Ο ΝΕΟΣ «ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ», ΟΙ ΜΠΟΥΦΩΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟ «ΧΑΜΕΝΟ» ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ…

Η παράσταση κακοπαιγμένη, ο σκηνοθέτης ή οι σκηνοθέτες ματαίως αναζητούσαν στην πλοκή του σεναρίου κάποια ένταση, κάποιο μυστήριο, ώστε οι βαριεστημένοι θεατές να αναριγήσουν, να αναρωτηθούν για την συνέχεια, τον πραγματικό ρόλο των κομπάρσων ή τις προθέσεις των πρωταγωνιστών. Τζίφος, τζίφος και πάλι τζίφος. Opera buffa σ’ ολόκληρο το μεγαλείο της. Και οι μπουφώνοι; Άλλοι να ψάχνουν για γκαζόζες, άλλοι αναμαλλιασμένοι, να μετακομίζουν φουριόζοι από τον έναν κομματικό στάβλο στον άλλον και από εκεί στο διπλανό, κοινοβουλευτικές κυράτσες να εξαπολύουν μύδρους ενάντια στους «κουραμπιέδες» συναδέλφους και ύμνους για τον μεγάλο ηγέτη Τσίπρα. Και οι άλλοι μποφώνοι, εκείνοι που μυξοκλαίνε για την χαμένη αθωότητα του κοινοβουλίου, για την «θεσμική εκτροπή» για τον «ξεπεσμό» και τον «ευτελισμό»; Αρλεκίνοι όμοιοι, το ίδιο γελοίοι μ’ όσους καταγγέλλουν και άλλο τόσο θλιβεροί.

Όσο για το μεγαλείο του «άτρωτου» κομμουνιστή ηγέτη πράγματι ανυπέρβλητο, απροσμέτρητο, ακοστολόγητο. Καραγκιόζης και Χατζηαβάτης, γελοίος και κρετίνος, ανδρείκελο, που κομπάζει τον μεγάλο και τρανό. Θα προχωρήσει το «τίποτα»; Εννοείται! Επειδή είναι χρήσιμος, είναι απαραίτητος, με τα απαραίτητα για τις δύσκολες εποχές κομμουνιστικά διαπιστευτήρια. Θα λύσει και άλλα «προβλήματα», όπως υποσχέθηκε, όπως τον έχουν διατάξει.

Γιατί είναι ο νέος «αναντικαστάτος». Μέχρι νεωτέρας διαταγής…

Δημοσιεύθηκε από Παρεμπιπτόντως

Both comments and trackbacks are currently closed.