Ε, όχι και σφαλιάρες από τα Σκόπια!!!

Θα το έχετε παρατηρήσει σίγουρα: οι Έλληνες κάθε τρείς και λίγο δέχονται συγχαρητήρια διεθνώς. «Μα πως τα έχουν καταφέρει έτσι αυτοί εκεί;» αναρωτιούνται ξένοι opinion makers, πολιτικοί και άλλοι παράγοντες.

Χρειάζεται να πούμε τί κατορθώθηκε;

Απολύτως τίποτα και αυτός είναι ο λόγος των συγχαρητηρίων από τα διεθνή κοράκια.

Αυτό, βεβαίως, που θαυμάζουν είναι η ευκολία με την οποία, από ένα σημείο τουλάχιστον και ύστερα, η κοινωνία παραδόθηκε άνευ όρων σε μια διαδικασία ασφυκτικού ελέγχου, εξαθλίωσης, ακόμη και αφανισμού δια μέσω της οικονομικής επιβολής. Το γιατί συνέβη αυτό, δεν είναι σκοπός αυτού του σημειώματος και φυσικά δεν είναι εύκολο να απαντηθεί εν συντομία.

Ωστόσο δεν «μας κρύβουν κάτι».

Τίποτα δεν είναι κρυφό. Όλα είναι γραπτά και μάλιστα έχουν φροντίσει να τα γνωρίζει ο καθένας. Τα πάντα αριθμημένα και ποσοτικοποιημένα. Έως τότε θα λαμβάνετε μισθούς πείνας, έως τότε οι συντάξεις σας θα είναι ψίχουλα, έως τότε θα έχετε ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σας, έως τότε θα πληρώνετε φόρο υποτέλειας, έως τότε θα έχετε απομείνει δύο εκατομμύρια λιγότεροι κάτοικοι κ.λπ., κ.λπ.

Οκτώ χρόνια από την επίσημη χρεωκοπία του ελλαδικού κράτους και έχοντας πια μιαν δυνατότητα να βλέπουμε τα πράγματα από απόσταση, μπορούμε εύκολα να παρατηρήσουμε πως οι «αντιμνημονιακές» διαδηλώσεις των πρώτων ετών δεν πλαισιώθηκαν από μια «κρίσιμη μάζα», ούτε διήρκεσαν πολύ, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία πολύ γρήγορα αποδέχτηκε παθητικά το τετελεσμένο ή απλώς ανέθεσε σε κάποιους άλλους να της λύσουν το πρόβλημα.

Ως αποτέλεσμα των διαδοχικών συντριβών, απομακρύνθηκε ακόμα περισσότερο από τα κόμματα, αλλά και κάθε μορφής συλλογικότητα, ιδιώτευσε, προσαρμόστηκε αν και γκρινιάζοντας, στις νέες, σκληρότερες συνθήκες εκμετάλλευσης, εγκατέλειψε όνειρα και προσδοκίες μπροστά στην αμείλικτη πραγματικότητα του βιοπορισμού. Την ίδια στιγμή το μεγαλύτερο κομμάτι των νέων εξακολουθεί να επιθυμεί διακαώς να μεταναστεύσει. Από το 2010 έχουν «αποδράσει» πάνω από 400.000 έλληνες νεομετανάστες προς τις ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης.

Ακόμα και οι εγχώριοι κοτζαμπάσηδες δεν χάνουν ευκαιρία να σαρκάσουν την υποταγή των υποζυγίων. Το «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα σήμαινε «ΝΑΙ» στην Ε.Ε., απεφάνθη ο εξοχότατος Πάκης Παυλόπουλος, (Το ΝΑΙ τότε τί σήμαινε;)

Εδώ που τα λέμε, δεν έχει άδικο ο καθηγητής των ρουσφετολογικών προσλήψεων της χρυσής δεκαετίας του 2000. Μακάρι και να ήξεραν οι έρμοι οι ψηφοφόροι του ΟΧΙ τί ήθελαν.

Οκτώ χρόνια μετά, η κοινωνία χρεοκόπησε με τη σειρά της. Ήσυχα και όμορφα, χωρίς φωνές και διαμαρτυρίες. Σχεδόν ένας στους δύο φορολογούμενους έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές στην εφορία –όλοι χρωστούν, αλλά οι μισοί δεν μπορούν να πληρώσουν– και το ένα εκατομμύριο έχει ήδη βρεθεί αντιμέτωπο με κατασχέσεις από την υπερκρατική Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Οι φορολογούμενοι, σύμφωνα με υπολογισμούς, εργάζονται 198 ημέρες το χρόνο για να πληρώνουν το κράτος· να μια ακόμα θλιβερή ευρωπαϊκή πρωτιά.

Ακόμα, όμως, και ο εξευτελισμός, έχει και αυτός τα όριά του.

Να τρώει σφαλιάρες από το γερμανικό κράτος και τους λοιπούς ισχυρούς, το ανέχτηκε η κοινωνία (και το αφομοίωσε εν μέρει) αλλά όχι και από τους Σκοπιανούς! Επιτέλους, πρέπει υπάρχει και μια σειρά στη φάπα!!!

Έτσι στη «ναπολεόντειο» κίνηση της αριστεροδεξιάς κυβέρνησης να «λύσει» το μακεδονικό με τις γνωστές παραχωρήσεις, κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές έχουν αρχίσει να «εισπράττουν ένα μικρό μέρος από την βία, που μοιράζουν καθημερινά», όπως το γράφουν τόσο τρυφερά διάφορες αντιεξουσιαστικές «αναλήψεις ευθύνης».

Έτσι, αγανακτισμένοι οπαδοί των ΑΝΕΛ πετούν σανό έξω από τα κεντρικά γραφεία του κόμματος, στα Χανιά η έμορφη υφυπουργός Ελένη Κουντουρά φυγαδεύεται ακυρώνοντας όλες τις προγραμματισμένες συναντήσεις, προπηλακίζεται ο βουλευτής Λαρίσης του Συριζα Ν. Παπαδόπουλος και διακόπτεται η ομιλία του, γιουχάρεται ο υπουργός Κοντονής και η Τζάκρη στα Γιαννιτσά, σοβαρά επεισόδια που επεκτείνονται σε όλη τη Θεσσαλονίκη σημαδεύουν την εκδήλωση βουλευτών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για το «μακεδονικό», η οποία περιφρουρείται από στρατό εκατοντάδων ΜΑΤατζήδων. Ως και τον χιλιοτραγουδισμένο Αλέξη Τσίπρα γιούχαραν στο Λονδίνο, έλληνες μόνιμοι κάτοικοι της Μ. Βρετανίας.

Τα επεισόδια αυτά είναι πρωτοφανή, όχι λόγω έκτασης και έντασης ούτε γιατί έχουμε να δούμε τέτοιες καταστάσεις από την εποχή των πρώτων μνημονίων, αλλά διότι στρέφονται κατά των καθαρόαιμων αριστερών βουλευτών και μινίστρων, φορτωμένων με τους τσεγκεβάρες και τους βελουχιώτηδές τους και όλη την κρατικοποιημένη «επαναστατική πρωτοπορία» στα πόδια τους. Κατά τραγική ειρωνεία, ήταν οι ίδιοι, που ενορχήστρωναν, ακριβώς, αυτού του τύπου την «αντιβία» στους πολιτικούς τους αντιπάλους. Είναι σχεδόν να τους λυπάσαι, έτσι όπως γκαρίζουν για «φασίστες» και «χιτλερικούς» οι πάμπλουτοι υπουργοί της Κατοχικής Κυβέρνησης (λόγια του Καμμένου είναι, όχι δικά μας).

Είναι το «Μακεδονικό» το «τελευταίο άχυρο, που τσάκισε την καμήλα», όπως λένε και στην Αλβιώνα; Είναι πολύ πρώιμο να καταλήξουμε σε ασφαλές συμπέρασμα. Με βάση την τετράγωνη λογική, η –κατ’ αρχήν– συμφωνία για το «Μακεδονικό» δεν αλλάζει σε τίποτα τη ζωή των πολλών. Ο λογαριασμός της εφορίας και του ΕΝΦΙΑ θα έρθει στην ώρα του, το κράτος θ’ ανοίγει τις «σιταποθήκες» του για να μοιράσει ορισμένα ψιχουλάκια, είτε Βόρεια Μακεδονία, είτε νότια Ουαλία και αν λεγόταν η ΦΥΡΟΜ.

Ο πληθυσμός παρέμεινε απαθής σε 40 χρόνια καταναγκαστικά έργα, που του επέβαλε ως ποινή η τελευταία συμφωνία του Γιούρογκρουπ και θα ξεσηκωθεί με το «μακεδονικό», που δεν τρώγεται καν; Παραλογιζόμαστε; Παρ’ όλα αυτά οι κοινωνικές αντιδράσεις για το «μακεδονικό», καθ’ ότι δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης, είναι εντελώς ανεπιθύμητες από το καθεστώς Τσίπρα, γιατί εκτός των άλλων μπορεί να κρύβουν και ορισμένες εκπλήξεις… Η δρομολογούμενη ποινικοποίησή τους οφείλεται σ’ αυτόν ακριβώς τον πανικό. Η συνέχεια επί της οθόνης…

Δημοσιεύθηκε από Λ.

Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.