Ο ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟΣ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ…

«Φωνή μιαρά, γέγονας κακώς, αγοραίος εί,
έχεις άπαντα προς πολιτείαν ά δει».

Βρώμικη φωνή, κακή ανατροφή, είσαι χυδαίος

Τα έχεις όλα όσα χρειάζονται για να ασχοληθείς με την πολιτική.

(Ιππής του Αριστοφάνη)

Ο Άδωνις Γεωργιάδης μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό BEST της Πάτρας, για το ζήτημα της ρευστότητας και άλλα θέματα, έκανε την παρακάτω δήλωση:

«Ας υποθέσουμε πως με έναν μαγικό τρόπο, στέλνουμε στο σπίτι κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδας 5.000 ευρώ. Τι θα τα κάνει; Αφού δεν μπορεί να πάει ταξίδια, ούτε σε εστιατόρια, ούτε να κάνει ψώνια σε καταστήματα». Τότε ο παρουσιαστής πήρε τη… σκυτάλη λέγοντας προς τον Υπουργό: «Για τρόφιμα». Τότε ήρθε η απάντηση: «Πόσο θα φάει πια; 300 κιλά να γίνει;».

Είναι σίγουρο πως στο άκουσμα ή την ανάγνωση αυτής της είδησης, οι περισσότεροι άνθρωποι κυριεύονται από αισθήματα οργής.

Ένα μήνα σχεδόν μετά από την βίαιη διακοπή κάθε δραστηριότητας, ακόμα περιμένουμε τα 800 ευρώ, ενώ όλα τα έξοδα τρέχουν. Ενοίκια, Δέκο, φαγητό, δάνεια κ.λπ. δεν έχουν αναστολή πληρωμής κι έχεις και τις εισπρακτικές να σε «ενημερώνουν» ότι τους χρωστάς.

Η οργή γίνεται μεγαλύτερη, φυσικά, όταν συμπεριλάβεις ότι σου στέρησαν τον ήλιο, την επαφή, την επικοινωνία κ.λπ. Ίσως η οργή πολλών ανθρώπων να στρέφεται και προς τον ίδιο τους τον εαυτό, επειδή τους ψήφισαν, τους ανέχονται και επειδή εν κατακλείδι έχουν μάθει να περιμένουν τον επόμενο «σωτήρα».

Όμως, ας μην οργιζόμαστε μόνο. Ας σχεδιάσουμε, ας ονειρευτούμε και εν πάση περιπτώσει ας φανταστούμε κι εμείς το παρακάτω η κάτι ανάλογο.

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, κι εμείς ότι με έναν μαγικό τρόπο στέλναμε στο διάολο κάθε πολιτικό υπηρέτη της εξουσίας μαζί και με τον κάθε κομματικό μηχανισμό. Τι θα έκανε; Αφού δεν θα μπορούσε να κατέχει τα προνόμια, που του εξασφαλίζουν τα αφεντικά του για τις υπηρεσίες του, θα πήγαινε από κανάλι σε κανάλι, θα εξαπατούσε τον κόσμο, θα εξαθλίωνε το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας; Σε τί εν τέλει θα ήταν χρήσιμοι; Ως μια ανάμνηση σύντροφε, μια ιστορία που στην θύμηση της και την εξιστόρησή της θα διδάσκονταν οι άνθρωποι την εσχατιά που προϋπήρξε, θα θλίβονταν για όλους όσους έζησαν εκείνους τους χρόνους και θα οπλίζονταν με γνώση και θάρρος για να μην επιτρέψουν να συμβεί το ίδιο.

Αν ένιωσες έστω και για λίγο όμορφα με αυτές τις σκέψεις, αλλά πάλι ίσως να σκέφτεσαι ότι καλά όλα αυτά, αλλά η πραγματικότητα δεν αλλάζει τόσο εύκολα, θυμήσου το εξής. Όλα από ένα όνειρο ξεκινάνε, μία φαντασία, ένα όραμα αγάπης και το πάθος να παλέψεις για να το πραγματώσεις.

Απάτσι

Both comments and trackbacks are currently closed.