Category Archives: Απόψεις

Έκθεση απόψεων πάνω σε γεγονότα

Reality παιχνίδια και η πορεία προς το βούρκο

Πλούσιο το φετινό τηλεοπτικό πρόγραμμα σε reality παιχνίδια, τα οποία για φέτος θεωρούμε ότι αγγίζουν ένα νέο πάτο, μέχρι την δημιουργία ενός μελλοντικού ακόμα πιο νέου πάτου, δυστυχώς. Στο παιχνίδι The Bachelor, γυναίκες σε κατάσταση πλήρους εξευτελισμού του φύλου τους και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς τους, κυνηγούν τον «σούπερ σέξι» πλαστικό άνδρα. Έτοιμες να κάνουν ο,τιδήποτε ώστε να τον κερδίσουν, μαλιοτραβήγματα, τσακωμοί και δολοπλοκίες για τα μάτια ενός άντρα και φυσικά για τα χρήματα και την δημοσιότητα. Σε κάθε επεισόδιο σκίζονται ένα προς ένα όλα τα μανιφέστα του φεμινιστικού κινήματος υπό το φως της τηλεόρασης. Συνέχεια

Κράτος κι ελευθερία: σχήμα οξύμωρο

Άλλη μία φαρσοκωμωδία ανέβηκε εχθές στη θεατρική κρατική σκηνή με κομπάρσο το λαό και πρωταγωνιστή τον θεσμικό κλοιό. «Νίκησε η δημοκρατία» φωνάζει ο όχλος. Ο όχλος εκείνος που ακόμα τρέφει αυταπάτες πως εκτελώντας το εκλογικό του δικαίωμα θα βελτιώσει έστω και μία από τις χιλιάδες αδικίες με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπος από τη μέρα της γέννησής του έως το τέλος της ζωής του. Καμία κυβέρνηση δεν έχει ως προοπτική της τη βελτίωση της καθημερινότητάς μας. Καμία κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται να φέρει τον άνθρωπο από το περιθώριο στο προσκήνιο ή να δώσει τέλος στην αγωνία επιβίωσής μας. Το κράτος για να ζήσει πρέπει να τρέφεται και να συντηρείται από εμάς και την ανόητη εμμονή μας πως η παρουσία του αποτελεί την ατραπό που θα μας φέρει στο φως της ισότητας και της αλληλεγγύης. Τόσες φορές δοκιμάστηκαν οι αντοχές μας στον τροχό της τύχης, τόσες φορές διασχίσαμε διαύλους και βρεθήκαμε αντιμέτωποι με το αμείλικτο πρόσωπο του κράτους. Το κράτος δεν συμβάδιζε, δεν συμβαδίζει και ούτε πρόκειται να συμβαδίσει με την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την ισότητα, την αλληλεγγύη. Όλοι εμείς θα αποτελούμε το καύσιμο που θα του δίνει την ενέργεια και το λόγο ύπαρξής του για να μας χρησιμοποιεί σύμφωνα με τις εκάστοτε τεχνητές ηθικές του. Εάν κάποιος έπρεπε να καταδικαστεί αυτό είναι το κράτος που αιώνες τώρα γεννά το μίσος μεταξύ μας διατηρώντας τις ταξικές διαφορές, μοιράζοντας υποσχέσεις που δεν θα τηρήσει, θρέφοντας την ελπίδα των ανίσχυρων πως κάποια μέρα θα βρεθούν σε καλύτερη θέση κι αυτό επειδή θα φροντίσει το ίδιο κι όχι η προσπάθεια, η θέληση και η απόφαση του καθενός μας. Αλήθεια, για ποια δικαιοσύνη μιλάμε; Μήπως δικαιώθηκαν τόσοι και τόσοι προγενέστεροί μας που αναγκάστηκαν να πολεμήσουν για ιδεώδη, για πατρίδες και θρησκείες; Μόνο με την κατάλυση του κράτους θα μπορέσουμε να δούμε καθαρά και να συντρίψουμε τον καρπό του φασισμού: όταν ελεύθεροι πια από την πίεση των θεσμών αποφασίσουμε εμείς για εμάς. Συνέχεια

Οι Μόριες αυτού του κόσμου οφείλουν να καίγονται

Οι Μόριες αυτού του κόσμου πρέπει να καίγονται. Μάλιστα, όσο μεγαλύτερη είναι η δυστυχία και η καταπίεση σε τέτοιου είδους κολαστήρια, τόσο η φωτιά θα είναι άγρια και καθαρτήρια. Ένα κολαστήριο βγαλμένο από την κρατική διαχείριση του Συριζα και με άξιο συνεχιστή την ΝΔ. Εκπόρνευση, βιασμοί, μαχαιρώματα, μαφίες, μαζί με δυστυχισμένους ανθρώπους, συνιστούσαν ένα εκρηκτικό και επικίνδυνο μείγμα για όσους ζούσαν εκεί. Συνέχεια

Η καταδίκη των χρυσαυγιτών και η σύγκλιση της αριστεροδεξιάς

Ζούμε αναμφίβολα ιστορικές στιγμές σύγκλισης όλων των πολιτικών δυνάμεων υπό την ομπρέλα του αντιφασισμού. Δεξιοί, αριστεροί, κομμουνιστές, φιλελεύθεροι, ακροδεξιοί, αναρχιστές, μπάτσοι, δημοσιογράφοι, «άγγλοι, γάλλοι, πορτογάλοι» όλοι στην μάχη για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής.

Η σύγκλιση της αριστεροδεξιάς δε, εκφράστηκε και με το εξώφυλλο της ΕφΣυν με τον τίτλο «Το ΤΕΙΧΟΣ της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» όπου δημοσιεύτηκαν αντιφασιστικά άρθρα από τον Μητσοτάκη, τον Τσίπρα, τον Σαμαρά, την Γεννηματά, τον Κουτσούμπα και τον Βαρουφάκη. Το εξώφυλλο της Πράβντα των αριστερών, μπορεί να μετατράπηκε σε τείχος των δακρύων για το εξουσιαστικό αριστεροχώρι, αλλά τελικά έδειξε την αλήθεια, προετοιμάζοντας σταθερό έδαφος για τις μελλοντικές πολιτικές συγκλίσεις. Συνέχεια

Τα πλαστικά κατακλύζουν τις θάλασσες, ο πολιτισμός επιτίθεται στο φυσικό περιβάλλον

Πάνω από 100 τόνοι πλαστικών αποβλήτων κάλυψαν παραλία της πόλης Omoa της βόρειας Ονδούρας στην Καραϊβική. Τα πλαστικά ταξίδεψαν από την Γουατεμάλα λόγω ισχυρών βροχοπτώσεων, οι οποίες έπληξαν την περιοχή. Στο ειδυλλιακό τοπίο της παραλίας με τους φοίνικες και τις ξύλινες καλύβες προστέθηκαν και παχιά στρώματα πλαστικών, δημιουργώντας μια θάλασσα όπου κυμάτιζε το πλαστικό. Το παραπάνω γεγονός δεν συμβαίνει πρώτη φορά στην Ονδούρα, αφού πολύ συχνά τεράστια πλωτά νησιά από πλαστικό ταξιδεύουν απ’ την Γουατεμάλα στην πόλη Omoa και στο νησί Ροατάν.

Τα παραπάνω είναι μια σταγόνα στον ωκεανό κυριολεκτικά, αφού στον πλανήτη υπάρχουν στους ωκεανούς τεράστια πλωτά νησιά από πλαστικά. Ένα τέτοιο είναι και το Midway Atoll. Συνέχεια

Οι αρνητές του κορωναϊού και το ξύπνημα επαναστατικών διαθέσεων

Είναι η μάσκα φίμωτρο; Γιατί άραγε πολλοί καλούν σε επανάσταση και ξεσηκωμό με αφορμή την μάσκα, αρνούμενοι να δεχτούν ότι υπάρχει κορωναϊός; Για να το ξεκαθαρίσουμε, σε καμμία περίπτωση δεν θεωρούμε ότι τα πρόστιμα για την μη χρήση μάσκας και τα κρατικά μέτρα προστασίας έχουν κάποιο ενδιαφέρον για την δημόσια υγεία. Δεν γίνεται να στριμώχνονται άνθρωποι σε μέσα μαζικής μεταφοράς, μαγαζιά, σχολεία, εκκλησίες και η μάσκα από μόνη της να προστατεύει. Συνέχεια

Περί αποστρατικοποίησης…

Όπως ξέρουμε ήδη, η περίφημος «εθνική στρατηγική» στα ελληνοτουρκικά στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι περισσότερο από το «βλέποντας και κάνοντας», δηλαδή η εγχώρια πλευρά παρακολουθεί τα ερευνητικά σκάφη του Ερντογάν να κόβουν βόλτες στο Αιγαίο και να κάνουν τα δικά τους, συνοδευόμενα από τουρκικά πολεμικά σκάφη και έπειτα αρχίζει τα παράπονα στο ΝΑΤΟ, την κυρά Ευρώπη και τους Αμερικανούς συμμάχους. Παράλληλα ξεκινά το γνωστό εθνικοπατριωτικό μασάζ στο πόπολο, που είχε ξεθυμάνει πολύ επί Συριζα, (αν θυμάστε ο ίδιος ο Αλέξης ο Τσίπρας δεν γνώριζε περί θαλασσίων συνόρων) με τα γνωστά «διατρανώνουμε τη βούλησή μας να μην αποδεχτούμε εκείνο και το άλλο».

Συνέχεια

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ…

Τελικά η ολοσχερής καταστροφή του κολαστηρίου της Μόριας, του εφιαλτικότερου καταυλισμού προσφύγων και μεταναστών στον πλανήτη, χαροποίησε, κατά δήλωσή τους, άπαντες μέχρι και τον υπουργό δημόσιας τάξης Μ. Χρυσοχοΐδη: «Η αθλιότητα και η ασχήμια της Μόριας τελείωσε και θα ισοπεδωθεί, θα εξαφανιστούν όλα τα φαινόμενα της Μόριας και δεν θα επαναληφθούν. Είναι ένα πράγμα που δεν πρέπει να θυμάται κανείς».

Αδειάζοντας μάλιστα Μηταράκη και Σία, που απειλούσαν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ότι δεν θα φύγει ούτε ένας από το νησί, δήλωσε στην ανταποκρίτρια του βρετανικού «Guardian», Έλενα Σμιθ: «Θα φύγουν όλοι. Aπό τους σχεδόν 12.000 πρόσφυγες που βρίσκονται τώρα εδώ, προβλέπω ότι οι 6.000 θα έχουν μεταφερθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι τα Χριστούγεννα και οι υπόλοιποι μέχρι το Πάσχα». Συνέχεια

Όχι εκατοντάδες, αλλά χιλιάδες σχολικές καταλήψεις

Οι καταλήψεις των σχολείων, οι οποίες ξεκίνησαν κατά το τελευταίο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου ίσως είναι το απ’ τα πιο παρήγορα νέα τον τελευταίο καιρό. Τα κανάλια αρχικά βάλθηκαν να λοιδορήσουν τους μαθητές ότι οι καταλήψεις γίνονται εξ αιτίας της επιβαλλόμενης μάσκας στα σχολεία, σε αυτό το μοτίβο βάλθηκαν και πολλοί ακροδεξιοί να προσεταιριστούν τις καταλήψεις, αλλά μάταια. Οι μαθητές/τριες στα περισσότερα σχολεία διεκδικούν ολιγομελή τμήματα, δωρεάν τεστ για μαθητές και καθηγητές, μαζικές προσλήψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό και καθαριότητα. Συνέχεια

Η κοινωνικά διαχωριστική κουλτούρα των Καμένων Βούρλων δυστυχώς δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό

Όποια κυριαρχικά παιχνίδια και να παίζονται πάνω σε μετανάστες και πρόσφυγες, καθώς και στους κατοίκους του Ελλαδικού χώρου, αυτό που γίνεται στα Καμένα Βούρλα από εκατοντάδες κατοίκους είναι μια αθλιότητα. Για μέρες, εκατοντάδες κάτοικοι έχουν αποκλείσει την Εθνική οδό και αποτρέπουν την διανομή κουβερτών και φαγητού σε 39 ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες και μετανάστες. Τα αποβράσματα συνδιαλέγονται ακόμα και με τους μπάτσους, προτρέποντάς τους να μπουν στο ξενοδοχείο όπου φιλοξενούνται προσωρινά οι ανήλικα πρόσφυγες και μετανάστες και να τους ξυλοφορτώσουν. Συνέχεια

Το κράτος επιτίθεται στις πλατείες για όλους τους λόγους, εκτός από αυτόν της δημόσιας υγείας

Η κατάσταση είναι για γέλια και για κλάματα. Η κυβέρνηση με μια σειρά από άκυρα και αυτοαναιρούμενα μέτρα δείχνει να τα έχει χαμένα σχετικά με την διαχείριση του κορωναϊού. Ο Μητσοτάκης φαίνεται ότι έχει εθιστεί στα διαγγέλματα, στα οποία δεν λέει απολύτως τίποτα και το μόνο που κάνουν είναι να του χαλάνε για πολύ λίγο τις διακοπές. Το τελευταίο διάγγελμα του Σεπτέμβρη μάλιστα, μπορεί να συνοψιστεί σε τρεις φράσεις: Τα έχουμε κάνει σκατά, δεν έχω να σας πληρώνω γιατί τα λεφτά τα δίνω σε άλλους, φοράτε μάσκα. Συνέχεια

Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ «ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ» ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΔΕΞΙΑΣ

Είναι ίσως κοινότυπο, αλλά θα το επαναλάβουμε, όσο και αν φαντάζει κουραστικό. Το κράτος έχει συνέχεια. Οι εκάστοτε διαχειριστές του δεν ξεκινούν από το μηδέν, δεν εφευρίσκουν τα πάντα την στιγμή κατά την οποία τους παραδίδονται τα ηνία από τους προκατόχους τους, οι οποίοι, επίσης, συνεχίζουν να ασκούν εξουσία αυτή τη φορά από το πόστο της λεγόμενης ελάσσονος ή μείζονος αντιπολίτευσης. Οι εκκλήσεις, λόγου χάρη, για συναίνεση σε διάφορα θέματα βασίζονται κατ’ αρχήν σ’ αυτήν την εξουσιαστική πραγματικότητα, χωρίς να υποτιμούμε το βάθος και την διαδρομή των ιδεολογικών συγκλίσεων ή αλληλοκαλύψεων ανάμεσα στους κομματικούς σχηματισμούς.

Θέση κλειδί, μάλιστα, στις ιδεολογικές συγκλίσεις ενίοτε κατέχουν κομματικοί σχηματισμοί (όπως στο πρόσφατο παρελθόν οι ΑΝΕΛ ή το Ποτάμι) οι οποίοι σύντομα «εξαερώνονται» εκλογικά. Η «δουλειά», όμως, γίνεται και με το παραπάνω. Τα «άλματα» δικαιολογούνται λόγω των «έκτακτων» πολιτικών και οικονομικών συνθηκών και της επείγουσας ανάγκης να δοθεί πολιτική στέγη στους εξοργισμένους ψηφοφόρους, οι οποίοι γίνονται, όπως λέγεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις, εύκολη λεία των «ακραίων». Συνέχεια

Φωτιές σε εργοστάσια ανακύκλωσης. Το τοξικό νέφος του κράτους, του κεφαλαίου και των δημοσιογράφων

Μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο σχετικά με φωτιές σε εργοστάσια ανακύκλωσης θα βγάλει στην επιφάνεια αρκετές περιπτώσεις πυρκαγιών που ξεκίνησαν είτε αργά το απόγευμα είτε την νύχτα. Ενδεικτικά: 29 Μαΐου 2018 στον Ασπρόπυργο, 27 Σεπτεμβρίου 2018 στη Λάρισα, 27 Απριλίου 2019 στην Σίνδο, 6 Ιουλίου 2019 στο Λασίθι, 14 Ιανουαρίου 2020 στην Κόρινθο, 14 Μαΐου 2020 στον Ασπρόπυργο, 15 Αυγούστου στην Μεταμόρφωση και 20 Αυγούστου στη Θεσσαλονίκη. Οι παραπάνω φωτιές έμειναν ως ατυχήματα, χωρίς περαιτέρω διερεύνηση των αιτιών τους. Συνέχεια

Ο Ερημίτης στην Κέρκυρα κάποια στιγμή θα καιγόταν

Ο Ερημίτης στην Κέρκυρα είναι άλλη μια περιοχή όπου το κράτος μαζί με το κεφάλαιο την ισοπεδώνουν. Για άλλη μια φορά στο όνομα της «βαριάς βιομηχανίας» της Ελλάδας, θα αλωθεί μια περιοχή για να χτιστούν βίλες, ξενοδοχεία, μαρίνα και καταστήματα. Τι και αν το φετινό καλοκαίρι αποδείχτηκε περίτρανα, πως οικονομικά η «βαριά βιομηχανία» είναι φτερό στον άνεμο; Η καταστροφή του Ερημίτη συντελέστηκε με την συνεργασία όλων των κυβερνήσεων από το 2012 έως σήμερα. Μάλιστα η παραχώρηση της περιοχής στην NCH Capital Inc για 99 χρόνια έγινε το 2016 επί κυβέρνησης Συριζανελ. Η NCH Capital Inc δεν είναι τυχαία εταιρεία, αφού έχει δραστηριότητες σε όλη την Ευρώπη και ιδιαίτερα έχει αναλάβει όλα τα Βαλκάνια και την ΝΑ Ευρώπη. Διαχειρίζεται κεφάλαια αξίας 3 δισ. δολαρίων.

Ο Μητσοτάκης όταν επισκέφτηκε την περιοχή στα μέσα του Ιουλίου προφήτευσε», σε δημόσια συζήτηση που είχε, μια φωτιά που θα έπιανε στον Ερημίτη σχεδόν ένα μήνα μετά. Θέλοντας να δικαιολογήσει την επένδυση, ο Μητσοτάκης ανέφερε ότι ούτως ή άλλως, κάποια στιγμή ο Ερημίτης θα καιγόταν. Έτσι και έγινε, λοιπόν. Ο Ερημίτης ένα μήνα μετά στις 17/08 έπιασε φωτιά που κατέκαψε 200 στρέμματα, ορισμένα εκ των οποίων είναι προορισμένα για το λεγόμενο «Project Kassiopi». Η φωτιά ξεκίνησε το απόγευμα σε πολλά διαφορετικά σημεία και ενώ προηγουμένως είχαν ξεκινήσει βορειοδυτικοί άνεμοι. Συνέχεια

Η επιβίωση του Σκάι και του κάθε καναλιού μετριέται με σκατά. Όσο περισσότερα δείχνει, τόσο καλύτερα θα πηγαίνει

Το τηλεοπτικό παιχνίδι Big Brother του Σκάι, πάει βάση του αρχικού σχεδιασμού της παραγωγής, ο οποίος δεν είναι άλλος παρά η επίτευξη της όσο το δυνατόν μεγαλύτερης πρόκλησης από μεριάς παιχτών, με ακραίες δηλώσεις, ώστε έτσι να υπάρχει ο μεγαλύτερος ντόρος και συζήτηση γύρω από το παιχνίδι. Κοινώς, όσο μεγαλύτερη μπόχα, τόσο το καλύτερο. Προς το παρόν την μεγαλύτερη μπόχα την εκστόμισε παίχτης του λέγοντας: «Με τις γκόμενες, να πηγαίνω κάθε μέρα σε μια να αδειάζω το πακέτο μου… αλλιώς έχει βιασμό».

Το τηλεοπτικό «λαμπερό» κατεστημένο ηθελημένα τοποθέτησε ένα τέτοιο σκουπίδι στο παιχνίδι γιατί ξέρει ότι με κάτι τέτοια σκουπίδια προσφέρουν τηλεθέαση, ακόμα και αν δηλώνει ότι βιάζει όποια γυναίκα δεν θέλει να κάνει σεξ μαζί του. Ο Σκάι στην προκειμένη περίπτωση, τρίβει τα γεμάτα σκατά χέρια του με την παραπάνω δήλωση, αφού γνωρίζει ότι κανείς δεν μπορεί να του κάνει κάτι. Συνέχεια

Όχι στην εργαλειοποίηση των παιδιών απ’ το κράτος

Για την προστασία της υγείας και της συνείδησης

Μηδαμινή σημασία έχει αν τα σχολεία ανοίξουν στις 7 ή στις 14 Σεπτεμβρίου. Το ζήτημα είναι ότι το υπουργείο παιδείας σκοπεύει να στοιβάξει 25 μαθητές σε μια τάξη με το να μεταθέσει την δική του ευθύνη στους μαθητές, στα νήπια(!) και στους δασκάλους-καθηγητές. Αν αναλογιστούμε ότι τα σχολεία άνοιξαν στις αρχές Μαΐου για την Δευτεροβάθμια εκπαίδευση και αρχές Ιουνίου για την Πρωτοβάθμια με ελάχιστα κρούσματα ανά ημέρα, με «σπασμένα» τμήματα και ένα  ανά θρανίο, αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της κοροϊδίας του υπουργείου και του κράτους, κατ’ επέκταση, σε αυτή την φάση με τα εκατοντάδες κρούσματα ανά μέρα. Μάλιστα, την περίοδο του lock down ψηφίστηκε νόμος, όπου προβλέπει την αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, από 22 σε 25 στο Δημοτικό, ενώ το όριο στην Δευτεροβάθμια είναι στους 27 μαθητές ανά τμήμα. Όλα αυτά την στιγμή που το κράτος απαγορεύει συναθροίσεις (όπου το βολεύει) λόγω συγχρωτισμού. Συνέχεια

Φωτιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Μεταμόρφωση

Άλλη μια μεγάλη φωτιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης, που θα μείνει ως «ατύχημα»

Η ανακύκλωση δεν είναι τρόπος ζωής, αλλά εταιρεία. Με όλα τα χαρακτηριστικά που μπορεί να έχει μια εταιρεία. Με κέρδη και με χασούρες, με ασφαλιστικές κ.λπ. Ο σωστός επιχειρηματίας, λοιπόν, όταν βλέπει ότι η εταιρεία πάει στα βράχια μπορεί και να την κάψει ώστε να περισώσει ότι σώνεται. Έτσι, μπορεί να εισπράξει κάποια χρήματα από τις ασφαλιστικές και ας πήξει μια πόλη 4,5 εκατομμυρίων ανθρώπων με τοξικό νέφος, άκρως επικίνδυνο για την υγεία. Μια εταιρεία βέβαια μπορεί να σκέφτεται και «ανθρωπιστικά» και να επιλέξει μια ημερομηνία ατυχήματος που η πόλη να είναι σχεδόν άδεια, να μην δημιουργηθεί χάος από το κλείσιμο δρόμων για την ανάγκη πυρόσβεσης κ.λπ. Συνέχεια

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΙ ΑΥΘΕΝΤΕΣ…

«Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι οι άνθρωποι να χάσουν τα προβατίσια ένστικτα και τις συνήθειες, που τους ενέπνευσε η χιλιετής δουλεία και να μαθαίνουν να σκέπτονται και να ενεργούν ελεύθερα».  Ερρίκο Μαλατέστα

Στην περίοδο της φεουδαρχίας, η σημασιολογική εξέλιξη της λέξης «Αυθέντης» καταγράφει μια πτυχή της κοινωνικής ύπαρξης του δουλοκτήτη άρχοντα. Ο αυθέντης εν ολίγοις είχε δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στο δούλο.

Οι λέξεις της νεοελληνικής, που έχουν παραχθεί από τις αρχαιοελληνικές, στο πέρασμα του χρόνου είτε έχουν καταργηθεί είτε βιάστηκαν, τροποποιήθηκαν για να εξευγενίσουν ένα πρόσωπο ή μια πρακτική. Οπότε η λέξη αφεντικό γίνεται εργοδότης, η δουλεία γίνεται δουλειά, απασχόληση κ.λπ.

Το ανθρώπινο δουλεμπόριο είναι γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων. Καταγραφή τέτοιας πρακτικής υπάρχει ακόμα και στον κώδικα του Χαμουραμπί, που είναι ένας από τους αρχαιότερους νομικούς κώδικες του 1.800 π.Χ. Άνθρωποι από διάφορους πολιτισμούς και θρησκείες είτε υπήρξαν θύματα είτε δουλέμποροι. Οι δούλοι δεν είχαν κανένα δικαίωμα. Αρχικά ούτε να δημιουργήσουν οικογένεια τούς επιτρεπόταν.

Καταγράφονται ως «ομιλούντα εργαλεία» και είχαν μικρότερη αξία από ζώα. Σε καθεστώς δουλείας εισέρχονταν κατόπιν αιχμαλωσίας σε πόλεμο, αρπαγής σε επιδρομές ή πειρατείες, πώλησης από τους γονείς ή άλλους συγγενείς, καταδίκης λόγω σοβαρών εγκλημάτων, αδυναμίας αποπληρωμής χρεών, αλλά και ως απόγονοι δούλων γονέων. Συνέχεια

«Ατμόσφαιρα, γεµάτη µεν απελπισία, αλλά φτωχή σε ένταση…»

«[…] Μπορεί η σύγχρονη Ελλάδα να «τρέφεται» με τη δυτική σκέψη, αλλά προσπαθεί απεγνωσμένα να χωνέψει τις ξένες επιστημονικές επιτεύξεις. Στην πραγματικότητα, η δίδυμη αδελφή της επιστήμης, η τεχνική, λείπει παντελώς. Οι Νεοέλληνες δεν κατασκευάζουν τον κόσμο, ούτε καν την ίδια τη χώρα τους. Δεν ξέρουν να «φτιάχνουν». Οι άνθρωποι της χώρας αυτής κοπιάζουν αλλά δεν παράγουν έργο. Μεγάλα έργα της σκέψης ή της επιστήμης, της τεχνικής ή της τέχνης δεν βλέπουν το φως της ημέρας. Ο όρος δυνατότητα, χάνοντας την πρωταρχική του σημασία (αυτού που καθιστά δυνατή την επίκαιρη πραγμάτωσή του), κατέληξε να σημαίνει τον ευσεβή πόθο. […] Οι Νεοέλληνες, καθώς αφοµοιώνουν λίγο πολύ την ευρωπαϊκή σκέψη, συλλογίζονται µεν, αλλά δεν σκέπτονται, µιλούν πολύ και δεν έχουν συντεταγµένη γλώσσα, ρωτούν και απαντούν, αλλά χωρίς καµμία συνέχεια· βαδίζουν πάνω σ’ ένα δρόµο, αλλά δεν πορεύονται. Θα ακολουθήσουν ποτέ τη σχολή της σκέψης και, ξεπερνώντας τη σκέψη της σχολής, θα αποκτήσουν επίσης και µνήµη;

Η απουσία σκέψης συνιστά απουσία διαµόρφωσης και µορφής, κι έτσι ούτε το ψυχολογικό ούτε το κοινωνικό µπορούν να ξεπεραστούν. Οι σύγχρονοι Έλληνες µοιάζουν ανίκανοι να κατευθύνουν το δικό τους πεπερασµένο προς το άπειρο. Κι ούτε κατορθώνουν να µεταµορφώσουν τη θλίψη των τραγουδιών τους σε λόγια της αγωνίας. Η γλυκύτητα της ζωής, οι χαρές της γιορτής δεν ορθώνονται σε µορφές της Χαράς, επειδή λείπει ο στοχασµός. Ακόµη και µια παράξενη χαρά της ζωής µπερδεύεται κατά περίεργο τρόπο µε µιαν ορισµένη µελαγχολία, κι όλα αυτά φτιάχνουν µιαν ατµόσφαιρα γεµάτη µεν απελπισία, αλλά φτωχή σε ένταση, χωρίς εµβέλεια οικουµενική». Κώστας Αξελός (1924-2010)

Αυτό το εδάφιο από τα γραπτά του Κώστα Αξελού, της νιότης του, (το έγραψε γύρω στα τριάντα του χρόνια) στριφογυρίζει διαρκώς στη σκέψη μας τον τελευταίο καιρό, αυτή η ατμόσφαιρα «η γεμάτη απελπισία, αλλά φτωχή σε ένταση», είναι περίπου αυτό, που ζούμε μετά την επίσημη άρση των κρατικών αποκλεισμών λόγω της πανδημίας.

Η τουριστικοεξαρτημένη οικονομία, η φούσκα μετά το 2010, καταρρέει με πάταγο συμπαρασύροντας στην πείνα εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων, που τόσα χρόνια ήξεραν να κάνουν ένα πράγμα. Να περιποιούνται τους τουρίστες, να μαγειρεύουν, να στρώνουν τα κρεβάτια, να τους φέρνουν το φαγητό και τα ποτά. Συνέχεια

Ο «μεγάλος περίπατος» ή Ένας μισθός όσο μια ζαρντινιέρα

Ο λεγόμενος «μεγάλος περίπατος» του Μπακογιάννη εκτός από την κακογουστιά του, στοίχισε μέχρι τώρα 1.108.165,80 ευρώ! Γιατί τόσα λεφτά; Μα γιατί η κάθε αλουμινένια ζαρντινιέρα στοίχισε 550 ευρώ. Συνολικά, μόνο οι ζαρντινιέρες στοίχησαν 313.500 ευρώ. Όσοι, λοιπόν, έχουν μια δουλειά σ’ αυτό τον τόπο και πληρώνονται με τον βασικό μισθό, πληρώνονται περίπου όσο μια ζαρντινιέρα του Μπακογιάννη. Αυτός δεν είναι λαϊκισμός, ούτε παραλογισμός, παρά η λογική του κράτους που θέλει μια πόλη, υποτίθεται, όμορφη με τους κατοίκους της παραγκωνισμένους και με εντελώς διαφορετικές ανάγκες από αυτές που αναφέρουν οι πολιτικοί. Συνέχεια