Category Archives: Απόψεις

Έκθεση απόψεων πάνω σε γεγονότα

Η ιστορία ενός νεοσύλλεκτου του 1813

«Αν αυ­τοί που μας ε­ξου­σιά­ζουν και που λέ­νε πως ο Θε­ός τους έ­στει­λε στη γη για να ε­ξα­σφα­λί­σουν την ευ­τυ­χί­α μας, μπο­ρού­σαν να σκε­φτούν, την ώ­ρα που σχε­διά­ζουν μια εκ­στρα­τεί­α, τους φτω­χούς γέ­ρο­ντες και τις δυ­στυ­χι­σμέ­νες μα­νά­δες, που κα­τά κά­ποιον τρό­πο, θα τους ξε­ρι­ζώ­σουν την καρ­διά και τα σπλάγ­χνα, για να ι­κα­νο­ποι­ή­σουν την α­λα­ζο­νεί­α τους. Αν μπο­ρού­σαν να δουν τα δά­κρυα και να α­κού­σουν τις οι­μω­γές τους την ώ­ρα που θα έρ­θουν να τους πουν: «Το παι­δί σας σκο­τώ­θη­κε… πο­τέ δεν θα το ξα­να­δεί­τε. Έ­χα­σε τη ζω­ή του κά­τω α­πό τις ο­πλές των α­λό­γων, ή ξε­κοι­λια­σμέ­νο α­πό μια ο­βί­δα, ή ά­φη­σε την τε­λευ­ταί­α του πνο­ή σ’ έ­να νο­σο­κο­μεί­ο, κά­που μα­κριά, α­φού πριν το εί­χαν α­κρω­τη­ριά­σει, τυ­ραν­νι­σμέ­νο α­πό τον πυ­ρε­τό, χω­ρίς κα­μμιά πα­ρη­γο­ριά, φω­νά­ζο­ντας το ό­νο­μά σας, ό­πως ό­ταν ή­ταν μι­κρό παι­δί.» Αν μπο­ρού­σαν να α­να­λο­γι­στούν τα δά­κρυα αυ­τών των μα­νά­δων, πι­στεύ­ω πως κα­νέ­νας α­πό αυ­τούς δεν θα δει­χνό­ταν τό­σο βάρ­βα­ρος ώ­στε να συ­νε­χί­σει αυ­τή την ι­στο­ρί­α. Ό­μως αυ­τοί δεν σκέ­φτο­νται τί­πο­τα. Θε­ω­ρούν πως οι άλ­λοι άν­θρω­ποι δεν α­γα­πούν τα παι­διά τους ό­σο αυ­τοί τα δι­κά τους, νο­μί­ζουν πως οι άλ­λοι άν­θρω­ποι εί­ναι ζώ­α. Συνέχεια

HELL-IOS (14-8-2005)

Καθώς συμπληρώθηκαν 12 χρόνια (από τις 14 Αυγούστου του 2005 ) από την συντριβή του αεροπλάνου της πτήσης HCY 522 των Κυπριακών αερογραμμών Helios Airways, στο Γραμματικό, το αρχικό σκοτάδι γύρω από τους λόγους αυτής της συντριβής δεν έχει φωτισθεί! Αυτό συμβαίνει παρά τα πορίσματα ειδικών και παρά τις εκ των υστέρων έρευνες. Ίσως να μην φωτισθεί ποτέ. Στην προσπάθεια να υπομνησθούν κάποιες από τις πτυχές που ανεδείχθησαν εκείνες τις ημέρες και με τις οποίες φαίνεται πως σχετιζόταν άμεσα ή έμμεσα η «πτώση» του αεροπλάνου, αναδημοσιεύουμε το άρθρο που δημοσιεύθηκε στην αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 42, Σεπτέμβριος 2005. Πάντως, για την ιστορία, το πόρισμα των ειδικών (το οποίο εκδόθηκε 16 μήνες μετά το συμβάν!) επιρρίπτει τις ευθύνες στην λάθος θέση ενός διακόπτη(!) και σε επιπολαιότητα των ελεγκτών τεχνικών.

Η «ΜΟΙ­ΡΑΙΑ» ΚΑ­ΤΑΡ­ΡΙ­ΨΗ, ΟΙ ΜΥ­ΣΤΙ­ΚΕΣ Υ­ΠΗ­ΡΕ­ΣΙΕΣ, Ο ΠΟ­ΛΕ­ΜΟΣ ΚΑ­ΤΑ ΤΗΣ «ΤΡΟ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙΑΣ» ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΡ­ΚΕΣ «RENEGADE»

Κα­τ’ αρ­χήν πρέ­πει να το­νί­σου­με ό­τι η συ­ντρι­βή του α­ε­ρο­πλά­νου της ε­ται­ρεί­ας Ή­λιος (η ο­ποί­α συν­δέ­ε­ται ε­κτός των άλ­λων με πο­λι­τι­κά και εκ­κλη­σια­στι­κά συμ­φέ­ρο­ντα της Κυ­πρια­κής δη­μο­κρα­τί­ας), συ­νέ­βη λί­γο με­τά α­πό τις βομ­βι­στι­κές ε­πι­θέ­σεις στο Λον­δί­νο, και λί­γο πριν α­πό μια α­κό­μη ε­πέ­τειο των ε­πι­θέ­σε­ων της 11ης Σε­πτεμ­βρί­ου το 2001 στην Ν. Υόρ­κη, ε­νώ οι ε­ξα­φα­νί­σεις και οι βα­σα­νι­σμοί κρα­του­μέ­νων στα πλαί­σια του πο­λέ­μου ε­νά­ντια στην «τρομο­κρα­τί­α» ε­ντεί­νο­νται με ρα­γδαί­ους ρυθ­μούς, κα­θώς ό­μως και το αντάρτικο στο Ιράκ. Ταυτόχρονα, πρέπει να σημειώσουμε, βρίσκονταν και βρίσκονται σε εξέλιξη ακόμη, οι πρό-σφατες παρεμβάσεις όπως αυτή του Γάλλου πρωθυπουργού, που εντάσσονται στο διεθνές αλισβερίσι, φανερό ή παρασκηνιακό για τη διαδικασία … «ένταξης – μη ένταξης» της Τουρκίας στην Ε.Ε. και τη «λύση» του λεγόμενου «κυπριακού».

Έτσι εξ αρχής ένα για πολύ ώρα ακυβέρνητο, έστω για άγνωστους τεχνικούς λόγους, αεροπλάνο δεν θα μπορούσε να αποτελέσει μια υπόθεση δημοσιογραφικής, έστω τραγικής εκ του αποτελέσματος ρουτίνας. Συνέχεια

Η σκιά μιας συγνώμης και το αίσχος μιας αποδοχής της

Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας (σε μια προσπάθεια εκπόρθησης συνειδήσεων)

Είναι 5 Μαΐου του 1920. Μέσα σ’ ένα λεωφορείο, στο Μπρόκτον της Μασαχουσέτης, συλλαμβάνονται από τα όργανα του αμερικάνικου κράτους δύο άνθρωποι. Πρόκειται για τους αναρχικούς Μπαρτολομέο Βαντσέτι και Νικόλα Σάκκο.

Κατά τη σύλληψή τους ανακαλύπτεται ότι οπλοφορούσαν και κατείχαν προκηρύξεις που αφορούσαν προγραμματισμένη συγκέντρωση για τις 9 Μάη, όπου ομιλητής θα ήταν ο Βαντσέτι. Η συγκέντρωση αφορούσε τη δολοφονία του αναρχικού Αντρέα Σαλσέντο (φίλου του Βαντσέτι), ο οποίος μετά από «προσαγωγή» στην αστυνομική διοίκηση της Νέας Υόρκης, κρατήθηκε για δύο ολόκληρους μήνες, μέχρις ότου τα κρατικά κτήνη, τον δολοφονήσουν ρίχνοντάς τον στο πεζοδρόμιο, από τον 14ο όροφο του κτιρίου.

Τόσο ο Σάκκο όσο και ο Βαντσέτι, ήταν γνωστοί για την αναρχική τους δράση. Εκτός από τη συμμετοχή και συμβολή τους στις κοινωνικές δραστηριοποιήσεις των υπόλοιπων καταπιεσμένων, είχαν αναπτύξει έντονη αντιπολεμική δράση. Κατέφυγαν, μάλιστα, στο Μεξικό μαζί με άλλους μετανάστες, αρνούμενοι να συμμετάσχουν στον A΄ παγκόσμιο εξουσιαστικό πόλεμο. Συνέχεια

Ο …θαυμαστός καινούργιος κόσμος

«Σοβαροί ερευνητές της Τεχνητής Νοημοσύνης, διαπίστωσαν ότι, σύμφωνα με όλες τις στατιστικές αναλύσεις, ο ρυθμός της τεχνολογικής εξέλιξης είναι εκθετικός και διπλασιάζεται κάθε 10 χρόνια. Άρα σε λίγα μόλις, χρόνια το 2030, οι άνθρωποι θα έχουν γνωρίσει τεχνολογικά επιτεύγματα που θα αναλογούν σε 130 χρόνια προόδου».

Νέοι προφήτες. Επιστήμονες της ΝΑSA τ’ όνομά τους. Ναοί τους τα εργαστήρια, άμβωνας τα συνέδρια. Θεός τους η εξέλιξη της επιβολής και η επιβολή της εξέλιξης.

Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος είναι κιόλας εδώ.

«Εντός τριακονταετίας θα έχουμε τα τεχνολογικά μέσα για να δημιουργήσουμε υπεράνθρωπη νοημοσύνη. Σχεδόν αμέσως μετά η εποχή του ανθρώπου θα τελειώσει. Είναι αυτή η πρόοδος αναπόφευκτη; Αν ναι, μπορούμε να επέμβουμε στην εξέλιξη των γεγονότων ώστε να επιβιώσουμε;» Συνέχεια

Ηγέτες της εξουσίας, Ήρωες της Αριστεράς

Είναι σύνηθες, μετά από τη «φυγή» ενός ανθρώπου, να ξεκινάει η «αγιοποίησή» του και ο εξωραϊσμός της εικόνας του. Αυτό δεν αφορά μόνο ανθρώπους που είχαν μια ουδέτερη κοινωνική στάση και συμπεριφορά, αλλά και άτομα τα οποία για χρόνια κατείχαν υψηλές εξουσιαστικές θέσεις και αξιώματα. Αυτή η αποκατάσταση και εδραίωση του εξουσιασμού προς το πρόσωπο του κάθε αποθανόντος εξουσιαστή, αρχικά από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και ύστερα με τις ονοματοδοσίες οδών, πλατειών και αεροδρο­μίων πηγάζει και εκπορεύεται από και προς την εξουσία.

Τελευταίο παράδειγμα, ο θάνατος του Κ. Μητσοτάκη και η προσπάθεια της μεγάλης πλειοψηφίας των ΜΜΕ να προσδώσουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στον αποθανόντα, συσκοτίζοντας γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν από λίγες δεκαετίες και που αρκετοί ακόμα έχουν νωπές μνήμες. Όμως, αυτή η προσπάθεια μέσω της επιμελούς και επίμονης συναισθηματικής φόρτισης, που στοχεύει στην συγκινησιακή σύνδεση και συσχέτιση του απλού πολίτη με πρόσωπα που περιβάλλουν τον εξουσιαστή ή και τον ίδιο τον πολιτικό, δεν είναι καινούργια. Αποτελεί μια πάγια τακτική, τόσο παλιά όσο και η εξουσία, ώστε ο εξωραϊσμός του προσώπου να γίνεται πιο εύκολος. Συνέχεια

ΕΙΝΑΙ Ο ΥΠΕΡΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΑΙΤΙΟ; (Μέρος Β΄)

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, εµφανίστηκε η δεύτερη γενιά της «περιβαλλοντικής ασφάλειας», που ανέπτυξε την επιχειρηματολογία της γύρω από τους φυσικούς πόρους και τη διαχείρισή τους. Εκφραστής της ήταν η οµάδα του Πανεπιστηµίου του Τορόντο µε καθοδηγητή τον Thomas Homer-Dixon. Η σχολή αυτή, είναι επηρεασµένη από τον Thomas Robert Malthus. Οι νεο-Μαλθουσιανοί αναλυτές θεωρούν ότι οι ανανεώσιµες πλουτοπαραγωγικές πηγές με την πάροδο του χρόνου θα σπανίζουν και ιδιαίτερα σε περιοχές που στερούνται την τεχνολογική, κοινωνική και πολιτική βάση για να προσαρµοστούν. Η συνεχής έξαρση του δηµογραφικού προβλήµατος του πλανήτη θα οδηγήσει λογικά στην αύξηση της ζήτησης πόρων, ενώ την ίδια στιγµή η όλο και αυξανόµενη περιβαλλοντική υποβάθµιση τους θα µειώσει την ουσιαστική προσφορά τους. Παράλληλα, η ανισοκατανοµή των πόρων που βρίσκονται συγκεντρωμένοι στα χέρια των λίγων θα προκαλέσει συνθήκες δοµικής σπανιότητας για µεγάλα τµήµατα του πληθυσµού σε πολλές χώρες. Οι νέο-Μαλθουσιανοί αναλυτές, µε κύριο εκφραστή τον Thomas Homer εισήγαγαν τον όρο της στέρησης (deprivation). Καθώς τα άτοµα και οι κοινωνικές οµάδες που αντιµετωπίζουν σχετική ή απόλυτη στέρηση αντιδρούν ολοένα και πιο πολύ εξ αιτίας της περιθωριοποίησης τους στην κατανοµή συρρικνωµένων πόρων, η εκδήλωση βίας γίνεται ολοένα και πιο πιθανό σενάριο. Έτσι, οι βίαιες συγκρούσεις μπορεί να πάρουν διάφορες μορφές. Μπορεί να είναι διακρατικές, µεταξύ πληθυσµιακών οµάδων ή, συχνότερα, µπορεί να στρέφονται κατά του κράτους. Συνέχεια

ΕΙΝΑΙ Ο ΥΠΕΡΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΑΙΤΙΟ; (Μέρος Α΄)

Το σύμπαν γερνά και μαζί με αυτό και η γη. Με τα δεδομένα που ως τώρα γνωρίζουμε, ο πλανήτης όλων μας κάποτε θα σταματήσει να υπάρχει (αν και εφ’ όσον δεν συμβεί εν τω μεταξύ κάποιο αναπάντεχο –ευχάριστο ή δυσάρεστο– γεγονός) όταν θα …σβήσει ο ήλιος1. Η αυτοκαταστροφική τάση του ανθρώπου ίσως να οφείλεται στην διαίσθησή του ότι τελικά, όχι μόνον ο ίδιος δεν μπορεί να είναι αιώνιος, αλλά ούτε και η γη θα παραμένει άφθαρτη και αθάνατη.

Ο πλανήτης σήμερα εκδηλώνει ολοένα και πιο ανησυχητικά σημάδια ότι σταδιακά πεθαίνει. Αν και μερικοί υπεραισιόδοξοι υποστηρίζουν ότι θα τα καταφέρει και πως αναγεννάται κάθε τόσο, η οικολογική κρίση είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Βρισκόμαστε ξανά στο παρά τρία του ολέθρου σύμφωνα με το ρολόι της καταστροφής των επιστημόνων2 (Ιανουάριος 2015).

Τί οδήγησε σε αυτήν την κατάσταση που μάλλον είναι μη αναστρέψιμη; Ποιοι παράγοντες συνέβαλλαν σε αυτό; Συνέχεια

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΑ ΜΙΚΡΟΤΣΙΠ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Σύμφωνα με ανακοίνωση της αμερικάνικης εταιρείας Three Square Market (32M) οι εργαζόμενοι σ’ αυτήν θα μπορούν από την 1η Αυγούστου να φέρουν εμφυτεύματα μικροτσίπ, που θα τους δίνουν την δυνατότητα αγορών σε micro markets (συστήματα αυτόματων πωλήσεων σε χώρους διαλείμματος σε εταιρείες), login στους υπολογιστές της, χρήσης του φωτοτυπικού κτλ.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, το πρόγραμμα είναι προαιρετικό με την εταιρεία, όμως, να εκτιμά ότι πάνω από 50 θα είναι αυτοί που θα δεχτούν να «τσιπαριστούν» εθελοντικά. Η συγκεκριμένη τεχνολογία RFID χρησιμοποιεί ηλεκτρομαγνητικά πεδία για την ταυτοποίηση πληροφοριών, που έχουν αποθηκευτεί ηλεκτρονικά, ενώ το  συγκεκριμένο τσιπ εμφυτεύεται στο σημείο του χεριού ανάμεσα στον δείκτη και τον αντίχειρα. Συνέχεια

Η επέτειος «αποκατάστασης της δημοκρατίας και η κομμουνιστική έξοδος στις αγορές

Στις 4 Απριλίου 2014 ο τότε εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης, δήλωνε ότι η έξοδος στις αγορές της κυβέρνησης Σαμαρά ήταν «στημένη και ακριβή». Ο ίδιος ο καπετάν Αλέξης Τσίπρας έτοιμος να βγει στο κλαρί κατήγγειλε μια «σκηνοθετημένη παράσταση όπου θα μοιράζεται και ποπ-κορν, το πλεόνασμα, για να στηριχθεί το success story».

Από κοντά και ο τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης, δήλωνε ότι η έξοδος στις αγορές «θα αυξήσει το δημόσιο χρέος» και αντιπρότεινε «πρώτα να γίνει κούρεμα του χρέους και μετά η Ελλάδα σχεδιασμένα να βγει στις αγορές», αναφερόμενος μάλιστα σε «αλμυρό επιτόκιο», ενώ σε ανάρτησή του στο twitter σημείωνε: «δανείζονται με 5%, αντί το ισχύον (σ.σ. της δανειακής σύμβασης) 1,5%, αυξάνοντας το δημόσιο χρέος. ΝΔ – ΠαΣοΚ κάνουν την πιο ακριβή εκλογική καμπάνια με δημόσιο χρήμα».

Επίσης και ο Γ. Σταθάκης δήλωνε με κατηγορηματικό τρόπο  ότι «μόνο πολιτική σκοπιμότητα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γερμανία, αλλά και σε άλλες χώρες, εν όψει των ευρωεκλογών, εξυπηρετεί αυτή τη στιγμή η έξοδος στις αγορές».

Περασμένα ξεχασμένα. Συνέχεια

Δουλειά; Όχι ευχαριστώ! Αυτό σημαίνει: η ζωή είναι αλλού

Αλλά γιατί να μην κάνουμε τίποτα; Επειδή κάνουμε τόσα πολλά!

Σήμερα, ο κόσμος δεν έχει έλλειψη πραγμάτων. Αντ’ αυτού υπάρχει τέτοια αφθονία υλικών αγαθών που υπάρχει κίνδυνος να πνιγεί σ’ αυτά και γι’ αυτό μάλλον οι ιστορικοί του μέλλοντος θα βαφτίσουν την εποχή μας «τον καιρό των σκουπιδιών».

Το κάλεσμα για ανακάλυψη –και πάλι– του καθαρού αέρα είναι παραπάνω από επείγον.

Η αδράνεια είναι μια ριζοσπαστική θεραπεία για πολλές αρρώστιες που είναι συνηθισμένες στο μοντέρνο κόσμο: η τεράστια σπατάλη πόρων για την παραγωγή προϊόντων που είναι κυρίως άχρηστα, και ο αχαλίνωτος καταναλωτισμός σαν υποκατάστατο της ευτυχίας, η αποξένωση και η εκμετάλλευση στη μισθωτή εργασία, η μόλυνση του περιβάλλοντος και ο παράλογος ακτιβισμός που δραπετεύει απ’ τον εαυτό του που μας κάνει διαρκώς να μην έχουμε χρόνο…

Η αδράνεια είναι ένα ισχυρό αντίδοτο σε όλα αυτά: είναι οικολογική, οικονομική και ικανοποιητική, ελεύθερος χρόνος για κοινωνικοποίηση και άνοιγμα χώρων για δημιουργικότητα. Συνέχεια

Μια κριτική στην αυτοδιαχείριση

Ας αρνηθούμε ό,τι ανήκει στην κυριαρχία επειδή καταστρέφει ό,τι ωραίο υπάρχει στον κόσμο.

Βλέπουμε πολλές φορές σε κείμενα και αναλύσεις, αναφορές και προτάγματα για ένα μοντέλο αυτοδιαχείρισης και αυτοδιεύθυνσης ενός μελλοντικού απελευθερωμένου κόσμου. Η απουσία κριτικής ανάλυσης πάνω σε ζητήματα όπως η παραγωγική διαδικασία και κατανάλωση, η εργατική ταυτότητα, η ανάπτυξη των τεχνολογικών* εφαρμογών και η ειδίκευση και ο καταμερισμός που απαιτεί, κάνει απαραίτητη την τοποθέτηση μας για μια σειρά θεμάτων.

Ένα από τα προτάγματα που είχαν και έχουν μερίδα αναρχικών, κουμουνιστών, σοσιαλιστών, συνδικαλιστών και γενικά αριστερών είναι αυτό της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης και της αυτοδιαχείρισης αντί των δομών του καπιταλισμού και της ιεραρχίας. Στο κείμενο αυτό επιχειρούμε να παρουσιάσουμε τις σκέψεις και τις προβληματικές που μας ανακύπτουν όσον αφορά το ζήτημα της αυτοδιαχείρισης και της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης από την σκοπιά μιας αναρχικής αντίληψης για την απελευθέρωση, που είναι αδιαχώριστη από την αρμονική συνύπαρξη με τον φυσικό κόσμο. Μιας αναρχικής αντίληψης που δεν μπορεί πια να σχετίζεται με οικονιμίστικες αναλύσεις, μαρξιστικούς ντεντερμινισμούς, παραγωγικότητα, εργατισμό, άμεση δημοκρατία ή αριστερισμό. Συνέχεια

Ο χρόνος

 […] Η έννοια του χρόνου αποτελεί μια από τις πιο παράξενες παραμέτρους της φύσης, που μπορεί στη Φυσική να ποσοστοποιείται και μαθηματικοποιείται αλλά στην καθημερινότητα του ανθρώπου αποτελεί μια αίσθηση, κίνηση αλλά και άγχος, πειθάρχηση. Και εάν στη Φυσική ο χρόνος, που ορίζεται και στη θεωρία της Σχετικότητας, αποτελεί μία μετρήσιμη διάσταση που επιτρέπει σε δύο γεγονότα που συμβαίνουν στον ίδιο χώρο, να διακρίνονται μεταξύ τους. Στο συμπαντικό χώρο η περιστροφή της γης γύρω από τον άξονά της παρέχει τις μονάδες μέτρησης της ημέρας (σε ώρες) και η τροχιά της γύρω από τον ήλιο (το έτος). Στο «Ένας κόσμος δίχως χρόνο», ο Palle Yourgrau παρουσιάζει το διαισθητικό χρόνο, αυτόν που αισθανόμαστε, που βιώνουμε, που το παρελθόν έχει παρέλθει και το μέλλον δεν το γνωρίζουμε. Ο χρόνος είναι άπειρα διαδοχικά «τώρα» ή αλλιώς ένα κινούμενο «τώρα». Ίσως γι’ αυτό και οι μετρήσεις του χρόνου από τα αρχαία χρόνια γίνονταν με συσκευές που στηρίζονταν σε υλικά που ρέουν, όπως η άμμος και το νερό. Όμως το βασικό χρονομετρικό όργανο έως τον 16ο αιώνα ήταν το ηλιακό ρολόι, που έδειχνε την ώρα με τη βοήθεια της σκιάς που δημιουργούσε ο ήλιος. Σταθμό στην τεχνολογία της χρονομέτρησης αποτέλεσε η κατασκευή του αστρολάβου, με τον οποίο προσδιοριζόταν η ώρα με ακρίβεια λεπτού. Πρέπει να σημειώσουμε εδώ, ότι για τις ανθρώπινες κοινωνίες που η τροφή αποτελούσε τον πυρήνα των δραστηριοτήτων τους, με τη σπορά, τη συλλογή και τις άλλες απαραίτητες γεωργικές εργασίες, ο χρόνος λαμβανόταν στη κυκλική του διάσταση, ενώ στην αστρονομική παρατήρηση και διάσταση, έτσι όπως αυτή βιωνόταν μέσα από τις εποχές, τα ηλιοστάσια και τη νέα σελήνη. Αυτή η επαφή του ανθρώπου με τον χρόνο, δεν σχετίζεται καθόλου με την εξάρτηση του ανθρώπου από το ωρολόγιο πρόγραμμα ή με την ίδια την κατασκευή του ρολογιού. Από το άυλο και το άπειρο κατασκευάστηκε το υλικό και πεπερασμένο. Φυλακίζοντας το χρόνο σε ένα ρολόι… Συνέχεια

Η προσχεδιασμένη/προγραμματισμένη αχρήστευση

«Ο κόσμος είναι αρκετά μεγάλος για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του κάθε ανθρώπου, αλλά είναι πολύ μικρός για να ικανοποιήσεις την ανθρώπινη απληστία!». Γκάντι, Μαχάτμα (1869 -1948)

Στο κείμενο που ακολουθεί παρουσιάζουμε αναλυτικά το ντοκυμανταίρ της Κόσιμα Νταννόριτζερ1 (Cosima Dannoritzer) «The LightBulb Conspiracy» το οποίο αποκαλύπτει κάποια «χτυπητά» παραδείγματα της προσχεδιασμένης/προγραμματισμένης αχρήστευσης (planned / programmed obsolescence). H προσχεδιασμένη/προγραμματισμένη αχρήστευση των καταναλωτικών αγαθών είναι ένας μυστικός μηχανισμός στην καρδιά της καταναλωτικής κοινωνίας.

Καταναλώνω άρα υπάρχω. Η αυτοεκτίμηση και η ταυτότητά μας εξαρτώνται από το πόσα και τι αγοράζουμε, είτε σαν αντικείμενα, είτε σαν τροφή. Στην καταναλωτική κοινωνία αγοράζουμε αντικείμενα επί πιστώσει, με δανεικά, τα οποία ουσιαστικά δε χρειαζόμαστε. Υπάρχει ανάπτυξη για την ανάπτυξη, όχι για την κάλυψη βασικών αναγκών. Βασίζεται στην επιθυμία του καταναλωτή να κατέχει κάτι νεότερο λίγο ή πολύ νωρίτερα από ό,τι είναι απαραίτητο. Θα έλεγε κανείς πως θα έπρεπε να είμαστε ευτυχισμένοι, καθώς καταναλώνουμε 26 φορές περισσότερο από την εποχή του Μαρξ. Είναι προφανές πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς τα όμορφα πράγματα στη ζωή δεν είναι …πράγματα!

Το γεγονός αυτό, εκτός από επιπτώσεις στον ίδιο τον άνθρωπο, όπως η παχυσαρκία, έχει τρομακτικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, καθώς τόνοι σκουπιδιών αποστέλλονται στις χώρες του τρίτου κόσμου ή αναπτυσσόμενες χώρες καθώς ο πλανήτης έχει περιορισμένους πόρους (πεπερασμένος πλανήτης). Για παράδειγμα, στην Γκάνα, το 80% αυτών των αποβλήτων δεν επισκευάζονται και ό,τι μπορεί να χρησιμοποιηθεί από αυτά, το λεγόμενο σκραπ (απόβλητα μετάλλου) ανακυκλώνεται. Μάλιστα επειδή η νομοθεσία απαγορεύει την αποστολή αποβλήτων από τη μια χώρα σε άλλη τα βαφτίζουν «δεύτερο χέρι». Συνέχεια

ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ 51 ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΜΒΟΥΡΓΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ G20 ΣΤΙΣ 6-7-8 ΙΟΥΛΙΟΥ

Σύμφωνα με το Spiegel Online, το οποίο επικαλείται τις γερμανικές εισαγγελικές αρχές, ανάμεσα στους συλληφθέντες είναι και ένας διαδηλωτής από τον ελλαδικό χώρο, ενώ γερμανικές εφημερίδες συνεχίζουν να κάνουν λόγο και στα σημερινά τους φύλλα για συλλήψεις και άλλων διαδηλωτών από τον ελλαδικό χώρο.

Επίσης, σύμφωνα με αναφορές της αστυνομίας του Αμβούργου, οι περισσότεροι από τους συλληφθέντες είναι Γερμανοί, Ιταλοί, Ελβετοί και λιγότεροι από τη Ρωσία και την Ολλανδία, ενώ ανταποκριτής του ARD στη Μαδρίτη μετέδωσε ότι είχε κυκλοφορήσει σύνθημα στους «ακροαριστερούς κύκλους» να προετοιμαστούν για να ρίξουν το Αμβούργο στο χάος. Στους τοίχους σπιτιών και λεηλατημένων καταστημάτων βρέθηκαν επιγραφές στα ισπανικά και στα βασκικά, ενώ γερμανοί ανταποκριτές αναφέρουν ότι συνελήφθη τουλάχιστον ένας διαδηλωτής από το Μπιλμπάο. Οι δικαστικές αρχές του Αμβούργου διέταξαν τελικά την προφυλάκιση 51 διαδηλωτών, οι περισσότεροι ηλικίας κάτω των 30 χρονών.

Αστυνομικές αναφορές επίσης κάνουν λόγο για 476 τραυματίες αστυνομικούς (αρκετοί από τους οποίους από τα χημικά που οι ίδιοι εξαπέλυαν ενάντια στους διαδηλωτές) στις βίαιες ταραχές, που διήρκησαν έως το απόγευμα της Κυριακής, ενώ συνολικά συνελήφθησαν 186 άτομα. Συνέχεια

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΟΛΥΒΕΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ (2)

«Στην Prima Linea ανήκει επίσης και ο νεαρός Ντονάτ Καττίν, γιος του γνωστού Χριστιανοδημοκράτη, που χρημάτισε πολλές φορές υπουργός. Ο Καττίν φθάνει στο βαθμό του στρατιωτικού διοικητή της Prima Linea. Η ευθύνη για την δολοφονία του δικαστή Αλεσσαντρίνι είναι και δική του. Αρκετά ευφυής αντιλαμβάνεται ότι ήρθε η ώρα να εγκαταλείψει την οργάνωση. Αποσύρεται μ’ ένα σχέδιο που θυμίζει εκείνο του Superclan· παραμένει κρυμμένος μελετώντας την οικονομική κατάσταση, ετοιμάζεται για την μελλοντική καπιταλιστική κρίση. Τελικά απομακρύνεται από την Prima Linea λίγες μέρες πριν από την σύλληψη στο Τορίνο του μαχητή Σαντάλο, ενός από τους μεγαλύτερους μετανοημένους. Ο Σαντάλο μιλάει, αναφέρει και το όνομα του Ντονάτ Καττίν. Επί δέκα ημέρες δεν γίνεται καμία ενέργεια για την σύλληψή του. Απεναντίας ειδοποιείται και κατορθώνει να διαφύγει στο Παρίσι. Ύστερα ένας από τους εξόριστους, κάποιος Πάολο Σάλβι, παραδίνεται και δίνει στην ιταλική αστυνομία στα σύνορα τις διευθύνσεις όλων των μελών της Prima Linea που κρύβονται στο Παρίσι. Συλλαμβάνονται όλοι εκτός από τον Ντονάτ Καττίν. Περνάει ένας μήνας κι ο νεαρός παραδίνεται κι αυτός, εκμεταλλευόμενος μια ευνοϊκό ρύθμιση που θεσπίστηκε για τους μετανοημένους. Μια συμφωνημένη σύλληψη; Μυστήρια της ιταλικής ζωής, δηλαδή πολιτικάντικα καραγκιοζιλίκια» (Giorgio Bocca Εμείς οι Τρομοκράτες, Δώδεκα χρόνια ένοπλου αγώνα στην Ιταλία, Μιλούν οι Πρωταγωνιστές). Συνέχεια

ΙΣΤΟΡΙΕΣ (ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ) ΑΠΟ ΤΑ ΜΟΛΥΒΕΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ (1)

Το παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο του Giorgio Bocca Εμείς οι Τρομοκράτες, Δώδεκα χρόνια ένοπλου αγώνα στην Ιταλία, Μιλούν οι Πρωταγωνιστές έρχεται αμέσως μετά την καταγραφή της κατηγορηματικής άρνησης του συγγραφέα να συνταχθεί με εκείνους που υποστήριζαν τότε ότι ο νόμος για τους μεταμεληθέντες ήταν αποτελεσματικός και «πέτυχε» εκατοντάδες συλλήψεις και το τέλος της «τρομοκρατίας».

Ο Giorgio Bocca εμφανίζεται πεπεισμένος ότι δεν είναι οι μεταμεληθέντες, που κατατρόπωσαν την «τρομοκρατία», αλλά η ήττα της «τρομοκρατίας», που δημιούργησε τους μεταμεληθέντες.

Ο συγγραφέας διακρίνει εύστοχα ότι όσο καταποντίζεται η «τρομοκρατία» στο «πάτο του βαρελιού» τόσο οι ηγέτες της χρησιμοποιούν μια όλο και πιο εκλεπτυσμένη φρασεολογία «με επιστημονικές αναλύσεις για να ξεχωρίσουν από τον συρφετό» και να εξηγήσουν την «ανυπαρξία του κινήματος» γαντζωμένοι ακόμα περισσότερο στον λενινιστικό συγκεντρωτισμό τους. Συνέχεια

Αμήχανος Οδυσσέας

«Πρόκειται να έρθει το νέο είδος των ανθρώπων ένα άλλο είδος ξαφνικό. Μια νέα ράτσα κι απόλυτοι θα έχουν μια αφάνταστη τελειότητα. Οι παληοί άνθρωποι κι αυτός ο τρομαγμένος λαός πρέπει να εξαφανιστούν. Κανονίστηκε να πεθάνουν σε μια ωρισμένη μέρα. Αλλά πρέπει να γυρίσουν ο καθένας στον τόπο του κι εκεί να πεθάνει».[1] Γιώργος Χειμώνας, Ο γιατρός Ινεότης

Κι εκείνος στη στιγμή με γνώρισε θωρώντας με μπροστά του,
και μες στα κλάματα ανεμάρπαστα μου
συντυχαίνει λόγια:
Γιέ του Λαέρτη αρχοντογέννητε,
πολύτεχνε Οδυσσέα,
ίδια και συ τραβάς, βαριόμοιρε,
τρισάθλια μοίρα, βλέπω,
σαν που κι εγώ τραβούσα αδιάκοπα
κάτω απ᾿ το φως, του γήλιου! Ομήρου Οδύσσεια, Ραψωδία Λ΄ (Νέκυια), στίχοι 615-619

Σε καιρούς που χάνονται τα ονόματα και ένας παλιός κόσμος πεθαίνει, ακόμη κι ένας πολυμήχανος Οδυσσέας χάνει το δρόμο του· στέκει αμήχανος και λέει τα τελευταία του λόγια. Πριν περάσει στο βουβό σκοτάδι, θ’ αντικρύσει στα μάτια τις βουβές σκιές δίχως ψυχή. Μόνο που αυτές αναπνέουν αδιάφορες για τη ζωή τους. Και τον αφήνουν μεταίωρο ταξιδιώτη του σήμερα και του πάντα.

Την προσοχή σας σύντροφοι, θέλω να σας μιλήσω, ίσως για φορά τελευταία, που, όμως, στα χείλη μου σαν πρώτη μοιάζει. Εγώ, ο πολυμήχανος Οδυσσέας, της Τροίας πορθητής, που της Κίρκης τον έρωτα και την χολή βύζαξα στο κορμί μου, εδώ εμπρός σας στέκομαι, ξαρμάτωτος, ξέσκεπος, δίχως σκουτάρι δρύινο, δίχως φωτόσπαθο λαμπρό να σχίζει τον αέρα. Εν πλήρη συνειδήσει, το προσωνύμιό μου, που, από θεούς κι ανθρώπους φέρω κατάρα κι ευλογία, αρνιέμαι μια για πάντα. Νιώθω πια αμήχανος, στα χέρια και την ψυχή, το ταξίδι άλλο δεν ξέρω πώς να συνεχίσω. Στην πέτρα τούτη, της Γαίας οστό, καθήμενος αναστοχάζομαι το πριν, το τώρα, το μετά. Συνέχεια

ΕΜΒΟΛΙΑ και ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ

«Τον άμεσο εμβολιασμό όλων των κοριτσιών 12-13 χρόνων για την αντιμετώπιση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Υγείας Δ. Αβραμόπουλος. Στην απόφασή του αυτή οδηγήθηκε ύστερα από εισήγηση ειδικής επιστημονικής επιτροπής που είχε συσταθεί με επικεφαλής τον καθηγητή Γυναικολογίας Μ. Διακομανώλη. Η διάθεση των εμβολίων για τις ηλικίες αυτές θα είναι δωρεάν». Ελευθεροτυπία, 07/02/2007

Από τις αρχές του 2007[1] διάσπαρτα δημοσιεύματα σε εφημερίδες και περιοδικά έκαναν λόγο για ένα νέο εμβόλιο πρόληψης του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας με την ονομασία Gardasil, που ανακαλύφθηκε από τον αυστραλό καθηγητή Ίαν Φρέϊζερ. (Λέγεται ότι δρα ως προστασία από δύο κλώνους του ανθρώπινου ιού θηλώματος Η.P.V. (Human Papilloma Virus), που θεωρείται ως αιτία για 70% περίπου των καρκίνων του τραχήλου. Όμως, ο H.P.V. είναι αρκετά κοινός και μπορεί να βρεθεί σε περίπου 80% των ατόμων και των δύο φύλων. Πολλοί ισχυρίζονται ότι δεν έχει βρεθεί μια ακριβής και απόλυτη σχέση του hpv με τον καρκίνο.) Τα θεαματικά αποτελέσματα για το εμβόλιο, που εμφάνιζαν τα συγκεκριμένα ρεπορτάζ… εγείρουν αυθορμήτως το ενδιαφέρον του υπ. Υγείας, που προχώρησε στη παραπάνω δήλωση. Λίγες μέρες μετά την απόφαση που ελήφθη από την κυβέρνηση για δωρεάν καθολική χορήγηση του εμβολίου, εμφανίστηκαν και τα πρώτα τηλεοπτικά ρεπορτάζ, που έκαναν λόγο για τις παρενέργειες που προκαλεί το συγκεκριμένο εμβόλιο, σύμφωνα με μελέτες. Εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος τα υπερκέρδη της φαρμακοβιομηχανίας που θα εισάγει και θα διακινεί στην ελληνική αγορά το συγκεκριμένο εμβόλιο, που έχει αρχικά κοστολογηθεί με 550 ευρώ το καθένα και αποτελεί μια από τις ψηλότερες τιμές που συναντάται πανευρωπαϊκά. Συνέχεια

ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΩΣΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΧΡΗΣΙΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΞΙΑ…

Η τραγωδία στην Ευρωζώνη, σήμερα, είναι η αίσθηση παραίτησης που επικρατεί, όπου τα κατεστημένα κόμματα της Κεντροαριστεράς και της Κεντροδεξιάς αφήνουν την Ευρώπη να κυλήσει σ’ ένα οικονομικό «πυρηνικό χειμώνα». Κατά μία έννοια είναι τραγικό, αλλά μόνο κόμματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς μπορούν να στηρίξουν αξιόλογες στρατηγικές, όπως αναδιοργάνωση χρέους. Η άνοδος των Podemos δείχνει ότι υπάρχει μεγάλη ζήτηση για εναλλακτική στρατηγική. Αν δεν αλλάξουν θέσεις τα καθιερωμένα κόμματα, θα δημιουργηθεί μεγάλο κενό για να καλύψουν οι Podemos και ΣΥΡΙΖΑ. Financial Times, Wolfgang Munchau 29/11/2014

Για όσους θέλουν να σκέπτονται λογικά και να μην αναλώνονται σε ευχολόγια και χίμαιρες, είναι φανερό πως άνοιξε ο δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ για την εξουσία. Αυτό που αποτελεί πλέον πραγματικό κίνδυνο είναι οι συνέπειες μιας αποτυχίας της Αριστεράς στην εξουσία. Για να το αποφύγουμε αυτό, να προσπαθήσουμε όλοι ώστε η Αριστερά να μην καταρρεύσει αργότερα. Ανδρέας Ανδριανόπουλος στην «Εφημερίδα των Συντακτών», 4/6/2014

Ο γνωστός ιταλός βιομήχανος Τζιάνι Ανιέλι (1921-2003) φέρεται να έχει πει την παρακάτω φράση η οποία αποδίδεται παρά τις διάφορες παραλλαγές της ως εξής: «Υπάρχει ένα είδος Αριστεράς που είναι πιο χρήσιμη από τη Δεξιά. Πρόκειται για εκείνη την Αριστερά που μπορεί να κάνει όλα όσα δεν θα μπορούσε να κάνει η Δεξιά».

Μ’ άλλα λόγια, ο Ανιέλι δεν δίσταζε να αναγνωρίσει την χρησιμότητα της Αριστεράς. Δεν έμεινε, όμως, μόνο εκεί, αλλά διέκρινε την ιδιαίτερη χρησιμότητα εκείνης της Αριστεράς, που είναι ικανότερη και αποτελεσματικότερη από την Δεξιά. Εκείνης της Αριστεράς, που μπορεί να φέρει εις πέρας όλα όσα δεν μπορεί να κάνει η δεξιά. Συνέχεια

Ελεύθερο Πνεύμα

Με αφορμή τον θόρυβο που προκλήθηκε από τη παράφραση κειμένου του Γεωργίου Θεοτοκά, που δόθηκε στους μαθητές στις πρόσφατες Πανελλήνιες εξετάσεις, όπου ο «κακός πρωθυπουργός» διασκευάστηκε σε «κακό επιστήμονα», θυμηθήκαμε ορισμένα ενδιαφέροντα αποσπάσματα από το δοκίμιο του Γεωργίου Θεοτοκά, «Ελεύθερο Πνεύμα» το οποίο γράφτηκε το 1929, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 24 χρονών. Συνέχεια

Ναρκωτικά: Προσεγγίζοντας το τέλος μιας εποχής

Ο 26χρονος ρώσος Κωνσταντίν έχει ήδη πάρει θέση στην πολυθρόνα ενός χειρουργείου της κακιάς ώρας. Οι γιατροί απολυμαίνουν με «betadine» το σκελετωμένο δεξί κάτω άκρο του που έχει πρηστεί πολύ και τα δάχτυλα έχουν μαυρίσει. Στη συνέχεια, αφαιρούν τις γάζες από το φασκιωμένο αριστερό πόδι του. Το θέαμα είναι για πολύ γερά στομάχια. Δεκαπέντε εκατοστά από το γόνατο, το κόκκαλο της κνήμης και της περόνης είναι γυμνό. Η σάρκα σε αυτή την περιοχή έχει εξαφανιστεί και η γκρίζα άμορφη υγρή μάζα που κρέμεται πιο κάτω ίσα που θυμίζει ότι αυτό ήταν κάποτε πόδι. Οι γιατροί πριονίζουν πρόχειρα με χειρουργικό πριόνι το σημείο του ποδιού στο γυμνό κόκκαλο. Ο Κωνσταντίν δεν έχει ανάγκη από αναισθητικό, γιατί πολύ απλά έχουν καταστραφεί μαζί με τη σάρκα, όλα τα νεύρα. Ο υπόλοιπος ακρωτηριασμός, αρκετά πιο πάνω από το γόνατο, θα γίνει αργότερα σε κανονικό χειρουργείο. Σύμφωνα με την ιατρική ορολογία ο Κωνσταντίν πάσχει από «ξηρά γάγγραινα» στο δεξί πόδι, «υγρή γάγγραινα» στο αριστερό και επιπλέον είναι ασθενής από «Ηπατίτιδα C».

Αυτό είναι το περιεχόμενο ενός βίντεο (από τις λίγες δεκάδες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο), τραβηγμένο με ερασιτεχνική κάμερα, από τους γιατρούς και νοσοκόμους. Το θέαμα σοκάρει τον ανυποψίαστο θεατή, όχι όμως τους συνηθισμένους, σε ακρωτηριασμούς νεαρών ατόμων ηλικίας 17-25, γιατρούς. Η γάγγραινα και ο συνεπακόλουθος ακρωτηριασμός και τελικά ο θάνατος από σηψαιμία, πνευμονική εμβολή, βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα και πολυοργανική ανεπάρκεια, είναι η κατάληξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των χρηστών των λεγόμενων «φαρμακευτικών ναρκωτικών», δηλαδή ναρκωτικών που είναι δυνατόν να παρασκευαστούν «στο σπίτι» (homemade) από «νόμιμα» φάρμακα, όπως αντικαταθλιπτικά, αμφεταμίνες και άλλα. Ένας μόνο χειρούργος στο νοσοκομείο Ν15 της Μόσχας που ειδικεύεται στις αγγειακές παθήσεις, χειρουργεί (ακρωτηριάζει) καθημερινά, 2-3 άτομα, χρήστες του «νέου» ναρκωτικού, του Coaxil, επί τρία χρόνια και ο αριθμός αυξάνεται σταθερά. Συνέχεια

H ρητορική του φόβου και τα εργαλεία του κράτους

Η διαρκής ανασυγκρότηση της κυριαρχίας και η συντήρηση των εξουσιαστικών δομών της, ήταν ανέκαθεν το σημαντικό συστατικό για τη διαιώνισή της. Πέρασαν πάρα πολλά χρόνια από τότε που αρκούνταν απλά στην καταστολή της ελεύθερης βούλησης των ανθρώπων. Κατασκεύασε μηχανισμούς όπως ο στρατός και η αστυνομία, κατασκεύασε την οικονομία, την δημοκρατία και κατ’ επέκταση την πολιτική. Η διαρκής αυτή ανασυγκρότηση τής δίνει τη δυνατότητα να γίνεται περισσότερο αποτελεσματική, στον έλεγχο και την καταστολή, χρησιμοποιώντας ανά περιόδους, εργαλεία που εξελίσσονται ταυτόχρονα με την «πρόοδο» της ανθρωπότητας. Αυτά τα εργαλεία μπορεί να είναι η επιστήμη, η τεχνολογία καθώς και η προσεκτική μελέτη της κοινωνικής συμπεριφοράς των ανθρώπων στα αστικά κέντρα που κατασκεύασε. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι έννοιες όπως η «ψυχολογία του λαού» ή κοινωνική ψυχολογία, εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με την δημιουργία των εθνών-κρατών, και τη συσσώρευση των ανθρώπων στα μεγάλα αστικά κέντρα, κατά την βιομηχανοποίηση της παραγωγής στα μέσα του 19ου αιώνα. Ο ερευνητικός τομέας της κοινωνικής ψυχολογίας, είναι σχετικός με το φαινόμενο που υποδηλώνεται με την έννοια της «μάζας» και την «νοητική ενότητα» της. Οι πρώτες έρευνες σχετικά με την «συμπεριφορά των μαζών» σχετίζονται με τις πρώτες πολυάριθμες αυθόρμητες εμφανίσεις και διεκδικήσεις των εργατών στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες του τέλους του 19ου αιώνα και αποτέλεσαν ένα ιδιαίτερο κοινωνικό φαινόμενο της εποχής. «Η συνάθροιση ανθρώπων αποκτά, κάτω από ορισμένες περιστάσεις, τελείως διαφορετικές ιδιότητες από αυτές που έχει το κάθε άτομο: σχηματίζεται αυτό που ονομάζεται ψυχολογικό πλήθος, το οποίο αποτελεί ένα και μόνον ον, με μια συλλογική ψυχή και το οποίο υπόκειται στον ψυχολογικό νόμο της νοητικής ενότητας των μαζών.» [1] Συνέχεια

Μαρξισμός: ιδεολογία και πρακτική της κυριαρχίας

«Απεχθάνομαι το ν κομμουνισμό, γιατί είναι η άρνηση της ελευθερίας και γιατί δε μπορώ να αντιληφθώ τίποτα το ανθρώπινο χωρίς ελευθερία. Δεν είμαι κομμουνιστής γιατί ο κομμουνισμός απορροφά όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας μέσα στο κράτος, γιατί καταλήγει απαραίτητα στη συγκέντρωση της ιδιοκτησίας στα χέρια του κράτους, ενώ εγώ θέλω την κατάργηση του κράτους –την ριζική εξάλειψη της εξουσίας και της κηδεμονίας του κράτους– που, με την πρόφαση ότι κάνει τους ανθρώπους ηθικούς και πολιτισμένους, τους έχει σήμερα υποδουλώσει, καταπιέσει, εκμεταλλευτεί και εξαθλιώσει.» Μιχαήλ Μπακούνιν

Είναι ευδιάκριτη, πλέον, η αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργούσαν μέχρι τώρα οι κοινωνικές δομές. Οι ισορροπίες που υπήρχαν διαταράσσονται. Αυτά οφείλονται στην περίοδο που διανύουμε και η οποία χαρακτηρίζεται από την διαδικασία ανασυγκρότησης του κρατισμού και της κυριαρχίας τόσο σε τοπικό, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Έχει αναφερθεί και σε άλλα κείμενα, ότι η διαδικασία αλλαγών στο κοινωνικό πεδίο είναι ένα μέρος του κρατικού σχεδιασμού, που έχει έναν ορίζοντα υλοποίησης μεγάλων σχετικά χρονικών περιόδων. Όταν, όμως, γίνεται πιο άμεση η ανάγκη του κράτους να ανασυγκροτηθεί -και άρα να επιταχυνθούν οι ρυθμοί τότε, η επίδραση της αλλαγής των χαρακτηριστικών της επιβολής του στους ανθρώπους γίνεται σκληρότερη. Σε αυτές τις συνθήκες το κράτος –συνθήκη αντιανθρώπινη, καταδυναστευτική και καταστροφική– αναζητά και βρίσκει αρκετούς συμμάχους σε όλο το ιδεολογικό και πολιτικό φάσμα. Συνέχεια

O «ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ» ΚΑΙ Η ΚΑΡΤΑ-ΒΡΑΧΙΟΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ VISA…

Όπως αναφέρει σχετικά η Γενική Διευθύντρια της Εθνικής Τράπεζας «η Εθνική Τράπεζα καινοτομεί για μία ακόμη φορά, προσφέροντας την πρώτη wearable υπηρεσία πληρωμών η οποία θα διατίθεται σε λίγες ημέρες και στην εγχώρια  αγορά.

Περί τίνος πρόκειται;

Πρόκειται για προπληρωμένη κάρτα VISA, η οποία διατίθεται σε μορφή wearable – βραχιολιού με ενσωματωμένη τεχνολογία ανέπαφων συναλλαγών. Συνέχεια

Από την οπτική της Κοινωνίας

Μια συζήτηση με τον James C. Scott

Ο James C. Scott είναι ένας από τους έντονους επικριτές του υπέρ-νεωτεριστικού σχεδιασμού της ανθρώπινης ανάπτυξης. Πιστεύει ότι η διαδικασία συγκρότησης του κράτους, που οδηγεί σε αυτό που αποκαλεί «ευανάγνωστο» και «προτυποποίηση» της κοινωνίας, προάγει τον έλεγχο και την κυριαρχία αντί για την διαφώτιση και την ελευθερία.

Ο Scott άρχισε την ακαδημαϊκή του καριέρα μελετώντας μικρές αγροτικές κοινότητες στα δάση της Μαλαισίας. Όταν έφυγε από το τροπικό δάσος, πήρε μαζί του μια σειρά από ζωτικής σημασίας παρατηρήσεις σχετικά με το πώς τα εθνικά κράτη οργανώνουν τις κοινωνίες τους.

Το μνημειώδες βιβλίο του, Από την οπτική του Κράτους (1998)[1], έγινε η βάση για μια θεμελιακή και καλοδουλεμένη κριτική του τρόπου με τον οποίο οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί για το προχώρημα της κοινωνίας μπορούν να πάνε εντελώς στραβά: υποχρεωτική κατασκευή χωριών στην Τανζανία, επιστημονική δασοκομία στην Πρωσία, υπέρ-νεωτεριστικοί μέθοδοι στη Βραζιλία, τα πλάνα εκβιομηχάνισης της γεωργίας στην ΕΣΣΔ και η σύγχρονη παραλλαγή της με τους Στόχους Χιλιετούς Ανάπτυξης. Σύμφωνα με τον Scott, όλα αυτά είναι παραδείγματα ορθολογιστικά, ουτοπικής κυανοτυπικής[2] συλλογιστικής, που αποδείχθηκε ολέθρια.

***

Erik Gerritsen: Πώς κατέληξες στο συμπέρασμα ότι η κοινωνία δεν μπορεί να τυποποιηθεί;

James C. Scott: Κατά τη διάρκεια της έρευνάς μου, στη Νοτιοανατολική Ασία βρέθηκα αντιμέτωπος με τις δραματικές αποτυχίες των αναπτυξιακών έργων. Διαπίστωσα ότι οι μέχρι τότε επιτυχείς αγροτικές κοινότητες καταστράφηκαν αμέσως μετά την σχεδιασμένη αναπτυξιακή ενίσχυση από το κράτος και εγώ προσπάθησα να καταλάβω τις βαθύτερες αιτίες αυτών των αποτυχιών.

Για να καταφέρει το κράτος να κάνει πράξη τα φιλόδοξα σχέδιά του έπρεπε να αλλάξει και να επέμβει στις δομές με κάθε τρόπο, δημιουργώντας ένα ορισμένο είδος κοινωνίας που θα μπορούσε έπειτα να χειριστεί. Έπρεπε να δημιουργήσει πολίτες με ταυτότητες. Πολίτες με ονόματα που θα μπορούσε να καταγράφει, γνωρίζοντας τις διευθύνσεις τους και κτηματογραφώντας τους. Συνέχεια

OI «NONOI» ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟ «ΠΡΟΒΑΤΟ» ΤΗΣ ΚΟΖΑ ΝΟΣΤΡΑ…

Συνελήφθη σήμερα ο Καλαβρέζος μαφιόζος Τζουσέπε Τζόρτζι, 56 ετών, γνωστός με το προσωνύμιο «u capra» (το πρόβατο) στην περιοχή Σαν Λούκα της Καλαβρίας, o οποίος κατεζητείτο από το 1994 και εθεωρείτο ένας από τους πιο επικίνδυνους καταζητούμενους όλης της Ιταλίας. Το «πρόβατο» ένα από τα ισχυρότερα μέλη της μαφίας της Καλαβρίας έχει καταδικαστεί και θα πρέπει να εκτίσει κάθειρξη 28 ετών και 9 μηνών για διακίνηση ναρκωτικών διεθνώς.

Πριν λίγες ημέρες ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης κατέθεσε την μεγαλύτερη προσφορά στην σχετική δημοπρασία που είχαν προκηρύξει οι τράπεζες και από το μεσημέρι της προηγούμενης Τετάρτης είναι πλέον το νέο μεγάλο αφεντικό του ΔΟΛ. Συγκεκριμένα κατέχει πλέον τις εφημερίδες ΒΗΜΑ και ΝΕΑ, το 22,11% των μετοχών του MEGA CHANNEL γεγονός που τον καθιστά δεύτερο μεγαλύτερο μέτοχο μετά τον Βαρδινογιάννη, τις ιστοσελίδες IN.GR, BHMA.GR, και NEA.GR, τον ραδιοφωνικό σταθμό BHMA.FM, το 50% των μετοχών της «IRIS ΕΚΤΥΠΩΤΙΚΗ», το 41,22% των μετοχών του πρακτορείου διανομής «ΑΡΓΟΣ». Με άλλα λόγια ότι ανήκε στον πάλαι ποτέ ονομαζόμενο συγκρότημα Λαμπράκη, αυτό που για δεκαετίες ανέβαζε και κατέβαζε κυβερνήσεις. Ο εφοπλιστής Μαρινάκης είναι, επί πλέον, ο πραγματικός δήμαρχος Πειραιά, τον συνδέουν στενοί δεσμοί με την οικογένεια Μητσοτάκη, ενώ την ίδια στιγμή πλήθος δημοσιευμάτων τον εμπλέκουν στην διακίνηση, ενός τόνου και …κάτι, ηρωίνης με το πλοίο Noor-1, είναι ήδη υπόδικος για πέντε κακουργήματα («απλή» συνέργεια στην σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, δωροδοκία, αλλοίωση αποτελεσμάτων κ.ά.). Συνέχεια

Ο ΚΑΜΜΕΝΟΣ, Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΣΟΥΔΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ «ΦΙΛΩΝ»…

Τα πρόσφατα δημοσιεύματα που αφορούν την βάση της Σούδας, το περιεχόμενο και την χρονική διάρκεια επέκτασης της «συμφωνίας», που υπογράφηκε το 1990 με τις ΗΠΑ, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια παρερμηνείας των στόχων, αλλά και των ευρύτερων σχεδιασμών με τους οποίους είναι συνυφασμένη.

Το κύριο νομοθετικό κείμενο που περιγράφει το καθεστώς χρήσης της βάσης της Σούδας είναι η MDCA (Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας) η οποία υπεγράφη το 1990 όταν υπουργός Εξωτερικών ήταν ο Αντώνης Σαμαράς και πρέσβης των ΗΠΑ ο Μάικλ Σωτήρχος, κυρώθηκε με τον νόμο 1893/1990 και προέβλεπε την κατ’ έτος ανανέωσή της μετά την αρχική οκταετή ισχύ της. Ο Καμμένος δηλώνει τώρα, σ’ όλους τους τόνους, ότι είναι πρόθυμος να την ανανεώσει ακόμη και για τα επόμενα δέκα έτη, να κάνει δεκτό το αίτημα των ΗΠΑ για μόνιμη εγκατάσταση στόλου μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAVs ή drones), ενώ επιμένει για την παραχώρηση βάσης και στην Κάρπαθο, η οποία «σκαλώνει» εξ αιτίας των ενστάσεων του τουρκικού κράτους. Συνέχεια

ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ Ο «ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ» και Η ΜΝΗΜΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΧΥΛΟΣ…

«Η επίθεση στον Λουκά Παπαδήμο την περασμένη Πέμπτη, στον βαθμό που συμβόλιζε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές δήθεν κατά των «ανάλγητων τραπεζιτών», αποτελεί την απόλυτη ειρωνεία. Αν κάτι εκπροσωπεί ο κ. Παπαδήμος με την πορεία στο δημόσιο βίο όλα τα χρόνια, είναι την «καλή Ελλάδα», την Ελλάδα της προόδου, της φιλοευρωπαϊκής κατεύθυνσης, του κοσμοπολιτισμού και των διεθνών διακρίσεων με όπλο την παιδεία και την συνεπή και συνεχή προσπάθεια» (Καθημερινή, Ε. Χρυσολωρά, 28-5-2017).

Ακούραστα τα παπαγαλάκια. Με την αγιαστούρα στο χέρι και όποιος αντέξει. Ο Παπαδήμος ο …καλός ο άνθρωπος, ο κεντρικός τραπεζίτης, που ευλόγησε την «φούσκα» του χρηματιστηρίου, ο τραπεζίτης που νταραβερίστηκε με την Goldman Shacs για να επιτευχθεί η είσοδος στην ΟΝΕ και να ανοίξει ο δρόμος για τον αρμαγεδώνα που ακολούθησε, ο Παπαδήμος πρωθυπουργός με όπλο την καρμανιόλα του δεύτερου μνημονίου, το προβεβλημένο στέλεχος της Τριμερούς, ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ.

Και όμως έχουν περάσει λιγότερα από έξι χρόνια από τότε που κλήθηκε να ολοκληρώσει τις «συνεπείς και συνεχείς προσπάθειές του». Για το καλό όλων; Νομίζεις ότι διαβάζεις κάποια λόγια που αφορούν άλλη χώρα, άλλα πρόσωπα, άλλες συνθήκες, νομίζεις ότι διαβάζεις το παραμύθι με την Χιονάτη και τους επτά νάνους.

Και όμως. Είμαστε εδώ. Εδώ που ο εφιάλτης συνεχίζεται. Εδώ που η μνήμη, φαίνεται ότι είναι πλέον απαγορευμένη.

Ας θυμηθούμε, λοιπόν. Συνέχεια

ΝΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΚΛΑΙΕΙ ΜΕ ΜΑΥΡΟ ΔΑΚΡΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΗΜΟ!

Οι μαύρες μερσεντές κατέφθαναν η μία πίσω από την άλλη στο νοσοκομείο στο οποίο μεταφέρθηκε τραυματίας μετά την έκρηξη παγιδευμένης επιστολής ο πρώην δοτός πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος, πρώην κεντρικός τραπεζίτης, αλλά και πρώην αντιπρόεδρος της ΕΚΤ (μεταξύ άλλων). Οι «εξέχουσες» προσωπικότητες (τραπεζίτες και πολιτικοί), που έσπευσαν στο σημείο έμοιαζαν περισσότερο να έρχονται πρώτα απ’ όλα να υποβάλλουν τα σέβη τους σε μια «άγνωστη αδελφότητα» και δευτερευόντως να ενημερωθούν για την υγεία του τραυματία.

Τα επαναλαμβανόμενα και βέβαια πανομοιότυπα πλάνα των τηλεοπτικών σταθμών στάθηκαν και δικαίως κατά την γνώμη μας στην προσέλευση και στις δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού Σημίτη, που εμφανίστηκε ως άλλος Ντον Κορλεόνε. Η σκηνή ήταν κυριολεκτικά δανεισμένη από ταινίες με θέμα την μαφία, όπως ο Νονός ή Τιμή των Πρίτζι. Τις επόμενες ημέρες εφημερίδες, «ενημερωτικές» ιστοσελίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί επιδόθηκαν σε ένα άνευ προηγουμένου λιβάνισμα του Λουκά Παπαδήμου.

Το άρθρο της εφημερίδας Καθημερινή και συγκεκριμένα στο φύλλο της 26ης-5-2017, που υπογράφει ο Νίκος Κωνσταντάρας είναι από τα πλέον ενδεικτικά: Συνέχεια

Τα πενήντα χρόνια δουλείας και το «θολωμένο» μυαλό του Τσίπρα…

Στην χθεσινή ομιλία του (24/5) το κομμουνιστικό ανδρείκελο που ονομάζεται Αλέξης Τσίπρας από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) απαντώντας στο ερώτημα γιατί δεν υπήρξε λύση στο τελευταίο Eurogroup, απάντησε με τον εξής τρόπο: «Διότι υπήρξε προσπάθεια να προωθηθεί και πάλι μια θολή λύση. Μια λύση μετάθεσης του προβλήματος. Μια λύση που δεν αντιστοιχούσε στο οικονομικό κλίμα, στα δημοσιονομικά αποτελέσματα της ελληνικής οικονομίας αλλά ούτε και στις θυσίες του ελληνικού λαού». Συνέχεια

Αναρχικοί και σύνθεση, πρωτοπορία και ανιδιοτέλεια

Ένα βασικό χαρακτηριστικό των αναρχικών και των αναρχικών ομάδων/πυρήνων είναι η σύνθεση μεταξύ τους πάνω σε ανιδιοτελή βάση, στα πλαίσια της δράσης και της συμμετοχής τους στους κοινωνικούς αγώνες για την απελευθέρωση από τα δεσμά κράτους και εξουσίας.

Οργανώνοντας τη δράση τους και τη διάχυση του λόγου τους, οι αναρχικοί αποσκοπούν στην πανανθρώπινη απελευθέρωση. Εννοείται ότι η δράση αυτή δε γίνεται για να εξυπηρετήσει κανένα απολύτως προσωπικό όφελος. Είναι χαρακτηριστικό π.χ. και γνωστό τοις πάσι, ότι σε εξουσιαστικές οργανώσεις, όπως κόμματα, κομματίδια, δημοτικές κινήσεις κτλ. υπάρχει κατά κανόνα προσωπικό όφελος που αυτό μεταφράζεται σε χρηματικές απολαβές (είτε για να γράψει κάποιος ένα κείμενο, είτε για να κολλήσει π.χ. κάποιες εκατοντάδες αφίσες), που ειδικά στην περίπτωση οργανωμένων κομμάτων με στηρίγματα σε εξουσιαστικούς θεσμούς μεταφράζεται και σε κάποιο διορισμό, μια θεσούλα βρε αδερφέ για να εξαργυρώσουν οι «αγωνισταράδες» την όποια νεανική τους συμμετοχή σε κάποιες δράσεις. ‘Άλλωστε, όπως λένε οι «βολεμένοι», «εντάξει, έκανες την επανάστασή σου στην εφηβεία, τώρα κοίταξε να κάνεις…» (εννοώντας οικογένεια, καριέρα κτλ.) Συνέχεια

ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΚΡΑΤΙΔΙΟ, ΥΒΡΙΔΙΚΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΔΕΜΕΝΑ…

Στις 21 Μαρτίου 2014, ο Αλέξης Τσίπρας περιγράφει και χαρακτηρίζει ως εξής τα πλεονάσματα που παρουσίαζε τότε η κυβέρνηση Σαμαρά: «Το πλεόνασμά τους είναι σεσημασμένο για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Σε αυτό κρύβονται όλες οι αμαρτίες, όλες οι πληγές, όλη η σήψη, όλη η απάτη της σημερινής πολιτικής. Πρόκειται για πλεόνασμα δυστυχίας, τραγωδίας, ακόμα και αίματος. Πρόκειται για πλεόνασμα θράσους και απάτης».

Τρία χρόνια αργότερα, ο καταλληλότερος εφαρμοστής όλων των μνημονίων, των οποίων πρόσφατα ανέλαβε την πατρότητα (βλ. συνέντευξη στην Wall Street Journal), πανηγυρίζει για τα δικά του αιματοβαμμένα 7 δισεκατομμύρια «πλεονάσματος», που ανοίγουν τον δρόμο για το κλείσιμο της δεύτερης λεγόμενης αξιολόγησης.

Τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψουν το θράσος και την απάτη, τον κυνισμό και την σκληρότητα τής συγκεκριμένης εξουσιαστικής εκδοχής, που εκφράζει το καθεστώς Τσίπρα. Συνέχεια

ΟΜΕΡΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΚΟ ΠΟΥ ΕΜΠΛΕΚΕΤΑΙ ΣΕ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Πρόκειται για «διεθνή και ιστορική μη κυβερνητική οργάνωση» η οποία δεν κατονομάζεται παρά την διακοπή της χρηματοδότησης και παρά τις δηλώσεις αξιωματούχων της ΕΕ, όπως ο επίτροπος Ανθρωπιστικής Βοήθειας, Χρήστος Στυλιανίδης. Σύμφωνα με δηλώσεις τού συγκεκριμένου, η ΕΕ αναστέλλει την χρηματοδότηση στη ΜΚΟ. «Η Κομισιόν έχει θεσπίσει έναν διεξοδικό μηχανισμό για την παρακολούθηση και την εξασφάλιση της εφαρμογής της ανθρωπιστικής της χρηματοδότησης παγκοσμίως, με πλήρη σεβασμό όλων των ανθρωπιστικών αρχών και της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης».

Η δραστηριότητα της «άγνωστης» ΜΚΟ, αφορά «δράσεις» τόσο στην ηπειρωτική χώρα, όσο και στα νησιά του Αιγαίου. Δραστηριοποιείται εδώ και χρόνια στον ελλαδικό χώρο με την έδρα της να βρίσκεται σε ευρωπαϊκό κράτος. Τις καταγγελίες ερευνούν σύμφωνα με δημοσιεύματα πράκτορες της ΕΥΠ, ενώ η Κομισιόν έχει ενεργοποιήσει την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την Καταπολέμηση της Απάτης(!!!). Συνέχεια

Ο ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ, Ο ΤΣΙΠΡΑΣ, Η ΒΡΩΜΙΚΗ ΚΑΙ Η «ΚΑΘΑΡΗ» ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚH «ΔΟΥΛΕΙΑ» ΚΑΙ Ο «ΠΑΓΚΟΣ»…

«Για να απαλλαγεί ο λαός μας από τα Μνημόνια, πρέπει να αποφασίσει να απαλλαγεί από όλα τα δεσμά της εξουσίας του κεφαλαίου -εγχώρια και ευρωενωσιακά- και να βαδίσει το δικό του δρόμο», δηλώνει σε συνέντευξή του στα Νέα Σαββατοκύριακο ο γενικός γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.

Μάλιστα. Ο λαός, λοιπόν, δεν έχει αποφασίσει ακόμη να απαλλαγεί απ’ όλα τα δεσμά της εξουσίας του κεφαλαίου εγχώρια και ντόπια και να βαδίσει τον «δικό του δρόμο». Ο μέγας ηγέτης του Περισσού δεν μας πληροφορεί ούτε αν θα το κάνει κάποτε ούτε πότε θα το κάνει. Ποιος είναι ο δρόμος της απαλλαγής, που πρέπει να βαδίσει ο λαός κατά Κουτσούμπα; Μα προφανώς ο «δρόμος» του πρωτοπόρου ΚΚΕ, των κομμουνιστών όπως ο Κουτσούμπας, η Παπαρρήγα, ο Τσίπρας, ο Αλαβάνος, ο Δραγασάκης, ο Λαφαζάνης και οι υπόλοιποι της κομμουνιστικής κομπανίας.

Συνέχεια

ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΣΩΤΗΡΕΣ, ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ…

Το καθεστώς Τσίπρα ετοιμάζεται να ολοκληρώσει την διαδικασία ψήφισης τις επόμενες ημέρες, όχι ενός αλλά δύο μνημονίων, ενώ πρόσφατα σε συνέντευξή του στην Wall Street Journal ο ίδιος ο Τσίπρας διεκδίκησε την πατρότητα, όχι μόνο αυτών των μνημονίων, αλλά και όλων των προηγουμένων.

Μ’ αυτόν τον τρόπο γονάτισε πιο βαθιά από κάθε προκάτοχό του, διαβεβαιώνοντας τα μεγάλα αφεντικά, που υποτίθεται είχε αμφισβητήσει προηγουμένως, αφ’ ενός ότι μπορεί να ξεπεράσει κάθε προσδοκία τους και αφ’ ετέρου ότι δεν υπάρχει προηγούμενο όσον αφορά την ικανότητα ακινητοποίησης των κοινωνικών αντιδράσεων. Η ησυχία που επικρατεί, λένε, είναι ιδανική για ασφαλείς επενδύσεις! Ενδεικτικές, μάλιστα, είναι και οι δηλώσεις γάλλων πολιτικών που υποστηρίζουν ότι εάν λάβουν παρόμοια μέτρα θα αντιμετωπίσουν δίχως καμμία αμφιβολία την μέρα της Βαστίλλης.

Έτσι, το καθεστώς Τσίπρα αναδεικνύεται στον δουλικότερο διεκπεραιωτή του συνόλου των ολοένα και σκληρότερων όρων επιβολής, που εφαρμόζονται στον ελλαδικό χώρο από το 2010, όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου «έμπασε» το ΔΝΤ στο «παιχνίδι» της «διάσωσης» για να περαστεί, στην συνέχεια, δια πυρός και σιδήρου το λεγόμενο μεσοπρόθεσμο με μέτρα 28 δισεκατομμυρίων ευρώ για το χρονικό διάστημα 2012-15. Συνέχεια