ΤΣΙΠΡΑΣ ΤΟ ΛΗΓΜΕΝΟ «ΠΡΟΪΟΝ» ΚΑΙ ΤΑ ΚΩΛΟΥ-ΒΑΧΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ…

Εντύπωση μεγάλη έκανε για μιαν ακόμη φορά η ανικανότητα, όπως θεωρείται του Συριζα και του ίδιου του Τσίπρα να ασκήσει, έστω και κατ’ επίφαση, αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της ΝΔ. Ενδεικτικό, όπως διαβάζουμε, αυτής της «αδυναμία(ς)» είναι η συνάντηση που είχε και η υποστήριξη που πρόσφερε, στην Ομοσπονδία Κυνηγετικών Συλλόγων και στο «οικολογικό» αίτημα των κυνηγών να αρθούν οι περιορισμοί στο κυνήγι και να ξεπατώσουν και πάλι τα έρμα τα ζωντανά. «Και σε αυτή την περίπτωση όμως βλέπουμε από την πλευρά της κυβέρνησης το θέατρο του παραλόγου. Ενώ επιτρέπεται η βόλτα με κατοικίδιο μέσω μηνύματος, ακόμα και μότο κρος στην Πάρνηθα από υψηλόβαθμα, σε πολιτειακό επίπεδο, στελέχη, δεν επιτρέπεται το κυνήγι και το ψάρεμα, ούτε ‘‘κατά μόνας’’», δήλωσε με βαθιά οικολογική συνείδηση ο(,) φανερά πλέον(,) βαριεστημένος με όλα και με όλους Τσίπρας,

Οι εκπρόσωποι, μάλιστα, των κυνηγών, σύμφωνα με το σχετικό δελτίο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, «ευχαρίστησαν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ για την ώριμη και υπεύθυνη, όπως είπαν, στάση του, επέκριναν την κυβέρνηση για τις αμφιταλαντεύσεις της και την χαρακτήρισαν ‘‘εχθρό των κυνηγών’’, καθώς αποφάσισε να ανοίξει το λιανεμπόριο και πλείστες άλλες δραστηριότητες της αγοράς, αλλά να διατηρήσει τους υφιστάμενους περιορισμούς στο κυνήγι».

Η «ελπίδα» ένα άλμα έκανε, τους «πήδηξε» όσους τον πίστεψαν… Και καλά τους έκανε…

Μα τόσο χαϊβάνι είναι, σκέφτηκαν κάποιοι ανώριμοι, που την βρήκε τόση «ωριμότητα» και «υπευθυνότητα», να δανείσει και σ’ εμάς λίγη;…

Ή μήπως είναι τόσο απελπισμένος, που κάνει την μια κουτουράδα μετά την άλλη. Λοιπόν, έχουμε και λέμε, κάπως έτσι πρέπει να σκέφτηκε μέσα στην παρακμή του ο πάλαι ποτέ στυλοβάτης της πρώτης φορά αριστερής κυβέρνησης.

Αφού, όπως λέει και ο σύντροφος Πολάκης, πηδήξαμε στους φόρους την μεσαία τάξη για να στηρίξουμε την φτώχεια (πως γίνεται αυτό;;;), αφού γαμήσαμε τους μικρομεσαίους, τώρα ήρθε η ώρα να στηρίξουμε τους κυνηγούς, –επειδή η κακιά ΝΔ δεν τους αφήνει να καθαρίζουν αβέρτα και για την πλάκα τους όποιο ζωντανό βρουν στον δρόμο τους– και έτσι να κονομήσουμε κάνα ψηφαλάκι…

-Τι σκέφτεται πάλι;
-Χέσε ψηλά κι αγνάντευε, να μην σε εύρει ο μπόχα…

Η στρατηγική αυτή σκέψη τρόμαξε τόσο τον Γουρλομάτη Κυριάκο, που κρατάει ακόμα την κοιλιά του από τα γέλια. Μ’ αυτά και μ’ αυτά(,) οι δημοσκοπήσεις «δείχνουν» τον Συριζα «κολλημένο» μέχρι και 18,5 μονάδες πίσω από την ΝΔ και τον Τσίπρα να παγώνει και μόνο στην ερώτηση που του κάνουν με χαιρεκακία τα γνωστά βοθροκάναλα: «-Γιατί κ. πρόεδρε δεν ζητάτε εκλογές;», -«Βρε, που να φάτε την γλώσσα σας κακορίζικοι», σκέφτεται αναστατωμένος και ψιλοϊδρωμένος ο παλαίμαχος πια παγκόσμιος κομμουνιστής ηγέτης. «Είμαι υπεύθυνος γι’ αυτό δεν τις ζητώ», απαντά σχεδόν κοκκαλωμένος και κυριολεκτικά χεσμένος στο αριστερό βρακί του. Ε, αλεπού κυρά Μαριώ δεν τα φτάνεις τα σταφύλια; -Άντε καλέ τα είδα από κοντά, αυτά είναι αγουρίδες…

Αγουρίδες, λοιπόν, οι εκλογές Αλέξη, αγουρίδες, ειδάλλως σε πήρε και σε σήκωσε. Εδώ που τα λέμε, όπως φαίνεται ο Συριζα με αρχηγό τον Τσίπρα δεν πρόκειται να ματαδεί εξουσία ούτε του Αγίου ανήμερα… Γιατί; Γιατί απλά ο Τσίπρας δεν είναι απλά ένα φθαρμένο πολιτικό κατασκεύασμα, αλλά ήδη ληγμένο. Και όπως είναι γνωστό τα ληγμένα προϊόντα αργά ή γρήγορα αρχίζουν να αποπνέουν μπόχα… Ούτε νέος, ούτε και καλά επαναστατημένος δεν μπορεί να μοστράρει πια, όχι πως δεν ήταν από την αρχή συμβιβασμένος, αλλά η απάτη τότε έπιανε…

Όσο μετακινείται η ΝΔ του Μητσοτάκη προς το λεγόμενο πολιτικό κέντρο, τόσο αναγκάζεται και ο ίδιος ατάκτως να ακολουθεί την ίδια διαδρομή, έλα μου όμως που το καράβι είναι άμαθο και δεν στρίβει εύκολα. Αλλά τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους, που λέει και ο σοφός λαός και ας είναι ολίγον σεξιστικόν το τοιούτον παροιμιώδες συμπέρασμα. Ο Συριζα του Τσίπρα και ο Τσίπρας του Συριζα πάτησαν επάνω σε μια ολική καταστροφή, την οποία έκαναν χειρότερη και παρ’ όλα αυτά στρογγυλοκάθισαν στην εξουσία σχεδόν πέντε χρόνια. Δεν είναι και λίγα, ούτε τα χρονάκια ούτε τα κατορθώματά τους.

Πρόλαβαν και τα «έφτιαξαν» με τον αδελφό τον Πάνο τον Καμμένο τον ακροδεξιό (η τωρινή εξουσία έχει(,) όπως λένε οι κακιές γλώσσες(,) πολλά «ράμματα» για την γούνα του, αλλά τα κρατάνε καλού κακού γι’ αργότερα), προσπάθησαν να αλώσουν τα ΜΜΕ, έγιναν τα αγαπημένα παιδιά της Μέρκελ, ψήφισαν μνημόνια, χρήσιμοι για την καθήλωση του κοινωνικού χώρου, γενικώς χρησιμότατοι… Και βέβαια(,) άνοιξαν διάπλατα την πόρτα στον «υποτιμημένο» Μητσοτάκη, που δεν τον χωνεύει ούτε η αδερφή Ντόρα, η Ντορίτα, το Ντοράκι.

Αλλά τι τα θες; Ποιος τα θυμάται όλα αυτά; Ο χρόνος είναι πυκνός λένε εκείνοι, που γνωρίζουν από τα άστρα και τα μελλούμενα. Ποιος θυμάται τώρα τον Λεβέντη και την Ένωση Κεντρώων, ή εκείνον τον δραστήριο τον Θεοδωράκη τον άνθρωπο με το σακίδιο, πάνε και δεν ξαναγυρνάνε και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Πάνου του Λεβέντη του στρατηλάτη, μαραζώνουν και εκείνοι της Χρυσής Αυγής στα δημοκρατικά μπουντρούμια(,) εκτός από τον φαντομά τον Χρήστο τον Παππά που αδούλωτος διαφεύγει μαζί με τον Λαγό τον ευρωβουλευτή που δεν το κουνάει ρούπι από τας Βρυξέλλας.

Και τώρα τι γίνεται, αναρωτιούνται στον Συριζα; Και δώστου φτιάχνουν «Ομπρέλες», και δώστου μηχανεύονται σοβαρές στρατηγικές, τεκμηριωμένες, μαχητικές αντιπολιτεύσεις, με στοιχεία προγραμματισμού, εμβάθυνσης και ουκ ολίγα πράσινα άλογα. Αυτά και τα ρέστα παγωτά(,) τους κουνάει το δάκτυλο το Τσακαλώτο, που δεν μασάει τα λόγια του: «η κυβέρνηση δεν θα πέσει σαν ώριμο φρούτο. Το τεχνολαϊκίστικο αφήγημα του κ. Μητσοτάκη, αυτό το μείγμα νεοφιλευθερισμού και σκληρής Δεξιάς, δεν θα ηττηθεί χωρίς την ύπαρξη μια σοβαρής εναλλακτικής πρότασης».

Ε, και τι απομένει τότε; Μα η συναίνεση, η σοβαρότητα, η βαθιά ωρίμανση, στα παλιά δρύινα βαρέλια του πολιτικού συστήματος. Και βλέπουμε…

Λ.

Both comments and trackbacks are currently closed.