Άνοδος ενδοοικογενειακής βίας την περίοδο της απαγόρευσης των μετακινήσεων

Ο «ιός της αλήθειας», όπως συχνά αναφέρουν οι κινέζοι τον κοροναϊό, έχει βγάλει στην επιφάνεια όχι μόνο τις αδυναμίες του κράτους, των κυβερνήσεων αλλά και κοινωνικές παθογένειες που ίσως να κρύβονται κάτω από τα ωραία χαλιά των σπιτιών. Ο αναγκαστικός περιορισμός μετακινήσεων φέρνει και αναγκαστικούς οικογενειακούς συγχρωτισμούς. Πολλές «δεμένες» και «ευτυχισμένες» οικογένειες, υπό την αναγκαστική πλέον συμβίωση κάτω από την ίδια στέγη και όχι σκορπισμένες στους δρόμους, στις δουλειές και στα καφενεία, εκτυλίσσονται δράματα με θεατρική σκηνή το σπίτι τους. Σε όλο τον κόσμο καταγράφεται άνοδος των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας.

Στη Γαλλία από τις 17 Μαρτίου όπου ισχύει ο περιορισμός μετακινήσεων, η ενδοοικογενειακή βία σημείωσε άνοδο 30%, ενώ μόνο στο Παρίσι το ποσοστό αυξήθηκε στο 36%. Η Γαλλία κατέχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ενδοοικογενειακής βίας στην Ευρώπη. Κάθε χρόνο, περίπου 219.000 γυναίκες, ηλικίας 18 έως 75 ετών, αντιμετωπίζουν σωματική ή σεξουαλική βία από υφιστάμενους ή πρώην συντρόφους τους, αλλά μόνο το 20% από αυτές το αναφέρουν. Τα στοιχεία, τα οποία υποστηρίζει ακόμα και το υπουργείο εσωτερικών την Γαλλίας, δείχνουν ότι μία γυναίκα σκοτώνεται από συνεργάτη ή πρώην σύντροφο της κάθε τρεις ημέρες.

Η εξουσία, σαν γάγγραινα διαπερνά το ατομικό και το συλλογικό σώμα, ανατροφοδοτώντας και διαχέοντας το δηλητήριό της εκατέρωθεν. Η κάλυψη σε τέτοιου είδους φαινόμενα που μπορεί να διαδραματίζονται δίπλα μας και το γνωρίζουμε, μας κάνει συνένοχους του κάθε νοικοκυραίου και οικογενειάρχη εξουσιαστή, που θέλει να επιβληθεί σε αυτόν που θεωρεί αδύναμο, την γυναίκα του ή το παιδί του. Ας έχουμε τα μάτια μας και τα αυτιά μας ανοιχτά, έτοιμοι να βοηθήσουμε σε κάτι που δεν είναι «οικογενειακή υπόθεση», αλλά υπόθεση όλων μας.

Ε.

Both comments and trackbacks are currently closed.