ΚΥΚΛΟΦΟΡEI το 193ο φύλλο της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Από την Παρασκευή 3 Μαΐου 2019, η μηνιαία αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ βρίσκεται σε περίπτερα της Αθήνας και στον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο σε σημεία όπου διατίθεται ο ημερήσιος και περιοδικός τύπος.

Ακολουθεί το προλογικό σημείωμα, του Κύκλου Σύνταξης, για αυτήν την έκδοση:

Ένα χρόνο αργότερα από την πραγματοποίηση του δημοψηφίσματος του καλοκαιριού του 2015, δημοσιοποιήθηκε έκθεση του Ιδρύματος Κόνραντ Αντενάουερ (το οποίο πρόσκειται στο Xριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας – CDU) για την πολιτική κατάσταση τον ελλαδικό χώρο.

Στην συγκεκριμένη έκθεση μεταξύ άλλων τονίζεται η «διαρκώς αυξανόμενη συνεργασία ανάμεσα στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Επίσης, η συνεργασία με άλλους διεθνείς παράγοντες έχει πλέον σταθεροποιηθεί, σε αντίθεση με το πολύ χαμηλό επίπεδο στο οποίο βρισκόταν πέρυσι», ενώ παρατηρείται, επίσης, η απουσία κινητοποιήσεων και κοινωνικών διαμαρτυριών κατά του κυβερνητικού έργου «όπως συνέβαινε μέχρι το 2014, με δυναμική συμμετοχή του τότε αντιπολιτευόμενου ΣΥΡΙΖΑ».

Ακόμη, η έκθεση του Ιδρύματος Κόνραντ Αντενάουερ αναφέρεται και καταγράφει με θετικό πρόσημο την εμπέδωση της σταθερότητας, την «μερικώς συναινετική διάθεση από την αντιπολίτευση, η οποία, μεταξύ άλλων, συναίνεσε στην υιοθέτηση του τρίτου μνημονίου τον Αύγουστο του 2015. Θεμελιώδης αντιπολίτευση έχει ασκηθεί μέχρι στιγμής μόνο σε μερικούς τομείς. Από την πλευρά τής αντιπολίτευσης κυριαρχεί η κριτική για διαδικαστικά θέματα και την έλλειψη στρατηγικής της κυβέρνησης, παρά για τα μέτρα αυτά καθαυτά».

Επίσης, αποτιμάται με θετικό τρόπο –και πάλι– αναφορικώς με τις προοπτικές της υπάρχουσας τότε «εύθραυστης σταθερότητας», η εγκατάλειψη της «συγκρουσιακής πολιτικής με την ΕΕ» εκ μέρους του «αριστεροδεξιού κυβερνητικού συνασπισμού, η εγκατάλειψη της «αριστερής ταυτότητας» αλλά και οι ανύπαρκτες αντιδράσεις εντός και εκτός κοινοβουλίου:

«Μετά την έγκριση του τρίτου μνημονίου, ο συνασπισμός ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει εγκαταλείψει τη συγκρουσιακή τακτική με την ΕΕ προσαρμόζοντας, επίσης, τη ρητορική του. Το Eurogroup της 25ης Μαΐου 2016, με μια επίδειξη μεγάλης πολιτικής βούλησης, ενέκρινε για πρώτη φορά το πρόγραμμα του αριστεροδεξιού κυβερνητικού συνασπισμού, εξασφαλίζοντας οικονομική σταθερότητα για τους ερχόμενους μήνες. Αυτή η νέα πολιτική πραγματικότητα είχε επιβεβαιωθεί τρεις ημέρες νωρίτερα με την υπερψήφιση από την κυβερνητική πλειοψηφία πακέτου μέτρων στην Ελληνική Βουλή. Τα μέτρα περιελάμβαναν αυξήσεις φόρων και μια σειρά ιδιωτικοποιήσεων που για δεκαετίες αποτελούσαν ταμπού για τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, ιδιαιτέρως για τον μέχρι τότε ριζοσπαστικά αριστερό ΣΥΡΙΖΑ. Οι αντιδράσεις σε αυτή την εγκατάλειψη της αριστερής ταυτότητας παρέμειναν αμελητέες εντός και εκτός του Κοινοβουλίου. Ένα φαινόμενο που γίνεται όλο και πιο συχνό. Μόνο μία βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε τα μέτρα, παραιτήθηκε αμέσως και αντικαταστάθηκε χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση».

Δεν χρειάζεται, λοιπόν, ούτε βαθειά σκέψη ούτε βαθειά περισυλλογή για να κατανοήσει ο καθένας ότι ο Μεγάλος Συνασπισμός ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, που όπως «αποκάλυψε» η Ν. Μπακογιάννη ήταν στα σκαριά επί προεδρίας Β. Μεϊμαράκη, αποτελεί είτε «άτυπα» είτε με τυμπανοκρουσίες το όχημα με το οποίο προχωρούν οι εξουσιαστικοί σχεδιασμοί. Η «αποκάλυψη» δεν έγινε φυσικά για ιστορικούς λόγους ούτε για να καεί το «σενάριο», και εμπεδωθεί στην λεγόμενη κοινή γνώμη η πεποίθηση ότι «Σήμερα τέτοια συζήτηση για μεγάλο συνασπισμό δεν υπάρχει». Αντίθετα, πραγματοποιήθηκε για να σταλεί δημόσια ένα και μοναδικό μήνυμα σε πολλούς αποδέκτες, εντός και εκτός χώρας, ότι ο σχεδιασμός δεν έχει εγκαταλειφθεί από την στιγμή που ισχυρά πολιτικά πρόσωπα τον εγκωμιάζουν προεκλογικά (όπως έκαναν και στο παρελθόν με αποτέλεσμα ακόμη και την διαγραφή τους από το κόμμα όπως τουλάχιστον υποστηρίζει η Μπακογιάννη). Η πολιτική συναίνεση, άλλωστε όλων ανεξαιρέτως των ομόσταβλων κομμάτων όσον αφορά την επιβολή της μνημονιακής λαίλαπας, είναι κάτι παραπάνω από δεδομένη, όπως καταγράφει και η προαναφερόμενη έκθεση.

Για αυτούς και ακόμη άλλους τόσους λόγους η εκλογική απεργία παραμένει η μόνη αξιοπρεπής, έντιμη και ειλικρινής στάση κάθε ανθρώπου που θέλει να διατηρήσει έστω στο ελάχιστο την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό του.

Μάϊος 2019

anarchy.gr

Both comments and trackbacks are currently closed.