«ΔΥΟ ΔΡΟΜΟΥΣ ΕΧΕΙ Η ΖΩΗ»…

«Υπάρχει μοναξιά στην κορυφή, αλλά τρως καλύτερα»… (Γνωμικόν, παλαιότατο, αλλά πάντα επίκαιρο)

«Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν είναι αντάξιο των προσδοκιών μας», βέλαξε βαθιά στεναχωρημένος ο ύψιστος κομμουνιστής ηγέτης Αλέξης Τσίπρα, απευθυνόμενος στον «κυρίαρχο», αλλά κατά πως φαίνεται καθυστερημένο, λαό του.

Ένας λαός ο οποίος προ ολίγου χαρακτηριζόταν περήφανος, έτοιμος να θυσιαστεί για τον ηγέτη του, τον ηγέτη που επευφημούσε, που δόξαζε, που τιμούσε για όλη την θαυμαστή αντιστασιακή του δράση ενάντια στο ΔΝΤ, στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ, στην επάρατη δεξιά, που έδιωξε τον Καμμένο στην ώρα του, τον ηγέτη που ξιφουλκεί ακόμα και τώρα ενάντια στα βοθροκάναλα, σε κάθε ακροδεξιά απόφυση της ΝΔ, τον ηγέτη που σήκωσε και πάλι ψηλά τα λάβαρα του αντιφασισμού απ’ άκρη σε άκρη σ’ αυτή την βασανισμένη χώρα, που θύμισε τα μεγαλειώδη λόγια του Άρη του Βελουχιώτη που τόσο προφητικά κατακεραύνωνε τα λαμόγια της εποχής του…

Ο πληγωμένος από τον λαό του, αλλά παρ’ όλα αυτά αρνούμενος να κατέβει από το καλάμι του, ο παρ’ όλα αυτά ανυπέρβλητος μέσα στην τραγικότητά του και την ελαφρότητα που την διακατέχει (καλά αυτό το τελευταίο είναι και γαμώ, εντάξει;;;) σφίγγει τα δόντια και συνεχίζει να παραληρεί.

«Δύο δρόμοι υπάρχουν, ο δρόμος της πλήρους εξόδου από τα μνημόνια κι ο δρόμος της επιστροφής στη λιτότητα, στο σκοτάδι της κρίσης και του ΔΝΤ. Ζητήσαμε με γενναιότητα την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού στο σχέδιό μας, στα μέτρα ελάφρυνσης, της πορείας ανασυγκρότησης και της χώρας. Για να μην μπορεί κανείς να αμφισβητήσει αυτά τα μέτρα. Για να μην μπορεί κανείς απ’ όσους καιροφυλακτούν να τα πάρουν πίσω».

Αλλά, που να το καταλάβει ο «καθυστερημένος» λαός, σάμπως πάντα οι μεγάλοι ηγέτες δεν βρέθηκαν παραγνωρισμένοι, πεταμένοι στην άκρη του δρόμου, εξ αιτίας της αχαριστίας της πλέμπας που λίγο πριν τους ζητωκραύγαζε; Ο «φίλος λαός» γίνεται τώρα ο «εχθρός λαός»… Ο λαός που δεν σκαμπάζει από «γενναιότητα», που το καθεστώς τού ελαφραίνει τα «βάρη» και αυτός βουτηγμένος στην αχαριστία, και μάλλον στον μαζοχισμό, θέλει αυτό το τέρας του Λοχ Νες, ο Κυριάκος, να φέρει το ΔΝΤ πίσω; Πίσω εσείς γαλιάντρες της δεξιάς και του πλέον νεοφιλελεύθερου ευρωπαϊκού κατεστημένου. Φασίστες πίσω στις τρύπες σας…

«Ο λαός υπήρξε πάντοτε το στήριγμά μας. Απευθυνόμαστε σε όλες τις Ελληνίδες και Έλληνες. Ζητάμε την καθαρή εντολή. Πορεύτηκα και πορευτήκαμε με το κεφάλι ψηλά. Με μόνο γνώμονα να πορεύονται οι πολλοί με το κεφάλι ψηλά. Το ίδιο θα κάνουμε και τώρα. Σε όλες τις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας, την απάντηση την έδινε και τη δίνει πάντοτε ο λαός. Πιστεύουμε το μέλλον στους πολλούς και γι’ αυτό θα απευθυνθούμε σε αυτούς».

Για καθίστε ρε παιδιά, ας το ξαναδούμε το πράγμα.

Δηλαδή πάλι ψέματα λέει; Μήπως εδώ βρίσκεται και η μοναδική του αλήθεια; Μήπως πράγματι δεν επέβαλλε το καθεστώς Τσίπρα με τις ευλογίες και των υπολοίπων βεβαίως βεβαίως, διπλό μνημόνιο και μετά συνέχιζε να πορεύεται με το κεφάλι ψηλά; Ή μήπως όχι; Άντε τώρα που θα τα βγάλουμε όλα στραβά. Και διπλό μνημόνιο πέρασε και καμάρωνε κατόπιν και στο κάτω κάτω «σ’ όλες τις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας, την απάντηση την έδινε και την δίνει πάντοτε ο λαός». Τώρα γιατί οι ευρωεκλογές δεν είναι μια από τις «κρίσιμες στιγμές της ιστορίας» κατά την οποία την «απάντηση» έδωσε ο λαός να πούμε την πάσα αλήθεια δεν γνωρίζουμε. Και δεν θα μπορούσαμε άλλωστε αφού δεν διαθέτουμε τις μυστικές γνώσεις του ύψιστου ηγέτη, που γνωρίζει τα πάντα, προφητεύει τα πάντα, αποκαλύπτει τα πάντα σκέτη «ομόνοια και καταπέλτης»…

Λ.

Both comments and trackbacks are currently closed.