Quiz

Η στήλη έχοντας την ενθουσιώδη υποστήριξη του κοινού συνεχίζει και αυτό το μήνα το καθιερωμένο κουίζ επιχειρώντας να συμβάλλει με το λιθαράκι της στην πλατιά ενημέρωση για τις παρενέργειες του Covid-19 στο κίνημα.
Ποιός υποστήριξε σε ραδιοφωνική συνέντευξη «κανένα συγχωροχάρτι στους ανεμβολίαστους υγειονομικούς, επέκταση τώρα της υποχρεωτικότητας στα εργοστάσια και τα σουπερμάρκετ;»

  1. Ο νέος υπουργός υγείας (αλλά παλιά καραβάνα στην πολιτική) Θάνος Πλεύρης.
  2. Ο Θεόδωρος Σδούκος, προσωπικός ιατρός του απεργού πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα.
  3. Ανώνυμος συνταξιούχος πνευμονολόγος του ΙΚΑ Καλλιθέας σε οικογενειακή συνεστίαση.
  4. Ο «γνωστός άγνωστος» και πάλαι ποτέ «συνήθης ύποπτος» Επαμεινώντας Σκυφτούλης.
  5. Ανώνυμος χρήστης των σόσιαλ μήντια που επιμένει ότι επιβιώνει ως τώρα χάρη στον έγκαιρο εμβολιασμό του.

Σωστή απάντηση το (2), O Θεόδωρος Σδούκος, ιατρός, πολιτευτής του Σύριζα και ιατρός της εμπιστοσύνης του Δημήτρη του Κουφοντίνα στην απεργία πείνας του με τη γνωστή (άδοξη) κατάληξη. Τότε ο Σδούκος διατράνωνε την αντίθεση του στο ενδεχόμενο αναγκαστικής σίτισης του Δ. Κουφοντίνα. «Με σεβασμό στην ανάγκη συναίνεσης του απεργού πείνας σε κάθε ιατρική και νοσηλευτική πράξη που κρίνεται αναγκαία, όπως ο κώδικας ιατρικής δεοντολογίας ορίζει και οι διεθνείς συνθήκες επιβάλλουν… η όποια ιατρική και νοσηλευτική πράξη κριθεί αναγκαία από τους ιατρούς του νοσοκομείου δεν μπορεί να περιλαμβάνει αναγκαστική –δηλαδή βίαιη και με καθήλωση–σίτιση του ασθενούς παρά την σαφή και επανειλημμένη εκ των προτέρων άρνησή του. Η αναγκαστική σίτιση αποτελεί βασανιστήριο και πλήρη καταρράκωση της αξιοπρέπειας του κρατούμενου απεργού πείνας… όπως σαφώς επιβάλει η Ιπποκράτεια Ιατρική, ο «Κώδικας της Νυρεμβέργης» για την «ιδεολογία της φυλετικής υγιεινής».
Μάλιστα, αποτελεί το ηθικό και δεοντολογικό «ιστορικό προοίμιο» του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα της 16ης Δεκεμβρίου 1966 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ [βλ. αρ. πρωτ. 2200 Α (ΧΧΙ)/16.12.1966].
Αν, λοιπόν, ο ασθενής πρέπει να συναινεί σε κάθε αναγκαία ιατρική και νοσηλευτική πράξη, τι θα πρέπει να πράξει ο υγιής άνθρωπος μπροστά σε μια τουλάχιστον αμφισβητούμενη ως καθολικά αναγκαία, αλλά νομοθετημένα υποχρεωτική ιατρική πράξη; Εδώ σάς θέλω! Σε κάθε περίπτωση ουαί κι αλίμονο για τον επόμενο απεργό πείνας, ας θεωρήσει βέβαιη την αναγκαστική σίτιση, έτσι, «για να νικήσει η ζωή»…

Λ.

Both comments and trackbacks are currently closed.
Αρέσει σε %d bloggers: