ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΕΝΟΣ ΑΦΗΓΗΜΑΤΟΣ

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την Τρίτη ότι έδωσε εντολή να ανασταλεί μέχρι νεοτέρας η συμβολή των ΗΠΑ στη χρηματοδότηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), εξ αιτίας της «κακής» διαχείρισης της πανδημίας του κορωνοϊού που του προσάπτει.

«Σήμερα, διατάσσω την αναστολή της χρηματοδότησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για όσο θα γίνεται μελέτη για να εξεταστεί ο ρόλος του ΠΟΥ στην κακή διαχείριση και στη συγκάλυψη της εξάπλωσης του κοροναϊού», είπε ο Τραμπ κατά τη διάρκεια της καθημερινής συνέντευξης Τύπου που παραχωρεί στον Λευκό Οίκο μαζί με το κλιμάκιο που έχει συστήσει για την αντιμετώπιση της κρίσης της πανδημίας.

«Ο κόσμος έλαβε πολλές ψευδείς πληροφορίες για τη μετάδοση και τη θνητότητα» της ασθένειας COVID-19, που προκαλεί ο κορωναϊός, πρόσθεσε ο Τραμπ, καταφερόμενος επί μακρόν εναντίον αυτής της υπηρεσίας του ΟΗΕ.

Κατά τον Τραμπ, ο ΠΟΥ παρέβη «το βασικό του καθήκον» και «πρέπει να λογοδοτήσει». Ο Ρεπουμπλικάνος κατηγόρησε τον Οργανισμό ότι διέσπειρε την «παραπληροφόρηση» της Κίνας για την πανδημία, χειροτερεύοντας έτσι την παγκόσμια κρίση δημόσιας υγείας.

Υπογραμμίζοντας ότι οι ΗΠΑ συνεισφέρουν «400 ως 500 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο» στον ΠΟΥ, έναντι περίπου 40 εκατομμυρίων δολαρίων και «ακόμη λιγότερων» χρημάτων που του διαθέτει η Κίνα, ο Ντόναλντ Τραμπ έκρινε πως είναι «καθήκον» του να απαιτήσει λογοδοσία.

Η ανακοίνωση του Τραμπ καταγράφηκε καθώς υπερασπίζεται με ολοένα πιο επιθετικό τόνο τους χειρισμούς της κυβέρνησής του ως προς την αντιμετώπιση της πανδημίας στις ΗΠΑ. Ο Τραμπ επικρίνεται διότι αρχικά υποβάθμισε την απειλή, ενώ του επιρρίπτονται επίσης ευθύνες για τις μεγάλες καθυστερήσεις στην έναρξη διαγνωστικών εξετάσεων και τη διεύρυνσή τους.

Την 24η Φεβρουαρίου, ο Αμερικανός πρόεδρος διαβεβαίωνε μέσω Twitter ότι η πανδημία ήταν «υπό έλεγχο» στις ΗΠΑ.

«Αν ο ΠΟΥ είχε κάνει τη δουλειά του και είχε στείλει ειδικούς στην Κίνα για να μελετήσουν αντικειμενικά την κατάσταση επί του πεδίου, η επιδημία θα μπορούσε να είχε περιοριστεί στην πηγή της με πολύ λίγους νεκρούς», υποστήριξε χθες ο Αμερικανός πρόεδρος.

Εδώ και αρκετές ημέρες, η κυβέρνηση του Τραμπ επικρίνει με σφοδρότητα την υπηρεσία αυτή του ΟΗΕ με έδρα τη Γενεύη και προβαίνει σε καταγγελίες ειδικά ως προς το ότι ο Π.Ο.Υ. υιοθετεί θέσεις πολύ ευνοϊκές για το Πεκίνο.

Ο Αμερικανός πρόεδρος στηλιτεύει το ότι τα μέτρα που ανακοίνωσε για την αντιμετώπιση της κρίσης, όπως το κλείσιμο των συνόρων, συνάντησαν «σθεναρή αντίσταση» από πλευράς ΠΟΥ, τη στιγμή που «συνέχιζε να επαινεί τους κινέζους ηγέτες για την “προθυμία τους να μοιραστούν πληροφορίες„».

Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάικ Πομπέο διεμήνυσε εξ άλλου την Τρίτη ότι οι ΗΠΑ θα πιέσουν για να προωθηθεί «ριζοσπαστική αλλαγή» στη λειτουργία του διεθνούς οργανισμού.

«Στο παρελθόν, ο ΠΟΥ έκανε τη δουλειά του. Δυστυχώς, αυτή τη φορά, δεν έκανε το καλύτερο που μπορούσε, και (…) θα ασκήσουμε πίεση για να αλλάξει ριζοσπαστικά», είπε.

Έχουμε δει στο παρελθόν –και μάλιστα στο πρόσφατο– μια χώρα με μεγάλη στρατιωτική δύναμη ισχύος να χάνει τη μάχη στο στρατιωτικό πεδίο αλλά να κερδίζει αυτόν της προπαγάνδας.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η πληροφορία –και μάλιστα ο πόλεμος αυτής– έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Η νίκη στο πεδίο αυτό αποκτά μια δυναμική στον επηρεασμό και την διαμόρφωση άποψης/συνείδησης των ανθρώπων εντός των συνόρων ενός κράτους και ανάλογα με τη δύναμη αυτού, μπορεί να επεκταθεί και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Αυτό ακριβώς βλέπουμε να εκτυλίσσεται από την έναρξη της πανδημίας κι έπειτα. Σε καμμία περίπτωση δεν βρισκόμαστε στην κορύφωση της, όπως συμβαίνει έστω και προσωρινά με την Covid 19 αλλά στην αρχή της.
Παγκόσμιες δυνάμεις που φιλοδοξούν, να έχουν τον πρώτο λόγο στην ενοποιητική διαδικασία της κυριαρχίας, επιδίδονται σ έναν αφανή πόλεμο με εκλάμψεις διαφάνειας στο επίπεδο της προπαγάνδας, ή πιο εύγλωττα στο πεδίο του καλύτερου άρα και του πιο αποτελεσματικού αφηγήματος.

Σε αυτήν την εν εξελίξει διαδικασία, η «κρίση» της πανδημίας αποτελεί κομβικό σημείο για την υπεροχή μιας δύναμης, που θα προκύψει μέσα από ενδοεξουσιαστικές διαφορές, πολλώ δε μάλλον τώρα που γίνεται όλο και πιο σαφές πως τίποτα δεν θα είναι το ίδιο μετά το πέρας αυτής της κατάστασης.

Μέχρι στιγμής, βλέπουμε να εξυμνείται θετικώς η αποτελεσματικότητα του κινεζικού – αυταρχικού μοντέλου αντιμετώπισης της πανδημίας, κι αυτό διότι σου λένε πως «όλα κρίνονται από το αποτέλεσμα». Είναι αλήθεια επίσης, ότι ένας παράγοντας που συμβάλλει καταλυτικά σε αυτό, είναι ότι τελικά οι άνθρωποι απεμπόλησαν πολύ εύκολα και άκριτα σχεδόν ελευθερίες και δικαιώματα μπροστά στο φόβο από απειλούμενο θάνατο.

Την ίδια στιγμή, λοιπόν, που κερδίζει τις εντυπώσεις η αποτελεσματικότητα του κινεζικού, όπως είπαμε, μοντέλου, ο Τράμπ και η αμερικανική αντιμετώπιση δέχεται σφοδρές επικρίσεις, γεγονός που αποτελεί σοβαρό πλήγμα γοήτρου και πρεστίζ για μια ηγεμονική δύναμη.

Ταυτόχρονα κι ενώ η ΗΠΑ κλείνουν τα σύνορα τους και κατάσχουν ιατρικό εξοπλισμό που προορίζεται για την Γερμανία, η Κίνα στέλνει επιστημονικό προσωπικό και κάνει «δωρεές» εξοπλισμού σε πολλές απ τις πληγείσες από την Covid 19 χώρες. Σε μια χρονική στιγμή μάλιστα που η έλλειψη είναι μεγάλη, οι κινήσεις αυτές αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα, επειδή οι «δωρεές» αυτές δημιουργούν γραμμάτια και αυτά έρχεται η ώρα που εισπράττονται.

Οι ΗΠΑ και ο Τράμπ βλέπουμε ότι δέχεται σφοδρή επίθεση για την καθυστέρηση που επέδειξε στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Η αποδόμηση του ίδιου και κυρίως του αμερικάνικου αφηγήματος, έρχεται και από εσωτερικές διαρροές κυβερνητικών εγγράφων, που αποφαίνονται πως ήταν πληροφορημένη επαρκώς η κυβέρνηση. Γεγονός, που καταδεικνύει ότι ψεύδεται πως δεν γνώριζε, τόσο τι επίκειται όσο και τις επιπτώσεις. Όμως, εμείς γνωρίζουμε ότι πάντα τέτοιου είδους διαρροές είναι ελεγχόμενες και πολλές φόρες φωτίζουν ένα μικρό μέρος της αλήθειας, με σκοπό να συσκοτίσουν το μεγαλύτερο.

Σε αυτά τα πλαίσια, εντάσσεται και η ρητορική που αποδίδει ευθύνες για την δημιουργία της πανδημίας στους κινέζους, ενώ στην προσπάθεια ενίσχυσης αυτού του αφηγήματος γίνεται ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας (ΠΟΥ) ο αποδιοπομπαίος τράγος.

Οι εξελίξεις αυτές, επηρεάζουν το παρόν και το μέλλον όλων μας. Εγκλεισμός, απαγορεύσεις, κατασταλτικές μέθοδοι και επιτήρηση άνευ προηγουμένου ενώ ταυτόχρονα η κυριαρχία ακόμα και μέσω των αντιθέσεων της – ενδοεξουσιαστικές συγκρούσεις– σε αυτό το επίπεδο προχωρά ακάθεκτη υλοποιώντας τους στόχους της.

Το μέλλον διαγράφεται ζοφερό και τώρα, ίσως περισσότερο από ποτέ χρειάζεται να προετοιμαστούμε, πρωτίστως πνευματικά.

Να κατανοήσει ο καθένας ότι ο φόβος και η αβουλησία είναι ο θάνατος και αποτελεί την ύψιστη των ύβρεων και όχι κάποιο αυτοαναφορικό δικαίωμα.

Να κατανοήσουμε, πως ζωή είναι πάθος για αγώνα, ελευθερία και αποτελεί συλλογικό σκοπό.

Να δημιουργήσουμε εστίες αντίστασης χωρίς αιτήματα, αλλά με ανυποχωρητικότητα μέχρι την ολική απελευθέρωση.

Απάτσι

Both comments and trackbacks are currently closed.