Category Archives: Απόψεις

Έκθεση απόψεων πάνω σε γεγονότα

Περί κάποιων συνθημάτων και άλλων δαιμονίων

Σε τοίχους της Θεσσαλονίκης συναντάμε κατά καιρούς διάφορα «αντιεξουσιαστικού» περιεχομένου συνθήματα, που το νόημά τους σίγουρα προβληματίζει, αν δε δημιουργεί και πρόβλημα σε σχέση με τις απόψεις και πρακτικές των αναρχικών για τους κοινωνικούς αγώνες. Κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα, αν και επιφυλασσόμαστε για την «πατρότητά» τους, είναι το «ΚΟΜΜΕΝΟ ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ ΜΟΝΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΦΕΝΤΙΚΟ» ή το «ΝΑ ΑΠΕΛΑΘΟΥΝ ΟΙ 450.000 ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ».

Αν και φαίνεται ίσως λίγο υπερβολικό να γράφονται κείμενα για να σχολιαστούν συνθήματα, θεωρούμε ότι είναι απαραίτητο στη συγκεκριμένη περίπτωση να το κάνουμε, γιατί ένα σύνθημα δεν συνοδεύεται από επιχειρηματολογία και σε μία απλή φράση συμπεριλαμβάνεται περιεκτικά όλο το νόημά του. Έτσι, δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις σε οποιονδήποτε διαβάζει τέτοιες φράσεις γραμμένες σε προκηρύξεις, κείμενα κτλ. και μπορούν να δημιουργηθούν τελείως διαστρεβλωμένες αντιλήψεις για το περιεχόμενο των αναρχικών προτάσεων. Και λέμε αναρχικές προτάσεις, επειδή, όσοι γράφουν τέτοια συνθήματα, αν και αποφεύγουν κατά κόρον να αυτο-προσδιοριστούν ως αναρχικοί, σε κάποιες περιστάσεις δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν τον όρο, και μάλιστα ίσως και ισοπεδωτικά (εκπροσωπώντας δηλαδή όλους τους αναρχικούς). Συνέχεια

Advertisements

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ «ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΩΝ» ΓΙΑ ΤΟ «ΕΓΚΛΗΜΑ»…

Οι βιασμοί, τα βασανιστήρια και το σκλαβοπάζαρο χιλιάδων Αφρικανών μεταναστών στη Λιβύη, που ξαφνικά ανακάλυψαν και καταγγέλλουν οι ηγέτες της Δύσης και της Αφρικής, ήταν φυσικά γνωστά σ’ όλους τους εδώ και καιρό. Ήρθαν στην επικαιρότητα με αφορμή την μετάδοση στις 14 Νοεμβρίου ενός ντοκυμανταίρ του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου CNN που έδειχνε Αφρικανούς να πωλούνται σε σκλαβοπάζαρα στη Λιβύη, που φρόντισαν να διαλύσουν από κοινού τα πολιτισμένα κράτη των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Βρετανίας κα. Η υποκρισία σ’ όλο της το μεγαλείο. Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες δήλωσε «σοκαρισμένος», ο πρόεδρος της Αφρικανικής Ένωσης, Άλφα Κοντέ, «εξοργισμένος», η Ευρωπαϊκή Ένωση «αποτροπιασμένη» και η ευαίσθητη σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων Γαλλία ζήτησε την έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. «Οι αιχμαλωσίες, η βία, τα βασανιστήρια, οι βιασμοί είναι κοινή πρακτική στη Λιβύη και για τα σκλαβοπάζαρα μιλάμε εδώ και καιρό», σημειώνει ο Αλιούν Τινέ, διευθυντής για τη δυτική Αφρική της Διεθνούς Αμνηστίας, με έδρα το Ντακάρ. Συνέχεια

Η επίσκεψη Ερντογάν, το ρεγάλο στον τούρκο εφέντη και οι σχεδιασμοί των «Μεγάλων Αφεντικών»…

Γελᾷ δ’ ὁ μωρός, κἄν τι μὴ γέλοιον ᾖ

Στις 7 Νοεμβρίου ο Ερντογάν κατά την ομιλία του ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματός του, ΑΚΡ, χρησιμοποίησε ένα απόφθεγμα από επιστολή που είχε γράψει ο Πασάς Σοκουλού Μεχμέτ προς τον πρέσβη της Βενετίας το 1573, δύο χρόνια μετά τη ναυμαχία της Ναυπάκτου, αναφερόμενος στην Κύπρο: «Εμείς με την κατάληψη της Κύπρου σας κόψαμε το χέρι, ενώ εσείς με τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου μας ξυρίσατε, απλά, τα γένια. Το χέρι, που κόβεται, δεν επανέρχεται, αλλά τα γένια που ξυρίζονται γίνονται πυκνότερα».

Σ’ όλη την ιστορία της κυριαρχίας σε κάθε τόπο και χρόνο έχει αποδειχθεί περίτρανα ότι οι ανταγωνισμοί των εξουσιαστών είναι το ίδιο εύκολο να λυθούν με ποταμούς αίματος όσο και το να κάτσουν οι εκάστοτε ενδιαφερόμενοι στο ίδιο τραπέζι και να μοιράσουν την «πίττα». Η μια κατάσταση δεν αναιρεί την άλλη. Πολλές φορές η μια προϋποθέτει την άλλη.

Θα θυμίσουμε ότι η «επίσκεψη» Ερντογάν γνωστοποιήθηκε ήδη από τον Μάιο δια στόματος Προκόπη Παυλόπουλου ο οποίος και είχε παρευρεθεί στην 25η επέτειο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου (ΟΣΕΠ). Η προετοιμασία λοιπόν της «επίσκεψης» ήταν μακρά και μεσολάβησαν εκτός των άλλων η επίσκεψη του τούρκου πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντρίμ τον περασμένο Ιούνιο στην Αθήνα ο οποίος συνοδευόταν από τους βασικούς του υπουργούς, η επίσκεψη του υπουργού εξωτερικών Ν. Κοτζιά τον Οκτώβριο στην Τουρκία όταν και έγινε δεκτός από τον Ερντογάν και τέλος ακολούθησε στις αρχές Νοεμβρίου η επίσκεψη του Τούρκου αναπληρωτή πρωθυπουργού Χακάν Τσαβούσογλου στην Αθήνα. Συνέχεια

ΣΤΗΝ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ «ΑΣΚΟΥΝΤΑΙ ΒΡΙΖΟΝΤΑΣ ΞΕΝΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ»…

Ολοκληρώθηκε στις 25 Νοεμβρίου κοινή στρατιωτική άσκηση («ΝΗΡΗΙΣ 2017») με συμμετοχή μονάδων του ελλαδικού κράτους, του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ, στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της Κρήτης. Η άσκηση, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του υπουργείου εθνικής άμυνας, σχεδιάσθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) προς «εξάσκηση σε διαδικασίες τόσο επί των κλασικών μορφών πολέμου όσο και επί των σύγχρονων μορφών απειλών, σε θέματα θαλάσσιας ασφαλείας και σε επιχειρήσεις εκκένωσης περιοχής άμαχου πληθυσμού, προσομοιάζοντας ένα ρεαλιστικό περιβάλλον εκπαίδευσης και απειλών». Μέρος της άσκησης, όμως, αφορούσε και την προστασία ενεργειακών οδών και υποδομών, ενώ το βασικό σενάριο προέβλεπε «αντιμετώπιση θρησκευτικής τρομοκρατικής οργάνωσης που προσπαθεί να προμηθευτεί και όπλα μαζικής καταστροφής». Την άσκηση παρακολούθησαν η πρέσβειρα της Βρετανίας, στρατιωτικοί ακόλουθοι της Βρετανίας, Ισραήλ και Ιταλίας και παρατηρητές από την Αίγυπτο. Συνέχεια

Black Friday (Μαύρη Παρασκευή)

Black Friday,

Ημέρα των Ευχαριστιών, Μεγάλη Παρασκευή, Santa Claus, Άγιος Βασίλης, Άγιος Νικόλας, Βόρειος Πόλος, Καισαρεία και μαμά Αμερική.

Ή αλλιώς: Παγκοσμιοποιημένος Χυλός

Είθισται οι θρησκείες να έχουν μέρες οι οποίες είναι σημαντικές για το δόγμα τους. Με αυτό τον τρόπο συσπειρώνουν το ποίμνιο και επιβεβαιώνουν την εξουσία που κατέχουν. Έτσι λοιπόν, η θρησκεία του χρήματος και της κατανάλωσης, με ιερείς τους αφανείς χαρτογιακάδες των πολυεθνικών, θεσμοθέτησε με την σειρά της δικές της μέρες εξουσιαστικής επιβεβαίωσης. Λευκές, κόκκινες, μπλε και μαύρες. Μάλιστα οι μαύρες προσδιορίζονται με την ημέρα Παρασκευή. Οπότε μετά την Μεγάλη Παρασκευή των χριστιανών, όπου είθισται να είναι μαύρη για το χριστιανικό δόγμα, λόγω του θανάτου του Ιησού Χριστού, έρχεται η εξουσία του καταναλωτισμού να καθιερώσει την Black Friday ως μια μεγάλη μέρα της κατανάλωσης. Μόνο που εδώ, αυτός που πεθαίνει, κυρίως πνευματικά, είναι αυτός που συμμετέχει. Συνέχεια

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗ

Ή ΠΩΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΡΑΦΤΑΔΕΣ ΡΑΒΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ

Η αναπαράσταση μιας κοινωνικής εξέγερσης ξεκινά συνήθως από την αδυναμία της κυριαρχικής αφήγησης να την προβάλλει καθολικά ως μια εκδήλωση πολιτικά παρείσακτη, ενδεικτική της κοινωνικής «παθολογίας» των κοινωνικά «αποκλεισμένων» από τον δρομολογούμενο κατά περίπτωση «κοινωνικό μετασχηματισμό».

Η αναπαράσταση αυτή δεν αναιρεί, αλλά αντίθετα συμβαδίζει ως ένα σημείο και αλληλοκαλύπτεται με την τεχνική τής τοποθέτησης τής εξέγερσης στην σφαίρα των «προ-πολιτικών φαινομένων», στα οποία συγκαταλέγεται ο «ανορθολογισμός» της βίαιης δράσης των «μαζών». «Ανορθολογισμός», που δήθεν προκύπτει από την διαπίστωση, ότι οι κυριαρχούμενοι μπορεί απλά να διαισθάνονται τις «σημαίνουσες» εξελίξεις, όμως, καθώς η πραγματικότητα είναι πολύπλευρη και ρευστή, αδυνατούν να προβούν στη θεωρητική της αποτίμηση. Έτσι ιδιαίτερα η αριστερής υφής πολιτική διαχείριση έχει ως εφαλτήριο την πεποίθηση ότι nomina si nescis perit et cognitio rerum (αγνοώντας το όνομα χάνεται και η γνώση του αντικειμένου). Συνέχεια

Πάντα επίκαιρο

[…] Ο κοινωνικός ανταγωνισμός, αυτό το συνεχές γίγνεσθαι, είναι απόλυτος όπως και η αναρχία. Ό,τι δημιουργεί το αφήνει να διαλέξει το δρόμο του. Δεν θα το καταπιέσει. Δεν θα το καταλύσει. Ξέρει πως, όταν οι κοινωνικοί αγώνες είναι μπροστά και καλούν, όταν οι εξεγέρσεις και οι συγκρούσεις συνταράσσουν το κράτος, όταν οι συλλήψεις ξεπερνούν τις 500, τότε όλα τα βλέμματα θα κοιτάξουν ερωτηματικά: «Θυμάσαι τις ρίζες;». Τότε είναι που θα διαπιστώσουν ότι «η οδοντόπαστα έχει ξεραθεί μέσα στο σωληνάριο».

Έχουν μεγάλη σημασία όλες αυτές οι εικόνες, το πάθος και οι στιγμές που πέρασαν, αλλά κι αυτές που θα έλθουν. Είναι μια ακόμα παρακαταθήκη, όχι για διορθώσεις αλλά για να αναλογιστούμε πόσο εύκολα μπορεί να υπάρξουν ή να καλλιεργηθούν λογικές και καταστάσεις επιγόνων, σπεκουλαδόρων, τυχοδιωκτών, υποταγμένων στους εκβιασμούς και τις απαιτήσεις των εξουσιαστών τους, ενώ θα προσποιούνται τους αγωνιστές.
Συνέχεια

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΧΑΡΙΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ, Η ΜΕΡΑ ΜΑΣ ΘΑ ΕΡΘΕΙ

Οι συγκρούσεις, οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις που έχουν γίνει άλλοτε με σαφή και άλλοτε με συγκαλυμμένα χαρακτηριστικά στον συνεχή αγώνα των δούλων ενάντια στους αφέντες τους, έχουν χαράξει το δρόμο για την ελεύθερη ζωή μακριά από κάθε είδους καταναγκασμό και επιβολή.

Η κοινωνική επανάσταση, ήταν πάντοτε το όνειρο των ανθρώπων που έχουν συνειδητοποιήσει την κοινωνική-ταξική τους θέση, τη θέση του καταπιεσμένου. Και όταν αυτοί οι άνθρωποι κατάλαβαν, ότι ενωμένοι μπορούν να κάνουν το όνειρο πραγματικότητα και να οργανώσουν τις ζωές τους μόνοι τους, χωρίς αντιπροσώπους και πεφωτισμένους ηγέτες μετατράπηκαν στους κολασμένους επαναστάτες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Συνέχεια

Η συμπόνια και η ανακάλυψη της φτώχειας, από αυτούς που στήριξαν τον προγραμματισμό της

Η είδηση που αναπαράγεται τις τελευταίες ώρες στο διαδίκτυο, είναι ότι στον ελλαδικό χώρο έχει δημιουργηθεί ένα νέο κοινωνικό στρώμα, αυτό του working poor (φτωχός εργαζόμενος). Πρόκειται για δημοσίευμα του Spiegel όπου αναπαράχθηκε από πολλά μέσα ενημέρωσης. Ο φτωχός εργαζόμενος λοιπόν, είναι κάποιος με πτυχία ή πιστοποιημένες δεξιότητες, που απασχολείται σε δουλειές που ίσα να βγάζει το φαγητό του. Το γερμανικό Spigel λοιπόν αναφέρει : «Ο νομοθέτης μείωσε το κατώτατο όριο μισθού στα 586 ευρώ και παράλληλα επέτρεψε στους εργοδότες να πηγαίνουν και χαμηλότερα, όταν αυτός που ψάχνει εργασία είναι κάτω των 25. Πίσω από αυτό κρύβονταν η ελπίδα ότι έτσι θα καταπολεμούνταν η νεανική ανεργία που το 2016 άγγιξε το 47%. Παράλληλα προέκυψε μια γενιά εργαζομένων που έκαναν σχεδόν τα πάντα, γνωρίζοντας ότι εάν δεν το έκαναν αυτοί, θα το έκαναν άλλοι.[…] Παρόλα αυτά η μεγάλη κραυγή των εργαζομένων φτωχών δεν ακούστηκε, επειδή ειδάλλως οι ευκαιρίες για μια έστω κακοπληρωμένη δουλειά θα μειώνονταν. Και μια κακοπληρωμένη δουλειά είναι πάντα καλύτερη από την ανεργία». Το δημοσίευμα κάνει την εκτίμηση ότι «το 1/3 των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα κερδίζει τόσο λίγα που μόλις τούς φτάνει για να ζήσει. Είναι πάνω από μισό εκατομμύριο. Για τη δουλειά τους παίρνουν κάτω από 376 ευρώ το μήνα ή 60% λιγότερα από το μέσο μισθό… Ο κίνδυνος, ακόμη και με σταθερή εργασία, να συγκαταλεχθεί κανείς στους φτωχούς στην Ελλάδα είναι τόσο μεγάλος, όσο πουθενά αλλού στην ΕΕ». Συνέχεια

Η ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΓΑΝΤΩΝΕΙ ΤΟΝ «ΜΕΓΑΛΟ ΑΔΕΛΦΟ»…

«Θα αγοράζεις κάτι και θα πληρώνεις με μια selfie!

Τους ρυθμούς, όχι μόνο της σύγχρονης τεχνολογίας, αλλά και της… μόδας αποφάσισε να ακολουθήσει ένας από τους παγκόσμιους κολοσσούς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Η Visa ανακοίνωσε ότι οι επόμενες κάρτες της θα ενσωματώνουν μια σειρά από βιομετρικά συστήματα αναγνώρισης του κατόχου τους, σε μια προσπάθεια να διευκολύνεται η χρήση τους, αλλά και να αυξάνεται η ασφάλειά τους. Έτσι, όταν οι κάτοχοι των νέων καρτών της Visa θα πηγαίνουν στο ταμείο, αντί να πληκτρολογούν κωδικούς, θα στέλνουν στην υπηρεσία μια… selfie. Εκτός από τις φωτογραφίες τους θα μπορούν να στέλνουν και ένα ηχογραφημένο μήνυμα για να γίνεται αναγνώριση της φωνής τους, ενώ θα υπάρχει ακόμη και δυνατότητα αποστολής δακτυλικών αποτυπωμάτων. Όλα αυτά θα γίνονται μέσω ειδικής εφαρμογής, που θα διαθέτουν οι κάτοχοι στα κινητά τους τηλέφωνα. Η εταιρεία, μάλιστα, υποστηρίζει ότι η διαδικασία δεν θα είναι καθόλου χρονοβόρα. Για την ακρίβεια θα διαρκεί –από την αποστολή δεδομένων από τον κάτοχο της κάρτας ως την απαραίτητη έγκριση από την τράπεζα– μόλις λίγα δευτερόλεπτα». (Βήμα, Science, Προς το αύριο, 29-10-2017) Συνέχεια

Η υποβάθμιση της καταδίκης του Ι. Διώτη για την «Λίστα Λαγκάρντ» και η δικαστική άφεση αμαρτιών στον Παπακωνσταντίνου

Ο πρώην εισαγγελέας Ι. Διώτης, αλλά και πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ καταδικάστηκε σε 10 έτη ποινή κάθειρξη με αναστολή, καθώς το δικαστήριο έκρινε ότι δεν προχώρησε στην αξιοποίηση των στοιχείων, που περιλαμβάνονταν στη λίστα των ελλήνων καταθετών στην τράπεζα HSBC, ενώ παράλληλα αναγνώρισε πως οι ενέργειες στις οποίες προέβη, έγιναν προκειμένου τα 2.059 πρόσωπα της λίστας να ωφεληθούν, δηλαδή για να μην ελεγχθούν.

Γ. Παπακωνσταντίνου και Ι. Διώτης

Μ’ άλλα λόγια το δικαστήριο αποφάσισε ομόφωνα την καταδίκη του πάλαι ποτέ αμείλικτου διώκτη της «τρομοκρατίας» (και συνυπεύθυνου για τον βασανισμό στον Ευαγγελισμό και την ανάκριση υπό την χορήγηση ψυχοφαρμάκων του πολυτραυματία Σάββα Ξηρού) για το αδίκημα της απιστίας, που του είχε αποδοθεί, κάνοντας δεκτό ότι από τους χειρισμούς του σε ότι αφορά τη λεγόμενη λίστα Λαγκάρντ προέκυψε ζημιά για το δημόσιο και ότι εκ μέρους του υπήρχε δόλος.

Θα θυμίσουμε ότι ο Διώτης μαζί με τους εισαγγελείς πρωτοδικών Ντογιάκο, Αγγελή, Αγγελόπουλο, Κανελλόπουλο και Χρυσό, Ξένη Δημητρίου (ανηλίκων) υπό την εποπτεία του Σανιδά διεξήγαν την τεράστια προανάκριση των 514 συλληφθέντων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου 1995. Συνέχεια

Περί βασανιστηρίων

«Ζυ­γώ­νει η ε­πο­χή των ‘‘λευ­κών βα­σα­νι­στη­ρί­ων’’. Ό­χι πια ουρ­λια­χτά και αί­μα­τα και δυ­σώ­δη δε­σμω­τή­ρια με λά­σπη α­πό ού­ρα και πε­ριτ­τώ­μα­τα, αλ­λά ε­πεμ­βά­σεις ερ­γα­στη­ρί­ου, α­το­μι­κές ή ο­μα­δι­κές, ά­με­σες ή α­πό α­πό­στα­ση, για αλ­λα­γή ή προ­σαρ­μο­γή της συ­μπε­ρι­φο­ράς των πο­λι­τών –η τη­λε­ό­ρα­ση δρέ­πει τους πρώ­τους καρ­πούς– για την πει­θή­νια υ­πα­κο­ή σε ε­πι­τα­γές, για τη με­τα­βο­λή του ψυ­χι­σμού και τη διά­βρω­ση του πνεύ­μα­τος, για τη δο­λο­φο­νί­α των ι­δε­ών, το α­λυ­σό­δε­μα της σκέ­ψης και την κα­τά­λυ­ση της δια­φω­νί­ας και του α­ντι­λό­γου.

Στα πα­ρα­δο­σια­κά βα­σα­νι­στή­ρια το θύ­μα μπο­ρεί α­νά­λο­γα με την ψυ­χι­κή του καρ­τε­ρί­α, να νι­κή­σει τον δή­μιο του, να μη μι­λή­σει, να μην υ­πο­κύ­ψει. Αλ­λά με τα ψυ­χο­κτό­να μέ­σα της νέ­ας τε­χνο­λο­γί­ας η α­ντί­στα­ση του εκ­μη­δε­νί­ζε­ται, ε­πει­δή κα­ταρ­ρέ­ει και σβή­νει η προ­σω­πι­κό­τη­τα». (Κ. Σι­μόπου­λος, Βα­σα­νι­στή­ρια και Ε­ξου­σί­α)

Λι­θο­βο­λι­σμός, α­να­σκο­λο­πι­σμός, κα­τα­πο­ντι­σμός, α­παγ­χο­νι­σμός, πυ­ρά, καρ­μα­νιό­λα, α­πο­κε­φα­λι­σμός, πα­λού­κω­μα, τσι­γκέ­λι, φά­λαγ­γα… Η ι­στο­ρί­α της ε­πι­βο­λής, εί­ναι γραμ­μέ­νη με το αί­μα α­μέ­τρη­των αν­θρώ­πων. Α­πό την Βί­βλο και τις Δια­θή­κες, την αρ­χαί­α Ελ­λά­δα, τους Πέρ­σες, τη Ρω­μα­ϊ­κή αυ­το­κρα­το­ρί­α, το Βυ­ζά­ντιο κ.α., πα­ντού, υ­πάρ­χουν κα­τα­γε­γραμ­μέ­νοι οι τρό­ποι με τους ο­ποί­ους η ε­ξου­σί­α βα­σα­νί­ζει.

Α­πό τους έ­ντε­κα «ε­πι­με­λη­τές των κα­κούρ­γων» της Α­θή­νας, (κλη­ρω­τοί άρ­χο­ντες, αρ­μό­διοι για ε­κτέ­λε­ση των ποι­νών, τους δι­κα­στές της Ρώ­μης, (μέ­σα στα δι­κα­στή­ρια των ο­ποί­ων κυ­λού­σαν ρυά­κια αί­μα­τος, μας ε­νη­με­ρώ­νει ο Λι­βά­νιος), μέ­χρι τα δι­κα­στή­ρια του Βυ­ζα­ντί­ου ό­που «κλα­βι­κου­λά­ριοι (φρου­ροί των κα­τα­δί­κων) με­τά ρα­βδού­χων σι­δη­ρέ­οις δε­σμοίς καί ποι­ναιών (τι­μω­ρη­τι­κών) ορ­γά­νων και πλή­κτρων (ρο­πά­λων, μα­στι­γί­ων κ.λπ.) ποι­κι­λί­α σα­λευό­ντων τώ φό­βω το δι­κα­στή­ριον», (σύμ­φω­να με τον Ιω­άν­νη Λυ­δό τον 6ο αιώ­να). Α­πό τον Με­σαί­ω­να και τον Α­να­κρι­τή, τον Βα­σα­νι­στή (executor) και τον Γραμ­μα­τι­κό (escribano – ο ο­ποί­ος κα­τέ­γρα­φε ό,τι­δή­πο­τε γί­νο­νταν ή λέ­γο­νταν, α­πό τις ε­ρω­τή­σεις του α­να­κρι­τή μέ­χρι τα λό­για/βο­γκη­τά του βα­σα­νι­ζό­με­νου), μέ­χρι τους ση­με­ρι­νούς α­να­κρι­τι­κούς υ­παλ­λή­λους, οι ο­ποί­οι παίρ­νουν την κα­τά­θε­ση με την «βο­ή­θεια» των δια­φό­ρων χη­μι­κών πα­ρα­σκευα­σμά­των και ψυ­χο­φαρ­μά­κων και με τα στό­μια των ό­πλων κολ­λη­μέ­να στους κρο­τά­φους ό­χι μό­νο κα­τη­γο­ρου­μέ­νων αλ­λά και … συ­νη­γό­ρων, πα­ντού και πά­ντα, ο βα­σα­νι­σμός των αν­θρώ­πων, με ό,τι πιο διε­στραμ­μέ­νο, α­πο­κρου­στι­κό αλ­λά και θα­να­τη­φό­ρο τρό­πο, γί­νε­ται. Συνέχεια

ΣΑΡΩΝΙΚΟΣ: Ένα ακόμη έγκλημα πριν το επόμενο…

Όταν, στις 10 Σεπτέμβρη, συνέβη το ατύχημα(;) με το δεξαμενόπλοιο Άγια Ζώνη II, δεν ξέρουμε εάν οι επίσημοι αξιωματούχοι του κράτους είχαν κατά νου την ρύπανση στον Σαρωνικό ή το «μαύρισμα», της περίφημης Αθηναϊκής Ριβιέρας. Άλλωστε, τους τελευταίους μήνες, πλήθαιναν τα δημοσιεύματα αλλά και η προώθηση από το επίσημο κράτος, μέσω των δικών του μέσων και διαύλων επικοινωνίας (ΕΟΤ, visitgreece.gr), που αναφέρονταν στο κομμάτι εκείνο της Αττικής, που ενώνει το Φάληρο με τη Βουλιαγμένη, «που όμοιο του δεν υπάρχει πουθενά στο κόσμο», και «παραμένει αναξιοποίητο». Η Αθηναϊκή Ριβιέρα… Δεν υπάρχει δημοσίευμα, προ ατυχήματος, που να αναφέρεται στο θαλάσσιο ανατολικό μέτωπο της Αθήνας που να μην το χαρακτηρίζει με τον ελιτίστικο όρο Ριβιέρα.

Οι τωρινοί διαχειριστές έχουν αναλάβει, απ’ ό,τι ξεκάθαρα φαίνεται, να παραδώσουν ένα ακόμη «φιλέτο» ή πολλά σε σειρά «φιλέτα» σε επίδοξους μεγαλοκατασκευαστές/funds. Ωρίμασε ο καιρός, ώστε ο ευαίσθητος(;) σε πολεοδομικά και περιβαλλοντικά θέματα Σύριζα, να κανονίσει για τη «βρώμικη» δουλειά. Αλλά τα απρόοπτα, πολλές φορές ανατρέπουν τα σχεδιαζόμενα. Όχι πως το σχέδιο δεν θα προχωρήσει, αλλά μια μικρή κηλίδα θα υπάρχει πάντα, αφήνοντας τα ίχνη της στις μνήμες των ανθρώπων… Δεν είναι άλλωστε τυχαίο και συμπτωματικό ότι όλες οι προσπάθειες από πλευράς κράτους είχαν ως στόχο τον καθαρισμό των ακτών της ανατολικής πλευράς του Σαρωνικού και όχι της Σαλαμίνας και των υδάτων του κόλπου της. Όπως διαβάζουμε και στο δελτίο τύπου του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος»: «Μετά το ναυάγιο του Αγία Ζώνη II, η απορρύπανση του θαλάσσιου χώρου έχει επικεντρωθεί σε αυτό που μας ενοχλεί αισθητικά και όχι στο σύνολο των πετρελαιοειδών, δηλαδή και σε αυτά που έχουν βυθιστεί και κατακάτσει στον πυθμένα, ή αιωρούνται και μετακινούνται με τα θαλάσσια ρεύματα, αποτελώντας βασική πηγή ρύπανσης και εισόδου τοξικών ουσιών στην τροφική αλυσίδα»[…] «δυστυχώς οι εργασίες απορρύπανσης έχουν επικεντρωθεί στις παραλίες της Αττικής και όχι στην ανατολική Σαλαμίνα, την κυρίως πληγείσα περιοχή που δέχθηκε το μεγαλύτερο ρυπαντικό φορτίο». Είναι φανερή, λοιπόν, η επιλογή από την πολιτική εξουσία να ασχοληθεί με το «φαίνεσθαι» των ακτών, αφού αυτό είναι που θέλουν να προστατέψουν, όχι οικολογικά αλλά καθαρά επιχειρηματικά, ώστε να καταφέρουν διαχειριστικά ως επίσημοι ντήλερ της ευρύτερης περιοχής του ανατολικού θαλάσσιου μετώπου του Σαρωνικού, να παραδώσουν το ανατιθέμενο project. Συνέχεια

Καταλωνία. Καμμία ψήφος δεν φέρνει αλλαγή!

Οι ταραχές μεταξύ ψηφοφόρων και δυνάμεων καταστολής, που σημειώθηκαν στην επαρχία της Καταλωνίας,  με αφορμή το δημοψήφισμα για την ανεξαρτητοποίηση της, είχαν ως αποτέλεσμα των τραυματισμό 800 και πάνω ατόμων εκ των οποίων ορισμένοι νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση. Το κράτος της Ισπανίας κατέβασε 10.000 άνδρες της αστυνομίας και της πολιτοφυλακής, με σκοπό να σφραγιστούν όλα τα εκλογικά κέντρα της Καταλωνίας και να αποτραπεί με κάθε μέσο το δημοψήφισμα.

Παρ’ όλα αυτά φαίνεται πως μόνο το 42,3 (2,26 εκατομμύρια) φαίνεται ότι προσήλθαν στις κάλπες. Από αυτούς το 90% ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας ενώ 196.000 ψήφισαν όχι. Τα υπόλοιπα 3 εκατομμύρια περίπου των Καταλανών,  δεν ψήφισαν και σαφώς τάσσονται οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, κατά της ανεξαρτησίας. Τα κουκιά φαίνεται πως δεν βγαίνουν, και παρά την φαινομενική νίκη του Ναι και τα πανηγύρια, το θέμα «ανεξαρτησία» έχει πολύ δρόμο ακόμα. Συνέχεια

Η ΚΟΤΤΑ ΈΚΑΝΕ ΤΟ (ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ) ΑΥΓΟ Ή ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΗΝ ΚΟΤΤΑ;;;

«Δεν θα χρειαστούμε τέταρτο πρόγραμμα», δήλωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Alpha 9.89, ενώ απαντώντας στις δηλώσεις Ντομπρόβσκις ότι τα σκληρά μέτρα ήταν επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης είπε: «Γνωρίζουμε πώς συντάσσονται τα μνημόνια και με ποιους όρους προσέρχονται οι δυο πλευρές», αποφάνθηκε ότι πρόκειται για επικοινωνιακή αντίδραση από την πλευρά του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλντις Ντομπρόβσκις.

«Είμαστε στο τέλος μιας πολύ σκληρής δοκιμασίας», πρόσθεσε ο Δραγασάκης και υπενθύμισε την εισήγηση του πρωθυπουργού στο Υπουργικό Συμβούλιο, όπου ο μεγάλος ηγέτης είπε με τον ανάλογο στόμφο μια ακόμα μπουρδάρα περί κρίσιμης περιόδου «για να τελειώσουμε οριστικά από τα προγράμματα και την εποπτεία τον Αύγουστο του 2018».

Μόνο που το τέταρτο μνημόνιο έχει ήδη ψηφιστεί και εφαρμόζεται, ενώ προβλέπει μέτρα ακόμα και μετά το 2019. Συνέχεια

ΓΟΥΩΤΕΡΓΚΕΪΤ ΑΛΑ ΓΚΡΕΚΑ Ή ΕΧΟΥΝ ΓΝΩΣΗ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ;;;

Πριν από μία εβδομάδα είδε το φώς της δημοσιότητας το βούλευμα με το οποίο παραπέμπονται να δικασθούν από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών με βαρύτατες κατηγορίες κατασκοπείας και παραβίασης μυστικών της Πολιτείας, ο Ελληνοαμερικανός πράκτορας της CIA William Basil, ο οποίος οργάνωσε το σκάνδαλο των υποκλοπών σε βάρος του Καραμανλή και του μισού υπουργικού συμβουλίου του, μεταξύ των οποίων και κορυφαίων στελεχών του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και Δημόσιας τάξης.

Επίσης, κατηγορείται και ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου, Μιχάλης Καρχιμάκης, ότι υπέκλεπτε έγγραφα μείζονος εθνικής ασφάλειας, ενώ κατηγορούνται και τα μέλη της ΕΥΠ που τον προμήθευαν «τα ωραία εκείνα χαρτιά» όπως τα αποκαλούσε. Παράλληλα, το βούλευμα θέτει στο αρχείο το σκέλος της δικογραφίας για τους «άγνωστους δράστες» που συνέπραξαν με τον (εξαφανισμένο προ ετών) Ελληνοαμερικανό πράκτορα.

Όπως γίνεται αντιληπτό είναι ένα παραπεμπτικό, για το οποίο χρειάσθηκαν περισσότερα από δέκα χρόνια για να εκδοθεί και, όπως δείχνουν μέχρι στιγμής τα πράγματα, επικρατεί «σιγή ιχθύων». Η σιγή ή οι φωνασκίες συμβαίνουν πάντοτε όταν υπάρχουν διαθέσεις κουκουλώματος. Επί τη ευκαιρία, παραθέτουμε το κείμενο που είχε δημοσιευθεί στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 48, Μάρτιος 2006.

Η. Α.

«Ντην: Έ­τσι έ­χουν τα πράγ­μα­τα. Αυ­τά εί­ναι ό­λα ό­σα γνω­ρί­ζω. Ποια εί­ναι λοι­πόν τα α­δύ­να­τα ση­μεί­α; Πρώ­τα απ’ ό­λα, υ­πάρ­χει το πρό­βλη­μα του διαρ­κούς εκ­βια­σμού, που δεν υ­πάρ­χει μό­νο τώ­ρα, αλ­λά θα συ­νε­χι­στεί και ό­ταν αυ­τοί οι άν­θρω­ποι θα πά­νε στη φυ­λα­κή και θα ε­πι­δει­νώ­σει την κα­τά­στα­ση που έ­χει δη­μιουρ­γη­θεί με την κα­τη­γο­ρί­α για την πα­ρε­μπό­δι­ση του έρ­γου της δι­καιο­σύ­νης. Θα κο­στί­σει πολ­λά χρή­μα­τα. Εί­ναι ε­πι­κίν­δυ­νο. Οι άν­θρω­ποι μας δεν μπο­ρούν να κά­νουν με ε­παγ­γελ­μα­τι­κό τρό­πο αυ­τή τη δου­λειά. Μό­νο οι άν­θρω­ποι της μα­φί­ας μπο­ρούν να κά­νουν τέ­τοιου εί­δους πράγ­μα­τα: να ξε­πλύ­νουν χρή­μα, να βρουν κα­θα­ρό χρή­μα και να κά­νουν πα­ρό­μοια πράγ­μα­τα. Δεν ξέ­ρου­με α­πό αυ­τά τα πράγ­μα­τα, ε­πει­δή δεν εί­μα­στε ε­γκλη­μα­τί­ες και δεν εί­μα­στε συ­νη­θι­σμέ­νοι σε αυ­τού του εί­δους τις δου­λειές.
Πρό­ε­δρος Νί­ξον: Έ­χεις δί­κιο.
Ντην: Εί­ναι δύ­σκο­λο να κά­νεις τέ­τοια πράγ­μα­τα.
Πρό­ε­δρος Νί­ξον: Ί­σως χρειά­ζε­ται μια συμ­μο­ρί­α για να κά­νει.
Ντην: Έ­τσι εί­ναι. Το πραγ­μα­τι­κό πρό­βλη­μα εί­ναι αν μπο­ρού­με να το κά­νου­με. Και υ­πάρ­χει α­κό­μα το πρό­βλη­μα του πως θα μα­ζέ­ψου­με τα χρή­μα­τα. Ο Μί­τσελ προ­σπα­θεί να μα­ζέ­ψει χρή­μα­τα. Εί­ναι α­πό αυ­τούς που θα χά­σουν πολ­λά. Εί­ναι ό­μως α­διά­ψευ­στο γε­γο­νός ό­τι ο Λευ­κός Οί­κος, μέ­σω του Έρ­λιχ­μαν, του Χάλ­ντε­μαν και ε­μέ­να, εί­ναι α­να­με­μειγ­μέ­νος σε με­ρι­κές α­πό τις πρώ­τες α­πο­φά­σεις για τα χρή­μα­τα. Συνέχεια

Ο ΤΡΑΜΠ, Ο «ΤΡΕΛΟΣ» ΠΥΡΑΥΛΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΙΜ ΓΙΟΝΓΚ ΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ CIA…

Εάν απειληθούν οι ΗΠΑ ή σύμμαχοί τους, η Β. Κορέα θα καταστραφεί εντελώς, απείλησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, από το βήμα των Ηνωμένων Εθνών, στην ετήσια γενική συνέλευση του Οργανισμού αποκαλώντας τον Κιμ Γιονγκ Ουν «πυραυλάνθρωπο» («rocket man). 

Έκανε ακόμη λόγο για κράτη – παρίες τα οποία αποτελούν απειλή για τον πλανήτη.

«Θα βάζω πάντα πρώτη την Αμερική, όπως κι εσείς κάνετε το ίδιο με τις χώρες σας», είπε ο κ. Τραμπ, απευθυνόμενος στους ηγέτες των κρατών οι οποίοι παρακολούθησαν την ομιλία του στη Νέα Υόρκη.

«Στην Αμερική, δεν προσπαθούμε να επιβάλουμε τον τρόπο ζωής μας σε κανέναν, αντιθέτως θέλουμε εκείνος να λάμπει σαν παράδειγμα το οποίο οι υπόλοιποι θα θέλουν να παρακολουθούν», είπε ο επικεφαλής του αμερικανικού κράτους. Συνέχεια

ΤΑΥΡΟΜΑΧΙΕΣ: ΘΕΑΜΑ, ΒΙΑ, ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

«Τραγικό θάνατο βρήκε ο Πορτογάλος ταυρομάχος Φερνάντο Κιντέλα στην, όταν δέχθηκε επίθεση από ταύρο 500 κιλών. Το «τελειωτικό» χτύπημα του πελώριου ταύρου στον άτυχο ταυρομάχο καταγράφτηκε σε βίντεο, με το ζώο να αντιδρά και να ορμά πάνω του παρασύροντας τον για αρκετά μέτρα ενώ ο 26χρονος προσπαθούσε να μείνει ζωντανός έχοντας γαντζωθεί πάνω του. Στην αρένα μάλιστα υπήρχαν κι άλλοι ταυρομάχοι οι οποίοι προσπάθησαν να σταματήσουν το ζώο, αλλά δεν τα κατάφεραν καθώς παρασύρθηκαν και οι ίδιοι.» (Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017)

Ο ταύρος… εξεγείρεται

[…] ταύρος ξέφυγε από την αρένα και τραυμάτισε θεατές. Τα ΜΜΕ έκαναν λόγο για ατυχές και θλιβερό περιστατικό. Κανένας δεν αναφέρθηκε στο βασανιστήριο το οποίο υφίστανται τα άτυχα ζώα, προκειμένου να «διασκεδάσουν» οι θεατές των ταυρομαχιών ή των τσίρκων.

Το βασανιστήριο του ταύρου

Προκειμένου να αποφευχθούν οι τραυματισμοί των ταυρομάχων, οι βασανιστές-δεσμοφύλακες του ζώου, φροντίζουν να τον καταστήσουν ανίκανο για μάχη. Χορηγούν στον ταύρο χημικές ουσίες, ενώ στη συνέχεια τον μαχαιρώνουν ώστε να χάσει πολύ αίμα. Επίσης, όσον αφορά το κόκκινο πανί… αφ’ ενός δεν είναι καν σε θέση να το δει και αφ’ ετέρου έχει μείνει δύο μέρες πριν τη μάχη στο απόλυτο σκοτάδι, ενώ του έχει τοποθετηθεί στα μάτια βαζελίνη. Όμως ο βασανισμός του ζώου δεν σταματά εδώ. Το σπρώχνουν φοβισμένο στην αρένα, όπου ζαλίζεται από το φως και την οχλοβοή. Αφού υποστεί την ανελέητη εκμετάλλευση του επιθετικού του ενστίκτου, επιδίδεται σε έναν άνισο αγώνα με το σαδιστή ταυρομάχο ο οποίος, ως ήρωας, μετά τη «θριαμβευτική» νίκη, πετσοκόβει σιγά – σιγά τον ταύρο, ενώ ύστερα τον σέρνουν βαριά τραυματισμένο, αλλά ακόμη ζωντανό, μπροστά στα μάτια του αδηφάγου κοινού. Συνέχεια

Ο Τσελεμεντές του αναρχικού

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η δήλωση που είχε κάνει ο συγγραφέας William Powell για το βιβλίο του ο «Τσελεμεντές του Αναρχικού». Πρόκειται για ένα βιβλίο που μεταφράστηκε και εκδόθηκε στα ελληνικά το 1982. Αυτό το κατασκεύασμα, που δεν έχει ούτε ίχνος αναρχικής απελευθερωτικής προοπτικής, καταχωρήθηκε σαν αναρχικό. Υπήρξαν, βέβαια, αρκετές αντιδράσεις από την εποχή της έκδοσής του. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και η αρνητική διαφήμιση έκανε καλά την προπαγανδιστική δουλειά της.

Ανεξάρτητα από τους λόγους (δεν αποδέχεται «ότι η βία είναι ένα θεμιτό μέσο για την πολιτική αλλαγή») για τους οποίους ο  William Powell έχει αποκηρύξει το βιβλίο που είχε γράψει, το κατασκεύασμα αυτό, που προπαγανδίζει τις ναρκωτικές ουσίες και τη χρήση τους ενώ, συνάμα, περιέχει μια σύνοψη εγχειριδίων για τις ειδικές δυνάμεις (τα ειδικά σώματα δολοφόνων που κατασκευάζει κάθε κράτος) δεν έχει κάποια σχέση με την αναρχία. Συνέχεια

ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ (ΜΚΟ)

Όταν η αλ­λη­λεγ­γύ­η, η διά­θε­ση προ­σφο­ράς στον συ­νάν­θρω­πο, η α­νά­γκη για α­γώ­να ε­νά­ντια σε κά­θε μορ­φή κα­τα­πί­ε­σης ε­ξα­κο­λου­θεί να υ­πάρ­χει. Ό­ταν με διά­φο­ρες α­φορ­μές, το ξέ­σπα­σμα της κοι­νω­νι­κής ορ­γής και α­γα­νά­κτη­σης με­τα­φρά­ζε­ται σε α­διαλ­λα­ξί­α και σύ­γκρου­ση με τα α­φε­ντι­κά. Ό­ταν η αμ­φι­σβή­τη­ση ό­χι μό­νο των πο­λι­τι­κών και της πο­λι­τι­κής, αλ­λά και ε­νός σω­ρού θε­σμών, μη­χα­νι­σμών και λει­τουρ­γιών του κρά­τους, α­πο­τε­λεί μια κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα. Τό­τε πα­ρου­σιά­ζε­ται η α­νά­γκη των ε­ξου­σια­στών να α­ντι­με­τω­πί­σουν αυ­τή την κα­τά­στα­ση. Η α­νά­γκη δη­μιουρ­γί­ας των α­λυ­σί­δων ε­κεί­νων, που ό­χι μό­νο θα ε­πι­χει­ρή­σουν να α­πορ­ρο­φή­σουν αυ­τήν την αν­θρώ­πι­νη ε­ξε­γερ­τι­κό­τη­τα, αλ­λά θα την κα­τευ­θύ­νουν σε μο­νο­πά­τια συν­διαλ­λα­γής, εν­δυ­νά­μω­σης του κρα­τι­κού θη­ρί­ου, ε­γκλω­βι­σμού σε λο­γι­κές κα­λυ­τέ­ρευ­σης της υ­πάρ­χου­σας κα­τά­στα­σης.

«…Αν οι ε­κλο­γές μπο­ρού­σαν να αλ­λά­ξουν τα πράγ­μα­τα, θα ή­ταν πα­ρά­νο­μες…», α­να­φέ­ρει έ­να πα­λιό μα πά­ντα ε­πί­και­ρο σύν­θη­μα. Η λύσ­σα τους να ε­γκλω­βί­σουν τους αν­θρώ­πους στην κο­ρο­ϊ­δί­α της συμ­με­το­χής στις ό­ποιες πο­λι­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες ξε­κι­νά α­πό το «…ε­σύ α­πο­φα­σί­ζεις» του Big Brother και κα­τα­λή­γει σε ο,τι­δή­πο­τε μπο­ρεί να προ­ω­θή­σει την λο­γι­κή της «διεύ­ρυν­σης της πο­λυ­φω­νί­ας» και την «ε­μπέ­δω­ση της δη­μο­κρα­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας», πά­νω στους αν­θρώ­πους. Προ­ω­θούν, στη­ρί­ζουν και προ­βάλ­λουν μη­χα­νι­σμούς, θε­σμούς, έν­νοιες και λο­γι­κές, οι ο­ποί­ες δί­νουν τη δυ­να­τό­τη­τα στον ο­ποιο­δή­πο­τε πο­λί­τη, να… συμ­με­τέ­χει στις… α­πο­φά­σεις. Συνέχεια

Μηχανές του χρόνου

Κάποτε λέγανε ότι θα μας αντικαταστήσουν από μηχανές. Κι όλο λέγαμε «δεν γίνεται, οι μηχανές δεν έχουν το μυαλό και την καρδιά μας». Και συνεχίζαμε, ευχαριστημένοι με τη δουλειά μας. Και καμαρώναμε συνέχεια· αυτό δεν μπορούν να το κάνουν μηχανές. Και συνεχίζαμε. Φτιάχναμε όλο και καλύτερες μηχανές, που ούτε η φαντασία μας δεν είχε προλάβει να θελήσει. Κοιμόμασταν και ξυπνούσαμε όλο και πιο ευχαριστημένοι. Κι ο καιρός περνούσε…

Βάλαμε καθρέπτες παντού, για να καμαρώνουμε παντού το μεγαλείο μας και να χαμογελάμε μακάριοι. Κι όλο και περισσότερο οι μηχανές μας γίνονταν καθ’ εικόνα και ομοίωσίν μας. Και σκεφτήκαμε όλα αυτά πρέπει να τα καταγράφουμε συνεχώς, μην ξεχαστεί τούτο το ατέλειωτο μεγαλείο. Κι η γραφή δεν έφτανε να το διηγηθεί. Γι’ αυτό, γεμίσαμε κάθε μονοπάτι μας με μηχανικά μάτια που έβλεπαν τα πάντα και δεν ξεχνούσαν τίποτε. Πλέον, νιώθαμε θεοί. Κι ο καιρός περνούσε… Συνέχεια

ΣΥΝΕΧΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΟ…

Είναι, λοιπόν, ληστρικός και διε-φθαρμένος ο κομμουνιστικός συρφετός που κυβερνά με τα δεκανίκια, που του έχουν προσφέρει όλοι οι υπόλοιποι κομματικοί σχηματισμοί ή όχι;

Εμπεδώνει με τον καλύτερο τρόπο τους ολοένα και σκληρότερους όρους επιβολής 700 μνημονιακών νόμων και 500.000 (!!!) εφαρμοστικών διατάξεων, ή όχι; Από την 1η Ιανουαρίου του 2018 θα διαλύσει στην κυριολεξία τους συνταξιούχους και τα μέλη των οικογενειών τους, τα οποία επιβιώνουν από τις κύριες και επικουρικές συντάξεις, που θα πετσοκοφτούν περαιτέρω, ναι ή όχι; Θα έχουν την ίδια τύχη και αυτά ακόμη τα πενιχρά οικογενειακά επιδόματα, αλλά και οι αναπηρικές συντάξεις οι οποίες θα συνυπολογιστούν εκ νέου ή μήπως όχι; Συνέχεια

Ο ΣΤΑΛΙΝ, Ο ΚΟΤΖΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ…

[…] Αν μεγεθύνατε ένα συνηθισμένο φύλλο μερικές χιλιάδες φορές θα βλέπατε το πιο τρομακτικό ζώο στον κόσμο, που κανένας δεν θα ήταν αρκετά δυνατός να το ελέγξει […] Οι τερατώδεις μορφασμοί της ιστορίας, όμως, παράγουν τέτοιες μεγεθύνσεις και στον αληθινό κόσμο. Ο Στάλιν είναι ένας ψύλλος που η μπολσεβίκικη προπαγάνδα και ο υπνωτισμός του φόβου μεγέθυναν σε απίστευτες διαστάσεις. Το ημερολόγιο του Γκόρκι, σύμφωνα με κάποιον μάρτυρα.

Την ίδια στιγμή που ο υπουργός δικαιοσύνης Κοντονής ξιφουλκεί κατά της διεθνούς συνομωσίας για να μην εξισωθούν τα εγκλήματα των φασιστικών με αυτά των κομμουνιστικών καθεστώτων, ο υπουργός Εξωτερικών συνεχίζει να γιορτάζει για την δικαστική επιτυχία της αγωγής που υπέβαλλε κατά του περιοδικού Athens Review of Books, που «τόλμησε» να δημοσιεύσει μια επιστολή ενός αναγνώστη ο οποίος τον χαρακτήριζε ως «τον πιο ακραίο και φανατικό, σκληρό και αμείλικτο κνίτη της γενιάς μας/του, έναν πραγματικό γκαουλάιτερ του σταλινισμού», δηλαδή φανατικό προπαγανδιστή των αλήστου μνήμης σταλινικών καθεστώτων (Γιαρουζέλσκι, Χόνεκερ, Μπρέζνιεφ κ.λπ.). Συνέχεια

ΤΣΙΠΡΑΣ: ΕΙΜΑΙ ΨΕΥΤΗΣ, ΔΟΞΑΣΤΕ ΜΕ…

Ο Αδόλφος Χίτλερ θεωρούσε ότι οι μάζες πιστεύουν πιο εύκολα ένα μεγάλο ψέμα παρά ένα μικρό, ενώ ο Βλαδίμηρος Λένιν διακήρυσσε ότι η αλήθεια είναι μια μικροαστική εμμονή.

«Μπορείτε να μας κατηγορήσετε για αυταπάτες, όχι ότι δεν τηρήσαμε την εντολή [για σκληρή διαπραγμάτευση] και είπαμε ψέματα», είχε πει ο Αλέξης Τσίπρας το 2015. Πρόσφατα και συγκεκριμένα τον Ιούλιο του 2017 αλλάζει το τροπάρι και δηλώνει στον Guardian, ότι «Πολλοί μπορούν να μας πουν ψεύτες, αλλά κανένας δε θα μας πει διεφθαρμένους». Χωρίς αμφιβολία δεν αργεί η στιγμή που θα ομολογήσει ότι πολλοί μπορούν να τους πουν ψεύτες και διεφθαρμένους, αλλά όχι ανίκανους να διατηρούν την εξουσία τους με κάθε τρόπο… Συνέχεια

ΟΥΔΕΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ…

Στείλε, Θεέ μου, στους Σοβιετικούς την βοήθειά Σου,
Και από την φυλή των αφεντάδων προστάτεψε την χώρα μας.
Επειδή τις ιερές δέκα Εντολές Σου,
πιο πολύ τις παρακούει ο Χίτλερ παρά εμείς
Νικολάι Γκλαζκόφ

Μετά την πολιτική αντιπαράθεση που ξέσπασε μ’ αφορμή παγκοσμίου ενδιαφέροντος ζητήματα, –όπως είναι αυτά του τρόπου επιλογής των σημαιοφόρων στα δημοτικά σχολεία και της υποχρεωτικής ή μη πρωινής προσευχής–, που οφείλει να λύνει καθώς πρέπει και με σύγχρονο τρόπο ένα κράτος τις τύχες του οποίου διαχειρίζεται (λέμε τώρα και καμία καλοκαιρινή μαλακία…) ο Τσίπρας και ο Καμμένος, ο Σύριζα και οι Αν.ελ, η λεγόμενη κοινή γνώμη συγκλονίζεται και πάλι.

Ο υπουργός δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής αρνείται να πάει στην Εσθονία απορρίπτοντας σχετική πρόσκληση της Εσθονίας, προεδρεύουσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για συμμετοχή της Γενικής Γραμματείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε συνέδριο με τίτλο: «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα».

Η τουλάχιστον ιστορική αυτή απόφαση του ηρωικού κομισάριου, Υπουργού Δικαιοσύνης, Σταύρου Κοντονή, που στην υποψία και μόνο ότι εξελίσσεται κάποιο καταχθόνιο σχέδιο εξίσωσης των φασιστικών και κομμουνιστικών εγκλημάτων πάτησε πόδι, έχει ήδη παγκόσμιο αντίκτυπο… Συνέχεια

ΤΟ ΝΕΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ (;) ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ…

Η τελευταία αιματηρή τζιχαντιστική επίθεση στην Βαρκελώνη, που άφησε πίσω της 15 νεκρούς και πάνω από 100 τραυματίες, σίγουρα δεν ήταν απρόβλεπτη, τουλάχιστον ως αναμενόμενη συνέχεια παρόμοιων επιθέσεων σε ευρωπαϊκά εδάφη.

Θα θυμίσουμε ότι το 2014 και συγκεκριμένα μετά τις αεροπορικές στρατιωτικές επιθέσεις της Δύσης, τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς, μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα το Ισλαμικό Κράτος δημοσίευσε μια ομιλία ανώτερου στελέχους της του Αμπού Μοχάμεντ αλ Αντνάνι, ο οποίος παρότρυνε για πρώτη φορά με άμεσο τρόπο σε επιθέσεις ενάντια στην Δύση: Συνέχεια

Κάποιες σκέψεις για τα συσσίτια…

Αυτό που οι εξουσιαστές ονομάζουν «οικονομική κρίση» –και το οποίο δίνει αφορμή για την εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού– γίνεται μια πραγματικότητα με βάση τους οικονομικούς όρους που αυτοί έχουν θέσει σε κίνηση εδώ και εκατονταετίες και τους οποίους έχουν επιβάλει. Η «κρίση», όμως, είναι μια απάτη σύμφωνα με κοινωνικούς και πραγματικούς όρους και μια αφορμή για την ενίσχυση της κρατικής επιβολής στα κομμάτια του πληθυσμού που ωθούνται στην εξαθλίωση.

Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν, θα διαπιστώσουμε ότι οι επισιτιστικές κρίσεις ήταν πάντα απόρροια είτε καθαρά οικονομικών συνθηκών που επιδεινώνονται σε βάρος των εξουσιαζόμενων, είτε πολεμικών επιχειρήσεων. Ένα παράδειγμα είναι η μεγάλη ύφεση στον ελλαδικό χώρο τη δεκαετία του 1930, αποτέλεσμα της μείωσης των εξαγωγών των κυριότερων αγροτικών αγαθών που παρήγαγε τότε, τη σταφίδα και τον καπνό, λόγω του οικονομικού κραχ του 1929. Συνέχεια

Η ιστορία ενός νεοσύλλεκτου του 1813

«Αν αυ­τοί που μας ε­ξου­σιά­ζουν και που λέ­νε πως ο Θε­ός τους έ­στει­λε στη γη για να ε­ξα­σφα­λί­σουν την ευ­τυ­χί­α μας, μπο­ρού­σαν να σκε­φτούν, την ώ­ρα που σχε­διά­ζουν μια εκ­στρα­τεί­α, τους φτω­χούς γέ­ρο­ντες και τις δυ­στυ­χι­σμέ­νες μα­νά­δες, που κα­τά κά­ποιον τρό­πο, θα τους ξε­ρι­ζώ­σουν την καρ­διά και τα σπλάγ­χνα, για να ι­κα­νο­ποι­ή­σουν την α­λα­ζο­νεί­α τους. Αν μπο­ρού­σαν να δουν τα δά­κρυα και να α­κού­σουν τις οι­μω­γές τους την ώ­ρα που θα έρ­θουν να τους πουν: «Το παι­δί σας σκο­τώ­θη­κε… πο­τέ δεν θα το ξα­να­δεί­τε. Έ­χα­σε τη ζω­ή του κά­τω α­πό τις ο­πλές των α­λό­γων, ή ξε­κοι­λια­σμέ­νο α­πό μια ο­βί­δα, ή ά­φη­σε την τε­λευ­ταί­α του πνο­ή σ’ έ­να νο­σο­κο­μεί­ο, κά­που μα­κριά, α­φού πριν το εί­χαν α­κρω­τη­ριά­σει, τυ­ραν­νι­σμέ­νο α­πό τον πυ­ρε­τό, χω­ρίς κα­μμιά πα­ρη­γο­ριά, φω­νά­ζο­ντας το ό­νο­μά σας, ό­πως ό­ταν ή­ταν μι­κρό παι­δί.» Αν μπο­ρού­σαν να α­να­λο­γι­στούν τα δά­κρυα αυ­τών των μα­νά­δων, πι­στεύ­ω πως κα­νέ­νας α­πό αυ­τούς δεν θα δει­χνό­ταν τό­σο βάρ­βα­ρος ώ­στε να συ­νε­χί­σει αυ­τή την ι­στο­ρί­α. Ό­μως αυ­τοί δεν σκέ­φτο­νται τί­πο­τα. Θε­ω­ρούν πως οι άλ­λοι άν­θρω­ποι δεν α­γα­πούν τα παι­διά τους ό­σο αυ­τοί τα δι­κά τους, νο­μί­ζουν πως οι άλ­λοι άν­θρω­ποι εί­ναι ζώ­α. Συνέχεια

HELL-IOS (14-8-2005)

Καθώς συμπληρώθηκαν 12 χρόνια (από τις 14 Αυγούστου του 2005 ) από την συντριβή του αεροπλάνου της πτήσης HCY 522 των Κυπριακών αερογραμμών Helios Airways, στο Γραμματικό, το αρχικό σκοτάδι γύρω από τους λόγους αυτής της συντριβής δεν έχει φωτισθεί! Αυτό συμβαίνει παρά τα πορίσματα ειδικών και παρά τις εκ των υστέρων έρευνες. Ίσως να μην φωτισθεί ποτέ. Στην προσπάθεια να υπομνησθούν κάποιες από τις πτυχές που ανεδείχθησαν εκείνες τις ημέρες και με τις οποίες φαίνεται πως σχετιζόταν άμεσα ή έμμεσα η «πτώση» του αεροπλάνου, αναδημοσιεύουμε το άρθρο που δημοσιεύθηκε στην αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 42, Σεπτέμβριος 2005. Πάντως, για την ιστορία, το πόρισμα των ειδικών (το οποίο εκδόθηκε 16 μήνες μετά το συμβάν!) επιρρίπτει τις ευθύνες στην λάθος θέση ενός διακόπτη(!) και σε επιπολαιότητα των ελεγκτών τεχνικών.

Η «ΜΟΙ­ΡΑΙΑ» ΚΑ­ΤΑΡ­ΡΙ­ΨΗ, ΟΙ ΜΥ­ΣΤΙ­ΚΕΣ Υ­ΠΗ­ΡΕ­ΣΙΕΣ, Ο ΠΟ­ΛΕ­ΜΟΣ ΚΑ­ΤΑ ΤΗΣ «ΤΡΟ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙΑΣ» ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΡ­ΚΕΣ «RENEGADE»

Κα­τ’ αρ­χήν πρέ­πει να το­νί­σου­με ό­τι η συ­ντρι­βή του α­ε­ρο­πλά­νου της ε­ται­ρεί­ας Ή­λιος (η ο­ποί­α συν­δέ­ε­ται ε­κτός των άλ­λων με πο­λι­τι­κά και εκ­κλη­σια­στι­κά συμ­φέ­ρο­ντα της Κυ­πρια­κής δη­μο­κρα­τί­ας), συ­νέ­βη λί­γο με­τά α­πό τις βομ­βι­στι­κές ε­πι­θέ­σεις στο Λον­δί­νο, και λί­γο πριν α­πό μια α­κό­μη ε­πέ­τειο των ε­πι­θέ­σε­ων της 11ης Σε­πτεμ­βρί­ου το 2001 στην Ν. Υόρ­κη, ε­νώ οι ε­ξα­φα­νί­σεις και οι βα­σα­νι­σμοί κρα­του­μέ­νων στα πλαί­σια του πο­λέ­μου ε­νά­ντια στην «τρομο­κρα­τί­α» ε­ντεί­νο­νται με ρα­γδαί­ους ρυθ­μούς, κα­θώς ό­μως και το αντάρτικο στο Ιράκ. Ταυτόχρονα, πρέπει να σημειώσουμε, βρίσκονταν και βρίσκονται σε εξέλιξη ακόμη, οι πρό-σφατες παρεμβάσεις όπως αυτή του Γάλλου πρωθυπουργού, που εντάσσονται στο διεθνές αλισβερίσι, φανερό ή παρασκηνιακό για τη διαδικασία … «ένταξης – μη ένταξης» της Τουρκίας στην Ε.Ε. και τη «λύση» του λεγόμενου «κυπριακού».

Έτσι εξ αρχής ένα για πολύ ώρα ακυβέρνητο, έστω για άγνωστους τεχνικούς λόγους, αεροπλάνο δεν θα μπορούσε να αποτελέσει μια υπόθεση δημοσιογραφικής, έστω τραγικής εκ του αποτελέσματος ρουτίνας. Συνέχεια

Η σκιά μιας συγνώμης και το αίσχος μιας αποδοχής της

Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας (σε μια προσπάθεια εκπόρθησης συνειδήσεων)

Είναι 5 Μαΐου του 1920. Μέσα σ’ ένα λεωφορείο, στο Μπρόκτον της Μασαχουσέτης, συλλαμβάνονται από τα όργανα του αμερικάνικου κράτους δύο άνθρωποι. Πρόκειται για τους αναρχικούς Μπαρτολομέο Βαντσέτι και Νικόλα Σάκκο.

Κατά τη σύλληψή τους ανακαλύπτεται ότι οπλοφορούσαν και κατείχαν προκηρύξεις που αφορούσαν προγραμματισμένη συγκέντρωση για τις 9 Μάη, όπου ομιλητής θα ήταν ο Βαντσέτι. Η συγκέντρωση αφορούσε τη δολοφονία του αναρχικού Αντρέα Σαλσέντο (φίλου του Βαντσέτι), ο οποίος μετά από «προσαγωγή» στην αστυνομική διοίκηση της Νέας Υόρκης, κρατήθηκε για δύο ολόκληρους μήνες, μέχρις ότου τα κρατικά κτήνη, τον δολοφονήσουν ρίχνοντάς τον στο πεζοδρόμιο, από τον 14ο όροφο του κτιρίου.

Τόσο ο Σάκκο όσο και ο Βαντσέτι, ήταν γνωστοί για την αναρχική τους δράση. Εκτός από τη συμμετοχή και συμβολή τους στις κοινωνικές δραστηριοποιήσεις των υπόλοιπων καταπιεσμένων, είχαν αναπτύξει έντονη αντιπολεμική δράση. Κατέφυγαν, μάλιστα, στο Μεξικό μαζί με άλλους μετανάστες, αρνούμενοι να συμμετάσχουν στον A΄ παγκόσμιο εξουσιαστικό πόλεμο. Συνέχεια