Category Archives: Αναρχική Αρχειοθήκη

Δημοσίευση υλικού της Αναρχικής Αρχειοθήκης

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε. ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 20-22 ΙΟΥΝΗ

Το κείμενο που ακολουθεί μοιράστηκε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, πριν από την ημέρα  της μεγάλης αντιπαράθεσης της 21ης Ιουνίου 2003.

Δεν καλωσορίζουμε τους εχθρούς μας.

Γιατί δεν σκοπεύουμε να είμαστε απλοί θεατές μιας ακόμα παράστασης του θιάσου των εγκληματιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ενοποίησή τους σημαίνει ενοποίηση των θεσμών και των μηχανισμών τους. Κι αυτό σημαίνει δυνάμωμα της καταστολής και της εκμετάλλευσης.

Ενάμισι χρόνος έχει περάσει από την οικονομική ένωση των ευρωπαϊκών κρατών και οι σχεδιασμοί των ευρωπαίων εξουσιαστών για την δημιουργία ομοσπονδιακών δομών, προχωρούν με ταχύτατους ρυθμούς. Ήδη στο όνομα της κοινωνικής ειρήνης, της άμυνας και της «αντιτρομοκρατικής» σταυροφορίας, έχουν δημιουργηθεί η ενιαία Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Πληροφοριών, (η ο­ποία εκτός της πολιτικής της δράσης στο εσωτερικό της Ένωσης, θα δρα με την βοήθεια της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ε.Ε. στο εξωτερικό), η ενιαία ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης γνωστή ως EUROJUST, και έχει επιτευχθεί η μετεξέλιξη της EUROPOL σε ευρωπαϊκό FBI . Συνέχεια

Advertisements

Θεσσαλονίκη, Ιούνιος 2003, αφίσσες (γ΄)

Αφίσσα ενάντια στη Σύνοδο των εξουσιαστών στην Θεσσαλονίκη, Ιούνιος 2003.

Συνέχεια

Θεσσαλονίκη, Ιούνιος 2003, αφίσσες (β΄)

Αφίσσα που κυκλοφόρησε εν όψει της Συνόδου, τον Ιούνιο του 2003

Συνέχεια

Θεσσαλονίκη, Ιούνιος 2003, αφίσσες (α΄)

Η αφίσσα της Συνεργασίας Αναρχικών Ομάδων και ατόμων για την Κοινωνική Αλληλεγγύη και την Πολύμορφη Δράση για τις μέρες του 2003.

Συνέχεια

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΡΑΤΗ, ΑΦΕΝΤΕΣ ΚΙ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΓΙ’ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Δεδομένης της σφαγής, στον τομέα των συντάξεων, η οποία πραγματοποιείται τα τελευταία έτη, του θορύβου που έχει προκληθεί από τα κόμματα και τα παραρτήματά τους προκειμένου να παρουσιάσουν «έργο», αλλά  και της επερχόμενης μείωσης των συντάξεων από τις αρχές του 2019 χρήσιμον είναι να επαναδιατυπωθούν κάποιες απόψεις. Προς τούτο αναδημοσιεύουμε την προκήρυξη για το ασφαλιστικό ζήτημα, η οποία μοιράστηκε στην πορεία της 12ης  Δεκεμβρίου 2007 και δημοσιεύθηκε στο φύλλο αριθμ. 68, του μηνός Ιανουαρίου, της μηνιαίας Πανελλαδικής αναρχικής εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

Στο προσκήνιο των κρατικών μεθοδεύσεων κι εκβιασμών έρχεται και πάλι το «ασφαλιστικό».

Οι εξουσιαστές των ανθρώπινων ζωών και οι συνεργάτες τους προσπαθούν για άλλη μια φορά να χειριστούν και να καναλιζάρουν την κοινωνική οργή. Προσπαθούν να πείσουν για ανάσες οξυγόνου σε ένα πνιγηρό και εξοντωτικό περιβάλλον.

Μετά την έναρξη ενοποίησης της παγκόσμιας κυριαρχίας, που ήδη θα συμπληρώσει εικοσαετία, νοιώθουν ισχυροί. Έτσι, έχουν αποδυθεί σε μια παγκόσμια ανθρωποσφαγή που το ένα μέρος της είναι οι διαρκείς ένοπλες επεμβάσεις της σύγχρονης Ιεράς Συμμαχίας, ενώ το άλλο είναι ένα αδυσώπητο μακελειό οικονομικής σύγκρουσης, όπου κι εδώ εξοντώνονται εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές, προκειμένου να στηθεί το νέο παγκόσμιο σύστημα κυριαρχίας κι εκμετάλλευσης. Συνέχεια

Πρωτομαγιά

diad_mnimisΠριν 10 χρόνια κατά την κινητοποίηση με αφορμή την Πρωτομαγιά, διανεμήθηκε η προκήρυξη που ακολουθεί.
Σήμερα, 132 χρόνια μετά από εκείνες τις συνταρακτικές ημέρες στο Σικάγο, τίποτε δεν θυμίζει εκείνο το πάθος για λευτεριά, για την απάλειψη των δεσμών της εξουσίας και της εργατοδουλείας. Η απεργία έγινε επίσημη αργία και οι συγκεντρώσεις και πορείες ανέξοδες φιέστες. Δεν θα μπορούσε να συμβεί κάτι το διαφορετικό, επειδή όλα έρχονται και παρέρχονται. Αφήνουν παρ΄ όλα αυτά εμπειρίες, γνώσεις, γεγονότα για να κατανοηθούν, από εκείνους οι οποίοι έχουν την πρόθεση αλλά και την ικανότητα, ώστε να αποτελέσουν το πρόπλασμα για ανώτερες απελευθερωτικές διεργασίες. Για το  ξεπέρασμα του παλαιού και του φθαρμένου  απαιτούνται πολλά, αρκετά από τα οποία ανάγονται σε αυτά που ονομάζουν ήθος, πάθος, ειλικρίνεια, απελευθερωτικό όραμα και ανυποχώρητη στάση, τα οποία, βεβαίως, δεν σχετίζοναι με κανενός είδους πολιτική. Τώρα, όμως, ακόμη και η βία γίνεται μέσον πολιτικής διευθέτησης, δηλαδή συστατικό χειρισμού υποθέσεων, άρα στοιχείο εξουσίας.
Δέκα χρόνια μετά ελάχιστα θα μπορούσαν να αλλαχτούν σ’ αυτό το κείμενο. Το δημοσιεύουμε επειδή, εκτός των άλλων, επισημαίνεται ο ρόλος όλων όσων κυβερνούν τα τελευταία τρία και πλέον χρόνια. Τέλος, παραφράζοντας την φράση του Γαλάτη Βρέννου θα λέγαμε: Αλλοίμονο στους εξαπατημένους και τους υποταγμένους…

Εκατόν είκοσι δύο χρόνια έχουν περάσει από τη ματωμένη μέρα της 4ης Μαΐου στην πλατεία Χέϊμαρκετ. Ήταν τότε που οι συγκεντρωμένοι εκεί εργάτες απάντησαν με αποφασιστικότητα στη βία του κράτους και των οργάνων του, που απρόκλητα τους επιτέθηκαν. Πολλοί ήταν οι νεκροί εργάτες αλλά και οι μπάτσοι σαν αποτέλεσμα των σκληρών συγκρούσεων που ακολούθησαν.

Δεν έχει και τόση σημασία αν μετά από λίγα χρόνια ταυτίστηκε η 1η Μαΐου με τα όσα συνέβησαν τρείς μέρες αργότερα. Το σημαντικό είναι πως εκείνες τις μέρες οι περισσότεροι αγώνες των καταπιεσμένων δεν γνώριζαν όρια και συμβιβασμούς. Όπως εξ ίσου καθοριστικό ήταν πως οι αναρχικές απόψεις πρωτοστατούσαν στη δράση των ανθρώπων. Συνέχεια

Ο ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΟΥ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΟ

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μία προκήρυξη που μοιράστηκε κατά την κινητοποίηση της 13 Νοεμβρίου 2008 την οποία είχε καλέσει η Πρωτοβουλία Αναρχικών ενάντια στις φυλακές. Δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 78, Δεκέμβριος 2008.

Εδώ και χρόνια αυτοί που συντονίζουν την κυριαρχία σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν επιστήσει την προσοχή στους εδώ κρατιστές την ανάγκη αλλαγών στις διαδικασίες «σωφρονισμού» των φυλακισμένων. Οι διάφορες εκθέσεις του ΟΗΕ αλλά και οι διάφορες καταδίκες του ελλαδικού κράτους από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο επιβεβαίωναν πως η κατάσταση στις φυλακές έχει φτάσει στο απροχώρητο…

Όλα αυτά αποσκοπούν, στην επισήμανση του κινδύνου μιας εξέγερσης ή πολλών βίαιων καταστάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν. Πιέζουν όμως και στην κατεύθυνση της επιτάχυνσης του εκσυγχρονισμού των μέσων βασανισμού και καταστολής. Συνέχεια