ΤΟ ΚΚΕ, Η ΠΑΡ’ ΟΛΙΓΟΝ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΚΑΙ Ο ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ…

Αφελείς δεν είμαστε, γνωρίζουμε δα ότι τα ανώτατα αξιώματα είναι προορισμένα για την «ελίτ της ελίτ», σύμφωνα με την τακτική των «περιστρεφόμενων θυρών». Από καθηγητής πανεπιστημίου, μετά υπερ-υπουργός, μετά CEO σε αεροπορική εταιρία ή τράπεζα, μετά ξανά υπουργός και βουλευτής επικρατείας κ.λπ.

Τέτοια περίπτωση είναι προφανώς και η «επιλογή» του διοικητή της ΤτΕ, που θεσμικά αποτελεί παράρτημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με μοναδικό και αδιαφιλονίκητο διεκδικητή τον πανίσχυρο Γιάννη Στουρνάρα.

Η «επιλογή» φέρεται να γίνεται απ’ ευθείας από τον πρωθυπουργό «με ένα τηλεφώνημα», η δε έγκριση από το υπουργικό συμβούλιο και η ψηφοφορία στη βουλή έχουν απλώς το χαρακτήρα πανηγυρικού, όπου οι βουλευτές και οι υπουργοί γλυστρούν από τα σάλια τους για την πρωθυπουργική «επιλογή».

Αυτού του είδους οι αχρείαστες ψηφοφορίες είναι πεδίον δόξης λαμπρόν και για τους αντιπολιτευόμενους, οι οποίοι μπορούν να κάνουν το κομμάτι τους εκ του ασφαλούς. Ούτως ή άλλως αυτός που έχει οριστεί για τη θέση θα την καταλάβει. Ο Συ.ριζ.α. δεν άφησε την ευκαιρία αναξιοποίητη και εξαπέλυσε αντιπολιτευτικούς μύδρους κατά του άκαρδου τραπεζίτη· την ίδια στιγμή τα μέλη του ΔΣ στην ΤτΕ, που πρόσκεινται στον Συ.ριζ.α, ψήφιζαν υπέρ του Στουρνάρα στην σχετική ψηφοφορία.

Το ΚΚΕ, όμως, δεν είναι ο Συ.ριζ.α. για να έχει τέτοιες πολυτέλειες και σεμνά και κομμουνιστικά ψήφισε «παρών». Όχι ότι θα άλλαζε κάτι αν ψήφιζε «κατά» ή «υπέρ», αλλά γιατί ξηγήθηκε έτσι το ΚΚΕ; Την απάντηση την έδωσαν οι ίδιοι οφ δη ρέκορντ (off the record) σε δημοσιογράφους

«Το ΚΚΕ έδειξε τον σεβασμό του προς τον πατέρα του κ. Στουρνάρα, Θανάση, λογιστή στα ορυχεία Κυριακόπουλου στη Μήλο, όπου ήταν εξορία. Ο πατέρας του κ. Στουρνάρα ήταν μέλος του ΚΚΕ».

Όπως έχει διηγηθεί ο Διοικητής της ΤτΕ στο ΒΗmagazino το 2012, «Για παπούτσια, ρούχα, ακόμη και για σουβλάκι, ο πατέρας μου πάντα με πήγαινε να τα αγοράσουμε από μαγαζί που το είχαν αριστεροί. Όταν τον ρωτούσα γιατί, μου έλεγε ότι αυτοί το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη».

Μα τί είναι αυτά τα πράγματα; Τι ενοχικές κλαψιάρικες κουκουέδικες δικαιολογίες είναι αυτές; Και γιατί παρακαλώ δεν δείχνουν το σεβασμό τους στον ίδιο τον Γιάννη Στουρνάρα, που ήταν κουκουές από την εποχή που διετέλεσε βοηθός καθηγητή στην Οξφόρδη;

Υπενθυμίζουμε, ότι ο νυν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιάννης Στουρνάρας βγήκε «πεντακάθαρος» από την ακρόαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό που υπέγραψε τον Αύγουστο του 2012, ως υπουργός Οικονομικών, γύρω από το πολύκροτο σκάνδαλο Siemens. Έναν συμβιβασμό, που κόστισε στο ελληνικό δημόσιο τουλάχιστον δύο δισ. ευρώ, όπως αποφάνθηκε με πόρισμά της η ίδια η Βουλή και με την ψήφο του ΚΚΕ.

Ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης θα δηλώσει: «Σοβαρά πολιτικά ζητήματα δεν λύνονται με νομικίστικα κόλπα. Ο Γιάννης Στουρνάρας ήταν υποχρεωμένος να υπογράψει και όσα λέγονται δεν ευσταθούν».

Ο Γιάννης (ας μας επιτραπεί αυτή η οικειότητα) τούς ευχαρίστησε θερμά.

Φυσικά, η ουσία δεν βρίσκεται στην ιστορία του πατέρα του Στουρνάρα, αλλά στο ότι ο πανίσχυρος γιός μεσολάβησε –υλοποιώντας άνωθεν εντολή– για να πάρει το ΚΚΕ τα γνωστά κομματικά θαλασσοδάνεια το 2011-2012, όταν οι τράπεζες «έπνιγαν», την μια μετά την άλλη, εκατοντάδες «υγιείς» επιχειρήσεις κλείνοντας τη στρόφιγγα της χρηματοδότησης.

Το ΚΚΕ γλίτωσε στο τσακ την πτώχευση και δικαίως ο Στουρνάρας θα πρέπει κανονικά να συγκαταλέγεται στους προστάτες αγίους του κομμουνιστικού κινήματος…

Λ.

Both comments and trackbacks are currently closed.