ΤΗΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ…

Το κοινοβουλευτικό τσίρκο, που απολαύσαμε μετά από την ψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών αν και σχετικά μπριόζικο λόγω των σούργελων, που πρωταγωνίστησαν ήταν μάλλον αναμενόμενο και θεωρούμε απολύτως υπερβολική κάθε απόπειρα σύγκρισης με την κοινοβουλευτική «κρίση» του 1965, λόγω των παλατιανών επεμβάσεων, καθώς και του «ξένου παράγοντα».

Μετά από ένα δεκαπενθήμερο γερού ξεκατινιάσματος, βουλευτικών μεταγραφών, δραμάτων και «προδοσιών», ξαφνικά κάλμαραν τα πράγματα. Ο «καταιγισμός αποκαλύψεων» του προδομένου συζύγου Πάνου Καμμένου δεν ήρθε ποτέ. Η «κότα η τρίλειρη και μακροπουπουλάτη» (ο καλύτερος ορισμός για τον Πάνο τον Καμμένο από την Ντόρα Μπακογιάννη) έχει χωθεί στο κοτέτσι περιμένοντας το μαχαίρι του χασάπη.

Ας τολμήσουμε μια εξερεύνηση σε «παρθένα εδάφη».

Αλήθεια, έχετε αναρωτηθεί ποτέ, πως νομοθετεί η βουλή;

Κυρίως με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής και συχνά εκπρόθεσμες βάσει του κανονισμού της βουλής (και επομένως άκυρες), αλλά δε βαριέσαι.

Τί είναι τροπολογία;

Μια-δύο σελίδες χαρτί, που περιέχουν μια ad hoc ρύθμιση, δηλαδή κατά κανόνα μια ρουσφετολογική διάταξη, μια φωτογραφική διευκόλυνση ενός προσκείμενου στην κυβέρνηση επιχειρηματία, μια αναδρομική νομιμοποίηση δαπανών (sic) κάποιου άχρηστου κρατικού φορέα ή υπουργείου.

Στις περισσότερες περιπτώσεις απουσιάζει η απαραίτητη έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, αιτιολογική έκθεση κλπ. Από όλες τις τροπολογίες, οι «εκπρόθεσμες» είναι οι καλύτερες και να γιατί: Δεν τις έχει διαβάσει κανένας άλλος βουλευτής εκτός από αυτόν που την καταθέτει.

Η διαδικασία είναι απλούστατη δεδομένου ότι απαιτούνται μόλις τρεις βουλευτές, που να την υπογράφουν, αλλά και αυτοί πολλοί είναι. Για να μην κουράζονται, μόνο ο ένας μπαίνει για μια στιγμή στην αίθουσα για να δηλώσει «παρών» και καταθέτει την τροπολογία. Η επικοινωνία με τους άλλους δύο γίνεται με SMS (!) προκειμένου να επικυρωθεί το γνήσιο της υπογραφής και η τροπολογία γίνεται δεκτή από τον υπουργό εκπρόθεσμη-ξεπρόθεσμη.

Όλες αυτές οι τροπολογίες, όλες άσχετες μεταξύ τους, προσκολλώνται σε μια απολύτως άσχετη κύρωση σύμβασης π.χ. με το Αζερμπαϊτζάν και μετά από λίγο αποκτούν ισχύ νόμου… Διότι η κεντρική αποστολή της βουλής είναι να κυρώνει συμβάσεις και ευρωπαϊκές οδηγίες που έρχονται έτοιμες, χωρίς να προστεθεί ούτε ένα κόμμα. Ό,τι «παθογένεια» και να συναντήσετε στον κρατικό μηχανισμό ξέρετε από που προέρχεται.

Προσοχή! Αν και δείχνει ετοιμόρροπος και αραχνιασμένος, ο «πολυασθενής» κρατικός μηχανισμός είναι αξιοθαύμαστα σταθερός και προσαρμοστικός. Έχοντας ιστορία σχεδόν 200 ετών, έχει απορροφήσει 7-8 χρεωκοπίες, πολεμικές πανωλε­θρίες, αποσπάσεις εθνικών εδαφών, μικρασιατική καταστροφή, δικτατορίες, κατοχές και εμφυλίους.

Τι λέμε, εδώ δεν συνέβη πόλεμος, ούτε καν θερμό επεισόδιο με 4 χρόνια Πάνο Καμμένο στο υπουργείο εθνικής άμυνας…

Λ.

Both comments and trackbacks are currently closed.