζει να εξηγήσει στον περαστικό τουρίστα πού πέφτει το Σύνταγμα. Συνέχεια

Ο ΝΕΟΣ «ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ», ΟΙ ΜΠΟΥΦΩΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟ «ΧΑΜΕΝΟ» ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ…

Η παράσταση κακοπαιγμένη, ο σκηνοθέτης ή οι σκηνοθέτες ματαίως αναζητούσαν στην πλοκή του σεναρίου κάποια ένταση, κάποιο μυστήριο, ώστε οι βαριεστημένοι θεατές να αναριγήσουν, να αναρωτηθούν για την συνέχεια, τον πραγματικό ρόλο των κομπάρσων ή τις προθέσεις των πρωταγωνιστών. Τζίφος, τζίφος και πάλι τζίφος. Opera buffa σ’ ολόκληρο το μεγαλείο της. Και οι μπουφώνοι; Άλλοι να ψάχνουν για γκαζόζες, άλλοι αναμαλλιασμένοι, να μετακομίζουν φουριόζοι από τον έναν κομματικό στάβλο στον άλλον και από εκεί στο διπλανό, κοινοβουλευτικές κυράτσες να εξαπολύουν μύδρους ενάντια στους «κουραμπιέδες» συναδέλφους και ύμνους για τον μεγάλο ηγέτη Τσίπρα. Και οι άλλοι μποφώνοι, εκείνοι που μυξοκλαίνε για την χαμένη αθωότητα του κοινοβουλίου, για την «θεσμική εκτροπή» για τον «ξεπεσμό» και τον «ευτελισμό»; Αρλεκίνοι όμοιοι, το ίδιο γελοίοι μ’ όσους καταγγέλλουν και άλλο τόσο θλιβεροί. Συνέχεια

ΟΙ ΑΥΛΟΚΟΛΑΚΕΣ, ΟΙ ΕΚΒΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΟΙ, ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ…

«Η μικροψυχία και η ζήλεια δεν είναι χαρακτηριστικά της αριστεράς. Ούτε το να κάνεις χατίρια σε εκβιαστές. Και ο επιλέγων είναι κρινόμενος. Σε νεοσσούς της πολιτικής συστήνω να διαβάσουν το βιβλιαράκι του Holbach «Η τέχνη της κοινωνικής αναρρίχησης. Δοκίμια προς χρήση αυλικών»».

Είπε και ελάλησε ο πρώην υπουργός εξωτερικών Ν. Κοτζιάς συνιστώντας την ανάγνωση του Δοκιμίου του Baron Holbach (βλ. παρουσίαση στην Διαδρομή Ελευθερίας φύλλο 181, Απρίλιος 2018).

Το να γίνονται, λοιπόν, τα χατίρια των εκβιαστών δεν είναι εκ των χαρακτηριστικών της αριστεράς… Η απάτη για μιαν ακόμη φορά σ’ ολόκληρο το μεγαλείο της. Ο αειθαλής σταλινικός και πάλι σε μεγάλα κέφια. Η αλήθεια εξαφανίζεται γιατί έτσι βολεύει. Οι μνήμες γίνονται στάχτη γιατί έτσι επιτάσσει διαχρονικά το κομμουνιστικό συναξάρι.

Μάλιστα. Μήπως ξεχνά ο Κοτζιάς ότι η περίφημη μεταπολίτευση βασίστηκε εξ αρχής με την συγκατάθεση της αριστεράς στον εκβιασμό «Καραμανλής ή τανκς»; Συνέχεια

ΑΝΑΛΗΨEΙΣ «ΕΥΘΥΝΗΣ», ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Σ.Ο. ΤΟΥ ATHENS INDYMEDIA

Ο τραυματίας από την βόμβα στο κρεοπωλείο στην Κυψέλη

Στις 26/10/2017 και ώρα 1:01 ξεκινούν στην στήλη Συζητήσεις του Athens Indymedia αναρτήσεις σχετικά με την ανάληψη ευθύνης, που έχει «ανέβει» την προηγούμενη ημέρα στο Ιndymedia και στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται:

«Τα μεσάνυχτα του Σαββάτου της 21ης Οκτώβρη επιτεθήκαμε με σφυριά στο κρεοπωλείο «ο Γιάννης» στην οδό Καλλιδρομίου 51 στα Εξάρχεια, σπάζοντας την τζαμαρία του πτωματοπωλείου και προκαλώντας φθορές στο φορτηγό μεταφοράς (σκίσιμο λάστιχων και σπάσιμο τζαμιών). Η πράξη μας αυτή είναι μία μικρή ανταπόδοση στη βία στην οποία συμμετέχει έμπρακτα κάθε κρεοπώλης. Ποσώς μας ενδιαφέρει αν ο ιδιοκτήτης είναι μικρός ή μεγάλος επιχειρηματίας ή αν «ζει από αυτό» εφόσον οι επιλογές του βασίζονται στην αντικειμενοποίηση και την εκμετάλλευση άλλων αισθανόμενων όντων. Το ίδιο μίσος τρέφουμε και για όσους επιλέγουν να εργαστούν σε τέτοιους χώρους με τη γελοία δικαιολογία «δεν είχα άλλη επιλογή». Ας θυμηθούμε ότι στην εποχή τους εργάτες θεωρούνταν και όσοι στελέχωναν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.» Συνέχεια

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΜΗΤΡΩΟ «ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΩΝ», ΤΑ «ΚΙΤΡΙΝΑ ΓΙΛΕΚΑ» ΚΑΙ Ο ΠΑΝΙΚΟΣ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ…

Συνεχίζεται στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση η συζήτηση επί του νέου νομοσχεδίου αντιμετώπισης των «ταραχοποιών στοιχείων» σε διαδηλώσεις ύστερα από πρόταση του πρωθυπουργού Φιλίπ Εντουάρ. Τί προβλέπεται στο νέο νομοσχέδιο; Ασφυκτικός έλεγχος και επιτήρηση των διαδηλώσεων, απαγόρευση της κάλυψης του προσώπου, δημιουργία ενός αρχείου, στο οποίο θα καταχωρούνται τα «επικίνδυνα» άτομα, στα οποία θα απαγορεύεται να συμμετάσχουν σε διαδηλώσεις, ενώ τέλος προβλέπεται η επιβολή προστίμων στους «ταραξίες». Συγκεκριμένα, δίνεται η δυνατότητα στις αρχές να εγκρίνουν την πραγματοποίηση μιας διαδήλωσης κατά την διάρκεια των έξι ωρών που προηγούνται, ενώ σε μια «περιορισμένη περίμετρο» γύρω από τη διαδήλωση μπορεί να γίνεται σωματική έρευνα και έλεγχος τσαντών και σακιδίων. Αυστηροποιείται ο ήδη υπάρχων νόμος περί κουκούλας, μετατρέποντας την κάλυψη των χαρακτηριστικών σε αδίκημα που μπορεί να τιμωρηθεί με φυλάκιση ενός έτους και 15.000 ευρώ πρόστιμο. Συνέχεια

Καταδίκη Αμβρόσιου σήμερα. Αύριο ποιος και τι;

Πολλοί ήταν αυτοί που χάρηκαν στο άκουσμα της είδησης ότι ο γνωστός για τις μισάνθρωπες απόψεις του μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος καταδικάστηκε εξ αιτίας κάποιων αναρτήσεων του στα social media που ήταν κατά των ομοφυλoφίλων. Ο Αμβρόσιος καταδικάστηκε με την κατηγορία της δημόσιας υποκίνησης βίας ή μίσους και για κατάχρηση εκκλησιαστικού αξιώματος με συνολική ποινή φυλάκισης επτά μηνών με τριετή αναστολή.

Σαφώς και δεν υποστηρίζουμε τον Αμβρόσιο και κάθε μισάνθρωπο που έχει παρόμοιες εξουσιαστικές απόψεις, που κινούνται ανάμεσα στα όρια του κοινωνικού διαχωρισμού και του ρατσισμού, ούτε προφανώς μας καίγεται καρφί για την κατηγορία της κατάχρησης εκκλησιαστικού αξιώματος. Νομίζουμε, όμως, πως ο καθένας θα πρέπει να νοιώθει ανησυχία, αν όχι τρόμο, με την καταδίκη για υποκίνηση βίας μέσω αναρτήσεων στα social media! Ποιός άνθρωπος, που θέλει να λέγεται και να είναι ελεύθερος, στο πεδίο του λόγου και της σκέψεως, δεν τρομάζει όταν διαπιστώνει ότι οι απόψεις του και μόνο είναι αρκετές για την καταδίκη του από το κράτος; Σήμερα είναι ο «μισητός» Αμβρόσιος, αύριο ποιός θα είναι; Σε ποιον θα δώσει αύριο το κράτος τον ρόλο του «μισητού»; Τέλος, αφού το κράτος σήμερα πέτυχε και προχώρησε ένα βήμα πιο μπροστά στην καταστολή, γιατί στο μέλλον να μην την διευρύνει και σε περισσότερα πράγματα που θα απαγορεύεται να λέγονται ή ακόμα (με την βοήθεια της τεχνολογίας) και να τα σκέφτονται κάποιοι; Συνέχεια