Η αποφυλάκιση του Κορκονέα και ο συμβολισμός της

Η πρόσφατη αποφυλάκιση του Κορκονέα και η αθώωση του Σαραλιώτη μας δείχνει για μια ακόμα φορά την βούληση του Κράτους να απαλλάσσει τους ένστολους λειτουργούς του ή να τους ρίχνει στα μαλακά. Καθοριστικό ρόλο στην παραπάνω απόφαση έπαιξε το ελαφρυντικό του σύννομου βίου με το οποίο «έσπασαν» τα ισόβια του Κορκονέα, με αποτέλεσμα την απελευθέρωσή του. Το ελαφρυντικό του σύννομου βίου σύμφωνα με τον νέο ποινικό κώδικα δεν λαμβάνεται υπόψη υποχρεωτικά απ’ το δικαστήριο, αλλά είναι στην ευχέρεια του η χρήση του. Η ευχέρεια, λοιπόν, του σύννομου βίου θα μοιράζεται κατά το δοκούν και σίγουρα οι πιο τυχεροί θα είναι οι κάθε λογής κορκονέοι για τους οποίους το Κράτος θέλει να πέσουν στα μαλακά. Η πρόσφατη παρέμβαση του Αρείου Πάγου που ζήτησε αντίγραφο της απόφασης, ώστε να αποφασιστεί εάν θα πρέπει να ασκήσει αναίρεση εντάσσεται σε εσωτερικές διαμάχες και θέση κάποιων «εχεφρόνων» που φοβούνται κοινωνικές αντιδράσεις και σίγουρα δεν θα ήταν επιθυμητές από την νέα εξουσιαστική διαχείριση της Νέας Δημοκρατίας. Οπότε για να προλάβουν τέτοια ενδεχόμενα, αν προχωρήσει η αναίρεση ώστε να ξαναγίνει δίκη (με τον Κορκονέα ελεύθερο) θα είναι μόνο και μόνο για τον κατευνασμό των όποιων αντιδράσεων. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μία νομικίστικη διαδικασία.

Παρ’ όλα αυτά και για την ώρα, το Κράτος διαφύλαξε έναν ένστολο λειτουργό του και με αυτή την κίνηση συμβολικά κλείνει μια εποχή και ανοίγει μια άλλη. Πέραν, λοιπόν, των παραπάνω δεν γίνεται να μην δούμε και τον συμβολισμό αυτής της απόφασης. Η φυλάκιση του Κορκονέα το 2008 και η εξέγερση που συνδέθηκε με την δολοφονία του Γρηγορόπουλου, μετά το πέρας 11 χρόνων, μπορούμε να πούμε ότι ήταν η χρονική αρχή ραγδαίων κοινωνικών εξελίξεων που ακολούθησαν.

Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, «προϋπάντησε» την λεγόμενη «κρίση» συνεχίζοντας μια άτυπη παράδοση που θέλει οι εξεγέρσεις στον ελλαδικό χώρο να προπορεύονται ή να έπονται σημαντικών κοινωνικών αλλαγών. Η εξέγερση λοιπόν, χρησιμοποιήθηκε κατά την διάρκεια, αλλά κυρίως εκ των υστέρων, από το σύνολο σχεδόν της αριστεράς που θέλησε να εντάξει όλη αυτή την κοινωνική δυναμική στους κόλπους της και τους μηχανισμούς της. Ακολούθησαν τα χρόνια των μνημονίων με τις μεγάλες συγκεντρώσεις και συγκρούσεις, όπου ο Συ.ριζ.α ανέβασε τα εκλογικά του ποσοστά και να ανέλθει, τελικά, το 2015 στην εξουσία για να ολοκληρώσει ό,τι δεν θα μπορούσαν να κάνουν οι προκάτοχοί του. Ο πολιτικός διαχειριστής της καταστολής της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008, Προκόπης Παυλόπουλος, γίνεται από τον Σύ.ριζ.α πρόεδρος της Δημοκρατίας και έτσι οι δύο θεωρητικά αντίθετοι πόλοι της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 καταλαμβάνουν της κρατική εξουσία και προχωρούν από κοινού τους κυριαρχικούς σχεδιασμούς στον ελλαδικό χώρο.

Τον Αύγουστο του 2018 ο Συ.ριζ.α ανακοινώνει την έξοδο από τα μνημόνια μεν αλλά «ξεχνάει» την σκληρή εποπτεία μέχρι το 2060. Τον Ιούλιο του 2019 αναλαμβάνει την εξουσία η Νέα Δημοκρατία συνεχίζοντας το καταστροφικό κοινωνικό έργο του Συ.ριζ.α και ξεκινώντας μια νέα περίοδο εξαθλίωσης. Σ’ αυτό το σημείο η αποφυλάκιση του Κορκονέα έρχεται να κλείσει όλο αυτό τον 11χρονο κύκλο, που ξεκίνησε με την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και έκλεισε συμβολικά με την τελεσίδικη απόφαση του εφετείου και την απελευθέρωση του Κορκονέα. Το τέλος μιας δύσκολης εποχής, όπου πραγματοποιήθηκαν σημαντικά βήματα προς όφελος της κυριαρχίας (καθήλωση των κοινωνικών αντιδράσεων, εδραίωση του προτεκτοράτου των Σκοπίων, εφαρμογή πλήρους ελέγχου επί του ελλαδικού χώρου από την Ε.Ε.,κ.λπ.), που χρησιμοποίησε, για να πετύχει τους σκοπούς της, όλο το φάσμα των φαινομενικά διαφορετικών εγχώριων πολιτικών εκφάνσεων, εις βάρος των υπηκόων του ελλαδικού χώρου και η αρχή μιας ακόμα δυσκολότερης περιόδου. Η ανταγωνιστική στάση σε όλο αυτό τον εξουσιαστικό ορυμαγδό είναι υποχρέωση, ατομική και συλλογική.

Και μία υπενθύμιση προς όσους υποστηρίζουν ότι αποδέχονται και ακολουθούν τις αναρχικές ιδέες: Οι αναρχικές ιδέες, λοιπόν, δεν συμβαδίζουν με την ύπαρξη φυλακών και φυλακισμένων. Οι φυλακές είναι χώρος βασανιστηρίων για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Γι’ αυτό, δεν επιδιώκουμε τον εγκλεισμό στις φυλακές ΚΑΝΕΝΟΣ, ο,τιδήποτε και να πιστεύει, οπουδήποτε και να ανήκει, ο,τιδήποτε και να έχει κάνει.

Ε.

Both comments and trackbacks are currently closed.