ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΑ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΝΑΝ, ΕΙΜΑΙ ΣΩΣΜΕΝΟΣ…

Περπατώντας στους δρόμους τις τελευταίες μέρες αυτής της χρονιάς, δεν μπορούμε παρά να είμαστε σε κατάσταση ευδαιμονίας και να προσμένουμε με αγωνία και ανυπομονησία το νέο και σωτήριο έτος. Πραγματικά δηλαδή, αν το καλοσκεφτούμε τί άλλο να ζητήσει κάποιος; Είμαστε αραχτοί και μας πληρώνουν, κάνουμε τις παραγγελίες μας online, έχουμε και click away και drive through, αμ’ πως. Τα κομμωτήρια και τα νυχάδικα άνοιξαν και μέχρι τα Χριστούγεννα είναι σχεδόν αδύνατο να κλείσει κάποιος ραντεβού. Το εμβόλιο θα έρθει ως χριστουγεννιάτικο δώρο από τον άγιο Βασίλη προς τα τέλη Δεκεμβρίου, ο προϋπολογισμός ψηφίστηκε. Οι εκκλησίες θα είναι ανοιχτές μετά από τις διαπραγματεύσεις Μητσοτάκη-Ιερώνυμου, το ιερατείο της επιτροπής λοιμωξιολόγων ενέκρινε τις απαιτήσεις της εκκλησίας.

Μετά από όλα αυτά, έχουμε και κάτι λίγους τυχάρπαστους από εδώ και από εκεί που γκρινιάζουν. Θέλουν ελευθερία, λένε. Δεν τους φτάνει, που αράζουν, θρέφουν επιδερμίδα, τους πληρώνουμε, θα κάνουν τα ψώνια τους, θα φτιάξουν μαλλί και νύχια, θα εκκλησιαστούν και θα κάνουν και το εμβόλιο. Ολ’ αυτά με την ευγενική χορηγία του κράτους. Ρε κουτό, εμείς φροντίζουμε για το καλό σου και σ’ έχουμε και στα πέπουλα.

Μα τί διάολο συμβαίνει με κάποιους; Να θες, να τους σώσεις και να μη θέλουν δηλαδή. Ακριβώς αυτό είναι κυρίες και κύριοι το μόνιμο παράπονο της κυβέρνησης. Ο δε πρωθυπουργός μας Κυριάκος Μητσοτάκης, ο «ανθρώπινος», είναι να σκάσει δηλαδή. Αφού ακούγεται ώρες κοινής ησυχίας να κλαίει με αναφιλητά και να κραυγάζει με πόνο, «μα γιατί Θεέ μου δεν θέλουν να σωθούνε κάποιοι», «τι άλλο να κάνω»; Η Μαρέβα τον παρηγορεί και τον πάει για ποδηλατάδα στην Πάρνηθα. Από εκεί ξεκίνησαν όλα και του την έπεσαν του ανθρώπου να τον φάνε.

Οι πληροφορίες μας λένε, πως του Κυριάκου, του «ανθρώπινου», του έχει γίνει μαράζι. «Θέλω να τους σώσω και δεν θέλουν», ενώ ακούει αδιάλειπτα το τραγούδι του Μηλιώκα «Για το καλό μου». Συγκάλεσε και υπουργικό συμβούλιο με την παρουσία του ιερατείου των λοιμωξιολόγων για να κάνει με απαρτία μια ψυχοθεραπευτική ομάδα. Εκεί με κλαυθμούς και οδυρμούς άνοιξε τη ψυχούλα του. Οι στιγμές ήταν συγκινησιακά φορτισμένες. Ο Άδωνις τον κρατούσε αγκαλιά και τον παρηγορούσε.

Όταν μας έγιναν γνωστές οι πληροφορίες αυτές ξέραμε, ότι έπρεπε να πάρουμε θέση υπέρ του Κυριάκου, του «ανθρώπινου». Ρε αλήτες, τυχάρπαστα ρεμάλια, τι άλλο θέλετε; Θα σας σώσει ρε! Θέτε δεν θέτε. Γκρινιάζετε ότι θα σας πάρουν τα σπίτια, ότι η ανεργία θα ξεπεράσει στην καλύτερη των περιπτώσεων το 30%, η ύφεση θα ξεπεράσει το 15%, χιλιάδες μικρά μαγαζιά κλείνουν και θα κλείσουν, ότι δεν μπορείτε να διαδηλώσετε, να συγχρωτιστείτε να αγκαλιάσετε τα παιδιά, τους γονείς και τους ανθρώπους που αγαπάτε. Α! και υπάρχουν και κάποιοι, οι οποίοι δεν ανέχονται, λέει, να κάθονται στο σπίτι και να στέλνουν μήνυμα, όποτε είναι να βγουν. Θέλουν, λέει, περισσότερη ελευθερία.

Πρέπει να καταλάβετε, πως όλ’ αυτά είναι για το καλό σας. Δεν το ξέρετε εσείς και γι’ αυτό μας αναγκάζετε να σας το επιβάλουμε. Θα σας σώσουμε, θέτε δεν θέτε. Κι’ όταν δεν θα έχετε τίποτα και κανέναν, θα ζείτε την απόλυτη ελευθερία. Θα αναφωνείτε εκστασιασμένοι «δεν έχω τίποτα, δεν έχω κανέναν είμαι σωσμένος».

Το κράτος φροντίζει για σας…

Απάτσι

Both comments and trackbacks are currently closed.
Αρέσει σε %d bloggers: