Διακρατικές Συμφωνίες και Καταστολή της Αναρχικής Δράσης (1900-1914)

Εκδόσεις Γριπονήσι

 «Ο αναρχικός είναι ο εχθρός της ανθρωπότητας, ο εχθρός όλης της ανθρωπότητας και ο δικός του βαθμός εγκληματικότητας είναι μεγαλύτερος από οποιονδήποτε άλλον. Κανένας μετανάστης δεν επιτρέπεται να έρθει στις ακτές μας, εάν είναι αναρχικός και κανένα έγγραφο τυπωμένο εδώ ή στο εξωτερικό θα επιτρέπεται να κυκλοφορεί εφ’ όσον διαδίδει αναρχικές απόψεις». (Πρόεδρος των ΗΠΑ Theodore Roosevelt, σε μήνυμα του στο Κογκρέσο.)

«Κάποιο κατάλληλο νησί που θα συμφωνούσαν όλα τα εκπολιτισμένα έθνη και στο οποίο οι αναρχικοί θα εκτοπίζονταν».  (Πρόταση του γερουσιαστή Hoar στη Γερουσία, στις 5 Δεκεμβρίου 1901, για εκτόπιση των αναρχικών.)

Την 6η Σεπτεμβρίου του 1901 ο αναρχικός Leon Czolgosz εκτελεί με δύο σφαίρες τον πρόεδρο των ΗΠΑ McKinley, καταδικάζεται σε θάνατο και πεθαίνει στην ηλεκτρική καρέκλα την 29η Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς.

Όμως, η εκτέλεση του McKinley αποτέλεσε το εφαλτήριο ώστε οι ευρωπαϊκές και οι αμερικανικές αρχές να σχεδιάσουν μια διεθνή αντι-αναρχική interpol, να υπογράψουν το Πρωτόκολλο της Αγ. Πετρούπολης, που προέβλεπε σκληρά μέτρα καταστολής της αναρχικής δράσης (υπογράφτηκε από πλήθος ευρωπαϊκών κρατών) και την στενή συνεργασία των κρατών-μελών για την αντιμετώπιση των αναρχικών, καθώς και την σύσταση και οργάνωση του FBI στις ΗΠΑ, το 1910.

Στην έκδοση, που προλογίζεται από τον Αναρχικό Πυρήνα Χαλκίδας, αναφέρεται:

«Ο λόγος που επιλέξαμε να μεταφράσουμε και να κυκλοφορήσουμε την εργασία του R.B.Jensen είναι η σχετικά άγνωστη σε εμάς ύπαρξη διακρατικών συμφωνιών της αρχής του 20ου αι. που στόχο είχαν την καταστολή της αναρχικής δράσης. Στο κείμενο αποτυπώνονται, ιστορικά, συγκεκριμένες δράσεις αναρχικών ατόμων του περασμένου αιώνα που με το όπλο ή το μαχαίρι επιτίθεντο στον Πρόεδρο των ΗΠΑ και στον βασιλιά της Ιταλίας.

Παράλληλα, ξεδιπλώνεται ο τρόπος και η μεθοδικότητα των κυβερνήσεων και από τις δυο πλευρές του Ατλαντικού να καταστείλουν την αναρχική δράση μέσω των διεθνών συμφωνιών. Ενώ διάφορα δευτερογενή στοιχεία φανερώνουν το πώς μια κρατική εξουσία ελίσσεται σε συμφωνίες που έχει υπογράψει για λόγους τακτικής, προβάλλοντας πολλές φορές και ένα φιλελεύθερο και «προοδευτικό» προφίλ.

Στις μέρες μας η διεθνής εξουσιαστική κυριαρχία σχεδιάζει και εφαρμόζει με μεθοδικότητα, τον έλεγχο και την καταστολή των αντιστεκόμενων ανθρώπων. Η εργασία του R.B.Jensen, που αποτελεί δημοσίευση στο Terrorism and Political Violence, (Vol. 13, No. 1 Spring 2001), έχει ενδιαφέρον γιατί αποτυπώνει το πώς η εξουσία διαχρονικά διαχειρίζεται αυτές τις καταστάσεις. Ο συγγραφέας του, καθηγητής στο Northwestern State University, ασχολείται συστηματικά με τη μελέτη, καταγραφή και ανάδειξη της καταστολής των κοινωνικών αγώνων από το Κράτος, κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ου αιώνα. Παρ’ ότι, η εργασία δεν θεωρείται προϊόν αναρχικής θεώρησης και αντίληψης αποφασίσαμε εντούτοις να την παρουσιάσουμε, λόγω της σημαντικής ιστορικής αξίας που έχει.

Ασφαλώς, ως αναρχικοί, δεν αποδεχόμαστε ορισμένους όρους που χρησιμοποιούνται στο κείμενο, όπως –«αναρχική τρομοκρατία», «δολοφονία» κ.λπ.– αλλά επιλέξαμε την πιστή μετάφραση του πρωτότυπου, μιας και αυτό που αξιώνουμε από τη συγκεκριμένη εργασία είναι η ανάδειξη των στοιχείων εκείνων που καταδεικνύουν την στρατηγική της καταστολής της αναρχικής δράσης μέσω διακρατικών συμφωνιών. Έτσι, αποτυπώνεται ανάγλυφα το μένος και η εχθρότητα προς κάθε τί αναρχικό και απελευθερωτικό, με απροκάλυπτο τρόπο από κρατικές οντότητες που θεωρούνται από κάποιους συνεχιστές του Διαφωτισμού.

Επίσης, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι παρ’ ότι έχουν περάσει πάνω από εκατό χρόνια από τη περίοδο που αναλύει ο Jensen, η φρασεολογία της εξουσίας ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει. Ενδεικτικά αναφέρουμε: Σεπτέμβριος 1901: ο αναρχικός Leon Czolgosz εκτελεί τον αμερικανό πρόεδρο McKinley και ο μετέπειτα πρόεδρος Roosvelt διακηρύσσει την «αντι-αναρχική σταυροφορία» και την θεσμοθέτηση του Mann Act. Σεπτέμβριος 2001:Επίθεση στους Δίδυμους Πύργους και έναρξη της «αντι-ισλαμικής σταυροφορίας» και ψήφιση του Patriot Act.

Τέλος, μια ακόμη σημαντική παράμετρος που διαπραγματεύεται το κείμενο είναι η αντιμετώπιση από το αμερικάνικο κράτος του εντεινόμενου φαινομένου της καταναγκαστικής πορνείας και του εμπορίου «λευκής σαρκός» παράλληλα με την καταστολή της αναρχικής δράσης. Παρ’ ότι ξένες και ασύνδετες οι δυο έννοιες, το Κράτος καταφέρνει να τις συνδυάσει, όπως αυτό μοναδικά ξέρει…».

Από την ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 93, Απρίλιος 2010
Both comments and trackbacks are currently closed.