Νικολάι Ιβάνοβιτς Κιμπάλτσιτς: Εφευρέτης του πρώτου επανδρωμένου πυραύλου και επαναστάτης

Ο Νικολάι Ιβάνοβιτς Κιμπάλτσιτς (Nicolai Ivanovich Κibalcich) είναι διάσημος ρώσος εφευρέτης και πατέρας του πρώτου ρώσικου κινητήρα τζετ σε αεροπλάνο, καθώς και επαναστάτης.

Γεννιέται τον Οκτώβριο του 1853 στην πόλη Κορώπ, της περιφέρειας Τσέρνιγκοβ. Ο πατέρας του είναι ιερέας και όταν ο Νικολάι μπαίνει στο γυμνάσιο το 1864, επιμένει ότι ο γιος του θα πρέπει να μετακινηθεί σε θρησκευτικό σχολείο. Παρ’ ότι αρχικά υπακούει, το 1869, το εγκαταλείπει και επανέρχεται σε σχολείο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το οποίο τελειώνει με ασημένιο βραβείο αρκετά χρόνια αργότερα.

Από μικρός, εμφανίζει ιδιαίτερη ικανότητα στην κατανόηση των μαθηματικών και των ξένων γλωσσών. Το άλλο του προσόν είναι η επαναστατική του φύση· στα 16 του αποκόπτεται από τον πατέρα του και παίρνει μέρος σε μια ομάδα που συλλέγει απαγορευμένα βιβλία για την δημιουργία μυστικής βιβλιοθήκης. Το 1871 πηγαίνει σε σχολή μηχανικών σιδηροδρόμων στην Αγία Πετρούπολη, γιατί πιστεύει ότι οι σιδηρόδρομοι είναι απαραίτητοι σε μια αχανή χώρα όπως η Ρωσία.

Το 1873 χάνει το ενδιαφέρον του για τους σιδηροδρόμους και μπαίνει στην Ιατρική Σχολή στο Τμήμα Χειρουργικής, η οποία εκείνο τον καιρό ήταν το κέντρο του φοιτητικού κινήματος στην Αγία Πετρούπολη και τον ίδιο χρόνο συμμετέχει στους Ναρότνικους. Το 1875 συλλαμβάνεται και φυλακίζεται για διακίνηση παράνομων βιβλίων. Αποφυλακίζεται τρία χρόνια μετά, με απαγόρευση συνέχισης των σπουδών του (τον βάζουν σε μαύρη λίστα).

Το Ι878 συμμετέχει στην ομάδα «Ελευθερία ή θάνατος», που μετέπειτα γίνεται η οργάνωση «Λαϊκή Θέληση» (Narodnaya Volya). Γίνεται ο επιστήμονας της οργάνωσης, ο ειδικός και υπεύθυνος για τα εκρηκτικά, νιτρογλυκερίνη και δυναμίτη. Κατά τη διάρκεια του 1879 η ομάδα του παράγει αρκετές δεκάδες κιλά δυναμίτη, μη δίνοντας σημασία στον κίνδυνο έκρηξης. Τον ίδιο καιρό ο Νικολάι μελετά τις ιδιότητες της πυρίτιδας και τις πιθανότητες εφαρμογής της σε ιπτάμενες μηχανές.

Ο Νικολάι Κιμπάλτσιτς είναι ενεργό μέλος σε όλες τις επαναστατικές διεργασίες. Παίρνει μέρος σε έντυπες δραστηριότητες, γράφει άρθρα και τα υπογράφει με ψευδώνυμα. Θεωρεί ότι οι βίαιες ενέργειες είναι ο μόνος τρόπος υπεράσπισης των ιδεών. Με αυτό το σκεπτικό, ανακαλύπτει το εκρηκτικό φυτίλι και τη ζελατινοδυναμίτιδα από νιτρογλυκερίνη, και αποστέλλει εκρηκτικά στην Οδησσό για να καταστραφεί το τραίνο του Τσάρου, ενώ αρχίζει να μελετά και να υπολογίζει τις συνέπειες των εκρήξεων. Εκπαιδεύει άλλους επαναστάτες στις εφευρέσεις του – στην βόμβα, η οποία μετέπειτα σκότωσε τον τσάρο Αλέξανδρο Β΄. Αρκετές μέρες μετά την δολοφονία του τσάρου, ο Νικολάι Κιμπάλτσιτς συλλαμβάνεται και οδηγείται στην φυλακή.

Όντας φυλακισμένος, συνεχίζει την επιστημονική του έρευνα, εργαζόμενος σε ένα σχέδιο μηχανής τζετ. Συγγράφει μια αξιοσημείωτη εργασία, όπου περιγράφει τον τρόπο προώθησης μιας πλατφόρμας με ανάφλεξη φυσιγγίων πυρίτιδας σε θάλαμο πυραύλου.

Αντιλαμβάνεται, έτσι, ότι η αλλαγή της κατεύθυνσης του άξονα του πυραύλου, θα αλλάξει το ίχνος πτήσης του οχήματος.

Ο υπουργός εσωτερικών αρνείται να λάβει υπ’ όψιν τους επιστημονικούς υπολογισμούς και τις διαπιστώσεις του, παρ’ ότι προτείνει ισόβια κάθειρξη. Όμως, κανείς δεν τον ακούει· ο Νικολάι Κιμπάλτσιτς και αρκετοί σύντροφοί του καταδικάζονται σε απαγχονισμό και οδηγούνται στην αγχόνη στις 3 Απριλίου 1881.

«[…] Το κόμμα της Λαϊκής Θέλησης (Ναρόντναγια Βόλια) είχε δολοφονήσει τον τσάρο Αλέξανδρο Β’. Συνέλαβαν ανάμεσα στους δράστες της απόπειρας τον χημικό Νικόλαο Κιμπάλτσιτς μακρινό συγγενή του πατέρα μου (αγνοούσα σε ποιο βαθμό) και τον κρέμασαν μαζί με τον Ζελιάμποφ, τον Ρυσάκοφ, τον Μιχαήλοφ και την κόρη του παλαιού κυβερνήτη της Αγίας Πετρούπολης, την Σοφία Περόφσκαγια. Μπροστά στους δικαστές, όλοι, εκτός του Ρυσάκοφ, υπερασπίστηκαν σθεναρά τη διεκδίκησή τους για ελευθερία. Στο ικρίωμα αγκαλιάστηκαν και πέθαναν ήρεμοι» (από το βιβλίο Αναμνήσεις ενός Επαναστάτη, του Βικτόρ Λβόβιτς Κιμπάλτσιτς – Βικτόρ Σερζ.)

Οι έρευνες του Κιμπάλτσιτς θάβονται σκόπιμα σε κυβερνητικά αρχεία μέχρι τον Αύγουστο του 1917, οπότε και ανακαλύπτονται από τους ερευνητές των Μπολσεβίκων. Το 1918, οι Σοβιετικοί παρουσιάζουν το επαναστατικό όραμα και τις ιδέες του Κιμπάλτσιτς, κυρίως για λόγους προπαγάνδας σε ένα περιοδικό των Μπολσεβίκων.

Αν και η πρόταση του Κιμπάλτσιτς για ανάφλεξη κινητήρα γεμάτου με πυρίτιδα πιθανότατα θα σκότωνε όλους μέσα στο αεροπλάνο, ο Κωνσταντίν Τσιολκόφσκι, ο κορυφαίος Σοβιετικός επιστήμονας πυραύλων, θεωρεί τον Κιμπάλτσιτς ως τον μεγαλύτερο προκάτοχό του και τις καινοτόμες προτάσεις του ως τις απαρχές της επανδρωμένης εξερεύνησης του διαστήματος.

Ένας κρατήρας στη Σελήνη φέρει το όνομα του Νικολάι Ιβάνοβιτς Κιμπάλτσιτς.

Μετάφραση-Απόδοση Π.

Δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 170, Απρίλιος 2017
Both comments and trackbacks are currently closed.