Γαλλία: Συντονισμένες εμπρηστικές επιθέσεις εναντίον κεραιών στη Γκρενόμπλ

Ζωή σφραγισμένη από κενό ή ανυπαρξία;

Κάθε μέρα της ζωής σας, το σώμα σας λέει πράγματα. Και το σώμα σας δεν μπορεί να πει ψέμματα.

Νιώθετε τον ήχο των κινητήρων, το βουητό των drone, των ελικοπτέρων, το τρεμόπαιγμα των φώτων νέον, των φωτεινών σηματοδοτών;
Πόσες ώρες την ημέρα περνάτε μπροστά από μια οθόνη τηλεόρασης; Οθόνη υπολογιστή; Τάμπλετ; Smartphone; Πίσω από ένα παράθυρο; Πίσω από ένα παντζούρι;

Σας ενοχλεί όταν τα παράθυρα δεν ανοίγουν; Επιλύει το πρόβλημα σας ο κλιματισμός;
Τα προγράμματα, οι εφαρμογές, οι αλγόριθμοι, καθοδηγούν τη ζωή σας;
Πόσες ώρες την ημέρα κοιμάστε; Και το πιο σημαντικό, ποιά είναι η ποιότητα του ύπνου σας;
Εξακολουθείτε να γνωρίζετε τα ερεθίσματα που σας περιβάλλουν;
Πώς αντιδράτε στον ήχο, το φως, τη θερμότητα, την αφή;
Είναι η μουσική ένας τρόπος να γεμίσει τη σιωπή ή να προκαλέσει συναισθήματα;
Πόσα από τα συναισθήματά σας χρειάζονται αλκοόλ ή άλλα ναρκωτικά για να εκφραστούν;
Κάνετε πολλές και διαφορετικές κινήσεις με το σώμα σας; Ανακαλύπτετε νέες, νέες διαστάσεις;

Πώς νιώθετε να σας επηρεάζουν καταστάσεις εξαναγκασμένης παθητικοποίησης;
Πώς αισθάνεστε όταν επηρεάζεστε από συνεχείς επιθέσεις ήχων; Τεχνητές φωνές; Βίντεο; Διαφημίσεις; Διαφημιστικά μηνύματα;
Ποιά αδιάκοπα συναισθήματα εγρήγορσης σας δημιουργούν;
Χρειάζεστε στιγμές στοχασμού; Θυμάστε πώς αισθάνεστε;
Πόσο μακριά μπορείτε να κοιτάξετε; Εάν κάτι απέχει μόνο μερικές δεκάδες μέτρα, τί δημιουργεί αυτό στο μυαλό σας;
Πώς αισθάνεστε ότι επηρεάζεστε από το πλήθος; Πόσο χώρο χρειάζεται το σώμα σας; Πώς αισθάνεστε ότι επηρεάζεστε από το μέγεθος του δωματίου στο οποίο ζείτε; Από τον αριθμό των ορθών γωνιών; Από τον αριθμό των παράλληλων γραμμών, των τετραγώνων, των γεωμετρικών σχημάτων;
Πρέπει να δείτε τον ουρανό; Να δείτε το νερό; Να δείτε τα δέντρα; Τα ζώα;
Γι’ αυτό έχετε σκύλο; Γάτα; Γλάστρες με φυτά; Ένα μπαλκόνι; Γι’ αυτό πηγαίνετε στο πάρκο;
Από πού προέρχεται το φαγητό σας; Ποια είναι η σχέση σας με αυτό; Πιστεύετε ότι αυτό που καταναλώνετε είναι καλό για εσάς;
Θυμάστε την τελευταία φορά που φάγατε κάτι που δεν προήλθε από σούπερ μάρκετ;
Πόσο μακριά μπορείτε να πάτε χωρίς να ξέρετε τι ώρα είναι;
Πώς νιώθετε να σας επηρεάζει η αναμονή; Περιμένετε στην ουρά, περιμένετε στην κίνηση, περιμένετε να κατουρήσετε, περιμένετε να μάθετε πώς να πειθαρχείτε τις ανάγκες σας;
Πώς αισθάνεστε από την καταπίεση των επιθυμιών σας; Μορφοποίηση, άρνηση ή σεξουαλική αποθάρρυνση από την παιδική ηλικία; Φόβο ή ανταγωνισμό με άτομα του ίδιου φύλου με εσάς; Η σεξουαλικότητα ως μέσο αναπαραγωγής/ελέγχου;
Είναι η ευχαρίστηση επικίνδυνη; Μπορεί ο κίνδυνος να είναι ευχαρίστηση;
Μερικές φορές νιώθετε το ζώο μέσα σας; Την αγριάδα της ζωής;
Αισθάνεστε ένα κενό, μια έλλειψη σημασίας τόσο ισχυρή που οι λέξεις δεν μπορούν να το εκφράσουν;
Μερικές φορές αισθάνεστε στα πρόθυρα να βγείτε εκτός ελέγχου;
Δεν νομίζετε ότι θα έπρεπε να ήταν αυτό το σήμα;

Τη νύχτα 17-18 Μαΐου 2020, κάψαμε την κεραία Haute-Jarrie.
Τουλάχιστον δύο άλλες κεραίες δέχτηκαν επίθεση ταυτόχρονα γύρω από τη Γκρενόμπλ.

Οι κεραίες είναι μεταξύ άλλων και εισβολείς που διαμορφώνουν το τοπίο. Χρησιμοποιούνται για μαζική επικοινωνία, ακόμη και στα πιο απομακρυσμένα μέρη. Προς το παρόν, οι εγκαταστάσεις 5G αναπτύσσονται για το σκοπό αυτό.
Η φλυαρία των μαζών και η διαρκής προώθηση διαφημίσεων αποκαλύπτουν το πραγματικό κενό επικοινωνίας όσο και την απουσία της πραγματικής επικοινωνίας. Αλλά δεν μπορεί να υπάρξει αληθινή επικοινωνία χωρίς αληθινές «κοινωνικές σχέσεις». Οι απατηλές κοινωνικές σχέσεις των κοινωνικών δικτύων αποτελούν σαφή ένδειξη αυτού.
Το υπαρξιακό κενό μιας εποχής μπορεί επομένως να μετρηθεί, ιδίως, από το αδιάκοπο επικοινωνιακό κενό που την γεμίζει.
Αλλά δεν θέλουμε έναν κόσμο στον οποίο η εγγύηση της ικανότητας επικοινωνίας σε απόσταση, συνεχώς και παντού, ανταλλάσσεται με το γεγονός ότι μπορούμε να παρακολουθούμαστε συνεχώς και να ελεγχόμαστε.

Εκτός από τους ανόητους που χαίρονται για έναν κόσμο και μια ζωή που «αυξάνεται» και δεν συνειδητοποιούν –ή αποδέχονται– ότι ανταλλάσσουν μια ολοένα αυξανόμενη ποσότητα περιορισμών για μια ολοένα και πιο τρομακτική ποιότητα ζωής. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από την ύπαρξη ντυμένη στα μισητά κουρέλια μιας σφραγισμένης, σε κενό, ζωής.

Στον κόσμο που σφραγίζεται αεροστεγώς, εκτός από το να αποικίζεται από τα ανθρώπινα όντα, να καλύπτεται με ουλές ασφάλτου, εκτός από την καταστροφή τόσων πολλών άλλων μορφών ζωής που φιλοξενεί, κ.λπ., η γη, απ’ άκρη σ’ άκρη, είναι εξοπλισμένη και οριοθετημένη (μεταξύ πολλών άλλων) από τηλεπικοινωνιακές εγκαταστάσεις. Στρέφοντας τα μάτια μας στον ουρανό, που κόβεται με τόσα πολλά αεροπορικά δρομολόγια, δεν φαίνονται πλέον αστερισμοί, αλλά δορυφόροι που διασχίζουν το διάστημα.
Η ραδιενέργεια, τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, η ρύπανση και οι ιοί κάθε είδους έχουν καταστήσει ολοένα και πιο μολυσμένο το οξυγόνο του 21ου αιώνα.

Με την συνειδητοποίηση όλων αυτών, μπορεί κάποιος να σκεφτεί ότι ο κόσμος είναι μια «υπαίθρια φυλακή». Ακόμα περισσότερο, όταν η σημερινή πανδημία έχει επιτρέψει και θα συνεχίσει να επιτρέπει στο κράτος να μας βάλει, μέσω του εγκλεισμού, σε απομόνωση –ομολογουμένως εξατομικευμένη ως επί το πλείστον.

Για όσους εξακολουθούν να έχουν ενδοιασμούς, το σύστημα φυλακών είναι αναμφισβήτητα η τιμωρητική όψη της κρατικής οργάνωσης της ζωής μας. Της οργάνωσης που θα οδηγήσει σύντομα σε ευρεία παρακολούθηση και έλεγχο των μαζών χάρη στην τεχνητή νοημοσύνη, τις κάμερες και τα smartphone με αναγνώριση προσώπου, όλα μέσω του Διαδικτύου.

Ο εγκλεισμός έχει δείξει επαρκώς ότι οι τηλεπικοινωνίες είναι κεντρικές για τη ζωή των «ανθρώπων» από τη στιγμή της αποδοχής και της αυτο-περίφραξης.

Άλλοι άνθρωποι, με τις οθόνες αυτοπροβολή, επίδειξη έχουν επιλέξει την προσομοίωσή τους, άλλοι συνέχισαν να διαδίδουν την εξέγερση προπαγανδίζοντας την αντίδρασή τους, σπάζοντας, κάνοντας σαμποτάζ και βάζοντας φωτιές…

Ποιες επιλογές μένουν σε αυτόν τον κόσμο;

Αυτή της αποστειρωμένης ζωής, της οποίας οι ανησυχίες είναι το νέο gadget που θα αγοράσετε, η νέα εφαρμογή για λήψη;

Ή αυτή της ανυπακοής και της εξέγερσης, όπου η αγωνία αφορά την εκπλήρωση των ιδεών και των απόψεων, την ατομική ολοκλήρωση απελευθερωμένη από όσο το δυνατόν περισσότερους κοινωνικούς περιορισμούς;

Η ανυποταξία είναι να απορρίψεις αυτή την αποστειρωμένη ζωή.

Νυχτερίδες που μεταδίδουν φωτιά

(ανάληψη ευθύνης που αναρτήθηκε στις 20/5/2020 στην ιστοσελίδα anarchists worldwide)

Both comments and trackbacks are currently closed.