Η «ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΑΙ Η «ΠΤΩΣΗ» ΤΟΥ ΑΛΕΞΕΪ ΤΣΙΠΡΟΒΙΤΣ (Α′ ΜΕΡΟΣ)

Θλίψη και μελαγχολία μάς διακατέχει από την ημέρα κιόλας, που υποψιαστήκαμε και μόνο ότι το τραγικό γεγονός, που ψυχανεμιζόμασταν ημέρα και νύχτα είχε καταστεί αναπόδραστο. Οι δυνάμεις της «αντίδρασης», το «παλαιό καθεστώς», το «κράτος της δεξιάς» επιστρέφει. Η «πτώση» του Αλεξέι Τσίπροβιτς είναι γεγονός, ο μεγάλος κομμουνιστής ηγέτης εκθρονίστηκε από τον εκπρόσωπο της παλιάς δυναστείας, εν ολίγοις πάπαλα η ένδοξη αριστερή κυβέρνηση, πάπαλα και ο Πολάκης, πάπαλα τα αριστερά όνειρα για παραμονή στην εξουσία στον αιώνα τον άπαντα.

Ο Αλεξέι Τσίπροβιτς, όμως, δεν έπεσε αμαχητί. Μέχρι την τελευταία στιγμή το «πάλεψε», οι «αλήθειές» του, άλλωστε, ήταν γροθιά στο στομάχι των «αντιπάλων» του.

«Είμαστε εδώ όλοι μαζί να εγγυηθούμε την επόμενη μέρα της πατρίδας μας… η Ελλάδα έχει μια ιστορική ευκαιρία να βγει από μια δεκαετία πόνου, μπαίνοντας σε μια νέα δεκαετία ανάπτυξης, δικαιοσύνης και προοπτικής, έχει τη δυνατότητα την επόμενη 4ετία να κάνει άλματα προς τα μπρος. Είναι κρίμα να χάσουμε την ευκαιρία δίνοντας τα κλειδιά για το ταμείο –που τώρα είναι γεμάτο– σε αυτούς που το χρεωκόπησαν».

Όχι άλλα άλματα, Αλεξέι όχι άλλα άλματα, αρκετά πηδήξατε και εσείς αυτόν τον έρμο κοσμάκη. Αλλά, ναι. Είναι κρίμα, που έδωσε τα κλειδιά του «γεμάτου» ταμείου, μην χασκογελάτε ανόητοι. Τα στόματα των αριστερών δεν μπουκώνουν εύκολα, ειδικά τώρα που η εξουσία τούς άνοιξε την όρεξη.

Μίλησε ο Αλεξέι προεκλογικά και για την «κρυφή ατζέντα» της «δεξιάς» χωρίς να φοβάται ότι θα ανοίξει η γη να τον καταπιεί. Αυτό είναι τόλμη, αυτό είναι θάρρος, αυτό σημαίνει κομμουνιστική επαγρύπνηση. «Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλούνε για σκοινί»; Είναι απλά καθυστερημένος, γιατί ο Κυριάκος, όπως θα καταλάβαινε και ένα μικρό παιδί, θα είναι συνεπέστατος με όσα υποσχέθηκε προεκλογικά; Είναι δυνατόν ο μεγαλύτερος ψεύτης, που έχει περάσει ποτέ από τους εξουσιαστικούς θώκους, να λέει τον πολιτικό του «αντίπαλο» ψεύτη και να περιμένει να γίνει πιστευτός; Είναι δυνατόν ο Τσίπροβιτς να έχει δηλώσει ότι «δεν έχω βρει ούτε ένα έλληνα πολίτη να βγει και να μου πει είπες αυτό και δεν το έκανες»;

Είναι φθηνά αυτά τα επιχειρήματα της «μαύρης προπαγάνδας».

Μάς πείραξε, δηλαδή, που προεκλογικά τα στελέχη του Συριζα έλεγαν ότι οι συντάξεις δεν μειώθηκαν επί των ημερών τους, αλλά «αναπλαισιώθηκαν», ότι δεν ψήφισαν μνημόνιο, αλλά «τριετή συμφωνία εξόδου από την κρίση», μάς πείραξε που ο Μπαλάφας μάς διαβεβαίωσε ότι δεν είναι καμία «λουλού», μάς πείραξε η σεμνότητα της Έφης της Αχτσιόγλου που είπε σε συνέντευξη ότι δεν της είχε «διασχίσει ποτέ από το μυαλό» ότι θα γίνει υπουργός, μάς ξύνισε η ειλικρίνεια του σοφής αριστερής κουκουβάγιας του Νίκου του Βούτση, έστω γι’ αυτήν την μοναδική φορά που ομολόγησε ότι δεν αισθάνεται ούτε ίχνος ενοχής και ευθύνης για την πρόσληψη συγγενούς του. Αυτά είναι «μπούρδες κρεμαστές», όπως είχε πει και o τεράστιος Παύλος Πολάκης, τα λέτε αυτά λαμόγια της διαπλοκής γιατί έχετε λερωμένη την φωλιά σας, ομόσταβλοι του Γεωργιάδη με τσι γκαμήλες και τα μουλάρια δεν είστε ούτε εικοσιπενταρέοι ορέ, «άλλοι παπάδες ήρθανε άλλα χαρτιά βαστούνε» ορέ…

Ο Αλεξέι είπε, όμως, προεκλογικά και κάτι προφητικό που όλοι θέλουν να ξεχνούν γιατί θέλουν να θυμόμαστε μόνο τις «αποτυχίες» του: «όσοι ήδη έχουν αρχίσει να ράβουν κοστούμια είναι γελασμένοι, γιατί την τελική κρίση την έχει ο ελληνικός λαός που θα μιλήσει στις 7 Ιουλίου». Μην χαχανίζετε και πάλι μικρόνοες, που δεν σκαμπάζετε γρυ από την σκέψη του Μεγάλου Τιμονιέρη και βιάζεστε με χαιρεκακία να πείτε ότι ιδού η απόδειξη ότι έχει κάψει φλάντζες, ότι δεν ξέρει τι του γίνεται και άλλα παρόμοια.

Και τώρα; Ενθουσιαστήκατε όλοι εσείς που τον λέγατε προδότη; Όλοι εκείνοι που τον χαρακτηρίζατε κοινό απατεώνα; «Προδότης ή πολιτικός;», αναρωτιέται και ο Λοράν Ζοφρέν, διευθυντής της γαλλικής εφημερίδας Liberation: «Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα και όχι η κριτική σε επίπεδο “μήνυσης” της ριζοσπαστικής αριστεράς προς την κυβερνώσα αριστερά, με αφορμή μιας επί της ουσίας ανύπαρκτης πολιτικής», καταλήγοντας ότι τελικά στις εκλογές «για προδότης δεν τα πήγε και άσχημα»…

Εδώ που τα λέμε, δεν έχει και άδικο…

Λ.

Both comments and trackbacks are currently closed.