ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 209ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2020, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας καθώς και στον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο σε σημεία όπου διατίθεται ο ημερήσιος και περιοδικός τύπος.                                                                Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, του Κύκλου Σύνταξης, για αυτήν την έκδοση:

Δεν είναι λίγοι εκείνοι, που βιάστηκαν, εκ νέου, να συμπεράνουν ότι με αφορμή την εμφάνιση του νέου κορωναϊού και την ανάδειξη των λεγόμενων κατασκευαστικών ατελειών της «παγκοσμιοποίησης», η τελευταία θα υποχωρήσει ή τουλάχιστον θα υπάρξει μια ακόμη «διόρθωση» στους όρους με τους οποίους επιβάλλεται. Ορισμένοι οικονομολόγοι προέβλεψαν ακόμη και την εξαφάνισή της. Το παράδοξο είναι ότι προηγουμένως η ίδια, ή μάλλον βαθύτερη, αμφισβήτηση εκφράστηκε για την έννοια της κρατικής κυριαρχίας, η οποία χαρακτηρίστηκε ακόμη και απρόσφορη σ’ ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο πολυπολικό σύστημα παγκόσμιας κυριαρχίας. Ο Harold James ιστορικός της πολιτικής οικονομίας της μεσοπολεμικής περιόδου επισημαίνει ήδη από το 2001 στη εισαγωγή του βιβλίου του Το τέλος της παγκοσμιοποίησης ότι «στο παρελθόν είχαν υπάρξει πολύ πιο ανεπτυγμένες και ολοκληρωμένες διεθνείς κοινότητες, που διαλύθηκαν κάτω από την πίεση απροσδόκητων γεγονότων», τονίζοντας ότι σε κάθε περίπτωση η ορμητικότητα χάθηκε, καθώς «το εκκρεμές αιωρήθηκε προς τα πίσω». Ο James φέρνει ως παράδειγμα το γεγονός ότι στην Ευρώπη ο οικουμενικός ερασμιακός κόσμος της Αναγέννησης καταστράφηκε από την Μεταρρύθμιση και τους καθολικούς αντιπάλους της με αποτέλεσμα ο «επαρχιωτισμός» και ο τοπικισμός να είναι τα επακόλουθα.

Όσο για την αρχιτεκτονική του «νέου» κυριαρχικού συστήματος, ο Κίσινγκερ τόνιζε ήδη πριν από 11 έτη («Ηerald Τribune», 21.4.2009) ότι η τότε κυβέρνηση των ΗΠΑ φαίνεται να προσεγγίζει τα διεθνή προβλήματα στα πλαίσια ενός είδους κοντσέρτου των ισχυροτέρων Δυνάμεων, όπως αυτό το οποίο εφαρμόστηκε στην μεταναπολεόντειο Ευρώπη, όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις δρούσαν από κοινού για την επιβολή των διεθνών κανόνων. Πρόσφατα ομάδα επιστημόνων στο γνωστό επιστημονικό περιοδικό New Scientist αναφέρει ότι έχει ήδη καταρτίσει προτάσεις για έναν οργανισμό τη Δομή Παγκόσμιας Διακυβέρνησης για τις Λοιμώδεις Νόσους (GGSID), ενώ επισημαίνει επίσης ότι όχι μόνον παρουσιάστηκε η ιδέα σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς, μεταξύ των οποίων ο ΟΗΕ, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), το Ινστιτούτο για τη Διεθνή Δικαιοσύνη της Χάγης και η Βουλή των Λόρδων του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά ότι έχουν αποκτήσει ευρεία υποστήριξη.

Οι απαγορεύσεις που επιβάλλονται με αφορμή την αντιμετώπιση του νέου κορωναϊού είναι πράγματι πρωτόγνωρες, καθώς και η βία που άσκησε στρατός και αστυνομία για την επιβολή τους σε πολλές χώρες σ’ ολόκληρο τον πλανήτη. Θα επισημάνουμε, όμως, μια αντίφαση, τουλάχιστον φαινομενική. Η επιβολή της χρήσης μάσκας τόσο σε εξωτερικούς όσο και σε εσωτερικούς εργασιακούς χώρους έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον φόβο δισεκατομμυρίων ανθρώπων σ’ ολόκληρο τον πλανήτη να μείνουν «αθέατοι» από την στιγμή, που οικειοθελώς παραχωρούν καθημερινώς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης «προσωπικές» τους φωτογραφίες σχεδόν όπου και αν βρίσκονται. Η ψηφιακή δυστοπία μοιάζει να γιγαντώνεται μ’ αυτόν τον τρόπο αν λάβουμε υπ’ όψιν και τον ολοκληρωτισμό των αλγορίθμων, ο οποίος πλέον δεν προβλέπεται λόγω της έλευσης ενός αναπόδραστου σκοτεινού μέλλοντος, δεν θεωρείται καν παρόν, αλλά ήδη ένα παρελθόν εξαιτίας της λεγόμενης επιτάχυνσης της ιστορίας.

Έτσι, η ελευθερία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ορίζεται πια ως η δυνατότητα ή οι δυνατότητες να διαχειριστούμε τις ολοένα και αυξανόμενες νέες επιλογές, που βρίσκονται διαθέσιμες από τις νέες τεχνολογίες και συγκεκριμένα εκείνες που διαρκώς προκύπτουν από την τεχνητή νοημοσύνη. Το «εκκρεμές», λοιπόν, δεν έχει σταματήσει την ταλάντωσή του η οποία, αντίθετα, φαίνεται να μεγαλώνει και όμως, όπως έγραφε ο Ουμπέρτο Έκο στο Όνομα του Ρόδου «videmus nunc per speculum et in aenigmate (βλέπουμε τώρα μέσα από τον καθρέπτη και με αινίγματα), και πριν δούμε την αλήθεια ενώπιοι ενωπίω, δεν αντιλαμβανόμαστε παρά τα θραύσματά της (αλίμονο πόσο δυσκατάληπτα) μέσα στο λάθος του κόσμου· έτσι, οφείλουμε να ψελλίσουμε τα σύμβολα της πίστης, ακόμα, κι όταν φαίνονται σκοτεινά και σαν υφασμένα από μια θέληση ολοκληρωτικά στραμμένη στο Κακό»…

Νοέμβριος 2020

 

ΘΕΜΑΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ:

Επιδρομές στο πολιτικό σκηνικό

ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ: IN CAUDA VENENUM

Για μια ουτοπική κοινωνία

ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟY 1894

Προσληφθείς χρόνος

Ad Galeras

Μικρά και Μεγάλα

Κοινωνία χωρίς σχολεία

ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ

ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΝΕΑΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ

Anarchy.gr

Both comments and trackbacks are currently closed.