ΣΤΑΣΗ (ΓΙΑ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ) ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ…

Πέσανε όλοι οι κομπλεξικοί και κακεντρεχείς να το φάνε το κορίτσι. Ο λόγος για την αοιδό Άλκηστι Πρωτοψάλτη και την πρωτοβουλία, που πήρε να χαρίσει λίγες στιγμές ξεγνοιασιάς σε όλους μας. Ένα μικρό διάλλειμα, από τον ανηλεή πόλεμο, που μαίνεται με τον παντοδύναμο κορονοϊό. Αντί να της δώσουν συγχαρητήρια, άρχισαν κάποιοι δυσκοίλιοι να την κατηγορούν, ότι ήταν «στημένη» η «όλη φάση» και άλλες τέτοιες θεωρίες συνομωσίας.

Εμείς εξοργισμένοι με αυτήν την αδικία και επειδή γνωρίζουμε την αλήθεια από πρώτο χέρι, θα σας πούμε, πως διαδραματίστηκαν τα γεγονότα.

Ξημερώματα Σαββάτου, η Άλκηστις δεν μπορεί να κοιμηθεί, διότι ως καλλιτέχνιδα νιώθει τον πόνο μας εντονότερα και πνίγεται στις σκέψεις και τα ερωτήματα που την πλημμυρίζουν, για το πώς να βοηθήσει και να απαλύνει τον πόνο μας. Εκείνες τις στιγμές πνίγει και το λαρύγγι της με ένα πάμφθηνο κρασί Domaine de la Romanee.

Καθώς τελειώνει το κρασί κι επειδή οίνος ευφραίνει καρδίαν, συλλαμβάνει την ιδέα, πώς να απαλύνει τον πόνο και το φόβο μας.

Αίφνης, ζητά από τον μπάτλερ της να της φτιάξει έναν καφέ για να σκεφτεί τις λεπτομέρειες του σχεδίου με την κωδική ονομασία από το δρόμο με αγάπη. Επικοινωνεί με στον μαέστρο της μπάντας της. Δεν το σηκώνει. Δεν πτοείται, όμως. Τηλεφωνεί στον δήμαρχο μας τον Κωστή τον Μπακογιάννη.

Α. Έλα Κώστα είσαι σπίτι;

Κ. Ναι, μόλις τελείωσα τη γυμναστική.

Α. Τότε ετοιμάσου….

Κ. Τί; Για Χαβάη; (γέλια)

Α. Για συναυλία.

Αυτό ήταν το πρώτο μέρος της μεταξύ τους συζήτησης. Συμφώνησαν κι οι δυο και άρχισαν τακτοποιούν τις λεπτομέρειες.

– Με τί αιτιολογία θα βγούμε, ρωτάει η αοιδός; Έχει αντίστοιχο μήνυμα να πάρουμε άδεια μην τρελαθεί ο Χαρδαλιάς;

– Άσε, το’ χω. Θα πάρω τον μητροπολίτη Κερκύρας να μου βρει ένα άγιο ψέμα.

Έτσι, πραγματοποιείται η σχετική επικοινωνία και ο μητροπολίτης του λέει να ακολουθήσει το δοκιμασμένο κόλπο που ήδη σαν πρωτοπόρος έχει προτείνει στους «πιστούς» για να ξεγελάσουν τον Χαρδαλιά. Να βγουν για λόγο άσκησης.

Ο Κώστας ξαναπαίρνει την Άλκηστις.

– Έλα, το κανόνισα. Άλκηστις. Με μπάντα τι κάνουμε;

– Δεν μπορώ να βρω τη δική μου. Ο δήμαρχος απαντάει.

– Θα πάρουμε του δήμου. Εγώ ανησυχώ για φορτηγό. Που θα βρούμε; Θα πάρω εγώ, του λέει η αοιδός. Έχω ένα φίλο στην τρούμπα, το Μάκη τον Σερέτη τον καραμπουζουκλή. Τέλεια, λοιπόν, λέει ο δήμαρχος. Να μωρέ Άλκηστις θέλω μια χάρη, όμως, της λέει. Να πάμε και στο Μαξίμου, στο θείο μου τον Μητσοτάκη, που σκοτώνεται στη δουλειά, να του κάνουμε έκπληξη να χαρεί ο καημένος. Η αοιδός συμφώνησε κι έτσι μπήκε σε εφαρμογή η επιχείρηση από το δρόμο με αγάπη.

Όσο γι’ αυτούς τους γκρινιάρηδες, που έγειραν και ζήτημα υγείας μιας και συνωστίστηκαν καμμιά σαρανταριά άτομα, που τελείως «αυθόρμητα» βρέθηκαν με κάμερες και φωτογραφικές μηχανές, να τους ενημερώσουμε ότι το είχε ταχτοποιήσει ο μητροπολίτης Κερκύρας. Με το άγιο ψέμα έκανε και μια άγια ευχή που εγκρίθηκε από τον λοιμωξιολόγο Τσιόδρα και είχε διάρκεια δράσης 18 ώρες.

Ουδέν πρόβλημα λοιπόν. Πάμε παρακάτω.

 Νίλοβ

Both comments and trackbacks are currently closed.