ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΝΟΗΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ (1ο μέρος)

«Από το κουτί της Πανδώρας όπου βρίσκονταν πλήθος τα κακά της ανθρωπότητας, οι Έλληνες άφησαν την ελπίδα να βγει τελευταία από τα άλλα, σαν το πιο τρομερό από όλα. Δε γνωρίζω πιο συγκινητικό συμβολισμό. Γιατί η ελπίδα, αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύουμε, ισοδυναμεί με παραίτηση. Και ζω σημαίνει δεν παραιτούμαι». Αλμπέρ Καμύ

Πυρκαγιά στο Τσέρνομπιλ

Λίγες μέρες πριν τη θλιβερή επέτειο της 26ης Απριλίου του 1986, όπου εξερράγη ο αντιδραστήρας του πυρηνικού σταθμού στο Τσερνόμπιλ της Ουκρανίας, μια πυρκαγιά στη ζώνη αποκλεισμού, που περιβάλλει τον πυρηνικό σταθμό, έρχεται για να αναζωπυρώσει τις μνήμες, αλλά και για να επιβεβαιώσει για ακόμη μία φορά με τον συνταρακτικότερο τρόπο την υπαιτιότητα της κυριαρχίας, που υπάρχει πίσω από κάθε καταστροφή.

Το Σάββατο, 4 Απριλίου, ξέσπασε πυρκαγιά στη ζώνη αποκλεισμού του πυρηνικού σταθμού Τσερνόμπιλ στην Ουκρανία. Οι φλόγες κατέκαψαν περισσότερα από 1.000 στρέμματα της δασικής έκτασης, που βρίσκεται γύρω από τον εγκαταλελειμμένο πυρηνικό σταθμό, περίπου εκατό χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας του Κιέβου.

Οι υπηρεσίες εκτάκτων καταστάσεων είχαν διαβεβαιώσει αρχικά ότι δεν υπήρχε αύξηση της ραδιενέργειας, κάνοντας λόγο για «δυσκολίες» στις προσπάθειές τους να αντιμετωπίσουν την καταστροφή λόγω μιας αύξησης της ραδιενέργειας σε ορισμένα σημεία.

Την επομένη μέρα, Κυριακή ο Έγκορ Φιρσόφ (επικεφαλής της υπηρεσίας οικολογικής επιθεώρησης) ανακοινώνει μέσω facebook ότι: «Υπάρχουν άσχημες ειδήσεις: η ραδιενέργεια είναι υψηλότερη από το κανονικό στο επίκεντρο της φωτιάς».

Ο αντιδραστήρας Νο 4 του πυρηνικού σταθμού του Τσερνόμπιλ εξερράγη στις 26 Απριλίου 1986, όπου με βάση ορισμένες εκτιμήσεις η ραδιενέργεια μόλυνε, έως και τα τρία τέταρτα της Ευρώπης. Μετά την καταστροφή αυτή, το κράτος της Ουκρανίας και οι αρμόδιες αρχές εκκένωσαν την περιοχή, απομακρύνοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, μια τεράστια έκταση, που κάλυπτε περισσότερα από 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Με αφορμή την πυρκαγιά στο Τσερνόμπιλ και λίγες μέρες πριν την καταστροφική και συνάμα θλιβερή επέτειο της 26ης Απριλίου 1986 είναι αναγκαίο να ξαναειπωθούν κάποια πράγματα.

Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες, κατέχουν μια από τις πρώτες θέσεις σε επικινδυνότητα και είναι από τις καταστροφικότερες επινοήσεις της εξουσίας. Ο πυρηνικός αντιδραστήρας, όπως λέγεται, είναι μια «πιο αργή» έκδοση της ατομικής βόμβας.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που έχουν δοθεί, 31 άνθρωποι έχασαν άμεσα τη ζωή τους από το Τσερνόμπιλ. Δύο από την έκρηξη στον πυρήνα (εργάτες στον αντιδραστήρα) και άλλοι 29 (μέσα σε 3 μήνες), επειδή βρέθηκαν κοντά στον αντιδραστήρα εκείνο το βράδυ (εργάτες, πυροσβέστες, κ.λπ.). Συνολικά 237 άνθρωποι μεταφέρθηκαν στην πρωτεύουσα Μόσχα για να νοσηλευτούν σε ειδική κλινική τις επόμενες ημέρες. Επί πλέον, 50 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από σύνδρομο οξείας ακτινοβολίας, ενώ τουλάχιστον άλλοι 4.000 θάνατοι προκλήθηκαν κατά το επόμενο χρονικό διάστημα από αίτια, που σχετίζονταν με την ακτινοβολία. Μετά την καταστροφή, οι καρκίνοι που εκδηλώθηκαν σε παιδιά στην Ουκρανία αυξήθηκαν κατά 90%, ενώ στην Ανατολική Ευρώπη παρουσιάστηκαν περίπου 4.000 καρκίνοι του θυρεοειδούς που σχετίζονταν με τη ραδιενέργεια.

Εάν συνυπολογίσουμε τις αλλοιώσεις στο ανθρώπινο DNA, την περιβαλλοντολογική καταστροφή, τη μόλυνση του νερού, του αέρα και τους θανάτους των ζώων που προκλήθηκαν από το Τσερνόμπιλ σίγουρα μιλάμε για μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ανθρώπινη ιστορία.

Μάλιστα, οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει πως η ραδιενέργεια, που απελευθερώθηκε στο Τσερνόμπιλ ήταν 200 φορές περισσότερη από εκείνη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα. Το ραδιενεργό νέφος παρασύρθηκε από τον αέρα και κάλυψε μεγάλα τμήματα της Λευκορωσίας, της Ουκρανίας και της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, φτάνοντας μέχρι τη Σκανδιναβία στα βόρεια, την Ελλάδα και την Ιταλία στα νότια και την Ελβετία στα δυτικά.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, περίπου 8,4 εκατομμύρια άνθρωποι στις τρεις παραπάνω χώρες της πρώην ΕΣΣΔ έχουν εκτεθεί στη ραδιενέργεια, 150.000 τετραγωνικά χιλιομέτρων έχουν μολυνθεί (η έκταση της Ελλάδα είναι συνολικά 132.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα).

Επιπλέον, σε έκθεση του 2005 ο ΟΗΕ αναφέρει, ότι 350.000 άνθρωποι της ευρύτερης περιοχής εγκατέλειψαν τις εστίες τους από φόβο, ενώ περίπου 5 εκατομμύρια ζουν ακόμη σε μολυσμένες ζώνες.

Στις καταστροφικές επιπτώσεις που έχει μέχρι και σήμερα σε Ευρώπη και Ελλάδα η καταστροφή του Τσερνόμπιλ είχε αναφερθεί με άρθρο της στην «Αυγή» στις 26 Απριλίου 2018, η πρόεδρος της Πανελλήνιας Ιατρικής Εταιρείας κατά της Πυρηνικής και Βιοχημικής Απειλής (ελληνικός κλάδος της IPPNW), Μαρία Αρβανίτη – Σωτηροπούλου.

Η Μαρία Αρβανίτη-Σωτηροπούλου τόνιζε πως σύμφωνα με μελέτη της IPPNW, υπάρχουν ισχυρότατες ενδείξεις ότι το Τσερνόμπιλ οδήγησε σε αύξηση της θνησιμότητας του γενικού πληθυσμού.

Τραγική ήταν και η μοίρα χιλιάδων παιδιών, που γεννήθηκαν νεκρά ή πέθαναν κατά τη βρεφική τους ηλικία, που γεννήθηκαν με ανωμαλίες στη σωματική τους διάπλαση ή που μεγάλωσαν (και εξακολουθούν να μεγαλώνουν) με ασθένειες, τις οποίες δεν θα είχαν κάτω από κανονικές κανονικές συνθήκες.

Μέχρι το 2050 χιλιάδες νέες αιτίες ασθενειών θα διαγνωσθούν και οι οποίες θα έχουν ως αίτιο εκείνη την καταστροφή. Είναι χαρακτηριστικό πως μετά το πυρηνικό δυστύχημα, ένα εκατομμύριο λιγότερες γεννήσεις κατεγράφησαν στην Ευρώπη.

Όσον αφορά την Ελλάδα, σύμφωνα με τη μελέτη του Δημήτρη Τριχόπουλου, 23% των κυήσεων του πρώτου τριμήνου τερματίστηκαν, δηλαδή 2.500 επιθυμητές κυήσεις. Για τις τερατογενέσεις, οι οποίες έχουν καταγραφεί σε όλη την Ευρώπη, δεν υπάρχει στατιστική στην Ελλάδα, όμως, υπάρχει για τις λευχαιμίες των παιδιών, οι οποίες αυξήθηκαν λόγω ενδομήτριας μόλυνσης κατά 2,6 φορές (σχεδόν τριπλασιάστηκαν).

Το Τσερνόμπιλ δεν έχει τελειώσει. Οι επιπτώσεις του εξακολουθούν να προκαλούν θύματα και θα συνεχίσουν να το κάνουν για τουλάχιστον 60 χρόνια, όσο δηλαδή θα εξακολουθεί να ακτινοβολεί το καίσιο, που περιέχεται ακόμα και σήμερα σε αυξημένες ποσότητες στα τρόφιμα όλης της Ευρώπης.

Φουκουσίμα

Ο μεγάλος σεισμός, αλλά και το τσουνάμι, που προκλήθηκε στις 11 Μαρτίου του 2011, προκάλεσε με την σειρά του σοβαρές καταστροφές σε τρεις πυρηνικούς αντιδραστήρες, στον πυρηνικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας Fukushima Daiichi.

Μεγάλες ποσότητες ραδιενεργών ακτινοβολιών απελευθερώθηκαν στο περιβάλλον. Μεγάλα τμήματα των εκτάσεων γύρω από τον Fukushima Daiichi μολύνθηκαν. Περισσότεροι από 18.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους λόγω του σεισμού και του τσουνάμι, 160.000 αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στην περιοχή, λόγω της ραδιενεργού μόλυνσης.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους εξακολουθούν να ζουν σε στρατόπεδα προσφύγων ή σε κοινωνικές κατοικίες. Πολλοί υποφέρουν από τραύματα, σε παιδιά έχουν εμφανιστεί με αυξητικό ρυθμό ασθένειες του θυρεοειδούς.

Τον Οκτώβριο του 2016, το Ιαπωνικό Υπουργείο Υγείας επιβεβαίωσε επίσημα περιπτώσεις λευχαιμίας εργαζομένων στο κατεστραμμένο πυρηνικό εργοστάσιο, σε άμεση σχέση με το ατύχημα.

Παρ’ όλα αυτά το ιαπωνικό κράτος δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα, μίας έστω ψεύτικης και προσχηματικής ευαισθησίας απέναντι στην ιαπωνική κοινωνία και ιδιαίτερα στα πιο άμεσα και περισσότερο πληγέντα –λόγω απόστασης από το συμβάν– μέλη της.

Δεν θα χρησιμοποιήσουμε λέξεις και έννοιες, όπως εντιμότητα, ανάληψη ευθύνης ενοχής κ.λπ., διότι τότε δεν θα μιλούσαμε για κράτος και θα προσδίδαμε στην εξουσία ιδιότητες και χαρακτηριστικά, που είναι φύσει αντίθετα με την ύπαρξή της. Διότι, ενώ συμβαίνουν όλα αυτά με βασικό υπαίτιο το ιαπωνικό κράτος, με το τέχνασμα ότι έχουν καθαριστεί οι περιοχές από την μόλυνση, δεν διστάζει και εξαναγκάζει σε άμεση επανεγκατάσταση τους κατοίκους των περιοχών, που εγκαταλείφθηκαν λόγω της ραδιενεργού απειλής.

Αλλά μέσα από τα δάση, από τα ποτάμια και από την βροχή επιστρέφει και η ραδιενέργεια. Δεν είναι δυνατόν να απολυμάνει κάποιος με ασφάλεια τα δάση και τα βουνά της Φουκουσίμα. Αυτό το γνωρίζουν, επίσης, οι κάτοικοι της περιοχής και αυτός είναι ο λόγος, που πολλοί αντιστέκονται στην αναγκαστική επανεγκατάστασή τους. Το Ιαπωνικό κράτος έχει βγάλει συγκεκριμένο διάταγμα. Το 2017 οι περιοχές, που έχουν εκκενωθεί θα πρέπει να εποικισθούν τελειωτικά και πάλι, αλλοιώς απειλεί τους κατοίκους, πως ένα χρόνο αργότερα, δεν θα αποζημιώνονται πλέον τα θύματα.

Στην πραγματικότητα η ραδιενεργός έκλυση από τους 3 κατεστραμμένους αντιδραστήρες συνεχίζεται μέχρι σήμερα, τόσο στην ατμόσφαιρα όσο και με τη μορφή 300 τόννων ραδιενεργού ύδατος, που καθημερινά συνεχίζει να χύνεται στον Ειρηνικό ωκεανό μολύνοντας τη θαλάσσια τροφική αλυσίδα, μέχρι και τα ψάρια, που καταναλώνονται ευρέως από μεγάλους ανθρώπινους πληθυσμούς.

Aς σημειωθεί ότι η κατανάλωση μόνο 500 γραμ. μολυσμένων τροφίμων (όπως τα θαλασσινά, που εξακολουθούν να μολύνονται στον Ειρηνικό) προκαλούν εσωτερική έκθεση 100 φορές μεγαλύτερη από την ετήσια επιτρεπόμενη δόση και 200 φορές μεγαλύτερη για τα παιδιά.

Οι σακούλες με τα απόβλητα επί του παρόντος αποθηκεύονται προσωρινά σε περισσότερες από 113.000 θέσεις γύρω από το εργοστάσιο και τα επόμενα χρόνια θα προστεθούν περισσότερα εκατομμύρια τόνοι ακτινοβολούντων σκουπιδιών, γνωστά και ως πυρηνικά απόβλητα, τα οποία ξέρουμε, πού θα καταλήξουν και παρακάτω θα γίνει αναφορά.

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι αυτές οι δυο ΓΝΩΣΤΕΣ μεγάλες πυρηνικές καταστροφές δεν είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους, αλλά λειτουργούν συνδυαστικά διευρύνοντας το μέγεθος της πλανητικής καταστροφής.

Ενώ ο χρονικός ορίζοντας διάρκειας δεν είναι και δεν μπορεί να είναι καθορισμένος, και βασική αιτία γι’ αυτό αποτελούν διάφοροι αστάθμητοι παράγοντες, όπως π.χ. ότι δεν υπάρχει καμμία εγγύηση –και ποιός να την δώσει και να τον πιστέψουμε άλλωστε;– ότι δεν θα ξανασυμβεί κάποιο ανάλογο γεγονός.

Επίσης, οι επιπτώσεις στην υγεία δεν έχουν διερευνηθεί συνολικά κι αυτό οφείλεται σε μία συμφωνία, που έχει υπογραφεί ανάμεσα στον ΠΟΥ (Παγκόσμιος οργανισμός Υγείας) και τον ΙΑΕΑ (Διεθνή Οργανισμό για την Ατομική Ενέργεια) το 1959 μέ την οποία απαγορεύεται οποιαδήποτε έρευνα στον τομέα των πυρηνικών χωρίς την άδεια του ΙΑΕΑ.

Ο Dr Michio Kaku, παγκοσμίως γνωστός θεωρητικός φυσικός, τόνισε στο CNN στις 18 Μαρτίου 2011, ότι το Τσερνόμπιλ αφορούσε μόνο έναν αντιδραστήρα και μόνο 57,6 Τόνους ραδιενεργού υλικού, που εκτινάχθηκαν στην ατμόσφαιρα. Αντιθέτως, στην πυρηνική καταστροφή στην Fukusima ενεπλάκησαν 6 πυρηνικοί αντιδραστήρες και η ΙΑΕΑ (Ιnternational Atomic Energy Agency) μιλάει για 2.800 τόννους υψηλού ραδιενεργού υλικού από παλιούς πυρηνικούς αντιδραστήρες!

Μία απλή διαίρεση μάς δείχνει ότι η ραδιενέργεια, που εκλύθηκε από την Fukusima αντιστοιχεί σε 48,6 φορές αυτής του Τσερνόμπιλ! Δεν είναι παρατραβηγμένο το να πούμε ότι οι 6 παλιοί πυρηνικοί αντιδραστήρες της Fukusima ισούνται με περισσότερες από 50 φορές της καταστροφής του Τσερνόμπιλ!

Εκτός από τις συνέπειες σε όλο το οικοσύστημα από τα πυρηνικά «ατυχήματα» που περιγράψαμε και λόγω της συγκυρίας με την πανδημία, όπως ο ΠΟΥ την έχει χαρακτηρίσει, του covid 19 μας κάνει ιδιαίτερη αίσθηση το γεγονός της συμφωνίας που αναφέραμε παραπάνω ανάμεσα σε ΠΟΥ και ΙΑΕΑ.

Μάς δημιουργείται ένας προβληματισμός σχετικά τόσο με την αξιοπιστία του ΠΟΥ, όσο και με την ανεξάρτητη λειτουργία του, όπως θέλουν να μας πείσουν ότι διαθέτει.
Εάν, λοιπόν, ως οργανισμός έρχεσαι σε συμφωνία με συγκεκριμένα συμφέροντα, όπως της ΙΑΕΑ να μην διενεργείς κανενός είδους έρευνα, μελέτη κ.λπ., εκτός και αν σου δοθεί σχετική άδεια –γεγονός που σημαίνει ότι τα στοιχεία θα είναι απόλυτα ελεγχόμενα– με αυτούς που αποδεδειγμένα πια ευθύνονται, όχι μόνο για χιλιάδες θανάτους ανθρώπων και ζώων, αλλά και για την αύξηση καρκίνων και τόσων άλλων ασθενειών, τότε ποια είναι τα συμφέροντα, που σου ανοίγουν το στόμα, παίρνεις τη μπαγκέτα και σαν μαέστρος δίνεις τον τόνο και χαράζεις τη γραμμή που θα κινηθεί η εξουσία;

Διότι δίχως το ένα, δεν υπάρχει το άλλο. Στην πανδημία covid 19 μήπως;

Απάτσι

Both comments and trackbacks are currently closed.