ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2020: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ…

«Τι θέλαμε να πετύχουμε σήμερα; Ειρηνική ημέρα! Το πετύχαμε (!!!), 2ον δημοκρατική ημέρα, τα κόμματα και οι φορείς να εκδηλώσουν το σεβασμό τους για τα θύματα, το πετύχαμε. 3ον να μην καταστραφεί η πόλη από διάφορους μπαχαλάκηδες που το κάνουν κάθε φόρα, τα πετύχαμε αυτά». Μ. Χρυσοχοΐδης, υπουργός καταστολής σε βαθιά κρίση διαταραχής…

«Συνέστησα στους αξιωματικούς να λένε χρόνια πολλά στους αρχηγούς».
Βαρύ «περιστατικό» η περίπτωσή του, δίχως άλλο…

Έχει ειπωθεί και δικαίως ότι η σκληρότητα που επιδεικνύει η εξουσία πολλές φορές οφείλεται στην δειλία, τον φόβο και την αδυναμία εκείνων που την ασκούν. Τα όσα συνέβησαν σήμερα στην Αθήνα, στην Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στα Γιάννινα και σε άλλες πόλεις κάλλιστα μπορούν να εξηγηθούν μ’ αυτόν τον τρόπο σε μεγάλο βαθμό. Η αγριότητα που επέδειξαν στους άοπλους και λιγοστούς διαδηλωτές τα ένστολα κτήνη σίγουρα δεν είναι πρωτόγνωρη. Εκείνο που μπορούμε να διακρίνουμε, όμως είναι στις προθέσεις των εντολέων τους να «τελειώνουν», όπως παραδέχθηκε ο φανερά πλέον διαταραγμένος υπουργός καταστολής, μ’ όλους όσους διαδηλώνουν. Η προστασία της δημοσίας υγείας δεν αποτέλεσε απλά ένα πρόσχημα αλλά ένα μακάβριο αστείο.

Οι λίγοι διαδηλωτές που δεν κρατούσαν ούτε σημαίες, θα μπορούσαν να απωθηθούν εύκολα δίχως να επιδειχθεί η ιδιαίτερη αυτή σκληρότητα, δίχως μάλιστα να χρειασθεί καν η χρήση χημικών, η οποία εκ των πραγμάτων ανάγκασε τους συγκεντρωμένους να αφαιρέσουν τις προστατευτικές μάσκες για να πάρουν μια ανάσα. Ο στόχος όμως ήταν άλλος σύμφωνα και με τον υπουργό καταστολής Μ. Χρυσοχοΐδη: «Εμείς αποφασίσαμε σήμερα να μην σταματήσουμε την ζωή στην πόλη και είπαμε ότι η πόλη την ημέρα του Πολυτεχνείου, όχι μόνο εφέτος, πάντα πρέπει να λειτουργεί και έτσι, λοιπόν, λειτουργούσαν οι συγκοινωνίες, η κυκλοφορία, οι υπηρεσίες, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι ο καθένας, σαν να ήταν μια καθημερινή ημέρα, μια συνηθισμένη ημέρα και θα το συνεχίσουμε αυτό για να τελειώνει αυτή η υπόθεση με τις διαδηλώσεις που καταλύουν την κοινωνική ζωή».

Η κυνική αυτή ομολογία δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας όσον αφορά την μεθόδευση. Ο Χρυσοχοΐδης δίχως δισταγμό παραδέχεται ότι έχουν αποφασίσει να τελειώνουν με τις διαδηλώσεις γενικά και όχι μόνο με την συγκεκριμένη, αλλά με όλες. Μπορεί ταυτόχρονα να είναι ασυνάρτητος μέχρι σημείου αυτογελοιοποίησης, όταν λέει ότι αποφάσισαν να μην σταματήσουν την ζωή σε μια …έρημη πόλη λόγω της καραντίνας, που όλα λειτουργούσαν …κανονικά, αλλά δεν αναφέρει πουθενά σαν αιτία της απαγόρευσης της πορείας τον κίνδυνο της «πανδημίας».

Εδώ οι μάσκες πέφτουν. Το σχέδιο πρέπει να προχωρήσει έστω και λίγο «άτσαλα» έστω και λίγο «άγαρμπα», αφού οι κτηνωδίες των πραιτωριανών είναι αναπόφευκτες, αλλά και καλοδεχούμενες από τους εντολείς τους. Ο παραδειγματισμός παραμένει σ’ αυτές τις περιπτώσεις ένα από τα ζητούμενα. Χιλιάδες μπάτσοι κάθε λογής είχαν καταλάβει από νωρίς το πρωί κάθε γωνιά του ευρύτερου κέντρου της Αθήνας με το σκηνικό να μοιάζει με χολυγουντιανή υπερπαραγωγή καθώς η πόλη ήταν έρημη και νόμιζε κάποιος ότι οι μόνοι κάτοικοι της πόλης ήταν οι μπάτσοι.

«Η Αστυνομία θα συνεχίσει ολόκληρη τη μέρα, όπως και κάθε μέρα, να προστατεύει τη δημόσια υγεία και να εφαρμόζει το νόμο» (ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ.): Απλά ήθελε λίγο ίσιωμα η πλάτη του…

Το θέαμα ήταν πράγματι δυστοπικό για τους λιγοστούς ανθρώπους, που κινούνταν λόγω εργασίας, αλλά μάλλον εμπνευσμένο για τους σχεδιαστές του. Η επίδειξη δύναμης φάνταζε καταλυτική. Η συνέχεια απέδειξε του λόγου το αληθές. Άγρια κυνηγητά στο κέντρο και στις γειτονιές όσων τόλμησαν να παραβούν τις απαγορεύσεις. Η εξουσία ορθώθηκε ανίκητη, η εικόνα των χιλιάδων πάνοπλων έμοιαζε βγαλμένη από σειρά επιστημονικής φαντασίας στην ερημωμένη πόλη. Η εικόνα της παντοδυναμίας τους έμοιαζε και αυτή δίχως προηγούμενο. Άλλωστε η επιτυχημένη καταστολή εξασφαλίζεται με το να νιώσουν όσοι την υφίστανται ανήμποροι, μικροί, αδύναμοι και άρα να αποδεχθούν την ματαιότητα κάθε αντίδρασης.

Αυτή ακριβώς η μεθόδευση, βέβαια, ήταν και είναι γνωστή σ’ όλα τα κόμματα που σύμφωνα με τις ανακοινώσεις τους συμφώνησαν με την απαγόρευση των συγκεντρώσεων και των πορειών, όπως ο Συριζα, το Κιναλ, ή το ΜΕρα 25 και επομένως εύκολα καταλαβαίνει κάποιος ότι συναίνεσαν στην καταστολή των παραβατών παρά τις υποκριτική τους στάση.

 Όσο για το ΚΚΕ έπαιξε είναι αλήθεια αριστοτεχνικά το παιχνίδι. Ο κενός χώρος που αφήνει ο Συριζα στα κινηματικά μετερίζια μετακινούμενος πολιτικά στο λεγόμενο κέντρο είναι σημαντικός και δεν θα μπορούσε να αφήνει αδιάφορους τους σταλινικούς του Περισσού. Έτσι μια ελεγχόμενη «ανυπακοή» και μάλιστα ανήμερα της επετείου της εξέγερσης του Νοέμβρη του ’73 έμοιαζε κάτι παραπάνω από ελκυστική, αφού ήταν βέβαιο λόγω των συνθηκών ότι τα πράγματα ήταν αδύνατον να ξεφύγουν από την λεγόμενη βάση των κινητοποιούμενων, από το κόμμα, και να εξελιχθούν σε μια πραγματική σύγκρουση, αφού όσοι συμμετείχαν είχαν στην κυριολεξία επιλεχθεί από την κομματική καθοδήγηση. Γι’ αυτό τον λόγο είναι και ατυχείς οι συγκρίσεις που ορισμένοι έκαναν με την περίπτωση των σοβαρών ταραχών που ξέσπασαν το 1999 μ’ αφορμή την επίσκεψη Κλίντον στην Αθήνα και την στάση του ΚΚΕ τότε. Το ΚΚΕ κέρδισε και πάλι τις εντυπώσεις χωρίς να δώσει κάποιου είδους αγώνα. Απλά το γκαμπί του Κουτσούμπα ήταν μία από τις συνήθεις πρακτικές με τα κορόϊδα ακίνητα σαν αγαλματάκια να φωνάζουν «Λαέ μη σκύβεις το κεφάλι» την ίδια στιγμή που οι Δελτάδες οδηγούσαν, με σκυμμένο το κεφάλι, στις κλούβες όσους είχαν μπαγλαρώσει και ξυλοφορτώσει προηγουμένως. Αυτό θα πει συντροφική αλληλεγγύη!!! Όλα ξεπουλημένα, τριήμερο, πορείες, συγκεντρώσεις. Ούτε ΚΝΑΤ, ούτε ένα πετραδάκι, ούτε ένα μπουκαλάκι με νερό! Η απόλυτη ξεφτίλα.

Εν τέλει το κράτος μπορεί να πανηγυρίζει; Ο στόχος επετεύχθη; Ή πρόκειται για «Πύρρειο» νίκη; Μάλλον ξεχνούν οι θιασώτες του βούρδουλα ότι είναι καλύτερο να σβήνει κάποιος την υπεροψία παρά την πυρκαγιά. Και όποιος ξεχνά τα «βασικά» σύντομα πληρώνει τον λογαριασμό που λίγο λίγο μεγαλώνει.

Ή μ’ άλλα λόγια «πρὸ συντριβῆς ἡγεῖται ὕβρις»…

17-11-2020

Συσπείρωση αναρχικών

Both comments and trackbacks are currently closed.