Αδίστακτοι εγκληματίες, μανιακοί της εξουσίας, έρποντα και όζοντα υποχθόνια όντα… (Β)

Η εξουσία είναι απεχθής και αντιανθρώπινη.

Οι διάφορες όψεις με τις οποίες εμφανίζεται δεν αλλοιώνουν την ουσία της, αλλά ενισχύονται και διαμορφώνονται από το ιδεολογικό και πολιτικό περιεχόμενο αυτών που την εκφράζουν.

Έτσι, μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε τις διαφοροποιήσεις της, μία εκ των οποίων είναι και η παρούσα αριστεροδεξιά εκδήλωσή της που λόγω της σύνθεσής της αποτελεί την απεχθέστερη μορφή εξουσίας, την ένωση του μπολσεβικισμού-σταλινισμού με τον ακροδεξιό πολιτικαντισμό.

Κάποιοι από αυτούς που για ιδιοτελείς σκοπούς συμπορεύονταν με το σημερινό καθεστώς, παρά την μνημονιακή καταστροφή που συνεχίσθηκε και κορυφώθηκε μετά την ανάληψη της κρατικής διαχείρισης από τους αριστεροδεξιούς, μετά τα τελευταία συμβάντα είναι σφόδρα πιθανό να έχουν ολιγοστεύσει, εγκαταλείποντες το καράβι σαν τα ποντίκια. Βέβαια, οι σφογγοκωλάριοι της κάθε εξουσίας και ιδιαίτερα αυτής της αριστεροδεξιάς εκδοχής της δεν εξαλείφονται ολοκληρωτικά. Υπάρχουν για να διαιωνίζουν και να επιβεβαιώνουν την ειδεχθή υπόσταση του κρατισμού και αυτών που τον εφαρμόζουν και οι οποίοι εγκληματούν αδιαλείπτως. Πρόκειται για τους πολιτικούς και τους κάθε είδους εξουσιαστές (αριστερούς, δεξιούς, κεντρώους, σοσιαλιστές, κομμουνιστές κ.λπ.) οι οποίοι βασίζονται σε όλους εκείνους που χαρακτηρίζονται και είναι πολίτες/υπήκοοι/ψηφοφόροι κ.ά. και οι οποίοι έχουν εγκαταλειφθεί στα χέρια τους «ψυχή τε και σώματι».

Η εγκατάλειψη είναι αυτή που καταπνίγει τα αρχέγονα συναισθήματα που εξισορροπούσαν το άδικο με το δίκαιο, το έγκλημα με την τιμωρία, κ.ο.κ. Έτσι εξαλείφεται η οργανική σύνδεση ύβρεως[1], νεμέσεως[2] και τίσεως[3].

Πώς αλλοιώς μπορεί να εξηγήσει κάποιος όλο αυτό το μούδιασμα που καταλαμβάνει τους άμεσα και τους έμμεσα συσχετισμένους, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, μετά από κάθε εγκληματική πράξη του κράτους και των οργάνων του; Αυτή η αλλοτρίωση, η ψευδώς επιβεβλημένη αίσθηση αδυναμίας, η προσδοκία κάποιων ψιχίων από αυτά που αρπάχτηκαν μέσα από δυσβάστακτους φόρους και αφαιρέσεις βασικών βιοτικών αναγκών και αγαθών, είναι που θεριεύουν την αλαζονεία και τον καιροσκοπισμό των εξουσιαστών.

Πώς αλλοιώς μπορεί να ερμηνευθεί το θράσος αυτών, που ενώ γνώριζαν ότι η φωτιά εκινείτο με μεγάλη ταχύτητα, παρέμεναν θεατές στην αναπτυσσόμενη καταστροφή ισχυρίζονται ότι θα επαναλάμβαναν τα πεπραγμένα; Αναμείνατε, λοιπόν, ισάριθμους νεκρούς, τραυματίες, αγνοουμένους και καταστροφές κατά την επόμενη πυρκαγιά. Χαίρεσθε αλάθητοι, οι μελλοθάνατοι σας χαιρετούν!

Πώς μπορεί να γίνεται ανεκτή η σιωπή και η υποκρισία όταν ήδη από τις 8 το βράδυ της 23ης Ιουλίου είχαν ανακαλυφθεί και γνωστοποιηθεί στις αρχές οι πρώτοι νεκροί και αυτό το Αλεξόανο μαζί με τα συν αυτώ κνώδαλα υποκρίνονταν τους ανήξερους, τέσσερις ώρες μετά, με καταφανή προσπάθεια να στήσουν σενάρια συνομωσίας.

Ποιός μπορεί να θεωρήσει τυχαία την κοινή συναίνεση όλων των πολιτικών κομμάτων με τους χαμηλούς τους τόνους και την ήπια στάση με τρόπο που να επιβάλουν το καθεστώς της καθήλωσης και εξάτμισης της κοινωνικής οργής στο όνομα της μνήμης των νεκρών την ίδια στιγμή που τους καπηλεύονται προσδοκώντας αύξηση των ψήφων τους στις επερχόμενες εκλογές; Ο καιροσκοπισμός είναι κοινός επειδή, όπως λέγεται, «όλοι τους έχουν χεσμένη την φωλιά τους», αφού στις αμαρτίες τους περιλαμβάνονται και οι θάνατοι ανυποψίαστων ανθρώπων από πυρκαγιές. Μεταξύ των άλλων άλαλος και αόρατος ο κατοικοεδρεύων στη Ραφήνα πρώην πρόεδρος της Νου Δου κι ας ένοιωσε την ανάσα της φωτιάς να τον αγγίζει. Τουμπεκί που λένε…

Πώς γίνεται να ακούγονται δια στόματος των εξουσιαστών απίστευτες ασυναρτησίες και ψεύδη που αλληλοαναιρούνται; Ενώ είναι γνωστό ότι ο κόσμος που ευρίσκετο στο Μάτι με το ζόρι θα μπορούσε να προσεγγίζει τις 5.000 τολμούν και μιλούν για 25.000 οι οποίες ήταν, τάχα, αδύνατο να απομακρυνθούν. Όμως και χρόνος και δυνατότητα απομάκρυνσης του κόσμου υπήρχε. Αλλά τις καμπάνες και ντουντούκες τις έχουν για να συγκεντρώνουν οπαδούς και όχι για να σώζουν ζωές!

Αλαζόνες, ψεύτες, προσκολλημένοι με πάθος στην εξουσιαστική καρέκλα, αμετανόητοι και αδίστακτοι, όπως όλοι οι εξουσιαστές. Αυτοί είναι οι σημερινοί διεκπεραιωτές του κρατισμού. Προς αυτόν τον κρατισμό, παρά τα όσα δεινά έχει προκαλέσει, τόσον οι διοικούντες όσον και οι μελλοντικοί διάδοχοί τους, δηλαδή οι υπόλοιποι πολιτικοί και πολιτικολογούντες, σπεύδουν να καλέσουν και πάλι παθόντας και μη· τους ζητούν να τον προσκυνήσουν εκ νέου και να τον καλλωπίσουν. Τώρα εμφανίζονται αυτοί ως οι ικανοί και καταλληλότεροι να ανασυστήσουν το κράτος δομικά και πολιτικά. Με αυτή την πολλαπλή επανάληψη θέλουν να ξεχαστεί η ουσιαστική προέλευση του μεγαλύτερου μέρους των καταστροφών, που έχουν συμβεί μέχρι τώρα. Όσοι ανόητοι, σπεύσατε!

Δημοσιεύθηκε από Ρομφαίος

[1] Ὕβρις είναι η βίαιη αλαζονική και προσβλητική συμπεριφορά.

[2] Νέμεσις είναι η επιβάλλουσα την ποινή με την οποίαν θα τιμωρηθεί ο υπερόπτης, ο μεγάλος εγκληματίας. Με την Νέμεσιν επέρχεται η ισορροπία εντός του ανθρωπίνου γένους.

[3] Τίσις είναι η τιμωρία και συντριβή του υβριστή.

 

Both comments and trackbacks are currently closed.