ΧΡΟΝΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ 1876-1936 (Μέρος Γ΄)

Φυσητές (1930)

1927, 19 Φεβρουαρίου. Θεσ­σα­λο­νί­κη. Χι­λιά­δες κα­πνερ­γά­τες α­κο­λου­θούν την κη­δεί­α του συ­να­δέλ­φου τους Κά­ρεν­φιλ, που έχει σκο­τω­θεί σε συ­μπλο­κές με την χω­ρο­φυ­λα­κή έ­ξω α­πό το ερ­γο­στά­σιο Σπί­ρερ. Κα­τά τη διάρ­κεια της κη­δεί­ας θα ε­πα­να­λη­φθούν οι συ­γκρού­σεις στους δρό­μους της πό­λης.

1927, Φεβρουάριος. Α­γρί­νιο. Ά­γρια συ­μπλο­κή α­περ­γών κα­πνερ­γα­τών και α­στυ­νο­μί­ας έχει σαν α­πο­τέ­λε­σμα 4 νε­κρούς κα­πνερ­γά­τες.

1927, 10 Μάρτιος. Α­θή­να. Α­περ­γί­α των ε­παγ­γελ­μα­τιών. Μια ε­πι­τρο­πή τους έχει πά­ει να συ­ζη­τή­σει με τους αρ­μό­διους υ­πουρ­γούς, ε­νώ οι υ­πό­λοι­ποι συγκεντρώνονται έ­ξω α­πό τα γρα­φεί­α τους, στην ο­δό Θε­μι­στο­κλέ­ους, πε­ρι­μέ­νο­ντας το α­πο­τέ­λε­σμα της συ­ζή­τη­σης. Επιστρέφοντας η ε­πι­τρο­πή αναγγέλλει ό­τι η κυ­βέρ­νη­ση θα λύ­σει τα προ­βλή­μα­τά τους, ο­πό­τε η διοί­κη­ση αποφασίζει την λή­ξη της α­περγί­ας. Ο συγκεντρωμένος κό­σμος δεν πεί­θε­ται. Με­ρι­κοί α­νε­βαί­νουν στα γρα­φεί­α, παίρ­νουν τη ση­μαί­α τους και κα­τε­βαί­νουν στο δρό­μο. Δη­μιουρ­γεί­ται αυ­θόρ­μη­τη δια­δή­λω­ση. Στο Αρ­σά­κειο τους πε­ρι­μέ­νουν στρα­τός και χω­ρο­φυ­λα­κή ε­νώ μιά α­ντλί­α κα­τα­βρέ­χει τους δια­δη­λω­τές. Αυ­τοί ε­πι­τί­θε­νται για να την κα­τα­λά­βουν. Οι στρα­τιώ­τες πυ­ρο­βο­λούν με α­πο­τέ­λε­σμα 3 νε­κρούς α­περ­γούς. Η αυ­θόρ­μη­τη αυτή δια­δή­λω­ση δημιουργεί φόβο στο κρά­τος λό­γω της βιαιό­τη­τας που πε­ριέχει, του αυ­θόρ­μη­του, του πα­ρα­γκω­νι­σμού των συν­δι­κα­λι­στών και την μη πί­στη στα λό­για τους.

1927, 1-3 Νο­εμ­βρίου. Α­γρί­νιο. Με την πρώ­τη μέ­ρα του Νοεμ­βρίου, οι ά­νερ­γοι κα­πνερ­γά­τες ει­σβάλ­λουν στις α­πο­θή­κες του Πα­πα­στρά­του και συ­γκρού­ο­νται με τους συ­ντη­ρη­τι­κούς ερ­γά­τες, που βρί­σκο­νται ή­δη μέ­σα και ερ­γά­ζο­νται. Ει­δο­ποιεί­ται η χω­ρο­φυ­λα­κή και με­τά α­πό συ­μπλο­κή τούς διώ­χνει.

Την ε­πό­με­νη μέ­ρα συ­γκε­ντρώ­νο­νται και πά­λι αλ­λά οι χω­ρο­φύ­λα­κες πλέ­ον τους πε­ρι­μέ­νουν. Ε­πα­κο­λου­θεί νέ­α σύ­γκρου­ση.

Τα ε­πει­σό­δια συ­νε­χί­ζο­νται και την ε­πό­με­νη μέ­ρα. Τα πράγ­μα­τα έ­χουν πά­ρει τό­σο σο­βα­ρές δια­στά­σεις, ώ­στε στέλ­νο­νται  ε­νι­σχύ­σεις χω­ρο­φυ­λα­κής α­πό το Με­σο­λόγ­γι.

1928, 18 Ιανουαρίου. Η­ρά­κλειο. Στις αρ­χές του χρό­νου έχει ε­ντα­θεί α­πό την ε­φο­ρί­α το κυ­νη­γη­τό κα­τά των χω­ρι­κών. Πολ­λά ε­πει­σό­δια γίνονται σ’ ό­λη τη χώ­ρα. Στο Η­ρά­κλειο παίρνουν την πιό σκλη­ρή τους μορ­φή. Η οι­κο­νο­μι­κή ε­φο­ρί­α Και­νούρ­γιου έχει εξαπολύσει διωγμό προκειμένου να εξαναγκάσει τους χω­ρι­κούς να πλη­ρώ­σουν τα χρέ­η τους.

Απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση υποβάλλονται πολ­λές εν­στά­σεις. Την ημέρα της εκδίκασής τους, ε­κα­το­ντά­δες α­γρό­τες μα­ζεύ­ονται έ­ξω α­πό την ε­φο­ρί­α. Οι υ­πάλ­λη­λοι βλέποντας το πλή­θος κυριεύονται από φόβο και α­ναβάλ­λουν την εκ­δί­κα­ση των υ­πο­θέ­σε­ων. Τό­τε οι χω­ρι­κοί ε­πι­τίθενται στους χω­ρο­φύ­λα­κες, ει­σβάλλουν στα γρα­φεί­α της ε­φο­ρί­ας, βγάζουν τα αρ­χεί­α της στο δρό­μο και τα καί­νε.

Στη συ­νέ­χεια συ­γκροτούν μα­χη­τι­κή δια­δή­λω­ση και κα­ταστρέφουν τα δη­μό­σια τα­μεί­α.

1928, 29 Ιανουαρίου. Η­ρά­κλειο. Δια­δή­λω­ση δια­μαρ­τυ­ρί­ας χι­λιά­δων χω­ρι­κών για την φο­ρο­λο­γί­α. Στο δρό­μο συ­γκρού­ονται ά­γρια και ε­πα­νειλημ­μέ­να με τη χω­ρο­φυ­λα­κή που δεν μπο­ρεί πλέον να τους συ­γκρα­τή­σει με τί­πο­τα.

Στέλνεται τότε ε­να­ντί­ον τους έ­νας λό­χος στρα­τού και πυ­ρο­σβε­στι­κή. Οι δια­δη­λω­τές κα­λού­ν τους φα­ντά­ρους να ε­νω­θούν μα­ζί τους. Ο ε­πι­κε­φα­λής τρο­μο­κρα­τη­μέ­νος βάζει στην πρώ­τη γραμ­μή τον ου­λα­μό των υ­πα­ξιω­μα­τι­κών και τους βαθ­μο­φό­ρους.

1928, 12 Φεβρουαρίου. Α­θή­να. Δια­δή­λω­ση στο Σύ­νταγ­μα για το προ­σφυ­γι­κό ζή­τη­μα. Στην πλα­τεί­α Κλαυθ­μώ­νος οι δια­δη­λω­τές συ­γκρού­ονται ά­γρια με τους χω­ρο­φύ­λα­κες. Τραβούν τό­τε προς τα Χαυ­τεί­α και με­τά α­πό άλ­λη μια σύ­γκρου­ση δια­λύ­ονται.

Την ίδια μέρα στην Κρήτη ε­πα­να­λαμ­βά­νο­νται τα συ­λλαλη­τή­ρια, αλλά αυ­τή τη φο­ρά έ­νο­πλα. Το κε­ντρι­κό γί­νε­ται στον Αγ. Νι­κό­λα­ο. Την ί­δια ώ­ρα γί­νε­ται διαδή­λω­ση και στη Ση­τεία, ό­που το πλή­θος των χω­ρι­κών ε­πι­τίθεται με μα­νί­α στο δημόσιο τα­μεί­ο, αλ­λά πα­ρά την ά­γρια σύ­γκρου­ση με τη χω­ρο­φυ­λα­κή δεν κατορθώνουν να το κα­ταλά­βουν. Α­γα­να­κτι­σμέ­νοι, τό­τε, πηγαίνουν στο σπί­τι του τα­μί­α και το καίνε. Το ΚΚΕ, στην α­πό­φα­ση του «για την πο­λι­τι­κή δρά­ση του κόμ­μα­τος», κρί­νει τα γε­γο­νό­τα αυ­θόρ­μη­τα και ψέ­γει την ορ­γά­νω­ση για­τί δεν δρα­στη­ριο­ποι­ή­θη­κε για την κα­τά­κτη­ση της η­γε­σί­ας του κι­νή­μα­τος και τον έ­λεγ­χο της δρά­σης του με ε­πι­τρο­πές και για το ό­τι δεν κα­τά­φε­ρε καν να συμ­με­τά­σχει.

1928, 1 Μαΐου. Α­θήν­α. Η πρω­το­μα­για γιορ­τά­ζεται με συ­γκέ­ντρω­ση στην Αγ. Ε­λε­ού­σα (ανάμεσα σε Κα­λλι­θέ­α και Τζι­τζι­φιές) ό­που γίνονται άγριες συ­γκρού­σεις με τη χω­ρο­φυ­λα­κή.

1928. 12 Ιου­νίου. Κα­βά­λα. Οι α­περ­γοί κα­πνερ­γά­τες ε­πι­τί­θε­νται στα γρα­φεί­α της κα­πνε­μπο­ρι­κής ε­ται­ρί­ας «ΒΙΖ». Α­κο­λουθούν συ­γκρού­σεις με την α­στυ­νο­μί­α.

1928. 13 Ιου­νίου. Κα­πνερ­γα­τι­κές πό­λεις. Η α­περ­γί­α των κα­πνερ­γα­τών ε­πε­κτεί­νε­ται και στ’ άλ­λα κα­πνι­κά κέ­ντρα. Στις Σέρ­ρες οι α­περ­γοί συ­γκε­ντρώ­νο­νται και συ­γκρού­ο­νται με το στρα­τό. Τα ί­δια ε­πει­σό­δια γί­νο­νται και στην Ξάν­θη, ό­που οι α­περ­γοί συ­γκρού­ο­νται ά­γρια με το στρα­τό και την α­στυ­νο­μία. Σ’ ό­λες τις πό­λεις γί­νο­νται ε­πει­σό­δια. Έ­ξι νε­κροί α­πό την πλευ­ρά των δια­δη­λω­τών και δε­κά­δες τραυ­μα­τί­ες και α­πό τις δύ­ο πλευ­ρές.

1928, 18 Ιου­νίου. Βό­λος. Συ­γκέ­ντρω­ση των κα­πνερ­γα­τών της πό­λης και πο­ρεί­α που κα­τα­λή­γει σε σύ­γκρου­ση με τις δυ­νά­μεις της χω­ρο­φυ­λα­κής.

1928, 6 Ιου­λί­ου. Πει­ραιάς. Ε­πει­σό­δια με­τα­ξύ α­περ­γών ναυ­τι­κών και των α­περ­γο­σπα­στών, ξυ­λο­δαρ­μός των δευ­τέ­ρων.

1928, 7 Ιου­λί­ου. Πά­τρα. Ε­πει­σό­δια με­τα­ξύ α­περ­γών κα­πνερ­γα­τών και α­περ­γο­σπα­στών.

1928, 15 Ο­κτωβρίου. Α­ε­ρό­πο­λη. Έ­νο­πλο συλ­λα­λη­τή­ριο των χω­ρι­κών της ε­παρ­χί­ας Οι­τύ­λου κα­τά του φό­ρου της Δε­κά­της. Συ­γκε­ντρώ­νονται με πυ­ρο­βο­λι­σμούς στην Α­ε­ρό­πο­λη και ε­πι­τί­θενται στην ε­φο­ρί­α την οποία και κα­ταστρέφουν. Το κρά­τος, για να α­ντι­με­τω­πί­σει την κα­τά­στα­ση, στέλνει έ­να τάγ­μα πε­ζι­κού και χω­ρο­φυ­λα­κής.

1928. 15 Νο­εμβρίου. Πει­ραιάς. Οι αρ­το­ποιοί κηρύσσουν α­περ­γί­α. Γί­νο­νται ά­γρια ε­πει­σό­δια με­τα­ξύ των α­περ­γών και της χω­ρο­φυ­λα­κής στον Πει­ραιά.

[Ε­δώ θα πρέ­πει να α­να­φερ­θού­με στις α­περ­γί­ες των τρο­χιο­δρο­μι­κών. Εί­χαν πο­λύ λί­γους α­περ­γο­σπά­στες. Ό­ταν το κρά­τος ε­πι­χει­ρού­σε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τον α­περ­γο­σπα­στι­κό μη­χα­νι­σμό (χω­ρο­φύ­λα­κες, ναύ­τες που εί­χαν κά­ποιες γνώ­σεις για να κι­νή­σουν τραμ) άρ­χι­ζαν με­γά­λες μά­χες. Οι α­περ­γοί χρη­σι­μο­ποιού­σαν μι­κρά κα­ψού­λια δυ­να­μί­τι­δας, που τα το­πο­θε­τού­σαν στις γραμ­μές των τραμ και με την εκ­πυρ­σο­κρό­τη­σή τους τρο­μο­κρα­τού­σαν ε­πι­βά­τες και ο­δη­γούς. Ε­πί­σης, πε­τού­σαν μέ­σα στα τραμ α­μπού­λες, οι οποίες έ­βγα­ζαν α­παί­σια βρώ­μα. Αλ­λά τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φο­ρές τα πράγ­μα­τα α­γρί­ευαν πε­ρισ­σό­τε­ρο. Τό­τε οι τρο­χιο­δρο­μι­κοί μά­ζευαν τις οι­κο­γέ­νειές τους και έ­πε­φταν ό­λοι μα­ζί πά­νω στις γραμ­μές των τραμ. Ε­πε­νέ­βαι­νε τό­τε η χω­ρο­φυ­λα­κή, ε­νώ σε βο­ή­θεια των απεργών έσπευδαν και πολ­λοί άλ­λοι ερ­γά­τες. Οι συ­γκρού­σεις γε­νι­κεύ­ο­νταν και κρα­τού­σαν πολ­λές ώ­ρες, με πολ­λούς τραυ­μα­τί­ες και α­πό τις δυό πλευ­ρές. Α­κρι­βώς λό­γω της βιαιό­τη­τας και της α­διαλ­λα­ξίας που εί­χαν οι α­περ­γί­ες των τρο­χιο­δρο­μι­κών, οι ε­ξου­σια­στές τρο­μο­κρα­τού­νταν και συ­νή­θως υ­πο­χω­ρού­σαν στις α­παι­τή­σεις τους].

1929, 9 Ιανουαρίου. Χαλ­κι­δι­κή. Α­περ­γί­α των 700 με­ταλ­λω­ρύ­χων στη Στρα­το­νί­κη της Χαλ­κι­δι­κής. Η α­περ­γί­α κρατά πολ­λές μέ­ρες και οι συ­γκρού­σεις με τη χω­ρο­φυ­λα­κή είναι ά­γριες και κα­θη­με­ρι­νές. Τα πιο βί­αια ε­πει­σό­δια, με πολ­λούς τραυ­μα­τί­ες, χω­ρο­φυ­λά­κους και α­περ­γούς, γίνονται στις 22 Γενάρη.

1929, 1 Φεβρουαρίου. Λαύ­ριο. Αρ­χί­ζει η α­περ­γί­α των με­ταλλω­ρύ­χων του Λαυ­ρί­ου με συ­νε­χείς ά­γριες συ­γκρού­σεις με τη χω­ρο­φυ­λα­κή.

1929, 14 Μαρ­τί­ου. Λαύ­ριο. Με­τά α­πό με­γά­λη συ­γκέ­ντρω­ση με­ταλ­λω­ρύ­χων ε­πα­κο­λου­θεί σύ­γκρου­ση με τη χω­ρο­φυ­λα­κή που έ­χει σαν α­πο­τέ­λε­σμα δε­κά­δες τραυ­μα­τί­ες.

1929, 12-19 Ιου­νί­ου. Πει­ραιάς. Στις 12 του μή­να αρχίζει η α­περ­γί­α των φορ­το­εκ­φορ­τω­τών που πα­ραλύει το πρώ­το λι­μά­νι της χώ­ρας. Οι ε­φο­πλι­στές προ­σπαθούν να σπά­σουν την α­περ­γί­α στρα­το­λο­γώ­ντας ά­νερ­γους σαν α­περ­γο­σπά­στες. Προ­σπα­θούν να τους βά­λουν μέ­σα στα κα­ρά­βια υ­πο­στη­ρι­ζό­με­νοι α­πό ναύ­τες του πο­λε­μι­κού ναυ­τι­κού, αλ­λά οι α­περ­γοί ε­πι­τίθενται. Ακολουθούν ά­γριες συ­γκρού­σεις. Οι ναύ­τες πυ­ρο­βολούν, αλ­λά τε­λι­κά οι εφοπλιστές α­να­γκά­ζονται να α­πο­σύ­ρουν τους α­περ­γο­σπά­στες.

Στις 14 Ιου­νί­ου οι συ­γκρού­σεις ε­πα­να­λαμ­βά­νο­νται. Το λι­με­ναρ­χεί­ο με τον ε­φο­πλι­στή Πο­τα­μιά­νο μαζεύουν πε­ρί­που 300 ερ­γά­τες και τους ­βάζουν σε μα­ού­νες για να τους με­τα­φέ­ρουν στα κα­ρά­βια να ξε­φορ­τώ­σουν. Οι α­περ­γοί που πα­ρα­κο­λου­θού­ν α­πό τη στε­ριά, μπαί­νουν στις βάρ­κες και ρί­χνο­νται πά­νω στις μα­ού­νες. Οι συ­γκρού­σεις εί­ναι ά­γριες και γε­νι­κεύ­ο­νται σε στε­ριά και θά­λασ­σα.

Στις 18 του μη­νός γί­νε­ται συ­ζή­τη­ση για 15% αύ­ξη­ση, αλ­λά δεν την α­πο­δέ­χο­νται οι α­περ­γοί. Α­ντί­θε­τα η α­περ­γί­α ε­πε­κτεί­νε­ται σε ό­λο το λι­μά­νι και οι συμμετοχή ξε­περ­νά πλέ­ον τις 6.000. Συ­γκε­ντρώ­νο­νται έ­ξω απ’ το λι­με­ναρ­χεί­ο για να δια­μαρ­τυ­ρη­θούν για τους α­περ­γο­σπά­στες. Η α­πά­ντη­ση έρ­χε­ται με μια ί­λη ιπ­πι­κού που παίρ­νει δια­τα­γή να κά­νει ε­πέ­λα­ση ε­να­ντί­ον των συ­γκε­ντρω­μέ­νων. Με­τά την πρώ­τη σύ­γκρου­ση τα ε­πει­σό­δια γε­νι­κεύ­ο­νται σε ό­λες τις προ­κυ­μαί­ες και κρα­τά­νε ως το βρά­δυ. Στις 19 από τα άγρια χαράματα, ε­πα­να­λαμ­βά­νο­νται τα ε­πει­σό­δια με τους α­περ­γο­σπά­στες. Η α­περ­γί­α θα λή­ξει με υ­πο­χώ­ρη­ση των α­φε­ντι­κών και ι­κα­νο­ποί­η­ση των αι­τη­μά­των των α­περ­γών.

1929, 10-11 Ιου­νίου. Δρα­πε­τσώ­να. Α­περ­γί­α των ερ­γα­τών του ερ­γο­στα­σί­ου λι­πα­σμά­των. Μό­λις ξεκινά η α­περ­γί­α, η α­στυ­νο­μί­α σπεύδει να φυ­λά­ξει το ερ­γο­στά­σιο. Το βρά­δυ που πηγαί­νουν να μπουν οι α­περ­γο­σπά­στες, οι α­περ­γοί ε­πι­τίθενται ε­να­ντί­ον τους. Η α­στυ­νο­μί­α επεμβαίνει κι έ­τσι γίνονται σκλη­ρές συγκρούσεις με πολ­λούς τραυ­μα­τί­ες, κυ­ρίως ερ­γά­τες. Την ε­πό­με­νη μέ­ρα το ερ­γο­στά­σιο φυ­λά­γε­ται α­πό 110 χω­ρο­φύ­λα­κες, 60 α­στυ­νο­μι­κούς, 50 στρα­τιώ­τες και μιά ί­λη πε­ζι­κού. Πα­ρ’ ό­λη αυ­τή τη με­γά­λη έ­νο­πλη δύ­να­μη τα ε­πει­σό­δια ε­πα­να­λαμβάνονται και το βρά­δυ.

1929, 11 Ιουνίου. Α­θή­να. Α­περ­γί­α των κε­ρα­μο­ποιών, κυ­ρί­ως για την ε­φαρ­μο­γή του ο­κτά­ω­ρου που δεν τη­ρούν οι ερ­γο­δό­τες. Ε­πει­σό­δια γί­νο­νται στην ο­δό Κα­βά­λας και στο Βο­τα­νι­κό όπου βρί­σκο­νται τα κε­ρα­μο­ποιεί­α. Στις 22 του μή­να τα ε­πει­σό­δια ε­πα­να­λαμ­βά­νο­νται στο Ρουφ.

1929, 22 Ιου­νίου. Θεσ­σα­λο­νί­κη. Ε­πει­σό­δια με­τα­ξύ ερ­γα­τών και χω­ρο­φυ­λα­κής έ­ξω α­πό το Ι­τα­λι­κό ερ­γο­στά­σιο.

1929. 27 Ιου­λίου. Καλ­λι­θέ­α. Συ­γκέ­ντρω­ση δια­μαρ­τυ­ρί­ας 1000 α­τό­μων στην Καλ­λι­θέ­α κα­τά του «Ι­διώ­νυ­μου». Συ­γκρού­ο­νται με τη χω­ρο­φυ­λα­κή με α­πο­τέ­λε­σμα τραυ­μα­τί­ες και συλ­λή­ψεις.

1929, 7 Σε­πτεμ­βρίου. Κα­βά­λα. Οι ά­νερ­γοι κα­πνερ­γά­τες της Θά­σου α­πο­φα­σί­ζουν να πά­νε στην Κα­βά­λα να διεκ­δι­κή­σουν το ε­πί­δο­μα α­νερ­γί­ας τους. Η χω­ρο­φυ­λα­κή έ­χει πιά­σει την πα­ρα­λί­α και τους ε­μπο­δί­ζει. Κα­τα­φέρ­νουν να ξε­φύ­γουν, μπαί­νουν σε βάρ­κες, κα­τα­λαμβά­νουν και έ­να πλοί­ο που βρί­σκε­ται κά­πως στα α­νοι­χτά. Ό­λοι οι ά­νερ­γοι επιβιβάζονται σ’ αυτό και κα­τευ­θύ­νο­νται προς την Κα­βά­λα. Η χω­ρο­φυ­λα­κή ε­κεί, έ­χει πλη­ρο­φο­ρη­θεί τις κι­νή­σεις τους και με στρα­τό α­πο­κλεί­ει το λι­μά­νι. Πί­σω α­πό τους χω­ρο­φύ­λα­κες και τον στρα­τό συ­γκε­ντρώ­νο­νται οι κα­πνερ­γά­τες της Κα­βά­λας, α­λλη­λέγ­γυοι στους ά­νερ­γους της Θά­σου. Μό­λις πλη­σιά­ζει το κα­ρά­βι, οι δια­δη­λω­τές συ­γκρού­ο­νται με την α­στυ­νο­μί­α χω­ρίς ό­μως να σπά­σουν τον κλοιό. Τε­λι­κά α­πω­θούνται α­πό την χω­ρο­φυ­λα­κή και το ιπ­πι­κό, ό­μως οι Θα­σιώ­τες τε­λι­κά κα­τα­φέρ­νουν να δουν τον νο­μάρ­χη.

1929, 11 Σε­πτεμ­βρίου. Α­γρί­νιο. Οι κα­πνερ­γά­τες δια­μαρ­τύ­ρο­νται για την α­πό­πει­ρα διά­λυ­σης του τα­μεί­ου τους. Κα­τε­βαί­νουν σε δια­δή­λω­ση, αλ­λά η χω­ρο­φυ­λα­κή τους ε­πι­τί­θε­ται, ενισχυμένη κι α­πό άλ­λες δυ­νά­μεις καταστολής. Οι συ­γκρού­σεις ε­ξα­πλώ­νονται σ ό­λη την πό­λη και διαρκούν πά­νω α­πό μία ώ­ρα.

1929, 15 Νο­εμ­βρίου. Α­θή­να. Α­περ­γί­α του προ­σω­πι­κού ι­διω­τι­κών λε­ω­φο­ρεί­ων. Με­τά το τέ­λος της συ­γκέ­ντρω­σης τους στο θέ­α­τρο «Ο­λύ­μπια» με ση­μαί­ες και τρα­γού­δια δια­δη­λώ­νουν προς τη βου­λή. Στους δρό­μους συ­γκρού­ονται επανειλημμένα με την χω­ρο­φυ­λα­κή. Τελικά, η διαδήλωση δια­λύ­εται.

1929, 4-5 Δε­κεμ­βρίου. Α­θή­να. Α­περ­γί­α των τρο­χιο­δρο­μι­κών και του προ­σω­πι­κού αυ­το­κι­νή­των. Η α­περ­γί­α παίρ­νει μα­χη­τι­κό χα­ρα­χτή­ρα. Οι α­περ­γοί τρο­χιο­δρο­μι­κοί και αυ­το­κι­νη­τι­στές ε­πι­τί­θε­νται στους α­περ­γο­σπά­στες στα γκα­ράζ της ε­ται­ρεί­ας, αλ­λά και σε ό­ποια τραμ και λε­ω­φο­ρεία κυ­κλο­φο­ρούν στην πό­λη. Πραγματοποιούν συγκέντρωση στο θέ­α­τρο «Α­λά­μπρα». Όταν τελειώνει η συ­νέ­λευ­ση, οι α­περ­γοί βγαί­νουν να δια­δη­λώ­σουν. Τους πε­ρι­μέ­νουν δυ­νά­μεις α­στυ­νο­μι­κών και τους χτυ­πά­νε να τους δια­λύ­σουν. Αυτοί σκορ­πί­ζο­νται σε ο­μά­δες σ’ ό­λη την πό­λη και σε πολ­λά μέ­ρη συ­γκρού­ο­νται με τους α­περ­γο­σπά­στες και την χω­ρο­φυ­λα­κή.

1930, 13 Ιανουαρίου. Θεσ­σα­λο­νί­κη. Ά­νερ­γοι κα­πνερ­γά­τες ε­πι­χει­ρούν, να μπουν στο ερ­γο­στά­σιο «ΒΗΣ», χω­ρίς να το κα­τορ­θώ­σουν, για­τί τους πε­ρι­μέ­νουν οι χω­ρο­φύ­λα­κες, με τους ο­ποί­ους έρ­χο­νται σε αντιπαράθεση.

1930, 30 Ιανουαρίου. Θεσ­σα­λο­νί­κη. Ε­πει­σό­δια με­τα­ξύ κα­πνερ­γα­τών και χω­ρο­φυ­λα­κής λαμβάνουν χώραν έ­ξω α­πό το τα­μεί­ο α­σφα­λί­σε­ως.

1930, 1 Μαΐου. Α­θή­να. Στον Ά­γιο Ιω­άν­νη το Ρέ­ντη έχουν συ­γκε­ντρω­θεί οι αρ­χειο­μαρ­ξι­στές. Στο τέ­λος της συ­γκέντρω­σης γίνονται ε­πει­σό­δια με την χω­ρο­φυ­λα­κή. Τα επεισόδια διαρκούν αρ­κε­τή ώ­ρα. Μι­κρο­ε­πει­σό­δια γίνονται και στην Πά­τρα.

1930. 31 Αυ­γού­στου. Σε μία συ­γκέ­ντρω­ση ερ­γα­τών που πραγματοποιούν στη Θεσ­σα­λο­νί­κη οι αρ­χειο­μαρ­ξι­στές γίνονται ε­πει­σό­δια με τη χω­ρο­φυ­λα­κή. Συλλαμβάνονται αρ­κε­τοί εργάτες.

1931, 25 Φεβρουαρίου. Πει­ραιάς. Συ­γκέ­ντρω­ση κα­τά της α­νερ­γί­ας μπρο­στά στον «οί­κο του ναύ­τη». Ε­πα­κο­λουθεί σύ­γκρου­ση με την α­στυ­νο­μί­α, με πολ­λούς τραυ­μα­τί­ες και α­πό τις δύ­ο πλευ­ρές. Γίνονται πολλές συλ­λή­ψεις.

1931, 7 Μαρ­τίου. Α­θή­να. Α­περ­γί­α των αρ­τερ­γα­τών. Συ­γκε­ντρώ­νονται για συ­νέ­λευ­ση στο ερ­γα­τι­κό κέ­ντρο της Α­θή­νας. Οι α­στυ­νο­μι­κοί έχουν πά­ρει θέ­σεις για να πα­ρα­κο­λου­θή­σουν την συ­γκέ­ντρω­ση, αλ­λά οι αρ­τερ­γά­τες α­παιτούν την απομάκρυνσή τους. Οι μπάτσοι α­ντί να φύ­γουν ε­νι­σχύ­ονται και με άλ­λες δυ­νά­μεις. Επακολουθούν ά­γριες συγκρούσεις με τους αρ­τερ­γά­τες.

1931, 19 Α­πρι­λί­ου. Κιλ­κίς. Στο χω­ριό Με­ταλ­λι­κό χω­ρο­φύλα­κες πη­γαί­νουν να κά­νουν συλ­λή­ψεις α­γρο­τών. (Ε­κεί­νη την ε­πο­χή α­να­πτύσ­σο­νται κοι­νω­νι­κές ε­ντά­σεις και συ­γκρού­σεις με α­φορ­μή τα με­γά­λα τσι­φλί­κια ή τα α­γρο­τι­κά δά­νεια.) Άλ­λοι α­γρό­τες ε­πι­τί­θε­νται στους χω­ρο­φύ­λα­κες, τους παίρ­νουν τα ό­πλα και α­πε­λευ­θε­ρώ­νουν τους κρα­τού­με­νους. Οι χω­ρο­φύ­λα­κες ε­πι­στρέ­φουν με ε­νι­σχύ­σεις και α­κο­λου­θούν έ­νο­πλες συ­γκρού­σεις με τους α­γρό­τες, με πολ­λούς τραυ­μα­τί­ες και α­πό τις δυο πλευ­ρές.

1931, 22-23 Α­πρι­λί­ου. Κιλ­κίς. Έ­νας α­πό τους τραυ­μα­τί­ες, των συ­γκρού­σε­ων της 19ης Α­πρί­λη, υ­πο­κύ­πτει στα τραύ­μα­τά του. Οι συγ­γε­νείς, με πολ­λούς συγ­χω­ρια­νούς, πη­γαί­νουν και παίρ­νουν το πτώ­μα του και το με­τα­φέ­ρουν για τα­φή. Στο δρό­μο ε­νώ­νε­ται μα­ζί τους πλή­θος κό­σμου που με­τα­βάλ­λει την πο­μπή σε δια­δή­λω­ση δια­μαρ­τυ­ρί­ας με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν νέ­ες συ­γκρού­σεις. Οι συ­γκε­ντρώ­σεις, δια­δη­λώ­σεις και συ­γκρού­σεις συ­νε­χί­ζο­νται και την ε­πό­με­νη μέ­ρα στην πό­λη του Κιλ­κίς κα­θώς και στα γύ­ρω χω­ριά.

1931, 1 Μαΐου. Θεσ­σα­λο­νί­κη. Το με­ση­μέ­ρι τε­λειώ­νουν την δου­λειά τους 1200 ερ­γά­τες της Αυ­στρο­ελ­λη­νι­κής ε­ται­ρεί­ας κα­πνού. Βγαί­νο­ντας, συ­γκρο­τού­νται σε πο­ρεί­α και ξε­κι­νούν δια­δή­λω­ση για την Πρω­το­μα­γιά. Συ­γκρού­ο­νται με την α­στυ­νο­μί­α και τραυ­μα­τί­ζο­νται πολ­λοί. Στις 7.30 το βρά­δυ συ­νε­χί­ζο­νται με συ­γκρού­σεις και τραυ­μα­τι­σμούς, στις γει­το­νιές Βαρ­δάρ και Ρε­ζί, οι συ­γκε­ντρώ­σεις ε­ορ­τα­σμού της Πρω­το­μα­γιάς, οι ο­ποί­ες έ­χουν ξε­κι­νή­σει α­πό το πρω­ί, σε διά­φο­ρα ση­μεί­α της πό­λης.

1931, 30 Ιουλίου Σέρ­ρες. Α­ντι­πο­λε­μι­κή συ­γκέ­ντρω­ση με λί­γο κό­σμο (καμ­ιά ε­κα­το­στή αν­θρώ­πους) στην πλα­τεί­α Ε­μπο­ρί­ου. Ο διοι­κη­τής της χω­ρο­φυ­λα­κής Α­λε­ξά­κης και ο λο­χα­γός Κα­ρα­ντι­νά­κης κάθονται στο κα­φε­νεί­ο της πλατείας. Μό­λις βλέπουν τους συ­γκε­ντρω­μέ­νους ση­κώ­νονται να τους δια­λύ­σουν. Έρχονται στα χέ­ρια και α­νταλ­λά­σσονται πυ­ρο­βο­λι­σμοί. Σκο­τώ­νεται ο Κα­ρα­ντι­νά­κης και τραυ­μα­τίζεται σοβαρά στο χέ­ρι ο Α­λε­ξά­κης.

Συσπείρωση Αναρχικών

(Συνεχίζεται)

Both comments and trackbacks are currently closed.